Single Component Editing
Komponent w Workspace jest definiowany/edytowany za pomocą Edytora komponentów, który może działać w dwóch trybach – Single Component Editing i Batch Component Editing. Pierwszy z nich udostępnia uproszczony interfejs podczas definiowania/edytowania pojedynczego komponentu. Jest to tryb domyślny podczas tworzenia nowego komponentu lub edycji pojedynczej rewizji istniejącego komponentu. Drugi udostępnia interfejs do definiowania/edytowania wielu komponentów, ale może być również używany do definiowania/edytowania pojedynczego komponentu, jeśli taka jest potrzeba.
W tym dokumencie omówiono pracę z Edytorem komponentów w trybie Single Component Editing.
Przegląd interfejsu
W trybie Single Component Editing interfejs Edytora komponentów jest zasadniczo podzielony na cztery główne obszary, pokazane na poniższym obrazie i podsumowane dalej.

Edytor komponentów, gdy działa w trybie Single Component Editing, można podzielić na cztery kluczowe obszary.
-
Component – miejsce, w którym definiuje się kluczowe właściwości komponentu, w tym jego Name, Description, Type, unikalny Id, macierzysty Folder oraz odniesienie do dowolnego Component Template, jeśli jest wymagane.
-
Models – miejsce, w którym dodaje się łącza do zapisanych (lub tworzonych na bieżąco) modeli domenowych, używanych przez komponent.
-
Parameters – miejsce, w którym tworzy się zestaw danych parametrycznych, które zostaną zastosowane do komponentu. Może to obejmować parametry z przywoływanego Component Template, jak również dodatkowe parametry zdefiniowane przez użytkownika. Można tu również dodawać łącza do adresów URL stron internetowych oraz arkusze danych.
-
Part Choices – miejsce, w którym można wyszukiwać i dodawać Part Choices dla komponentu; rzeczywiste części producenta, które mają być użyte dla komponentu projektowego podczas wytwarzania i montażu płytki.
Component
Ten obszar udostępnia kontrolki do definiowania następujących atrybutów komponentu:
-
Name – odzwierciedla nazwę czytelną dla człowieka nadaną komponentowi. Ten parametr systemowy jest dostępny i indeksowany podczas wyszukiwania w Workspace i stanowi dobry sposób lokalizowania konkretnych komponentów bez konieczności pamiętania ich Item ID!
Gdy zaczniesz wpisywać nazwę, pojawi się wyskakująca lista dostępnych części producenta – z lokalnego katalogu części Workspace. Możesz wybrać pozycję, aby szybko zdefiniować komponent z użyciem wybranych danych (parametrów, modeli, arkuszy danych). Ta funkcja tworzenia na podstawie wyszukiwania części producenta jest również dostępna po naciśnięciu przycisku
po prawej stronie pola. Więcej informacji znajdziesz w sekcji Creating the Component from a Manufacturer Part Search.
-
Description – odzwierciedla opis dodany do komponentu. Ten parametr systemowy jest dostępny i indeksowany podczas wyszukiwania w Workspace.
-
Type – to pole umożliwia zdefiniowanie typu komponentu i jest kluczowym atrybutem wykorzystywanym do ułatwienia ukierunkowanego wyszukiwania komponentów. Podczas przeglądania własnych komponentów przy użyciu panelu Components, grupowanie Categories dla komponentów jest wyprowadzane z typu komponentu zdefiniowanego dla każdego komponentu. Kliknij pole, aby uzyskać dostęp do listy aktualnie zdefiniowanych typów komponentów, z której można wybrać odpowiedni typ. Typy są definiowane na poziomie preferencji. Kliknij przycisk
po prawej stronie pola, aby otworzyć stronę Data Management – Component Types page w oknie dialogowym Preferences, z poziomu której można dostosować tę listę do własnych potrzeb – dodając nowe typy i podtypy albo edytując i usuwając istniejące typy.
Dodatkowo, po kliknięciu kontrolki Advanced Settings uzyskasz dostęp do następujących elementów:
-
Id – to pole służy do określenia identyfikatora ID używanego dla zapisanego komponentu w Workspace. Dla nowego komponentu utworzonego za pomocą polecenia File » New » Component lub panelu Components pole to jest wypełniane zgodnie z szablonem komponentu zdefiniowanym dla typu komponentu wybranego w oknie dialogowym Create new component. Gdy szablon nie istnieje lub gdy w oknie dialogowym wybrano pozycję
<Undefined>, stosowany jest domyślny schemat nazewnictwa;CMP-{00000}. Dla nowego komponentu utworzonego za pomocą panelu Explorer pole to jest wypełniane zgodnie z domyślnym schematem nazewnictwa określonym dla folderu nadrzędnego tego komponentu. Jeśli do folderu nadrzędnego jest dołączony szablon komponentu, z tego szablonu zostanie pobrane zdefiniowane nazewnictwo komponentów. Oprogramowanie automatycznie przypisze kolejny dostępny unikalny identyfikator ID na podstawie tego schematu po przeskanowaniu całego Workspace oraz identyfikatorów istniejącej zawartości. -
Folder – użyj tego pola, aby zapisać komponent w określonym folderze docelowego Workspace. W przypadku nowego komponentu utworzonego za pomocą polecenia File » New » Component lub panelu Components, pole to jest wypełniane zgodnie z szablonem komponentu zdefiniowanym dla typu komponentu wybranego w oknie dialogowym Create new component. Jeśli szablon nie istnieje lub w oknie dialogowym wybrano wpis
<Undefined>, pole to pozostaje puste. W przypadku nowego komponentu utworzonego za pomocą panelu Explorer, pole to jest wypełniane folderem nadrzędnym tego komponentu. Masz pełną kontrolę nad tym, gdzie w docelowym Workspace komponent zostanie zapisany. Aby ręcznie wskazać folder docelowy, kliknij przycisk
, aby otworzyć okno dialogowe Choose Folder. Przejdź do istniejącego folderu i wybierz go albo utwórz nowy bezpośrednio w tym miejscu.
-
Template – to pole umożliwia odwołanie do zdefiniowanego Component Template. Kliknij pole, aby wyświetlić listę wszystkich Component Template aktualnie dostępnych w podłączonym Workspace. Kliknij wpis, aby utworzyć łącze do wskazanej (najnowszej) rewizji tego Component Template. Informacje z szablonu zostaną przeniesione do Component Editor (Name, Description, format nazewnictwa Id, Folder, Type, Models oraz Parameters). Więcej informacji znajdziesz w sekcji Referencing a Component Template.
Modele
Ten obszar edytora służy do dodawania łączy do zapisanych modeli domenowych (lub tworzonych na bieżąco), które mają być używane przez komponent.
Skorzystaj z poniższych zwijanych sekcji, aby dowiedzieć się więcej o pracy z modelami.
Adding Model Links
Łącza do modeli wymaganych dla komponentu można zdefiniować na różne sposoby:
-
Wybór istniejącego modelu. Kliknij ikonę listy rozwijanej na przycisku pod typem modelu i wybierz Existing z powiązanego menu. W kolejnym oknie dialogowym wybierz model wymaganego typu. Pamiętaj, że pole Revision State znajdujące się pod podglądem modelu będzie odzwierciedlać bieżący stan cyklu życia wybranej rewizji modelu oraz to, czy jest to najnowsza rewizja (
Up to date), czy nie (Out of date). -
Przeciągnij i upuść model bezpośrednio z panelu Explorer panel.

Dodaj jeden lub wiele modeli, przeciągając je z panelu Explorer. -
Utwórz nowy model ręcznie. Kliknij ikonę listy rozwijanej na przycisku pod typem modelu i wybierz New z powiązanego menu. Otworzy się odpowiedni edytor tymczasowy (edytor schematic symbol editor dla symbolu, edytor PCB footprint editor dla footprintu lub edytor harness wiring model editor dla modelu okablowania wiązki) albo okno dialogowe Sim Model dialog (dla modelu symulacyjnego), gotowe do zdefiniowania modelu. W razie potrzeby zmień nazwę modelu. Po zdefiniowaniu zapisz i zamknij edytor lub kliknij OK w oknie dialogowym — model pojawi się jako połączony z powrotem w obszarze Models. Pamiętaj, że pole Revision State pod podglądem modelu będzie wyświetlać
Not released. Po zapisaniu komponentu każdy nowo zdefiniowany model zostanie również automatycznie zapisany do Workspace jako początkowa rewizja nowego elementu Item.
Przykład ręcznego utworzenia nowego modelu dla komponentu, w tym przypadku symbolu schematycznego. Symbol początkowo miał nazwęDiode_Schottky— po komponencie nadrzędnym — ale następnie zmieniono ją naDiode_Schottky_Red. Pamiętaj, że model nie jest zapisywany do Workspace, dopóki nie zostanie zapisany komponent nadrzędny. -
Utwórz nowy model za pomocą kreatora (tylko dla symbolu i footprintu). Kliknij ikonę listy rozwijanej na przycisku poniżej typu modelu i wybierz Wizard z powiązanego menu. Proces jest podobny dla tych dwóch typów modeli, z tą różnicą, że używany jest inny kreator:
-
Dla symbolu pojawi się Symbol Wizard. Dla footprintu pojawi się IPC Compliant Footprint Wizard. Użyj odpowiedniego kreatora, aby zdefiniować model zgodnie z potrzebami.
-
Po zakończeniu pracy w kreatorze otworzy się odpowiedni tymczasowy edytor dla danego typu modelu, z załadowanym wynikowym modelem – wygenerowanym przez kreator. Wygenerowany symbol początkowo będzie nazwany nazwą aktualnie definiowanego komponentu – zmień ją w razie potrzeby. Wygenerowany model footprintu otrzyma nazwę zdefiniowaną dla niego w kreatorze.
-
Wprowadź wszelkie dodatkowe zmiany zgodnie z potrzebami, a następnie zapisz i zamknij edytor – model pojawi się jako podłączony z powrotem w obszarze Models. Zwróć uwagę, że pole Revision State, znajdujące się pod podglądem modelu, będzie wyświetlać
Not released. -
Podczas zapisywania komponentu do Workspace każdy nowo zdefiniowany model zostanie również automatycznie zapisany do Workspace, w początkowej rewizji nowego Item.
-
-
Z szablonu. Jeśli komponent odwołuje się do szablonu komponentu, wszystkie modele zdefiniowane (jako dedykowane parametry) w tym szablonie (tylko SCHLIB i PCBLIB(s)) zostaną przeniesione do obszaru Models. Więcej informacji znajdziesz w Referencing a Component Template.
-
Z wyszukiwania części producenta. Jeśli komponent jest tworzony na podstawie wyszukiwania części producenta i opcje modeli są włączone w oknie dialogowym Use Component Data, wybrane modele zdefiniowane dla tej części zostaną przeniesione. Więcej informacji znajdziesz w Creating the Component from a Manufacturer Part Search.
Przechowywanie nowo utworzonych modeli
Możesz zdefiniować domyślne foldery docelowe, w których mają być tworzone nowo utworzone modele, albo nadpisać te ustawienia, aby wskazać inny folder docelowy, jeśli zajdzie taka potrzeba – co daje większą kontrolę i elastyczność w sposobie tworzenia i przechowywania modeli.
Defining Default Target Folders
Domyślne docelowe foldery publikacji dla nowo utworzonych modeli są definiowane na stronie Admin – Settings – Vault – Components interfejsu przeglądarkowego Workspace (Altium 365 Workspace, Enterprise Server Workspace).
Aby zmienić folder domyślny, kliknij przycisk Select. Pojawi się okno Explorer, w którym można wybrać nowy domyślny docelowy folder publikacji dla danego typu modelu. Po dokonaniu wyboru kliknij OK, aby zamknąć okno i wrócić do strony Components, gdzie odpowiednie pole zostanie zaktualizowane o nową ścieżkę folderu.
Jeśli wprowadzono jakiekolwiek zmiany w domyślnych docelowych folderach publikacji, pamiętaj, aby kliknąć przycisk Save w prawym górnym rogu strony.
Overriding the Default Target Folder
Nowo utworzone modele – podczas tworzenia komponentów za pomocą Component Editor w trybie Single Component Editing – będą przechowywane w Workspace zgodnie ze zdefiniowanymi domyślnymi docelowymi folderami publikacji, jak opisano wcześniej. Jeśli jednak chcesz, możesz nadpisać ustawienie domyślne, wskazując konkretny folder, w którym ma zostać zapisany utworzony model. Aby to zrobić, kliknij element sterujący
– w prawym górnym rogu podglądu modelu – i wybierz pozycję Select Target Folder z menu. Pojawi się okno dialogowe Choose Folder (zasadniczo uproszczona wersja panelu Explorer). Użyj go, aby wybrać wymagany folder docelowy, i kliknij OK.

Nadpisz domyślny folder publikacji dla typu modelu, wybierając inny.
Dopóki komponent nie zostanie jeszcze opublikowany, wybrany folder docelowy będzie prezentowany tekstowo nad oknem podglądu modelu – to przydatne przypomnienie, gdzie zostanie znaleziony nowy model!

Dopóki komponent pozostaje nieopublikowany, wybrany folder dla modelu jest wyświetlany.
Linking a Simulation Model
Powiązanie modelu symulacyjnego z komponentem jest definiowane w oknie dialogowym Sim Model. W tym oknie dialogowym wykonywany jest wybór modelu oraz mapowanie wyprowadzeń symbolu schematycznego do wyprowadzeń modelu.

Wybierz model symulacyjny i zmapuj definicje jego wyprowadzeń do wyprowadzeń symbolu schematycznego w oknie dialogowym Sim Model.
Wybierz źródło modelu
Przed kliknięciem przycisku Browse w celu wyboru modelu kliknij, aby ustawić wymagany tryb Source. Włączony przycisk Source określa, co stanie się po kliknięciu przycisku Browse:
-
Local – użyj tej opcji, aby przeglądać plik modelu zapisany lokalnie na dysku twardym lub serwerze sieciowym.
-
Library – użyj tej opcji, aby przeglądać model udostępniony za pośrednictwem okna dialogowego Available File-based Libraries.
-
Server – użyj tej opcji, aby przeglądać model znajdujący się w połączonym Workspace.
-
Octopart – użyj tej opcji, aby przeglądać model komponentu dostępny w oknie dialogowym Manufacturer Part Search (to okno dialogowe jest takie samo jak panel Manufacturer Part Search panel). Włącz sekcję Filter okna dialogowego (
), a następnie wyszukaj i włącz filtr Has Simulation, aby zwracane były tylko komponenty zawierające model symulacyjny. Następnie użyj głównego pola wyszukiwania, aby wyszukać i sprawdzić, czy wymagany model komponentu jest dostępny Chociaż panel Manufacturer Part Search zwraca kompletne komponenty, w projekcie zostanie użyty tylko model symulacyjny wybranego komponentu.
Przeglądaj i wybierz model
Po wybraniu źródła kliknij przycisk Browse, aby wybrać plik modelu. Wyświetlane okna dialogowe oraz sposób lokalizowania modelu zależą od tego, którą opcję Source włączyłeś. Slajdy poniżej pokazują różne okna dialogowe otwierane dla każdego z czterech trybów Source.
Slajdy pokazują różne okna dialogowe wyświetlane dla każdego z czterech trybów Source.
Po wybraniu pliku modelu wskazówką dotyczącą zgodności i działania modelu jest wyświetlenie tekstu, parametrów i informacji zawartych w pliku modelu. Informacje te pojawiają się w obszarze Model Description okna dialogowego Sim Model. Przejdź na kartę Model File, aby przejrzeć zawartość modelu.
Ważne jest również potwierdzenie, że opcja Format Type modelu jest poprawnie ustawiona na karcie Model File. Oprogramowanie spróbuje wykryć i przypisać ją automatycznie, potwierdź, że ustawienie jest prawidłowe.
Mapowanie wyprowadzeń modelu na wyprowadzenia symbolu komponentu
Aby model działał poprawnie, należy sprawdzić powiązanie między wyprowadzeniami komponentu a wyprowadzeniami modelu, ponieważ mogą one nie odpowiadać sobie w relacji jeden do jednego. Większość plików modeli zawiera opis numerów wyprowadzeń modelu w treści pliku modelu, jak pokazano na poniższym obrazie — użyj tego opisu, aby przypisać każde wyprowadzenie modelu do właściwego wyprowadzenia symbolu.

Każde wyprowadzenie komponentu musi być przypisane do odpowiadającego mu wyprowadzenia modelu.
Dodawanie parametrów symulacji na poziomie komponentu
Podczas używania modelu symulacyjnego komponentu w projekcie parametry specyficzne dla tego modelu można określić na dwóch różnych poziomach:
- Model-level parameter – określone jako część samej definicji modelu symulacyjnego (w pliku SimModel) i zapisane wraz z tą definicją w rewizji połączonego modelu symulacyjnego.
- Component-level parameter – określone jako część definicji komponentu (tutaj, w Component Editor) i zapisane wraz z tą definicją w rewizji połączonego komponentu.
Aby zobaczyć parametry na poziomie modelu, a tym samym sprawdzić, które parametry można dodać na poziomie komponentu, kliknij element sterujący View Parameters u dołu okna podglądu modelu symulacyjnego.

Wyświetl parametry modelu symulacyjnego na poziomie modelu, aby zobaczyć, które parametry można dodać na poziomie komponentu.
Aby dodać dowolne z tych samych parametrów na poziomie komponentu, otwórz okno dialogowe Sim Model dla komponentu (kliknij element sterujący
w prawym górnym rogu okna podglądu modelu symulacyjnego, jeśli model został już dodany) i włącz opcję Show in Component dla interesującego parametru modelu symulacyjnego na karcie Parameters tego okna dialogowego. Po kliknięciu OK wybrane parametry zostaną dodane do listy w obszarze Parameters edytora Component Editor.

Dodaj parametry związane z symulacją na poziomie komponentu. Zwróć uwagę, że niektóre parametry (takie jak Area Factor i Temperature) są już dostępne dzięki odwołaniu do szablonu komponentu.
Konfiguracja modelu analizy przeciążeniowej
Karta Stress okna dialogowego Sim Model udostępnia elementy sterujące do konfiguracji modelu symulacyjnego na potrzeby analizy przeciążeniowej. W tym miejscu można wybrać wymagany Device Type i zdefiniować wartości parametrów, a także określić mapowanie wyprowadzeń między modelem przeciążeniowym (w którym wyprowadzenia są predefiniowane) a modelem symulacyjnym.

Model analizy przeciążeniowej dla komponentu można skonfigurować na karcie Stress okna dialogowego Sim Model.
Dostępne parametry analizy przeciążeniowej dla różnych typów urządzeń wymieniono i opisano poniżej.
Rezystor
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| PDM | Maksymalna moc tracona rezystora |
| RV | Napięcie znamionowe |
| TMAX | Maksymalna temperatura, jaką rezystor może wytrzymać (wyświetlana jako TB na wykresie Stress) |
| SLP | Nachylenie zależności mocy traconej od temperatury |
Kondensator
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| CI | Maksymalne tętnienia |
| CV | Napięcie znamionowe |
| CVP | Maksymalne napięcie dodatnie |
| CVN | Maksymalne napięcie wsteczne |
| PDML | Maksymalna strata mocy spowodowana rezystancją szeregową |
| TMAX | Maksymalna temperatura (wyświetlana jako TJL na wykresie Stress) |
| SLP | Nachylenie deratingu temperaturowego |
| TBRK | Temperatura punktu załamania |
| ESR | Zastępcza rezystancja szeregowa |
| RTH | Rezystancja cieplna |
Cewka
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| LI | Prąd znamionowy |
| LV | Wytrzymałość dielektryczna |
| PDML | Maksymalna strata mocy spowodowana rezystancją szeregową |
| TMAX | Maksymalna temperatura (wyświetlana jako TJL na wykresie Stress) |
| ESR | Zastępcza rezystancja szeregowa |
| RTH | Rezystancja cieplna |
Dioda
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IF | Maksymalny prąd przewodzenia |
| IFD | Maksymalny prąd przewodzenia |
| IFS | Maksymalny prąd przewodzenia |
| IRMX | Maksymalny prąd wsteczny |
| PDM | Maksymalna moc tracona |
| VR | Maksymalne napięcie wsteczne |
| VD | Maksymalne napięcie wsteczne |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja cieplna, złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja cieplna, obudowa–otoczenie |
BJT
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IB | Maksymalny prąd bazy |
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| PDM | Maksymalna moc tracona |
| VCB | Maksymalne napięcie kolektor–baza |
| VCE | Maksymalne napięcie kolektor–emiter |
| VEB | Maksymalne napięcie emiter–baza |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja cieplna, złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja cieplna, obudowa–otoczenie |
JFET
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ID | Maksymalny prąd drenu |
| IG | Maksymalny prąd przewodzenia bramki |
| PDM | Maksymalna moc tracona |
| VDG | Maksymalne napięcie dren–bramka |
| VDS | Maksymalne napięcie dren–źródło |
| VGS | Maksymalne napięcie bramka–źródło |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja cieplna, złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja cieplna, obudowa–otoczenie |
MESFET
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ID | Maksymalny prąd drenu |
| IG | Maksymalny prąd przewodzenia bramki |
| PDM | Maksymalna moc tracona |
| VDG | Maksymalne napięcie dren–bramka |
| VDS | Maksymalne napięcie dren–źródło |
| VGS | Maksymalne napięcie bramka–źródło |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja cieplna, złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja cieplna, obudowa–otoczenie |
MOSFET
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ID | Maksymalny prąd drenu |
| IG | Maksymalny prąd przewodzenia bramki |
| PDM | Maksymalna moc tracona |
| VDG | Maksymalne napięcie dren–bramka |
| VDS | Maksymalne napięcie dren–źródło |
| VGSF | Maksymalne napięcie przewodzenia bramka–źródło |
| VGSR | Maksymalne napięcie wsteczne bramka–źródło |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja cieplna, złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja cieplna, obudowa–otoczenie |
Przełącznik
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| PDSW | Znamionowa moc przełącznika |
| SI | Znamionowy prąd przełącznika |
| SV | Znamionowe napięcie styku przełącznika |
IGBT
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| IG | Maksymalny prąd bramki |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VCE | Maksymalne napięcie kolektor-emiter |
| VCG | Maksymalne napięcie kolektor-bramka |
| VGEF | Maksymalne napięcie bramka-emiter w kierunku przewodzenia |
| VGER | Maksymalne napięcie bramka-emiter w kierunku zaporowym |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna, złącze-obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna, obudowa-otoczenie |
OpAmp3
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IPLUS | Prąd wejścia nieodwracającego |
| IMINUS | Prąd wejścia odwracającego |
| IOUT | Prąd wyjściowy |
| VDIFF | Różnicowe napięcie wejściowe |
OpAmp5
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| VSMAX | Maksymalna różnica napięcia zasilania |
| VSMIN | Minimalna różnica napięcia zasilania |
| VPMAX | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (nieodwracającym) a dodatnim napięciem zasilania |
| VPMIN | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (nieodwracającym) a ujemnym napięciem zasilania |
| VMMAX | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (odwracającym) a dodatnim napięciem zasilania |
| VMMIN | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (odwracającym) a ujemnym napięciem zasilania |
| VEEMAX | Maksymalne ujemne napięcie zasilania |
| VCCMAX | Maksymalne dodatnie napięcie zasilania |
| IPLUS | Prąd wejścia nieodwracającego |
| IMINUS | Prąd wejścia odwracającego |
| IOUT | Prąd wyjściowy |
| VDIFF | Różnicowe napięcie wejściowe |
CurrentSource
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IV | Maksymalne napięcie, które może wytrzymać źródło prądowe |
VoltageSource
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| VI | Maksymalny prąd, który może wytrzymać źródło napięciowe |
Bridge
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IF1 | Maksymalny prąd przewodzenia diody1 |
| IF2 | Maksymalny prąd przewodzenia diody2 |
| IF3 | Maksymalny prąd przewodzenia diody3 |
| IF4 | Maksymalny prąd przewodzenia diody4 |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VR1 | Szczytowe napięcie wsteczne diody1 |
| VR2 | Szczytowe napięcie wsteczne diody2 |
| VR3 | Szczytowe napięcie wsteczne diody3 |
| VR4 | Szczytowe napięcie wsteczne diody4 |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna, złącze-obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna, obudowa-otoczenie |
Optocoupler
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| IFD | Maksymalny prąd przewodzenia |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VCEO | Maksymalne napięcie kolektor-emiter |
| VD | Maksymalne napięcie wsteczne |
| VECO | Maksymalne napięcie emiter-kolektor |
OptocouplerNPN
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| IFD | Maksymalny prąd przewodzenia |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VCEO | Maksymalne napięcie kolektor-emiter |
| VD | Maksymalne napięcie wsteczne |
| VECO | Maksymalne napięcie emiter-kolektor |
| VCBO | Maksymalne napięcie kolektor-baza |
| VEBO | Maksymalne napięcie emiter-baza |
Varistor
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ITM | Prąd szczytowy |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna, złącze-obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna, obudowa-otoczenie |
Thyristor
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IGM | Maksymalny prąd bramki |
| IT | Maksymalny prąd anody |
| VDRM | Maksymalne napięcie anoda-katoda |
| VRRM | Maksymalne napięcie katoda-anoda |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna, złącze-obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna, obudowa-otoczenie |
Transformer
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| Primary_Current | Prąd uzwojenia pierwotnego |
| Secondary_Current | Prąd uzwojenia wtórnego |
| Isolation_Voltage | Napięcie izolacji między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym |
DoubleTransformer
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| Primary_Current | Prąd uzwojenia pierwotnego |
| Isolation_Voltage1 | Napięcie izolacji między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym |
| Isolation_Voltage2 | Napięcie izolacji między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym |
| Secondary_one_Current | Prąd pierwszego uzwojenia wtórnego |
| Secondary_two_Current | Prąd drugiego uzwojenia wtórnego |
Direct Editing of Linked Models
Aby zmodyfikować model, który jest aktualnie używany (do którego odwołuje się komponent), kliknij element sterujący
w prawym górnym rogu jego podglądu. Otworzy się odpowiedni edytor tymczasowy (edytor symboli schematycznych dla symbolu lub edytor footprintów PCB dla footprintu) albo okno dialogowe Sim Model (dla modelu symulacyjnego), gotowe do wprowadzenia wymaganych zmian w modelu. Gdy wszystko będzie gotowe, zapisz i zamknij edytor lub kliknij OK w oknie dialogowym – zmodyfikowany model pojawi się ponownie jako podlinkowany w obszarze Models. Po zapisaniu komponentu do Workspace zmodyfikowany model również zostanie automatycznie zapisany do Workspace, jako kolejna rewizja jego elementu nadrzędnego.

Przykład edycji istniejącego modelu, do którego odwołuje się komponent.
Changing a Model
Aby zmienić model, kliknij element sterujący
– w prawym górnym rogu podglądu modelu – i wybierz z menu pozycję Select Model. Użyj kolejnego okna dialogowego, które się pojawi, aby wyszukać i wybrać inny model lub inną rewizję tego samego modelu.

Przykład przełączania symbolu używanego do reprezentowania komponentu.
Copying a Model
Aby skopiować istniejący model domenowy, do którego istnieje odwołanie, kliknij element sterujący
– w prawym górnym rogu podglądu modelu – i wybierz z menu pozycję Make a copy . Otworzy się odpowiedni edytor tymczasowy dla tego typu modelu, z przygotowaną kopią modelu, w której możesz wprowadzić wymagane zmiany (w tym zmienić nazwę nowego modelu, aby go odróżnić). Gdy wszystko będzie gotowe, po prostu zapisz i zamknij edytor – skopiowany model pojawi się ponownie jako podlinkowany w obszarze Models. Zwróć uwagę, że pole Revision State, znajdujące się pod podglądem modelu, będzie wyświetlać Not released. Po zapisaniu komponentu do Workspace skopiowany model również zostanie automatycznie zapisany do Workspace, jako początkowa rewizja nowego elementu.

Przykład kopiowania istniejącego modelu – umożliwia szybkie utworzenie nowego modelu w locie i użycie go przez komponent bez konieczności tworzenia wszystkiego od podstaw.
Browsing a Model
Aby szybko przejść do modelu w panelu Explorer, kliknij element sterujący
– w prawym górnym rogu podglądu modelu – i wybierz z menu pozycję Show in Explorer. Panel wyświetli ten model (lub zostanie na niego przełączony), wraz z pokazaną jego rewizją.
Out of Date Models
Gdy próbujesz zapisać komponent z powrotem do Workspace, Edytor komponentów uruchamia walidację – Component Rule Check. W ramach tego procesu, jeśli Edytor wykryje, że podlinkowany model nie jest najnowszą rewizją, zostanie to zasygnalizowane w oknie dialogowym błędu walidacji, a problem zostanie opisany szczegółowo w panelu Messages. Informacje o stanie rewizji można znaleźć pod podglądem graficznym rewizji modelu, do której istnieje odwołanie. Jeśli dostępna jest nowsza rewizja modelu, pole Revision State odzwierciedli to, używając tekstu Out of date, po prawej stronie stanu cyklu życia bieżącej rewizji. Gdy używana jest najnowsza rewizja, tekst będzie miał postać Up to date.

Wykrywanie nieaktualnego modelu w ramach automatycznych kontroli walidacyjnych komponentu wykonywanych przez Edytor komponentów.
Masz możliwość anulowania zapisu i naprawienia problemu(-ów) albo zignorowania naruszenia(-eń) i zapisania mimo to. Aby zaktualizować łącze tak, by używało najnowszej rewizji modelu, kliknij element sterujący
— w prawym górnym rogu podglądu modelu — i wybierz z menu pozycję Update to Latest.
Support for Multiple Footprint Models
Chociaż komponent może odwoływać się do pojedynczego symbolu, przewidziano możliwość odwołania do dowolnej liczby modeli footprintów. To mile widziana funkcja dla osób, które chcą tworzyć komponenty odwołujące się do 3 footprintów, spełniających wymagania IPC dla różnych poziomów gęstości: L (najmniej lub minimalna ilość miedzi), M (najwięcej lub maksymalna ilość miedzi) oraz N (nominalna lub średnia ilość miedzi). W tym celu, po powiązaniu modelu footprintu, element sterujący Add Footprint nadal będzie dostępny. Domyślny footprint to pierwszy powiązany model, wyróżniony ikoną
w lewym górnym rogu modelu.

Komponent może odwoływać się do wielu modeli footprintów. Domyślny footprint (wyróżniony na pomarańczowo) jest oznaczony ikoną w jego lewym górnym rogu.
Model Pin-to-Pad Cross-probing
Gdy do komponentu zostaną dodane zarówno symbol, jak i model footprintu, obsługiwane jest wizualne podświetlanie cross-probe między wyprowadzeniami tego symbolu a odpowiadającymi im padami tego modelu footprintu. Model footprintu musi być wyświetlany w 2D, a cross-probing działa jednokierunkowo (tylko pin-do-pada).

Podświetlanie cross-probe między pinami symbolu a padami modelu footprintu 2D dla edytowanego komponentu.
Removing a Model
Aby usunąć model, kliknij element sterujący
— w prawym górnym rogu podglądu modelu — i wybierz z menu pozycję Remove.
Renaming a Model
Aby zmienić nazwę modelu, kliknij element sterujący
— w prawym górnym rogu podglądu modelu — i wybierz z menu pozycję Rename. Następnie użyj okna dialogowego Rename, aby w razie potrzeby zmienić nazwę i opis oraz dodać odpowiednie informacje o wydaniu.
Edit Pin Mapping
Aby wyświetlić i edytować mapowanie pinów komponentu — między pinami powiązanego symbolu schematowego a padami/pinami powiązanych modeli footprintu i symulacji — kliknij element sterujący
(w prawym górnym rogu podglądu modelu), aby otworzyć panel Pins. Panel umożliwia zmianę domyślnego mapowania pin-pad jeden do jednego na zależność niestandardową, na przykład jeden pin połączony z wieloma padami footprintu lub dowolną inną niezgodną numerycznie relację pin-pad. Panel umożliwia definiowanie\edytowanie oraz przeglądanie mapowania między pinami i padami.

Otwórz panel Pins, za pomocą którego zdefiniujesz mapowanie pinów komponentu między różnymi domenami projektowymi zgodnie z potrzebami.
Domyślnie ponumerowane piny symbolu będą mapowane na pady/piny o tych samych numerach w powiązanych modelach footprintu i symulacji. Zmień docelowe wartości mapowania pada/pinu bezpośrednio, klikając komórkę modelu i wpisując wymaganą wartość. Umożliwia to niestandardowe mapowanie pinów, a gdy takie niestandardowe mapowanie zostanie zastosowane, ikona
będzie wyświetlana w prawym górnym rogu podglądu modelu domeny.
W przypadku modelu footprintu domyślne mapowanie pin-pad jeden do jednego można zmienić tak, aby jeden pin był połączony z wieloma padami footprintu lub z inną relacją numerów pin-pad, która nie jest wzajemnie zgodna. Przy mapowaniu jednego pinu na wiele padów wpisy mapowania wprowadza się w formacie liczbowym rozdzielanym przecinkami (1,2,3,4 itd.).

Przykład mapowania pojedynczego pinu symbolu komponentu na wiele padów powiązanego modelu footprintu.
Rzeczy, które należy uwzględnić podczas mapowania pinów:
- Nie można pozostawić pustej komórki docelowego pada/pinu modelu — musi być zmapowana.
- Nie można wprowadzić numeru pada/pinu modelu, który nie istnieje w tym modelu.
- Nie można przypisać pada/pinu modelu do więcej niż jednego pinu symbolu.
Każdy z tych warunków spowoduje pojawienie się ikony
w komórce — odpowiednio usuń problem.
Parametry
Ten obszar edytora służy do dodawania danych parametrycznych do komponentu. Można tu ręcznie dodać trzy typy parametrów:
-
Parameter – standardowy parametr zdefiniowany przez użytkownika.
-
Link – łącze URL do strony internetowej, na przykład strony producenta lub internetowej karty katalogowej.
-
Datasheet – zapewnia łącze do karty katalogowej (w dowolnym formacie), która została przesłana do Workspace i jest powiązana z komponentem.

Obszar Parameters, zawierający elementy sterujące do dodawania danych parametrycznych do komponentu.
W razie potrzeby można dodać dowolną liczbę tych typów parametrów. Aby to zrobić, kliknij część rozwijaną przycisku
na dole obszaru, a następnie wybierz odpowiednią pozycję z menu. Nowy parametr zostanie dodany do listy w następujący sposób:
-
Parameter – zostanie dodany poniżej aktualnie wybranej pozycji na liście. Nazwa będzie miała domyślny format
Parameter n; kliknij pole Name, aby zmienić ją według potrzeb. Kliknij pole Value i wpisz wymaganą wartość. - Link – zostanie dodany na dole listy. Kliknij pole Name i wprowadź wymaganą nazwę. Będzie ona prezentowana w podmenu References po kliknięciu prawym przyciskiem myszy, gdy zostanie ono otwarte dla umieszczonej instancji komponentu na arkuszu schematu. Wpisz (lub wklej) adres URL strony docelowej w polu Value. Stanie się on hiperłączem umożliwiającym dostęp do celu.
- Datasheet – pojawi się standardowe okno dialogowe systemu Windows Open, za pomocą którego można przeglądać i wybrać wymaganą kartę katalogową. Przez to okno można jednocześnie dodać wiele kart katalogowych. Każda karta katalogowa zostanie dodana na dole listy. Name będzie początkowo odpowiadać samemu plikowi i jest prezentowany w panelu Explorer, a także w podmenu References komponentu po umieszczeniu go na arkuszu schematu. W razie potrzeby zmień to na bardziej odpowiedni podpis. Value będzie odpowiadać plikowi pod względem jego nazwy, formatu i rozmiaru na dysku. Będzie to hiperłącze umożliwiające szybki dostęp do karty katalogowej.
Dołączanie kart katalogowych metodą przeciągnij i upuść
Oprócz ręcznego dołączania przez okno dialogowe Open, o którym wspomniano w poprzedniej sekcji, możesz również dołączyć jedną lub więcej kart katalogowych do komponentu na następujące sposoby:
-
Przeciągając i upuszczając z Eksploratora plików Windows w dowolne miejsce obszaru Parameters.

Przykład pokazujący dołączanie kart katalogowych z dysku lokalnego, a następnie edycję lokalnego podpisu dla głównej karty katalogowej. -
Przeciągając i upuszczając link do arkusza danych ze strony internetowej w zewnętrznej przeglądarce internetowej w dowolne miejsce w obszarze Parameters.

Przykład pokazujący dołączenie arkusza danych ze strony internetowej.
Parametry szablonu
Dodatkowo, jeśli komponent odwołuje się do Component Template, wszystkie parametry zdefiniowane w tym szablonie zostaną zaimportowane i dodane do obszaru Parameters.

Przykładowe parametry z powiązanego Component Template.
Warto zwrócić uwagę na następujące kwestie:
-
Standardowy parametr szablonu (nieoznaczony jako Read-only ani Required) jest wyróżniony w obszarze Parameters za pomocą ikony
.
-
Parametr szablonu oznaczony jako Read-only jest wyróżniony w obszarze Parameters za pomocą ikony
.
-
Parametr szablonu oznaczony jako Required jest wyróżniony w obszarze Parameters za pomocą ikony
.
-
Parametr szablonu zdefiniowany przez słownik jest wyróżniony w obszarze Parameters za pomocą ikony
.
- Istniejący parametr zdefiniowany przez użytkownika, który ma tę samą nazwę co parametr w powiązanym Component Template, zostanie zastąpiony wersją z szablonu. Każda istniejąca wartość tego parametru zostanie zachowana (i nie zostanie nadpisana wartością z szablonu).
- Pola wartości dla parametrów opartych na szablonie, które zostały oznaczone jako tylko do odczytu, nie będą edytowalne. W przypadku wszystkich pozostałych parametrów opartych na szablonie, które nie zostały oznaczone jako tylko do odczytu, można swobodnie zmieniać wartości według potrzeb.
-
Jeśli parametr oparty na szablonie został oznaczony jako Required, ale nie przypisano mu wartości w szablonie, jego pole wartości będzie zawierać ikonę
, informującą, że dla tego parametru wymagana jest wartość. Nie będzie można zapisać komponentu w Workspace, dopóki nie zostaną zdefiniowane wartości dla wszystkich wymaganych parametrów.
-
Jeśli dla parametru w szablonie zdefiniowano opis, kolumna Description zostanie odpowiednio wyświetlona w obszarze Parameters edytora komponentów.
Obsługa typów danych parametrów komponentów rozpoznających jednostki
Edytor komponentów obsługuje typy danych parametrów komponentów rozpoznające jednostki, zdefiniowane w powiązanym Component Template. Wartość parametru można wprowadzić bezpośrednio w odpowiednim polu, używając różnych formatów — takich jak 2.2k, 2k2, 4M, 2.5GHz — a Workspace został wyposażony w mechanizmy pozwalające rozpoznać rzeczywistą wartość liczbową kryjącą się za tymi wpisami.
Ta funkcja szablonu komponentu umożliwia bardziej precyzyjne wyszukiwanie w funkcji Search Workspace — funkcji, która nie tylko pozwala wyszukiwać według typu komponentu, ale także umożliwia inteligentniejsze wyszukiwanie z użyciem zakresów. Dzięki parametrom komponentów rozpoznającym jednostki można szybko zdefiniować wyszukiwanie, na przykład w celu znalezienia wszystkich kondensatorów o pojemności od 47uF do 220uF.

Parametry komponentu z powiązanego szablonu komponentu, które mają typy danych rozpoznające jednostki.
Przy wprowadzaniu wartości parametru komponentu korzystającego z typu danych rozpoznającego jednostki należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:
-
Wartość można wprowadzać w różnych formatach:
-
Tylko wartość liczbowa (np.
10). Należy pamiętać, że jeśli typ danych ma jednostkę, zostanie ona zastosowana automatycznie. Typy z jednostkami mają jednostkę podaną w nawiasie po nazwie. -
Wartość liczbowa w notacji naukowej (np.
1e10,1E6). -
Wartość liczbowa i jednostki (np.
10F). -
Wartość liczbowa z przedrostkiem (np.
10k). Odpowiednia jednostka zostanie dodana automatycznie (jeśli dotyczy). -
Wartość liczbowa z przedrostkiem i jednostkami (np.
10kF). -
Wartość liczbowa z przedrostkiem w typowym formacie inżynierskim (np. dla rezystancji:
2k2,2K2,10r2,10R2). Wartość zostanie odpowiednio znormalizowana automatycznie (np.2K2zmieni się na2.2k).
-
Tylko wartość liczbowa (np.
-
Przedrostek i/lub jednostki można wprowadzać ze spacją lub bez spacji po wartości liczbowej (np.
10uFalbo10 uF). Spacja zostanie automatycznie usunięta.
Supported Units
Obsługiwane są następujące typy danych rozpoznających jednostki:
- Wolt(V)
- Amper(A)
- Om
- Farad(F)
- Henr(H)
- Wat(W)
- Herc(Hz)
- Celsjusz(C)
- Decybel(dB)
- Procent(%)
- Metr(m)
- Gram(g)
- Sekunda(s)
Supported Prefixes
Poniższa tabela zawiera przedrostki obsługiwane przy wprowadzaniu wartości dla typu parametru rozpoznającego jednostki.
| Przedrostek | Nazwa | Wartość (naukowa) | Wartość (zwykła) |
|---|---|---|---|
| T | Tera | 1 x 1012 | 1,000,000,000,000 |
| G | Giga | 1 x 109 | 1,000,000,000 |
| M | Mega | 1 x 106 | 1,000,000 |
| k | kilo | 1 x 103 | 1,000 |
| m | mili | 1 x 10-3 | 1 / 1,000 |
| u | mikro | 1 x 10-6 | 1 / 1,000,000 |
| n | nano | 1 x 10-9 | 1 / 1,000,000,000 |
| p | piko | 1 x 10-12 | 1 / 1,000,000,000,000 |
| f | femto | 1 x 10-15 | 1 / 1,000,000,000,000,000 |
Validating a Parameter's Value
Gdy dla parametru komponentu używany jest typ danych rozpoznający jednostki, wprowadzona wartość jest sprawdzana względem określonego typu danych. Zapewnia to użycie prawidłowej jednostki miary dla danego typu danych, jeśli jednostka została podana. Na przykład parametr typu Celsius nie może mieć wartości 10V!
W edytorze komponentów wprowadzenie nieprawidłowej wartości parametru spowoduje wyświetlenie okna dialogowego informującego, że wpis nie jest prawidłową wartością. Dotyczy to również kopiowania i wklejania wartości między komórkami. Kliknięcie OK w oknie dialogowym przywróci poprzednią wartość.

Walidacja danych — edytor komponentów potrafi wykryć niezgodność między wartością wprowadzoną dla parametru rozpoznającego jednostki a jego typem danych.
Obsługa typów danych parametrów komponentów zdefiniowanych przez słownik
Edytor komponentów obsługuje typy danych parametrów komponentów zdefiniowane przez słownik, skonfigurowane w powiązanym Component Template. Można wybrać wartość parametru spośród opcji zdefiniowanych w słowniku, klikając w kolumnie Value i korzystając z listy rozwijanej. Można też kliknąć w kolumnie Value i zacząć wpisywać wartość — lista rozwijana otworzy się, a najbardziej zbliżona wartość zostanie podświetlona na liście.

Parametry komponentu z powiązanego szablonu komponentu, które mają typy danych rozpoznające jednostki.
Jeśli jesteś administratorem Workspace, kliknij ikonę
po prawej stronie pola Value, aby otworzyć stronę Settings – Vault – Dictionaries w interfejsie przeglądarkowym Workspace, gdzie można zarządzać słownikami.
Parametry dynamiczne (na poziomie elementu)
Altium Designer, w połączeniu z podłączonym Workspace, obsługuje koncepcję parametrów dynamicznych, czyli parametrów na poziomie elementu. Są to parametry dodawane do nadrzędnego elementu Component Item i dostępne dla wszystkich jego wydanych rewizji, bez konieczności ponownego wydawania elementu w nowej rewizji w celu uwzględnienia tych parametrów. Funkcja ta umożliwia aktualizowanie komponentów bez tworzenia nowych rewizji komponentu, które z kolei wpływałyby na powiązane projekty, w których te komponenty są używane. Przykładem może być zmiana parametru kosztu — stosowana dynamicznie, niejako w locie.
Parametry dynamiczne można wyświetlać podczas edycji rewizji Component Item za pomocą Component Editor w trybie Single Component EditingSingle Component Editing.Single Component Editing Takie parametry mają inną ikonę —
— aby odróżnić je w obszarze Parameters edytora. Najechanie kursorem na ikonę spowoduje wyświetlenie tekstu Dynamic.

Przykładowy parametr dynamiczny, który został dodany do elementu Component Item i jest dostępny dla jego rewizji.
Wybory części
Ten obszar edytora służy do określania jednej lub większej liczby Part Choices dla komponentu — „dozwolonych” części producenta, które mogą zostać użyte do realizacji komponentu na zmontowanej płytce. Rzeczywiste informacje o łańcuchu dostaw — obejmujące producenta (i numer części), dostawcę (i numer części), opis, ceny i dostępność — są pobierane z lokalnego Part Catalog Workspace oraz odpowiedniego źródła części.

Przykładowa lista Part Choices dla definiowanego komponentu, zawierająca jedną część producenta.
Część producenta można dodać do listy Part Choices komponentu na dwa sposoby:
- Ręcznie.
- Automatycznie, podczas wyszukiwania części producenta. Więcej szczegółów znajdziesz w sekcji Creating the Component from a Manufacturer Part Search.
Aby ręcznie dodać wybór części, kliknij przycisk
u dołu obszaru. Pojawi się okno dialogowe Add Part Choices, które jest używane w taki sam sposób jak panel Manufacturer Part Search panel (szczegółowy opis wszystkich elementów interfejsu znajduje się na tej stronie). Wyszukaj wymaganą część producenta, wybierz część, a następnie kliknij przycisk OK. Kliknij pozycję SPNs dla części producenta — Supplier Part Numbers — aby zobaczyć dostępnych dostawców tej części i ocenić, czy jest to właściwy wybór części, na podstawie dostępności, ceny itp.

Ręczne tworzenie wyboru części — użyj okna dialogowego Add Part Choices, aby wyszukać wymaganą część producenta, wybrać jej pozycję i kliknąć OK.
Aby usunąć wybór części, zaznacz go na liście, a następnie kliknij przycisk
.
Tworzenie komponentu na podstawie wyszukiwania części producenta
Aby przyspieszyć tworzenie komponentu, Altium Designer obsługuje możliwość wyszukania rzeczywistej części producenta dzięki funkcji Manufacturer Part Search, a następnie dodania tej części (lub części jej danych) do Component Editor. W ten sposób można szybko zdefiniować nowy komponent do dodania do Workspace, bez konieczności tworzenia go od podstaw. Nie ma potrzeby „wyważania otwartych drzwi”, ponieważ wszystkie dane tej części — jej nazwa, opis, parametry, karty katalogowe, Part Choices oraz wszelkie zdefiniowane modele — mogą zostać zaimportowane.
Sama funkcja jest dostępna na kilka sposobów — kliknij rozwijaną sekcję, aby dowiedzieć się więcej.
W każdym przypadku zostanie otwarte okno dialogowe Use Component Data, udostępniające elementy sterujące do wyboru danych, które chcesz zastosować do aktualnie tworzonego/edytowanego komponentu: nazwy, opisu, parametrów, modeli i kart katalogowych. Jeśli dla komponentu nie zdefiniowano jeszcze żadnych danych, w tym oknie dialogowym domyślnie zostaną włączone wszystkie dane dostępne dla tej części, aby zostały załadowane do komponentu. Jeśli komponent jest częściowo zdefiniowany i ma już Nazwę, Opis i/lub Symbol, odpowiednie opcje będą w oknie dialogowym domyślnie wyłączone – nadal jednak będziesz mieć możliwość zastąpienia ich danymi z wybranej części.

Użyj okna dialogowego Use Component Data, aby wybrać dane, które mają zostać dodane do komponentu z wybranej części.
Options and Controls of the Use Component Data Dialog
-
Show only matching with template – włącz tę opcję, aby wyświetlać tylko dane zgodne z szablonem komponentu. Wyłączenie tej opcji spowoduje wyświetlenie wszystkich danych dostępnych dla wybranej części.
-
Parameter Import Options – kliknij, aby otworzyć stronę Data Management – Parts Providers okna dialogowego Preferences, z poziomu której możesz skonfigurować opcje importu parametrów.
-
Parameters (nn), Models (nn), Datasheets (nn) – użyj kart, aby przeglądać odpowiadające im dane i wybierać elementy, które mają zostać uwzględnione w komponencie.
-
Model Info – kliknij, aby rozwinąć obszar, który dostarcza więcej informacji o modelach przypisanych do części. Ikona po prawej stronie kontrolki wskazuje poziom jakości modeli.
Więcej informacji o danych modeli znajdziesz na stronie Searching for Manufacturer Parts.
From the Name Field
Pole Name zapewnia dwa sposoby dostępu do funkcji Manufacturer Part Search:
-
Typing Directly – po rozpoczęciu wpisywania w polu Name wyświetlana jest wyskakująca lista pasujących części producenta (z producentem wskazanym po prawej stronie). Wybierz część do użycia.

Zacznij wpisywać nazwę wymaganej części producenta – i wybierz odpowiednią pozycję z wygodnej wyskakującej listy. Obraz pokazuje, że wszystkie dane tej części są przenoszone do Component Editor. -
Using the Manufacturer Part Search dialog – kliknij przycisk
po prawej stronie pola, aby uzyskać dostęp do okna dialogowego Manufacturer Part Search. Wyszukaj wymaganą część producenta, wybierz pozycję, a następnie kliknij przycisk OK.

Użyj okna dialogowego Manufacturer Part Search, aby znaleźć wymaganą część producenta, wybrać ją, a następnie kliknąć OK. Obraz pokazuje, że wszystkie dane tej części są przenoszone do Component Editor.
From the Part Choices Region
Część można również skutecznie wybrać i załadować jej dane podczas ręcznego dodawania Part Choice. Po kliknięciu przycisku
na dole obszaru Part Choices pojawi się okno dialogowe Add Part Choices. Jest ono bardzo podobne do okna dialogowego Manufacturer Part Search. Wyszukaj wymaganą część producenta, wybierz pozycję, a następnie kliknij przycisk OK.

Wyszukaj Part Choice i przenieś wszystkie dane powiązane z tą częścią do Component Editor, skutecznie definiując komponent.
Rozwiązywanie niezgodności między parametrami a szablonem
W przypadku wykrycia niezgodności w nazewnictwie parametrów między komponentem zapisywanym do Workspace a szablonem w Twoim Workspace, możesz naprawić takie przypadki na bieżąco podczas zapisywania i zapisać te zmiany w globalnych preferencjach. W oknie dialogowym Use Component Data wyłącz opcję Show only matching with template, aby wyświetlić wszystkie parametry komponentu. Dla parametru, dla którego wykryto niezgodność, użyj kontrolki Fix, aby otworzyć okno dialogowe Parameter Mapping Configuration i wprowadzić wymagane zmiany.

Użyj okna dialogowego Parameter Mapping Configuration, aby rozwiązać niezgodności między parametrami komponentu a szablonem komponentu.
Uruchamianie kontroli reguł komponentu
Przed zapisaniem komponentu biblioteki Workspace, zdefiniowanego/edytowanego w Component Editor, do połączonego Workspace i udostępnieniem go do użycia w projektach, konieczne jest upewnienie się, że komponent spełnia wymagania zgodnie ze skonfigurowanymi ustawieniami. Component Editor uruchamia walidację – Component Rule Check – gdy próbujesz zapisać komponent z powrotem do Workspace albo uruchamiasz tę funkcję ręcznie.
).
).


).



).

