Single Component Editing
Komponent w przestrzeni roboczej jest definiowany i edytowany za pomocą edytora komponentów, który może działać w dwóch trybach – Single Component Editing i Batch Component Editing. Pierwszy z nich zapewnia uproszczony interfejs do definiowania i edytowania pojedynczego komponentu. Jest to domyślny tryb podczas tworzenia nowego komponentu lub edytowania pojedynczej rewizji istniejącego komponentu. Drugi udostępnia interfejs do definiowania i edytowania wielu komponentów, ale w razie potrzeby można go również używać do definiowania i edytowania pojedynczego komponentu.
Ten dokument opisuje pracę z edytorem komponentów w trybie Single Component Editing.
Przegląd interfejsu
W trybie Single Component Editing interfejs edytora komponentów jest podzielony na cztery główne obszary, przedstawione na poniższej ilustracji i opisane poniżej.

Edytor komponentów działający w trybie Single Component Editing można podzielić na cztery kluczowe obszary.
-
Komponent – tutaj definiuje się kluczowe właściwości komponentu, w tym Name, Description, Type, unikatowy Id, docelowy Folder oraz, w razie potrzeby, odwołanie do dowolnego szablonu komponentu.
-
Modele – tutaj dodaje się łącza do zapisanych (lub tworzonych na bieżąco) modeli dziedzinowych, z których ma korzystać komponent.
-
Parametry – tutaj tworzy się zestaw danych parametrycznych, które zostaną przypisane do komponentu. Może on obejmować parametry z powiązanego szablonu komponentu, a także dodatkowe parametry zdefiniowane przez użytkownika. Można tu również dodawać łącza do stron internetowych oraz karty katalogowe.
-
Warianty części – tutaj można wyszukiwać i dodawać warianty części dla komponentu, czyli rzeczywiste części producentów, które mają zostać użyte jako odpowiedniki komponentu projektowego podczas produkcji i montażu płytki.
Komponent
Ten obszar zawiera elementy sterujące umożliwiające definiowanie następujących atrybutów komponentu:
-
Name – określa czytelną dla użytkownika nazwę nadaną komponentowi. Ten parametr systemowy jest dostępny i indeksowany podczas wyszukiwania w przestrzeni roboczej, dzięki czemu ułatwia znajdowanie konkretnych komponentów bez konieczności pamiętania ich identyfikatorów elementów!
Gdy zaczniesz wpisywać nazwę (co najmniej dwa znaki), pojawi się lista dostępnych części producentów z lokalnego katalogu części przestrzeni roboczej. Możesz wybrać wpis, aby szybko zdefiniować komponent na podstawie wybranych danych (parametrów, modeli, kart katalogowych). Funkcja tworzenia komponentu na podstawie wyszukiwania części producenta jest również dostępna po naciśnięciu przycisku
po prawej stronie pola. Więcej informacji można znaleźć w sekcji Tworzenie komponentu na podstawie wyszukiwania części producenta.
-
Description – określa opis dodany do komponentu. Ten parametr systemowy jest dostępny i indeksowany podczas wyszukiwania w przestrzeni roboczej.
-
Type – to pole umożliwia określenie typu komponentu i jest kluczowym atrybutem ułatwiającym ukierunkowane wyszukiwanie komponentów. Podczas przeglądania własnych komponentów za pomocą panelu Components grupowanie komponentów według Categories wynika z typu zdefiniowanego dla każdego komponentu. Kliknij pole, aby wyświetlić listę aktualnie zdefiniowanych typów komponentów i wybrać jeden z nich. Typy są definiowane w preferencjach. Kliknij przycisk
po prawej stronie pola, aby otworzyć stronę Data Management – Component Types w oknie dialogowym Preferences, gdzie możesz dostosować tę listę do swoich potrzeb — dodając nowe typy i podtypy lub edytując i usuwając istniejące typy.
Ponadto po kliknięciu elementu sterującego Advanced Settings uzyskasz dostęp do następujących opcji:
-
Id – to pole służy do określenia identyfikatora komponentu zapisywanego w przestrzeni roboczej. W przypadku nowego komponentu tworzonego za pomocą polecenia File » New » Component lub panelu Components pole jest wypełniane zgodnie z szablonem komponentu zdefiniowanym dla typu wybranego w oknie dialogowym Create new component. Jeśli szablon nie istnieje lub w oknie dialogowym wybrano pozycję
<Undefined>, używany jest domyślny schemat nazewnictwa:CMP-{00000}. W przypadku nowego komponentu tworzonego za pomocą panelu Explorer pole jest wypełniane zgodnie z domyślnym schematem nazewnictwa określonym dla folderu nadrzędnego tego komponentu. Jeśli do folderu nadrzędnego przypisano szablon komponentu, zdefiniowane w nim nazewnictwo komponentów zostanie pobrane z tego szablonu. Oprogramowanie automatycznie przypisze następny dostępny unikatowy identyfikator zgodnie z tym schematem, po przeskanowaniu całej przestrzeni roboczej i identyfikatorów istniejącej zawartości. -
Folder – użyj tego pola, aby zapisać komponent w określonym folderze docelowej przestrzeni roboczej. W przypadku nowego komponentu tworzonego za pomocą polecenia File » New » Component lub panelu Components pole jest wypełniane zgodnie z szablonem komponentu zdefiniowanym dla typu wybranego w oknie dialogowym Create new component. Jeśli szablon nie istnieje lub w oknie dialogowym wybrano pozycję
<Undefined>, pole pozostaje puste. W przypadku nowego komponentu tworzonego za pomocą panelu Explorer pole jest wypełniane folderem nadrzędnym tego komponentu. Masz pełną kontrolę nad miejscem przechowywania komponentu w docelowej przestrzeni roboczej. Aby ręcznie wskazać folder docelowy, kliknij przycisk
, aby otworzyć okno dialogowe Choose Folder. Odszukaj i wybierz istniejący folder lub utwórz nowy bezpośrednio w tym oknie.
-
Template – to pole umożliwia powiązanie ze zdefiniowanym szablonem komponentu. Kliknij pole, aby wyświetlić listę wszystkich szablonów komponentów dostępnych obecnie w połączonej przestrzeni roboczej. Kliknij pozycję, aby utworzyć powiązanie ze wskazaną (najnowszą) rewizją tego szablonu komponentu. Informacje z szablonu zostaną wczytane do edytora komponentów (Name, Description, format nazewnictwa Id, Folder, Type, Models i Parameters). Więcej informacji znajdziesz w sekcji Powiązanie z szablonem komponentu.
Modele
Ten obszar edytora służy do dodawania powiązań z zapisanymi (lub tworzonymi na bieżąco) modelami dziedzinowymi używanymi przez komponent.
Skorzystaj z poniższych rozwijanych sekcji, aby dowiedzieć się więcej o pracy z modelami.
Dodawanie powiązań z modelami
Powiązania z modelami wymaganymi dla komponentu można zdefiniować na różne sposoby:
-
Wybór istniejącego modelu. Kliknij ikonę rozwijania na przycisku pod typem modelu i wybierz Existing z powiązanego menu. W wyświetlonym oknie dialogowym wybierz model wymaganego typu. Pamiętaj, że pole Revision State pod podglądem modelu będzie wskazywać bieżący stan cyklu życia wybranej rewizji modelu oraz to, czy jest to najnowsza rewizja (
Up to date), czy nie (Out of date). -
Przeciągnij i upuść model bezpośrednio z panelu Explorer.

Dodaj jeden lub wiele modeli, przeciągając je i upuszczając z panelu Explorer. -
Utwórz nowy model ręcznie. Kliknij ikonę rozwijania na przycisku pod typem modelu i wybierz New z powiązanego menu. Otworzy się odpowiedni tymczasowy edytor (edytor symboli schematowych dla symbolu, edytor footprintów PCB dla footprintu lub edytor modeli okablowania wiązek dla modelu okablowania wiązki) albo okno dialogowe Sim Model (dla modelu symulacyjnego), w którym można zdefiniować model. W razie potrzeby zmień nazwę modelu. Po jego zdefiniowaniu zapisz i zamknij edytor lub kliknij OK w oknie dialogowym — model pojawi się jako powiązany w obszarze Models. Pamiętaj, że pole Revision State pod podglądem modelu będzie zawierać
Not released. Podczas zapisywania komponentu każdy nowo zdefiniowany model zostanie również automatycznie zapisany w przestrzeni roboczej, w początkowej rewizji nowego elementu.
Przykład ręcznego tworzenia nowego modelu dla komponentu — w tym przypadku symbolu schematowego. Symbol początkowo otrzymał nazwęDiode_Schottky— zgodną z nazwą komponentu nadrzędnego — ale później zmieniono ją naDiode_Schottky_Red. Pamiętaj, że model zostanie zapisany w przestrzeni roboczej dopiero po zapisaniu komponentu nadrzędnego. -
Utwórz nowy model za pomocą kreatora (tylko dla symbolu i footprintu). Kliknij ikonę rozwijania na przycisku pod typem modelu i wybierz Wizard z powiązanego menu. Proces jest podobny dla obu typów modeli, różni się jedynie używanym kreatorem:
-
W przypadku symbolu pojawi się kreator symboli. W przypadku footprintu pojawi się kreator footprintów zgodnych z IPC. Użyj odpowiedniego kreatora, aby zdefiniować model zgodnie z potrzebami.
-
Po zakończeniu pracy w kreatorze otworzy się odpowiedni tymczasowy edytor dla danego typu modelu, z wczytanym modelem wygenerowanym przez kreator. Wygenerowany symbol początkowo otrzyma nazwę aktualnie definiowanego komponentu — w razie potrzeby zmień ją. Wygenerowany model footprintu otrzyma nazwę zdefiniowaną dla niego w kreatorze.
-
W razie potrzeby wprowadź dodatkowe zmiany, a następnie zapisz i zamknij edytor — model pojawi się jako powiązany w obszarze Models. Pamiętaj, że pole Revision State pod podglądem modelu będzie zawierać
Not released. -
Podczas zapisywania komponentu w przestrzeni roboczej każdy nowo zdefiniowany model zostanie również automatycznie zapisany w przestrzeni roboczej, w początkowej rewizji nowego elementu.
-
-
Z szablonu. Jeśli komponent odwołuje się do szablonu komponentu, wszystkie modele zdefiniowane (jako dedykowane parametry) w tym szablonie (tylko SCHLIB i PCBLIB) zostaną dodane do sekcji Models. Więcej informacji można znaleźć w sekcji Odwoływanie się do szablonu komponentu.
-
Z wyszukiwania części producentów. Jeśli komponent jest tworzony na podstawie wyszukiwania części producentów, a opcje modeli są włączone w oknie dialogowym Use Component Data, wybrane modele zdefiniowane dla wybranej części zostaną dodane. Więcej informacji można znaleźć w sekcji Tworzenie komponentu na podstawie wyszukiwania części producentów.
Przechowywanie nowo utworzonych modeli
Możesz zdefiniować domyślne foldery docelowe, w których będą tworzone nowe modele, lub w razie potrzeby zastąpić je innym folderem docelowym. Zapewnia to większą kontrolę i elastyczność w zakresie tworzenia i przechowywania modeli.
Defining Default Target Folders
Domyślne foldery docelowe publikacji nowo utworzonych modeli definiuje się na stronie Admin – Settings – Vault – Components w interfejsie przeglądarkowym przestrzeni roboczej (przestrzeń robocza Altium 365, przestrzeń robocza Enterprise Server).
Aby zmienić domyślny folder, kliknij przycisk Select. Pojawi się okno Explorer, w którym można wybrać nowy domyślny folder docelowy publikacji dla danego typu modelu. Po wybraniu folderu kliknij OK, aby zamknąć okno i wrócić do strony Components, na której odpowiednie pole będzie zawierało nową ścieżkę folderu.
Jeśli zmienisz domyślne foldery docelowe publikacji, pamiętaj, aby kliknąć przycisk Save w prawym górnym rogu strony.
Overriding the Default Target Folder
Nowo utworzone modele – podczas tworzenia komponentów w Edytorze komponentów w trybie Single Component Editing – będą przechowywane w przestrzeni roboczej zgodnie ze zdefiniowanymi domyślnymi folderami docelowymi publikacji, jak opisano wcześniej. Możesz jednak zastąpić ustawienie domyślne, wskazując konkretny folder, w którym ma być przechowywany utworzony model. W tym celu kliknij element
w prawym górnym rogu podglądu modelu i wybierz z menu pozycję Select Target Folder. Pojawi się okno dialogowe Choose Folder (będące zasadniczo uproszczoną wersją panelu Explorer). Wybierz w nim wymagany folder docelowy i kliknij OK.

Zastąp domyślny folder publikacji dla danego typu modelu, wybierając inny folder.
Dopóki komponent nie zostanie opublikowany, wybrany folder docelowy będzie wyświetlany w postaci tekstu nad oknem podglądu modelu – to przydatne przypomnienie o tym, gdzie będzie można znaleźć nowy model!

Dopóki komponent nie zostanie opublikowany, wyświetlany jest folder wybrany dla modelu.
Powiązanie modelu symulacyjnego
Powiązanie modelu symulacyjnego z komponentem definiuje się w oknie dialogowym Sim Model. W tym oknie wybiera się model i przyporządkowuje wyprowadzenia symbolu schematowego do wyprowadzeń modelu.

Wybierz model symulacyjny i przyporządkuj jego wyprowadzenia do wyprowadzeń symbolu schematowego w oknie dialogowym Sim Model.
Wybór źródła modelu
Przed kliknięciem przycisku Browse w celu wybrania modelu ustaw wymagany tryb Source. Wybrany przycisk źródła określa, co nastąpi po kliknięciu przycisku Browse:
-
Local – użyj tej opcji, aby wyszukać plik modelu przechowywany na lokalnym dysku twardym lub serwerze sieciowym.
-
Library – użyj tej opcji, aby wyszukać model udostępniony za pośrednictwem okna dialogowego Available File-based Libraries.
-
Server – użyj tej opcji, aby wyszukać model znajdujący się w połączonej przestrzeni roboczej.
-
Octopart – użyj tej opcji, aby wyszukać model komponentu dostępny w oknie dialogowym Manufacturer Part Search (to okno jest takie samo jak panel wyszukiwania części producentów). Włącz sekcję Filter w oknie dialogowym (
), a następnie wyszukaj i włącz filtr Has Simulation, aby wyniki obejmowały tylko komponenty zawierające model symulacyjny. Następnie użyj głównego pola wyszukiwania, aby sprawdzić, czy wymagany model komponentu jest dostępny Chociaż panel Manufacturer Part Search zwraca kompletne komponenty, w projekcie zostanie użyty tylko model symulacyjny wybranego komponentu.
Wyszukiwanie i wybór modelu
Po wybraniu źródła kliknij przycisk Browse, aby wybrać plik modelu. Wyświetlane okna dialogowe i sposób wyszukiwania modelu zależą od włączonej opcji Source. Poniższe slajdy przedstawiają różne okna dialogowe otwierane dla każdego z czterech trybów Source.
Slajdy przedstawiają różne okna dialogowe wyświetlane dla każdego z czterech trybów Source.
Po wybraniu pliku modelu wyświetlenie tekstu, parametrów i informacji zawartych w tym pliku świadczy o zgodności i możliwości działania modelu. Informacje te pojawiają się w sekcji Model Description okna dialogowego Sim Model. Przejdź na kartę Model File, aby sprawdzić zawartość modelu.
Ważne jest również sprawdzenie, czy opcja Format Type modelu jest prawidłowo ustawiona na karcie Model File. Oprogramowanie spróbuje wykryć i przypisać ją automatycznie – sprawdź, czy ustawienie jest poprawne.
Przyporządkowanie wyprowadzeń modelu do wyprowadzeń symbolu komponentu
Aby model działał prawidłowo, należy sprawdzić powiązania między wyprowadzeniami komponentu a wyprowadzeniami modelu, ponieważ ich przyporządkowanie może nie być jeden do jednego. Większość plików modeli zawiera w swojej treści opis numerów wyprowadzeń modelu, jak pokazano na ilustracji poniżej. Skorzystaj z niego, aby przyporządkować każde wyprowadzenie modelu do właściwego wyprowadzenia symbolu.

Każde wyprowadzenie komponentu musi zostać przyporządkowane do odpowiedniego wyprowadzenia modelu.
Dodawanie parametrów symulacji na poziomie komponentu
Podczas korzystania z modelu symulacyjnego komponentu w projekcie parametry specyficzne dla tego modelu można określić na dwóch różnych poziomach:
- Model-level parameter – jako część definicji samego modelu symulacyjnego (w pliku SimModel), zapisywana wraz z tą definicją w rewizji powiązanego modelu symulacyjnego.
- Component-level parameter – jako część definicji komponentu (tutaj w edytorze komponentów), zapisywana wraz z tą definicją w rewizji powiązanego komponentu.
Aby wyświetlić parametry na poziomie modelu, a tym samym sprawdzić, które parametry można dodać na poziomie komponentu, kliknij element sterujący View Parameters u dołu okna podglądu modelu symulacyjnego.

Wyświetl parametry modelu symulacyjnego na poziomie modelu, aby sprawdzić, które z nich można dodać na poziomie komponentu.
Aby dodać dowolny z tych parametrów na poziomie komponentu, otwórz okno dialogowe Sim Model dla komponentu (jeśli model został już dodany, kliknij element sterujący
w prawym górnym rogu okna podglądu modelu symulacyjnego) i włącz opcję Show in Component dla wybranego parametru modelu symulacyjnego na karcie Parameters tego okna. Po kliknięciu OK wybrane parametry zostaną dodane do listy w obszarze Parameters edytora komponentów.

Dodaj parametry związane z symulacją na poziomie komponentu. Zwróć uwagę, że niektóre parametry (takie jak Area Factor i Temperature) są już dostępne dzięki powiązanemu szablonowi komponentu.
Konfiguracja modelu analizy obciążeń
Karta Stress okna dialogowego Sim Model zawiera elementy sterujące umożliwiające konfigurację modelu symulacyjnego do analizy obciążeń. Można tu wybrać wymagany Device Type i określić wartości parametrów, a także zdefiniować mapowanie wyprowadzeń między modelem analizy obciążeń (którego wyprowadzenia są wstępnie zdefiniowane) a modelem symulacyjnym.

Model analizy obciążeń komponentu można skonfigurować na karcie Stress okna dialogowego Sim Model.
Poniżej wymieniono i opisano dostępne parametry analizy obciążeń dla różnych typów elementów.
Rezystor
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| PDM | Maksymalna moc rozpraszana w rezystorze |
| RV | Napięcie znamionowe |
| TMAX | Maksymalna temperatura, którą rezystor może wytrzymać (oznaczona jako TB na wykresie Stress) |
| SLP | Nachylenie charakterystyki mocy rozpraszanej w funkcji temperatury |
Kondensator
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| CI | Maksymalne tętnienia |
| CV | Napięcie znamionowe |
| CVP | Maksymalne napięcie dodatnie |
| CVN | Maksymalne napięcie wsteczne |
| PDML | Maksymalna strata mocy spowodowana rezystancją szeregową |
| TMAX | Maksymalna temperatura (oznaczona jako TJL na wykresie Stress) |
| SLP | Nachylenie charakterystyki obniżania parametrów znamionowych wraz z temperaturą |
| TBRK | Temperatura punktu załamania charakterystyki |
| ESR | Zastępcza rezystancja szeregowa |
| RTH | Rezystancja termiczna |
Cewka indukcyjna
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| LI | Prąd znamionowy |
| LV | Wytrzymałość dielektryczna |
| PDML | Maksymalna strata mocy spowodowana rezystancją szeregową |
| TMAX | Maksymalna temperatura (oznaczona jako TJL na wykresie Stress) |
| ESR | Zastępcza rezystancja szeregowa |
| RTH | Rezystancja termiczna |
Dioda
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IF | Maksymalny prąd przewodzenia |
| IFD | Maksymalny prąd przewodzenia |
| IFS | Maksymalny prąd przewodzenia |
| IRMX | Maksymalny prąd wsteczny |
| PDM | Maksymalna moc rozpraszana |
| VR | Maksymalne napięcie wsteczne |
| VD | Maksymalne napięcie wsteczne |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna obudowa–otoczenie |
BJT
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IB | Maksymalny prąd bazy |
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| PDM | Maksymalna moc rozpraszana |
| VCB | Maksymalne napięcie kolektor–baza |
| VCE | Maksymalne napięcie kolektor–emiter |
| VEB | Maksymalne napięcie emiter–baza |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna obudowa–otoczenie |
JFET
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ID | Maksymalny prąd drenu |
| IG | Maksymalny prąd przewodzenia bramki |
| PDM | Maksymalna moc rozpraszana |
| VDG | Maksymalne napięcie dren–bramka |
| VDS | Maksymalne napięcie dren–źródło |
| VGS | Maksymalne napięcie bramka–źródło |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna obudowa–otoczenie |
MESFET
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ID | Maksymalny prąd drenu |
| IG | Maksymalny prąd bramki w kierunku przewodzenia |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VDG | Maksymalne napięcie dren–bramka |
| VDS | Maksymalne napięcie dren–źródło |
| VGS | Maksymalne napięcie bramka–źródło |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna obudowa–otoczenie |
MOSFET
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ID | Maksymalny prąd drenu |
| IG | Maksymalny prąd bramki w kierunku przewodzenia |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VDG | Maksymalne napięcie dren–bramka |
| VDS | Maksymalne napięcie dren–źródło |
| VGSF | Maksymalne napięcie bramka–źródło w kierunku przewodzenia |
| VGSR | Maksymalne napięcie bramka–źródło w kierunku zaporowym |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna obudowa–otoczenie |
Przełącznik
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| PDSW | Znamionowa moc przełącznika |
| SI | Znamionowy prąd przełącznika |
| SV | Znamionowe napięcie styków przełącznika |
IGBT
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| IG | Maksymalny prąd bramki |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VCE | Maksymalne napięcie kolektor–emiter |
| VCG | Maksymalne napięcie kolektor–bramka |
| VGEF | Maksymalne napięcie bramka–emiter w kierunku przewodzenia |
| VGER | Maksymalne napięcie bramka–emiter w kierunku zaporowym |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna obudowa–otoczenie |
OpAmp3
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IPLUS | Prąd wejścia nieodwracającego |
| IMINUS | Prąd wejścia odwracającego |
| IOUT | Prąd wyjściowy |
| VDIFF | Różnicowe napięcie wejściowe |
OpAmp5
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| VSMAX | Maksymalna różnica napięć zasilania |
| VSMIN | Minimalna różnica napięć zasilania |
| VPMAX | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (wejście nieodwracające) a dodatnim napięciem zasilania |
| VPMIN | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (wejście nieodwracające) a ujemnym napięciem zasilania |
| VMMAX | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (wejście odwracające) a dodatnim napięciem zasilania |
| VMMIN | Minimalna różnica między napięciem wejściowym (wejście odwracające) a ujemnym napięciem zasilania |
| VEEMAX | Maksymalne ujemne napięcie zasilania |
| VCCMAX | Maksymalne dodatnie napięcie zasilania |
| IPLUS | Prąd wejścia nieodwracającego |
| IMINUS | Prąd wejścia odwracającego |
| IOUT | Prąd wyjściowy |
| VDIFF | Różnicowe napięcie wejściowe |
Źródło prądowe
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IV | Maksymalne napięcie, jakie może wytrzymać źródło prądowe |
Źródło napięciowe
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| VI | Maksymalny prąd, jaki może wytrzymać źródło napięciowe |
Mostek
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IF1 | Maksymalny prąd przewodzenia diody 1 |
| IF2 | Maksymalny prąd przewodzenia diody 2 |
| IF3 | Maksymalny prąd przewodzenia diody 3 |
| IF4 | Maksymalny prąd przewodzenia diody 4 |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VR1 | Szczytowe napięcie wsteczne diody 1 |
| VR2 | Szczytowe napięcie wsteczne diody 2 |
| VR3 | Szczytowe napięcie wsteczne diody 3 |
| VR4 | Szczytowe napięcie wsteczne diody 4 |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna obudowa–otoczenie |
Transoptor
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| IFD | Maksymalny prąd przewodzenia |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VCEO | Maksymalne napięcie kolektor–emiter |
| VD | Maksymalne napięcie wsteczne |
| VECO | Maksymalne napięcie emiter–kolektor |
Transoptor NPN
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IC | Maksymalny prąd kolektora |
| IFD | Maksymalny prąd przewodzenia |
| PDM | Maksymalna moc strat |
| VCEO | Maksymalne napięcie kolektor–emiter |
| VD | Maksymalne napięcie wsteczne |
| VECO | Maksymalne napięcie emiter–kolektor |
| VCBO | Maksymalne napięcie kolektor–baza |
| VEBO | Maksymalne napięcie emiter–baza |
Warystor
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| ITM | Prąd szczytowy |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna obudowa–otoczenie |
Tyrystor
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| IGM | Maksymalny prąd bramki |
| IT | Maksymalny prąd anody |
| VDRM | Maksymalne napięcie anoda–katoda |
| VRRM | Maksymalne napięcie katoda–anoda |
| TJ | Maksymalna temperatura złącza |
| RJC | Rezystancja termiczna złącze–obudowa |
| RCA | Rezystancja termiczna obudowa–otoczenie |
Transformator
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| Primary_Current | Prąd uzwojenia pierwotnego |
| Secondary_Current | Prąd uzwojenia wtórnego |
| Isolation_Voltage | Napięcie izolacji między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym |
Transformator z dwoma uzwojeniami wtórnymi
| Nazwa parametru | Opis |
|---|---|
| Primary_Current | Prąd uzwojenia pierwotnego |
| Isolation_Voltage1 | Napięcie izolacji między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym |
| Isolation_Voltage2 | Napięcie izolacji między uzwojeniem pierwotnym a wtórnym |
| Secondary_one_Current | Prąd pierwszego uzwojenia wtórnego |
| Secondary_two_Current | Prąd drugiego uzwojenia wtórnego |
Bezpośrednia edycja powiązanych modeli
Aby zmodyfikować model aktualnie używany przez komponent (do którego komponent się odwołuje), kliknij przycisk
w prawym górnym rogu jego podglądu. Otworzy się odpowiedni edytor tymczasowy (edytor symboli schematowych dla symbolu lub edytor footprintów PCB dla footprintu) albo okno dialogowe Sim Model (dla modelu symulacyjnego), umożliwiając wprowadzenie wymaganych zmian w modelu. Po zakończeniu zapisz i zamknij edytor lub kliknij OK w oknie dialogowym — zmodyfikowany model pojawi się ponownie jako powiązany w obszarze Models. Po zapisaniu komponentu w przestrzeni roboczej zmodyfikowany model również zostanie w niej automatycznie zapisany, jako kolejna rewizja jego elementu nadrzędnego.

Przykład edycji istniejącego modelu, do którego odwołuje się komponent.
Kopiowanie modelu
Aby skopiować istniejący, powiązany model dziedzinowy, kliknij przycisk
w prawym górnym rogu podglądu modelu i wybierz z menu pozycję Make a copy. Otworzy się odpowiedni edytor tymczasowy dla tego typu modelu, z kopią modelu gotową do wprowadzenia wymaganych zmian (w tym zmiany nazwy nowego modelu, aby go odróżnić). Po zakończeniu wystarczy zapisać i zamknąć edytor — skopiowany model pojawi się jako powiązany w obszarze Models. Zwróć uwagę, że pole Revision State pod podglądem modelu będzie wyświetlać Not released. Po zapisaniu komponentu w przestrzeni roboczej skopiowany model również zostanie w niej automatycznie zapisany, jako początkowa rewizja nowego elementu.

Przykład kopiowania istniejącego modelu — pozwala to szybko utworzyć nowy model na bieżąco i użyć go w komponencie bez konieczności tworzenia wszystkiego od podstaw.
Przeglądanie modelu
Aby szybko przejść do modelu w panelu Explorer, kliknij przycisk
w prawym górnym rogu podglądu modelu i wybierz z menu pozycję Show in Explorer. Panel zostanie wyświetlony (lub uaktywniony) i pokaże ten model oraz jego rewizję.
Nieaktualne modele
Podczas próby zapisania komponentu z powrotem w przestrzeni roboczej edytor komponentów przeprowadza weryfikację — Component Rule Check. Jeśli w jej trakcie edytor wykryje, że powiązany model nie jest w najnowszej rewizji, zostanie to zasygnalizowane w oknie dialogowym błędu weryfikacji, a szczegóły problemu zostaną wyświetlone w panelu Messages. Informacje o stanie rewizji znajdują się pod graficznym podglądem powiązanej rewizji modelu. Jeśli dostępna jest nowsza rewizja modelu, pole Revision State będzie to sygnalizować tekstem Out of date, wyświetlanym po prawej stronie stanu cyklu życia bieżącej rewizji. Jeśli powiązana jest najnowsza rewizja, wyświetlany będzie tekst Up to date.

Wykrywanie nieaktualnego modelu w ramach automatycznej weryfikacji komponentu w edytorze komponentów.
Możesz anulować zapis i rozwiązać problemy albo zignorować naruszenia i mimo to zapisać komponent. Aby zaktualizować powiązanie tak, by wskazywało najnowszą rewizję modelu, kliknij przycisk
w prawym górnym rogu podglądu modelu i wybierz z menu pozycję Update to Latest.
Obsługa wielu modeli footprintów
Komponent może odwoływać się do jednego symbolu, ale może też odwoływać się do dowolnej liczby modeli footprintów. Ta funkcja będzie przydatna dla osób chcących tworzyć komponenty powiązane z trzema footprintami, spełniającymi wymagania IPC dla różnych poziomów gęstości: L (najmniejsza lub minimalna ilość miedzi), M (największa lub maksymalna ilość miedzi) oraz N (nominalna lub pośrednia ilość miedzi). Dlatego po powiązaniu modelu footprintu przycisk Add Footprint nadal pozostaje dostępny. Domyślnym footprintem jest pierwszy powiązany footprint, oznaczony ikoną
w lewym górnym rogu modelu.

Komponent może odwoływać się do wielu modeli footprintów. Domyślny footprint (wyróżniony na pomarańczowo) jest oznaczony ikoną w lewym górnym rogu.
Podświetlanie powiązań między pinami symbolu a padami footprintu
Po dodaniu do komponentu zarówno modelu symbolu, jak i modelu footprintu dostępne jest wizualne podświetlanie powiązań między pinami symbolu a odpowiadającymi im padami modelu footprintu. Model footprintu musi być wyświetlany w widoku 2D, a podświetlanie działa tylko w jednym kierunku (od pinu do pada).

Podświetlanie powiązań między pinami symbolu a padami modelu footprintu w widoku 2D dla edytowanego komponentu.
Usuwanie modelu
Aby usunąć model, kliknij element sterujący
w prawym górnym rogu podglądu modelu i wybierz z menu pozycję Remove.
Zmiana nazwy modelu
Aby zmienić nazwę modelu, kliknij element sterujący
w prawym górnym rogu podglądu modelu i wybierz z menu pozycję Rename. W wyświetlonym następnie oknie dialogowym Rename zmień nazwę i opis według potrzeb oraz dodaj odpowiednie uwagi do wydania.
Edycja mapowania pinów
Aby wyświetlić i edytować mapowanie pinów komponentu — między pinami powiązanego symbolu schematowego a padami/pinami powiązanych modeli obudowy i symulacyjnych — kliknij element sterujący
(w prawym górnym rogu podglądu modelu), aby otworzyć panel Pins. Panel umożliwia zmianę domyślnego mapowania pinów na pady w relacji jeden do jednego na mapowanie niestandardowe, na przykład połączenie jednego pinu z wieloma padami obudowy lub dowolne inne przyporządkowanie, w którym numery pinów i padów nie są zgodne. Panel umożliwia definiowanie, edytowanie i wyświetlanie mapowania między pinami a padami.

Otwórz panel Pins, aby zdefiniować mapowanie pinów komponentu między różnymi domenami projektowymi zgodnie z potrzebami.
Domyślnie ponumerowane piny symbolu są mapowane na pady/piny o tych samych numerach w powiązanych modelach obudowy i symulacyjnych. Aby bezpośrednio zmienić docelowe pady/piny mapowania, kliknij komórkę modelu i wpisz wymaganą wartość. Umożliwia to tworzenie niestandardowego mapowania pinów. Jeśli takie mapowanie zostanie zastosowane, w prawym górnym rogu podglądu modelu danej domeny pojawi się ikona
.
W przypadku modelu obudowy domyślne mapowanie pinów na pady w relacji jeden do jednego można zmienić tak, aby jeden pin był połączony z wieloma padami obudowy, lub zastosować dowolne inne przyporządkowanie, w którym numery pinów i padów nie są zgodne. Podczas mapowania pinu na wiele padów wpisy mapowania należy wprowadzać jako liczby rozdzielone przecinkami (1,2,3,4 itd.).

Przykład mapowania pojedynczego pinu symbolu komponentu na wiele padów powiązanego modelu obudowy.
O czym należy pamiętać podczas mapowania pinów:
- Nie można pozostawić pustej komórki docelowego pada/pinu modelu — musi ona zawierać mapowanie.
- Nie można wprowadzić numeru pada/pinu, który nie istnieje w danym modelu.
- Nie można przypisać pada/pinu modelu do więcej niż jednego pinu symbolu.
Wystąpienie któregokolwiek z tych warunków spowoduje pojawienie się w komórce ikony
— należy odpowiednio usunąć problem.
Parametry
Ta sekcja edytora służy do dodawania danych parametrycznych do komponentu. Można tu ręcznie dodać trzy typy parametrów:
-
Parameter — standardowy parametr definiowany przez użytkownika.
-
Link — łącze URL do strony internetowej, na przykład witryny producenta lub karty katalogowej online.
-
Datasheet — łącze do karty katalogowej (w dowolnym formacie), która została przesłana do Workspace i jest powiązana z komponentem.

Sekcja Parameters zawierająca elementy sterujące do dodawania danych parametrycznych do komponentu.
W razie potrzeby można dodać dowolną liczbę parametrów tych typów. W tym celu kliknij część rozwijaną przycisku
u dołu sekcji, a następnie wybierz odpowiednią pozycję z menu. Nowy parametr zostanie dodany do listy w następujący sposób:
-
Parameter — zostanie dodany poniżej aktualnie zaznaczonej pozycji na liście. Nazwa będzie miała domyślny format
Parameter n; kliknij pole Name, aby zmienić ją według potrzeb. Kliknij pole Value i wpisz wymaganą wartość. - Link — zostanie dodany na końcu listy. Kliknij pole Name i wprowadź wymaganą nazwę. Będzie ona widoczna w podmenu References menu kontekstowego otwieranego dla instancji komponentu umieszczonej na arkuszu schematu. Wpisz (lub wklej) adres URL strony docelowej w polu Value. Stanie się on hiperłączem umożliwiającym przejście do tej strony.
- Datasheet — pojawi się standardowe okno dialogowe systemu Windows Open, w którym można odszukać i wybrać wymaganą kartę katalogową. Za pomocą tego okna można dodać wiele kart katalogowych jednocześnie. Każda karta katalogowa zostanie dodana na końcu listy. Wartość Name będzie początkowo nazwą pliku i będzie wyświetlana w panelu Explorer, a także w podmenu References komponentu po umieszczeniu go na arkuszu schematu. W razie potrzeby zmień ją na bardziej odpowiednią etykietę. Wartość Value będzie opisywać plik przez jego nazwę, format i rozmiar na dysku. Będzie to hiperłącze umożliwiające szybki dostęp do karty katalogowej.
Dołączanie kart katalogowych metodą przeciągnij i upuść
Oprócz ręcznego dołączania za pomocą okna dialogowego Open opisanego w poprzedniej sekcji można także dołączyć do komponentu jedną lub więcej kart katalogowych w następujący sposób:
-
Przeciągając plik z Eksploratora plików Windows i upuszczając go w dowolnym miejscu obszaru Parameters.

Przykład dołączania kart katalogowych z dysku lokalnego, a następnie edytowania lokalnego podpisu głównej karty katalogowej. -
Przeciągając łącze do karty katalogowej ze strony internetowej w zewnętrznej przeglądarce i upuszczając je w dowolnym miejscu obszaru Parameters.

Przykład dołączania karty katalogowej ze strony internetowej.
Parametry szablonu
Ponadto, jeśli komponent odwołuje się do szablonu komponentu, wszystkie parametry zdefiniowane w tym szablonie zostaną zaimportowane i dodane do obszaru Parameters.

Przykładowe parametry z powiązanego szablonu komponentu.
Warto pamiętać:
-
Standardowy parametr szablonu (nieoznaczony jako tylko do odczytu ani wymagany) jest wyróżniony w obszarze Parameters ikoną
.
-
Parametr szablonu oznaczony jako tylko do odczytu jest wyróżniony w obszarze Parameters ikoną
.
-
Parametr szablonu oznaczony jako wymagany jest wyróżniony w obszarze Parameters ikoną
.
-
Parametr szablonu zdefiniowany w słowniku jest wyróżniony w obszarze Parameters ikoną
.
- Istniejący parametr zdefiniowany przez użytkownika, który ma taką samą nazwę jak parametr w powiązanym szablonie komponentu, zostanie zastąpiony wersją z szablonu. Istniejąca wartość tego parametru zostanie zachowana (nie zostanie nadpisana wartością z szablonu).
- Pola wartości parametrów pochodzących z szablonu, które zostały oznaczone jako tylko do odczytu, nie będą dostępne do edycji. W przypadku pozostałych parametrów pochodzących z szablonu, które nie zostały oznaczone jako tylko do odczytu, można dowolnie zmieniać wartości zgodnie z potrzebami.
-
Jeśli parametr pochodzący z szablonu został oznaczony jako wymagany, ale nie przypisano mu wartości w szablonie, w jego polu wartości pojawi się ikona
, informująca o konieczności podania wartości tego parametru. Nie będzie można zapisać komponentu w Workspace, dopóki nie zostaną określone wartości wszystkich wymaganych parametrów.
-
Jeśli parametr w szablonie ma zdefiniowany opis, w obszarze Parameters edytora komponentów zostanie odpowiednio wyświetlona kolumna Description.
Obsługa typów danych parametrów komponentów uwzględniających jednostki
Edytor komponentów obsługuje typy danych parametrów komponentów uwzględniające jednostki, zdefiniowane w powiązanym szablonie komponentu. Wartość parametru można wprowadzić bezpośrednio w odpowiednim polu, korzystając z różnych formatów, takich jak 2.2k, 2k2, 4M czy 2.5GHz — Workspace ma wbudowane mechanizmy rozpoznawania wartości liczbowych kryjących się za tymi zapisami.
Ta funkcja szablonu komponentu ułatwia precyzyjne wyszukiwanie za pomocą funkcji wyszukiwania w Workspace — pozwala ona nie tylko wyszukiwać według typu komponentu, lecz także wyszukiwać w bardziej zaawansowany sposób, z użyciem zakresów. Dzięki parametrom komponentów uwzględniającym jednostki można szybko zdefiniować wyszukiwanie, na przykład znaleźć wszystkie kondensatory o pojemności od 47uF do 220uF.

Parametry komponentu z powiązanego szablonu komponentu, których typy danych uwzględniają jednostki.
Podczas wprowadzania wartości parametru komponentu o typie danych uwzględniającym jednostki należy pamiętać o następujących kwestiach:
-
Wartość można wprowadzić w różnych formatach:
-
Sama wartość liczbowa (np.
10). Jeśli typ danych ma jednostkę, zostanie ona zastosowana automatycznie. W przypadku typów z jednostkami jednostka jest podana w nawiasach po nazwie typu. -
Wartość liczbowa w notacji naukowej (np.
1e10,1E6). -
Wartość liczbowa i jednostka (np.
10F). -
Wartość liczbowa z przedrostkiem (np.
10k). Odpowiednia jednostka zostanie dodana automatycznie (jeśli ma zastosowanie). -
Wartość liczbowa z przedrostkiem i jednostką (np.
10kF). -
Wartość liczbowa z przedrostkiem w typowym zapisie inżynierskim (np. dla rezystancji:
2k2,2K2,10r2,10R2). Wartość zostanie automatycznie znormalizowana (np.2K2zostanie przekształcone na2.2k).
-
Sama wartość liczbowa (np.
-
Przedrostek i/lub jednostkę można wprowadzić ze spacją po wartości liczbowej lub bez niej (np.
10uFlub10 uF). Spacja zostanie automatycznie usunięta.
Obsługiwane jednostki
Obsługiwane są następujące typy danych uwzględniające jednostki:
- Wolt(V)
- Amper(A)
- Om
- Farad(F)
- Henr(H)
- Wat(W)
- Herc(Hz)
- Stopień Celsjusza(C)
- Decybel(dB)
- Procent(%)
- Metr(m)
- Gram(g)
- Sekunda(s)
Obsługiwane przedrostki
Poniższa tabela przedstawia przedrostki obsługiwane podczas wprowadzania wartości parametru o typie uwzględniającym jednostki.
| Przedrostek | Nazwa | Wartość (notacja naukowa) | Wartość (zapis zwykły) |
|---|---|---|---|
| T | Tera | 1 x 1012 | 1 000 000 000 000 |
| G | Giga | 1 x 109 | 1 000 000 000 |
| M | Mega | 1 x 106 | 1 000 000 |
| k | kilo | 1 x 103 | 1 000 |
| m | mili | 1 x 10-3 | 1 / 1 000 |
| u | mikro | 1 x 10-6 | 1 / 1 000 000 |
| n | nano | 1 x 10-9 | 1 / 1 000 000 000 |
| p | piko | 1 x 10-12 | 1 / 1,000,000,000,000 |
| f | femto | 1 x 10-15 | 1 / 1,000,000,000,000,000 |
Sprawdzanie poprawności wartości parametru
Gdy dla parametru komponentu używany jest typ danych uwzględniający jednostki, wprowadzona wartość jest sprawdzana pod kątem zgodności z określonym typem danych. Dzięki temu, jeśli podano jednostkę, można mieć pewność, że jest ona właściwa dla danego typu danych. Na przykład parametr typu Celsius nie może mieć wartości 10V!
Wprowadzenie nieprawidłowej wartości parametru w edytorze komponentów spowoduje wyświetlenie okna dialogowego z informacją, że wpisana wartość jest nieprawidłowa. Dotyczy to również kopiowania i wklejania wartości między komórkami. Kliknięcie OK w tym oknie przywróci poprzednią wartość.

Sprawdzanie poprawności danych — edytor komponentów potrafi wykryć niezgodność między wartością wprowadzoną dla parametru uwzględniającego jednostki a jego typem danych i o niej poinformować.
Obsługa typów danych parametrów komponentów definiowanych w słownikach
Edytor komponentów obsługuje typy danych parametrów komponentów definiowane w słownikach, skonfigurowane w powiązanym szablonie komponentu. Wartość parametru można wybrać spośród opcji zdefiniowanych w słowniku, klikając kolumnę Value i korzystając z listy rozwijanej. Można też kliknąć kolumnę Value i zacząć wpisywać wartość — lista rozwijana zostanie otwarta, a najbardziej zbliżona wartość zostanie na niej podświetlona.

Parametry komponentu z powiązanego szablonu komponentu, których typy danych uwzględniają jednostki.
Jeśli jesteś administratorem przestrzeni roboczej, kliknij ikonę
po prawej stronie pola Value, aby otworzyć stronę Settings – Vault – Dictionaries w interfejsie przeglądarkowym przestrzeni roboczej, gdzie możesz zarządzać słownikami.
Parametry dynamiczne (na poziomie elementu)
Altium Designer we współpracy z połączoną przestrzenią roboczą obsługuje parametry dynamiczne, czyli parametry na poziomie elementu. Są to parametry dodawane do nadrzędnego elementu komponentu i dostępne dla wszystkich jego wydanych rewizji, bez konieczności ponownego wydawania elementu jako nowej rewizji w celu uwzględnienia tych parametrów. Funkcja ta umożliwia aktualizowanie komponentów bez tworzenia nowych rewizji, które z kolei wpływałyby na powiązane projekty wykorzystujące te komponenty. Przykładem może być zmiana parametru kosztu — wprowadzana dynamicznie, na bieżąco.
Parametry dynamiczne można przeglądać podczas edytowania rewizji elementu komponentu w edytorze komponentów w trybie Single Component Editing. Takie parametry mają inną ikonę —
— która pozwala je odróżnić w obszarze Parameters edytora. Po najechaniu kursorem na ikonę zostanie wyświetlony tekst Dynamic.

Przykładowy parametr dynamiczny dodany do elementu komponentu i dostępny dla jego rewizji.
Warianty części
Ta sekcja edytora służy do określania jednego lub większej liczby Part Choices dla komponentu — „dozwolonych” części producenta, których można użyć do realizacji komponentu na zmontowanej płytce. Dane dotyczące łańcucha dostaw — obejmujące producenta (i numer części), dostawcę (i numer części), opis, ceny i dostępność — są pobierane z lokalnego Part Catalog przestrzeni roboczej oraz odpowiedniego źródła części.

Przykładowa lista wariantów części dla definiowanego komponentu, zawierająca jedną część producenta.
Część producenta można dodać do listy wariantów części komponentu na dwa sposoby:
- Ręcznie.
- Automatycznie, podczas wyszukiwania części producenta. Więcej szczegółów znajdziesz w sekcji Tworzenie komponentu na podstawie wyszukiwania części producenta.
Aby ręcznie dodać wariant części, kliknij przycisk
na dole sekcji. Pojawi się okno dialogowe Add Part Choices, którego używa się tak samo jak panelu wyszukiwania części producenta (szczegółowy opis wszystkich elementów interfejsu znajdziesz na tej stronie). Wyszukaj wymaganą część producenta, wybierz ją, a następnie kliknij przycisk OK. Kliknij pozycję SPNs dla części producenta — Supplier Part Numbers — aby zobaczyć dostępnych dostawców tej części i ocenić, czy dokonujesz właściwego wyboru na podstawie dostępności, cen itp.

Ręczny wybór wariantu części — użyj okna dialogowego Add Part Choices, aby wyszukać wymaganą część producenta, zaznacz jej pozycję i kliknij OK.
Aby usunąć wariant części, zaznacz go na liście, a następnie kliknij przycisk
.
Tworzenie komponentu na podstawie wyszukiwania części producenta
Aby przyspieszyć tworzenie komponentów, Altium Designer umożliwia wyszukiwanie rzeczywistych części producentów za pomocą funkcji wyszukiwania części producenta, a następnie dodawanie wybranej części (lub części jej danych) do edytora komponentów. W ten sposób możesz szybko zdefiniować nowy komponent do dodania do przestrzeni roboczej, bez konieczności tworzenia go od podstaw. Nie musisz „wyważać otwartych drzwi”, ponieważ można zaimportować wszystkie dane tej części — nazwę, opis, parametry, karty katalogowe, warianty części i wszelkie zdefiniowane modele.
Do tej funkcji można uzyskać dostęp na kilka sposobów — kliknij rozwijaną sekcję, aby dowiedzieć się więcej.
W każdym przypadku otworzy się okno dialogowe Use Component Data z opcjami wyboru danych, które chcesz zastosować do aktualnie tworzonego/edytowanego komponentu: nazwy, opisu, parametrów, modeli i kart katalogowych. Jeśli komponent nie ma jeszcze zdefiniowanych danych, wszystkie dane dostępne dla tej części będą domyślnie zaznaczone w tym oknie do wczytania do komponentu. Jeśli komponent jest częściowo zdefiniowany i ma już nazwę, opis lub symbol, odpowiednie opcje będą domyślnie wyłączone — nadal możesz jednak zastąpić te dane danymi z wybranej części.

Użyj okna dialogowego Use Component Data, aby wybrać dane z wybranej części, które mają zostać dodane do komponentu.
Opcje i elementy sterujące okna dialogowego Użyj danych komponentu
-
Show only matching with template – włącz tę opcję, aby wyświetlać tylko dane zgodne z szablonem komponentu. Wyłączenie tej opcji spowoduje wyświetlenie wszystkich danych dostępnych dla wybranej części.
-
Parameter Import Options – kliknij, aby otworzyć stronę Zarządzanie danymi – Dostawcy części w oknie dialogowym Preferences, gdzie możesz skonfigurować opcje importowania parametrów.
-
Parameters (nn), Models (nn), Datasheets (nn) – użyj kart, aby przeglądać odpowiednie dane i wybierać elementy, które mają zostać uwzględnione w komponencie.
-
Model Info – kliknij, aby rozwinąć sekcję zawierającą więcej informacji o modelach przypisanych do części. Ikona po prawej stronie elementu sterującego wskazuje poziom jakości modeli.
Więcej informacji o danych modeli znajdziesz na stronie Wyszukiwanie części producentów.
Z pola nazwy
Pole Name zapewnia dwa sposoby dostępu do funkcji wyszukiwania części producentów:
-
Typing Directly – gdy zaczniesz wpisywać tekst w polu Name (co najmniej dwa znaki), pojawi się lista pasujących części producentów (z nazwą producenta po prawej stronie). Wybierz część, której chcesz użyć.

Zacznij wpisywać nazwę wymaganej części producenta i wybierz odpowiednią pozycję z wygodnej listy podręcznej. Ilustracja przedstawia importowanie wszystkich danych tej części do edytora komponentów. -
Using the Manufacturer Part Search dialog – kliknij przycisk
na prawym końcu pola, aby otworzyć okno dialogowe Manufacturer Part Search. Wyszukaj wymaganą część producenta, zaznacz pozycję, a następnie kliknij przycisk OK.

Użyj okna dialogowego Manufacturer Part Search, aby znaleźć wymaganą część producenta, zaznacz ją, a następnie kliknij OK. Ilustracja przedstawia importowanie wszystkich danych tej części do edytora komponentów.
Z sekcji wyboru części
Część można również wybrać i wczytać jej dane podczas ręcznego dodawania pozycji wyboru części. Po kliknięciu przycisku
u dołu sekcji Part Choices pojawi się okno dialogowe Add Part Choices. Jest ono bardzo podobne do okna dialogowego Manufacturer Part Search. Wyszukaj wymaganą część producenta, zaznacz pozycję, a następnie kliknij przycisk OK.

Wyszukaj pozycję wyboru części i zaimportuj wszystkie dane powiązane z tą częścią do edytora komponentów, definiując w ten sposób komponent.
Usuwanie niezgodności między parametrami a szablonem
Po wykryciu niezgodności między nazwami parametrów komponentu zapisywanego w przestrzeni roboczej a szablonem w tej przestrzeni możesz je na bieżąco korygować podczas zapisywania i zapisać te zmiany w preferencjach globalnych. W oknie dialogowym Use Component Data wyłącz opcję Show only matching with template, aby wyświetlić wszystkie parametry komponentu. W przypadku parametru, dla którego wykryto niezgodność, użyj elementu sterującego Fix, aby otworzyć okno dialogowe Parameter Mapping Configuration i wprowadzić wymagane zmiany.

Użyj okna dialogowego Parameter Mapping Configuration, aby usunąć niezgodności między parametrami komponentu a szablonem komponentu.
Uruchamianie kontroli reguł komponentu
Przed zapisaniem komponentu biblioteki przestrzeni roboczej, zdefiniowanego lub edytowanego w edytorze komponentów, do połączonej przestrzeni roboczej i udostępnieniem go do użycia w projektach należy upewnić się, że spełnia on wymagania zgodnie ze skonfigurowanymi ustawieniami. Edytor komponentów przeprowadza walidację – Component Rule Check – podczas próby zapisania komponentu z powrotem do przestrzeni roboczej lub po ręcznym uruchomieniu tej funkcji.
.
.
).
).


).




).

