Batch Component Editing

Komponent w obszarze roboczym definiuje się i edytuje za pomocą edytora komponentów, który może działać w dwóch trybach – Single Component Editing i Batch Component Editing. Drugi z nich udostępnia interfejs do definiowania i edytowania wielu komponentów, ale w razie potrzeby można go również używać do pracy z pojedynczym komponentem. Gdy edytor komponentów działa w trybie Single Component Editing, do trybu edycji zbiorczej można przejść, wybierając polecenie Tools » Switch to Batch Editor z menu głównego edytora.

Edytor komponentów w trybie Batch Component Editing jest również otwierany po wybraniu wielu komponentów do edycji w panelu Components lub panelu Explorer. Każda definicja komponentu będzie zawierać wspólny zestaw parametrów oraz łącza do wymaganych modeli dziedzinowych. Edycja zbiorcza sprawdza się szczególnie wtedy, gdy warto zarządzać komponentami jako zestawem, na przykład zestawem rezystorów SMD.

W tym dokumencie omówiono pracę z edytorem komponentów w trybie Batch Component Editing.

Przegląd interfejsu

W trybie Batch Component Editing interfejs edytora komponentów jest zasadniczo podzielony na cztery główne obszary, przedstawione na poniższej ilustracji i opisane dalej.

Edytor komponentów działający w trybie Batch Component Editing można podzielić na cztery kluczowe obszary.

1. Wymagane modele/parametry – tutaj określasz typy modeli dziedzinowych wymaganych przez definicje komponentów oraz tworzysz zestaw danych parametrycznych, który zostanie zastosowany do wszystkich definicji komponentów.
2. Łącza do modeli – tutaj dodajesz łącza do zapisanych modeli dziedzinowych, które będą używane w definicjach komponentów.
3. Okno podglądu – wyświetla podgląd aktualnie wybranego modelu. W przypadku symbolu i obudowy PCB podgląd jest graficzny, a dla pozostałych typów modeli – tekstowy.
4. Definicje komponentów – tutaj definiuje się komponent, w tym jego folder, nazwę, typ, powiązane modele dziedzinowe, dane parametryczne oraz wybrane części.

Obszary Required Models/Parameters i Model Links można zwinąć w poziomie, klikając element sterujący w lewym górnym rogu każdego z nich. Ponadto trzy górne obszary można zwinąć, pozostawiając tylko obszar Component Definitions, za pomocą elementu sterującego  w prawym górnym rogu.

Opcje dokumentu

Elementy sterujące umożliwiające wskazanie docelowego folderu w obszarze roboczym, w którym zostaną utworzone komponenty, a także definicji cyklu życia i schematów nazewnictwa, które będą dla nich stosowane, są dostępne w oknie dialogowym Document Options (Edit » Document Options). Możesz również zdefiniować domyślny schemat nazewnictwa komponentów publikowanych z edytora komponentów, zapewniający unikatowy identyfikator każdego wynikowego komponentu w obszarze roboczym.

Ustawienia obszaru roboczego określa się w oknie dialogowym Document Options.

• Target Server – podczas tworzenia jednego lub większej liczby nowych komponentów docelowym obszarem roboczym będzie ten, z którym masz aktywne połączenie. Podczas edycji istniejących komponentów w tym polu będzie widoczny obszar roboczy, w którym się znajdują. Kliknij przycisk Server Admin po prawej stronie listy rozwijanej (dostępny, jeśli komponenty nie zostały jeszcze opublikowane), aby otworzyć stronę Data Management – Servers okna dialogowego Preferences, gdzie możesz przeglądać aktywne i znane obszary robocze oraz nimi zarządzać.

  Możesz mieć połączenie z różnymi obszarami roboczymi, ale aktywne połączenie może dotyczyć tylko jednego z nich naraz.

• Default Folder – podczas tworzenia jednego lub większej liczby nowych komponentów użyj tego pola, aby wskazać domyślny folder w docelowym obszarze roboczym, w którym będą przechowywane zapisane komponenty. W tym celu kliknij przycisk Choose, aby otworzyć okno dialogowe Choose Folder – wariant panelu Explorer, w którym możesz przejść do istniejącego folderu w obszarze roboczym i go wybrać lub od razu utworzyć nowy. Wpis w tym polu będzie domyślnie używany dla FolderPath podczas dodawania nowej definicji komponentu. Podczas edycji rewizji jednego lub większej liczby istniejących komponentów pole to będzie wskazywać istniejący folder i nie będzie można go edytować. W takim przypadku przycisk Choose również będzie niedostępny. Kliknij przycisk Show in Explorer, aby szybko przejść do wskazanego folderu domyślnego w panelu Explorer.

• Lifecycle Definition i Revision Naming – użyj tych pól, aby ustawić odpowiedni schemat domyślny dla każdego z nich (odpowiednio Component Lifecycle i 1-Level Revision Scheme). Z listy rozwijanej przypisanej do każdego pola możesz wybrać inny schemat spośród aktualnie zdefiniowanych schematów dostępnych w nadrzędnym obszarze roboczym.

  Jeśli dla dowolnych definicji lub schematów włączono opcję kontrolowania użycia definicji cyklu życia i schematów nazewnictwa rewizji według typu zawartości, a typ zawartości Component nie jest skonfigurowany do korzystania z danej definicji lub schematu, nie będą one dostępne na odpowiedniej liście rozwijanej.

• Item Naming – to pole służy do definiowania domyślnego schematu nazewnictwa elementów dla komponentów zapisywanych z edytora komponentów, zapewniającego unikatowy identyfikator każdego wynikowego elementu komponentu w obszarze roboczym. Wpis w tym polu będzie używany jako szablon do automatycznego nadawania nazwy nowo dodanej definicji komponentu (w powiązanym z nią polu Item ID). Oprogramowanie automatycznie przypisze kolejny dostępny unikatowy identyfikator na podstawie tego schematu, po sprawdzeniu całego obszaru roboczego i identyfikatorów istniejącej zawartości.

  Jeśli folder nadrzędny, w którym znajduje się komponent (lub w którym jest tworzony), ma zdefiniowany schemat nazewnictwa, zostanie on automatycznie wpisany jako domyślny. W przeciwnym razie zostanie zastosowany schemat domyślny – CMP-{00000}. Oczywiście możesz utworzyć własny schemat, wpisując go w tym polu. Obsługiwane są szablony nazw komponentów oparte na parametrach. Takie szablony pozwalają precyzyjnie nadawać lub zmieniać nazwy komponentów na podstawie aktualnie zdefiniowanych wartości parametrów dostępnych dla tych komponentów w edytorze komponentów. Aby uwzględnić parametr w szablonie nazewnictwa, użyj formatu [<ParameterName>]. W szablonie można użyć wielu parametrów, a także dodać makro iteratora zapisane w nawiasach klamrowych (np. {000}, {00A}).

  Możesz też zastąpić automatycznie przypisany identyfikator komponentu, wpisując wymagany identyfikator bezpośrednio w polu Item ID danej definicji. Zawsze masz pełną kontrolę i ostateczny wpływ na sposób identyfikowania elementów.

Okno dialogowe umożliwia również wskazanie zdefiniowanego szablonu komponentu. Wybierz szablon za pomocą elementów sterujących dostępnych na karcie Template karcie. Szablon komponentu zawiera wstępnie zdefiniowane ustawienia dla definicji komponentów tworzonych w Edytorze komponentów. Każda dodatkowa definicja komponentu zostanie utworzona zgodnie z powiązanym szablonem komponentu.

Wymagane modele/parametry

Ten obszar edytora służy do określania modeli dziedzinowych wymaganych przez definicje komponentów, a także do tworzenia zestawu danych parametrycznych, który zostanie zastosowany do wszystkich definicji komponentów.

• Models – na najbardziej podstawowym poziomie komponent używany w projekcie płytki wymaga reprezentacji w edytorze schematów i edytorze PCB. Potrzebuje zatem modeli symbolu schematowego i obudowy PCB. Są one domyślnie dodawane jako wymagane modele i nie można ich usunąć. Użyj elementów sterujących Add i Remove w tym obszarze, aby w razie potrzeby dodawać lub usuwać inne typy modeli.

  Określenie typu modelu nie oznacza, że definicja komponentu has go używać, lecz dodaje do definicji komponentu pole dla tego typu modelu.
  Zwróć uwagę, że na liście dostępna jest pozycja PCBLIB. Umożliwia ona powiązanie komponentu z różnymi modelami obudowy PCB. Ponadto parametr PCBLIB (default) pozwala określić domyślny model obudowy dla komponentu.
• Parameters – dostępne są dwa domyślne wpisy parametrów – Name i Description. Są to parametry systemowe. W razie potrzeby można również dodać dowolną liczbę dodatkowych parametrów. W tym celu kliknij element sterujący Add u dołu obszaru, a następnie wybierz pozycję Parameter. Nowy parametr zostanie dodany do listy. Kliknij pole Parameter Name, aby zmienić nazwę zgodnie z potrzebami. Aby usunąć parametr, zaznacz go i kliknij element sterujący Remove. Parametrów systemowych nie można usunąć.

Ten obszar edytora, za pośrednictwem menu Add, umożliwia również:

• Linking to a Component Template – podmenu Templates zawiera listę wszystkich szablonów komponentów dostępnych obecnie w tym samym obszarze roboczym, w którym znajduje się sam komponent. Kliknij pozycję, aby utworzyć powiązanie z najnowszą rewizją danego szablonu komponentu. Parametry z szablonu zostaną przeniesione do tego obszaru i będą oznaczone ikoną .

  Szablony list parametrów

  Jeśli nie korzystasz z szablonów komponentów, nadal możesz tworzyć wstępnie zdefiniowane listy parametrów dzięki obsłudze konfigurowalnych Parameter List Templates w Edytorze komponentów. Te proste, czytelne dla człowieka pliki mogą zawierać listę wymaganych parametrów, którą następnie można wczytać do edytora jednym kliknięciem.

  Szablony komponentów oferują znacznie większe możliwości organizowania nie tylko zestawów parametrów, ale także wymaganych modeli, oraz pozwalają definiować typy komponentów. Ponadto tylko za pomocą szablonów komponentów można definiować dla komponentów parametry uwzględniające jednostki, które są niezbędne do korzystania z zaawansowanych funkcji wyszukiwania komponentów. Z tego względu, jeśli w obszarze roboczym znajduje się co najmniej jeden szablon komponentu, funkcja szablonów list parametrów zostanie wyłączona i nie będzie można wyświetlać ani wczytywać tych szablonów w Edytorze komponentów.

  Szablony list parametrów można znaleźć w podmenu Templates, dostępnym po kliknięciu elementu sterującego Add u dołu obszaru Required Models/Parameters. Dostępnych jest kilka wstępnie zdefiniowanych szablonów obejmujących zestawy parametrów kondensatorów (Capacitor), rezystorów (Resistor), diod (Diode) i tranzystorów (Transistor).

   

   

   

   

   

  
  Szablony parametrów są dostępne w menu powiązanym z elementem sterującym Add tego obszaru.

  Kliknij szablon, którego chcesz użyć — parametry zdefiniowane w tym szablonie zostaną dodane do obszaru.

  
  Korzystanie z szablonów parametrów przyspiesza dodawanie zestawu parametrów dla komponentów.

  Szablon parametrów jest zdefiniowany w pliku szablonu biblioteki komponentów (*.cmplib_template). Aby pliki te zostały rozpoznane przez system, a tym samym pojawiły się w podmenu Templates w Edytorze komponentów, muszą znajdować się w folderze Templates instalacji Altium Designer (\Users\Public\Documents\Altium\AD<Solution/Version>\Templates w przypadku instalacji domyślnej).

  Definicja szablonu jest prosta: składa się z nazwy szablonu (w postaci, w jakiej ma się pojawiać w podmenu) ujętej w nawiasy kwadratowe, po której następuje lista wymaganych parametrów w formacie <ParameterName>=. Na przykład predefiniowany szablon rezystorów – resistor.cmplib_template – ma następującą definicję:

  [Resistor]
Category=
Manufacturer=
Manufacturer Part Number=1
Mounting Type=
Temperature=
Package Type=
Package Reference=
RoHS=
Temperature Coefficient=
Tolerance=
Weight=
Height=
Value=
Power=
Resistance=
Composition=

  Znak „=” jest wymagany, aby parametr został dodany do listy Required Models/Parameters podczas korzystania z szablonu. Jeśli zostanie usunięty z pliku szablonu i pozostanie tylko nazwa parametru, parametr ten zostanie pominięty podczas dodawania parametrów.

  W jednym pliku szablonu można zdefiniować dowolną liczbę szablonów parametrów. Przykładem jest plik group.cmplib_template, który zawiera szablony kondensatorów i diod.

  Jeśli ten sam szablon ([<TemplateName>]) zostanie zdefiniowany więcej niż raz w tym samym pliku .cmplib_template, zostanie użyta tylko pierwsza definicja. Oprogramowanie zapobiega również duplikowaniu parametrów podczas dodawania parametrów z więcej niż jednego szablonu. Jeśli dodawany parametr już istnieje i ma dokładnie taką samą nazwę, zostanie pominięty podczas wczytywania danego szablonu.

• Enabling the use of Datasheets – w tym celu wybierz pozycję Datasheet. Więcej informacji znajdziesz w sekcji Dołączanie kart katalogowych do definicji komponentów.

• Adding Part Choices – otwórz podmenu Part Choices i wybierz By MPN. Do obszaru definicji zostanie dodany wpis – Part Choice n – z dwiema kolumnami: Manufacturer i Part Number, w których można określić wybór. Jeśli Twój Workspace obsługuje tę funkcję i skonfigurowano niestandardowe źródło części w bazie danych, możesz zamiast tego wybrać pozycję menu By Internal ID. Do obszaru definicji zostanie dodany wpis – Part Choice n – z dwiema kolumnami: Part source i Internal ID, w których można wskazać część z wewnętrznej bazy danych części Twojej firmy. Więcej informacji znajdziesz w sekcji Wybór części.

Łącza do modeli

Ten obszar edytora służy do dodawania łączy do zapisanych modeli dziedzinowych, które mają być używane w definicjach komponentów. Obszar Model Links można traktować jako zbiór modeli dziedzinowych dostępnych dla dowolnej definicji komponentu. Przypisywanie polega na wskazaniu łączy wymaganych dla każdej definicji.

Obszar Model Links oferuje wiele funkcji usprawniających definiowanie łączy do modeli i przypisywanie ich do definicji komponentów.

Rozwiń poniższe sekcje, aby dowiedzieć się więcej o pracy z łączami do modeli.

Filtrowanie według kolumn

Podobnie jak w arkuszu programu Excel, łącza do modeli można dodatkowo filtrować według zawartości poszczególnych kolumn. W tym celu kliknij małą ikonę lejka (filtra) po prawej stronie nagłówka kolumny (). Pojawi się menu zawierające pole wyboru dla każdej wartości występującej w tej kolumnie. Zaznacz odpowiednie pola wyboru, aby ograniczyć listę do łączy do modeli o wybranych wartościach.

Aby uzyskać większą kontrolę nad filtrowaniem, wybierz (Custom...), co spowoduje wyświetlenie okna dialogowego Custom Filter. Użyj tego okna, aby skonfigurować niestandardowy filtr zgodnie z wymaganiami, określając, które wiersze informacji mają być wyświetlane na podstawie kryteriów filtrowania zastosowanych do kolumny danych.

Wybierz standardowe lub niestandardowe filtrowanie kolumn.

Po zastosowaniu filtra kolumny ikona filtra jest wyświetlana na niebiesko (), wskazując, że filtrowanie według tej kolumny jest aktywne. Filtrowanie można zastosować do wielu kolumn danych. Każdy filtr kolumny staje się warunkiem połączonym operatorem logicznym AND w filtrze ogólnym. Tekstowa reprezentacja aktualnie stosowanego filtra jest wyświetlana u dołu obszaru.

Przykład działania filtrowania według kolumn.

Aby usunąć filtrowanie dla kolumny, wybierz pozycję (All) z menu rozwijanego filtrowania. Aby całkowicie usunąć filtrowanie, kliknij przycisk po lewej stronie tekstowej reprezentacji filtra. Aby wyłączyć filtr, usuń zaznaczenie pola wyboru po lewej stronie jego tekstowej reprezentacji. Aby ponownie go włączyć, zaznacz to pole.

W trakcie sesji edycji dostępna jest historia ostatnio używanych filtrów. Kliknij przycisk po prawej stronie tekstowej reprezentacji bieżącego filtra, aby wyświetlić historię. Lista historii jest czyszczona po zamknięciu tymczasowego edytora komponentów.

Aby dodatkowo dostosować bieżący filtr, kliknij przycisk znajdujący się na prawo od tekstowej reprezentacji filtra, aby otworzyć okno dialogowe Filter Builder. Użyj tego okna, aby w razie potrzeby tworzyć bardziej zaawansowane i złożone filtry.

Użyj okna dialogowego Filter Builder, aby utworzyć bardziej zaawansowane filtry.

Często używane filtry można zapisywać i wykorzystywać ponownie. W tym celu w oknie dialogowym Filter Builder kliknij przycisk , aby zapisać bieżący filtr w pliku Filters (*.flt). Kliknij przycisk , aby wczytać wcześniej zapisany filtr.

Definicje komponentów

Po określeniu zestawu parametrów i przygotowaniu zbioru łączy do modeli możesz przystąpić do definiowania wymaganych komponentów. Służy do tego dolny obszar dokumentu.

Definiuj komponenty w logiczny i intuicyjny sposób za pomocą edytora komponentów.

To, co początkowo pojawi się w tym obszarze, zależy od edytowanych komponentów:

• Podczas tworzenia nowego komponentu, gdy szablon komponentu is not wskazany w folderze nadrzędnym, do wpisu zostaną przypisane FolderPath i Item ID, ale nic poza tym — będzie to niejako czysta karta.
• Podczas tworzenia nowego komponentu, gdy szablon komponentu is wskazany w folderze nadrzędnym, wpis będzie zawierał wstępnie wypełnione dane definicji pochodzące z tego szablonu.
• Podczas edytowania rewizji pojedynczego istniejącego komponentu, po przełączeniu z trybu Single Component Editing, zostanie wyświetlona ta rewizja wraz ze wszystkimi informacjami zdefiniowanymi dla niej na danym etapie.
• Podczas edytowania wielu wybranych rewizji komponentów — a tym samym bezpośredniego przejścia do trybu Batch Component Editing — zostaną wyświetlone wszystkie te rewizje.

Każda definicja komponentu jest wyświetlana jako pojedynczy wiersz zawierający następujące informacje:

• Component: FolderPath — użyj tego pola, aby zapisać komponent w określonym folderze w docelowej przestrzeni roboczej. Dla każdego nowego komponentu dodawanego do tabeli pole to może zostać wypełnione domyślną lokalizacją, jeśli została ona określona w polu Default Folder w oknie dialogowym Opcje dokumentu (Edit » Document Options). Niezależnie od tego, czy określono ścieżkę domyślną, masz pełną kontrolę nad miejscem przechowywania komponentu w docelowej przestrzeni roboczej. Aby ręcznie określić folder docelowy, kliknij raz wewnątrz pola FolderPath danego komponentu, aby wyświetlić przycisk , a następnie kliknij go, aby otworzyć okno dialogowe Choose Folder. Przejdź do istniejącego folderu i wybierz go lub utwórz nowy folder na bieżąco.

  Staranne określenie ścieżek folderów dla komponentów pozwala od razu zapisać je we właściwych folderach docelowych. W razie potrzeby po zapisaniu można jednak łatwo przenieść zawartość do dowolnego folderu w strukturze przestrzeni roboczej.
  To pole będzie tylko do odczytu, jeśli komponent został już zapisany w przestrzeni roboczej. Użycie polecenia Clear Link To Target Item (w podmenu Operations menu kontekstowego) spowoduje usunięcie powiązania z istniejącym elementem w przestrzeni roboczej. Pola definicji komponentu powrócą do stanu umożliwiającego utworzenie nowego elementu, a pole FolderPath stanie się dostępne do edycji.

• Component: Item ID — to pole służy do określania identyfikatora zapisanego komponentu w przestrzeni roboczej. Dla każdego nowego komponentu dodawanego do tabeli pole to jest wypełniane zgodnie z domyślnym schematem nazewnictwa określonym w polu Item Naming w oknie dialogowym Document Options. Oprogramowanie automatycznie przypisze kolejny dostępny unikatowy identyfikator na podstawie tego schematu, po przeskanowaniu całej przestrzeni roboczej i identyfikatorów istniejącej zawartości.

  Dostępny jest domyślny schemat nazewnictwa elementów — CMP-{00000} — ale możesz oczywiście utworzyć własny schemat, wpisując go w tym polu i pamiętając o ujęciu części zmiennej w nawiasy klamrowe (np. CMP-001-{0000}). Możesz też zastąpić automatycznie przypisany identyfikator komponentu, wpisując żądany identyfikator bezpośrednio w polu Item ID definicji. Zawsze masz pełną kontrolę i decydujący głos w kwestii sposobu identyfikowania elementów.

  Obsługiwane są również oparte na parametrach szablony nazw komponentów. Takie szablony umożliwiają precyzyjne nadawanie, a właściwie zmienianie nazw komponentów na podstawie aktualnie zdefiniowanych wartości parametrów dostępnych dla tych komponentów w edytorze komponentów.
  To pole będzie tylko do odczytu, jeśli komponent został już zapisany w przestrzeni roboczej. Użycie polecenia Clear Link To Target Item (w podmenu Operations menu kontekstowego) spowoduje usunięcie powiązania z istniejącym elementem w przestrzeni roboczej. Pola definicji komponentu powrócą do stanu umożliwiającego utworzenie nowego elementu, a pole Item ID stanie się dostępne do edycji.

• Component: Name — przedstawia czytelną dla użytkownika nazwę nadaną komponentowi. Ten parametr systemowy jest dostępny i indeksowany podczas wyszukiwania w przestrzeni roboczej, dzięki czemu ułatwia znajdowanie określonych komponentów bez konieczności pamiętania ich identyfikatorów.

  Pole zostanie wypełnione wartością domyślną parametru systemowego Name, jeśli została ona zdefiniowana w powiązanym szablonie komponentu.

  Do zdefiniowania Name komponentu można użyć jego parametrów, pod warunkiem że zostały one zdefiniowane dla tego komponentu wraz z wartościami. Nazwę parametru należy ująć w nawiasy kwadratowe [ ]. Można uwzględnić wiele parametrów (np. [ParameterName1]_[ParameterName2]) — .

  Utworzenie kopii definicji komponentu (dowiedz się więcej), która używa parametrów do zdefiniowania Name, powoduje zachowanie odwołań do tych parametrów w polu Name nowego komponentu zamiast zwykłego tekstu.

• Component: Type — to pole umożliwia zdefiniowanie typu komponentu i jest kluczowym atrybutem ułatwiającym ukierunkowane wyszukiwanie komponentów w przestrzeni roboczej (z którego będziesz często korzystać podczas przeglądania komponentów w panelu Komponenty). Kliknij to pole, a następnie kliknij , aby otworzyć okno dialogowe Choose component type. W tym oknie wybierz żądany typ komponentu (spośród wszystkich aktualnie zdefiniowanych typów), a następnie kliknij OK — wybrany typ zostanie wstawiony jako wartość atrybutu Type w głównej tabeli definicji.

  Pole zostanie wypełnione wartością domyślną parametru ComponentType zdefiniowaną w powiązanym szablonie komponentu lub typem komponentu wybranym w oknie dialogowym Create new component, które pojawia się przy próbie utworzenia nowego komponentu za pomocą polecenia File » New » Component. Typy są definiowane w preferencjach. Kliknij przycisk u dołu okna dialogowego Choose component type, aby przejść do strony Zarządzanie danymi – Typy komponentów w oknie dialogowym Preferences, gdzie możesz dostosować tę listę do swoich potrzeb — dodając nowe typy i podtypy albo edytując i usuwając istniejące typy.

• Component: Description — przedstawia opis dodany do komponentu. Ten parametr systemowy jest dostępny i indeksowany podczas wyszukiwania w przestrzeni roboczej.

  Pole zostanie wypełnione wartością domyślną parametru systemowego Description, jeśli została ona zdefiniowana w powiązanym szablonie komponentu.

  Do zdefiniowania Description komponentu można użyć jego parametrów, pod warunkiem że zostały one zdefiniowane dla tego komponentu wraz z wartościami. Nazwę parametru należy ująć w nawiasy kwadratowe [ ]. Można uwzględnić wiele parametrów (np. [ParameterName1]_[ParameterName2]) — .

  Utworzenie kopii definicji komponentu (dowiedz się więcej), która używa parametrów do zdefiniowania Description, powoduje zachowanie odwołań do tych parametrów w polu Description nowego komponentu zamiast zwykłego tekstu.

• Models – te pola odpowiadają wpisom w obszarze Required Models/Parameters dokumentu. Dla każdego dodanego wymaganego modelu dostępne jest jedno pole, z wyjątkiem modeli obudów PCB (footprintów), dla których można zdefiniować kilka modeli. Każde pole służy do określenia, który z powiązanych modeli (w obszarze Model Links) ma być używany dla danego komponentu.

  Aby pokazać lub ukryć kolumny modeli, włącz lub wyłącz odpowiednią opcję Show dla wpisu Required Model. Użyj zaznaczania wielu pozycji w połączeniu z opcjami menu kontekstowego, aby zmienić widoczność wielu typów modeli jednocześnie.

• Template Parameters – te pola odpowiadają parametrom użytkownika wprowadzonym do edytora komponentów z określonej rewizji szablonu komponentu. Dla każdego parametru dostępne jest jedno pole. Kolejność parametrów od lewej do prawej w definicji komponentu odpowiada ich kolejności od góry do dołu w obszarze Required Models/Parameters. Wprowadź lub wybierz wartości parametrów zgodnie z potrzebami i tam, gdzie jest to możliwe. Na przykład parametrów oznaczonych w szablonie jako Read Only nie można edytować, natomiast pozostałe parametry można. Jeśli zaś zostały oznaczone w szablonie jako Required, muszą mieć przypisaną wartość — w przeciwnym razie nie będzie można zapisać definicji komponentu w przestrzeni roboczej.

• Parameters – te pola odpowiadają dodatkowym parametrom użytkownika wprowadzonym w obszarze Required Models/Parameters dokumentu. Dla każdego dodatkowego parametru dostępne jest jedno pole. Kolejność parametrów od lewej do prawej w definicji komponentu odpowiada ich kolejności od góry do dołu w obszarze Required Models/Parameters. Wprowadź wartości parametrów zgodnie z potrzebami.

  Parametry dynamiczne (na poziomie elementu) nie są widoczne podczas korzystania z edytora komponentów w trybie Batch Component Editing, ale są widoczne w trybie Single Component Editing — dowiedz się więcej.

• Release: Current Rev. – to nieedytowalne pole wskazuje bieżącą (najnowszą) rewizję komponentu w przestrzeni roboczej.

• Release: Next Rev. – to nieedytowalne pole wskazuje następną rewizję komponentu, która zostanie utworzona przy kolejnym zapisaniu definicji komponentu w przestrzeni roboczej, zgodnie z wybranym schematem nazewnictwa rewizji.

• Release: Action – to pole przedstawia działanie, które menedżer wydań wykona dla danej definicji komponentu w ramach procesu zapisywania. W przypadku definicji komponentu, która nie została jeszcze zapisana w przestrzeni roboczej, wyświetlana jest pozycja Create Item. W przypadku definicji już zapisanej w przestrzeni roboczej wyświetlana jest pozycja Create Revision. Jeśli docelową rewizją komponentu jest rewizja zaplanowana, wyświetlana jest pozycja Release To Existing Revision.

• Part Choice n – ten wpis odpowiada wybranej części dodanej w obszarze Required Models/Parameters dokumentu. Kolejność wybranych części od lewej do prawej w definicji komponentu odpowiada ich kolejności od góry do dołu w obszarze Required Models/Parameters. Dla każdej dodanej wybranej części dostępne są dwa pola, Manufacturer i Part Number, służące do jej określenia. Jeśli natomiast skonfigurowano niestandardowe bazodanowe źródło części i dodano wybraną część za pomocą pozycji menu By Internal ID, tymi dwoma polami będą Part source i Internal ID. Użyj ich, aby wskazać część z wewnętrznej bazy części firmy.

Praca z definicjami komponentów

Poniższe sekcje zawierają więcej informacji o pracy z tym obszarem edytora, w tym o przydatnych funkcjach i możliwościach pozwalających zaoszczędzić czas.

Przypisywanie powiązań z modelami do istniejących komponentów

W przypadku istniejących definicji komponentów wymagane powiązania z modelami można przypisać w następujący sposób:

• Przeciągnij powiązanie z modelem i upuść je w odpowiedniej kolumnie definicji komponentu.

  
  Przypisz model do istniejącego komponentu, przeciągając go z obszaru Model Links do odpowiedniej kolumny modelu dla tego komponentu.

• Użyj pola rozwijanego w kolumnie modelu, aby otworzyć dedykowane okno podręczne powiązań z modelami. Wyświetla ono tabelę wszystkich istniejących powiązań z modelami odpowiednich dla przypisywanego typu modelu, wraz ze wszystkimi kolumnami danych. Może to znacznie przyspieszyć wyszukiwanie i przypisywanie modelu, gdy liczba definicji komponentów utrudnia przeciąganie i upuszczanie lub gdy górna sekcja edytora komponentów — zawierająca obszar Model Links — jest zwinięta. Tą metodą można również przypisać to samo powiązanie z modelem do wielu definicji komponentów — wystarczy zaznaczyć kolumnę modelu dla każdego komponentu przed otwarciem okna podręcznego.

  Dostosuj rozmiar okna do potrzeb. Kliknij i przeciągnij uchwyt w prawym dolnym rogu okna, aby zmienić jego rozmiar w obu kierunkach jednocześnie. Kliknij przycisk zarządzania kolumnami w lewym górnym rogu okna i wyłącz kolumny, których nie chcesz wyświetlać. Kolejność kolumn można zmieniać, przeciągając ich nagłówki.

  Użyj pola wyszukiwania w oknie podręcznym, aby szybko znaleźć wymagany model. Po rozpoczęciu wpisywania znaków dopasowania są dynamicznie podświetlane na podstawie danych ze wszystkich kolumn. Wybierz wymagane powiązanie z modelem i naciśnij Enter lub kliknij je dwukrotnie, aby przypisać model.

  
  Użyj dedykowanego okna podręcznego wyboru powiązania z modelem, aby wyszukać, znaleźć i przypisać wymagany model.

Tworzenie nowego komponentu z powiązanym modelem

Jeśli definicja komponentu jeszcze nie istnieje, można ją utworzyć i automatycznie przypisać wymagane powiązanie z modelem w następujący sposób:

• Przeciągnij powiązanie z modelem z obszaru Model Links i upuść je w wolnym miejscu w obszarze Definitions, aby dodać nową definicję komponentu korzystającą z tego modelu.

  
  Przypisz model i od razu dodaj nowy komponent, przeciągając go z obszaru Model Links.

• Przeciągnij model bezpośrednio z panelu Explorer do obszaru Definition. Zostanie dodana nowa definicja komponentu korzystająca z tego modelu. Ponadto, jeśli model nie istnieje w obszarze Model Links, zostanie dla niego dodany wpis.

  
  Przypisz model i od razu dodaj nowy komponent, przeciągając go z panelu Explorer. Powiązanie z modelem zostanie dodane do obszaru Model Links, jeśli jeszcze w nim nie istnieje.

Dodawanie wielu komponentów

Edytor komponentów umożliwia jednoczesne dodawanie wielu nowych komponentów. Kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Operations » Add Components. Następnie w wyświetlonym oknie dialogowym Add Components wprowadź liczbę komponentów, które chcesz dodać, i kliknij OK  — nowe definicje dla wskazanej liczby komponentów zostaną dodane do tabeli definicji komponentów na końcu bieżącej listy. Dzięki obsłudze edycji wielu komórek jednocześnie oraz funkcjom kopiowania i wklejania można w krótkim czasie utworzyć pokaźny zestaw definicji komponentów.

Dodawanie wielu nowych definicji komponentów w dwóch prostych krokach.

Generowanie podstawowych rezystorów SMD

Możesz również szybko utworzyć serię definicji rezystorów SMD, wybierając polecenie Edit » Operations » Generate Basic Chip Resistors z menu głównego lub klikając prawym przyciskiem myszy w pustym miejscu obszaru definicji, poza istniejącymi definicjami, i wybierając polecenie Operations » Generate Basic Chip Resistors z menu kontekstowego.

Po uruchomieniu polecenia definicje komponentów zostaną automatycznie wygenerowane dla wskazanego typu komponentu.

Definicje komponentów wygenerowane za pomocą tego polecenia zostaną dodane do już istniejących. Oznacza to, że wygenerowanie nowych definicji nie nadpisuje dotychczasowych.

Tworzenie komponentów na podstawie wyszukiwania części producentów

Aby usprawnić tworzenie komponentów, Altium Designer umożliwia wyszukanie rzeczywistej części za pomocą funkcji wyszukiwania części producentów, a następnie dodanie jej do edytora komponentów. Oprócz nowego wpisu definicji komponentu dla wybranej części otrzymujesz wszystkie jej parametry, dostępne karty katalogowe oraz utworzony na jej podstawie wariant części — pozostaje jedynie przyporządkować modele odpowiednich domen, ustawić typ komponentu i folder docelowy, a następnie zapisać komponent w przestrzeni roboczej!

Funkcja jest dostępna w obszarze Definitions edytora komponentów. Kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Operations » Create from Part Search z menu kontekstowego tego obszaru. Możesz też wybrać polecenie Edit » Operations » Create from Part Search z menu głównego lub kliknąć w obszarze definicji i użyć skrótu klawiaturowego Shift+Ctrl+M.

Zostanie wyświetlone okno dialogowe Manufacturer Part Search. Wyszukaj potrzebną część (lub części) w bazach danych rzeczywistych produktów oferowanych przez aktualnie włączonych dostawców, wybierz wpis, a następnie kliknij przycisk OK.

Otwórz okno dialogowe Manufacturer Part Search i wyszukaj część, którą chcesz zaimportować do edytora komponentów.

Po kliknięciu OK nastąpią poniższe działania:

• W obszarze definicji edytora komponentów zostanie utworzony wpis komponentu dla wybranej części. Definicja ta:
  • Otrzyma kolejny dostępny unikatowy identyfikator elementu, zgodnie ze zdefiniowanym schematem Item Naming stosowanym przez edytor komponentów.
  • Otrzyma wartość parametru Manufacturer Part Number wybranej części jako wartość parametru systemowego Name.
  • Otrzyma wartość parametru Description wybranej części jako wartość parametru systemowego Description.
• Wszystkie parametry zdefiniowane dla wybranej części (widoczne dla niej w oknie dialogowym) zostaną dodane do listy Required Models/Parameters. Wszystkie będą widoczne (powiązana opcja Show będzie włączona). Oznacza to po prostu, że domyślnie dla każdego z nich będzie wyświetlana kolumna w obszarze Definitions.
• Wpisy parametrów zostaną również dodane dla każdej karty katalogowej dostępnej dla wybranej części (w postaci pary ComponentLinknDescription i ComponentLinknURL).
• Do definicji zostanie dodany wariant części (Part Choice 1), a wartości parametrów Manufacturer i Manufacturer Part Number części zostaną użyte do wypełnienia odpowiednio pól Manufacturer i Part Number tego wariantu.

Przykład wynikowej definicji i dodanych parametrów dla części wybranej w oknie dialogowym Manufacturer Part Search. Wyróżniono dane zaimportowane z części producenta.

Ustawianie typu komponentu

Edytor komponentów umożliwia określenie typu komponentu podczas konfigurowania jego definicji. Ułatwia to precyzyjne wyszukiwanie za pomocą rozbudowanej funkcji wyszukiwania przestrzeni roboczej — funkcji, która pozwala nie tylko wyszukiwać według typu komponentu, ale także robić to efektywniej dzięki obsłudze parametrów komponentów uwzględniających jednostki. Podczas przeglądania własnej biblioteki w przestrzeni roboczej za pomocą panelu Komponenty grupowanie komponentów według Categories wynika z typu zdefiniowanego dla każdego komponentu.

Typ komponentu określa się za pomocą atrybutu Type w sekcji Component obszaru definicji. Kliknij pole Type, a następnie kliknij , aby otworzyć okno dialogowe Choose component type. Wybierz w nim wymagany typ komponentu, a następnie kliknij OK — wybrany typ zostanie wstawiony jako wartość atrybutu Type w głównej tabeli definicji.

Okno dialogowe Choose component type zawiera domyślny zestaw typów komponentów. Typy te są definiowane w preferencjach. Kliknij przycisk u dołu okna dialogowego, aby przejść do strony Zarządzanie danymi – Typy komponentów w oknie dialogowym Preferences, gdzie możesz dostosować tę listę do swoich potrzeb — dodając nowe typy i podtypy lub edytując i usuwając istniejące typy.

Przykład ustawienia atrybutu Type definicji komponentu na Diode.

Pole Type można ustawić dla wielu definicji komponentów jednocześnie. Zaznacz pole Type dla każdej wybranej definicji komponentu, a następnie wybierz typ dla jednej z nich, aby zastosować go do wszystkich pozostałych.

Obsługa typów danych parametrów komponentów uwzględniających jednostki

Edytor komponentów obsługuje typy danych parametrów komponentów uwzględniające jednostki, zdefiniowane w powiązanym szablonie komponentu. Wartość parametru można wprowadzić bezpośrednio w odpowiednim polu definicji komponentu, korzystając z różnych formatów — takich jak 2.2k, 2k2, 4M, 2.5GHz — a obszar roboczy automatycznie rozpozna wartość liczbową odpowiadającą tym zapisom.

Ta funkcja szablonu komponentu ułatwia precyzyjne wyszukiwanie za pomocą funkcji wyszukiwania obszaru roboczego, która umożliwia nie tylko wyszukiwanie według typu komponentu, ale także bardziej zaawansowane wyszukiwanie według zakresów wartości. Dzięki parametrom komponentów uwzględniającym jednostki można szybko zdefiniować wyszukiwanie, na przykład wszystkich kondensatorów o pojemności od 47uF do 220uF.

Parametry komponentu z powiązanego szablonu komponentu, których typy danych uwzględniają jednostki.

Podczas wprowadzania wartości parametru komponentu korzystającego z typu danych uwzględniającego jednostki — jako wymaganej wartości w definicji komponentu — należy pamiętać o następujących kwestiach:

• Wartość można wprowadzić w różnych formatach: 
  • Sama wartość liczbowa (np. 10). Jeśli typ danych ma jednostkę, zostanie ona zastosowana automatycznie. W przypadku typów z jednostkami jednostka jest podana w nawiasach po nazwie typu.
  • Wartość liczbowa w notacji naukowej (np. 1e10, 1E6).
  • Wartość liczbowa z jednostką (np. 10F).
  • Wartość liczbowa z przedrostkiem (np. 10k). Odpowiednia jednostka zostanie dodana automatycznie (jeśli ma zastosowanie).
  • Wartość liczbowa z przedrostkiem i jednostką (np. 10kF).
  • Wartość liczbowa z przedrostkiem w typowym zapisie inżynierskim (np. dla rezystancji: 2k2, 2K2, 10r2, 10R2). Wartość zostanie automatycznie znormalizowana (np. 2K2 zostanie przekształcone na 2.2k).
• Przedrostek i/lub jednostkę można wprowadzić ze spacją po wartości liczbowej lub bez niej (np. 10uF lub 10 uF). Spacja zostanie automatycznie usunięta.

Obsługa typów danych parametrów komponentów zdefiniowanych w słowniku

Edytor komponentów obsługuje typy danych parametrów komponentów zdefiniowane w słowniku, które skonfigurowano w powiązanym szablonie komponentu. Wartość parametru można wybrać spośród opcji zdefiniowanych w słowniku, klikając komórkę wartości i korzystając z listy rozwijanej. Można też kliknąć komórkę wartości i zacząć wpisywać wartość — lista rozwijana zostanie otwarta, a najbardziej zbliżona wartość zostanie na niej wyróżniona.

Parametry komponentów z powiązanego szablonu komponentu, których typy danych uwzględniają jednostki.

Jeśli jesteś administratorem przestrzeni roboczej, kliknij ikonę  po prawej stronie pola wartości, aby otworzyć stronę Settings – Vault – Dictionaries w interfejsie przeglądarkowym przestrzeni roboczej, gdzie można zarządzać słownikami. 

Korzystanie z szablonów nazw komponentów

Edytor komponentów (wyłącznie w trybie Batch Component Editing) obsługuje oparte na parametrach Component Name Templates. Takie szablony umożliwiają precyzyjne nadawanie, a właściwie zmienianie nazw komponentów — ich Item ID — na podstawie aktualnie zdefiniowanych wartości parametrów dostępnych dla tych komponentów w edytorze (parametrów użytkownika/szablonu, a nie parametrów systemowych). Aby uwzględnić parametr w szablonie nazewnictwa, użyj formatu [<ParameterName>]. Przykłady:

• CMP-[Value]

• CMP-[Part Number]

• [Part Number]-[Value]

• [Value]

• [Part Number]

W szablonach można również używać wielu deklaracji parametrycznych, na przykład:

• CMP-[Part Number]-[Value]
• CMP-[Manufacturer Part Number]-[Value]-[Tolerance]

Dodatkowo, całkowicie opcjonalnie, można dodać makro iteratora, zapisane w nawiasach klamrowych (np. {000}, {00A}), na przykład:

• CMP-[Value]-{001}
• CMP-[Part Number]-{00A}

Na poziomie ogólnym wymagany szablon nazewnictwa można po prostu wprowadzić jako domyślny schemat nazewnictwa w polu Item Naming okna dialogowego Document Options. W takim przypadku indeks początkowy zawsze będzie wynosił zero. Aby uzyskać większą kontrolę, zaznacz komponenty, których nazwy chcesz zmienić, i wybierz polecenie Edit » Operations » Rename Component (Edit » Operations » Rename n Components) z menu głównego lub kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Operations » Rename Component (Operations » Rename n Components) z menu kontekstowego. Zostanie wyświetlone okno dialogowe Component Name Template. Użyj tego okna, aby określić wymagany Naming Scheme i ustawić Initial Index (jeśli do szablonu dodano makro iteratora).

Przykład użycia parametrów CompanyPrtType i Value w szablonie nazewnictwa w celu szybkiej zmiany nazw wybranych komponentów definiowanych w edytorze komponentów.

Warianty części

Edytor komponentów umożliwia określenie co najmniej jednego Part Choices dla komponentu — „dozwolonych” części producentów, które można wykorzystać do realizacji komponentu na zmontowanej płytce. Aktualne informacje o łańcuchu dostaw — obejmujące producenta (i numer części), dostawcę (i numer części), opis, ceny oraz dostępność — pochodzą z lokalnego Part Catalog przestrzeni roboczej oraz odpowiedniego źródła części.

Dodaj wariant części z obszaru Required Models/Parameters — kliknij element sterujący Add i użyj polecenia By MPN z podmenu Part Choices. Jeśli skonfigurowano niestandardowe źródło części w bazie danych, można zamiast tego wybrać pozycję menu By Internal ID. Można dodać dowolną liczbę wariantów części do wykorzystania.

Po dodaniu wariantu części do użycia z definiowanymi komponentami w obszarze definicji zostanie dodany wpis – Part Choice n – z dwiema kolumnami służącymi do określenia tego wariantu. Kolumny te zależą od wybranego typu wariantu części:

• By MPN – wyświetlane są dwie kolumny: Manufacturer i Part Number.

• By Internal ID – wyświetlane są dwie kolumny: Part source i Internal ID.

Dodawanie wariantu części (By MPN) do użycia z definiowanymi komponentami. Najedź kursorem, aby zobaczyć przykład dodanego wariantu części By Internal ID – umożliwiającego powiązanie części z wewnętrzną bazą części firmy.

Wprowadź producenta i numer części producenta – dla rzeczywistej części, która ma zostać użyta podczas produkcji i montażu płytki – odpowiednio w polach Manufacturer i Part Number.

Warto pamiętać o kilku kwestiach:

• Dodanie wariantu części nie oznacza, że definicja komponentu musi z niego korzystać. Jeśli jednak wprowadzisz wartość w jednym z dwóch pól, drugie pole zostanie oznaczone czerwoną ramką, sygnalizującą, że przed zapisaniem komponentu w przestrzeni roboczej należy również w nim podać wartość.

  

• Jeśli wprowadzisz nieprawidłową wartość pola i przestrzeń robocza nie będzie mogła pobrać części, tekst będzie wyszarzony i zapisany kursywą. Gdy oba wpisy będą poprawne, tekst będzie wyświetlany standardowo, w kolorze białym. Wielkość liter w wartościach nie ma znaczenia.

  

Dodawanie wariantów części MPN za pomocą okna dialogowego

Chociaż informacje o producencie i numerze części można wprowadzać bezpośrednio w odpowiednich komórkach wariantu części, znacznie łatwiej jest skorzystać z okna dialogowego umożliwiającego wyszukiwanie części producenta. Aby uzyskać dostęp do tej funkcji, po dodaniu początkowego wpisu Part Choice 1 w obszarze Required Models/Parameters kliknij jedną z komórek tego wariantu (powiązanego z odpowiednim definiowanym komponentem). W obszarze Preview edytora pojawi się przycisk . Kliknij go, aby otworzyć okno dialogowe Add Part Choices, które obsługuje się tak samo jak panel Manufacturer Part Search (szczegółowy opis wszystkich elementów interfejsu znajduje się na stronie tego panelu).

Wybieranie wariantu części – w oknie dialogowym Add Part Choices wyszukaj wymaganą część producenta, zaznacz jej wpis i kliknij OK.

W oknie dialogowym wyszukaj wymaganą część producenta, wybierz ją, a następnie kliknij przycisk OK. Kliknij wpis SPNs dla części producenta – Supplier Part Numbers – aby wyświetlić dostępnych dostawców tej części i ocenić trafność wyboru na podstawie dostępności, ceny itp. Wybrana część zostanie wprowadzona do edytora komponentów – zarówno w komórkach wpisu Part Choice 1, jak i w obszarze Preview.

Przykładowy wariant części – dodany za pomocą okna dialogowego Add Part Choices – wyświetlany w edytorze komponentów.

W razie potrzeby dodawaj kolejne warianty części, klikając przycisk – odpowiedni wpis Part Choice n zostanie utworzony automatycznie.

Aby usunąć wariant części, zaznacz go na liście, a następnie kliknij przycisk .

Więcej informacji o danych udostępnianych przez wariant części znajdziesz na stronie Dodawanie informacji o łańcuchu dostaw do komponentu.

Automatyczne ustalanie priorytetów wariantów części

Oprócz ręcznego nadawania priorytetu wariantowi części za pomocą gwiazdek można również automatycznie ustalać priorytety wariantów części dla komponentów definiowanych lub edytowanych w edytorze komponentów.

• Zaznacz co najmniej jeden wpis definicji komponentu, a następnie kliknij zaznaczenie prawym przyciskiem myszy i wybierz z menu kontekstowego polecenie Set Part Choice Ranks Automatically, aby ustalić priorytety wariantów części wybranych komponentów.

• Wybierz polecenie Tools » Set Part Choice Ranks Automatically z menu głównego, aby ustalić priorytety wariantów części wszystkich komponentów.

Warianty części są sortowane w tabeli definicji komponentów i w obszarze podglądu edytora zgodnie z ustalonymi priorytetami. Warianty części, którym już nadano priorytety, zachowują dotychczasową kolejność.

Dołączanie kart katalogowych do definicji komponentów

Podczas definiowania komponentów w edytorze komponentów można dołączyć jedną lub więcej kart katalogowych do jednego lub większej liczby komponentów. Pozwala to na przykład szybko dołączyć te same wymagane karty katalogowe do wszystkich komponentów z danej rodziny.

Łączenie różnych kart katalogowych z perspektywy edycji komponentu w edytorze komponentów.

Dołączanie kart katalogowych do definicji komponentu obejmuje sekwencję kroków, które podsumowano poniżej i szczegółowo opisano w kolejnych sekcjach:

1. Włączenie obsługi kart katalogowych.
2. Przesłanie kart katalogowych do wybranego komponentu.
3. Przypisanie przesłanych kart katalogowych do innych definicji komponentów.

Sprawdzanie poprawności nazewnictwa komponentów

Oprogramowanie sprawdza identyfikatory komponentów tworzonych przez wielu użytkowników w celu zapisania ich w przestrzeni roboczej, zapobiegając w ten sposób problemom z powielonymi identyfikatorami elementów. Gdy użytkownik tworzy element komponentu, przypisany mu identyfikator elementu zostaje „zablokowany”, co uniemożliwia innemu użytkownikowi użycie tego identyfikatora, nawet jeśli pierwszy użytkownik jeszcze nie zapisał lub w ogóle nie zapisze tego komponentu w przestrzeni roboczej. Jeśli inni użytkownicy ręcznie zmienią identyfikator elementu podczas definiowania komponentu na identyfikator używany już przez istniejący element (lub element, który ma zostać utworzony), zostanie on zastąpiony następnym dostępnym, nieużywanym identyfikatorem, zgodnie z obowiązującym schematem nazewnictwa.

Tworzenie kopii definicji komponentu

Aby ułatwić szybkie tworzenie definicji komponentów różniących się od siebie jedynie nieznacznie, edytor udostępnia funkcję kopiowania. Aby utworzyć kopię istniejącej definicji, zaznacz ją na liście definicji i wybierz polecenie Edit » Make a copy of the component z menu głównego albo kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Make a copy of the component z menu kontekstowego (skrót: Ctrl+D). Kopia zostanie dodana na końcu listy definicji.

Kopia będzie dokładnym odwzorowaniem oryginalnej definicji komponentu pod następującymi względami:

• Będzie wskazywać ten sam folder w przestrzeni roboczej — folder, w którym znajduje się oryginalny komponent lub w którym ma zostać zapisany (jeśli jeszcze go nie zapisano).
• Będzie odwoływać się do tych samych modeli domenowych.
• Będzie mieć te same wartości pól Name, Description, Type, parametrów szablonu oraz wszelkich dodatkowych parametrów zdefiniowanych przez użytkownika.

Będzie się różnić pod następującymi względami:

• Nie będzie zawierać żadnych kart katalogowych zdefiniowanych dla oryginalnego komponentu.

• Nie będzie zawierać żadnych opcji doboru części zdefiniowanych dla oryginalnego komponentu.

• Będzie mieć następny dostępny unikatowy identyfikator elementu.

• Będzie skonfigurowana do zapisania jako początkowa rewizja nowego elementu komponentu (Action ustawione na Create Item).

Przykład kopiowania definicji komponentu — po skopiowaniu wprowadź wymagane zmiany, na przykład zmień wartości jednego lub kilku parametrów, zdefiniuj opcje doboru części i dodaj potrzebne karty katalogowe.

Po skopiowaniu wprowadź wymagane zmiany, np. zmień wartości jednego lub kilku parametrów.

Grupowanie definicji komponentów

Definicje komponentów można grupować według dowolnego z widocznych nagłówków kolumn. Aby to zrobić, kliknij i przytrzymaj nagłówek kolumny, a następnie przeciągnij go i upuść na tekście Drag a column header here to group by that column.

Na przykład poniższa ilustracja przedstawia definicje komponentów pogrupowane według parametru Case-Metric. Powoduje to podział definicji komponentów na tyle grup, ile różnych wartości występuje w kolumnie grupującej — w tym przypadku powstaje dziewięć grup.

Grupowanie definicji komponentów według wartości w kolumnie, w tym przypadku według parametru Case-Metric.

Sortowanie definicji komponentów

Definicje komponentów można sortować według określonej kolumny, klikając jej nagłówek. Kliknij raz, aby posortować rosnąco (według zawartości tej kolumny). Kliknij ponownie, aby posortować malejąco.

Można sortować według wielu kolumn. Gdy definicje komponentów są już posortowane według określonej kolumny, użyj Shift+Click na innej kolumnie, aby dodatkowo posortować je według jej zawartości.

Filtrowanie definicji komponentów według kolumn

Podobnie jak w arkuszu programu Excel, definicje komponentów można dodatkowo filtrować według zawartości każdej kolumny. W tym celu kliknij małą ikonę lejka (filtru) po prawej stronie nagłówka kolumny (). Pojawi się menu zawierające pole wyboru dla każdej wartości występującej w tej kolumnie. Zaznacz odpowiednie pola wyboru, aby ograniczyć listę do definicji komponentów o wybranych wartościach.

Aby uzyskać większą kontrolę nad filtrowaniem, możesz też wybrać (Custom...), co spowoduje wyświetlenie okna dialogowego Custom Filter. Użyj tego okna do skonfigurowania niestandardowego filtru zgodnie z potrzebami, określając, które wiersze informacji mają być wyświetlane na podstawie kryteriów filtrowania zastosowanych do kolumny danych.

Wybierz standardowe lub niestandardowe filtrowanie kolumn.

Po zastosowaniu filtru kolumny ikona filtru jest wyświetlana na niebiesko (), wskazując, że dane są filtrowane według tej kolumny. Filtrowanie można zastosować do wielu kolumn danych. Każdy „filtr kolumny” staje się warunkiem połączonym operatorem logicznym AND w filtrze ogólnym. Tekstowy zapis aktualnie stosowanego filtru jest wyświetlany u dołu obszaru.

Przykład działania filtrowania według kolumn.

Aby usunąć filtrowanie dla kolumny, wybierz pozycję (All) z listy rozwijanej filtru. Aby całkowicie usunąć filtrowanie, kliknij przycisk po lewej stronie tekstowego zapisu filtru. Aby wyłączyć filtr, usuń zaznaczenie pola wyboru po lewej stronie jego tekstowego zapisu. Aby ponownie go włączyć, zaznacz to pole.

W trakcie sesji edycji dostępna jest historia ostatnio używanych filtrów. Kliknij przycisk po prawej stronie tekstowego zapisu bieżącego filtru, aby wyświetlić historię. Lista historii jest czyszczona po zamknięciu tymczasowego edytora komponentów.

Aby dodatkowo dostosować bieżący filtr, kliknij przycisk znajdujący się po prawej stronie tekstowej reprezentacji filtra, aby otworzyć okno dialogowe Filter Builder.

Użyj okna dialogowego Filter Builder, aby tworzyć bardziej zaawansowane filtry.

W tym oknie dialogowym możesz w razie potrzeby tworzyć bardziej zaawansowane i złożone filtry:

• Filter - kliknij, aby uzyskać dostęp do dodatkowych warunków filtrowania. Kliknij Clear All, aby wyczyścić wszystkie filtry. Dostępne opcje:
  • Add Condition - kliknij, aby dodać warunek filtrowania, taki jak equals, between itp.
  • Add Group - kliknij, aby dodać grupę filtrowania, taką jak AND, OR itp.
• Links - klikaj poszczególne łącza, aby dokładniej zdefiniować filtr.
  • Id - klikaj poszczególne łącza, aby wybrać element, według którego chcesz filtrować, na przykład Description, Name itp.
  • AND itp. - klikaj poszczególne łącza, aby określić operator/typ logiczny, na przykład OR itp.
  • like - klikaj poszczególne łącza, aby określić operator, taki jak equals, is blank, is greater than itp.
  • <empty> - klikaj poszczególne łącza, aby dodać wartość warunku. Po kliknięciu łącza wprowadź żądaną wartość w polu tekstowym.
• press the button to add a new condition - kliknij, aby dodać kolejny warunek.

Często używane filtry można zapisywać i wykorzystywać ponownie. W tym celu w oknie dialogowym Filter Builder kliknij przycisk , aby zapisać bieżący filtr w pliku Filters (*.flt). Kliknij przycisk , aby ponownie wczytać wcześniej zapisany filtr.

Prezentacja danych

W zależności od typu definiowanych komponentów liczba parametrów może być znaczna. W połączeniu z pozostałymi kolumnami danych mogą one tworzyć prawdziwy gąszcz tylko częściowo czytelnych treści. Aby temu zaradzić, w obszarze definicji komponentów dostępne są dwa tryby wyświetlania. Można je przełączać za pomocą przycisku w prawym dolnym rogu tego obszaru.

• Best Fit – w tym trybie szerokość każdej kolumny danych jest dopasowywana tak, aby wyświetlić całą jej zawartość, z uwzględnieniem najdłuższego wpisu i niewielkiego dodatkowego odstępu. Ponieważ szerokość każdej kolumny jest dostosowana do jej danych, wszystkie kolumny łącznie mogą wykraczać poza aktualnie widoczny obszar. Aby ułatwić odczyt, dostępny jest poziomy pasek przewijania.
• Auto Width – w tym trybie oprogramowanie próbuje wyświetlić wszystkie kolumny danych w widocznym obszarze tabeli, odpowiednio je rozszerzając lub zwężając. Tryb ten sprawdza się przy niewielkiej liczbie kolumn danych, ale przy większej liczbie kolumn czytelność może się pogorszyć.

Przykład użycia trybów prezentacji Auto Width i Best Fit.

Definicje komponentów — techniki edycji

W zależności od tworzonych komponentów Edytor komponentów może zawierać znaczną liczbę definicji komponentów. W niektórych przypadkach definicje te mogą różnić się tylko nieznacznie, a wiele z nich może wymagać podobnych modeli lub parametrów. Dokument obsługuje różne funkcje edycji, które umożliwiają szybkie wprowadzanie zmian w jednej lub wielu definicjach komponentów.

• Dla modeli i parametrów dostępna jest edycja wielu komórek jednocześnie. Wiele komórek danych w jednej kolumnie można zaznaczyć do edycji, korzystając ze standardowych funkcji klawiszy Ctrl+Click i Shift+Click. Aby przypisać model do wielu komponentów, zaznacz zakres komórek, a następnie kliknij przycisk listy rozwijanej, aby wyświetlić okno podręczne powiązania modelu. Kliknij dwukrotnie żądany model w tym oknie, a zostanie on przypisany do wszystkich zaznaczonych komórek modelu.

  W przypadku parametrów zaznacz żądane komórki w tej samej kolumnie, a następnie wprowadź żądaną wartość w aktywnej komórce i kliknij poza nią lub naciśnij Enter. Wszystkim zaznaczonym komórkom zostanie przypisana ta sama wartość.

  Funkcji tej można również użyć dla FolderPath. Zaznacz wpisy w kolumnie FolderPath dla odpowiednich definicji komponentów, kliknij przycisk przy aktywnym wpisie i wybierz żądany folder docelowy w oknie dialogowym Choose Folder. Wartość FolderPath wszystkich zaznaczonych definicji zostanie zmieniona tak, aby wskazywała ten folder.

• Dane w zaznaczonych komórkach można wycinać, kopiować i wklejać za pomocą odpowiednio Ctrl+X, Ctrl+C i Ctrl+V (lub odpowiednich poleceń w menu kontekstowym albo menu głównym Edit).

  Jeśli komórka docelowa jest niezgodna z danymi w schowku, wklejenie nie nastąpi (na przykład podczas wklejania danych parametrów do pola powiązania modelu).

• Zawartość zaznaczonych komórek danych można wyczyścić za pomocą klawisza Delete (lub polecenia Clear Contents w menu kontekstowym albo polecenia Edit » Clear Contents w menu głównym).

  Jeśli dokument biblioteki komponentów odwołuje się do szablonu komponentu, pamiętaj, że:

  • Jeśli parametr jest oznaczony w szablonie jako Read Only, nie można wyczyścić zawartości odpowiadającej mu komórki.
  • Jeśli parametr jest oznaczony w szablonie jako Required , wyczyszczenie zawartości odpowiadającej mu komórki spowoduje wyróżnienie jej czerwoną ramką, która sygnalizuje, że wartość jest wymagana.

• Zaznaczone definicje komponentów można kopiować, wycinać i wklejać za pomocą odpowiednio Ctrl+Shift+C, Ctrl+Shift+X i Ctrl+Shift+V (lub odpowiednich poleceń w menu kontekstowym albo menu głównym Edit).

  • Aby szybko zduplikować pojedynczą definicję komponentu, użyj Utwórz kopię polecenia komponentu.

  • Definicje komponentów ze schowka można wkleić do głównej tabeli Edytora komponentów na dwa sposoby:

    • Na końcu bieżącej listy definicji — upewnij się, że żadna definicja nie jest zaznaczona, a następnie uruchom polecenie.
    • Nadpisując istniejącą definicję — kliknij prawym przyciskiem myszy definicję, którą chcesz nadpisać, i uruchom polecenie. Pojawi się okno dialogowe z prośbą o potwierdzenie; kliknij Yes , aby kontynuować. Wszystkie istniejące dane w komórkach zostaną nadpisane danymi z wklejanej definicji. Pamiętaj, że nadpisywanie dotyczy tylko aktywnej definicji. Jeśli w schowku znajduje się wiele definicji, tylko pierwsza z nich nadpisze aktywną definicję, a pozostałe zostaną wklejone na końcu listy definicji.
• Zaznaczone definicje komponentów można całkowicie usunąć za pomocą elementu sterującego Remove Component pod tabelą definicji komponentów, polecenia Remove <ComponentName> (Remove n Components) z menu kontekstowego lub menu głównego Edit, albo skrótu Ctrl+Del.
• Zawartość tabeli można odświeżyć za pomocą polecenia Refresh w menu głównym Edit lub View albo w menu kontekstowym głównego obszaru tabeli, korzystając ze skrótu klawiaturowego F5 lub klikając przycisk na pasku narzędzi Component Library Standard.
• Zaznaczone komórki danych można skopiować do schowka systemu Windows w celu ich edycji w zewnętrznym arkuszu kalkulacyjnym. Informacje o definicjach komponentów z zewnętrznego arkusza kalkulacyjnego można również wkleić z powrotem do obszaru definicji komponentów.

Można także zwinąć górny obszar Edytora komponentów, klikając małą strzałkę w prawym górnym rogu edytora, aby przeznaczyć cały obszar wyświetlania na edycję definicji komponentów.

Przeglądanie zapisanej definicji

Po zapisaniu komponentu w przestrzeni roboczej można go przeglądać bezpośrednio w tej przestrzeni za pomocą panelu Components lub panelu Explorer.

W przypadku komponentu, który został już zapisany i jest obecnie edytowany, można przejść bezpośrednio z Edytora komponentów do jego elementu w przestrzeni roboczej. W tym celu kliknij prawym przyciskiem myszy jego wpis w obszarze definicji i wybierz polecenie Operations » Show in Explorer lub wybierz polecenie Edit » Operations » Show In Explorer z menu głównego.

Przejdź do wcześniej zapisanego komponentu w panelu Explorer bezpośrednio z Edytora komponentów, gdy dana rewizja komponentu jest otwarta do edycji.

Wskazywanie istniejącego elementu komponentu

Zazwyczaj tworzenie komponentów w docelowej przestrzeni roboczej odbywa się w ramach procesu zapisywania. Wystarczy dodać definicje komponentów, przypisać identyfikatory elementów i gotowe — zawartość jest tworzona niejako „w locie”. Możliwe jednak, że komponenty zostały już utworzone (lub mają zostać utworzone) bezpośrednio w przestrzeni roboczej i chcesz powiązać z nimi definicje. Możesz też chcieć zmienić docelowy element komponentu powiązany z istniejącą, opublikowaną definicją komponentu.

Podmenu Operations w menu kontekstowym definicji komponentu (oraz podmenu Edit » Operations w menu głównym) zawiera dwa polecenia umożliwiające powiązanie definicji z ręcznie utworzonym komponentem:

• Change Link To Target Item — użyj tego polecenia, aby otworzyć okno dialogowe Choose Target Item, w którym można wyszukać i wybrać odpowiedni komponent w przestrzeni roboczej.

  Jeśli wybrana definicja komponentu jest już powiązana z komponentem, zostanie on wyświetlony i zaznaczony w oknie dialogowym. Jeśli definicja nie jest jeszcze powiązana, w oknie dialogowym zostanie wyświetlony folder docelowy (określony dla tej definicji).

  Po powiązaniu z istniejącym komponentem w docelowej przestrzeni roboczej pole Item ID  definicji komponentu zostanie wyszarzone (edycja będzie niemożliwa).

  Pamiętaj, że polecenie będzie dostępne w odpowiednim menu tylko wtedy, gdy zaznaczona jest definicja komponentu. Jeśli zaznaczono wiele definicji komponentów, polecenie działa na aktywnej definicji — wyróżnionej kropkowaną ramką wokół zaznaczonej komórki.

• Clear Link To Target Item (Clear Links To Target Items) — użyj tego polecenia, aby usunąć powiązanie z istniejącymi komponentami w przestrzeni roboczej. Pola definicji komponentu związane z publikowaniem zostaną przywrócone do stanu umożliwiającego utworzenie nowego elementu.

  Konieczność usunięcia powiązań może wystąpić, jeśli trzeba ponownie opublikować definicje jako nowy zestaw komponentów. Jeśli na przykład komponenty zostały wcześniej opublikowane, a następnie usunięte z przestrzeni roboczej, biblioteka źródłowa nadal będzie zawierać zdefiniowane powiązania (choć nieprawidłowe, ponieważ komponentów nie będzie już można znaleźć w przestrzeni roboczej).

  Jeśli definicja komponentu została już zapisana, ta procedura spowoduje, że definicja i wcześniej powiązany z nią komponent utracą wzajemne powiązanie.

  Po usunięciu powiązania z istniejącym komponentem w docelowej przestrzeni roboczej pole Item ID  definicji komponentu będzie można edytować. Wpis w polu Action  w obszarze Release  tabeli zmieni się na Create Item, wskazując, że definicja komponentu nie jest obecnie powiązana z żadnym komponentem w docelowej przestrzeni roboczej.

Uruchamianie kontroli reguł komponentu

Przed zapisaniem komponentu biblioteki przestrzeni roboczej, zdefiniowanego lub edytowanego w Edytorze komponentów, w połączonej przestrzeni roboczej i udostępnieniem go do użycia w projektach należy upewnić się, że spełnia on wymagania zgodnie ze skonfigurowanymi ustawieniami. Edytor komponentów przeprowadza walidację — Component Rule Check — podczas próby zapisania komponentu z powrotem w przestrzeni roboczej lub po ręcznym uruchomieniu tej funkcji.

Kilka słów o powiązanych modelach symulacyjnych

Related page: Tworzenie modelu symulacyjnego

Podobnie jak w przypadku modeli symbolu i obudowy, komponent może również odwoływać się do rewizji modelu symulacyjnego. Dodawanie powiązania z modelem tego typu przebiega dokładnie tak samo jak w przypadku symbolu i obudowy, dlatego informacje na ten temat znajdziesz w poprzednich sekcjach. Tutaj omówimy dodawanie parametrów symulacji na poziomie komponentu oraz konfigurację mapowania wyprowadzeń.

Dodawanie parametrów symulacji na poziomie komponentu

Podczas korzystania z modelu symulacyjnego komponentu w projekcie parametry właściwe dla tego modelu można określić na dwóch różnych poziomach:

• Model-Level Parameter — określane jako część definicji samego modelu symulacyjnego (w pliku SimModel) i zapisywane wraz z tą definicją w rewizji powiązanego modelu symulacyjnego.
• Component-Level Parameter — określane jako część definicji komponentu (tutaj, w Edytorze komponentów) i zapisywane wraz z tą definicją w rewizji powiązanego komponentu.

Parametry dodaje się na poziomie komponentu w obszarze Required Models/Parameters Edytora komponentów. Należy pamiętać, że nazwy parametrów muszą być takie same jak nazwy parametrów zdefiniowanych na poziomie modelu. Aby wyświetlić parametry na poziomie modelu i sprawdzić, które z nich można dodać na poziomie komponentu (oraz jakie mają nazwy!), wybierz łącze do modelu SIM i kliknij element sterujący View Parameters u dołu okna podglądu.

Wyświetl parametry na poziomie modelu dla elementu modelu symulacyjnego, aby sprawdzić, które parametry można dodać na poziomie komponentu — i jak się nazywają!

Znając dostępne parametry na poziomie modelu, możesz teraz dodać dowolne z nich na poziomie komponentu, aby były dostępne dla każdej definicji komponentu. W tym celu kliknij element sterujący Add u dołu obszaru Required Models/Parameters i wybierz z menu opcję Parameter. Do listy zostanie dodany nowy parametr. Zmień jego nazwę zgodnie z potrzebami, pamiętając, że musi ona być dokładnie taka sama jak nazwa odpowiedniego parametru na poziomie modelu.

Dodaj parametry związane z symulacją na poziomie komponentu. Zwróć uwagę, że jeden parametr jest już dostępny — Area Factor — dzięki szablonowi komponentu, do którego odwołuje się ten przykładowy komponent.

Mapowanie wyprowadzeń

Po wybraniu łącza do wymaganego modelu SIM należy upewnić się, że wyprowadzenia komponentu w jego reprezentacji schematowej są prawidłowo przypisane do wyprowadzeń modelu symulacyjnego. Służy do tego okno dialogowe Pin Mapping, które można otworzyć, klikając prawym przyciskiem myszy wpis modelu SIM w definicji komponentu i wybierając z menu kontekstowego opcję Operations » Edit Pin Mapping lub zaznaczając komórkę modelu SIM i wybierając polecenie Edit » Operations » Edit Pin Mapping z menu głównego. Dla każdego wyprowadzenia schematowego użyj dostępnej listy rozwijanej, aby odpowiednio zmienić powiązany wpis Model Pin. Jeśli element jest wieloczęściowy, sprawdź mapowanie dla każdej części.

Zapewnienie prawidłowego mapowania wyprowadzeń schematowych na wyprowadzenia modelu.