Defining Revision Naming Schemes for a Workspace
W skrócie
- Poznaj terminologię nazewnictwa rewizji oraz różnice między schematami jedno-, dwu- i trzypoziomowymi.
- Dowiedz się, jak tworzyć, konfigurować, zapisywać, klonować i usuwać schematy oraz zmieniać ich nazwy w połączonym obszarze roboczym.
- Poznaj ograniczenia dotyczące zmieniania i usuwania schematów, gdy są już używane przez elementy.
Każdy element w połączonym obszarze roboczym składa się z szeregu rewizji. Nowa rewizja służy do przechowywania nowych danych za każdym razem, gdy dane są modyfikowane i zatwierdzane/przesyłane/wydawane. Rewizja odzwierciedla zatem postęp zmian elementu. Innymi słowy, jeśli dane reprezentowane przez element ulegną zmianie, numer rewizji musi zostać zwiększony, aby odzwierciedlić tę zmianę.
Każda rewizja ma własny unikatowy identyfikator (identyfikator rewizji), odrębny od identyfikatora elementu nadrzędnego (identyfikatora elementu). Format identyfikatora rewizji jest określany przez Revision Naming Scheme zastosowany do elementu nadrzędnego. Konkretny format używany w schemacie można skonfigurować i zależy on od potrzeb danej organizacji.
Połączenie identyfikatora elementu i identyfikatora rewizji daje unikatowy identyfikator, który jednoznacznie określa każde wydanie elementu — często nazywany pełnym identyfikatorem Item-Revision.
Terminologia dotycząca nazewnictwa rewizji
W odniesieniu do schematów nazewnictwa rewizji stosowane są poniższe domyślne terminy. Pozwalają one nadać znaczenie różnym wersjom tego samego elementu i odróżnić je od siebie.
- Revision — rewizja to nowa wersja elementu. Zastosowanie sekwencyjnego schematu identyfikacji umożliwia śledzenie historii wersji elementu. Część identyfikatora rewizji określającą rewizję należy zwiększać za każdym razem, gdy projekt elementu ulega zmianie, która nie jest na tyle istotna, aby wymagała nowego prototypu lub modelu.
- Prototype — prototyp to działający model nowego elementu lub nowej wersji istniejącego elementu, który nie jest jeszcze gotowy do przekazania klientom. Część identyfikatora rewizji określającą prototyp należy zwiększać za każdym razem, gdy dla danego modelu tworzony jest nowy prototyp.
- Model — model jest definiowany jako styl lub projekt elementu. Identyfikator modelu jest przydatny, gdy istnieje więcej niż jeden model, na przykład gdy mówimy o „posiadaniu poprzedniego modelu tego tabletu”. Część identyfikatora rewizji określającą model należy zwiększać za każdym razem, gdy tworzony jest nowy model.
Domyślne schematy nazewnictwa rewizji
Połączony obszar roboczy udostępnia pięć domyślnych schematów nazewnictwa rewizji. Można z nich korzystać bez zmian lub dostosować je do wymagań firmy bądź własnych potrzeb. W razie potrzeby można również dodawać i konfigurować nowe, niestandardowe schematy.
Domyślne schematy nazewnictwa rewizji są następujące:
- 1-Level Revision Scheme — zapewnia jeden poziom nazewnictwa rewizji, w zakresie od 1 do 9 lub od A do Z, o dowolnej wymaganej liczbie znaków. Ponieważ istnieje tylko jeden poziom oznaczeń, identyfikator rewizji może identyfikować wyłącznie Revision.
-
2-Level Revision Scheme — zapewnia dwa poziomy nazewnictwa rewizji, o domyślnej postaci Alpha.Number. Przykłady to
A.1lubCZ.83. Pierwsza część, czyli poziom 1 identyfikatora rewizji, służy do oznaczania Model. Druga część, czyli część bazowa identyfikatora rewizji, służy do oznaczania Revision. -
3-Level Revision Scheme (Sample) — zapewnia trzy poziomy nazewnictwa rewizji, w postaci Number.Alpha.Number. Przykładem może być
02.B.1. Pierwsza część, czyli poziom 2 identyfikatora rewizji, służy do oznaczania Model. Druga część, czyli poziom 1 identyfikatora rewizji, służy do oznaczania Prototype. Trzecia część, czyli część bazowa identyfikatora rewizji, służy do oznaczania Revision. - Altium Internal Naming Scheme — zasadniczo kopia jednopoziomowego schematu rewizji.
- Extension Scheme — zasadniczo kopia jednopoziomowego schematu rewizji, używana dla typów danych rozszerzeń.
Stosowany schemat nazewnictwa rewizji wybiera się indywidualnie dla każdego elementu podczas jego tworzenia. Różnym elementom można zatem przypisać różne schematy nazewnictwa rewizji.
Wybór schematu nazewnictwa rewizji
Jak zatem wybrać odpowiedni schemat nazewnictwa rewizji dla swojej organizacji? Z powyższych opisów wynika, że można wybrać prosty schemat jednopoziomowy, w którym numer rewizji odzwierciedla po prostu bieżącą rewizję elementu, lub bardziej złożony schemat, który uwzględnia model, prototyp i rewizję. Nie ma prostej odpowiedzi na to pytanie — należy rozważyć, który schemat najlepiej odpowiada wymaganiom organizacji.
Najlepiej wybrać jeden schemat, który będzie można stosować do wszystkich elementów tworzonych w połączonym obszarze roboczym organizacji. Jeśli chodzi o liczbę poziomów, należy wziąć pod uwagę typowy cykl życia produktów. Czy są one długo eksploatowane i wielokrotnie aktualizowane? Czy potrzebna jest możliwość łatwego identyfikowania elementu w miejscu użytkowania — na przykład czy łatwe rozpoznanie modelu byłoby przydatne dla technika serwisowego? W obu tych przypadkach lepiej sprawdzi się trzypoziomowy schemat nazewnictwa.
Większe organizacje zazwyczaj mają już własny schemat numerowania rewizji. W takim przypadku można utworzyć własne schematy nazewnictwa rewizji, które będą z nim zgodne.
Zarządzanie schematami nazewnictwa rewizji
Schematy nazewnictwa rewizji można przeglądać i zarządzać nimi w oknie dialogowym Edit Revision Naming Schemes. Aby uzyskać dostęp do tego okna dla połączonego obszaru roboczego, w którym jesteś obecnie zalogowany:
- Otwórz stronę Zarządzanie danymi – Serwery w oknie dialogowym Preferences.
- Kliknij element sterujący Properties po prawej stronie wpisu aktywnego serwera.
- Wybierz polecenie Naming schemes z odpowiedniego menu.

Schematy nazewnictwa rewizji definiuje się i zarządza nimi w oknie dialogowym Edit Revision Naming Schemes. Tutaj pokazano otwieranie tego okna dla połączonego obszaru roboczego Altium 365. Najedź kursorem na obraz, aby zobaczyć, jak otworzyć to okno dla połączonego obszaru roboczego Enterprise Server.
Dodawanie nowego schematu
Aby utworzyć nowy schemat nazewnictwa rewizji, kliknij przycisk
u dołu okna dialogowego Edit Revision Naming Schemes. W oknie pojawi się nowa karta, gotowa do skonfigurowania.

Utwórz własny, niestandardowy schemat nazewnictwa rewizji.
Konfigurowanie schematu
Użyj elementów sterujących dostępnych na karcie schematu nazewnictwa rewizji, aby skonfigurować go zgodnie z potrzebami.
Dla schematu należy zdefiniować następujące właściwości:
- Scheme Name — nadaj zrozumiałą nazwę, na przykład wskazującą, do jakiej zawartości obszaru roboczego schemat będzie używany.
- Revision ID Levels – wybierz, z ilu poziomów ma się składać identyfikator rewizji: 1, 2 lub 3.
- Item and Revision Separator – wybierz separator używany między identyfikatorem elementu a identyfikatorem rewizji podczas wyświetlania pełnego identyfikatora elementu i rewizji.
- Caption – wprowadź tekst etykiety odzwierciedlający znaczenie każdego poziomu identyfikatora. Tekst etykiety jest używany w widoku cyklu życia elementu (dla poziomów 1 i 2, ale nie dla poziomu bazowego), a także w poleceniach menu kontekstowego związanych ze zmianami typu rewizji.
-
Revision ID Format – określ format każdego poziomu identyfikatora rewizji oraz poprzedzający go separator. Obsługiwane formaty to:
Numeric (Zero),Numeric (One),Alphabetical (Uppercase),Alphabetical (Lowercase)iASME Y14.35M. - Minimum Width – określ szerokość każdego poziomu identyfikatora, czyli liczbę cyfr/znaków używanych do przedstawienia danej części identyfikatora.
Podczas modyfikowania schematu w dolnej części karty wyświetlany jest dynamiczny podgląd wynikowego identyfikatora rewizji oraz pełnego identyfikatora elementu i rewizji.

Na karcie wyświetlany jest podgląd wynikowego identyfikatora, który aktualizuje się dynamicznie w miarę wprowadzania zmian.
Zapisywanie schematu
Zarówno po dodaniu nowego schematu nazewnictwa rewizji, jak i po zmodyfikowaniu istniejącego schematu należy go zapisać. Chociaż nie ma osobnego przycisku zapisu, można to zrobić za pomocą następujących elementów sterujących:
-
W przypadku nowego schematu nazewnictwa rewizji — oznaczonego sufiksem „+” — użyj elementu sterującego Add Scheme (w prawym górnym rogu karty schematu) lub kliknij główny przycisk
okna dialogowego.
-
W przypadku zmodyfikowanego istniejącego schematu nazewnictwa rewizji — oznaczonego sufiksem „*” — użyj elementu sterującego Apply Changes (w prawym górnym rogu karty schematu) lub kliknij główny przycisk
okna dialogowego.
W obu przypadkach sufiks zostanie usunięty, a nowy lub zmodyfikowany schemat będzie dostępny w zbiorze schematów nazewnictwa rewizji obszaru roboczego.
Aby zapewnić jasną i przejrzystą historię zmian — kto, co i kiedy zmienił — w prawym dolnym rogu karty schematu nazewnictwa rewizji podawane są informacje o jego ostatniej modyfikacji.

Informacje o tym, kiedy i przez kogo schemat nazewnictwa rewizji został ostatnio zmodyfikowany.
Zmiana nazwy schematu
Aby zmienić nazwę istniejącego, używanego schematu nazewnictwa rewizji:
- Otwórz okno dialogowe Edit Revision Naming Schemes dla połączonego obszaru roboczego, w którym jesteś obecnie zalogowany.
- Kliknij kartę schematu, którego nazwę chcesz zmienić.
- Zmień nazwę w polu Scheme Name.

Przykład zmiany nazwy schematu nazewnictwa rewizji i sprawdzenia tej zmiany we właściwościach elementu, który już korzysta z tego schematu.
Klonowanie schematu
Nowych schematów nazewnictwa rewizji nie trzeba tworzyć od podstaw. Okno dialogowe Edit Revision Naming Schemes umożliwia szybkie sklonowanie dowolnego istniejącego schematu. Aby to zrobić:
- Ustaw schemat, który chcesz sklonować, jako aktywny.
- Kliknij element sterujący Clone w prawym górnym rogu karty tego schematu.
-
Zostanie utworzona dokładna kopia schematu jako nowy schemat o początkowej domyślnej nazwie
New Revision Scheme. Zmień nazwę zgodnie z potrzebami. - Kliknij element sterujący Add Scheme (lub główny przycisk , aby zapisać nowy schemat.
Usuwanie schematu
Aby usunąć istniejący schemat nazewnictwa rewizji, wybierz go, ustawiając go jako aktywny w oknie dialogowym Edit Revision Naming Schemes, a następnie kliknij element sterujący Delete w prawym górnym rogu karty schematu.
Trwałe usunięcie schematu nazewnictwa rewizji następuje po kliknięciu głównego przycisku
okna dialogowego (lub kliknięciu OK). Wcześniej operację usuwania można cofnąć, klikając przycisk
u dołu okna dialogowego.

Operację usuwania schematów nazewnictwa rewizji można cofnąć.
Eksportowanie i importowanie schematów
Schematy nazewnictwa rewizji zdefiniowane przez użytkownika są dostępne wyłącznie w połączonym obszarze roboczym, w którym zostały zdefiniowane. Aby umożliwić przenoszenie schematów między obszarami roboczymi, okno dialogowe Edit Revision Naming Schemes udostępnia funkcje eksportu i importu.
Aby wyeksportować schemat nazewnictwa rewizji, kliknij element sterujący Export w prawym górnym rogu jego karty. W wyświetlonym następnie oknie dialogowym Save Revision Naming Scheme określ miejsce i nazwę zapisywanego pliku.
Aby zaimportować schemat nazewnictwa rewizji, kliknij przycisk
u dołu okna dialogowego Edit Revision Naming Schemes. W oknie dialogowym Open Revision Naming Scheme znajdź i otwórz wymagany plik schematu nazewnictwa rewizji. Schemat zostanie dodany do listy istniejących schematów nazewnictwa rewizji dostępnych w obszarze roboczym.
Kontrolowanie użycia schematu nazewnictwa rewizji
Podczas definiowania każdego schematu można globalnie określić i włączyć kontrolę nad tym, które typy elementów mogą korzystać z danego schematu nazewnictwa rewizji. Jeśli ta funkcja jest włączona, podczas wybierania schematu nazewnictwa rewizji dla określonego typu zawartości dostępne będą tylko dozwolone schematy. Zapewnia to dodatkowy poziom kontroli, dzięki któremu tworzone elementy danego typu będą korzystać wyłącznie z wymaganego schematu nazewnictwa rewizji.
Kontrolę tę konfiguruje się w oknie dialogowym Content Types. Kliknij kartę schematu nazewnictwa, dla którego chcesz skonfigurować dostęp, a następnie kliknij łącze Content Types w prawym górnym rogu karty schematu.

Otwieranie okna dialogowego Content Types — centrum zarządzania typami zawartości, które mogą korzystać z konfigurowanego schematu nazewnictwa rewizji.
Okno dialogowe Content Types zawiera listę wszystkich obsługiwanych typów zawartości, które mogą być tworzone w połączonym obszarze roboczym Workspace (przez użytkownika lub system). Opcja nad listą — Control Revision Naming Scheme per Content Type — umożliwia globalne włączenie lub wyłączenie tej funkcji dla danego schematu. Włącz tę opcję, a następnie włącz powiązaną opcję Use dla każdego typu zawartości, który ma móc korzystać z tego schematu.