Dostępna jest szeroka gama formatów plików produkcyjnych dla projektów PCB, zarówno do generowania pojedynczych plików, jak i plików zadań wyjściowych, w tym:
-
Gerber RS-274X i Gerber X2
-
ODB++
-
IPC-2581
-
NC Drill
-
Raport stosu warstw płytki
-
Wyniki oparte na wydruku: zbiorcze rysunki wierceń, rysunki/przewodniki wierceń, finalne wydruki fotoplotów, wydruki warstw zasilania, wydruki masek lutowniczych/past lutowniczych.
-
Raport punktów testowych produkcji
Zaleca się skonsultowanie z producentem płytek jego wymagań przed przekazaniem plików wyjściowych potrzebnych do wykonania projektu.
Wyniki produkcyjne można dodać do aktywnego pliku Output Job z menu kontrolki [Add New Fabrication Output] w obszarze Fabrication Outputs pliku lub z podmenu Edit » Add Fabrication Outputs w menu głównym.
Pliki OutputJob ułatwiają sprawne przygotowanie danych wyjściowych dla projektów oraz ich późniejsze wygenerowanie z użyciem procesu wydania projektu o wysokiej integralności, jednak dane produkcyjne dla aktywnego projektu PCB można również wygenerować bezpośrednio z edytora PCB za pomocą poleceń z podmenu File » Fabrication Outputs.
W przypadku wyników NC Drill, Gerber, Gerber X2 i ODB++ generowane są pliki dla wszystkich pogłębień od strony górnej i wszystkich pogłębień od strony dolnej, zamiast osobnych plików dla każdego typu pogłębienia.
Generowanie danych produkcyjnych Gerber
Każdy plik w formacie Gerber RS274X (znanym również jako Extended Gerber lub GerberX) odpowiada jednej warstwie fizycznej płytki — nadrukowi elementów, górnej warstwie sygnałowej, dolnej warstwie sygnałowej, warstwom maski lutowniczej itd. Ten format pliku zawiera definicje apertur, współrzędne XY dla poleceń rysowania i błysku oraz inne informacje potrzebne do wykonania PCB.
Gerber X2 jest bezpośrednim i znacznie bardziej zaawansowanym rozwinięciem standardu Gerber RS-274X i dodaje szeroki zakres dodatkowych danych do produkcji i montażu PCB. W porównaniu ze standardem RS-274X format Gerber X2 zawiera krytyczne informacje, takie jak definicje stosu warstw oraz atrybuty padów i przelotek. Główną zaletą formatu Gerber X2 jest wsteczna zgodność ze starym standardem Gerber RS-274X. Ponieważ jest to standard wieloplikowy, docelowy zakład produkcyjny/montażowy, który nie przeszedł jeszcze na nowy standard, może w razie potrzeby wyodrębnić tradycyjne elementy plików Gerber. Może to być znaczącą zaletą dla tych, którzy nie chcą podejmować dużej zmiany formatów plików produkcyjnych, lub dla zakładów produkcyjnych dysponujących mało elastycznym sprzętem i oprogramowaniem.
Ogólną korzyścią z przyjęcia formatu Gerber X2 do przekazywania danych projektu płytki do zakładów produkcyjnych i montażowych jest bogaty zestaw danych wytwórczych zawartych w plikach oraz wsteczna zgodność z poprzednim standardem, zapewniająca ścieżkę aktualizacji o niskim ryzyku. Przy pełnym wdrożeniu po obu stronach łańcucha CAD-CAM ryzyko związane z błędną interpretacją danych, błędami plików i niejednoznaczną interpretacją danych można w dużej mierze wyeliminować. Krótko mówiąc, formaty Gerber X2 i IPC-2581 reprezentują nową generację transferu danych od projektu płytki do produkcji.
Jeśli płytka ma otwory, należy również wygenerować plik NC Drill, używając tych samych ustawień jednostek, rozdzielczości i położenia na filmie.
Gdy plik PCB projektu jest aktywnym dokumentem, zestaw plików Gerber można wygenerować, wybierając File » Fabrication Outputs » Gerber Files lub File » Fabrication Outputs » Gerber X2 Files z menu głównego. Otworzy to odpowiednie okno dialogowe Gerber Setup lub Gerber X2 Setup, w którym można zdefiniować warstwy do plotowania oraz ogólną konfigurację stosowaną podczas procesu eksportu. Szczegółowe informacje o opcjach i kontrolkach dostępnych w tych oknach dialogowych znajdują się w zwijanych sekcjach poniżej.
Ta strona opisuje przygotowanie plików Gerber przy użyciu okien dialogowych Gerber Setup i Gerber X2 Setup, dostępnych po włączeniu opcji UI.Unification.GerberDialog w oknie dialogowym Advanced Settings dialog.
Gdy opcja UI.Unification.GerberDialog jest wyłączona, generowanie plików Gerber odbywa się przy użyciu wcześniejszych wersji okien dialogowych Gerber Setup i Gerber X2 Setup.

Gerber Setupi okna dialogowe Gerber X2 Setup
Dane wyjściowe są generowane w lokalizacji zdefiniowanej w polu Output Path na karcie Options tab okna dialogowego Project Options. Nazwy wygenerowanych plików będą zawierały nazwę dokumentu PCB.
Wygenerowane pliki zostaną dodane do projektu i będą widoczne w panelu
Projects panel w folderach
Generated\CAMtastic! Documents i
Generated\Text Documents.
Kolory warstw są teraz przypisywane zgodnie z typem warstwy (np. czerwony dla górnej warstwy sygnałowej, niebieski dla dolnej warstwy sygnałowej itd.), gdy pliki Gerber i ODB++ są importowane do edytora CAM, jeśli w importowanych plikach brakuje informacji o kolorach warstw.
Wygenerowany wynik Gerber jest również otwierany jako złożony dokument CAM, który można edytować i/lub zapisać w bieżącym projekcie oraz zarządzać nim za pomocą panelu CAMtastic.
Aby określić, czy wygenerowane dane CAM mają być automatycznie otwierane w Altium Designer, włącz opcję
Open outputs after compile na karcie
Options tab okna dialogowego
Project Options (
Project » Project Options).
Options and Controls of the Gerber Setup Dialog

Okno dialogowe Gerber Setup. Najedź kursorem na obraz, aby przełączać między kartami Layers to plot i Advanced.
Jednostki
Użyj tego obszaru, aby wybrać jednostki używane w generowanym pliku:
-
Inches – włącz tę opcję, aby używać jednostek imperialnych, gdzie wszystkie prace wykonywane są w milach (1 mil = 1/1000 cala).
-
Millimeters – włącz tę opcję, aby używać jednostek metrycznych, gdzie wszystkie prace wykonywane są w milimetrach.
Dziesiętne
Użyj listy rozwijanej w tym obszarze, aby określić dokładność numeryczną współrzędnych plotowania w pliku Gerber.
Jeśli używasz jednej z wyższych rozdzielczości, sprawdź, czy producent PCB obsługuje ten format. Formaty 0,1, 0,01 i 0,001 mil należy wybierać tylko wtedy, gdy siatka otworów jest drobniejsza niż 1 mil.
Wyniki: NazwaPliku.Rozszerzenie
Użyj tego obszaru, aby wybrać opcję nazewnictwa generowanych plików Gerber:
-
*.gbr – włącz tę opcję, aby generować warstwy z unikalnymi nazwami plików, ale z tym samym pojedynczym rozszerzeniem (.gbr).
-
filename.* (gtl, gbl, gto,...) – włącz tę opcję, aby generować warstwy z tą samą nazwą pliku, ale z różnymi rozszerzeniami (.gtl, .gbl, .gto,...).
Inne
-
Include unconnected mid-layer pads – włącz tę opcję, aby zezwolić na niepodłączone pady na warstwie wewnętrznej na wydrukach Gerber.
-
Generate Reports – włącz tę opcję, aby wygenerować następujące pliki: .REP, .EXTREP, .apr i .APR_LIB.
-
Merge regions and pads inside Footprint – włącz tę opcję, aby scalać obszary i pady w obrębie footprintu podczas generowania danych Gerber.
Karta Warstwy do plotowania
Ta karta umożliwia skonfigurowanie, które warstwy mają być plotowane w danych Gerber dla bieżącego dokumentu PCB.
-
Layers List – lista warstw w bieżącym PCB dostępnych do wyjścia do Gerber. Warstwy są grupowane według typu (warstwy miedziane, sitodruk, maska lutownicza, maska pasty, warstwy mechaniczne itd.). Każda warstwa jest przedstawiona w następujący sposób:
-
File Name – nazwa pojedynczego pliku wyjściowego Gerber. Nazewnictwo opiera się na nazwie projektu, warstwie i funkcji oraz wykorzystuje znak podkreślenia jako separator opisowy. Kliknij nazwę warstwy, aby w razie potrzeby wpisać nową nazwę.
-
Layer Name – nazwa warstwy odnosząca się do pliku wyjściowego zgodnie z definicją stosu warstw płytki.
-
Plot – włącz tę opcję, aby uwzględnić wykres Gerber dla tej warstwy lub grupy warstw w generowanych danych wyjściowych. Wyłącz ją, aby wykluczyć generowanie wykresu dla tej warstwy.
-
Mirror – włącz tę opcję dla warstwy lub grupy warstw, jeśli chcesz utworzyć lustrzany plik Gerber.
Aby uzyskać dostęp do kolumny Mirror w oknie dialogowym Gerber Setup, opcja UI.Unification.GerberDialog.ShowMirrorColumn musi być włączona w oknie dialogowym Advanced Settings dialog. Do okna dialogowego Advanced Settings można uzyskać dostęp, klikając przycisk Advanced na stronie System – General page w oknie dialogowym Preferences. Jeśli w oknie dialogowym Advanced Settings zostaną wprowadzone jakiekolwiek zmiany, oprogramowanie musi zostać uruchomione ponownie, aby zmiany zaczęły obowiązywać.
Ponadto kolumna Mirror będzie wyświetlana w oknie dialogowym Gerber Setup niezależnie od stanu opcji UI.Unification.GerberDialog.ShowMirrorColumn, jeśli co najmniej jedna warstwa została skonfigurowana jako lustrzana (na przykład w innej instancji Altium Designer, w której opcja UI.Unification.GerberDialog.ShowMirrorColumn jest włączona).
Pierwszą warstwą na liście jest Board Outline. Nie jest to standardowa warstwa projektowa, taka jak warstwa miedzi, nadruku czy mechaniczna. Plik produkcyjny generowany po włączeniu tej warstwy zawiera profil płytki, w którym obrys płytki (Board Shape) jest przedstawiony jako połączona, zamknięta ścieżka generowana automatycznie na podstawie zdefiniowanego kształtu płytki. Profil będzie również zawierał kształt (wielokąt) definiujący każde wycięcie obecne w płytce.
Profil płytki jest dostępny na liście Layers to Plot zarówno dla wyjść Gerber, jak i Gerber X2. W razie potrzeby można zmienić nazwę tego pliku tak jak innych plików na liście.
Edytor PCB umożliwia również projektantowi skonfigurowanie warstwy mechanicznej tak, aby miała typ warstwy Board Shape. Ta warstwa mechaniczna jest niezależna od opcji Board Profile dostępnej w oknach dialogowych Gerber Setup i Gerber X2 Setup. Jeśli planujesz używać warstwy Board Shape, warstwa ta musi zawierać zdefiniowaną przez użytkownika zamkniętą granicę określającą obrys płytki wraz z ewentualnymi wycięciami. Dowiedz się więcej o Board Shape Layer Type.
► Odwiedź stronę Ucamco, aby dowiedzieć się więcej o formacie plików Gerber. Więcej informacji o profilu płytki znajdziesz w sekcji 6.5 specyfikacji formatu Gerber (dostępnej na tej stronie).
Kliknij przycisk

po prawej stronie nagłówka kolumny
Layer Name, aby otworzyć okno dialogowe
Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw wykresu. Kliknij przycisk

powiązany z grupą warstw, aby otworzyć okno dialogowe
Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw wykresu w wybranej grupie warstw.
Gdy dane wyjściowe Gerber są generowane dla panelu PCB (osadzonej tablicy płytek), okno dialogowe zawiera kolumnę dla panelu oraz kolumnę warstw dla każdej płytki uwzględnionej w panelu. Użyj tej nowej kolumny, aby szybko sprawdzić, czy różne warstwy płytek są przypisane do właściwych warstw panelu.

Przykład okna dialogowego Gerber Setup dla dokumentu PCB zawierającego panel.
Jeśli projekt zawiera przelotki z przypisanymi typami IPC-4761, odpowiednie warstwy mechaniczne (takie jak Filling, Capping itp.) będą wyświetlane w grupie warstw IPC-4761 Via Type Features na liście warstw.
Na dole listy Layers to plot znajduje się sekcja Layer Classes . Korzystając z pól wyboru dla klas warstw, możesz szybko włączyć rysowanie dla wszystkich warstw należących do określonej klasy warstw. Wymienione są tutaj domyślne klasy warstw (Component Layers, Signal Layers, Electrical Layers i All Layers) oraz wszelkie klasy warstw zdefiniowane przez użytkownika (zdefiniowane w oknie dialogowym Object Class Explorer dialog).

Lista Layer Classes
-
Plot Layers – użyj listy rozwijanej, aby otworzyć menu poleceń umożliwiających włączenie lub wyłączenie pola Plot dla wszystkich warstw w obszarze Layers to plot :
-
Select All – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot (dane Gerber zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
-
Deselect All – wybierz, aby wyczyścić wszystkie zaznaczone pola w kolumnie Plot (żadne dane Gerber nie zostaną utworzone).
-
Select Used – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot dla wymienionych warstw używanych w projekcie.
-
Edit Group – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers, w którym można wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw wykresu w wybranej grupie warstw. Możesz również kliknąć przycisk
powiązany z grupą warstw, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers.
-
Mirror Layers – użyj listy rozwijanej, aby otworzyć menu poleceń umożliwiających włączenie lub wyłączenie pola Mirror dla wszystkich warstw w obszarze Layers to plot :
-
Select All – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Mirror (dane Gerber zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
-
Deselect All – wybierz, aby wyczyścić wszystkie zaznaczone pola w kolumnie Mirror (żadne dane Gerber nie zostaną utworzone).
-
Select Used – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Mirror dla wymienionych warstw używanych w projekcie.
Karta Advanced
Tolerancje dopasowania apertur
-
Plus – użyj tego pola, aby zdefiniować dodatnią tolerancję dopasowania apertur.
-
Minus – użyj tego pola, aby zdefiniować ujemną tolerancję dopasowania apertur.
Zera wiodące/końcowe
-
Keep leading and trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, wszystkie zera wiodące i końcowe będą widoczne w wygenerowanym pliku Gerber.
-
Suppress leading zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku Gerber nie będą widoczne żadne zera wiodące.
-
Suppress trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku Gerber nie będą widoczne żadne zera końcowe.
Typ plotera
-
Unsorted (raster) – wybierz, aby użyć urządzenia rastrowego (domyślnie).
-
Sorted (vector) – wybierz, aby użyć urządzenia wektorowego.
Inne
-
Optimize change location commands – gdy ta opcja jest włączona, dane położenia X lub Y nie są uwzględniane, jeśli nie zmieniają się od jednego obiektu do następnego.
-
G54 on aperture change – zaznacz tę opcję, aby obracać koło apertur plotera po każdej zmianie apertury.
-
Use software arcs – zaznacz tę opcję, aby używać łuków programowych.
-
Use polygons for octagonal pads – zaznacz tę opcję, aby używać wielokątów dla wszystkich ośmiokątnych padów.
-
Generate DRC Rules export file (.RUL) – zaznacz tę opcję, aby wygenerować plik eksportu reguł DRC (
.RUL). Ten plik raportu zawiera szczegóły reguł projektowych dla źródłowego dokumentu PCB, z którego generowane są dane Gerber.
Karta Legacy

Karta Legacy okna dialogowego Gerber Setup
Rozmiar filmu
-
X(horizontal) – wprowadź wartość długości filmu.
-
Y(vertical) – wprowadź wartość szerokości filmu.
-
Border size – wprowadź wartość rozmiaru obramowania filmu.
Pozycja na filmie
Użyj następujących opcji, aby wybrać pozycję na filmie:
-
Reference to absolute origin
-
Reference to relative origin
-
Center on film
Tryb wsadowy
-
Separate file per layer – wybierz tę opcję, jeśli chcesz, aby każda warstwa generowała osobny plik Gerber.
-
Panelize layers – wybierz tę opcję, jeśli chcesz, aby został wygenerowany tylko jeden plik Gerber w formacie panelizacji.
Apertury
-
Embedded apertures (RS274X) – gdy ta opcja jest włączona, apertury są osadzane w plikach Gerber zgodnie ze standardem RS274X, a wszystkie informacje dla każdej warstwy są zawarte w jednym pliku. Jej włączenie zapewnia, że bieżąca lista apertur zawiera wszystkie wymagane apertury. Jeśli ta opcja jest wyłączona, dodatkowe kontrolki w tym obszarze stają się dostępne.
-
Maximum aperture size – wprowadź maksymalny rozmiar apertur dla projektu.
-
Generate relief shapes – zaznacz tę opcję, aby utworzyć apertury w stylu relief.
-
Flash pad shapes – zaznacz tę opcję, aby błyskowo nanosić kształty padów.
-
Flash all fills – zaznacz tę opcję, aby błyskowo nanosić wszystkie wypełnienia.
-
Apertures List – wyświetla wszystkie bieżące dane apertur.
-
New – użyj listy rozwijanej, aby uzyskać dostęp do menu poleceń umożliwiających dodanie nowej apertury oraz zapisanie lub wczytanie listy apertur do/z pliku apertur:
-
Add Aperture – wybierz, aby otworzyć okno dialogowe
Edit Aperture dialog, w którym można określić właściwości nowej apertury.
-
Load – wybierz, aby otworzyć okno dialogowe, w którym można wskazać lokalizację pliku apertur do wczytania.
-
Save – wybierz, aby zapisać bieżące apertury z listy apertur.
-
Edit – użyj listy rozwijanej, aby uzyskać dostęp do menu poleceń umożliwiających edycję wybranej apertury lub listy apertur:
-
Edit Aperture – wybierz, aby edytować właściwości wybranej apertury w oknie dialogowym
Edit Aperture dialog.
-
Rename Aperture – wybierz, aby edytować właściwości wybranej apertury w oknie dialogowym Edit Aperture
-
Clear All – wybierz, aby usunąć wszystkie apertury z listy apertur.
-
Create List from PCB – wybierz, aby utworzyć listę apertur na podstawie bieżącego projektu PCB.
-
– wybierz, aby usunąć wybraną aperturę.
Notes about Apertures
O ile producent PCB nie obsługuje apertur osadzonych, zdecydowanie zaleca się użycie opcji Embedded apertures (RS274X). Większość nowoczesnych fotoploterów to plotery rastrowe, które mogą przyjmować apertury o dowolnym rozmiarze. Zwykle akceptują one również pliki Gerber z osadzonymi aperturami.
Jeśli producent nie używa apertur osadzonych, wraz z plikami Gerber należy dołączyć osobny plik apertur (*.apt). Jeśli używasz istniejącego pliku apertur zamiast wygenerowanego, Edytor PCB skanuje obiekty (ścieżki, pady itp.) w dokumencie PCB i dopasowuje je do opisów apertur w załadowanym pliku *.apt. Jeśli nie ma dokładnego dopasowania apertury do obiektu, Edytor PCB automatycznie paint obiekt odpowiednią mniejszą aperturą. Jeśli nie ma odpowiedniej apertury, którą można by „malować”, zostanie wygenerowany plik *.MAT (match) z listą brakujących apertur, a generowanie pliku Gerber zostanie przerwane.
Pliki Gerber powinny być tworzone w tym samym formacie, czyli z tą samą precyzją, co pliki NC Drill. Na przykład, jeśli pliki Gerber skonfigurowano do używania formatu 0,1 mil, to odpowiadające im pliki NC Drill powinny używać formatu 2:4. Jeśli pliki Gerber zostały wygenerowane z ustawieniem położenia współrzędnych na filmie względem początku bezwzględnego lub względnego, pliki NC Drill również powinny być generowane z użyciem tego samego odniesienia początku.
Options and Controls of the Gerber X2 Setup Dialog

Okno dialogowe Gerber X2 Setup. Najedź kursorem na obraz, aby przełączać między kartami Layers to plot i Advanced.
Jednostki
Użyj tego obszaru, aby wybrać jednostki używane w generowanym pliku:
-
Inches – włącz tę opcję, aby używać jednostek imperialnych, gdzie cała praca wykonywana jest w milach (1 mil = 1/1000 cala).
-
Millimeters – włącz tę opcję, aby używać jednostek metrycznych, gdzie cała praca wykonywana jest w milimetrach.
Dziesiętne
Użyj listy rozwijanej w tym obszarze, aby określić precyzję liczbową współrzędnych rysunku w pliku Gerber.
Format wybiera się odpowiednio do precyzji rozmieszczenia obiektów w przestrzeni projektowej PCB i/lub preferencji producenta (zwykle ustawiany jest na najwyższą rozdzielczość: 0.001 mil lub 0.00001 mm).
Wyjścia: NazwaPliku.Rozszerzenie
Użyj tego obszaru, aby wybrać sposób nazewnictwa generowanych plików Gerber:
-
*.gbr – włącz tę opcję, aby generować warstwy z unikalnymi nazwami plików, ale z tym samym pojedynczym rozszerzeniem (.gbr).
-
filename.* (gtl, gbl, gto,...) – włącz tę opcję, aby generować warstwy z tą samą nazwą pliku, ale z różnymi rozszerzeniami (.gtl, .gbl, .gto,...).
Inne
-
Include unconnected mid-layer pads – włącz tę opcję, aby zezwolić na niepołączone pady w warstwie środkowej na wykresach Gerber.
-
Generate Reports – włącz tę opcję, aby wygenerować następujące pliki:
.REP, .EXTREP, .apr oraz .APR_LIB.
-
Merge regions and pads inside Footprint – włącz tę opcję, aby scalać obszary i pady w obrębie footprintu podczas generowania wyjść Gerber.
Karta Layers to plot
Ta karta umożliwia skonfigurowanie, które warstwy mają zostać uwzględnione w wyjściu Gerber X2 dla bieżącego dokumentu PCB.
-
Layers List – lista warstw w bieżącym PCB dostępnych do wyjścia do Gerbera. Warstwy są pogrupowane według typu (Board Outline, Copper Layers, Silkscreen, Solder Mask, Paste Mask, Mechanical Layers, Drills itp.). Każda warstwa jest przedstawiona w następujący sposób:
-
File Name – nazwa pojedynczego pliku wyjściowego Gerber. Nazewnictwo opiera się na nazwie projektu, warstwie i funkcji oraz wykorzystuje znak podkreślenia jako separator opisowy. Kliknij nazwę warstwy, aby w razie potrzeby wpisać nową nazwę.
-
Layer Name – nazwa warstwy przypisana do pliku wyjściowego, zgodnie z definicją stosu warstw płytki.
-
Plot – włącz tę opcję, aby uwzględnić wykres Gerber dla tej warstwy lub grupy warstw w generowanym wyjściu. Wyłącz, aby pominąć generowanie wykresu dla tej warstwy.
Pierwszą warstwą na liście jest Board Outline. Nie jest to standardowa warstwa projektu, taka jak warstwa miedzi, sitodruku czy warstwa mechaniczna. Plik produkcyjny generowany po włączeniu tej warstwy zawiera profil płytki (Board Profile), w którym obrys płytki (Board Shape) jest przedstawiony jako połączona, zamknięta ścieżka generowana automatycznie na podstawie zdefiniowanego kształtu płytki. Profil będzie również zawierał kształt (wielokąt) definiujący każdy wycięty otwór obecny w płytce.
Board Profile jest dostępny na liście Layers to Plot zarówno dla wyjść Gerber, jak i Gerber X2. W razie potrzeby można zmienić nazwę tego pliku tak samo jak innych plików na liście.
Edytor PCB umożliwia również projektantowi skonfigurowanie warstwy mechanicznej tak, aby miała typ warstwy Board Shape. Ta warstwa mechaniczna jest niezależna od opcji Board Profile dostępnej w oknach dialogowych Gerber Setup & Gerber X2 Setup. Jeśli planujesz użyć warstwy Board Shape, warstwa ta musi zawierać zdefiniowaną przez użytkownika zamkniętą granicę określającą obrys płytki, wraz z ewentualnymi wycięciami w płytce. Dowiedz się więcej o typie warstwy Board Shape.
Odwiedź stronę Ucamco, aby dowiedzieć się więcej o formacie plików Gerber. Zapoznaj się z sekcją 6.5 specyfikacji formatu Gerber (dostępnej na tej stronie), aby dowiedzieć się więcej o profilu płytki.
Kliknij przycisk

po prawej stronie nagłówka kolumny
Layer Name, aby uzyskać dostęp do okna dialogowego
Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw rysunku. Kliknij przycisk

powiązany z grupą warstw, aby uzyskać dostęp do okna dialogowego
Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw rysunku w wybranej grupie warstw.
Gdy wyjście Gerber X2 jest generowane dla panelu PCB (osadzonej macierzy płytek), okno dialogowe zawiera kolumnę dla panelu, a także kolumnę warstw dla każdej płytki uwzględnionej w panelu. Użyj tej nowej kolumny, aby szybko sprawdzić, czy różne warstwy płytek są odwzorowane na właściwe warstwy panelu.

Przykład okna dialogowego Gerber X2 Setup dla dokumentu PCB zawierającego panel.
Jeśli projekt zawiera przelotki z przypisanymi typami IPC-4761, odpowiednie warstwy mechaniczne (takie jak Filling, Capping itp.) będą wymienione w grupie warstw IPC-4761 Via Type Features na liście warstw.
-
Plot Layers – użyj listy rozwijanej, aby uzyskać dostęp do menu poleceń umożliwiających włączenie lub wyłączenie pola Plot dla wszystkich warstw w obszarze Layers to Plot :
-
Select All – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot (dane Gerber zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
-
Deselect All – wybierz, aby wyczyścić wszystkie zaznaczone pola w kolumnie Plot (żadne dane Gerber nie zostaną utworzone).
-
Select Used – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot dla wymienionych warstw używanych w projekcie.
-
Edit Group – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers, w którym można wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw rysunku w wybranej grupie warstw. Możesz także kliknąć przycisk
powiązany z grupą warstw, aby uzyskać dostęp do okna dialogowego Add Mechanical Layers.
Karta Advanced
Tolerancje apertur
Użyj opcji w tym obszarze, aby ustawić zakres tolerancji stosowany przy dopasowywaniu apertur dla każdego elementu na wykresach.
-
Plus – służy do określenia dodatniej tolerancji dopasowania apertury.
-
Minus – służy do określenia ujemnej tolerancji dopasowania apertury.
Jeśli na bieżącej liście apertur nie ma dokładnego dopasowania dla danego elementu, oprogramowanie sprawdza, czy w tym zakresie tolerancji istnieje nieco mniejsza lub większa apertura, i używa jej zamiast tego. Jeśli w zakresie tolerancji nie istnieje odpowiednia apertura, oprogramowanie spróbuje „malować” mniejszą aperturą, aby utworzyć wymagany kształt. Wymaga to dostępności odpowiedniej mniejszej apertury oraz możliwości użycia tej apertury do „malowania”.
Tolerancje dopasowania apertur są zwykle używane tylko w przypadku docelowego fotoplotera wektorowego, który wymaga stałego lub dostarczonego pliku apertur. Nie będą wymagane, jeśli apertury zostały utworzone z PCB i „naświetlone”. Jeśli tolerancje dopasowania nie są wymagane, należy pozostawić wartość domyślną 0.005 mil.
Typ plotera
Użyj tego obszaru, aby określić docelowy typ fotoplotera:
-
Unsorted (raster) – wybierz, aby użyć maszyny rastrowej (domyślnie).
-
Sorted (vector) – wybierz, aby użyć maszyny wektorowej.
Pliki Gerber mogą być tworzone z danymi posortowanymi według ich położenia na „filmie” lub bez sortowania. Sortowanie jest wymagane tylko przez wektorowe fotoplotery i nie dotyczy nowoczesnych ploterów rastrowych, które tworzą obraz początkowy wewnętrznie. Jeśli sortowanie jest włączone, generowanie plików Gerber może zająć więcej czasu.
Specyficzne dla Gerber X2
-
File Subject – użyj tego pola, aby wybrać typ pliku, który jest dołączany jako atrybut
Part w wyjściach Gerber X2. Lista rozwijana udostępnia następujące opcje:
-
None
-
Autodetect – automatycznie przypisuje atrybut z poniższej listy na podstawie typu pliku płytki. Na przykład dokument PCB zawierający projekt pojedynczej płytki otrzyma atrybut Single part.
-
Single – pojedyncza PCB.
-
CustomerPanel – panel płytek lub panel wysyłkowy.
-
ProductionPanel – panel roboczy lub panel produkcyjny.
-
Coupon – kupon (płytka testowa wydajności powiązana z głównym projektem płytki).
-
Other – żadne z powyższych. W pliku ciąg znaków dołączony do atrybutu w nieformalny sposób wskazuje część.
-
File Comment – wprowadź komentarz, który zostanie dołączony jako atrybut w wygenerowanych wyjściach.
Inne
-
Optimize change location commands – gdy ta opcja jest włączona, dane położenia X lub Y nie są dołączane, jeśli nie zmieniają się od jednego obiektu do następnego.
-
Generate DRC Rules export file (.RUL) – włącz tę opcję, aby wygenerować plik eksportu reguł DRC. Raport zawiera szczegóły reguł projektowych zdefiniowanych dla źródłowego dokumentu PCB, z którego generowane są dane Gerber.
Generowanie danych produkcyjnych ODB++
ODB++ to format wymiany danych CAD-CAM używany przy projektowaniu i produkcji obwodów drukowanych. Format ten został pierwotnie opracowany przez firmę Valor Computerized Systems, Ltd., jako otwarta baza danych, która miała zapewnić bogatszą w informacje wymianę danych między oprogramowaniem do projektowania PCB a oprogramowaniem Valor CAD-CAM używanym przez producentów PCB.
Okno dialogowe ODB++ Setup udostępnia elementy sterujące umożliwiające pełną konfigurację opcji wyjścia plików ODB++. To okno dialogowe jest dostępne na jeden z następujących sposobów:
-
Użycie generatora wyjścia ODB w pliku konfiguracji OutputJob (
*.OutJob). Wyjście jest generowane po uruchomieniu skonfigurowanego generatora wyjścia.
-
W aktywnym dokumencie PCB kliknij File » Fabrication Outputs » ODB++ Files. Wyjście zostanie wygenerowane natychmiast po kliknięciu OK w oknie dialogowym.
Ustawienia zdefiniowane w oknie dialogowym ODB++ Setup podczas generowania wyjścia bezpośrednio z PCB są odrębne i niezależne od ustawień zdefiniowanych dla tego samego typu wyjścia w pliku konfiguracji OutputJob. W pierwszym przypadku ustawienia są przechowywane w pliku projektu, natomiast w drugim są przechowywane w pliku konfiguracji OutputJob.
Ta strona omawia przygotowanie wyjścia ODB++ przy użyciu okna dialogowego ODB++ Setup, które obsługuje ODB++ w wersji 8.1 oraz starszą wersję 7.0. To okno dialogowe jest dostępne, gdy opcja ODB.Improvement jest włączona w oknie dialogowym Advanced Settings dialog.
Gdy opcja ODB.Improvement jest wyłączona w oknie dialogowym Advanced Settings, przygotowanie wyjścia ODB++ odbywa się przy użyciu poprzedniej wersji okna dialogowego ODB++ Setup, które obsługuje ODB++ w wersji 8.0.
Options and Controls of the ODB++ Setup Dialog (Previous Iteration)
Warstwy do rysowania
Zaznacz pole obok każdej konkretnej warstwy, którą chcesz wykreślić jako część generowanego wyjścia.
Kliknij przycisk
, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers , w którym możesz wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich wykresów lub do wybranego wykresu.

Okno dialogowe Add Mechanical Layers
Jeśli projekt zawiera przelotki z przypisanymi typami IPC-4761, odpowiednie warstwy mechaniczne (takie jak Filling, Capping itp.) będą wyświetlane w grupie warstw IPC-4761 Via Type Features na liście warstw.
Jednostki
Wybierz cale lub milimetry jako preferowaną jednostkę miary.
Opcje pliku
Zaznacz pole obok typu pliku, który chcesz wykorzystać do generowania plików wyjściowych. Opcje obejmują pliki nieskompresowane, .zip oraz pliki .tar/.tgz.
Plik TGZ jest archiwum TAR skompresowanym metodą GZIP. Archiwum TAR służy do łączenia plików, a kompresja GZIP jest używana do zmniejszenia ich rozmiaru; pliki TGZ są mniejsze niż zwykłe pliki Zip. Ponieważ pliki TGZ są preferowane przez wiele programów CAM, takich jak Frontline Genesis, plik TGZ może ułatwić proces produkcji.
Inne
-
Include unconnected mid-layer pads — zaznacz, aby zezwolić na niepodłączone pady w warstwie wewnętrznej na wykresach ODB++.
-
Generate DRC Rules export file (.RUL) — zaznacz, aby wygenerować plik
.RUL, który zawiera wszystkie reguły projektowe zdefiniowane dla dokumentu źródłowego, z którego generowane są dane ODB++.
-
Export only the objects inside the board outline — zaznacz, aby określić źródło, które ma zostać użyte do utworzenia warstwy profilu ODB++. Warstwa profilu zawiera zamkniętą granicę płytki. Domyślnie to pole jest ustawione na Board Outline (nazywane również kształtem płytki; jest to zamknięty wielokąt definiujący granicę lub zasięg PCB). Tworzony wraz z każdą nową PCB, jest to prawdopodobnie najlepsze źródło do tworzenia warstwy Profile. Jeśli Twój projekt nie ma powiązanego kształtu płytki, możesz wybrać, która źródłowa warstwa PCB została użyta do zdefiniowania zamkniętego wielokąta reprezentującego granicę płytki (np. warstwa KeepOut lub konkretna warstwa mechaniczna). Ta opcja jest dostępna tylko wtedy, gdy dokument źródłowy zawiera osadzony obiekt tablicy płytek, i zapewnia kontrolę nad zakresem eksportowanych obiektów. Należy pamiętać, że jeśli obiekt (np. tekst) znajduje się poza obrysem płytki, ale go dotyka, a ta opcja jest włączona, obiekt ten nadal zostanie wyeksportowany.
-
Merge Net-Tie Nets — gdy ta opcja jest włączona, jeśli projekt zawiera sieci połączone komponentami Net-Tie, sieci te będą raportowane na netliście jako rozróżnione pojedyncze sieci.
-
Distinguish different footprints with the same name — gdy ta opcja jest włączona, jeśli jeden z footprintów o tej samej nazwie został zmodyfikowany, w wyjściu zostanie zmieniony tylko zmodyfikowany footprint. Gdy opcja nie jest włączona, wszystkie footprinty o tej samej nazwie będą widoczne w wyjściu jako zmodyfikowane.
-
Generate Additional Tools by Drill Symbols — włącz, aby generować dodatkowe narzędzia wiercenia na podstawie zdefiniowanych grupowań Drill Symbol. Dodatkowe dane kolumn zostaną dodane tam, gdzie istnieją w grupowaniu Drill Symbols. Istniejące kolumny danych nie zostaną usunięte z wygenerowanych danych wiercenia.
Warstwy do rysowania
Użyj listy rozwijanej lub kliknij prawym przyciskiem myszy w sekcji Layers to Plot, aby łatwo wybrać grupę warstw do wykreślenia.
-
All On — kliknij, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot (dane ODB++ zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
-
All Off — kliknij, aby wyczyścić wszystkie zaznaczone pola w kolumnie Plot (żadne dane ODB++ nie zostaną utworzone).
-
Used On — kliknij, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot dla warstw używanych w projekcie.
-
Edit Group — kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers , w którym możesz wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wybranego wykresu. Możesz również kliknąć
powiązane z grupą warstw lub kliknąć prawym przyciskiem myszy grupę warstw, a następnie wybrać Edit Group, aby uzyskać dostęp do okna dialogowego Add Mechanical Layers .
Opcje dodatkowe
Kliknięcie prawym przyciskiem myszy w sekcji Custom Layers spowoduje wyświetlenie:
-
Add Layer — kliknij, aby dodać warstwę.
-
Edit Layer — kliknij, aby edytować warstwę.
-
Delete Layer — kliknij, aby usunąć warstwę.
Kliknij komórkę listy warstw warstwy niestandardowej w sekcji Custom Layers, aby otworzyć okno dialogowe Select Layer, w którym możesz wybrać warstwy dodawane do wybranej warstwy niestandardowej.
Options and Controls of the ODB++ Setup Dialog
Wersja ODB++
Wybierz wersję ODB++, w której powinny być sformatowane wygenerowane wyjścia: v. 8.1 lub starsza v. 7.0.
Podczas generowania wyjść sformatowanych zgodnie z ODB++ w wersji 8.1 obsługiwanych jest wiele funkcji.
-
Support for layer subtypes – informacje o podtypach warstw rigid i flex są uwzględnione, aby zapewnić obsługę produkcji płytek rigid-flex PCB. Obsługiwane są następujące podtypy warstw:
-
COVERLAY – odstępy warstwy coverlay.
-
STIFFENER – kształty i lokalizacje, w których na PCB umieszczany jest materiał usztywniający.
-
BEND_AREA – do oznaczania obszarów na PCB zginanych podczas użytkowania płytki.
-
FLEX_AREA – przechowuje geometrię elastycznych części płytki.
-
RIGID_AREA – przechowuje geometrię sztywnych części płytki.
-
SIGNAL_FLEX – warstwa sygnałowa (miedź) na laminacie elastycznym. Używana do odróżnienia od warstwy sygnałowej na laminacie sztywnym w płytkach rigid-flex.
-
PG_FLEX – warstwa zasilania i masy (miedź) na laminacie elastycznym. Używana do odróżnienia od warstwy zasilania i masy na laminacie sztywnym w płytkach rigid-flex.
-
Support for a zones file – podczas generowania danych wyjściowych dla płytek rigid-flex tworzony jest plik zones. Ten plik (znajdujący się w folderze \steps\pcb wygenerowanych danych wyjściowych) zawiera informacje o wszystkich strefach (regionach płytki) zdefiniowanych w projekcie, w tym o użytych warstwach i współrzędnych obrysu każdej strefy.
-
Support for geometry on the stiffener layer – podczas generowania danych wyjściowych dla płytek rigid-flex generowane są informacje geometryczne (profil i grubość) na warstwie usztywniającej (
).
-
Backdrill generation – backdrille zatrzymują się na warstwie poprzedzającej tę zdefiniowaną w Layer Stack Manager, aby były poprawnie przetwarzane.
-
Support for a shortf file – obsługiwane jest generowanie pliku shortf. Ten plik (znajdujący się w folderze \steps\pcb\eda wygenerowanych danych wyjściowych) zawiera listę sieci i prymitywów miedzianych, którym celowo zezwolono na zwarcie („Net-Ties”). Pozwala to uniknąć duplikowania dokumentacji wysyłanej do producenta, dzięki jednemu pakietowi ODB++ zawierającemu połączone net ties do produkcji oraz drugiemu bez połączonych net ties do testów In-Circuit (
).
Obsługa generowania pliku shortf jest dostępna, gdy w oknie dialogowym Advanced Settings dialog włączona jest opcja ODB.IntentionalShorts.
-
Support for mid-layer components – komponenty umieszczone na warstwie wewnętrznej są uwzględniane w eksporcie. Jest to realizowane przez dodanie atrybutu warstwy umieszczenia do danych warstwy komponentu w eksportowanych plikach ODB++ (
).
Jednostki
Gdy opcja v. 8.1 jest wybrana jako ODB++ Version, wybierz Millimeters albo Inches jako preferowaną jednostkę miary. Gdy opcja v. 7.0 jest wybrana jako ODB++ Version, domyślnie wybierane są Inches i nie można tego zmienić.
Opcje plików
Zaznacz pole obok typu pliku, którego chcesz użyć do generowania plików wyjściowych. Dostępne opcje obejmują pliki nieskompresowane, .zip i .tar/.tgz.
Plik TGZ jest archiwum TAR skompresowanym metodą GZIP. Archiwum TAR służy do łączenia plików w jeden pakiet, a kompresja GZIP zmniejsza ich rozmiar; pliki TGZ są mniejsze niż zwykłe pliki Zip. Ponieważ pliki TGZ są preferowane przez wiele narzędzi CAM, takich jak Frontline Genesis, plik TGZ może ułatwić proces produkcji.
Dołączone dane
Parametry komponentów są
Opcje Include Net List, Neutralize Net Names, Include Components i Remove Component Properties są dostępne, gdy w oknie dialogowym Advanced Settings dialog włączona jest opcja ODB.IntellectualPropertyProtection. Ta funkcja jest w fazie Open Beta. Ponadto, gdy opcja ODB.IntellectualPropertyProtection jest włączona, informacje o ścieżce folderu zostaną również usunięte z wygenerowanych plików raportów ([Design name].REP) i reguł (odb\user\[Design name].RUL).
Inne
-
Include unconnected mid-layer pads – zaznacz, aby zezwolić na niepołączone pady na warstwie wewnętrznej w wykresach ODB++.
-
Generate DRC Rules export file (.RUL) – zaznacz, aby wygenerować plik .RUL, który zawiera wszystkie reguły projektowe zdefiniowane dla dokumentu źródłowego, z którego generowane są dane ODB++.
-
Export only the objects inside the board outline – zaznacz, aby określić źródło, które ma zostać użyte do utworzenia warstwy profilu ODB++. Warstwa profilu zawiera zewnętrzny obrys płytki. Domyślnie to pole jest ustawione na Board Outline (nazywany również kształtem płytki; jest to zamknięty wielokątny kształt definiujący granicę lub zasięg PCB). Tworzony wraz z każdą nową płytką PCB, jest to prawdopodobnie najlepsze źródło do tworzenia warstwy Profile. Jeśli projekt nie ma przypisanego kształtu płytki, możesz wybrać, która źródłowa warstwa PCB została użyta do zdefiniowania zamkniętego wielokąta reprezentującego granicę płytki (np. warstwa KeepOut lub konkretna warstwa mechaniczna). Ta opcja jest dostępna tylko wtedy, gdy dokument źródłowy zawiera osadzony obiekt tablicy płytek, i zapewnia kontrolę nad zakresem eksportowanych obiektów. Należy pamiętać, że jeśli obiekt (np. tekst) znajduje się poza obrysem płytki, ale go dotyka, a ta opcja jest włączona, obiekt ten nadal zostanie wyeksportowany.
-
Generate Additional Tools by Drill Symbols – włącz, aby generować dodatkowe narzędzia wiercące na podstawie zdefiniowanych grupowań Drill Symbol. Dodatkowe dane kolumn zostaną dodane tam, gdzie istnieją w grupowaniu Drill Symbols. Istniejące kolumny danych nie zostaną usunięte z wygenerowanych danych wierceń.
Warstwy do wykreślenia
Zaznacz pole obok każdej konkretnej warstwy, którą chcesz wykreślić jako część generowanych danych wyjściowych.
Kliknij przycisk
, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers, w którym można wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich wykresów lub do wybranego wykresu.

Okno dialogowe Add Mechanical Layers
Jeśli projekt zawiera przelotki z przypisanymi typami IPC-4761, odpowiednie warstwy mechaniczne (takie jak Filling, Capping itp.) będą wyświetlane na liście warstw w grupie warstw IPC-4761 Via Type Features.
Kolory warstw są teraz przypisywane zgodnie z typem warstwy (np. czerwony dla sygnałowej górnej, niebieski dla sygnałowej dolnej itd.) podczas importowania plików Gerber i ODB++ do edytora CAM, jeśli w importowanych plikach brakuje informacji o kolorach warstw.
Możliwość wyboru warstw sygnałowych do wyeksportowania jako części generowanych danych jest dostępna w ramach Open Beta, gdy opcja ODB.IntellectualPropertyProtection jest włączona w oknie dialogowym Advanced Settings dialog.
Należy pamiętać, że obecnie istnieje ograniczenie polegające na tym, że dane ODB++ wygenerowane bez żadnych warstw sygnałowych i dielektryków, wraz z eksportem danych drill-pair, nie zaimportują się do CAMtastic w starszej wersji Altium Designer. Zaleca się zastosowanie jednego z poniższych obejść:
-
Zaimportuj wygenerowane dane ODB++ do edytora CAMtastic w tej najnowszej wersji Altium Designer. Następnie można je zapisać i będą się poprawnie otwierać w edytorze CAMtastic w starszej wersji oprogramowania.
-
Jeśli chcesz wykluczyć wszystkie warstwy miedzi/dielektryczne z generowanych danych ODB++, wyłącz również eksport drill pairs.
-
Jeśli eksportujesz drill pairs, uwzględnij co najmniej jedną warstwę sygnałową w eksportowanych danych ODB++.
Plot Layers
Użyj listy rozwijanej lub kliknij prawym przyciskiem myszy w sekcji Layers to Plot, aby łatwo wybrać grupę warstw do wykreślenia.
-
All On - kliknij, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot (dane ODB++ zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
-
All Off - kliknij, aby wyczyścić wszystkie zaznaczone pola w kolumnie Plot (żadne dane ODB++ nie zostaną utworzone).
-
Used On - kliknij, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot dla warstw używanych w projekcie.
-
Edit Group - kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers , w którym można wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wybranego wykresu. Możesz również kliknąć
powiązane z grupą warstw lub kliknąć prawym przyciskiem grupę warstw, a następnie wybrać Edit Group, aby uzyskać dostęp do okna dialogowego Add Mechanical Layers .
Additional Options
Kliknięcie prawym przyciskiem myszy w sekcji Custom Layers spowoduje wyświetlenie:
-
Add Layer - kliknij, aby dodać warstwę.
-
Edit Layer - kliknij, aby edytować warstwę.
-
Delete Layer - kliknij, aby usunąć warstwę.
Kliknij komórkę listy warstw niestandardowej warstwy w sekcji Custom Layers, aby otworzyć okno dialogowe Select Layer, w którym można wybrać warstwy dodawane do wybranej warstwy niestandardowej.
Generowanie z osadzonej macierzy płytek
Podczas generowania wyjścia ODB++ z projektu PCB zawierającego osadzoną macierz płytek obowiązują następujące zasady:
-
Projekt jest automatycznie analizowany pod kątem naruszeń stosu warstw.
-
Osadzone płytki, które zostały odwrócone, będą wyświetlać swoje stosy warstw jako odwrócone.
-
Warstwy mid-signal i wewnętrzne płaszczyzny, które się różnią, mogą nadal pojawiać się na tym samym panelu warstwy pośredniej.
-
Warstwy mid-signal i wewnętrzne płaszczyzny mogą być względem siebie odwrócone.
Podczas generowania wyjścia ODB++ z projektu PCB wszystkie obiekty na wszystkich warstwach włączonych do wykreślania zostaną wyeksportowane. Jeśli chcesz eksportować tylko obiekty projektu znajdujące się w obrębie obrysu płytki, upewnij się, że wszystkie dodatkowe warstwy zawierające obiekty poza tą granicą są wyłączone z wykreślania.
Lokalizacja wygenerowanych plików ODB++
Ścieżka wyjściowa dla wygenerowanych plików zależy od sposobu wygenerowania danych wyjściowych:
-
Z pliku OutputJob - wygenerowane pliki są przechowywane w folderze w obrębie folderu projektu. Nazewnictwo i struktura folderów są zdefiniowane w Output Container, do którego kierowane jest wyjście ODB++.
-
Bezpośrednio z PCB - ścieżka wyjściowa jest określona w oknie dialogowym Project Options - Options dialog. Domyślnie ścieżka wyjściowa jest ustawiona na podfolder w folderze zawierającym plik projektu i nosi nazwę
Project Outputs for <ProjectName>. Ścieżkę wyjściową można zmienić według potrzeb. Jeśli na karcie Options włączono opcję używania osobnego folderu dla każdego typu wyjścia, pliki ODB++ zostaną zapisane do kolejnego podfolderu o nazwie ODB++ Output.
Automatyczne otwieranie wygenerowanego wyjścia ODB++
Podczas generowania wyjścia ODB++ możesz określić, że ma ono zostać automatycznie otwarte w nowym dokumencie CAM. Sposób realizacji zależy od tego, w jaki sposób generujesz dane wyjściowe:
-
Z pliku OutputJob - włącz opcję automatycznego ładowania ODB++ Output w oknie dialogowym Output Job Options (Tools » Output Job Options z OutputJob Editor).
-
Bezpośrednio z PCB - upewnij się, że opcja Open outputs after compile jest włączona na karcie Options okna dialogowego Project Options (Project » Project Options).
Generowanie danych produkcyjnych IPC-2581
Powiązany z istniejącym formatem ODB++, IPC-2581 jest standardem open source opracowanym przez Institute for Printed Circuits IPC-2581 Consortium w 2004 roku, a następnie dopracowanym do najnowszych wydań Revision A i B (IPC-2581A/B).
Standard ten stopniowo zyskuje szerszą akceptację jako alternatywa dla tradycyjnych danych wyjściowych dla produkcji, składających się zazwyczaj z zestawu plików Gerber, Drill, BOM i plików tekstowych itp. Wcześniejsza potrzeba stosowania złożonej mieszanki plików produkcyjnych wynika z nieodłącznych ograniczeń tradycyjnego formatu RS-274x Gerber, któremu brakuje definicji stosu warstw, informacji o wierceniach, danych netlisty (połączeń elektrycznych) oraz informacji BOM.
Oficjalna nazwa standardu IPC-2581 to „Generic Requirements for Printed Board Assembly Products Manufacturing Description Data and Transfer Methodology”, a sam standard oferuje oparty na XML format pojedynczego pliku, który zawiera bogaty zakres danych dotyczących produkcji płytki — od szczegółów stosu warstw po pełne informacje o padach/trasowaniu/komponentach oraz Bill Of Materials (BOM).
Pojedynczy plik XML IPC-2581 może zawierać:
-
Informacje o obrazie miedzi do trawienia warstw PCB.
-
Informacje o stosie warstw płytki (w tym sekcje sztywne i elastyczne).
-
Netlistę do testów gołej płytki i testów in-circuit.
-
Listę materiałową komponentów do zakupu i montażu (pick-and-place).
-
Uwagi i parametry dotyczące produkcji i montażu.
Potencjalna zaleta przyjęcia formatu IPC-2581 do przekazywania danych projektowych płytki do zakładów produkcyjnych i montażowych polega na wysoce zdefiniowanym, szczegółowym formacie pojedynczego pliku, który jest w pełni rozumiany po obu stronach procesu. Po ustanowieniu działającego systemu wymiany danych CAD-CAM ryzyko związane z błędną interpretacją danych, błędami plików i różnicami w interpretacji Gerber jest w dużej mierze eliminowane. Krótko mówiąc, zarówno format IPC-2581, jak i Gerber X2 reprezentują nową generację transferu danych od projektu płytki do produkcji.
Aby uzyskać dostęp do funkcji IPC-2581 w Altium Designer, musi być zainstalowane rozszerzenie oprogramowania IPC2581 . To rozszerzenie jest domyślnie instalowane wraz z Altium Designer. Można je zainstalować lub usunąć ręcznie.
Aby uzyskać więcej informacji o zarządzaniu rozszerzeniami, zapoznaj się ze stroną Extending Your Installation (Altium Designer Develop, Altium Designer Agile, Altium Designer).
Po załadowaniu pliku PCB projektu jako aktywnego dokumentu plik IPC-2581 można wygenerować, wybierając File » Fabrication Outputs » IPC-2581 z menu głównego. Spowoduje to otwarcie początkowego okna dialogowego IPC-2581 Configuration, w którym można określić wersję standardu IPC-2581, która ma zostać użyta (A lub B), a także jednostki miary i precyzję liczb zmiennoprzecinkowych stosowaną podczas procesu eksportu.

Zdefiniuj ustawienia eksportu w oknie dialogowym IPC-2581 Configuration.
Options and Controls of the IPC-2581 Configuration Dialog
-
IPC2581 version - użyj listy rozwijanej, aby wybrać poprawną wersję IPC-2581.
-
Measurement System - użyj listy rozwijanej, aby wybrać jednostki Metric lub Imperial .
-
Floating Point Precision - wpisz żądaną liczbę lub użyj klawiszy strzałek, aby wybrać żądaną precyzję liczb zmiennoprzecinkowych.
-
OEMDesignNumberRef - użyj listy rozwijanej, aby wybrać parametr komponentu, który ma zostać użyty. DesignItemID jest ustawieniem domyślnym.
-
Merge Net-Tie Nets - po włączeniu, jeśli projekt zawiera sieci połączone komponentami Net-Tie, sieci te będą raportowane w netliście jako rozróżnione pojedyncze sieci.
-
Distinguish different footprints with the same name - po włączeniu, jeśli jeden z footprintów o tej samej nazwie został zmodyfikowany, w danych wyjściowych zmieniony zostanie tylko ten zmodyfikowany footprint. Gdy opcja nie jest włączona, wszystkie footprinty o tej samej nazwie będą pokazane w danych wyjściowych jako zmodyfikowane.
Ustawienie precyzji określa dokładność położenia i wymiarów danych w wygenerowanym pliku zgodnym z IPC-2581, jak pokazano na poniższej ilustracji.

Ten sam fragment pliku IPC-2581 przy ustawieniu precyzji 2 (po lewej) i 6 (po prawej).
Plik IPC-2581 oparty na XML zostanie wyeksportowany do lokalizacji zdefiniowanej w polu Output Path na karcie Options tab of the Project Options dialog. Otrzyma nazwę w formacie <PCBDocumentName>.cvg.
Wygenerowany plik zostanie dodany do projektu i pojawi się w panelu
Projects panel w folderze
Generated\Text Documents.
Generowanie danych produkcyjnych NC Drill
Pliki wierceń są używane podczas procesu wytwarzania płytki do wiercenia otworów w PCB. Opcje wyjściowe plików NC Drill są konfigurowane za pomocą okna dialogowego NC Drill Setup.

Okno dialogowe NC Drill Setup
Okno dialogowe NC Drill Setup można otworzyć na jeden z następujących sposobów:
-
Korzystając z generatora wyjścia NC Drill w pliku konfiguracji OutputJob (*.OutJob). Wyjście zostanie wygenerowane po uruchomieniu skonfigurowanego generatora wyjścia.
-
W aktywnym dokumencie PCB kliknij File » Fabrication Outputs » NC Drill Files. Wyjście zostanie wygenerowane natychmiast po kliknięciu OK w oknie dialogowym.
Ustawienia zdefiniowane w oknie dialogowym NC Drill Setup podczas generowania wyjścia bezpośrednio z PCB są odrębne i niezależne od ustawień zdefiniowanych dla tego samego typu wyjścia w pliku konfiguracji OutputJob. W pierwszym przypadku ustawienia są przechowywane w pliku projektu, a w drugim — w pliku konfiguracji OutputJob.
Options and Controls of the NC Drill Setup Dialog
-
NC Drill Format – użyj tego obszaru, aby określić jednostki i format, które mają być używane w plikach wyjściowych NC Drill.
-
Units
-
Inches – włącz tę opcję, aby używać jednostek imperialnych, gdzie wszystkie operacje są wykonywane w milach (1/1000 cala).
-
Millimeters – włącz tę opcję, aby używać jednostek metrycznych, gdzie wszystkie operacje są wykonywane w milimetrach.
-
Format
-
2:3/4:2 – zapewnia rozdzielczość 1 mil/0,01 mm.
-
2:4/4:3 – zapewnia rozdzielczość 0,1 mil/1 μm.
-
2:5/4:4 – zapewnia rozdzielczość 0,01 mil/0,1 μm.
Wyświetlane formaty zależą od wybranego ustawienia Units, co będzie również odzwierciedlone w rozdzielczości. Różne formaty i rozdzielczości podano powyżej.
Jeśli używasz jednej z wyższych rozdzielczości, sprawdź, czy producent PCB obsługuje ten format. Formaty 4:3 i 4:4 należy wybierać tylko wtedy, gdy na siatce występują otwory gęściej rozmieszczone niż co 1 mil.
-
Leading/Trailing Zeroes – tłumienie zer to technika zmniejszająca rozmiar generowanych plików danych przez usunięcie wszystkich zer z początku (wiodących) lub końca (końcowych) liczb.
-
Keep leading and trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, wszystkie zera wiodące i końcowe będą widoczne w wygenerowanym pliku NC Drill.
-
Suppress leading zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku NC Drill nie będą widoczne zera wiodące.
-
Suppress trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku NC Drill nie będą widoczne zera końcowe.
-
Coordinate Positions
-
Reference to absolute origin – użyj początku układu absolutnego jako punktu odniesienia.
-
Reference to relative origin – użyj początku układu względnego jako punktu odniesienia.
-
Other
-
Optimize change location commands – zaznacz tę opcję, aby zoptymalizować wszystkie polecenia zmiany położenia.
-
Generate separate NC Drill files for plated & non-plated holes – zaznacz tę opcję, aby tworzyć oddzielne pliki wierceń dla otworów metalizowanych i niemetalizowanych.
-
Generate separate NC Drill files for VIA features – zaznacz tę opcję, aby tworzyć oddzielne pliki wierceń dla każdego typu przelotki IPC 4761.
-
Use drilled slot command (G85) – zaznacz tę opcję, aby używać wielu wierconych otworów do tworzenia podłużnych otworów (slotów).
-
Generate Board Edge Rout Paths – zaznacz tę opcję, aby utworzyć oddzielny plik NC Rout definiujący kształt płytki, w tym wycięcia w płytce.
-
Generate EIA Binary Drill File (.DRL) – użyj tej opcji, aby wygenerować plik .DRL. DRL to binarny format pliku wierceń. Dla wielowarstwowej PCB zawierającej przelotki ślepe i/lub zagrzebane tworzony jest osobny plik wierceń dla każdej pary warstw, z unikalnym rozszerzeniem pliku.
-
Generate Additional Tools by Drill Symbols - włącz, aby generować dodatkowe narzędzia wiercące na podstawie zdefiniowanych grupowań Drill Symbol. Dodatkowe dane kolumn zostaną dodane tam, gdzie istnieją w grupowaniu Drill Symbols. Istniejące kolumny danych nie zostaną usunięte z wygenerowanych danych wierceń.
Pliki NC Drill powinny być tworzone w tym samym formacie co pliki Gerber. W przeciwnym razie pozycje wierceń mogą nie odpowiadać pozycjom padów/przelotek. Na przykład, jeśli pliki Gerber zostały skonfigurowane do używania formatu 4:3, to odpowiadające im pliki NC Drill powinny używać tego samego formatu. Jeśli pliki Gerber zostały wygenerowane z pozycją współrzędnych na filmie ustawioną na użycie początku absolutnego lub względnego, pliki NC Drill najlepiej również generować z użyciem tego samego punktu odniesienia początku układu.
Wygenerowane pliki NC Drill
| Filename |
Description |
| FileName.DRL |
Plik wierceń w formacie binarnym. Dla wielowarstwowej PCB zawierającej przelotki ślepe i/lub zagrzebane tworzony jest osobny plik wierceń dla każdej pary warstw z unikalnym rozszerzeniem pliku. |
| FileName.DRR |
Raport wierceń – zawierający przypisania narzędzi, rozmiary otworów, liczbę otworów oraz drogę narzędzia. |
| FileName.TXT |
Plik wierceń w formacie ASCII. Dla wielowarstwowej PCB zawierającej przelotki ślepe i/lub zagrzebane tworzony jest osobny plik wierceń dla każdej pary warstw z unikalnym rozszerzeniem pliku. |
| FileName-Plated.TXT |
Plik wierceń w formacie ASCII. Przeznaczony specjalnie dla otworów metalizowanych w projekcie PCB. Dla każdego typu otworu — podłużnego, kwadratowego lub okrągłego — zostanie utworzony osobny plik. |
| FileName-NonPlated.TXT |
Plik wierceń w formacie ASCII. Przeznaczony specjalnie dla otworów niemetalizowanych w projekcie PCB. Dla każdego typu otworu — podłużnego, kwadratowego lub okrągłego — zostanie utworzony osobny plik. |
| FileName-BoardEdgeRout.TXT |
Plik frezowania w formacie ASCII. Przeznaczony specjalnie dla obrysu płytki, w tym wycięć w płytce. |
| FileName.LDP |
Raport par wierceń w formacie ASCII. Używany przez CAM Editor do wykrywania przelotek ślepych i zagrzebanych. |
Po wygenerowaniu wyjście zostanie dodane do projektu i pojawi się w panelu Projects w folderze Generated, w odpowiednio nazwanym podfolderze. Jeśli dla każdego typu wyjścia użyto osobnego folderu, w panelu Projects zostaną dodane odpowiednie (oddzielne) foldery Generated (np. Generated (NC Drill Output)).
Lokalizacja wygenerowanych plików NC Drill
Ścieżka wyjściowa dla wygenerowanych plików zależy od sposobu wygenerowania wyjścia:
-
Z pliku OutputJob – wygenerowane pliki są zapisywane w folderze w obrębie folderu projektu. Nazwa i struktura folderów są definiowane w elemencie Output Container, do którego kierowane jest wyjście NC Drill File.
-
Bezpośrednio z PCB – ścieżka wyjściowa jest określona w oknie dialogowym Project Options – Options dialog. Domyślnie ścieżka wyjściowa jest ustawiona na podfolder w folderze zawierającym plik projektu i ma nazwę Project Outputs for <ProjectName>. Ścieżkę wyjściową można zmienić w razie potrzeby. Jeśli na karcie Options włączono opcję używania osobnego folderu dla każdego typu wyjścia, pliki NC Drill zostaną zapisane w dodatkowym podfolderze o nazwie NC Drill Output.
Automatyczne otwieranie wygenerowanego wyjścia NC Drill
Podczas generowania wyjść NC Drill można określić, że wyjście będzie automatycznie otwierane w nowym dokumencie CAM. Sposób realizacji zależy od tego, w jaki sposób generujesz wyjście:
-
Z pliku OutputJob – włącz opcję automatycznego ładowania NC Drill Output w oknie dialogowym Output Job Options (Tools » Output Job Options z OutputJob Editor).
-
Bezpośrednio z PCB – upewnij się, że opcja Open outputs after compile jest włączona na karcie Options okna dialogowego Project Options (Project » Project Options).
Generowanie raportu stosu warstw płytki
Altium Designer umożliwia tworzenie Board Stack Report w formacie Excel (<PCBDocumentName>.xls), podsumowującego zdefiniowane stosy warstw oraz warstwy użyte w stackupie (pod względem nazwy warstwy, materiału, grubości i stałej dielektrycznej). Podsumowywana jest również wysokość każdego stosu. Opcje wyjściowe raportu Board Stack Report są konfigurowane za pomocą okna dialogowego Layer Stack Report Setup, w którym można określić jednostkę miary oraz kolumny, które mają być wyświetlane w raporcie.

Okno dialogowe Layer Stack Report Setup
Opisane powyżej okno dialogowe Layer Stack Report Setup jest dostępne, gdy opcja PCB.ModernBoardStackGenerator jest włączona w oknie dialogowym Advanced Settings dialog. Gdy ta opcja jest wyłączona, dostępne jest okno dialogowe Layer Stack Report Setup, w którym można określić jedynie jednostkę miary w raporcie (
).
Generowanie danych produkcyjnych opartych na wydrukach
Następujące wyjścia są wyjściami opartymi na wydruku z predefiniowanymi ustawieniami stron i warstw na nich:
-
Composite Drill Guide - tworzy predefiniowany złożony rysunek wierceń dla źródłowego dokumentu PCB.
-
Drill Drawings - tworzy predefiniowany zestaw rysunków i przewodników wierceń dla źródłowego dokumentu PCB.
-
Final - tworzy kompletny, predefiniowany końcowy zestaw wydruków artwork dla źródłowego dokumentu PCB.
-
Mask Set - tworzy predefiniowane rysunki masek lutowniczych/pastowych dla źródłowego dokumentu PCB.
-
Power-Plane Set - tworzy predefiniowane rysunki płaszczyzn zasilania dla źródłowego dokumentu PCB.
Otwórz okno dialogowe Print, aby przejrzeć i dostosować konfigurację wyjścia.
Aby dowiedzieć się więcej, zapoznaj się ze stroną Configuring PCB Printouts.
Generowanie raportu punktów testowych do produkcji
Generator raportu punktów testowych do produkcji tworzy raport (w formatach txt i/lub csv i/lub IPC-D-356A) wszystkich padów i przelotek skonfigurowanych do użycia jako produkcyjne punkty testowe.
Zobacz stronę Przypisywanie punktów testowych na płytce, aby dowiedzieć się więcej o przypisywaniu punktów testowych w projekcie PCB.
Raport punktów testowych obsługuje osadzone tablice płytek. Podczas eksportu z dokumentu PCB zawierającego wiele osadzonych tablic płytek generowanych jest wiele plików listy połączeń IPC-D-356A.
Opcje wyjściowe raportu punktów testowych dla produkcji są konfigurowane za pomocą okna dialogowego Fabrication Testpoint Setup.

Okno dialogowe Fabrication Testpoint Setup
Raport punktów testowych dla produkcji będzie używać wyłącznie ustawień punktów testowych padów i przelotek, natomiast
raport punktów testowych dla montażu będzie używać wyłącznie ustawień
Assembly punktów testowych. Należy pamiętać, że okno dialogowe
Assembly Testpoint Setup, używane do konfigurowania raportu montażowo-produkcyjnego, ma ten sam zestaw opcji co okno dialogowe
Fabrication Report Setup.
Options and Controls of the Testpoint Setup Dialog
Formaty raportu
-
Text — włącz, aby użyć standardowego formatu tekstowego w raporcie.
-
CSV — włącz, aby użyć standardowego formatu wartości rozdzielanych przecinkami, który można zaimportować do aplikacji arkusza kalkulacyjnego, takiej jak Excel, w celu dalszego przetwarzania.
-
IPC-D-356A — włącz, aby wygenerować plik listy połączeń IPC, który zawiera informacje o przelotkach ślepych i zagrzebanych, a także rozróżnia przelotki przewlekane i wolne pady. Po zaimportowaniu do dokumentu CAM wraz z danymi obrazu i wierceń ułatwia odzyskanie oryginalnych nazw sieci użytych w projekcie PCB, dzięki czemu płytka jest łatwiejsza do zrozumienia i zarządzania w Edytorze CAM.
Warstwy punktów testowych
Te opcje pozwalają określić zakres raportu:
-
Top layer — zaznacz, aby uwzględnić poprawne punkty testowe przypisane po górnej stronie płytki.
-
Bottom layer — zaznacz, aby uwzględnić poprawne punkty testowe przypisane po dolnej stronie płytki.
Jednostki
-
Imperial — zaznacz, aby wyprowadzać współrzędne w calach.
-
Metric — zaznacz, aby wyprowadzać współrzędne w milimetrach.
Położenia współrzędnych
-
Reference to absolute origin — wybierz, aby używać początku absolutnego jako punktu odniesienia dla współrzędnych punktów testowych.
-
Reference to relative origin — wybierz, aby używać początku względnego jako punktu odniesienia dla współrzędnych punktów testowych.
Opcje IPC-D-356A
Ten obszar okna dialogowego staje się dostępny tylko wtedy, gdy włączona jest opcja IPC-D-356A Report Format .
-
Adjacency Information — zaznacz, aby dołączyć listę sieci, które mogą być potencjalnie zwarte, a następnie wprowadź kryteria sąsiedztwa w polu tekstowym.
-
Board Outline — zaznacz, aby zezwolić na opis obrysów i innych danych typu segmentu, które nie są połączone z konkretną siecią, a następnie użyj listy rozwijanej, aby wybrać żądane dane.
-
Conductor Traces — więcej szczegółów można znaleźć w specyfikacji IPC-D-356A.
-
Merge Net-Tie Nets — po włączeniu, jeśli projekt zawiera sieci połączone komponentami Net-Tie, sieci te będą raportowane na liście połączeń jako rozróżnione pojedyncze sieci.
Wygenerowane pliki raportu produkcyjnego
Wszystkie wygenerowane pliki punktów testowych są nazywane najpierw według typu (Fabrication lub Assembly), a następnie według nazwy pliku. Na przykład: Fabrication Testpoint Report for BoardFileName. Używane są następujące rozszerzenia plików, zależnie od tego, które z opcji Report Formats są włączone: .txt, .CSV, .IPC (należy pamiętać, że jest to plik ASCII).
Lokalizacja wygenerowanych plików raportu produkcyjnego
Ścieżka wyjściowa dla wygenerowanych plików zależy od sposobu wygenerowania danych wyjściowych:
-
Z pliku OutputJob — wygenerowane pliki są zapisywane w folderze znajdującym się wewnątrz folderu projektu. Nazewnictwo i struktura folderów są definiowane w Output Container, do którego kierowane są dane wyjściowe Testpoint.
-
Bezpośrednio z PCB — ścieżka wyjściowa jest określona w oknie dialogowym Project Options - Options. Domyślnie ścieżka wyjściowa jest ustawiona na podfolder w folderze zawierającym plik projektu i ma nazwę:
Project Outputs for ProjectName. Ścieżkę wyjściową można zmienić według potrzeb. Jeśli na karcie Options włączono opcję używania osobnego folderu dla każdego typu wyjścia, pliki Testpoint zostaną zapisane w dodatkowym podfolderze o nazwie Testpoint Output.
Automatyczne otwieranie wygenerowanych danych wyjściowych raportu produkcyjnego
Podczas generowania danych wyjściowych Testpoint możesz określić, aby dane wyjściowe były automatycznie otwierane w nowym dokumencie CAM. Sposób realizacji zależy od tego, w jaki sposób generujesz dane wyjściowe:
-
Z pliku OutputJob — włącz opcję IPC-D-356A Outputauto-load w oknie dialogowym Output Job Options (Tools » Output Job Options z Edytora OutputJob).
-
Bezpośrednio z PCB — upewnij się, że opcja Open outputs after compile jest włączona na karcie Options okna dialogowego Project Options (Project » Project Options).
Wyjście plików produkcyjnych za pomocą pliku Output Job
Aby uwzględnić wyjście plików produkcyjnych w pliku konfiguracji Output Job projektu, kliknij [Add New Fabrication Output] w sekcji Fabrication Outputs, a następnie wybierz typ wyjścia z menu oraz żądane źródło danych z powiązanego podmenu.

Skonfiguruj wyjścia produkcyjne jako część Fabrication Outputs pliku Output Job. Pokazano tutaj przykład dla plików Gerber X2.
Po uruchomieniu OutJob — ręcznie lub w ramach procesu wydania projektu — wyjścia produkcyjne zostaną wygenerowane zgodnie z ustawieniami zdefiniowanymi dla odpowiedniego kontenera wyjściowego.

Przygotowywanie wyjść produkcyjnych jako części skonfigurowanego OutJob.
Ustawienia zdefiniowane w powiązanych oknach dialogowych podczas generowania wyjść produkcyjnych bezpośrednio z PCB są odrębne i niezależne od ustawień zdefiniowanych dla tego samego typu wyjścia w pliku konfiguracji OutputJob. W pierwszym przypadku ustawienia są przechowywane w pliku projektu, natomiast w drugim — w pliku konfiguracji OutputJob.