Creating a Schematic Symbol

Symbol schematowy zazwyczaj zawiera kształt, który może odzwierciedlać funkcję komponentu, oraz jedno lub więcej wyprowadzeń. Sposób przedstawienia komponentu, czyli wygląd symbolu i rozmieszczenie wyprowadzeń, zależy od projektanta. Powinien on być zgodny z wymaganiami organizacji i przyjętymi standardami projektowania. Jeden symbol może reprezentować cały fizyczny komponent albo komponent może składać się z wielu części, z których każda reprezentuje określony element logiczny fizycznego komponentu (np. każdą bramkę AND w układzie zawierającym cztery bramki AND lub cewkę i zestawy styków przekaźnika). Taki komponent nazywa się również komponentem wieloczęściowym.

Tworzenie nowego symbolu schematowego

Symbole schematowe można tworzyć bezpośrednio w połączonym obszarze roboczym:

  1. Wybierz File » New » Library z menu głównego, a następnie w otwartym oknie dialogowym New Library wybierz Create Library Content » Symbol w sekcji Workspace tego okna.

    Utwórz nowy symbol obszaru roboczego za pomocą okna dialogowego New Library
    Utwórz nowy symbol obszaru roboczego za pomocą okna dialogowego New Library

  2. W otwartym oknie dialogowym Create New Item wprowadź wymagane informacje, upewnij się, że opcja Open for editing after creation jest włączona, i kliknij OK. Zostanie utworzony symbol obszaru roboczego i otworzy się tymczasowy edytor symboli schematowych, w którym aktywnym dokumentem będzie dokument .SchLib. Nazwa tego dokumentu będzie odpowiadać rewizji elementu i mieć format: <Item><Revision>.SchLib (np. SYM-001-0001-1.SchLib). Użyj tego dokumentu, aby zdefiniować symbol zgodnie z poniższym opisem.

    Przykład edycji początkowej rewizji symbolu obszaru roboczego — tymczasowy edytor symboli schematowych udostępnia dokument, w którym można zdefiniować symbol schematowy.
    Przykład edycji początkowej rewizji symbolu obszaru roboczego — tymczasowy edytor symboli schematowych udostępnia dokument, w którym można zdefiniować symbol schematowy.

  3. Po zdefiniowaniu symbolu zgodnie z wymaganiami zapisz go w obszarze roboczym za pomocą przycisku Save to Server po prawej stronie pozycji symbolu w panelu Projects. Pojawi się okno dialogowe Edit Revision, w którym można w razie potrzeby zmienić nazwę i opis oraz dodać uwagi do wydania. Po zapisaniu dokument i edytor zostaną zamknięte.

Zapisany symbol obszaru roboczego można wykorzystać podczas definiowania komponentu w edytorze komponentów w trybie edycji pojedynczego komponentu lub trybie edycji zbiorczej komponentów.

Symbole obszaru roboczego można przeglądać w panelu Components. Włącz widoczność modeli, klikając przycisk  u góry panelu i wybierając Models, a następnie wybierz kategorię Symbols.

Aby edytować symbol obszaru roboczego, kliknij prawym przyciskiem myszy jego pozycję w panelu Components i wybierz polecenie Edit. Ponownie otworzy się tymczasowy edytor z symbolem gotowym do edycji. Wprowadź wymagane zmiany, a następnie zapisz dokument jako kolejną rewizję symbolu obszaru roboczego.

 
 
 
 
 

Podczas zapisywania edytowanego symbolu w obszarze roboczym można zachować jego bieżący stan cyklu życia. Służy do tego opcja Preserve lifecycle state (not recommended) dostępna w oknie dialogowym Create Revision podczas ponownego zapisywania (). Gdy ta opcja jest włączona, nowa rewizja symbolu zostanie automatycznie ustawiona na stan cyklu życia poprzedniej rewizji. Ta możliwość jest dostępna dla osób z przypisanym uprawnieniem operacyjnym Allow to skip lifecycle state change for new revisions (dowiedz się więcej o ustawianiu globalnych uprawnień operacyjnych dla obszaru roboczego).

  • Gdy wprowadzisz zmianę w symbolu schematowym obszaru roboczego i zapiszesz ją jako nową rewizję symbolu, wszystkie komponenty obszaru roboczego korzystające z tego symbolu staną się nieaktualne, ponieważ nadal będą używać poprzedniej rewizji. W większości przypadków zapewne zechcesz ponownie zapisać te komponenty obszaru roboczego, aktualizując odpowiednie powiązania z symbolami tak, aby używały najnowszych dostępnych rewizji. Aby usprawnić ten proces, obszar roboczy we współpracy z Altium Designer umożliwia aktualizację komponentów nadrzędnych podczas ponownego zapisywania symbolu obszaru roboczego po wprowadzeniu zmian za pomocą funkcji bezpośredniej edycji.

    Więcej informacji o aktualizowaniu komponentów nadrzędnych podczas zapisywania modelu domenowego znajdziesz na stronie Tworzenie i edycja zawartości.

  • Symbol obszaru roboczego używany przez komponent obszaru roboczego można również aktualizować bezpośrednio na bieżąco podczas edycji tego komponentu w edytorze komponentów w trybie edycji pojedynczego komponentu lub trybie edycji zbiorczej komponentów.

  • Z perspektywy projektanta komponent obszaru roboczego gromadzi w jednej jednostce wszystkie informacje potrzebne do przedstawienia tego komponentu we wszystkich domenach projektowych. Można więc traktować go jako kontener — „pojemnik”, w którym przechowywane są wszystkie modele domenowe i informacje parametryczne. Jeśli chodzi o reprezentację w poszczególnych domenach, komponent obszaru roboczego nie zawiera samych modeli domenowych obszaru roboczego, lecz powiązania z tymi modelami. Powiązania te są określane podczas definiowania komponentu.

  • Symbole schematowe można również tworzyć w obszarze roboczym podczas importowania istniejących bibliotek komponentów starszej generacji (SchLib, PcbLib, IntLib, DbLib, SVNDbLib). Interfejs tego procesu — Library Importer — zapewnia intuicyjny przebieg importu, który rozpoczyna się od wybrania bibliotek i prowadzi do ich zaimportowania do obszaru roboczego. Dowiedz się więcej o narzędziu do importowania bibliotek.

  • Nowy symbol obszaru roboczego można również utworzyć podczas definiowania komponentu obszaru roboczego w edytorze komponentów w trybie edycji pojedynczego komponentu.

  • Symbol można także utworzyć w bibliotece symboli schematowych opartej na pliku.

Definiowanie symbolu schematowego

Symbole schematowe tworzy się przez umieszczanie obiektów graficznych reprezentujących korpus komponentu oraz wyprowadzeń reprezentujących fizyczne wyprowadzenia rzeczywistego komponentu. Symbole schematowe są tworzone w edytorze symboli schematowych Altium Designer.

Uwagi dotyczące tworzenia symboli:

  • Obiekty umieszczane w edytorze bibliotek nakładają się na siebie w kolejności ich umieszczania. Użyj poleceń Edit » Move, aby zmienić kolejność wyświetlania, jeśli wyprowadzenia zostaną zasłonięte przez korpus komponentu.

  • Tylko jeden koniec wyprowadzenia umożliwia połączenie elektryczne. Ten koniec jest nazywany punktem aktywnym. Upewnij się, że punkt aktywny (koniec, za który trzymasz wyprowadzenie) znajduje się z dala od korpusu komponentu. Więcej informacji znajdziesz w opisie obiektu wyprowadzenia.

  • W edytorze bibliotek schematów właściwości aktualnie aktywnego symbolu, takie jak domyślne oznaczenie i opis, edytuje się w panelu Properties w trybie Symbol. Panel jest wyświetlany w tym trybie, gdy żaden obiekt nie jest zaznaczony. Jeśli klikniesz dwukrotnie obiekt podstawowy umieszczony jako część symbolu komponentu, panel Properties wyświetli właściwości tego obiektu zamiast właściwości komponentu nadrzędnego.

  • Opcję służącą do wyświetlania oznaczenia i komentarza na arkuszu edytora symboli (Show Comment/Designator) włącza się lub wyłącza dla bieżącej biblioteki w trybie Library Options panelu Properties. Wybierz polecenie Tools » Document Options, aby wyświetlić panel Properties w tym trybie.

  • Czcionki można konfigurować osobno dla każdego obiektu podczas jego umieszczania. Można też ustawić preferowane czcionki dla nowych obiektów, edytując odpowiednie typy obiektów na stronie Schemat — ustawienia domyślne okna dialogowego Preferences.

  • Użyj narzędzia do generowania symboli schematowych, aby szybko tworzyć komponenty z dużą liczbą wyprowadzeń. Narzędzie obsługuje również importowanie danych wyprowadzeń z arkusza kalkulacyjnego za pomocą menu kontekstowego.

  • Wiele wyprowadzeń można zaimportować z arkusza kalkulacyjnego do bieżącego symbolu za pomocą poleceń Smart Grid w menu kontekstowym panelu SCHLIB List – dowiedz się więcej.

Podczas tworzenia symbolu w Workspace pamiętaj, że należy zdefiniować jedynie jego grafikę — reprezentację komponentu wyższego poziomu w środowisku edycji schematów. Nie jest to „komponent schematowy” w rozumieniu starszych metod zarządzania komponentami opartych na plikach, w których inne modele i parametry definiuje się jako część takiego komponentu schematowego. Komponent potrzebuje jedynie graficznej reprezentacji symbolu. Odnośniki do modeli z innych dziedzin projektowania oraz parametry będą częścią definicji samego komponentu.

Zanim zaczniesz tworzyć symbole komponentów, warto poświęcić chwilę na skonfigurowanie preferowanych ustawień domyślnych. Ustawienia domyślne wszystkich obiektów schematowych (zarówno w bibliotekach, jak i na arkuszach) konfiguruje się na stronie Schemat — ustawienia domyślne okna dialogowego Preferences. Gdy strona okna dialogowego Preferences jest otwarta, naciśnij F1, aby uzyskać więcej informacji o danej opcji.

Przygotowanie obszaru projektowego

Zawsze rysuj symbol komponentu blisko początku układu współrzędnych arkusza (środka arkusza). W razie potrzeby przenieś początek układu współrzędnych arkusza na środek okna projektowego, wybierając Edit » Jump » Origin (skrót J, O). Sprawdź pasek stanu w lewym dolnym rogu ekranu, aby upewnić się, że kursor znajduje się w początku układu współrzędnych. Komponenty dostarczane przez Altium są tworzone wokół tego punktu, oznaczonego krzyżykiem na środku arkusza. Zawsze twórz komponenty w pobliżu tego punktu.

Podczas umieszczania komponentu na schemacie jest on „trzymany” za początek układu współrzędnych arkusza symbolu bibliotecznego. Często stosowaną praktyką przy tworzeniu symbolu jest umieszczanie punktu przyłączenia wyprowadzenia 1 komponentu w początku układu współrzędnych arkusza. Dzięki temu podczas przenoszenia z biblioteki na arkusz schematu komponent jest trzymany za to wyprowadzenie. Nie jest to obowiązkowe — wyprowadzenia symbolu i obiekty tworzące jego korpus można umieszczać w dowolnym miejscu arkusza. Jeśli jednak umieścisz obiekty symbolu z dala od początku układu współrzędnych, komponent będzie odsunięty od kursora o tę samą odległość podczas umieszczania go z biblioteki na arkuszu schematu.

Domyślne jednostki siatek schematów i bibliotek schematów to jednostki imperialne. Ponieważ wszystkie komponenty Altium są projektowane na siatce imperialnej, należy mieć świadomość konsekwencji przejścia na metryczną siatkę arkusza: prawidłowe podłączanie przewodów do komponentów utworzonych na różnych siatkach staje się trudne. Pamiętaj, że siatek imperialnych można używać z arkuszami o wymiarach metrycznych, takimi jak A3, więc podczas pracy z takimi arkuszami nie trzeba przechodzić na siatkę metryczną. Jednostki bieżącego arkusza definiuje się na karcie General w sekcji General  panelu Properties w trybie Library Options (użyj polecenia Tools » Document Options z menu głównego, aby przełączyć panel Properties w ten tryb).

Użyj sekcji Ogólne  panelu Właściwości  w trybie Library Options, aby ustawić jednostki bieżącego arkusza.
Użyj sekcji Ogólne  panelu Właściwości  w trybie Library Options, aby ustawić jednostki bieżącego arkusza.

Jednostki nowych arkuszy (schematów i bibliotek) definiuje się na stronie Schemat — ogólne okna dialogowego Preferences.

W razie potrzeby włącz opcję Show Comment/Designator w panelu Właściwości , aby wyświetlać teksty komentarza i oznaczenia bieżącego komponentu w dokumencie biblioteki.

Obiekty są umieszczane na bieżącej siatce przyciągania. Bieżąca siatka jest wyświetlana u dołu obszaru projektowego, na lewym końcu paska stanu.

Ustawienia Snap Grid i Visible Grid można również określić w panelu Properties w trybie Library Options. Zamiast otwierać panel Właściwości  za każdym razem, gdy chcesz zmienić siatkę, możesz nacisnąć G, aby przełączać siatkę przyciągania między dostępnymi ustawieniami. Dostępne ustawienia można edytować na stronie Schemat — siatki okna dialogowego Preferences.

Zazwyczaj obiekty i wyprowadzenia umieszcza się na siatce 100 mil lub 50 mil, a jedynymi obiektami wymagającymi siatki 10 mil są teksty. Aby ułatwić pozycjonowanie tekstu, naciśnij Ctrl podczas jego przesuwania, aby tymczasowo przełączyć siatkę na najdrobniejsze ustawienie (domyślnie 10 mil). 

Panel Właściwości

Gdy aktywnym dokumentem jest dokument biblioteki schematów (*.SchLib), wybierz polecenie Tools » Document Options z menu głównego — panel Properties wyświetli Library Options. Poniższe rozwijane sekcje zawierają informacje o dostępnych opcjach i elementach sterujących:

Po zaznaczeniu obiektu projektowego panel wyświetli opcje właściwe dla danego typu obiektu. Poniższa tabela zawiera typy obiektów, które można umieszczać w obszarze projektowym biblioteki. Kliknij łącze, aby przejść do strony właściwości danego obiektu.

Łuk Elipsa
Grafika Symbol IEEE
Pin Wielokąt
Polilinia Prostokąt
Prostokąt z zaokrąglonymi narożnikami Ramka tekstowa
Ciąg tekstowy Krzywa Béziera

Tworzenie korpusu symbolu schematowego

Po odpowiednim skonfigurowaniu opcji obszaru projektowego kolejnym krokiem jest przygotowanie graficznej reprezentacji komponentu, czyli utworzenie grafiki symbolu, która będzie reprezentować ten komponent po umieszczeniu go na arkuszu schematu. Ważne jest, aby wybrać standard graficznych symboli schematowych i konsekwentnie go stosować. Zapewni to formalny wzorzec podczas projektowania grafiki symboli i zagwarantuje spójność. Metodyka projektowania Altium jest zgodna z normą IEEE 315, która nie tylko obejmuje najczęściej spotykane elementy obwodów, ale także jasno określa, jak można łączyć elementy półprzewodnikowe, aby przedstawiać różne typy przyrządów krzemowych.

Korpus symbolu tworzy się przez umieszczanie graficznych obiektów projektowych w obszarze projektowym edytora biblioteki schematowej za pomocą menu Place , paska Utilities lub Active Bar. Kliknij dwukrotnie umieszczony symbol schematowy, aby otworzyć panel Properties i dokładniej określić każdy kształt.

Altium Designer udostępnia różne zamknięte kształty symboli, w tym prostokąt, wielokąt, elipsę i prostokąt z zaokrąglonymi narożnikami, jak pokazano poniżej. 

            

Kształty liniowe obejmują łuk, linię/polilinię, krzywą Béziera i łuk eliptyczny. Linie/polilinie mogą mieć groty i zakończenia strzałek. Kliknij dwukrotnie, aby otworzyć panel Properties i zdefiniować groty oraz zakończenia.  

 

Dodawanie pinów do symbolu

To piny komponentu nadają mu właściwości elektryczne i definiują punkty połączeń, przez które sygnały są doprowadzane i wyprowadzane. Dla każdego wyprowadzenia rzeczywistego komponentu fizycznego umieszcza się odpowiadający mu pin.

Pin można dodać do komponentu aktualnie widocznego w obszarze projektowym dokumentu biblioteki schematowej, korzystając z jednej z poniższych metod. W każdym przypadku pin pojawia się przy kursorze, uchwycony za koniec elektryczny. W razie potrzeby obróć pin i/lub odbij go, a następnie kliknij, aby go umieścić.

  • Użyj polecenia Place » Pin (lub skrótu P, P).

  • Kliknij przycisk  na Active Bar.

  • Kliknij przycisk  na liście rozwijanej obiektów projektowych na pasku narzędzi Utilities .

  • Korzystanie z okna dialogowego Component Pin Editor – gdy w obszarze projektowym nie jest zaznaczony żaden obiekt, panel Properties umożliwia edytowanie właściwości symbolu, w tym edytowanie, dodawanie i usuwanie pinów. Panel zapewnia również dostęp do okna dialogowego Component Pin Editor; aby je otworzyć, kliknij przycisk  na karcie Pins panelu Properties. Okno to zapewnia jedno wygodne miejsce do modyfikowania wybranych właściwości dowolnego pinu powiązanego z symbolem. Oprócz edytowania właściwości pinów umożliwia również dodawanie nowych pinów i usuwanie istniejących.

Otwórz okno dialogowe Component Pin Editor, aby zarządzać wszystkimi pinami utworzonego symbolu.Otwórz okno dialogowe Component Pin Editor, aby zarządzać wszystkimi pinami utworzonego symbolu.

W przypadku komponentu wieloczęściowego wyprowadzenia należące do wybranej części zostaną wyróżnione w oknie dialogowym Component Pin Editor. Wszystkie wyprowadzenia pozostałych części są wyszarzone.
Okno dialogowe Component Pin Editor jest również dostępne w edytorze schematów dla umieszczonego komponentu (lub jego części).

Konfigurowanie właściwości wyprowadzenia

Naciśnij Tab, aby otworzyć tryb Component panelu Properties i edytować właściwości wyprowadzenia przed jego umieszczeniem. Wartości liczbowe będą automatycznie zwiększane przy umieszczaniu kolejnych wyprowadzeń. Działanie automatycznego zwiększania wartości konfiguruje się w ustawieniach Auto-Increment During Placement na stronie Schemat – Ogólne okna dialogowego Preferences . Użyj wartości ujemnych, aby automatycznie zmniejszać wartości.

Na stronie Schematic - General okna dialogowego Preferences  określ sposób automatycznego zwiększania wartości.
Na stronie Schematic - General okna dialogowego Preferences określ sposób automatycznego zwiększania wartości.  Podczas umieszczania lub przesuwania pinu jest on trzymany za koniec elektryczny (nazywany również aktywnym końcem pinu). Pin należy ustawić tak, aby jego koniec elektryczny był skierowany na zewnątrz korpusu komponentu. Naciśnij spację, aby obrócić pin podczas jego przesuwania.

Piny można również umieszczać w celu przedstawienia punktów elektromechanicznych komponentu, takich jak metalowy występ regulatora napięcia.

Pin ma szereg właściwości obejmujących nazwę i oznaczenie. To właśnie oznaczenie pinu służy do przyporządkowania pinu symbolu do pola lutowniczego footprintu PCB. Domyślna odległość, w jakiej Designator i Name pinu są wyświetlane od jego końca, jest ustawieniem globalnym dla edytora schematów i edytora bibliotek schematów. Skonfiguruj Pin Margin na stronie Schemat – Ogólne okna dialogowego Preferences .

Indywidualne ustawienia Name można skonfigurować w oknie dialogowym Edytor pinów komponentu.

Pin ma Electrical Type, który jest wykorzystywany przez system sprawdzania reguł elektrycznych Altium do weryfikacji poprawności połączeń między pinami. Ustaw tę opcję w oknie dialogowym Component Pin Editor zgodnie z typem elektrycznym danego pinu komponentu. Domyślna wartość Pin Length powinna odpowiadać wybranej siatce przyciągania (zwykle 100 mil lub 50 mil). Domyślna długość wynosi 30; typowe długości to 20 lub 30.

Symbols można dodawać w oknie dialogowym Component Pin Editor w różnych miejscach pinu, aby przedstawić informacje elektryczne dotyczące pinu.

Wklejanie szyku

Oprócz standardowych poleceń wycinania, kopiowania i wklejania podczas tworzenia symbolu komponentu możesz również użyć polecenia Edit » Paste Array z menu głównego, aby umieścić bieżącą zawartość schowka w bieżącym dokumencie jako pionowy lub poziomy szyk obiektów. Może to być szczególnie przydatne, gdy tworzony symbol komponentu powinien zawierać wiele pinów.

Po uruchomieniu polecenia pojawi się okno dialogowe Setup Paste Array.

Okno dialogowe Setup Paste Array
Okno dialogowe Setup Paste Array

Skonfiguruj poszczególne opcje zgodnie z potrzebami i kliknij OK.

Wprowadź dodatnie lub ujemne wartości odstępów, aby określić, czy szyk zostanie wklejony odpowiednio na prawo lub na lewo przy rozmieszczaniu poziomym albo w górę lub w dół przy rozmieszczaniu pionowym.

Pojawi się monit o wybranie w dokumencie punktu początkowego, w którym zostanie wstawiony szyk. Po prostu ustaw kursor w żądanym miejscu i kliknij lub naciśnij Enter. Szyk zostanie wklejony w wybranym punkcie początkowym.

Dodawanie symboli IEEE

Do przedstawiania funkcji logicznych lub urządzeń w symbolu schematowym można używać symboli IEEE. Symbole te pozwalają użytkownikom zrozumieć właściwości logiczne tych funkcji lub urządzeń bez konieczności posiadania szczegółowej wiedzy o ich właściwościach wewnętrznych.

Symbole IEEE dostępne do umieszczenia przedstawiono na poniższej ilustracji.

Definiowanie właściwości symbolu

Właściwości symbolu, takie jak jego oznaczenie i opis, edytuje się w trybie Symbol panelu Properties .

  • Designator - wprowadź wymagany prefiks oznaczenia, a po nim ?. Zaleca się, aby prefiks składał się wyłącznie z liter.

  • Name i Description - te ciągi znaków są pomocne podczas wyszukiwania symboli.

  • Type określa typ komponentu reprezentowanego przez ten symbol. Niestandardowe komponenty, takie jak logo firmy (Graphical) lub radiator (Mechanical), można tworzyć jako symbole schematowe i umieszczać w projekcie.

Typ komponentu

W środowisku projektowym może być również konieczne tworzenie obiektów projektowych, które niekoniecznie są komponentami montowanymi na gotowej płytce PCB. Na przykład do płytki może być podłączony zewnętrzny moduł, który chcesz narysować jako komponent i umieścić na schemacie dla przejrzystości projektu, ale nie chcesz uwzględniać go w zestawieniu materiałowym (BOM) tej płytki. Mogą też istnieć elementy mechaniczne, takie jak radiator i śruba montażowa, które muszą znaleźć się w BOM, ale których nie chcesz umieszczać na schemacie.

Takie sytuacje obsługuje się przez ustawienie Typekomponentu. W opisanym powyżej przykładzie typ komponentu można ustawić na Graphical. Inną specjalną klasą komponentów jest punkt testowy — ten komponent jest wymagany zarówno na schemacie, jak i na PCB. Powinien być sprawdzany podczas synchronizacji projektu, ale nie jest wymagany w BOM. W takim przypadku Type komponentu ustawia się na Standard (No BOM).

W przypadku niestandardowego typu komponentu ustaw odpowiednio Type .
W przypadku niestandardowego typu komponentu ustaw odpowiednio Type .

Pole Type służy nie tylko do określania, czy komponent powinien zostać uwzględniony w BOM, lecz także do określania sposobu obsługi tego komponentu podczas synchronizacji komponentów. Wszystkie typy Standard, Net Tie i Jumper są w pełni synchronizowane, co oznacza, że komponent jest przenoszony ze schematu na PCB, a połączenia sieci są sprawdzane. W przypadku Mechanical i Graphical Type komponent nie jest przenoszony ze schematu na PCB. Jeśli komponent jednego z tych typów został ręcznie umieszczony na PCB i wybrano odpowiednią opcję Type, wykonywana jest synchronizacja na poziomie komponentów, ale nie są przeprowadzane kontrole połączeń na poziomie sieci.

Szczegółowe informacje o poszczególnych opcjach Type można znaleźć w opisie trybu Komponent panelu Properties.

Dzielenie komponentu na wiele części

W niektórych przypadkach bardziej odpowiednie jest podzielenie komponentu na kilka symboli, z których każdy jest określany jako Part. Przykładami są sieci rezystorowe zawierające osiem pojedynczych rezystorów — każdy z nich można wykorzystać niezależnie od pozostałych — cewka i zestawy styków przekaźnika lub poszczególne piny złącza, jeśli wolisz rozmieszczać je w różnych miejscach arkusza zamiast prowadzić połączenia do jednego symbolu złącza. Innym przykładem jest 74F08SJX, czyli poczwórna dwuwejściowa bramka AND — układ ten zawiera cztery niezależne dwuwejściowe bramki AND. Choć komponent można narysować jako pojedynczy symbol przedstawiający wszystkie cztery bramki, bardziej praktyczne jest przedstawienie go jako czterech oddzielnych bramek, które można rozmieszczać niezależnie od siebie w dowolnym miejscu schematu.

Takie komponenty są określane jako multi-part components. Każda część jest rysowana osobno w edytorze bibliotek schematowych, a następnie dodaje się do niej odpowiednie piny. Poniższa ilustracja przedstawia tę samą sieć rezystorową narysowaną jako jedna część, a następnie jako cztery oddzielne części.

Ta sama sieć rezystorowa jest przedstawiona jako jedna część po lewej stronie i jako cztery oddzielne części po prawej stronie.
Ta sama sieć rezystorowa jest przedstawiona jako jedna część po lewej stronie i jako cztery oddzielne części po prawej stronie.

Uwagi dotyczące pracy z komponentami wieloczęściowymi:

  • W edytorze symboli schematowych użyj polecenia Tools » New Part z menu głównego, aby dodać kolejną część do bieżącego komponentu. Możesz też kliknąć przycisk  na Active Bar lub kliknąć prawym przyciskiem myszy w obszarze projektowania i wybrać Tools » New Part z menu kontekstowego. Do komponentu zostanie dodana nowa część, a w oknie projektu zostanie otwarty i uaktywniony jej pusty arkusz. Na tym arkuszu dodaj obiekty podstawowe, które utworzą graficzną reprezentację części.
  • Użyj panelu SCH Library, aby przechodzić między częściami komponentu wieloczęściowego, jak pokazano poniżej.

    Możesz również użyć poleceń Tools » Next Part i Tools » Previous Part z menu kontekstowego obszaru projektowania, aby wyświetlić następną lub poprzednią część.

  • Aby usunąć aktywną część z otwartego komponentu wieloczęściowego w bieżącym dokumencie, wybierz Tools » Remove Part z menu głównego albo kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz Tools » Remove Part z menu kontekstowego. Części komponentu wieloczęściowego można również usuwać bezpośrednio z panelu SCH Library.

    Usuniętych części komponentów nie można przywrócić za pomocą polecenia Cofnij.
  • Jeśli części komponentu różnią się tylko nieznacznie, możesz kopiować i wklejać zawartość między częściami, a następnie aktualizować w nowych częściach na przykład tylko informacje o pinach.
  • Edytor symboli schematowych pozwala tworzyć nieograniczoną liczbę części w jednym komponencie, a każda część może mieć różne reprezentacje graficzne dzięki dostępnej na poziomie komponentu funkcji alternatywnego trybu wyświetlania. Ponadto komponent wieloczęściowy można przedstawiać jako pojedynczy symbol (wszystkie części) lub wiele symboli (osobno dla każdej części), korzystając z jednego komponentu i zdefiniowanych trybów normalnego oraz alternatywnego — dowiedz się więcej.
  • Oznaczenie komponentu wieloczęściowego zawiera przyrostek identyfikujący każdą część. Przyrostek może być literowy lub liczbowy i jest ustawiany w sekcji Alpha Numeric Suffix na stronie Schemat — Ogólne okna dialogowego Preferences. Pamiętaj, że ta opcja jest ustawieniem środowiska danej instalacji oprogramowania. Nie jest zapisywana w bibliotece ani w pliku schematu, dlatego nie jest przenoszona wraz z plikami projektu.
  • Komponenty wieloczęściowe są uznawane za jednorodne, co oznacza, że podczas nadawania oznaczeń w projekcie wszystkie części są traktowane jako równoważne i mogą zostać zamienione między sobą. Na przykład cewka przekaźnika może zostać zamieniona z zestawem jego styków, zależnie od ich wzajemnego położenia na arkuszu schematu. Aby zablokować konkretną część umieszczonego komponentu, włącz Lock Icon w panelu Properties, jak pokazano poniżej.

  • Podczas nadawania oznaczeń na schemacie części komponentu wieloczęściowego są grupowane w kompletny komponent zgodnie z Matching Options skonfigurowanymi w oknie dialogowym nadawania oznaczeń (jak pokazano poniżej). Zaznaczone pola wyboru po lewej stronie określają, które właściwości komponentów muszą być zgodne, aby można było zgrupować części. Jeśli chcesz kontrolować grupowanie konkretnych części tak, aby należały do tego samego fizycznego komponentu, na przykład pary wzmacniaczy operacyjnych w projekcie filtra, i nie chcesz ręcznie ich przypisywać ani blokować, dodaj do komponentu dodatkowy parametr i wpisz wartość określającą, które części mają zostać zgrupowane razem. Górna ilustracja poniżej przedstawia opcje dopasowywania w oknie dialogowym Annotate. Włączone parametry służą do dopasowywania części komponentów wieloczęściowych. Parametr ResPack został dodany w panelu Properties (dolna ilustracja), aby kontrolować grupowanie rezystorów we wspólnych obudowach (części o tej samej wartości parametru mogą zostać zgrupowane w jeden fizyczny komponent). Zwróć uwagę na opcję Strictly. Jeśli ta opcja jest włączona, części must zawierać ten parametr, aby mogły zostać zgrupowane razem. Zachowaj ostrożność przy korzystaniu z tej opcji, jeśli kontrolujesz grupowanie różnych typów komponentów wieloczęściowych — wszystkie muszą zawierać ten parametr, gdy opcja Strictly jest włączona.

  • Zamianę części na PCB można przeprowadzić tylko w przypadku komponentu, którego części zdefiniowano jako komponent wieloczęściowy. Więcej informacji znajdziesz w dokumencie Zamiana par pinów i części.
  • Aby zdefiniować piny zasilania, możesz utworzyć dodatkową część komponentu i umieścić na niej piny VCC oraz GND. Pamiętaj, aby włączyć opcję   w panelu Properties, dzięki czemu ta część nie będzie mogła zostać zamieniona z żadną z bramek podczas ponownego nadawania oznaczeń.

Tryby wyświetlania — różne reprezentacje tego samego komponentu

Oprogramowanie obsługuje różne sposoby wyświetlania tego samego komponentu. Mogą one obejmować różne reprezentacje graficzne komponentu, takie jak reprezentacja De Morgana lub IEEE. Na przykład niektórzy klienci mogą preferować rezystory rysowane jako prostokąty, a inni — jako linie zygzakowate.

Każda z tych reprezentacji jest określana jako Mode wyświetlania. Jeśli dodano alternatywny widok części, można wyświetlić go do edycji w edytorze symboli schematowych, wybierając tryb alternatywny z podmenu Tools » Mode w menu głównym oraz z listy rozwijanej Mode na pasku narzędzi Mode. Bieżąca reprezentacja graficzna aktywnego komponentu jest oznaczona ikoną zaznaczenia obok odpowiedniej pozycji w menu głównym lub na liście rozwijanej Mode  na pasku narzędzi Mode . Pamiętaj jednak, że w menu i na pasku narzędzi wyświetlanych jest tylko pierwszych 20 alternatywnych trybów graficznych.

Oprócz wyboru trybu normalnego lub alternatywnego z menu głównego albo listy rozwijanej na pasku narzędzi możesz również użyć poleceń Tools » Mode » Previous i Tools » Mode » Next z menu głównego (przycisków i na pasku narzędzi Mode), aby wyświetlić poprzedni lub następny tryb aktywnego komponentu.

Rezystor utworzony z dwoma trybami wyświetlania. Edytor bibliotek zawiera pasek narzędzi trybów, który umożliwia dodawanie i usuwanie trybów oraz przełączanie się między nimi.
Rezystor utworzony z dwoma trybami wyświetlania. Edytor bibliotek zawiera pasek narzędzi trybów, który umożliwia dodawanie i usuwanie trybów oraz przełączanie się między nimi.

Aby dodać alternatywny tryb widoku, gdy część komponentu jest wyświetlana w oknie projektowym edytora symboli schematowych, wybierz Tools » Mode » Add lub kliknij przycisk  na pasku narzędzi Mode . Zostanie wyświetlony pusty arkusz dla Alternate N (N to następny dostępny numer w zakresie 1-255). Zazwyczaj należy skopiować część utworzoną w trybie Normal i wkleić ją do nowego trybu Alternate . Użyj Edit » Copy i Edit » Paste, aby skopiować i wkleić tryb Normal do trybu Alternate . Zapewnia to prawidłowy zestaw pinów i pozwala odpowiednio zmodyfikować elementy graficzne oraz rozmieścić piny.

Aby zmienić nazwę bieżącego trybu alternatywnego, wybierz polecenie Tools » Mode » Rename  z menu głównego lub kliknij Rename  na pasku narzędzi Mode. Po uruchomieniu polecenia pojawi się okno dialogowe Rename Alternate Representation . Wprowadź nową nazwę wybranego symbolu i kliknij OK. Ten tryb alternatywny będzie następnie widoczny pod zdefiniowaną nazwą w menu głównym i na pasku narzędzi Mode.

Aby usunąć bieżącą reprezentację graficzną (tryb) aktywnego komponentu, wybierz polecenie Tools » Mode » Remove z menu głównego lub kliknij przycisk na pasku narzędzi Mode. Możesz usunąć dowolną z reprezentacji graficznych (Normal i Alternate) istniejących dla komponentu. Jeśli komponent ma co najmniej jedną reprezentację alternatywną i usuniesz reprezentację Normal, pierwsza reprezentacja alternatywna (Alternate 1) stanie się reprezentacją Normal. Numeracja wszystkich pozostałych reprezentacji alternatywnych zostanie odpowiednio zmieniona. Jeśli komponent nie ma reprezentacji alternatywnych i usuniesz reprezentację Normal, pojawi się okno dialogowe z prośbą o potwierdzenie usunięcia komponentu z biblioteki — kliknięcie Yes  spowoduje usunięcie komponentu z biblioteki.

Wymagany tryb wybiera się podczas umieszczania komponentu z biblioteki na arkuszu schematu za pomocą selektora Mode w obszarze Graphical panelu Properties. Domyślnym trybem umieszczania jest tryb, który był wyświetlany w edytorze bibliotek podczas ostatniego zapisu biblioteki.

Każdy tryb musi zawierać ten sam zestaw pinów. W przeciwnym razie podczas weryfikacji projektu zostanie wygenerowane ostrzeżenie. Jest to wymagane, ponieważ dla każdego footprintu powiązanego z danym komponentem można zdefiniować tylko jeden zestaw mapowań pinów na pola lutownicze. Piny nie muszą znajdować się w tym samym miejscu w każdym trybie.

Używanie komponentów wieloczęściowych z trybami alternatywnymi

Altium Designer umożliwia przedstawienie komponentu wieloczęściowego jako pojedynczego symbolu (obejmującego wszystkie części) lub wielu symboli (po jednym dla każdej części), przy użyciu tylko jednego komponentu ze zdefiniowanymi trybami normalnym i alternatywnymi. Na przykład komponent podwójnego wzmacniacza operacyjnego może być przedstawiony jako dwa symbole w jednym trybie wyświetlania i jako pojedynczy symbol w innym, jak pokazano na poniższej ilustracji. W takim przypadku druga część nie będzie zawierała żadnych obiektów podstawowych w trybie wyświetlania pojedynczego symbolu.

W edytorze symboli schematowych części bez obiektów podstawowych powinny znajdować się poniżej wszystkich części zawierających takie obiekty na liście części symbolu widocznej w panelu SCH Library.

Generowanie raportu komponentu

Component Report zawiera informacje o aktywnym symbolu.

  1. Wybierz Reports » Component (skrót R, C).
  2. Raport zatytułowany <LibraryName>.cmp otworzy się jako aktywny dokument. Plik zawiera nazwę komponentu i liczbę jego części. Dla każdej części podane są szczegóły pinów dla każdej reprezentacji graficznej (normalnej i wszystkich alternatywnych).

  3. Zamknij raport, aby wrócić do obszaru projektowego edytora schematów.

Obsługa komponentów zworek

Zworki, zwane również mostkami przewodowymi, pozwalają zastąpić ścieżki komponentem zworki, co często jest niezbędne do pomyślnego zaprojektowania płytki jednostronnej. Altium Designer obsługuje komponenty zworek za pomocą specjalnego typu komponentu Jumper.

Choć można zacząć od umieszczenia footprintów zworek bezpośrednio na PCB, zalecany proces rozpoczyna się od schematu. Aby dowiedzieć się więcej, zapoznaj się ze stroną Praca z komponentami zworek.

Korzystanie z narzędzia do generowania symboli schematowych

Wraz ze wzrostem złożoności komponentów tworzenie symbolu komponentu w bibliotece i danych jego pinów staje się coraz bardziej wymagającym zadaniem. Na przykład współczesne duże układy BGA wymagają rozmieszczenia i skonfigurowania setek pinów, dlatego utworzenie użytecznych symboli komponentów często wymaga znacznego nakładu czasu i pracy.

Aby ułatwić tworzenie symboli komponentów, Altium Designer udostępnia zaawansowane narzędzie do generowania symboli schematowych, oparte na interfejsie kreatora symboli i oknie dialogowym edytora pinów. Oferuje ono automatyczne generowanie grafiki symbolu, tabelaryczną edycję pinów oraz inteligentne wklejanie danych.

Aby uzyskać dostęp do funkcji narzędzia do generowania symboli schematowych w Altium Designer, należy zainstalować rozszerzenie Schematic symbol generation tool. To rozszerzenie jest domyślnie instalowane wraz z Altium Designer. Można je ręcznie zainstalować lub usunąć.

Więcej informacji o zarządzaniu rozszerzeniami znajdziesz na stronie Extending Your Installation (Altium Designer Develop, Altium Designer Agile, Altium Designer).

Tworzenie symbolu

Narzędzie do generowania symboli schematowych jest dostępne w edytorze bibliotek schematowych po wybraniu polecenia Tools » Symbol Wizard z menu głównego. Można je również uruchomić podczas tworzenia komponentu w Workspace za pomocą edytora komponentów w trybie edycji pojedynczego komponentu, klikając ikonę listy rozwijanej na przycisku poniżej modelu symbolu i wybierając z menu Wizard.

Aby utworzyć nowy symbol komponentu za pomocą tego narzędzia, najpierw dodaj nowy komponent do aktywnego dokumentu biblioteki. Następnie możesz opracować nowy symbol w interfejsie narzędzia — oknie dialogowym Symbol Wizard, które otwiera się po uruchomieniu polecenia. Użyj tego okna, aby interaktywnie zdefiniować symbol komponentu zgodnie z wymaganiami, w tym liczbę pinów, ich rozmieszczenie oraz dane.

  • Number of Pins - wpisz ręcznie żądaną liczbę pinów lub użyj strzałek w górę i w dół, aby ją zwiększyć lub zmniejszyć.
  • Layout Style - wybierz jeden z predefiniowanych układów, w których położenie pinów jest przypisywane automatycznie. Użyj listy rozwijanej, aby wybrać preferowany układ. Obraz Preview po prawej stronie oraz dane w kolumnie Side zostaną odpowiednio zaktualizowane. Dostępne opcje:
    • Dual in-line
    • Quad side 
    • Connector zig-zag 
    • Connector 
    • Single in-line 
    • Manual
      Konfiguracja Manual oznacza, że położenie pinów nie jest przypisywane automatycznie. Styl układu powróci do tego ustawienia po edycji położenia pinów w standardowym stylu (Quad side, Connector zig-zag i Single in-line).

Tabela

  • Position – indeks pozycji referencyjnej pinu symbolu. Tych danych nie można edytować.
  • Group – ręcznie wprowadzony ciąg znaków służący do zdefiniowania grupy pinów.
  • Display Name – ciąg znaków określający wyświetlaną nazwę pinu komponentu.

    Nazwy pinów zawierające ukośniki zostaną rozpoznane jako alternatywne nazwy pinów i dodane do właściwości pinów wygenerowanego symbolu. Należy pamiętać, że użycie ukośnika do rozdzielania poszczególnych funkcji pinu jest zdefiniowane na stałe. Jeśli więc nazwa pinu ma zawierać ukośnik, ale bez tworzenia dodatkowych nazw pinów (np. I/O), po utworzeniu symbolu można usunąć te dodatkowe nazwy w trybie Pin panelu Properties.
  • Designator – ciąg znaków określający oznaczenie pinu. Domyślnie będzie automatycznie zgodny z Position pinu.
  • Electrical Type – użyj listy rozwijanej w polu, aby wybrać typ elektryczny pinu. Dostępne opcje to Input, I/O, Output, Open Collector, Passive, HiZ, Open Emitter i Power.
  • Description – ciąg znaków określający opis pinu.
  • Side – użyj listy rozwijanej w polu, aby wybrać położenie symbolu. Wybierz spośród Left, Bottom, Right i Top. Po zmianie tego obszaru ustawienie Layout style zmienia się na Manual.
Kliknij nagłówek kolumny, aby posortować dane tabeli według tej kolumny. Kliknij ponownie, aby przełączyć kolejność między rosnącą a malejącą.

W tabeli można używać standardowych metod kopiowania i wklejania, aby przenosić dane z jednej grupy komórek do innej. Można na przykład zaznaczyć trzy komórki w kolumnie, skopiować dane (right-click – Copy), a następnie zaznaczyć trzy komórki docelowe i wkleić dane (right-click – Paste). Tę samą metodę można wykorzystać do skopiowania wybranych danych ze źródła zewnętrznego, takiego jak arkusz kalkulacyjny, plik tekstowy lub plik PDF.

Komórki tabeli można edytować ręcznie pojedynczo lub grupowo. Użyj standardowych metod Ctrl+click i Shift+click. Aby edytować wiele komórek w kolumnach z listami rozwijanymi, zaznacz żądany zakres komórek, a następnie wybierz nową opcję z listy w jednej z zaznaczonych komórek.

Menu kontekstowe

  • Move Up - służy do przesuwania zaznaczonych danych o jeden wiersz w górę.
  • Move Down - służy do przesuwania zaznaczonych danych o jeden wiersz w dół.
  • Copy - służy do kopiowania zaznaczonych danych do schowka.
  • Paste - służy do wklejania ostatnio skopiowanych do schowka danych w miejscu kursora.
  • Smart Paste - służy do otwierania okna dialogowego Pin Data Smart Paste, które umożliwia skopiowanie kilku kolumn danych ze źródła zewnętrznego do odpowiadających im kolumn tabeli. W oknie dialogowym skonfiguruj dane kolumn i separatory, a następnie kliknij Paste. Dowiedz się więcej o funkcji inteligentnego wklejania.
  • Clear - służy do usuwania danych pinów.

Podgląd

Ten obszar wyświetla podgląd graficzny symbolu i dynamicznie odzwierciedla bieżące ustawienia oraz dane pinów. Użyj suwaka lub - i +, aby powiększyć lub pomniejszyć grafikę.

Dodatkowe elementy sterujące

  • Continue editing after placement - jeśli ta opcja jest zaznaczona, okno dialogowe pozostanie aktywne po umieszczeniu komponentu, umożliwiając dalszą edycję.
  • Place - służy do umieszczania gotowego symbolu wraz z danymi pinów. Dostępne opcje:
    • Place Symbol
    • Place New Symbol
    • Place New Part

Wklejanie danych pinów

Chociaż dane pinów w tabeli można edytować, nadając wielu komórkom wspólną wartość, funkcje Paste i Smart Paste okna dialogowego zapewniają zaawansowany sposób wypełniania wszystkich komórek poprzez importowanie dużych ilości zróżnicowanych danych ze źródeł zewnętrznych.

W tabeli można używać standardowych metod kopiowania i wklejania, aby przenosić dane z jednej grupy komórek do innej. Można na przykład zaznaczyć trzy komórki w kolumnie, skopiować dane (prawy przycisk myszy — Copy), a następnie zaznaczyć trzy komórki docelowe i wkleić do nich dane (prawy przycisk myszy — Paste).

Tę samą metodę można wykorzystać do kopiowania i wklejania wybranych danych ze źródła zewnętrznego, takiego jak arkusz kalkulacyjny, plik tekstowy lub plik PDF.

Przykład wklejania danych skopiowanych z zewnętrznego arkusza kalkulacyjnego do tabeli Pin data.Przykład wklejania danych skopiowanych z zewnętrznego arkusza kalkulacyjnego do tabeli Pin data.

Inteligentne wklejanie

Oprócz standardowych metod kopiowania i wklejania funkcja inteligentnego wklejania umożliwia wypełnianie wielu kolumn danymi ze źródła zewnętrznego z wykorzystaniem automatycznego mapowania kolumn.

Aby skopiować kilka kolumn danych źródłowych do odpowiadających im kolumn w tabeli Pin data, kliknij tabelę prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Smart Paste z menu kontekstowego. Otworzy się okno dialogowe Pin Data Smart Paste, które zostanie wypełnione danymi źródłowymi. Dostępne są różne separatory danych, które można dobrać tak, aby odpowiadały separatorom użytym w danych źródłowych.

Okno dialogowe Pin Data Smart Paste
Okno dialogowe Pin Data Smart Paste

Umieszczanie symbolu

Po odpowiednim skonfigurowaniu ustawień i danych wyprowadzeń symbol można umieścić w obszarze projektowym aktywnego komponentu bibliotecznego. Można go umieścić jako pojedynczy komponent lub jako jedną z części komponentu wieloczęściowego, korzystając z odpowiednich poleceń dostępnych w menu kontekstowym przycisku Place w oknie dialogowym. Pamiętaj, że jeśli opcja Continue editing after placement jest włączona, okno dialogowe Symbol Wizard pozostanie aktywne po umieszczeniu komponentu lub jego części, umożliwiając dalszą edycję.

Po otwarciu okna dialogowego Symbol Wizard dla istniejącego komponentu w bibliotece schematów zostaną wyświetlone wszystkie ustawienia i dane wyprowadzeń, gotowe do dalszych zmian. Okno dialogowe będzie miało stan domyślny tylko wtedy, gdy zostanie użyte dla nowego komponentu bibliotecznego.

Przyspieszanie tworzenia symboli schematowych za pomocą narzędzia Smart Grid Insert

Narzędzie Smart Grid Insert dostępne w panelu SCHLIB List umożliwia przypisanie bieżących danych ze schowka do właściwości obiektów w Altium Designer. Narzędzia te znacznie upraszczają tworzenie symboli schematowych i pozwalają w kilku krokach utworzyć wyprowadzenia komponentu bezpośrednio na podstawie danych zewnętrznych, takich jak arkusz kalkulacyjny, plik PDF lub plik ASCII.

Dowiedz się więcej o panelach List.

Choć dane źródłowe wyprowadzeń można skopiować bezpośrednio do Altium Designer, warto wykonać kilka czynności przygotowawczych, aby uzyskać optymalny wynik. Najlepiej zrobić to w arkuszu kalkulacyjnym. Zazwyczaj wystarczy kilka kroków, takich jak:

  • Dodanie wiersza nagłówka, aby ułatwić przypisywanie kolumn. Nie musisz zadbać o identyczne nazwy kolumn — Altium Designer dobrze radzi sobie z automatycznym rozpoznawaniem właściwych przypisań.

  • Dodanie kolumny Object Kind, aby Altium Designer wiedział, że ma utworzyć obiekty typu wyprowadzenie.

  • Dodanie kolumny Type, aby określić typ elektryczny każdego wyprowadzenia.

  • Uwzględnienie współrzędnych X i Y wyprowadzeń. Arkusze kalkulacyjne oferują znakomite narzędzia do wypełniania komórek wartościami. Na przykład w Microsoft Excel można zaznaczyć zakres komórek, przeciągając prawym przyciskiem myszy, a następnie określić żądany ciąg liczbowy, co ułatwia rozmieszczenie wyprowadzeń w bibliotece schematów.

Komponenty o dużej liczbie wyprowadzeń i regularnym podziale na sekcje, takie jak układy FPGA, dobrze nadają się do tworzenia jako komponenty wieloczęściowe w Altium Designer. Najłatwiej zrobić to, tworząc wszystkie wyprowadzenia w pierwszej części komponentu w Altium Designer, a następnie wycinając i wklejając bloki wyprowadzeń do pozostałych części.

Aby uporządkować wyprowadzenia w grupy gotowe do przypisania poszczególnym częściom, pozostaw w arkuszu kalkulacyjnym kilka pustych wierszy między grupami wyprowadzeń każdej części. Ułatwi to nie tylko dostrzeżenie miejsc, w których może być konieczne rozpoczęcie numeracji współrzędnych od nowa, lecz także pozwoli automatycznie dodać wartości X i Y do dużego zaznaczonego zakresu, a następnie usunąć zbędne wartości X i Y z pustych wierszy. W miejscach, z których usunięto te wartości, nie zostaną utworzone wyprowadzenia, dzięki czemu grupy przeznaczone dla poszczególnych części będą wyraźnie rozdzielone.

Użyj narzędzi arkusza kalkulacyjnego, aby dodać odpowiednie współrzędne X i Y wyprowadzeń.
Użyj narzędzi arkusza kalkulacyjnego, aby dodać odpowiednie współrzędne X i Y wyprowadzeń.

Zaznacz i skopiuj wymagane komórki w arkuszu kalkulacyjnym. Nie przejmuj się, jeśli zaznaczenie zawiera niepotrzebne kolumny — narzędzia Smart Grid mogą je pominąć.

W Altium Designer kliknij prawym przyciskiem myszy w panelu SCHLIB List i wybierz z menu Smart Grid Insert, aby otworzyć okno dialogowe Smart Grid Insert. Jeśli dane źródłowe zawierają wiersz nagłówka, Altium Designer spróbuje automatycznie rozpoznać rodzaj obiektu, a następnie utworzy listę tworzonych obiektów. Pamiętaj, że przed przypisaniem kolumn obiekty na tej liście będą miały właściwości bieżącego domyślnego obiektu wyprowadzenia w Altium Designer. Jeśli więc chcesz na przykład umieścić wszystkie wyprowadzenia pod kątem 180 stopni i nadać im długość 20, ustaw te wartości domyślne w Altium Designer przed rozpoczęciem pracy z narzędziem Smart Grid. Dzięki temu nie trzeba będzie dodawać tych ustawień do arkusza kalkulacyjnego ani edytować ich w Altium Designer po utworzeniu obiektów. Nie wiesz, jak ustawić wartości domyślne? Wybierz z menu Place » Pin, a następnie, przed umieszczeniem wyprowadzenia, naciśnij Tab, aby edytować wartości domyślne. Potem umieść to jedno wyprowadzenie i usuń je.

Kolejną istotną zaletą dodania wiersza nagłówka jest możliwość użycia przycisku Automatically Determine Paste. To bardzo przydatna funkcja — wyszukuje pola tworzonego obiektu, porównuje je z nagłówkami kolumn danych źródłowych i inteligentnie dobiera ich przypisania. Nie przejmuj się, jeśli funkcja automatyczna popełni błąd — przycisk Undo Paste pozwala cofnąć przypisanie kolumny. Aby przypisać kolumny ręcznie, zaznacz kolumnę w danych źródłowych oraz odpowiadającą jej kolumnę w tworzonych obiektach, a następnie kliknij przycisk Paste Column.

Po kliknięciu OK zestaw utworzonych obiektów pojawi się w obszarze projektowym. Dodaj odpowiedni korpus do każdej części, a następnie użyj wycinania i wklejania, aby utworzyć poszczególne części — symbol jest gotowy.

Wyprowadzenia wstawione za pomocą Smart Grid oraz części z dodanymi korpusami komponentu. 
Wyprowadzenia wstawione za pomocą Smart Grid oraz części z dodanymi korpusami komponentu.

AI-LocalizedTłumaczenie SI
Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz tekst/obraz i naciśnij Ctrl + Enter aby wysłać nam wiadomość.
Contents
Dostępność funkcji

Dostępne funkcje zależą od tego, z którego rozwiązania Altium korzystasz – Altium Develop, Altium Agile Teams, Altium Agile Enterprise lub Altium Designer (w ramach aktywnej subskrypcji terminowej).

Jeśli opisana funkcja nie jest widoczna w Twoim oprogramowaniu, skontaktuj się z działem sprzedaży Altium, aby dowiedzieć się więcej.

Starsza dokumentacja

Dokumentacja Altium Designer nie jest już wersjonowana. Jeśli potrzebujesz dostępu do dokumentacji dla starszych wersji Altium Designer, odwiedź sekcję Starsza dokumentacja na stronie Inne instalatory.

Contents