Single Component Editing
Komponent Workspace jest definiowany/edytowany za pomocą Edytora komponentów, który może pracować w dwóch trybach – Single Component Editing i Batch Component Editing. Pierwszy z nich zapewnia uproszczony interfejs podczas definiowania/edytowania pojedynczego komponentu. Jest to tryb domyślny podczas tworzenia nowego komponentu lub edytowania pojedynczej rewizji istniejącego komponentu. Drugi zapewnia interfejs do definiowania/edytowania wielu komponentów, ale może być również używany do definiowania/edytowania pojedynczego komponentu, jeśli taka jest potrzeba.
W tym dokumencie omówiono pracę z Edytorem komponentów w trybie Single Component Editing.
Przegląd interfejsu
W trybie Single Component Editing interfejs Edytora komponentów jest zasadniczo podzielony na cztery główne obszary, przedstawione na poniższym obrazie i podsumowane poniżej.

Edytor komponentów, podczas pracy w trybie Single Component Editing, można podzielić na cztery kluczowe obszary.
-
Component – tutaj definiujesz kluczowe właściwości komponentu, w tym jego Name, Description, Type, unikalny Id, docelowy Folder oraz odwołanie do dowolnego Component Template, jeśli jest wymagane.
-
Models – tutaj dodajesz łącza do zapisanych (lub tworzonych na bieżąco) modeli domenowych używanych przez komponent.
-
Parameters – tutaj tworzysz zestaw danych parametrycznych, które zostaną zastosowane do komponentu. Mogą one obejmować parametry z odwoływanego Component Template, a także dodatkowe parametry zdefiniowane przez użytkownika. Tutaj można także dodawać łącza do adresów URL witryn internetowych oraz arkuszy danych.
-
Part Choices – tutaj możesz wyszukiwać i dodawać Part Choices dla komponentu; rzeczywiste części producenta, które mają zostać użyte dla komponentu projektowego podczas produkcji i montażu płytki.
Component
Ten obszar udostępnia elementy sterujące do definiowania następujących atrybutów komponentu:
-
Name – odzwierciedla nazwę komponentu czytelną dla użytkownika. Ten parametr systemowy jest dostępny i indeksowany podczas wyszukiwania w Workspace i stanowi dobry sposób na odnalezienie konkretnych komponentów bez konieczności pamiętania ich Item ID!
Gdy zaczniesz wpisywać nazwę, pojawi się wyskakująca lista dostępnych części producenta – z lokalnego katalogu części Workspace. Możesz wybrać wpis, aby szybko zdefiniować komponent z wybranymi danymi (parametrami, modelami, arkuszami danych). Ta funkcja tworzenia na podstawie wyszukiwania części producenta jest również dostępna po naciśnięciu przycisku
po prawej stronie pola. Więcej informacji znajdziesz w Creating the Component from a Manufacturer Part Search.
-
Description – odzwierciedla opis dodany do komponentu. Ten parametr systemowy jest dostępny i indeksowany podczas wyszukiwania w Workspace.
-
Type – to pole umożliwia zdefiniowanie typu komponentu i jest kluczowym atrybutem wykorzystywanym do ułatwienia ukierunkowanego wyszukiwania komponentów. Podczas przeglądania własnych komponentów za pomocą panelu Components, grupowanie Categories komponentów jest wyprowadzane z typu komponentu zdefiniowanego dla każdego komponentu. Kliknij pole, aby uzyskać dostęp do listy obecnie zdefiniowanych typów komponentów, z której możesz wybrać odpowiedni typ. Typy są definiowane na poziomie preferencji. Kliknij przycisk
po prawej stronie pola, aby przejść do strony Data Management – Component Types page okna dialogowego Preferences, z poziomu której możesz dostosować tę listę do swoich potrzeb – dodając nowe typy i podtypy albo edytując i usuwając istniejące typy.
Ponadto, po kliknięciu elementu sterującego Advanced Settings, uzyskasz dostęp do następujących opcji:
-
Id – to pole służy do określenia identyfikatora używanego dla zapisanego komponentu w Workspace. W przypadku nowego komponentu utworzonego za pomocą polecenia File » New » Component lub panelu Components pole to jest wypełniane zgodnie z szablonem komponentu zdefiniowanym dla typu komponentu wybranego w oknie dialogowym Create new component. Jeśli szablon nie istnieje lub w oknie dialogowym wybrano pozycję
<Undefined>, używany jest domyślny schemat nazewnictwa;CMP-{00000}. W przypadku nowego komponentu utworzonego za pośrednictwem panelu Explorer pole to jest wypełniane zgodnie z domyślnym schematem nazewnictwa określonym dla folderu nadrzędnego tego komponentu. Jeśli do folderu nadrzędnego jest dołączony szablon komponentu, z tego szablonu zostanie pobrane zdefiniowane nazewnictwo komponentów. Oprogramowanie automatycznie przypisze kolejny dostępny unikalny identyfikator na podstawie tego schematu po przeskanowaniu całego Workspace i identyfikatorów istniejącej zawartości. -
Folder – użyj tego pola, aby zapisać komponent w określonym folderze docelowego Workspace. W przypadku nowego komponentu utworzonego za pomocą polecenia File » New » Component lub panelu Components pole to jest wypełniane zgodnie z szablonem komponentu zdefiniowanym dla typu komponentu wybranego w oknie dialogowym Create new component. Jeśli szablon nie istnieje lub w oknie dialogowym wybrano pozycję
<Undefined>, pole to pozostaje puste. W przypadku nowego komponentu utworzonego za pośrednictwem panelu Explorer pole to jest wypełniane folderem nadrzędnym tego komponentu. Masz pełną kontrolę nad tym, w którym miejscu docelowego Workspace komponent zostanie zapisany. Aby ręcznie określić folder docelowy, kliknij przycisk
, aby otworzyć okno dialogowe Choose Folder. Przejdź do istniejącego folderu i wybierz go albo utwórz nowy w locie.
-
Template – to pole umożliwia odwołanie do zdefiniowanego Component Template. Kliknij pole, aby uzyskać dostęp do listy wszystkich Component Templates obecnie dostępnych w podłączonym Workspace. Kliknij wpis, aby utworzyć łącze do wskazanej (najnowszej) rewizji tego Component Template. Informacje z szablonu zostaną przeniesione do Edytora komponentów (Name, Description, format nazewnictwa Id, Folder, Type, Models i Parameters). Więcej informacji znajdziesz w Referencing a Component Template.
Models
Ten obszar edytora służy do dodawania łączy do zapisanych (lub tworzonych na bieżąco) modeli domenowych używanych przez komponent.
Skorzystaj z poniższych zwijanych sekcji, aby dowiedzieć się więcej o pracy z modelami.
Adding Model Links
Łącza do wymaganych modeli dla komponentu można definiować na różne sposoby:
-
Wybór istniejącego modelu. Kliknij ikonę listy rozwijanej na przycisku pod typem modelu i z powiązanego menu wybierz Existing. W kolejnym oknie dialogowym wybierz model wymaganego typu. Zwróć uwagę, że pole Revision State, poniżej podglądu modelu, będzie odzwierciedlać bieżący stan cyklu życia wybranej rewizji modelu oraz to, czy jest to najnowsza rewizja (
Up to date), czy nie (Out of date). -
Przeciągnij i upuść model bezpośrednio z panelu Explorer panel.

Dodaj jeden lub wiele modeli metodą przeciągnij i upuść z panelu Explorer. -
Utwórz nowy model ręcznie. Kliknij ikonę listy rozwijanej na przycisku pod typem modelu i wybierz New z powiązanego menu. Otworzy się odpowiedni edytor tymczasowy (edytor schematic symbol editor dla symbolu, edytor PCB footprint editor dla footprintu lub edytor harness wiring model editor dla modelu okablowania wiązki) albo okno dialogowe Sim Model dialog (dla modelu symulacyjnego), gotowe do zdefiniowania modelu. Zmień nazwę modelu zgodnie z potrzebami. Po zdefiniowaniu zapisz i zamknij edytor lub kliknij OK w oknie dialogowym – model pojawi się jako ponownie powiązany w obszarze Models. Zwróć uwagę, że pole Revision State, poniżej podglądu modelu, będzie wyświetlać
Not released. Po zapisaniu komponentu każdy nowo zdefiniowany model zostanie również automatycznie zapisany do Workspace, do początkowej rewizji nowego elementu.
Przykład ręcznego utworzenia nowego modelu dla komponentu, w tym przypadku symbolu schematowego. Symbol początkowo miał nazwęDiode_Schottky– po komponencie nadrzędnym – ale następnie został przemianowany naDiode_Schottky_Red. Zwróć uwagę, że model nie zostanie zapisany do Workspace, dopóki nie zostanie zapisany komponent nadrzędny. -
Utwórz nowy model za pomocą kreatora (tylko dla symbolu i footprintu). Kliknij ikonę listy rozwijanej na przycisku pod typem modelu i wybierz Wizard z powiązanego menu. Proces jest podobny dla tych dwóch typów modeli, z użyciem innego kreatora:
-
Dla symbolu pojawi się Symbol Wizard. Dla footprintu pojawi się IPC Compliant Footprint Wizard. Użyj odpowiedniego kreatora, aby zdefiniować model zgodnie z wymaganiami.
-
Po zakończeniu pracy w kreatorze otworzy się odpowiedni tymczasowy edytor dla danego typu modelu, z załadowanym wynikowym modelem – wygenerowanym przez kreator. Wygenerowany symbol początkowo będzie nazwany nazwą komponentu aktualnie definiowanego – zmień ją zgodnie z potrzebami. Wygenerowany model footprintu otrzyma nazwę zdefiniowaną dla niego w kreatorze.
-
Wprowadź wszelkie dodatkowe zmiany zgodnie z potrzebami, a następnie zapisz i zamknij edytor – model pojawi się jako ponownie powiązany w obszarze Models. Zwróć uwagę, że pole Revision State, poniżej podglądu modelu, będzie wyświetlać
Not released. -
Podczas zapisywania komponentu do Workspace każdy nowo zdefiniowany model zostanie również automatycznie zapisany do Workspace, do początkowej rewizji nowego elementu.
-
-
Z szablonu. Jeśli komponent odwołuje się do szablonu komponentu, wszystkie modele zdefiniowane (jako dedykowane parametry) w tym szablonie (tylko SCHLIB i PCBLIB(i)) zostaną przeniesione do obszaru Models. Więcej informacji znajdziesz w Referencing a Component Template.
-
Z wyszukiwania części producenta. Jeśli komponent jest tworzony na podstawie wyszukiwania części producenta, a opcje modeli są włączone w oknie dialogowym Use Component Data, wybrane modele zdefiniowane dla tej części zostaną przeniesione. Więcej informacji znajdziesz w Creating the Component from a Manufacturer Part Search.
Przechowywanie nowo tworzonych modeli
Możesz zdefiniować domyślne foldery docelowe, w których mają być tworzone nowe modele, lub je zastąpić, aby wskazać inny folder docelowy, jeśli zajdzie taka potrzeba — zapewnia to większą kontrolę i elastyczność w sposobie tworzenia i przechowywania modeli.
Defining Default Target Folders
Domyślne docelowe foldery publikacji dla nowo tworzonych modeli są definiowane na stronie Admin – Settings – Vault – Components interfejsu przeglądarkowego Workspace (Altium 365 Workspace, Enterprise Server Workspace).
Aby zmienić folder domyślny, kliknij przycisk Select. Pojawi się okno Explorer, w którym można wybrać nowy domyślny docelowy folder publikacji dla tego typu modelu. Po dokonaniu wyboru kliknij OK, aby zamknąć okno i wrócić do strony Components, gdzie odpowiednie pole zostanie zaktualizowane nową ścieżką folderu.
Jeśli wprowadzono jakiekolwiek zmiany w domyślnych docelowych folderach publikacji, pamiętaj, aby kliknąć przycisk Save w prawym górnym rogu strony.
Overriding the Default Target Folder
Nowo utworzone modele — podczas tworzenia komponentów za pomocą Component Editor w trybie Single Component Editing — będą przechowywane w Workspace zgodnie ze zdefiniowanymi domyślnymi docelowymi folderami publikacji, jak opisano wcześniej. Jeśli jednak chcesz, możesz zastąpić ustawienie domyślne, wskazując konkretny folder, w którym ma zostać zapisany utworzony model. Aby to zrobić, kliknij kontrolkę
— w prawym górnym rogu podglądu modelu — i wybierz z menu pozycję Select Target Folder. Pojawi się okno dialogowe Choose Folder (zasadniczo okrojona wersja panelu Explorer). Użyj go, aby wybrać wymagany folder docelowy, i kliknij OK.

Zastąp domyślny folder publikacji dla typu modelu, wybierając inny.
Dopóki komponent nie zostanie jeszcze opublikowany, wybrany folder docelowy będzie prezentowany tekstowo nad oknem podglądu modelu — to przydatne przypomnienie, gdzie będzie znajdował się nowy model!

Dopóki komponent pozostaje nieopublikowany, wybrany folder dla modelu jest wyświetlany.
Linking a Simulation Model
Powiązanie modelu symulacyjnego z komponentem definiuje się w oknie dialogowym Sim Model. W tym oknie dialogowym wykonuje się wybór modelu oraz mapowanie wyprowadzeń symbolu schematowego na wyprowadzenia modelu.

Wybierz model symulacyjny i odwzoruj jego definicje wyprowadzeń na wyprowadzenia symbolu schematowego w oknie dialogowym Sim Model.
Wybierz źródło modelu
Zanim klikniesz przycisk Browse, aby wybrać model, kliknij, aby ustawić wymagany tryb Source. Włączony przycisk Source określa, co się stanie po kliknięciu przycisku Browse:
-
Local – użyj tej opcji, aby przeglądać plik modelu zapisany lokalnie na dysku twardym lub serwerze sieciowym.
-
Library – użyj tej opcji, aby przeglądać model udostępniony za pośrednictwem okna dialogowego Available File-based Libraries.
-
Server – użyj tej opcji, aby przeglądać model znajdujący się w podłączonym Workspace.
-
Octopart – użyj tej opcji, aby przeglądać model komponentu dostępny w oknie dialogowym Manufacturer Part Search (to okno dialogowe jest takie samo jak panel Manufacturer Part Search panel). Włącz sekcję Filter okna dialogowego (
), a następnie wyszukaj i włącz filtr Has Simulation, tak aby zwracane były tylko komponenty zawierające model symulacyjny. Następnie użyj głównego pola wyszukiwania, aby wyszukać i sprawdzić, czy wymagany model komponentu jest dostępny Chociaż panel Manufacturer Part Search zwraca kompletne komponenty, w projekcie zostanie użyty tylko model symulacyjny wybranego komponentu.
Przeglądaj i wybierz model
Po wybraniu źródła kliknij przycisk Browse, aby wybrać plik modelu. Pojawiające się okna dialogowe oraz sposób lokalizowania modelu zależą od tego, którą opcję Source włączono. Poniższe slajdy pokazują różne okna dialogowe otwierane dla każdego z czterech trybów Source.
Slajdy pokazują różne okna dialogowe, które pojawiają się dla każdego z czterech trybów Source.
Po wybraniu pliku modelu wskaźnikiem zgodności i poprawności działania modelu jest wyświetlenie tekstu, parametrów i informacji zawartych w pliku modelu. Informacje te pojawiają się w obszarze Model Description okna dialogowego Sim Model. Przełącz na kartę Model File, aby sprawdzić zawartość modelu.
Ważne jest również potwierdzenie, że opcja Format Type modelu jest poprawnie ustawiona na karcie Model File. Oprogramowanie spróbuje wykryć i przypisać ją automatycznie, ale należy potwierdzić, że ustawienie jest prawidłowe.
Mapowanie wyprowadzeń modelu na wyprowadzenia symbolu komponentu
Aby model działał poprawnie, konieczne jest sprawdzenie skojarzenia między wyprowadzeniami komponentu a wyprowadzeniami modelu, ponieważ mogą one nie mapować się jeden do jednego. Większość plików modeli zawiera opis numerów wyprowadzeń modelu w tekście pliku modelu, jak pokazano na poniższym obrazie — użyj tego, aby odwzorować każde wyprowadzenie modelu na właściwe wyprowadzenie symbolu.

Każde wyprowadzenie komponentu musi zostać odwzorowane na odpowiadające mu wyprowadzenie modelu.
Dodawanie parametrów symulacyjnych na poziomie komponentu
Podczas używania modelu symulacyjnego dla komponentu w projekcie parametry specyficzne dla tego modelu można określać na dwóch różnych poziomach:
- Model-level parameter – określone jako część samej definicji modelu symulacyjnego (w pliku SimModel) i zapisane wraz z tą definicją do rewizji powiązanego modelu symulacyjnego.
- Component-level parameter – określone jako część definicji komponentu (tutaj w Component Editor) i zapisane wraz z tą definicją do rewizji powiązanego komponentu.
Aby zobaczyć parametry na poziomie modelu, a tym samym sprawdzić, które parametry można dodać na poziomie komponentu, kliknij kontrolkę View Parameters u dołu okna podglądu modelu symulacyjnego.

Wyświetl parametry na poziomie modelu dla modelu symulacyjnego, aby sprawdzić, które parametry można dodać na poziomie komponentu.
Aby dodać te same parametry na poziomie komponentu, otwórz okno dialogowe Sim Model dla komponentu (kliknij kontrolkę
w prawym górnym rogu okna podglądu modelu symulacyjnego, jeśli model został już dodany) i włącz opcję Show in Component dla interesującego parametru modelu symulacyjnego na karcie Parameters tego okna dialogowego. Po kliknięciu OK wybrane parametry zostaną dodane do listy w obszarze Parameters Component Editor.

Dodaj parametry związane z symulacją na poziomie komponentu. Zwróć uwagę, że niektóre parametry (takie jak Area Factor i Temperature) są już dostępne dzięki odwołaniu do szablonu komponentu.
Konfiguracja modelu analizy przeciążeniowej
Karta Stress okna dialogowego Sim Model udostępnia elementy sterujące do konfiguracji modelu symulacyjnego dla analizy przeciążeniowej. W tym miejscu można wybrać wymagany Device Type i zdefiniować wartości parametrów, a także zdefiniować mapowanie wyprowadzeń między modelem przeciążeniowym (którego wyprowadzenia są predefiniowane) a modelem symulacyjnym.

Model analizy przeciążeniowej dla komponentu można skonfigurować na karcie Stress okna dialogowego Sim Model.
Dostępne parametry analizy przeciążeniowej dla różnych typów urządzeń są wymienione i opisane poniżej.
Rezystor
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| PDM | Maksymalna moc strat rezystora |
| RV | Napięcie znamionowe |
| TMAX | Maksymalna temperatura, jaką może wytrzymać rezystor (wyświetlana jako TB na wykresie Stress) |
| SLP | Nachylenie zależności mocy strat od temperatury |
Kondensator
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| CI | Maksymalne tętnienia |
| CV | Napięcie znamionowe |
| CVP | Maksymalne napięcie dodatnie |
| CVN | Maksymalne napięcie wsteczne |
| PDML | Maksymalna strata mocy z powodu rezystancji szeregowej |
| TMAX | Maksymalna temperatura (wyświetlana jako TJL na wykresie Stress) |
| SLP | Nachylenie deratingu temperaturowego |
| TBRK | Temperatura punktu załamania |
| ESR | Zastępcza rezystancja szeregowa |
| RTH | Rezystancja cieplna |
Dławik
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| LI | Prąd znamionowy |
| LV | Wytrzymałość dielektryczna |
| PDML | Maksymalna strata mocy z powodu rezystancji szeregowej |
| TMAX | Maksymalna temperatura (wyświetlana jako TJL na wykresie Stress) |
| ESR | Zastępcza rezystancja szeregowa |
| RTH | Rezystancja cieplna |
Dioda
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IF | Maksymalny prąd przewodzenia |
| IFD | Maksymalny prąd przewodzenia |
| IFS | Maksymalny prąd przewodzenia |
| IRMX | Maksymalny prąd wsteczny |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VR | Maksymalne napięcie wsteczne |
| VD | Maksymalne napięcie wsteczne |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja cieplna, złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja cieplna, obudowa–otoczenie |
BJT
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IB | Maksymalny prąd bazy |
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VCB | Maksymalne napięcie kolektor–baza |
| VCE | Maksymalne napięcie kolektor–emiter |
| VEB | Maksymalne napięcie emiter–baza |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja cieplna, złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja cieplna, obudowa–otoczenie |
JFET
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ID | Maksymalny prąd drenu |
| IG | Maksymalny prąd przewodzenia bramki |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VDG | Maksymalne napięcie dren–bramka |
| VDS | Maksymalne napięcie dren–źródło |
| VGS | Maksymalne napięcie bramka–źródło |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja cieplna, złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja cieplna, obudowa–otoczenie |
MESFET
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ID | Maksymalny prąd drenu |
| IG | Maksymalny prąd przewodzenia bramki |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VDG | Maksymalne napięcie dren-bramka |
| VDS | Maksymalne napięcie dren-źródło |
| VGS | Maksymalne napięcie bramka-źródło |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna, złącze-obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna, obudowa-otoczenie |
MOSFET
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ID | Maksymalny prąd drenu |
| IG | Maksymalny prąd przewodzenia bramki |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VDG | Maksymalne napięcie dren-bramka |
| VDS | Maksymalne napięcie dren-źródło |
| VGSF | Maksymalne napięcie przewodzenia bramka-źródło |
| VGSR | Maksymalne napięcie zaporowe bramka-źródło |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna, złącze-obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna, obudowa-otoczenie |
Przełącznik
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| PDSW | Znamionowa moc przełącznika |
| SI | Znamionowy prąd przełącznika |
| SV | Znamionowe napięcie styków przełącznika |
IGBT
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| IG | Maksymalny prąd bramki |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VCE | Maksymalne napięcie kolektor-emiter |
| VCG | Maksymalne napięcie kolektor-bramka |
| VGEF | Maksymalne napięcie przewodzenia bramka-emiter |
| VGER | Maksymalne napięcie zaporowe bramka-emiter |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna, złącze-obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna, obudowa-otoczenie |
OpAmp3
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IPLUS | Prąd wejścia nieodwracającego |
| IMINUS | Prąd wejścia odwracającego |
| IOUT | Prąd wyjściowy |
| VDIFF | Napięcie różnicowe wejściowe |
OpAmp5
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| VSMAX | Maksymalna różnica napięć zasilania |
| VSMIN | Minimalna różnica napięć zasilania |
| VPMAX | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (nieodwracającym) a dodatnim napięciem zasilania |
| VPMIN | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (nieodwracającym) a ujemnym napięciem zasilania |
| VMMAX | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (odwracającym) a dodatnim napięciem zasilania |
| VMMIN | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (odwracającym) a ujemnym napięciem zasilania |
| VEEMAX | Maksymalne ujemne napięcie zasilania |
| VCCMAX | Maksymalne dodatnie napięcie zasilania |
| IPLUS | Prąd wejścia nieodwracającego |
| IMINUS | Prąd wejścia odwracającego |
| IOUT | Prąd wyjściowy |
| VDIFF | Napięcie różnicowe wejściowe |
CurrentSource
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IV | Maksymalne napięcie, które może wytrzymać źródło prądowe |
VoltageSource
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| VI | Maksymalny prąd, który może wytrzymać źródło napięciowe |
Bridge
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IF1 | Maksymalny prąd przewodzenia Diode1 |
| IF2 | Maksymalny prąd przewodzenia Diode2 |
| IF3 | Maksymalny prąd przewodzenia Diode3 |
| IF4 | Maksymalny prąd przewodzenia Diode4 |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VR1 | Szczytowe napięcie wsteczne Diode1 |
| VR2 | Szczytowe napięcie wsteczne Diode2 |
| VR3 | Szczytowe napięcie wsteczne Diode3 |
| VR4 | Szczytowe napięcie wsteczne Diode4 |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna, złącze-obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna, obudowa-otoczenie |
Optoizolator
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| IFD | Maksymalny prąd przewodzenia |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VCEO | Maksymalne napięcie kolektor-emiter |
| VD | Maksymalne napięcie wsteczne |
| VECO | Maksymalne napięcie emiter-kolektor |
OptocouplerNPN
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| IFD | Maksymalny prąd przewodzenia |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VCEO | Maksymalne napięcie kolektor-emiter |
| VD | Maksymalne napięcie wsteczne |
| VECO | Maksymalne napięcie emiter-kolektor |
| VCBO | Maksymalne napięcie kolektor-baza |
| VEBO | Maksymalne napięcie emiter-baza |
Warystor
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ITM | Prąd szczytowy |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna, złącze-obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna, obudowa-otoczenie |
Tyrystor
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IGM | Maksymalny prąd bramki |
| IT | Maksymalny prąd anody |
| VDRM | Maksymalne napięcie anoda-katoda |
| VRRM | Maksymalne napięcie katoda-anoda |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna, złącze-obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna, obudowa-otoczenie |
Transformator
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| Primary_Current | Prąd pierwotny |
| Secondary_Current | Prąd wtórny |
| Isolation_Voltage | Napięcie izolacji między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym |
DoubleTransformer
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| Primary_Current | Prąd pierwotny |
| Isolation_Voltage1 | Napięcie izolacji między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym |
| Isolation_Voltage2 | Napięcie izolacji między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym |
| Secondary_one_Current | Prąd pierwszego uzwojenia wtórnego |
| Secondary_two_Current | Prąd drugiego uzwojenia wtórnego |
Direct Editing of Linked Models
Aby zmodyfikować model, który jest obecnie używany (do którego odwołuje się komponent), kliknij element sterujący
w prawym górnym rogu jego podglądu. Otworzy się odpowiedni edytor tymczasowy (edytor schematic symbol editor dla symbolu lub edytor PCB footprint editor dla footprintu) albo okno dialogowe Sim Model dialog (dla modelu symulacyjnego), gotowe do wprowadzenia wymaganych zmian w modelu. Gdy wszystko będzie gotowe, zapisz i zamknij edytor lub kliknij OK w oknie dialogowym – zmodyfikowany model pojawi się ponownie jako podlinkowany w obszarze Models. Po zapisaniu komponentu do Workspace zmodyfikowany model również zostanie automatycznie zapisany do Workspace, jako kolejna rewizja jego nadrzędnego elementu.

Przykład edycji istniejącego modelu, do którego odwołuje się komponent.
Copying a Model
Aby skopiować istniejący model domenowy, do którego istnieje odwołanie, kliknij element sterujący
– w prawym górnym rogu podglądu modelu – i wybierz z menu pozycję Make a copy . Otworzy się odpowiedni edytor tymczasowy dla tego typu modelu, z przygotowaną kopią modelu, w której można wprowadzić wymagane zmiany (w tym zmienić nazwę nowego modelu, aby go odróżnić). Gdy wszystko będzie gotowe, po prostu zapisz i zamknij edytor – skopiowany model pojawi się ponownie jako podlinkowany w obszarze Models. Zwróć uwagę, że pole Revision State, poniżej podglądu modelu, będzie wyświetlać Not released. Po zapisaniu komponentu do Workspace skopiowany model również zostanie automatycznie zapisany do Workspace, jako początkowa rewizja nowego elementu.

Przykład kopiowania istniejącego modelu – pozwala szybko utworzyć nowy model „w locie” i użyć go w komponencie bez konieczności wykonywania wszystkiego od podstaw.
Browsing a Model
Aby szybko przejść do modelu w panelu Explorer panel, kliknij element sterujący
– w prawym górnym rogu podglądu modelu – i wybierz z menu pozycję Show in Explorer. Panel wyświetli ten model (oraz jego rewizję) lub ustawi na nim fokus.
Out of Date Models
Gdy próbujesz zapisać komponent z powrotem do Workspace, Component Editor uruchamia walidację – Component Rule Check. W ramach tego procesu, jeśli edytor wykryje, że podlinkowany model nie jest najnowszą rewizją, zostanie to zasygnalizowane w oknie dialogowym błędu walidacji, a problem zostanie opisany w panelu Messages. Informacje o stanie rewizji można znaleźć pod graficznym podglądem rewizji modelu, do której istnieje odwołanie. Jeśli dostępna jest nowsza rewizja modelu, pole Revision State odzwierciedli to za pomocą tekstu Out of date, po prawej stronie stanu cyklu życia bieżącej rewizji. Gdy używana jest najnowsza rewizja, tekst będzie miał postać Up to date.

Wykrycie nieaktualnego modelu w ramach automatycznych kontroli walidacyjnych komponentu wykonywanych przez Component Editor.
Masz możliwość anulowania zapisu i naprawienia problemu(ów) albo zignorowania naruszenia(-eń) i zapisania mimo to. Aby zaktualizować odwołanie tak, by używało najnowszej rewizji modelu, kliknij element sterujący
– w prawym górnym rogu podglądu modelu – i wybierz z menu pozycję Update to Latest.
Support for Multiple Footprint Models
Chociaż komponent może odwoływać się do jednego symbolu, przewidziano możliwość odwoływania się do dowolnej liczby modeli footprintów. To będzie mile widziana funkcja dla osób chcących tworzyć komponenty odwołujące się do 3 footprintów, spełniających wymagania IPC dla różnych poziomów gęstości: L (najmniej lub minimalna ilość miedzi), M (najwięcej lub maksymalna ilość miedzi) oraz N (nominalna lub średnia ilość miedzi). W tym celu, po podlinkowaniu modelu footprintu, element sterujący Add Footprint nadal będzie dostępny. Domyślnym footprintem jest pierwszy podlinkowany model i jest on oznaczony ikoną
w lewym górnym rogu modelu.

Komponent może odwoływać się do wielu modeli footprintów. Domyślny footprint (wyróżniony na pomarańczowo) jest oznaczony ikoną w jego lewym górnym rogu.
Model Pin-to-Pad Cross-probing
Gdy do komponentu dodano zarówno symbol, jak i model footprintu, obsługiwane jest wizualne wyróżnianie cross-probe między wyprowadzeniami tego symbolu a odpowiadającymi im padami tego modelu footprintu. Model footprintu musi być wyświetlany w 2D, a cross-probing jest jednokierunkowy (tylko pin-do-pad).

Wyróżnianie cross-probe między pinami symbolu a padami modelu footprintu 2D dla edytowanego komponentu.
Removing a Model
Aby usunąć model, kliknij element sterujący
– w prawym górnym rogu podglądu modelu – i wybierz z menu pozycję Remove.
Renaming a Model
Aby zmienić nazwę modelu, kliknij element sterujący
– w prawym górnym rogu podglądu modelu – i wybierz z menu pozycję Rename. Użyj kolejnego okna dialogowego Rename, aby zmienić nazwę i opis zgodnie z potrzebami oraz dodać odpowiednie informacje o wydaniu.
Edit Pin Mapping
Aby wyświetlić i edytować mapowanie pinów komponentu – pomiędzy pinami powiązanego symbolu schematowego a padami/pinami powiązanych modeli footprintu i symulacyjnych – kliknij element sterujący
(w prawym górnym rogu podglądu modelu), aby uzyskać dostęp do panelu Pins. Panel umożliwia zmianę domyślnego mapowania pin-pad jeden do jednego na relację niestandardową, na przykład gdy jeden pin jest połączony z wieloma padami footprintu lub w przypadku innej, niezgodnej relacji numerów pin-do-pad. Panel pozwala definiować\edytować oraz przeglądać mapowanie między pinami i padami.

Uzyskaj dostęp do panelu Pins, za pomocą którego można zdefiniować mapowanie pinów komponentu pomiędzy różnymi domenami projektowymi zgodnie z potrzebami.
Domyślnie numerowane piny symbolu będą mapowane na piny/pady o tych samych numerach w powiązanych modelach footprintu i symulacyjnych. Zmień docelowe przypisania padów/pinów bezpośrednio, klikając komórkę modelu i wprowadzając wymaganą wartość. Umożliwia to niestandardowe mapowanie pinów, a tam, gdzie takie mapowanie zostało zastosowane, ikona
będzie wyświetlana w prawym górnym rogu podglądu modelu domenowego.
W przypadku modelu footprintu domyślne mapowanie pin-pad jeden do jednego można zmienić tak, aby jeden pin był połączony z wieloma padami footprintu lub aby istniała inna, niezgodna relacja numerów pinów do padów. W przypadku mapowania jednego pinu na wiele padów wpisy mapowania wprowadza się w postaci liczb oddzielonych przecinkami (1,2,3,4 itd.).

Przykład mapowania pojedynczego pinu symbolu komponentu na wiele padów powiązanego modelu footprintu.
Rzeczy, które należy wziąć pod uwagę przy mapowaniu pinów:
- Nie można pozostawić pustej komórki docelowego padu/pinu modelu – musi być zmapowana.
- Nie można wprowadzić numeru padu/pinu modelu, który nie istnieje w tym modelu.
- Nie można przypisać padu/pinu modelu do więcej niż jednego pinu symbolu.
Każdy z tych warunków spowoduje pojawienie się ikony
w komórce – odpowiednio napraw problem.
Parametry
Ten obszar edytora służy do dodawania danych parametrycznych do komponentu. Można tu ręcznie dodać trzy typy parametrów:
-
Parameter – standardowy parametr zdefiniowany przez użytkownika.
-
Link – łącze URL do strony internetowej, na przykład strony producenta lub internetowej karty katalogowej.
-
Datasheet – zapewnia odwołanie do karty katalogowej (w dowolnym formacie), która została przesłana do Workspace i jest powiązana z komponentem.

Obszar Parameters, udostępniający elementy sterujące do dodawania danych parametrycznych do komponentu.
Dowolną liczbę tych typów parametrów można dodać według potrzeb. Aby to zrobić, kliknij część rozwijaną przycisku
na dole obszaru, a następnie wybierz odpowiednią pozycję z menu. Nowy parametr zostanie dodany do listy w następujący sposób:
-
Parameter – zostanie dodany poniżej aktualnie wybranej pozycji na liście. Nazwa będzie miała domyślny format
Parameter n, kliknij pole Name, aby zmienić ją według potrzeb. Kliknij pole Value i wpisz wymaganą wartość. - Link – zostanie dodany na końcu listy. Kliknij pole Name i wprowadź wymaganą nazwę. Będzie ona prezentowana w podmenu po kliknięciu prawym przyciskiem myszy References, po wywołaniu dla umieszczonej instancji komponentu na arkuszu schematu. Wpisz (lub wklej) adres URL strony docelowej w polu Value. Stanie się on hiperłączem umożliwiającym dostęp do celu.
- Datasheet– pojawi się standardowe okno dialogowe systemu Windows Open, za pomocą którego można przejść do wymaganej karty katalogowej i ją wybrać. Za pomocą tego okna można jednocześnie dodać wiele kart katalogowych. Każda karta katalogowa zostanie dodana na końcu listy. Wartość Name będzie początkowo taka sama jak nazwa samego pliku i zostanie wyświetlona w panelu Explorer, a także w podmenu References dla komponentu po umieszczeniu go na arkuszu schematu. W razie potrzeby zmień ją na bardziej odpowiedni podpis. Wartość Value będzie odpowiadała plikowi pod względem jego nazwy, formatu i rozmiaru na dysku. Będzie to hiperłącze umożliwiające szybki dostęp do karty katalogowej.
Dołączanie kart katalogowych metodą przeciągnij i upuść
Oprócz ręcznego dołączania za pomocą okna dialogowego Open, o którym wspomniano w poprzedniej sekcji, można także dołączyć jedną lub więcej kart katalogowych do komponentu na następujące sposoby:
-
Przez przeciągnięcie i upuszczenie z Eksploratora plików Windows w dowolne miejsce obszaru Parameters.

Przykład pokazujący dołączanie kart katalogowych z dysku lokalnego, a następnie edycję lokalnego podpisu głównej karty katalogowej. -
Przez przeciągnięcie i upuszczenie łącza do karty katalogowej ze strony internetowej w zewnętrznej przeglądarce internetowej do dowolnego miejsca obszaru Parameters.

Przykład pokazujący dołączanie karty katalogowej ze strony internetowej.
Parametry szablonu
Ponadto, jeśli komponent odwołuje się do szablonu komponentu, wszelkie parametry zdefiniowane w tym szablonie zostaną pobrane i dodane do obszaru Parameters.

Przykładowe parametry z przywołanego szablonu komponentu.
Warto zwrócić uwagę na następujące kwestie:
-
Standardowy parametr szablonu (nieoznaczony jako tylko do odczytu ani wymagany) jest wyróżniany w obszarze Parameters za pomocą ikony
.
-
Parametr szablonu oznaczony jako tylko do odczytu jest wyróżniany w obszarze Parameters za pomocą ikony
.
-
Parametr szablonu oznaczony jako wymagany jest wyróżniany w obszarze Parameters za pomocą ikony
.
-
Parametr szablonu zdefiniowany w słowniku jest wyróżniany w obszarze Parameters za pomocą ikony
.
- Istniejący parametr zdefiniowany przez użytkownika, który ma taką samą nazwę jak parametr w połączonym szablonie komponentu, zostanie zastąpiony wersją z szablonu. Wszelka istniejąca wartość tego parametru zostanie zachowana (i nie zostanie nadpisana wartością z szablonu).
- Pola wartości dla parametrów opartych na szablonie, które zostały oznaczone jako tylko do odczytu, nie będą edytowalne. W przypadku wszystkich pozostałych parametrów opartych na szablonie, które nie zostały oznaczone jako tylko do odczytu, można swobodnie zmieniać wartości według potrzeb.
-
Jeśli parametr oparty na szablonie został oznaczony jako wymagany, ale nie nadano mu wartości w szablonie, jego pole wartości będzie zawierało ikonę
, informującą o tym, że dla tego parametru wymagana jest wartość. Nie będzie można zapisać komponentu w Workspace, dopóki nie zostaną zdefiniowane wartości dla wszystkich wymaganych parametrów.
-
Jeśli dla parametru w szablonie zdefiniowano opis, wówczas kolumna Description zostanie odpowiednio wyświetlona w obszarze Parameters Edytora komponentów.
Obsługa typów danych parametrów komponentów uwzględniających jednostki
Edytor komponentów obsługuje typy danych parametrów komponentów uwzględniające jednostki, które są zdefiniowane w przywołanym Component Template. Wartość parametru można wprowadzić bezpośrednio do odpowiedniego pola, używając różnych formatów — takich jak 2.2k, 2k2, 4M, 2.5GHz — a Workspace jest na tyle inteligentny, aby rozpoznać wartość liczbową kryjącą się za tymi wpisami.
Ta funkcja szablonu komponentu ułatwia ukierunkowane wyszukiwanie za pomocą funkcji Search facility w Workspace — funkcji, która nie tylko pozwala wyszukiwać według typu komponentu, ale także umożliwia inteligentniejsze wyszukiwanie z użyciem zakresów. Dzięki parametrom komponentów uwzględniającym jednostki można szybko zdefiniować wyszukiwanie, aby na przykład znaleźć wszystkie kondensatory o pojemności od 47uF do 220uF.

Parametry komponentu z przywołanego szablonu komponentu, które mają typy danych uwzględniające jednostki.
Podczas wprowadzania wartości dla parametru komponentu korzystającego z typu danych uwzględniającego jednostki należy pamiętać o następujących kwestiach:
-
Wartość można wprowadzić w wielu różnych formatach:
-
Tylko wartość liczbowa (np.
10). Należy pamiętać, że jeśli typ danych ma jednostkę, zostanie ona zastosowana automatycznie. Typy z jednostkami mają jednostkę w nawiasie po swojej nazwie. -
Wartość liczbowa w notacji naukowej (np.
1e10,1E6). -
Wartość liczbowa i jednostki (np.
10F). -
Wartość liczbowa z przedrostkiem (np.
10k). Odpowiednia jednostka zostanie dodana automatycznie (jeśli dotyczy). -
Wartość liczbowa z przedrostkiem i jednostkami (np.
10kF). -
Wartość liczbowa z przedrostkiem w typowym formacie inżynierskim (np. dla rezystancji:
2k2,2K2,10r2,10R2). Wartość zostanie odpowiednio znormalizowana automatycznie (np.2K2stanie się2.2k).
-
Tylko wartość liczbowa (np.
-
Przedrostek i/lub jednostki można wprowadzać ze spacją po wartości liczbowej lub bez niej (np.
10uFalbo10 uF). Spacja zostanie automatycznie usunięta.
Supported Units
Obsługiwane są następujące typy danych uwzględniających jednostki:
- Wolt(V)
- Amper(A)
- Om
- Farad(F)
- Henr(H)
- Wat(W)
- Herc(Hz)
- Celsjusz(C)
- Decybel(dB)
- Procent(%)
- Metr(m)
- Gram(g)
- Sekunda(s)
Supported Prefixes
Poniższa tabela zawiera przedrostki obsługiwane podczas wprowadzania wartości dla typu parametru uwzględniającego jednostki.
| Przedrostek | Nazwa | Wartość (naukowa) | Wartość (zwykła) |
|---|---|---|---|
| T | Tera | 1 x 1012 | 1,000,000,000,000 |
| G | Giga | 1 x 109 | 1,000,000,000 |
| M | Mega | 1 x 106 | 1,000,000 |
| k | kilo | 1 x 103 | 1,000 |
| m | mili | 1 x 10-3 | 1 / 1,000 |
| u | mikro | 1 x 10-6 | 1 / 1,000,000 |
| n | nano | 1 x 10-9 | 1 / 1,000,000,000 |
| p | piko | 1 x 10-12 | 1 / 1,000,000,000,000 |
| f | femto | 1 x 10-15 | 1 / 1,000,000,000,000,000 |
Validating a Parameter's Value
Gdy dla parametru komponentu używany jest typ danych uwzględniający jednostki, wprowadzona wartość jest sprawdzana względem określonego typu danych. Zapewnia to użycie poprawnej jednostki miary dla tego typu danych, jeśli jednostka została wprowadzona. Na przykład parametr typu Celsius nie może mieć wartości 10V!
W Edytorze komponentów wprowadzenie nieprawidłowej wartości parametru spowoduje wyświetlenie okna dialogowego informującego, że wpis nie jest prawidłową wartością. Dotyczy to również kopiowania i wklejania wartości między komórkami. Kliknięcie OK w oknie dialogowym przywróci poprzednią wartość.

Walidacja danych — Edytor komponentów potrafi powiadomić o niezgodności między wartością wprowadzoną dla parametru uwzględniającego jednostki a jego typem danych.
Obsługa typów danych parametrów komponentów zdefiniowanych w słowniku
Edytor komponentów obsługuje typy danych parametrów komponentów zdefiniowane w słowniku, które są skonfigurowane w przywołanym Component Template. Wartość parametru można wybrać spośród opcji zdefiniowanych w słowniku, klikając w kolumnie Value i używając listy rozwijanej. Można też kliknąć w kolumnie Value i zacząć wpisywać wartość — lista rozwijana zostanie otwarta, a najbliższa wartość zostanie podświetlona na liście.

Parametry komponentu z przywołanego szablonu komponentu, które mają typy danych uwzględniające jednostki.
Jeśli jesteś administratorem Workspace, kliknij ikonę
po prawej stronie pola Value, aby otworzyć stronę Settings – Vault – Dictionaries w interfejsie przeglądarkowym Workspace, na której można zarządzać słownikami.
Parametry dynamiczne (na poziomie elementu)
Altium Designer, w połączeniu z podłączonym Workspace, obsługuje koncepcję parametrów dynamicznych, czyli parametrów na poziomie elementu. Są to parametry dodawane do nadrzędnego elementu komponentu, dostępne dla wszystkich jego opublikowanych rewizji bez konieczności ponownego wydawania elementu w nowej rewizji w celu uwzględnienia tych parametrów. Funkcja ta umożliwia aktualizowanie komponentów bez konieczności tworzenia nowych rewizji komponentów, co z kolei wpływałoby na powiązane projekty, w których te komponenty są używane. Przykładem może być zmiana parametru kosztu — zastosowana dynamicznie, niejako w locie.
Parametry dynamiczne można przeglądać podczas edycji rewizji elementu komponentu przy użyciu Edytora komponentów w trybie Single Component Editing. Takie parametry mają inną ikonę —
— aby odróżnić je w obszarze Parameters edytora. Najechanie kursorem na ikonę spowoduje wyświetlenie tekstu Dynamic.

Przykład parametru dynamicznego, który został dodany do elementu komponentu i jest dostępny dla jego rewizji.
Wybory części
Ten obszar edytora służy do określania jednej lub większej liczby Part Choices dla komponentu — „dozwolonych” części producenta, które mogą zostać użyte do realizacji komponentu na zmontowanej płytce. Faktyczne informacje o łańcuchu dostaw — obejmujące producenta (i numer części), dostawcę (i numer części), opis, ceny i dostępność — pochodzą z lokalnego Part Catalog Workspace oraz odpowiedniego źródła części.

Przykładowa lista wyborów części dla definiowanego komponentu, zawierająca jedną część producenta.
Część producenta można dodać do listy wyborów części dla komponentu na dwa sposoby:
- Ręcznie.
- Automatycznie, podczas wyszukiwania części producenta. Więcej informacji znajduje się w sekcji Tworzenie komponentu na podstawie wyszukiwania części producenta.
Aby ręcznie dodać wybór części, kliknij przycisk
u dołu obszaru. Pojawi się okno dialogowe Add Part Choices, które jest używane w taki sam sposób jak panel Manufacturer Part Search panel (na tej stronie znajdują się szczegółowe informacje o pełnych elementach interfejsu użytkownika). Wyszukaj wymaganą część producenta, wybierz część, a następnie kliknij przycisk OK. Kliknij pozycję SPNs dla części producenta — Supplier Part Numbers — aby zobaczyć dostępnych dostawców tej części i ocenić, czy jest to właściwy wybór, na podstawie dostępności, cen itp.

Ręczne tworzenie wyboru części – użyj okna dialogowego Add Part Choices, aby wyszukać wymaganą część producenta, wybrać jej wpis i kliknąć OK.
Aby usunąć wybór części, zaznacz go na liście, a następnie kliknij przycisk
.
Tworzenie komponentu na podstawie wyszukiwania części producenta
Usprawniając proces tworzenia komponentu, Altium Designer obsługuje wyszukiwanie rzeczywistej części producenta dzięki funkcji Manufacturer Part Search, a następnie dodanie tej części (lub części jej danych) do Component Editor. W ten sposób możesz szybko zdefiniować nowy komponent do dodania do Twojego Workspace, bez konieczności tworzenia go od podstaw. Nie ma potrzeby „wyważania otwartych drzwi”, ponieważ można zaimportować wszystkie dane tej części – jej nazwę, opis, parametry, arkusze danych, part choices oraz wszelkie zdefiniowane modele.
Z samej funkcji można skorzystać na kilka sposobów – kliknij rozwijaną sekcję, aby dowiedzieć się więcej.
W każdym przypadku otworzy się okno dialogowe Use Component Data, udostępniające opcje wyboru danych, które chcesz zastosować do aktualnie tworzonego/edytowanego komponentu: nazwy, opisu, parametrów, modeli i arkuszy danych. Jeśli komponent nie ma jeszcze zdefiniowanych danych, wszystkie dane dostępne dla tej części będą domyślnie włączone w tym oknie dialogowym do załadowania do komponentu. Jeśli komponent jest częściowo zdefiniowany i ma już Name, Description i/lub Symbol, odpowiednie opcje będą domyślnie wyłączone w oknie dialogowym – nadal jednak umożliwiając ich zastąpienie danymi z wybranej części.

Użyj okna dialogowego Use Component Data, aby wybrać dane, które mają zostać dodane do komponentu z wybranej części.
Options and Controls of the Use Component Data Dialog
-
Show only matching with template – włącz tę opcję, aby wyświetlać tylko dane zgodne z szablonem komponentu. Wyłączenie tej opcji spowoduje wyświetlenie wszystkich danych dostępnych dla wybranej części.
-
Parameter Import Options – kliknij, aby otworzyć stronę Data Management – Parts Providers w oknie dialogowym Preferences, gdzie można skonfigurować opcje importu parametrów.
-
Parameters (nn), Models (nn), Datasheets (nn) – użyj kart, aby przeglądać odpowiadające im dane i wybierać elementy, które mają zostać uwzględnione w komponencie.
-
Model Info – kliknij, aby rozwinąć obszar zawierający więcej informacji o modelach przypisanych do części. Ikona po prawej stronie kontrolki wskazuje poziom jakości modeli.
Więcej informacji o danych modeli znajdziesz na stronie Searching for Manufacturer Parts.
From the Name Field
Pole Name zapewnia dwa sposoby dostępu do funkcji Manufacturer Part Search:
-
Typing Directly – po rozpoczęciu wpisywania w polu Name wyświetlana jest wyskakująca lista pasujących części producenta (z nazwą producenta po prawej stronie). Wybierz część, której chcesz użyć.

Zacznij wpisywać nazwę wymaganej części producenta – a następnie wybierz odpowiedni wpis z wygodnej wyskakującej listy. Ilustracja pokazuje import wszystkich danych tej części do Component Editor. -
Using the Manufacturer Part Search dialog – kliknij przycisk
po prawej stronie pola, aby uzyskać dostęp do okna dialogowego Manufacturer Part Search. Wyszukaj wymaganą część producenta, wybierz wpis, a następnie kliknij przycisk OK.

Użyj okna dialogowego Manufacturer Part Search, aby znaleźć wymaganą część producenta, wybrać ją, a następnie kliknąć OK. Ilustracja pokazuje import wszystkich danych tej części do Component Editor.
From the Part Choices Region
Część można również skutecznie wybrać i załadować jej dane podczas ręcznego dodawania Part Choice. Po kliknięciu przycisku
na dole obszaru Part Choices pojawi się okno dialogowe Add Part Choices. Jest ono bardzo podobne do okna dialogowego Manufacturer Part Search. Wyszukaj wymaganą część producenta, wybierz wpis, a następnie kliknij przycisk OK.

Wyszukaj Part Choice i przenieś wszystkie dane powiązane z tą częścią do Component Editor, skutecznie definiując komponent.
Rozwiązywanie niezgodności między parametrami a szablonem
W przypadku wykrycia niezgodności w nazewnictwie parametrów między komponentem zapisywanym do Workspace a szablonem w Twoim Workspace, możesz naprawić takie przypadki w locie podczas zapisywania i zapisać te zmiany w swoich globalnych preferencjach. W oknie dialogowym Use Component Data wyłącz opcję Show only matching with template, aby pokazać wszystkie parametry komponentu. Dla parametru, dla którego wykryto niezgodność, użyj kontrolki Fix, aby otworzyć okno dialogowe Parameter Mapping Configuration i zastosować wymagane zmiany.

Użyj okna dialogowego Parameter Mapping Configuration, aby rozwiązać niezgodności między parametrami komponentu a szablonem komponentu.
Uruchamianie sprawdzania reguł komponentu
Przed zapisaniem komponentu biblioteki Workspace, zdefiniowanego/edytowanego w Component Editor, do połączonego Workspace i udostępnieniem go do użycia w projektach, należy koniecznie upewnić się, że komponent spełnia wymagania zgodnie ze skonfigurowanymi ustawieniami. Component Editor uruchamia walidację – Component Rule Check – gdy próbujesz zapisać komponent z powrotem do Workspace lub uruchamiasz tę funkcję ręcznie.
).
).


).




).

