Adnotacja na poziomie płytki PCB
W skrócie
- Dowiedz się, czym jest adnotacja na poziomie płytki, kiedy jest najbardziej przydatna i jak pomaga zarządzać oznaczeniami skompilowanych komponentów w całym projekcie.
- Zobacz, jak używać okna dialogowego Board Level Annotate do filtrowania arkuszy, kanałów i części komponentów, przeglądania proponowanych zmian oraz wprowadzania aktualizacji adnotacji.
- Poznaj zasady działania schematów nazewnictwa, niestandardowych oznaczeń i ustawień adnotacji, a także dowiedz się, gdzie te ustawienia są przechowywane w projekcie.
Board level annotation to proces nadawania oznaczeń skompilowanym komponentom (fizycznej reprezentacji komponentów) projektu za pośrednictwem edytora schematów. Umożliwia nadawanie komponentom nazw według różnych schematów nazewnictwa lub określanie własnych nazw.
Choć można go stosować w dowolnym projekcie, jest szczególnie przydatny w przypadku projektów wielokanałowych i/lub projektów wykorzystujących arkusze urządzeń, w których oznaczeń nie można edytować bezpośrednio na arkuszu urządzenia. Dzięki temu można ponownie nadać oznaczenia w całym projekcie bez modyfikowania oryginalnych arkuszy urządzeń. Nadawanie oznaczeń na poziomie płytki rozwiązuje również konflikty oznaczeń, które mogą wynikać z powielonych oznaczeń w projekcie, i zapisuje zmiany w pliku tekstowym *.Annotation. Udostępnia dodatkowe słowa kluczowe do dostosowywania schematów nazewnictwa i umożliwia ich stosowanie do wszystkich lub tylko wybranych elementów.
Nadawanie oznaczeń na poziomie płytki zapewnia pełną kontrolę nad oznaczeniami w projekcie, a ustawienia są zapisywane w pliku tekstowym *.Annotation wyświetlanym w podfolderze Settings\Annotation Documents w panelu Projects . Altium Designer automatycznie zarządza plikami oznaczeń.
Możesz nadać nazwy wszystkim komponentom w projekcie, wybranym komponentom lub tylko tym, które nie mają jeszcze oznaczeń.
Konfigurowanie nadawania oznaczeń na poziomie płytki
Aby nadać oznaczenia skompilowanym komponentom projektu za pośrednictwem edytora schematów:
-
Upewnij się, że komponentom nadano oznaczenia na poziomie schematu, tak aby źródłowe dane schematu, w tym opcje grupowania sekcji komponentów wieloczęściowych w obudowy, były dostępne jako dane wejściowe do nadawania oznaczeń na poziomie płytki.
-
Wybierz Tools » Annotation » Board Level Annotate (skrót
Ctrl+L), aby otworzyć okno dialogowe Board Level Annotate.

W oknie dialogowym Board Level Annotate wyświetlane są wszystkie dokumenty schematów w projekcie.
To okno dialogowe składa się z dwóch głównych obszarów:
-
Filter Options — służy do filtrowania i ustawiania zakresu nadawania oznaczeń.
-
Proposed Change List — proponowane zmiany do zastosowania na podstawie skonfigurowanych opcji nadawania oznaczeń. Zmiany są wprowadzane za pomocą zlecenia zmian inżynierskich (ECO).
Nadawanie oznaczeń na poziomie płytki — opcje filtrowania
Lewa strona okna dialogowego Board Level Annotate umożliwia określenie zakresu nadawania oznaczeń na poziomie arkusza, kanału i elementu. Kolumny w obszarze Filter Options nie zmieniają się.
-
Schematic Sheet — ta kolumna zawiera wszystkie dokumenty schematów w projekcie. Dokument schematu może być wymieniony więcej niż raz, jeśli projekt obejmuje wiele kanałów.
-
Channel Name — ta kolumna zawiera wszystkie odpowiednie kanały w projekcie. Jeśli w projekcie nie ma kanałów, kolumna zawiera nazwę arkusza schematu.
-
Enabled — zaznacz to pole, aby uwzględnić dany arkusz schematu dla określonego kanału w bieżącym nadawaniu oznaczeń na poziomie płytki. Usuń zaznaczenie, aby wykluczyć ten arkusz z nadawania oznaczeń na poziomie płytki.
-
Annotation Scope — wybierz jedną z poniższych opcji, aby określić zakres elementów, którym zostaną nadane oznaczenia:
-
All — oznaczenia zostaną nadane wszystkim elementom na arkuszu schematu.
-
Ignore Selected Parts — oznaczenia zostaną nadane wszystkim elementom z wyjątkiem zaznaczonych.
-
Only Selected Parts — oznaczenia zostaną nadane tylko zaznaczonym elementom.
-
Nadawanie oznaczeń na poziomie płytki — lista proponowanych zmian
Prawa strona okna dialogowego wyświetla Schematic Source Components (wyróżnione na różowo) oraz Calculated Design Data (wyróżnione na zielono) używane w bieżącym schemacie nazewnictwa (niezależnie od tego, czy jest to domyślna nazwa skompilowanych komponentów, czy zastosowany schemat nazewnictwa), umożliwia zastosowanie Naming Scheme i wyświetlenie wynikowego PCB Component Instance.
-
Schematic Source Component — ta sekcja składa się z trzech kolumn:
-
Hierarchy Path — ścieżka źródłowego schematu w formacie nazwa_pliku\kanał.
-
Prefix — prefiks literowy wyodrębniony z oznaczenia na poziomie schematu. Na przykład jeśli oznaczenie na poziomie schematu to
R13, wówczas Prefix toR.
-
-
Local Index — określony indeks występujący po prefiksie literowym wyodrębnionym z oznaczenia na poziomie schematu. Na przykład jeśli oznaczenie na poziomie schematu to
R13, wówczas Local Index to13.
-
Calculated Design Data — przy pierwszym otwarciu okna dialogowego sekcja Calculated Design Data wyświetla kolumnę Room Name, która odpowiada domyślnie wybranemu Annotate Option. Po nadaniu oznaczeń na poziomie płytki kolumny wyświetlane w Calculated Design Data odpowiadają słowom kluczowym wybranym w schemacie nazewnictwa do nadawania oznaczeń w Annotate Options. Kolumny te są aktualizowane dynamicznie w zależności od dokonanego wyboru. Na przykład jeśli dla Naming Scheme wybierzesz $GlobalIndex.$SheetDesignator, wyświetlane będą kolumny Global Index i Sheet Designator.
-
Naming Scheme — zaznacz to pole, aby włączyć Naming Scheme dla tego komponentu. Usuń zaznaczenie, aby wyłączyć Naming Scheme dla tego komponentu. Pamiętaj, że po usunięciu zaznaczenia tego pola można edytować kolumnę PCB Component Instance, aby określić własne oznaczenie komponentu.
-
PCB Component Instance — ta kolumna wyświetla proponowane oznaczenie. Wartość tego pola wynika z wybranego Naming Scheme lub jest wartością niestandardową, którą można określić tylko wtedy, gdy pole Naming Scheme nie jest zaznaczone. Własna nazwa może zawierać dowolną kombinację znaków alfanumerycznych i niealfanumerycznych.
Poniżej Proposed Change List znajdują się następujące przyciski:
-
Annotate Options — kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Board Level Annotation Options, w którym możesz dodatkowo dostosować nadawanie oznaczeń przy użyciu predefiniowanych lub własnych schematów nazewnictwa.
Opcje i elementy sterujące okna dialogowego opcji nadawania oznaczeń na poziomie płytki
Schemat nazewnictwa
Użyj listy rozwijanej, aby wybrać predefiniowany schemat nazewnictwa lub zdefiniować własny przy użyciu prawidłowych słów kluczowych. Możesz wybrać dowolną kombinację prawidłowych słów kluczowych w dowolnej kolejności oraz dowolne znaki niealfanumeryczne do ich rozdzielania (na przykład „_”, „*”, „.” i „@”). Wybierz słowa kluczowe z poniższej tabeli.
Słowo kluczowe |
Definicja |
|---|---|
$RoomName |
Nazwa powiązanego obszaru Room określona na podstawie stylu wybranego w Room Name Options |
$ComponentPrefix |
Prefiks logicznego oznaczenia komponentu (np. U dla U1) |
$ComponentIndex |
Indeks logicznego oznaczenia komponentu (np. 1 dla U1) |
$ChannelPrefix |
Logiczne oznaczenie symbolu arkusza |
$ChannelIndex |
Indeks służący do rozróżniania poszczególnych kanałów. |
$ChannelAlpha |
Indeks kanału wyrażony jako litera. Ten format jest przydatny tylko wtedy, gdy projekt zawiera łącznie mniej niż 26 kanałów lub gdy używany jest hierarchiczny format oznaczeń. |
$SheetDesignator |
Oznaczenie przypisane do symbolu arkusza |
$SheetNumber |
Numer przypisany do arkusza. Jeśli przeprowadzono adnotację skompilowanych arkuszy, zostaną użyte te informacje. |
$DocumentNumber |
Document Number określony w Document Options. |
$GlobalIndex |
Indeks zdefiniowany przez użytkownika. Dla każdego dokumentu schematu można określić kolejność, indeks początkowy i/lub sufiks w Global Index Options. Indeks globalny jest obliczany dla wszystkich komponentów bez przypisanego oznaczenia. Jeśli po wykonaniu adnotacji na poziomie płytki zostaną dodane nowe komponenty, otrzymają one nowy indeks globalny, a istniejące komponenty zachowają swój dotychczasowy indeks globalny. Aby ponownie obliczyć indeks globalny dla wszystkich komponentów, najpierw kliknij Reset All. |
Opcje indeksu globalnego
-
Order of Processing - użyj listy rozwijanej, aby określić żądaną kolejność przetwarzania. Reprezentacja graficzna będzie się dynamicznie zmieniać w zależności od dokonanego wyboru:
- Up Then Across
- Down Then Across
- Across Then Up
- Across Then Down
- Process Location of - użyj listy rozwijanej, aby wybrać typ informacji do przetworzenia, np. Designator.
-
Schematic Sheets To Annotate - lista arkuszy schematu. Kliknij nagłówek kolumny, aby posortować listę według jej zawartości. Lista zawiera następujące informacje:
- Schematic Sheet - nazwa arkusza schematu.
- Channel Name - nazwa kanału.
- Order - kolejność, w jakiej zostanie przeprowadzona adnotacja wymienionego elementu.
-
Designator Index Control - zaznacz to pole wyboru, aby włączyć kontrolę indeksu oznaczenia dla danego arkusza schematu.
- Start Index - kliknij w tej kolumnie i użyj klawiszy strzałek w górę/w dół, aby wybrać indeks początkowy. Możesz też wpisać żądany numer indeksu.
- Add Suffix - wprowadź żądany sufiks.
Menu kontekstowe
Menu otwierane prawym przyciskiem myszy w dolnym obszarze tabeli zawiera następujące polecenia:
- Enable Designator Index Control - wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola wyboru Designator Index Control .
- Disable Designator Index Control - wybierz, aby usunąć zaznaczenie wszystkich pól wyboru Designator Index Control .
- Order Alphabetically - wybierz, aby posortować wymienione arkusze schematu alfabetycznie.
- Order by Project Order - wybierz, aby posortować wymienione arkusze schematu według kolejności w projekcie.
Opcje nazw obszarów Room
-
Room Naming Style - użyj listy rozwijanej, aby wybrać styl nazewnictwa obszarów Room.
-
Level Separator for Paths - wprowadź separator poziomów ścieżek.
-
Annotate - kliknij listę rozwijaną, aby wybrać Annotate Undesignated, Annotate All lub Annotate Selected. Po dokonaniu wyboru Proposed Change List zostanie zaktualizowany o oznaczenie, które ma zostać przypisane do każdego odpowiedniego komponentu.
-
Reset All - kliknij, aby zresetować wszystkie oznaczenia do domyślnych nazw skompilowanych komponentów. Po zresetowaniu komponentów w kolumnie Prefix pojawi się ikona komponentu ze znakiem zapytania , wskazująca, że komponent nie ma teraz przypisanego oznaczenia.
-
Back Annotate - służy do synchronizacji zmian z projektu PCB ze skompilowanymi dokumentami w edytorze schematów. Po kliknięciu przycisku Back Annotate otworzy się okno dialogowe File Explorer, w którym można wybrać plik do adnotacji wstecznej. Adnotacja wsteczna na poziomie płytki działa tak samo jak adnotacja wsteczna na poziomie schematu. Dowiedz się więcej o generowaniu pliku Was-Is.
Aby zakończyć adnotację na poziomie płytki:
-
Kliknij przycisk Accept Changes (Create ECO) . Otworzy się okno dialogowe Engineering Change Order, w którym można zweryfikować, zaraportować i wykonać zlecenie zmian inżynierskich (ECO).
-
Kliknij przycisk Execute Changes, a następnie przycisk Close , aby wykonać adnotację na poziomie płytki.
-
Kliknij przycisk Close w oknie dialogowym Board Level Annotate . Plik
*.Annotationzostanie zaktualizowany, a wyniki adnotacji na poziomie płytki będzie można zobaczyć w dokumentach. Aby zakończyć adnotację na poziomie płytki, zsynchronizuj dokumenty schematów z dokumentami PCB, wybierając Update PCB Document <Filename> z menu Design .
Adnotacja na poziomie płytki a arkusze urządzeń
Arkusze urządzeń są przenośne i mogą być ponownie wykorzystywane w różnych projektach. W większości przypadków nazwy komponentów w arkuszach urządzeń mają zasięg ograniczony do danego arkusza i wymagają adnotacji na poziomie płytki, aby można je było włączyć do projektu, w którym umieszczono te arkusze.
Adnotacja na poziomie płytki ma znaczenie w przypadku arkuszy urządzeń, ponieważ różne arkusze urządzeń zawarte w jednym projekcie mogą zawierać powtarzające się oznaczenia, co prowadzi do błędów kompilacji. Adnotacja na poziomie płytki pozwala rozwiązać wszelkie konflikty nazw, a zmiany są zapisywane w pliku *.Annotation wyświetlanym w podfolderze Settings - Annotation Documents.
Domyślne nazwy skompilowanych komponentów
Domyślne nazwy są niezbędne do rozróżniania poszczególnych instancji fizycznych reprezentacji komponentów. Nazwy te są wyświetlane w dokumentach i używane, jeśli nie przeprowadzono adnotacji na poziomie płytki w celu nadania oznaczeń skompilowanym (fizycznym) komponentom. Po pierwszym otwarciu okna dialogowego Adnotacja na poziomie płytki domyślne nazwy są wpisywane w kolumnie PCB Component Instance.
Domyślne nazewnictwo skompilowanych komponentów ma również zastosowanie w projektach wielokanałowych, które wielokrotnie odwołują się do tego samego arkusza w projekcie. Można to uzyskać, umieszczając w dokumencie schematu wiele symboli arkusza odwołujących się do tego samego arkusza lub dodając słowo kluczowe Repeat do oznaczenia symbolu arkusza, aby utworzyć wiele instancji arkusza.
Choć ułatwia to powielanie obwodów, stanowi również wyzwanie w zakresie adnotacji. W projekcie wielokanałowym może istnieć tylko jedna logiczna instancja każdego komponentu z własnym unikatowym oznaczeniem, niezależnie od tego, ile jego „kopii” znajduje się na PCB. Karta Wielokanałowość w oknie dialogowym Project Options (Project » Project Options) zapewnia każdemu kanałowi unikatowe oznaczenie z domyślną nazwą opartą na Room Naming Style i Component Naming Designator Format.
Karta Wielokanałowość
Obszary Room ułatwiają rozmieszczanie komponentów i nadawanie im oznaczeń w projektach wielokanałowych. Dokładniej mówiąc, kanał na schemacie jest instancją powielanego arkusza, a na PCB każdy kanał jest reprezentowany przez obszar Room. Po przypisaniu komponentów do obszaru Room przesuwają się one wraz z nim, co ułatwia zarządzanie poszczególnymi kanałami i ich identyfikację.
Obszary Room odgrywają ważną rolę w oznaczaniu kanałów, zapewniając unikatowość nazw.
Oznaczenia logiczne są przypisywane komponentom na karcie Editor . Oznaczenia fizyczne są przypisywane komponentom podczas ich umieszczania w projekcie PCB lub po przeprowadzeniu numeracji na poziomie płytki. W projektach wielokanałowych oznaczenia logiczne komponentów w powielanych kanałach mogą być takie same, ale każdy komponent musi mieć unikatowe oznaczenie fizyczne w projekcie PCB. Można to osiągnąć, dodając Room Name do nazwy komponentu, jak pokazano w polu Component Naming poniżej.
Karta Wielokanałowość w oknie dialogowym Project Options umożliwia określenie Room Naming Style oraz Component Naming Designator Format dla projektów. Ustawiając w tym oknie format oznaczeń w projekcie wielokanałowym, określasz sposób odwzorowania pojedynczego komponentu logicznego z karty Editor na wiele instancji fizycznych na PCB. Karta jest podzielona zasadniczo na dwie sekcje — Room Naming i Component Naming.

Karta Multi-Channel umożliwia elastyczne określanie domyślnych formatów nazw w projektach wielokanałowych.
Nazewnictwo obszarów Room
Użyj listy rozwijanej Room Naming Style, aby określić wymagany format nazw obszarów Room w projekcie. Obszary te są tworzone domyślnie podczas przenoszenia zmian ze schematów projektu na PCB. Dostępnych jest pięć stylów — dwa płaskie i trzy hierarchiczne.
Płaskie formaty nazw obszarów Room |
Hierarchiczne formaty nazw obszarów Room |
|---|---|
Płaski numeryczny z nazwami |
Numeryczna ścieżka nazw |
Płaski literowy z nazwami |
Literowa ścieżka nazw |
Mieszana ścieżka nazw |
Hierarchiczne nazwy obszarów Room powstają przez połączenie wszystkich oznaczeń symboli arkuszy tworzących kanały (ChannelPrefix + ChannelIndex) w odpowiedniej hierarchii ścieżki kanału.
Po wybraniu stylu nazw obszarów Room z listy reprezentacja graficzna jest dynamicznie aktualizowana, aby odzwierciedlić konwencję nazewnictwa, która zostanie zastosowana w projekcie. Większe obszary z kreskowaniem krzyżowym reprezentują kanały wyższego poziomu (lub banki), a zacieniowane obszary wewnątrz nich — kanały niższego poziomu. Podczas kompilacji projektu tworzony jest obszar Room dla każdego arkusza w projekcie, w tym dla każdego banku i każdego kanału niższego poziomu.
Użyj pola Level Separator for Paths, aby określić znak lub symbol rozdzielający informacje o ścieżce przy korzystaniu z hierarchicznych stylów nazewnictwa. Nie ma ograniczeń dotyczących znaku używanego jako separator poziomów, jednak pojedynczy znak niealfanumeryczny zapewnia lepszą czytelność.
Nazewnictwo komponentów
Dostępnych jest kilka formatów oznaczeń komponentów. Możesz wybrać gotowy format lub zdefiniować własny, korzystając z prawidłowych słów kluczowych. Zdefiniuj format Component Naming, wybierając go z listy rozwijanej Designator Format. Dostępnych jest osiem wstępnie zdefiniowanych formatów — pięć płaskich i trzy, których można używać w kontekście hierarchicznym:
Płaskie formaty oznaczeń |
|---|
$Component$ChannelAlpha |
$Component_$ChannelPrefix$ChannelAlpha |
$Component_$ChannelIndex |
$Component_$ChannelPrefix$ChannelIndex |
$ComponentPrefix_$ChannelIndex_$ComponentIndex |
Hierarchiczne formaty oznaczeń |
$Component_$RoomName |
$RoomName_$Component |
$ComponentPrefix_$RoomName_$ComponentIndex |
Płaskie formaty oznaczeń nadają komponentom kolejne oznaczenia, zaczynając od pierwszego kanału i unikając ich powielania. Hierarchiczne formaty oznaczeń uwzględniają Room Name w oznaczeniu komponentu. Jeśli wybrany Room Naming Style jest jednym z dwóch dostępnych stylów płaskich, styl oznaczenia komponentu również będzie płaski. Jeśli jednak dla Room Naming Style wybrano styl hierarchiczny, oznaczenie komponentu również będzie hierarchiczne, ponieważ format będzie zawierał informacje o ścieżce.
Definiowanie własnego formatu oznaczeń
Możesz zdefiniować własny format oznaczeń komponentów, wpisując go bezpośrednio w polu Designator Format przy użyciu prawidłowych słów kluczowych. Aby utworzyć ciąg formatujący, użyj dowolnej kombinacji poniższych słów kluczowych.
Słowo kluczowe |
Definicja |
|---|---|
$RoomName |
Nazwa powiązanego obszaru Room określona przez styl wybrany w polu Room Naming Style |
$Component |
Oznaczenie logiczne komponentu (np. U1) |
$ComponentPrefix |
Prefiks oznaczenia logicznego komponentu (np. U dla U1) |
$ComponentIndex |
Indeks oznaczenia logicznego komponentu (np. 1 dla U1) |
$ChannelPrefix |
Oznaczenie logiczne symbolu arkusza |
$ChannelIndex |
Indeks służący do rozróżniania poszczególnych kanałów |
$ChannelAlpha |
Indeks kanału wyrażony jako litera. Ten format jest przydatny tylko wtedy, gdy projekt zawiera łącznie mniej niż 26 kanałów lub gdy używany jest hierarchiczny format oznaczeń. |
Wyświetlanie nazw fizycznych w dokumentach
Projekt jest tworzony na karcie Editor . Skompilowane dokumenty (fizyczne reprezentacje projektu) są widoczne i dostępne po kliknięciu karty compiled document znajdującej się u dołu dokumentu schematu w obszarze projektowym.

Przykłady kart obszaru projektowego
Preferencje wyświetlania nazw fizycznych w skompilowanych dokumentach można określić na stronie Schemat — kompilator w oknie dialogowym Preferences . W sekcji Compiled Names Expansion wybierz wyświetlanie rozwiniętych, skompilowanych nazw (fizycznych) dla Designators, Net Labels, Ports, Sheet Number i/lub Document Number.
Możesz również użyć powiązanej listy rozwijanej, aby wybrać sposób wyświetlania obiektów. Dostępne opcje to Never display superscript (rozwinięte nazwy nigdy nie są wyświetlane), Always display superscript (rozwinięte nazwy są zawsze wyświetlane) lub Display superscript if necessary (rozwinięte nazwy są wyświetlane tylko wtedy, gdy różnią się od nazw źródłowych).
Użyj polecenia Design » Update PCB Document, aby rozpocząć proces przenoszenia, który automatycznie tworzy klasę komponentów dla każdego arkusza schematu w projekcie oraz obszar Room dla każdej klasy komponentów, a także grupuje komponenty z każdej klasy w odpowiednim obszarze Room, przygotowując je do rozmieszczenia.
