Defining Revision Naming Schemes for a Workspace

Każdy element w połączonym obszarze roboczym składa się z serii rewizji. Nowa rewizja służy do przechowywania nowych danych za każdym razem, gdy dane zostają zmodyfikowane i zatwierdzone, przesłane lub wydane. Rewizja odzwierciedla zatem rozwój elementu w miarę wprowadzania w nim zmian. Innymi słowy, jeśli zmieniają się dane reprezentowane przez element, numer rewizji musi zostać zwiększony, aby odzwierciedlić tę zmianę.

Każda rewizja ma własny unikatowy identyfikator (identyfikator rewizji), odrębny od identyfikatora elementu nadrzędnego (identyfikatora elementu). Format identyfikatora rewizji jest określany przez Revision Naming Scheme zastosowany do elementu nadrzędnego. Konkretny format używany w schemacie można konfigurować w zależności od potrzeb organizacji.

Połączenie identyfikatora elementu i identyfikatora rewizji daje unikatowy identyfikator, który jednoznacznie określa każde wydanie elementu — często nazywany pełnym identyfikatorem Item-Revision.

Terminologia dotycząca nazewnictwa rewizji

W odniesieniu do schematów nazewnictwa rewizji stosuje się poniższe domyślne terminy. Pozwalają one nadać znaczenie i tożsamość różnym wersjom tego samego elementu.

• Revision – rewizja to nowa wersja elementu. Sekwencyjny schemat identyfikacji umożliwia prześledzenie historii wersji elementu. Część identyfikatora rewizji odpowiadająca rewizji musi być zwiększana za każdym razem, gdy zmienia się projekt elementu, a zmiana nie jest na tyle istotna, aby wymagała nowego prototypu lub modelu.
• Prototype – prototyp to działający model nowego elementu lub nowej wersji istniejącego elementu, który nie jest jeszcze gotowy do przekazania klientom. Część identyfikatora rewizji odpowiadająca prototypowi musi być zwiększana za każdym razem, gdy dla danego modelu tworzony jest nowy prototyp.
• Model – model określa styl lub konstrukcję elementu. Identyfikator modelu jest przydatny, gdy istnieje więcej niż jeden model, na przykład gdy mówimy o „posiadaniu poprzedniego modelu tego tabletu”. Część identyfikatora rewizji odpowiadająca modelowi musi być zwiększana za każdym razem, gdy tworzony jest nowy model.

Domyślne schematy nazewnictwa rewizji

Połączony obszar roboczy udostępnia pięć domyślnych schematów nazewnictwa rewizji. Można ich używać bez zmian lub dostosować je do wymagań firmy bądź własnych potrzeb. W razie potrzeby można również dodawać i konfigurować nowe, niestandardowe schematy.

Domyślne schematy nazewnictwa rewizji są następujące:

• 1-Level Revision Scheme – zapewnia jeden poziom nazewnictwa rewizji, w zakresie od 1 do 9 lub od A do Z, o dowolnej wymaganej liczbie znaków. Ponieważ dostępny jest tylko jeden poziom oznaczeń, identyfikator rewizji może identyfikować wyłącznie Revision.
• 2-Level Revision Scheme – zapewnia dwa poziomy nazewnictwa rewizji, o domyślnej postaci Alpha.Number. Przykłady to A.1 lub CZ.83. Pierwsza część, czyli poziom 1 identyfikatora rewizji, służy do oznaczania Model. Druga część, czyli część bazowa identyfikatora rewizji, służy do oznaczania Revision.
• 3-Level Revision Scheme (Sample) – zapewnia trzy poziomy nazewnictwa rewizji, w postaci Number.Alpha.Number. Przykładem jest 02.B.1. Pierwsza część, czyli poziom 2 identyfikatora rewizji, służy do oznaczania Model. Druga część, czyli poziom 1 identyfikatora rewizji, służy do oznaczania Prototype. Trzecia część, czyli część bazowa identyfikatora rewizji, służy do oznaczania Revision.
• Altium Internal Naming Scheme – zasadniczo kopia jednopoziomowego schematu rewizji.
• Extension Scheme – zasadniczo kopia jednopoziomowego schematu rewizji, używana dla typów danych rozszerzeń.

Schemat nazewnictwa rewizji wybiera się osobno dla każdego elementu podczas jego tworzenia. Różnym elementom można zatem przypisać różne schematy nazewnictwa rewizji.

Wybór schematu nazewnictwa rewizji

Jak zatem wybrać odpowiedni schemat nazewnictwa rewizji dla swojej organizacji? Z powyższych opisów wynika, że wybór rozciąga się od prostego schematu jednopoziomowego, w którym numer rewizji odzwierciedla jedynie bieżącą rewizję elementu, po złożony schemat uwzględniający model, prototyp i rewizję. Nie ma jednej prostej odpowiedzi na to pytanie — należy rozważyć, który schemat najlepiej odpowiada wymaganiom organizacji.

Najlepiej wybrać jeden schemat, który będzie można stosować do wszystkich elementów tworzonych w połączonym obszarze roboczym organizacji. Wybierając liczbę poziomów, należy wziąć pod uwagę typowy cykl życia produktów. Czy są długo eksploatowane i wielokrotnie aktualizowane? Czy potrzebna jest możliwość łatwego identyfikowania elementu podczas eksploatacji — na przykład czy łatwe rozpoznanie modelu byłoby przydatne dla serwisanta? Oba te rodzaje wymagań lepiej spełnia trójpoziomowy schemat nazewnictwa.

Większe organizacje zazwyczaj mają już własny schemat numerowania rewizji. W takim przypadku można utworzyć własne schematy nazewnictwa rewizji, które będą z nim zgodne.

Zarządzanie schematami nazewnictwa rewizji

Schematy nazewnictwa rewizji można przeglądać i zarządzać nimi w oknie dialogowym Edit Revision Naming Schemes. Aby otworzyć to okno dla połączonego obszaru roboczego, do którego użytkownik jest obecnie zalogowany:

1. Otwórz stronę Zarządzanie danymi – Serwery w oknie dialogowym Preferences.
2. Kliknij element sterujący Properties znajdujący się na prawym końcu wpisu aktywnego serwera.
3. Wybierz polecenie Naming schemes z powiązanego menu.

Schematy nazewnictwa rewizji definiuje się i zarządza nimi w oknie dialogowym Edit Revision Naming Schemes. Pokazano tutaj otwieranie tego okna dla połączonego obszaru roboczego Altium 365. Najedź kursorem na obraz, aby zobaczyć otwieranie tego okna dla połączonego obszaru roboczego Enterprise Server.

Dodawanie nowego schematu

Aby utworzyć nowy schemat nazewnictwa rewizji, kliknij przycisk u dołu okna dialogowego Edit Revision Naming Schemes. W oknie pojawi się nowa karta, gotowa do skonfigurowania.

Utwórz własny, niestandardowy schemat nazewnictwa rewizji.

Konfigurowanie schematu

Użyj elementów sterujących dostępnych na karcie schematu nazewnictwa rewizji, aby skonfigurować go zgodnie z wymaganiami.

Dla schematu należy zdefiniować następujące właściwości:

• Scheme Name – nadaj zrozumiałą nazwę, na przykład wskazującą, do jakiej zawartości obszaru roboczego schemat ma być stosowany.
• Revision ID Levels – wybierz liczbę poziomów identyfikatora rewizji: 1, 2 lub 3.
• Item and Revision Separator – wybierz separator używany między identyfikatorem elementu a identyfikatorem rewizji podczas wyświetlania pełnego identyfikatora elementu i rewizji.
• Caption – wprowadź tekst podpisu odzwierciedlający znaczenie każdego poziomu identyfikatora. Tekst podpisu jest używany w widoku cyklu życia elementu (dla poziomów 1 i 2, ale nie dla poziomu bazowego), a także w poleceniach menu kontekstowego związanych ze zmianami typu rewizji.
• Revision ID Format – określ format każdego poziomu identyfikatora rewizji oraz poprzedzający go separator. Obsługiwane formaty to: Numeric (Zero), Numeric (One), Alphabetical (Uppercase), Alphabetical (Lowercase) i ASME Y14.35M.
• Minimum Width – określ szerokość każdego poziomu identyfikatora, czyli liczbę cyfr lub znaków używanych do przedstawienia tej części identyfikatora.

Podczas modyfikowania schematu w dolnej części karty wyświetlany jest dynamiczny podgląd wynikowego identyfikatora rewizji oraz pełnego identyfikatora elementu i rewizji.

Na karcie wyświetlany jest podgląd wynikowego identyfikatora, który aktualizuje się dynamicznie w miarę wprowadzania zmian.

Zapisywanie schematu

Zarówno nowo dodany, jak i zmodyfikowany schemat nazewnictwa rewizji wymaga zapisania. Chociaż nie ma osobnego przycisku zapisu, można to zrobić za pomocą następujących elementów sterujących:

• W przypadku nowego schematu nazewnictwa rewizji — oznaczonego sufiksem „+” — użyj elementu sterującego Add Scheme (w prawym górnym rogu karty schematu) lub kliknij główny przycisk w oknie dialogowym.
• W przypadku istniejącego schematu nazewnictwa rewizji, który został zmodyfikowany — oznaczonego sufiksem „*” — użyj elementu sterującego Apply Changes (w prawym górnym rogu karty schematu) lub kliknij główny przycisk w oknie dialogowym.

W obu przypadkach sufiks zostanie usunięty, a nowy lub zmodyfikowany schemat zostanie udostępniony w zestawie schematów nazewnictwa rewizji dostępnych w przestrzeni roboczej.

Użycie głównego przycisku w oknie dialogowym umożliwia zbiorcze zapisanie zmian bez zamykania okna.

Aby zapewnić przejrzystą historię zmian — wskazującą, kto, co i kiedy zmienił — w prawym dolnym rogu karty schematu nazewnictwa rewizji wyświetlane są informacje o jego ostatniej modyfikacji.

Informacje o tym, kiedy i przez kogo schemat nazewnictwa rewizji został ostatnio zmodyfikowany.

Zmiana nazwy schematu

Aby zmienić nazwę istniejącego, używanego schematu nazewnictwa rewizji:

1. Otwórz okno dialogowe Edit Revision Naming Schemes dla połączonej przestrzeni roboczej, w której jesteś obecnie zalogowany.
2. Kliknij kartę schematu, którego nazwę chcesz zmienić.
3. Zmień nazwę w polu Scheme Name.

Przykład zmiany nazwy schematu nazewnictwa rewizji i weryfikacji tej zmiany we właściwościach elementu, który już korzysta z tego schematu.

Klonowanie schematu

Nowych schematów nazewnictwa rewizji nie trzeba tworzyć od podstaw. Okno dialogowe Edit Revision Naming Schemes umożliwia szybkie sklonowanie dowolnego istniejącego schematu. W tym celu:

1. Ustaw schemat, który chcesz sklonować, jako aktywny.
2. Kliknij element sterujący Clone w prawym górnym rogu karty tego schematu.
3. Zostanie utworzona dokładna kopia schematu jako nowy schemat o domyślnej nazwie początkowej New Revision Scheme. Zmień nazwę zgodnie z potrzebami.
4. Kliknij element sterujący Add Scheme (lub główny przycisk ), aby zapisać nowy schemat.

Usuwanie schematu

Aby usunąć istniejący schemat nazewnictwa rewizji, wybierz go — ustawiając go jako aktywny w oknie dialogowym Edit Revision Naming Schemes — a następnie kliknij element sterujący Delete w prawym górnym rogu karty schematu.

Trwałe usunięcie schematu nazewnictwa rewizji następuje po kliknięciu głównego przycisku w oknie dialogowym (lub kliknięciu OK). Wcześniej operację usunięcia można cofnąć, klikając przycisk u dołu okna dialogowego.

Operację usuwania schematów nazewnictwa rewizji można cofnąć.

Eksportowanie i importowanie schematów

Schematy nazewnictwa rewizji zdefiniowane przez użytkownika są dostępne wyłącznie w połączonej przestrzeni roboczej, w której zostały zdefiniowane. Aby umożliwić przenoszenie schematów między przestrzeniami roboczymi, okno dialogowe Edit Revision Naming Schemes udostępnia funkcje eksportu i importu.

Aby wyeksportować schemat nazewnictwa rewizji, kliknij element sterujący Export w prawym górnym rogu jego karty. W wyświetlonym oknie dialogowym Save Revision Naming Scheme określ lokalizację i nazwę zapisywanego pliku.

Aby zaimportować schemat nazewnictwa rewizji, kliknij przycisk u dołu okna dialogowego Edit Revision Naming Schemes. W oknie dialogowym Open Revision Naming Scheme odszukaj i otwórz wymagany plik schematu nazewnictwa rewizji. Schemat zostanie dodany do listy istniejących schematów nazewnictwa rewizji dostępnych w przestrzeni roboczej.

Zaimportowany schemat nazewnictwa rewizji pojawia się jako nowy schemat z sufiksem „+”. Jego nazwa jest określona w pliku schematu i nie jest nazwą samego pliku. Pamiętaj, aby go zapisać, klikając element sterujący Add Scheme lub główny przycisk w oknie dialogowym.

Kontrolowanie użycia schematu nazewnictwa rewizji

Podczas definiowania każdego schematu można globalnie określić i włączyć kontrolę nad tym, które typy elementów mogą korzystać z danego schematu nazewnictwa rewizji. Jeśli ta funkcja jest włączona, podczas wybierania schematu nazewnictwa rewizji dla określonego typu zawartości dostępne będą tylko dozwolone schematy. Zapewnia to dodatkowy poziom kontroli, dzięki któremu tworzone elementy danego typu będą korzystać wyłącznie z wymaganego schematu nazewnictwa rewizji.

Kontrolę tę konfiguruje się w oknie dialogowym Content Types. Kliknij kartę schematu nazewnictwa, dla którego chcesz skonfigurować dostęp, a następnie kliknij łącze Content Types w prawym górnym rogu karty schematu.

 
Dostęp do okna dialogowego Content Types — centrum sterowania umożliwiającego określenie, które typy zawartości mogą korzystać z konfigurowanego schematu nazewnictwa rewizji.

Okno dialogowe Content Types zawiera listę wszystkich obsługiwanych typów zawartości, które mogą być tworzone w połączonym obszarze roboczym (przez użytkownika lub system). Opcja nad listą — Control Revision Naming Scheme per Content Type — umożliwia globalne włączenie lub wyłączenie tej funkcji dla danego schematu. Włącz tę opcję, a następnie włącz powiązaną opcję Use dla każdego typu zawartości, który ma móc korzystać z tego schematu.