Working with Connections

Połączenia utworzone między modułami na schemacie ostatecznie odzwierciedlają połączenia między złączami projektów podrzędnych, pinami złączy i sieciami w całym projekcie systemu. Środowisko edycji schematów wielopłytkowych udostępnia kompleksowe funkcje umożliwiające definiowanie, modyfikowanie, sprawdzanie i aktualizowanie tych połączeń w miarę rozwoju całego projektu produktu.

Łączenie projektów podrzędnych

Aby zakończyć proces tworzenia i łączenia modułów projektów podrzędnych, umieść połączenie logiczne między wejściami. Połączenia wielopłytkowe reprezentują połączenia fizyczne (przewody, wtyki i gniazda, kable lub wiązki) stosowane między projektami płytek podrzędnych.

Więcej informacji na temat przedstawiania projektów podrzędnych na schemacie wielopłytkowym znajdziesz na stronie Odwzorowanie logicznego projektu systemu.

Edytor schematów wielopłytkowych udostępnia różne typy połączeń. Dostępne są następujące typy:

• Połączenie bezpośrednie (Place » Direct Connection) jest stosowane, gdy złącze na jednej płytce ma być podłączone bezpośrednio do złącza na drugiej płytce, bez użycia połączenia fizycznego (kabla lub wiązki).

• Kabel (Place » Cable) to połączenie fizyczne umożliwiające przesyłanie wielu sygnałów między dwiema płytkami w systemie wielopłytkowym, przy czym kabel jest podłączany do jednego złącza na każdej z tych płytek.

• Wiązka (Place » Harness) to połączenie fizyczne umożliwiające przesyłanie wielu sygnałów między co najmniej dwiema płytkami w systemie wielopłytkowym, przy czym wiązka może być podłączana do jednego lub większej liczby złączy na każdej z tych płytek.

Aby umieścić połączenie:

1. Wybierz polecenie umieszczania odpowiedniego typu połączenia.

2. Kursor zmieni się w krzyżyk, wskazując tryb umieszczania połączenia. Najedź kursorem na wskaźnik połączenia wejścia (pomarańczowy okrąg), który zmieni kolor na zielony, wskazując prawidłowy punkt połączenia.

3. Kliknij, aby zatwierdzić punkt początkowy linii połączenia.

4. Przesuń kursor, a następnie klikaj, aby umieścić kolejne wierzchołki wyznaczające przebieg połączenia.

5. Umieść kursor nad punktem połączenia wejścia docelowego, a następnie kliknij, aby zakończyć wyznaczanie przebiegu linii połączenia.

6. Kontynuuj umieszczanie kolejnych połączeń między innymi parami wejść albo kliknij prawym przyciskiem myszy lub naciśnij Esc, aby wyjść z trybu umieszczania.

Uwagi dotyczące pracy z umieszczonym połączeniem:

• Przebieg i punkty końcowe umieszczonego obiektu połączenia można edytować graficznie w obszarze projektowym. Po zaznaczeniu linia połączenia jest podświetlana na zielono. Kliknij i przeciągnij segment linii w kierunku prostopadłym do niego, aby zmienić przebieg linii połączenia. Kliknij i przeciągnij punkt końcowy połączenia (przy wejściu modułu), aby zmienić jego położenie, a następnie kliknij, aby je zatwierdzić. Zazwyczaj koniec połączenia przenosi się do innego wejścia modułu, ale można go również umieścić w wolnym obszarze, gdzie otrzyma domyślny identyfikator punktu końcowego.

• Umieszczonemu i zakończonemu połączeniu automatycznie przypisywane jest oznaczenie (C_1 w powyższym przykładzie), które pełni funkcję identyfikatora obiektu i można je edytować w panelu Properties połączenia. Jego końce są identyfikowane na podstawie informacji o celu połączenia w formacie <TargetModuleDesignator>-<TargetEntryDesignator>.

• Gdy wejście modułu zostanie połączone z innym wejściem, kolumna Mated part(s) w obszarze Entries panelu Properties, wyświetlana po zaznaczeniu modułu, zawiera oznaczenia i nazwy części, z którymi połączone jest dane wejście ().

• Do wejścia końcowego połączenia kablowego lub wiązkowego można przypisać komponent (część fizyczną). Zaznacz wejście końcowe w obszarze projektowym i kliknij przycisk  po prawej stronie pola Design Item ID, aby wybrać odpowiednią część w oknie dialogowym Select Connector. Po kliknięciu OK w tym oknie nazwa wybranego komponentu zostanie wyświetlona w polu Component. Jeśli wybrano komponent z biblioteki przestrzeni roboczej, w panelu będą również dostępne informacje o stanie cyklu życia i rewizji (te same informacje są dostępne w panelu Properties komponentu z przestrzeni roboczej umieszczonego na schemacie projektu PCB — więcej informacji znajdziesz na stronie Praca z umieszczonymi komponentami).

  

  

   

• Po umieszczeniu połączenia (oraz, w przypadku połączenia kablowego lub wiązkowego, przypisaniu komponentów do jego wejść końcowych) i zaznaczeniu wejścia modułu lub wejścia końcowego kolumna Mated Pin tabeli w obszarze Mated Pins na karcie General panelu Properties zostaje wypełniona listą wejść złączy — . Ponadto karta Addresses panelu zawiera tabelaryczne zestawienie ścieżek połączeń i sieci dla wybranego wejścia, obejmujące część, pin i nazwę sieci połączenia źródłowego w module tego wejścia (kolumna From Name), część, pin i nazwę sieci połączenia końcowego w module „docelowym” (kolumna To Name) oraz nazwę sieci połączenia w postaci pojedynczej nazwy lub zagregowanej (target_net/source_net) nazwy sieci (kolumna Net Name) — . 

• Jeśli jeden koniec połączenia wiązkowego pozostaje niepodłączony (kończy się w wolnym obszarze), możesz włączyć opcję System Entry w panelu Properties po zaznaczeniu wejścia na tym końcu połączenia, aby oznaczyć je jako połączenie na poziomie systemu. Można to wykorzystać do tworzenia połączeń między wieloma projektami wielopłytkowymi w konfiguracji zagnieżdżonej.

  

  Podrzędny projekt wielopłytkowy ma złącze wiązki, którego wejście ma włączoną opcję System Entry.

  

  Po zaimportowaniu zmian do nadrzędnego projektu wielopłytkowego to złącze wiązki zostanie dodane jako wejście modułu projektu podrzędnego.

   

Połączenia złącza przelotowego z wiązką

W razie potrzeby można zdefiniować Inline Harness Connector, aby tworzyć połączenia między wiązkami przewodów. Umieść złącze za pomocą polecenia Place » Entry  lub  na Active Bar. W miejscu umieszczenia nowego przyłącza zostanie utworzone odpowiadające mu przyłącze.

Otworzy się okno dialogowe Assign Part Numbers to Inline Connectors, w którym można wybrać wymagane części dla nowych przyłączy. Kliknij powiązany , aby wybrać żądane złącza dla każdego przyłącza, a następnie kliknij Apply. Spowoduje to sparowanie obu przyłączy i automatyczne dodanie połączenia z jednym z istniejących przyłączy w każdym z połączeń wiązkowych.

Definiowanie typu zakończenia przyłączy wiązki

Można zdefiniować typ zakończenia przyłącza wiązki (końca połączenia wiązkowego). Zaznacz przyłącze wiązki w dokumencie schematu wielopłytkowego i wybierz wymaganą opcję z listy rozwijanej Termination Type w sekcji Properties na karcie General panelu Properties. Dostępne są następujące typy zakończenia:

• Connector – standardowa opcja używana przy podłączaniu do pasującego złącza na PCB. Zazwyczaj dotyczy standardowych złączy montowanych na płytce.

• Crimps/Ferrules – poszczególne przewody są zakończone stykami zaciskanymi lub tulejkami przed włożeniem do złącza po stronie PCB.

• Wire termination – przewody na końcu wiązki są ucięte na prosto i mocowane śrubowo lub lutowane bezpośrednio do PCB. Jest to częste w przypadku bezpośrednich połączeń przewód–płytka, na przykład z użyciem niektórych złączy JST.

Informacja ta jest odzwierciedlana we właściwościach wybranego przyłącza wiązki i odpowiadającego mu przyłącza modułu.

Edycja połączenia

Zaznacz graficzną reprezentację połączenia w obszarze projektowym, aby wyświetlić i edytować jego szczegóły w panelu Properties.

Aby edytować poszczególne połączenia składowe, użyj okna dialogowego Connection Manager (dowiedz się więcej).

Dzielenie połączenia

W sytuacjach projektowych, w których złącze projektu podrzędnego obsługuje więcej niż jeden podłączony projekt, złącze źródłowe można logicznie podzielić (pod względem pinów/sieci) za pomocą funkcji podziału w edytorze schematów wielopłytkowych — w praktyce jeden moduł jest wtedy połączony z dwoma innymi modułami. Przykładem takiego rozwiązania jest pojedyncze złącze listwowe męskie na PCB, do którego mają być podłączone dwa mniejsze złącza listwowe żeńskie, połączone z kolei z dwiema innymi płytkami PCB — sygnały z podzielonego pojedynczego połączenia (np. 20-pinowego) są rozdzielane na połączenie (np. 10-pinowe) na jednej płytce PCB oraz połączenie (10-pinowe) na drugiej płytce PCB.

❯ ❮ Javascript ID: MBS_SplitConnection

Aby podzielić połączenie, zaznacz moduł, a następnie wpis w panelu Properties. Kliknij przycisk . W wyświetlonym następnie oknie dialogowym Split Entry zaznacz wymienione kombinacje pinów/sieci, które chcesz wydzielić do osobnego wpisu. Kliknij przycisk , aby potwierdzić wybór. Edytor automatycznie utworzy nowy wpis modułu dla wydzielonych pinów/sieci, który następnie można połączyć z innym modułem zgodnie z potrzebami. W pokazanym przykładzie wpis HDR6 w module M1 ma łączyć się zarówno z modułem M2 (panelem wyświetlacza LCD), jak i modułem M3 (płytką zasilacza). Połączenia wpisu HDR6 zostały podzielone w celu logicznego wydzielenia trzech sieci zasilających, które zostaną podłączone do HDR3 w module zasilacza M3. Powoduje to utworzenie dodatkowego wpisu HDR6 w module M1 (HDR6 [1-2,15]), udostępniającego tylko trzy połączenia zasilania dla M3, podczas gdy oryginalny wpis HDR6 zostaje automatycznie przypisany do pozostałych 17 połączeń, które ostatecznie łączą się z HDR1 w module LCD M2. Zaznacz połączenie w obszarze projektowania, aby wyświetlić tworzące je sieci w panelu Properties. Tutaj jedna sekcja (podzielonych) sieci HDR6 jest połączona z HDR3 za pośrednictwem połączenia C_2, które reprezentuje trzy linie zasilające między płytą główną (M1) a zasilaczem (M3). Jak pokazano na ilustracji, każde połączenie wirtualne wymienione w obszarze Connections panelu zawiera również nazwę wpisu, pin i sieć na obu końcach w kolumnach From i To.

Praca z menedżerem połączeń

Po zdefiniowaniu połączeń w projekcie wielopłytkowym ich pełny zestaw jest szczegółowo przedstawiony w oknie dialogowym Connection Manager, dostępnym po wybraniu polecenia Design » Connection Manager z menu głównego lub menu kontekstowego obszaru projektowania.

W górnej części okna dialogowego wymienione są wszystkie przypisania sieci/pinów, pogrupowane według oznaczeń i typów połączeń nadrzędnych (Direct, Cable lub Harness). Lista zawiera także ich identyfikatory w projekcie systemu i nazwy sieci oraz połączenia pinów/sieci na końcach źródłowym i docelowym.

Connection Manager wyróżni wszystkie połączenia uznane za konfliktowe, czyli w praktyce każdą zaimportowaną aktualizację połączenia, która nie jest zgodna z istniejącą mapą połączeń w edytorze projektu systemu (więcej informacji o aktualizacji projektu wielopłytkowego można znaleźć na stronie Aktualizacje projektu systemu). Wybierz wyróżniony wpis sieci na górnej liście, aby zobaczyć graficzną reprezentację konfliktu w dolnym obszarze Conflict Resolution okna dialogowego oraz uzyskać dostęp do przycisków umożliwiających jego rozwiązanie.

Informacje o sieciach widoczne w wyróżnionych polach listy Connection Manager przedstawiają proponowaną zmianę. W pokazanym tutaj przykładzie sieci na pinach 4 i 5 złącza HDR1 w projekcie podrzędnym (moduł LCD) są w innej kolejności — zostały zamienione miejscami.

Connection Manager zinterpretuje tę zmianę i udostępni odpowiednie przyciski działań korygujących na diagramie Conflict Resolution. Dostępne opcje obejmują:

•  – sieci na pinach 4 i 5 złącza HDR1 w module M2 zostaną zmienione w projekcie wielopłytkowym, aby odpowiadały zaktualizowanym przypisaniom (wyróżnionym) w oknie dialogowym.

•  – bieżące przypisanie sieci do pinów złącza HDR1 w module M2 zostanie zachowane. Proponowana zmiana zostanie zignorowana w projekcie wielopłytkowym. Należy pamiętać, że projekt wielopłytkowy nie będzie wówczas zgodny z przypisaniami sieci w projektach podrzędnych.

•  – przypisania pinów do sieci na drugim końcu połączenia (w złączu HDR6 w module M1, czyli na głównej płytce PCB) zostaną zmienione, aby zachować prawidłowe połączenia sieci między dwoma modułami (M1 i M2).

•  – wirtualne przewody łączące HDR1 w module M2 z HDR6 w module M1 zostaną zmienione (w tym przypadku zamienione miejscami), aby usunąć konflikt połączeń sieci, a przypisania pinów złączy do sieci pozostaną bez zmian. W tym przypadku przewód 4 będzie łączył pin 4 złącza HDR6 z pinem 4 złącza HDR1, a przewód 5 – piny HDR6-5 i HDR1-5.

Po wybraniu opcji rozwiązywania konfliktów odpowiedź twierdząca w kolejnym oknie dialogowym Confirmation spowoduje zastosowanie wybranego działania do wszystkich konfliktów tego samego typu.

Poprawione przypisania sieci zostaną wyróżnione na zielono i uwzględnione również na schemacie połączenia w dolnej części okna dialogowego.

 Wybierz przycisk , aby zastosować zaktualizowane przypisania w projekcie wielopłytkowym.

Po zastosowaniu zmian rozwiązujących konflikty można je sprawdzić w panelu Properties, zaznaczając odpowiednie połączenie w obszarze projektowania systemu.

Na pokazanym poniżej obrazie panelu Properties przykładowy konflikt dla połączenia H_1 rozwiązano za pomocą opcji . Spowodowało to skrzyżowanie połączeń 4 i 5, dzięki czemu zachowano prawidłową ciągłość sieci, tj. sieci Reset i Read/Write zostały dopasowane między modułami projektu (odpowiednio LCD_RW# → RSW i LCD_RS# → RS).