Preparing Fabrication Data

Okno dialogowe Gerber Setup. Najedź kursorem na obraz, aby przełączać widok między kartami Layers to plot i Advanced.

Jednostki

W tym obszarze wybierz jednostki używane w generowanym pliku:

• Inches – włącz tę opcję, aby używać jednostek imperialnych, w których wszystkie operacje są wykonywane w milsach (1 mil = 1/1000 cala).

• Millimeters – włącz tę opcję, aby używać jednostek metrycznych, w których wszystkie operacje są wykonywane w milimetrach.

Precyzja dziesiętna

Użyj listy rozwijanej w tym obszarze, aby określić precyzję liczbową współrzędnych wykreślania w pliku Gerber.

Wyjścia: NazwaPliku.Rozszerzenie

W tym obszarze wybierz sposób nadawania nazw generowanym plikom Gerber:

• *.gbr – włącz tę opcję, aby generować warstwy z unikatowymi nazwami plików, ale z tym samym rozszerzeniem (.gbr).

• filename.* (gtl, gbl, gto,...) – włącz tę opcję, aby generować warstwy z tą samą nazwą pliku, ale z różnymi rozszerzeniami (.gtl, .gbl, .gto,...).

Pozostałe

• Include unconnected mid-layer pads – włącz tę opcję, aby uwzględniać niepodłączone pady na warstwach wewnętrznych w danych Gerber.

• Generate Reports – włącz tę opcję, aby generować następujące pliki: .REP, .EXTREP, .apr i .APR_LIB.

• Merge regions and pads inside Footprint – włącz tę opcję, aby scalać regiony i pady w obrębie footprintu podczas generowania danych wyjściowych Gerber.

Karta Warstwy do wygenerowania

Ta karta umożliwia skonfigurowanie warstw uwzględnianych w plikach wyjściowych Gerber dla bieżącego dokumentu PCB.

• Layers List – lista warstw bieżącej płytki PCB dostępnych do wygenerowania w formacie Gerber. Warstwy są pogrupowane według typu (warstwy miedzi, nadruk, maska lutownicza, maska pasty lutowniczej, warstwy mechaniczne itp.). Dla każdej warstwy podane są następujące informacje:

  • File Name – nazwa pojedynczego pliku wyjściowego Gerber. Nazwa jest tworzona na podstawie nazwy projektu, warstwy i funkcji, a jako separator stosowany jest znak podkreślenia. W razie potrzeby kliknij nazwę warstwy, aby wpisać nową nazwę.

  • Layer Name – nazwa warstwy, której dotyczy plik wyjściowy, zgodna z definicją w stosie warstw płytki.

  • Plot – włącz tę opcję, aby uwzględnić plik Gerber dla danej warstwy lub grupy warstw w generowanych plikach wyjściowych. Wyłącz ją, aby nie generować pliku dla tej warstwy.

  • Mirror – włącz tę opcję dla warstwy lub grupy warstw, jeśli chcesz utworzyć plik Gerber z odbiciem lustrzanym.

    Aby uzyskać dostęp do kolumny Mirror w oknie dialogowym Gerber Setup, należy włączyć opcję UI.Unification.GerberDialog.ShowMirrorColumn w oknie dialogowym Ustawienia zaawansowane. Okno dialogowe Advanced Settings otwiera się przez kliknięcie przycisku Advanced na stronie System – Ogólne okna dialogowego Preferences. Jeśli w oknie dialogowym Advanced Settings zostaną wprowadzone jakiekolwiek zmiany, należy ponownie uruchomić oprogramowanie, aby zostały one zastosowane.

    Ponadto kolumna Mirror będzie widoczna w oknie dialogowym Gerber Setup niezależnie od stanu opcji UI.Unification.GerberDialog.ShowMirrorColumn, jeśli dla co najmniej jednej warstwy skonfigurowano odbicie lustrzane (na przykład w innej instancji Altium Designer, w której opcja UI.Unification.GerberDialog.ShowMirrorColumn jest włączona).

  Pierwszą warstwą na liście jest Board Outline. Nie jest to standardowa warstwa projektowa, taka jak warstwa miedzi, nadruku czy mechaniczna. Plik produkcyjny generowany po włączeniu tej warstwy zawiera profil płytki, w którym obrys płytki (kształt płytki) jest reprezentowany przez ciągłą, zamkniętą ścieżkę generowaną automatycznie na podstawie zdefiniowanego kształtu płytki. Profil zawiera również kształt (wielokąt) definiujący każde wycięcie w płytce. 

  Profil płytki jest dostępny na liście Layers to Plot zarówno dla plików wyjściowych Gerber, jak i Gerber X2. W razie potrzeby można zmienić nazwę tego pliku tak samo jak nazwy pozostałych plików na liście.

  Edytor PCB umożliwia również projektantowi skonfigurowanie warstwy mechanicznej przez przypisanie jej typu warstwy Kształt płytki. Ta warstwa mechaniczna jest niezależna od opcji Profil płytki dostępnej w oknach dialogowych Gerber Setup i Gerber X2 Setup. Jeśli planujesz użyć warstwy Kształt płytki, musi ona zawierać zdefiniowaną przez użytkownika zamkniętą granicę określającą obrys płytki oraz wszelkie występujące w niej wycięcia. Dowiedz się więcej o typie warstwy Kształt płytki.

  ► Odwiedź stronę internetową Ucamco, aby dowiedzieć się więcej o formacie plików Gerber. Więcej informacji o profilu płytki znajdziesz w sekcji 6.5 specyfikacji formatu Gerber (dostępnej na tej stronie).

  Kliknij przycisk znajdujący się na prawym końcu nagłówka kolumny Layer Name, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich generowanych warstw. Kliknij przycisk  powiązany z grupą warstw, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich generowanych warstw w wybranej grupie.

  Gdy pliki wyjściowe Gerber są generowane dla panelu PCB (osadzonej macierzy płytek), okno dialogowe zawiera kolumnę panelu oraz kolumnę warstw dla każdej płytki wchodzącej w skład panelu. Ta nowa kolumna umożliwia szybkie sprawdzenie, czy poszczególne warstwy płytek są przypisane do odpowiednich warstw panelu.

  
  Przykład okna dialogowego Gerber Setup dla dokumentu PCB zawierającego panel.

  Jeśli projekt zawiera przelotki z przypisanymi typami IPC-4761, odpowiednie warstwy mechaniczne (takie jak wypełnienie, pokrycie itp.) zostaną wyświetlone w grupie warstw IPC-4761 Via Type Features na liście warstw.

  U dołu listy Layers to plot znajduje się sekcja Layer Classes. Za pomocą pola wyboru klasy warstw można szybko włączyć generowanie plików dla wszystkich warstw należących do określonej klasy. Znajdują się tu domyślne klasy warstw (Component Layers, Signal Layers, Electrical Layers i All Layers) oraz wszystkie klasy warstw zdefiniowane przez użytkownika (w oknie dialogowym Eksplorator klas obiektów).

  
  Lista Layer Classes

• Plot Layers – użyj listy rozwijanej, aby uzyskać dostęp do menu poleceń umożliwiających włączanie lub wyłączanie pola Plot dla wszystkich warstw w obszarze Layers to plot:

  • Select All – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot (dane Gerber zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
  • Deselect All – wybierz, aby usunąć zaznaczenie wszystkich pól w kolumnie Plot (dane Gerber nie zostaną utworzone).
  • Select Used – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot dla wymienionych warstw używanych w projekcie.
  • Edit Group – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers, w którym można wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich generowanych warstw w wybranej grupie. Możesz również kliknąć przycisk  powiązany z grupą warstw, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers.

   

• Mirror Layers – użyj listy rozwijanej, aby uzyskać dostęp do menu poleceń umożliwiających włączanie lub wyłączanie pola Mirror dla wszystkich warstw w obszarze Layers to plot:

  • Select All – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Mirror (dane Gerber zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
  • Deselect All – wybierz, aby usunąć zaznaczenie wszystkich pól w kolumnie Mirror (dane Gerber nie zostaną utworzone).
  • Select Used – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Mirror dla wymienionych warstw używanych w projekcie.

   

Karta Zaawansowane

Tolerancje dopasowania apertur

• Plus – użyj tego pola, aby określić dodatnią tolerancję dopasowania apertur.
• Minus – użyj tego pola, aby określić ujemną tolerancję dopasowania apertur.

Zera wiodące i końcowe

• Keep leading and trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku Gerber będą uwzględnione wszystkie zera wiodące i końcowe.
• Suppress leading zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku Gerber nie będą uwzględniane zera wiodące.
• Suppress trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku Gerber nie będą uwzględniane zera końcowe.

Typ plotera

• Unsorted (raster) – wybierz, aby użyć urządzenia rastrowego (domyślnie).
• Sorted (vector) – wybierz, aby użyć urządzenia wektorowego.

Inne

• Optimize change location commands – gdy ta opcja jest włączona, dane położenia X lub Y są pomijane, jeśli nie zmieniają się między kolejnymi obiektami.
• G54 on aperture change – zaznacz tę opcję, aby obracać koło apertur plotera po każdej zmianie apertury.
• Use software arcs – zaznacz tę opcję, aby używać łuków generowanych programowo.
• Use polygons for octagonal pads – zaznacz tę opcję, aby używać wielokątów dla wszystkich ośmiokątnych padów.
• Generate DRC Rules export file (.RUL) – zaznacz tę opcję, aby wygenerować plik eksportu reguł DRC (.RUL). Raport ten zawiera szczegółowe informacje o regułach projektowych źródłowego dokumentu PCB, na podstawie którego generowane są dane Gerber.

Karta ustawień starszego typu

Karta Legacy w oknie dialogowym Gerber Setup

Rozmiar kliszy

• X(horizontal) – wprowadź długość kliszy.
• Y(vertical) – wprowadź szerokość kliszy.
• Border size – wprowadź rozmiar marginesu kliszy.

Położenie na kliszy

Użyj poniższych opcji, aby wybrać położenie na kliszy:

• Reference to absolute origin
• Reference to relative origin
• Center on film

Tryb wsadowy

• Separate file per layer – wybierz tę opcję, jeśli dla każdej warstwy ma być generowany oddzielny plik Gerber.
• Panelize layers – wybierz tę opcję, jeśli ma być generowany tylko jeden plik Gerber w układzie panelowym.

Apertury

• Embedded apertures (RS274X) – gdy ta opcja jest włączona, apertury są osadzane w plikach Gerber zgodnie ze standardem RS274X, a wszystkie informacje dotyczące każdej warstwy znajdują się w jednym pliku. Włączenie tej opcji zapewnia, że bieżąca lista apertur zawiera wszystkie wymagane apertury. Jeśli ta opcja jest wyłączona, w tej sekcji dostępne stają się dodatkowe elementy sterujące.
• Maximum aperture size – wprowadź maksymalny rozmiar apertur dla projektu.
• Generate relief shapes – zaznacz tę opcję, aby tworzyć apertury z odciążeniem termicznym.
• Flash pad shapes – zaznacz tę opcję, aby naświetlać kształty padów pojedynczym błyskiem.
• Flash all fills – zaznacz tę opcję, aby naświetlać wszystkie wypełnienia pojedynczym błyskiem.
• Apertures List – wyświetla wszystkie bieżące dane apertur.
• New – użyj listy rozwijanej, aby otworzyć menu poleceń umożliwiających dodanie nowej apertury oraz zapisanie lub wczytanie listy apertur do/z pliku apertur:
  • Add Aperture – wybierz, aby otworzyć okno dialogowe Edit Aperture, w którym można określić właściwości nowej apertury.
  • Load – wybierz, aby otworzyć okno dialogowe umożliwiające wskazanie lokalizacji pliku apertur do wczytania.
  • Save – wybierz, aby zapisać bieżące apertury z listy apertur.
• Edit – użyj listy rozwijanej, aby otworzyć menu poleceń umożliwiających edycję wybranej apertury lub listy apertur:
  • Edit Aperture – wybierz, aby edytować właściwości wybranej apertury w oknie dialogowym Edit Aperture.
  • Rename Aperture – wybierz, aby edytować właściwości wybranej apertury w oknie dialogowym Edit Aperture.
  • Clear All – wybierz, aby usunąć wszystkie apertury z listy apertur.
  • Create List from PCB – wybierz, aby utworzyć listę apertur na podstawie bieżącego projektu PCB.
• – wybierz, aby usunąć wybraną aperturę.

Notes about Apertures

Zdecydowanie zaleca się korzystanie z opcji Embedded apertures (RS274X), chyba że producent PCB nie obsługuje osadzonych apertur. Większość współczesnych fotoploterów to plotery rastrowe, które obsługują apertury o dowolnym rozmiarze. Zazwyczaj obsługują one również pliki Gerber z osadzonymi aperturami.

Jeśli producent nie korzysta z osadzonych apertur, do plików Gerber należy dołączyć oddzielny plik apertur (*.apt). Jeśli zamiast wygenerowanego pliku apertur używany jest istniejący plik, edytor PCB skanuje obiekty podstawowe (ścieżki, pady itp.) w dokumencie PCB i dopasowuje je do opisów apertur we wczytanym pliku *.apt. Jeśli nie ma apertury dokładnie pasującej do obiektu podstawowego, edytor PCB automatycznie paint ten obiekt za pomocą odpowiedniej mniejszej apertury. Jeśli nie ma odpowiedniej apertury do rysowania, zostanie wygenerowany plik *.MAT (dopasowania) z listą brakujących apertur, a generowanie plików Gerber zostanie przerwane.

Okno dialogowe Gerber X2 Setup. Najedź kursorem na obraz, aby przełączać się między kartami Layers to plot i Advanced.

Jednostki

W tej sekcji wybierz jednostki używane w generowanym pliku:

• Inches – włącz tę opcję, aby używać jednostek imperialnych, w których wszystkie operacje są wykonywane w milsach (1 mil = 1/1000 cala).
• Millimeters – włącz tę opcję, aby używać jednostek metrycznych, w których wszystkie operacje są wykonywane w milimetrach.

Miejsca dziesiętne

Użyj listy rozwijanej w tej sekcji, aby określić dokładność liczbową współrzędnych rysowania w pliku Gerber.

Pliki wyjściowe: NazwaPliku.Rozszerzenie

W tej sekcji wybierz sposób nadawania nazw generowanym plikom Gerber:

• *.gbr – włącz tę opcję, aby generować warstwy z unikatowymi nazwami plików, ale z tym samym rozszerzeniem (.gbr).
• filename.* (gtl, gbl, gto,...) – włącz tę opcję, aby generować warstwy z tą samą nazwą pliku, ale z różnymi rozszerzeniami (.gtl, .gbl, .gto,...).

Inne

• Include unconnected mid-layer pads – włącz tę opcję, aby uwzględniać niepodłączone pady na warstwach wewnętrznych w plikach Gerber.
• Generate Reports – włącz tę opcję, aby generować następujące pliki: .REP, .EXTREP, .apr i .APR_LIB.
• Merge regions and pads inside Footprint – włącz tę opcję, aby scalać regiony i pady w obrębie footprintu podczas generowania plików Gerber.

Karta warstw do rysowania

Ta karta umożliwia określenie, które warstwy bieżącego dokumentu PCB mają być uwzględnione w plikach wyjściowych Gerber X2.

• Layers List – lista warstw bieżącej płytki PCB dostępnych do eksportu do formatu Gerber. Warstwy są pogrupowane według typów (obrys płytki, warstwy miedzi, warstwy opisowe, maska lutownicza, maska pasty lutowniczej, warstwy mechaniczne, otwory itp.). Dla każdej warstwy dostępne są następujące informacje i opcje:
  • File Name – nazwa pliku wyjściowego Gerber dla danej warstwy. Nazwa jest tworzona na podstawie nazwy projektu, warstwy i funkcji, a poszczególne człony są oddzielone znakiem podkreślenia. W razie potrzeby kliknij nazwę warstwy, aby wpisać nową nazwę.
  • Layer Name – nazwa warstwy przypisana do pliku wyjściowego zgodnie z definicją stosu warstw płytki.
  • Plot – włącz tę opcję, aby uwzględnić dane Gerber dla tej warstwy lub grupy warstw w generowanych plikach wyjściowych. Wyłącz ją, aby pominąć generowanie danych dla tej warstwy.

  Pierwszą warstwą na liście jest Board Outline. Nie jest to standardowa warstwa projektowa, taka jak warstwa miedzi, opisowa czy mechaniczna. Plik produkcyjny generowany po włączeniu tej warstwy zawiera profil płytki (Board Profile), w którym obrys płytki (Board Shape) jest reprezentowany przez połączoną, zamkniętą ścieżkę generowaną automatycznie na podstawie zdefiniowanego kształtu płytki. Profil zawiera również kształt (wielokąt) definiujący każde wycięcie w płytce. 

  Profil płytki jest dostępny na liście Layers to Plot zarówno dla plików wyjściowych Gerber, jak i Gerber X2. W razie potrzeby możesz zmienić nazwę tego pliku tak jak nazwy innych plików na liście.

  Edytor PCB umożliwia również skonfigurowanie warstwy mechanicznej tak, aby miała typ Board Shape. Ta warstwa mechaniczna jest niezależna od opcji Board Profile dostępnej w oknach dialogowych Gerber Setup i Gerber X2 Setup. Jeśli zamierzasz użyć warstwy Board Shape, musi ona zawierać zdefiniowaną przez użytkownika zamkniętą granicę określającą obrys płytki oraz wszelkie występujące w niej wycięcia. Dowiedz się więcej o typie warstwy Board Shape.

  Odwiedź witrynę Ucamco, aby dowiedzieć się więcej o formacie plików Gerber. Więcej informacji o profilu płytki znajdziesz w sekcji 6.5 specyfikacji formatu Gerber (dostępnej na tej stronie).

  Kliknij przycisk po prawej stronie nagłówka kolumny Layer Name, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw wyjściowych. Kliknij przycisk  przypisany do grupy warstw, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw wyjściowych w wybranej grupie.

  Podczas generowania plików Gerber X2 dla panelu PCB (osadzonej macierzy płytek) okno dialogowe zawiera kolumnę panelu oraz kolumnę warstw dla każdej płytki umieszczonej w panelu. Użyj tej dodatkowej kolumny, aby szybko sprawdzić, czy poszczególne warstwy płytek są przypisane do właściwych warstw panelu.

  
  Przykład okna dialogowego Gerber X2 Setup dla dokumentu PCB zawierającego panel.

  Jeśli projekt zawiera przelotki z przypisanymi typami IPC-4761, odpowiednie warstwy mechaniczne (takie jak wypełnienie, pokrycie miedzią itp.) będą widoczne na liście warstw w grupie IPC-4761 Via Type Features.

• Plot Layers – użyj listy rozwijanej, aby otworzyć menu poleceń umożliwiających włączenie lub wyłączenie pola Plot dla wszystkich warstw w obszarze Layers to Plot:

  • Select All – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot (dane Gerber zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
  • Deselect All – wybierz, aby usunąć zaznaczenie wszystkich pól w kolumnie Plot (dane Gerber nie zostaną utworzone).
  • Select Used – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot dla wymienionych warstw używanych w projekcie.
  • Edit Group – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers, w którym możesz wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw wyjściowych w wybranej grupie warstw. Możesz również kliknąć przycisk  ​ przypisany do grupy warstw, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers.

   

Karta Zaawansowane

Tolerancje apertur

Użyj opcji w tym obszarze, aby ustawić zakres tolerancji stosowany przy dopasowywaniu apertur do poszczególnych elementów danych wyjściowych.

• Plus – służy do określenia dodatniej tolerancji dopasowania apertur.
• Minus – służy do określenia ujemnej tolerancji dopasowania apertur.

Typ plotera

W tym obszarze określ typ docelowego fotoplotera:

• Unsorted (raster) – wybierz, aby użyć urządzenia rastrowego (domyślnie).
• Sorted (vector) – wybierz, aby użyć urządzenia wektorowego.

Ustawienia specyficzne dla Gerber X2

• File Subject – użyj tego pola, aby wybrać typ pliku, który zostanie uwzględniony jako atrybut Part w plikach wyjściowych Gerber X2. Lista rozwijana zawiera następujące opcje:
  • None
  • Autodetect – automatycznie przypisuje atrybut z poniższej listy na podstawie typu pliku płytki. Na przykład dokumentowi PCB zawierającemu projekt pojedynczej płytki zostanie przypisany atrybut części Single.
  • Single – pojedyncza płytka PCB.
  • CustomerPanel – macierz płytek lub panel wysyłkowy.
  • ProductionPanel – panel roboczy lub produkcyjny.
  • Coupon – kupon testowy (płytka do testowania parametrów powiązana z projektem płytki głównej).
  • Other – żadna z powyższych opcji. W pliku ciąg znaków dołączony do atrybutu w sposób nieformalny określa część.
• File Comment – wprowadź komentarz, który zostanie uwzględniony jako atrybut w generowanych plikach wyjściowych.

Pozostałe

• Optimize change location commands – po włączeniu tej opcji dane położenia X lub Y są pomijane, jeśli nie zmieniają się między kolejnymi obiektami.
• Generate DRC Rules export file (.RUL) – włącz tę opcję, aby wygenerować plik eksportu reguł DRC. Raport zawiera szczegółowe informacje o regułach projektowych zdefiniowanych w źródłowym dokumencie PCB, na podstawie którego generowane są dane Gerber.

Wersja ODB++

Wybierz wersję ODB++, w której mają być zapisane generowane pliki wyjściowe: v. 8.1 lub starszą wersję v. 7.0.

Jednostki

Gdy opcja v. 8.1 jest wybrana jako ODB++ Version, wybierz Millimeters lub Inches jako preferowaną jednostkę miary. Gdy opcja v. 7.0 jest wybrana jako ODB++ Version, domyślnie wybrane są Inches i nie można tego zmienić.

Opcje plików

Zaznacz pole obok typu pliku, którego chcesz użyć do generowania plików wyjściowych. Dostępne opcje obejmują pliki nieskompresowane, .zip oraz .tar/.tgz.

Uwzględniane dane

• Include Net List – po włączeniu tej opcji wygenerowane pliki wyjściowe będą zawierały listę połączeń.

  • Neutralize Net Names – po włączeniu tej opcji nazwy sieci w generowanych plikach wyjściowych są zastępowane przez Net_[1-…]. 

  • Merge Net-Tie Nets – po włączeniu tej opcji, jeśli projekt zawiera sieci połączone elementami Net-Tie, sieci te będą wykazywane na liście połączeń jako odrębne, pojedyncze sieci. Należy pamiętać, że ta opcja jest niedostępna, gdy włączona jest opcja Generate shortf: List of Intentional Shorts (Net-Ties).

  • Generate shortf: List of Intentional Shorts (Net-Ties) – podczas generowania plików wyjściowych w formacie ODB++ w wersji 8.1 (opcja v. 8.1 wybrana jako ODB++ Version) włącz tę opcję, aby wygenerować plik shortf zawierający listę sieci i obiektów miedzianych, których celowe zwarcie jest dozwolone („Net-Ties”). Wygenerowany plik znajduje się w podfolderze eda danych wyjściowych kroku. Należy pamiętać, że ta opcja jest niedostępna, gdy włączona jest opcja Merge Net-Tie Nets.

• Include Components – po włączeniu tej opcji wygenerowane pliki wyjściowe będą zawierały elementy.

  • Remove Component Properties – po włączeniu tej opcji właściwości (parametry) elementów zostaną usunięte z wygenerowanych plików wyjściowych.

    Gdy opcja jest wyłączona, parametry elementów są uwzględniane w generowanych plikach ODB++ jako rekordy właściwości elementów. Należy pamiętać, że uwzględnianie parametrów BOM nie jest obecnie obsługiwane.

  • Distinguish different footprints with the same name – po włączeniu tej opcji, jeśli jeden z footprintów o tej samej nazwie został zmodyfikowany, w plikach wyjściowych zmieniany jest tylko ten footprint. Gdy opcja jest wyłączona, wszystkie footprinty o tej samej nazwie będą widoczne w plikach wyjściowych jako zmodyfikowane.

  • Include Variants Data – podczas generowania plików wyjściowych w formacie ODB++ w wersji 8.1 (opcja v. 8.1 wybrana jako ODB++ Version) włącz tę opcję, aby uwzględnić informacje o wszystkich warianty projektu (w tym [No Variations]). Gdy ta opcja jest włączona, dane wyjściowe zawierają następujące informacje:

    • Stan każdego komponentu w każdym eksportowanym wariancie (montowany / niemontowany).

    • Informacje o częściach alternatywnych na poziomie komponentu dla każdego eksportowanego wariantu.

    • Parametry każdego komponentu zgodne z wariantem.

    • Parametry niestandardowe przypisane do każdego wariantu/komponentu.

    Gdy ta opcja jest wyłączona, dane wyjściowe są generowane dla wariantu wybranego w pliku Outjob lub, gdy dane wyjściowe są generowane bezpośrednio z edytora PCB (File » Fabrication Outputs » ODB++), dla aktualnie aktywnego wariantu wybranego w panelu Projects.

    • Gdy generowanie ODB++ jest konfigurowane w pliku Outjob i opcja Include Variants Data jest włączona, dane wyjściowe ODB++ obejmują wszystkie warianty projektu, niezależnie od tego, który wariant wybrano w pliku Outjob lub dla danych wyjściowych.

    • Należy pamiętać, że różnice w maskach pasty lutowniczej nie są uwzględniane. Aby je uwzględnić, upewnij się, że opcja Allow Variation for Paste Mask jest włączona w ustawieniach wymaganych wariantów, i wygeneruj dane wyjściowe dla każdego wariantu osobno, przy wyłączonej opcji Include Variants Data w oknie dialogowym ODB++ Setup.

Inne

• Include unconnected mid-layer pads – zaznacz, aby zezwolić na niepodłączone pola lutownicze w warstwach wewnętrznych w plikach wyjściowych ODB++.

• Generate DRC Rules export file (.RUL) – zaznacz, aby wygenerować plik .RUL zawierający wszystkie reguły projektowe zdefiniowane dla dokumentu źródłowego, z którego generowane są dane ODB++.

• Export only the objects inside the board outline – zaznacz, aby określić źródło używane do utworzenia warstwy profilu ODB++. Warstwa profilu zawiera zewnętrzny obrys płytki. Domyślnie to pole jest ustawione na Board Outline (określany również jako kształt płytki — zamknięty wielokąt wyznaczający granicę, czyli zasięg PCB). Jest on tworzony z każdą nową płytką PCB i prawdopodobnie stanowi najlepsze źródło do utworzenia warstwy profilu. Jeśli projekt nie ma przypisanego kształtu płytki, można wskazać źródłową warstwę PCB, na której zdefiniowano zamknięty wielokąt reprezentujący obrys płytki (np. warstwę KeepOut lub określoną warstwę mechaniczną). Ta opcja jest dostępna tylko wtedy, gdy dokument źródłowy zawiera obiekt osadzonego panelu płytek, i pozwala kontrolować zakres eksportowanych obiektów. Należy pamiętać, że jeśli obiekt (np. tekst) znajduje się poza obrysem płytki, ale go dotyka, a ta opcja jest włączona, obiekt ten nadal zostanie wyeksportowany.

• Generate Additional Tools by Drill Symbols – włącz, aby wygenerować dodatkowe narzędzia wiertarskie na podstawie zdefiniowanych grup symboli otworów. Dodatkowe dane kolumn zostaną dodane tam, gdzie występują w grupach symboli otworów. Istniejące kolumny danych nie zostaną usunięte z wygenerowanych danych wiercenia.

Warstwy do wygenerowania

Zaznacz pole obok każdej warstwy, którą chcesz uwzględnić w generowanych danych wyjściowych.

Generowanie warstw

Użyj listy rozwijanej lub kliknij prawym przyciskiem myszy w sekcji Layers to Plot, aby łatwo wybrać grupę warstw do wygenerowania.

• All On – kliknij, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot (dane ODB++ zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).

• All Off – kliknij, aby usunąć zaznaczenie wszystkich pól w kolumnie Plot (żadne dane ODB++ nie zostaną utworzone).

• Used On – kliknij, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot  dla warstw używanych w projekcie.

• Edit Group – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers, w którym można wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wybranego pliku wyjściowego. Możesz również kliknąć  powiązane z grupą warstw lub kliknąć grupę warstw prawym przyciskiem myszy, a następnie wybrać Edit Group, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers.

Opcje dodatkowe

Kliknięcie prawym przyciskiem myszy w sekcji Custom Layers spowoduje wyświetlenie:

• Add Layer – kliknij, aby dodać warstwę.

• Edit Layer – kliknij, aby edytować warstwę.

• Delete Layer – kliknij, aby usunąć warstwę.

Kliknij komórkę listy warstw dla warstwy niestandardowej w sekcji Custom Layers, aby otworzyć okno dialogowe Select Layer, w którym można wybrać warstwy dodawane do wybranej warstwy niestandardowej.

• IPC2581 version — użyj listy rozwijanej, aby wybrać odpowiednią wersję IPC-2581.
• Measurement System — użyj listy rozwijanej, aby wybrać jednostki Metric lub Imperial .
• Floating Point Precision — wpisz żądaną liczbę lub użyj klawiszy strzałek, aby wybrać żądaną precyzję liczb zmiennoprzecinkowych.
• OEMDesignNumberRef — użyj listy rozwijanej, aby wybrać parametr komponentu, który ma być używany. Wartość domyślna to DesignItemID.
• Merge Net-Tie Nets — po włączeniu tej opcji, jeśli projekt zawiera sieci połączone komponentami Net-Tie, sieci te będą wykazywane na liście połączeń jako odrębne pojedyncze sieci.
• Distinguish different footprints with the same name — po włączeniu tej opcji, jeśli jeden z footprintów o tej samej nazwie został zmodyfikowany, w danych wyjściowych zmieniony zostanie tylko ten zmodyfikowany footprint. Gdy opcja jest wyłączona, wszystkie footprinty o tej samej nazwie będą widoczne w danych wyjściowych jako zmodyfikowane.

• NC Drill Format – w tym obszarze określ jednostki i format używane w plikach wyjściowych NC Drill.
  • Units
    • Inches – włącz tę opcję, aby używać jednostek imperialnych, w których wszystkie operacje są wykonywane w milsach (1/1000 cala).
    • Millimeters – włącz tę opcję, aby używać jednostek metrycznych, w których wszystkie operacje są wykonywane w  milimetrach. 
  • Format
    • 2:3/4:2 – zapewnia rozdzielczość 1 mil/0,01 mm.
    • 2:4/4:3 – zapewnia rozdzielczość 0,1 mil/1 μm.
    • 2:5/4:4 – zapewnia rozdzielczość 0,01 mil/0,1 μm.
    Wyświetlane formaty zależą od wybranego ustawienia Units, które wpływa również na rozdzielczość. Poszczególne formaty i rozdzielczości podano powyżej. 
    Jeśli używasz jednej z wyższych rozdzielczości, sprawdź, czy producent PCB obsługuje dany format. Formaty 4:3 i 4:4 należy wybierać tylko wtedy, gdy otwory są rozmieszczone na siatce o rastrze mniejszym niż 1 mil.
• Leading/Trailing Zeroes – pomijanie zer to technika zmniejszania rozmiaru generowanych plików danych przez usuwanie wszystkich zer z początku (zer wiodących) lub końca (zer końcowych) liczb.
  • Keep leading and trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, wszystkie zera wiodące i końcowe zostaną uwzględnione w wygenerowanym pliku NC Drill.
  • Suppress leading zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, zera wiodące nie będą uwzględniane w wygenerowanym pliku NC Drill.
  • Suppress trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, zera końcowe nie będą uwzględniane w wygenerowanym pliku NC Drill.
• Coordinate Positions
  • Reference to absolute origin – użyj bezwzględnego początku układu współrzędnych jako punktu odniesienia.
  • Reference to relative origin – użyj względnego początku układu współrzędnych jako punktu odniesienia.
• Other

  • Optimize change location commands – zaznacz tę opcję, aby zoptymalizować polecenia zmiany położenia.

  • Generate separate NC Drill files for plated & non-plated holes – zaznacz tę opcję, aby utworzyć oddzielne pliki wierceń dla otworów metalizowanych i niemetalizowanych.

  • Generate separate NC Drill files for VIA features – zaznacz tę opcję, aby utworzyć oddzielne pliki wierceń dla każdego typu przelotki zgodnego z IPC 4761.

  • Use drilled slot command (G85) – zaznacz tę opcję, aby tworzyć otwory podłużne za pomocą wielu nawierceń.

  • Generate Board Edge Rout Paths – zaznacz tę opcję, aby utworzyć oddzielny plik NC Rout definiujący kształt płytki, w tym jej wycięcia.

    • Rout Tool Dia – określ rozmiar narzędzia używanego do frezowania obrysu płytki. Ta opcja jest dostępna tylko wtedy, gdy włączona jest opcja Generate Board Edge Rout Paths.

  • Generate EIA Binary Drill File (.DRL) – użyj tej opcji, aby wygenerować plik .DRL. DRL to binarny format pliku wierceń. W przypadku wielowarstwowej PCB zawierającej przelotki ślepe i/lub zagrzebane dla każdej pary warstw tworzony jest oddzielny plik wierceń z unikatowym rozszerzeniem.

• Generate Additional Tools by Drill Symbols – włącz tę opcję, aby wygenerować dodatkowe narzędzia wiertnicze na podstawie zdefiniowanych grup symboli wierceń. Dodatkowe kolumny danych zostaną dodane, jeśli występują w grupach symboli wierceń. Istniejące kolumny danych nie zostaną usunięte z wygenerowanych danych wierceń.

Formaty raportu

• Text - włącz, aby raport miał standardowy format tekstowy.
• CSV - włącz, aby użyć standardowego formatu wartości rozdzielanych przecinkami, który można zaimportować do arkusza kalkulacyjnego, np. programu Excel, w celu dalszego przetwarzania.
• IPC-D-356A - włącz, aby wygenerować plik listy połączeń IPC, który zawiera informacje o przelotkach ślepych i zagrzebanych, a także rozróżnia przelotki przelotowe i swobodne pola lutownicze. Po zaimportowaniu do dokumentu CAM wraz z danymi obrazów i wierceń ułatwia on odzyskanie oryginalnych nazw sieci użytych w projekcie PCB, dzięki czemu płytka jest łatwiejsza do zrozumienia i obsługi w edytorze CAM.

Warstwy punktów testowych

Te opcje pozwalają określić zakres raportu:

• Top layer - zaznacz, aby uwzględnić prawidłowe punkty testowe przypisane na górnej stronie płytki.
• Bottom layer - zaznacz, aby uwzględnić prawidłowe punkty testowe przypisane na dolnej stronie płytki.

Jednostki

• Imperial- zaznacz, aby zapisywać współrzędne w calach.
• Metric - zaznacz, aby zapisywać współrzędne w milimetrach.

Pozycje współrzędnych

• Reference to absolute origin - wybierz, aby użyć bezwzględnego początku układu współrzędnych jako punktu odniesienia dla współrzędnych punktów testowych.
• Reference to relative origin - wybierz, aby użyć względnego początku układu współrzędnych jako punktu odniesienia dla współrzędnych punktów testowych.

Opcje IPC-D-356A

• Adjacency Information - zaznacz, aby uwzględnić listę sieci, między którymi może wystąpić zwarcie, a następnie wprowadź kryteria sąsiedztwa w polu tekstowym.
• Board Outline - zaznacz, aby zezwolić na opis obrysów i innych danych typu segmentowego, które nie są połączone z konkretną siecią, a następnie wybierz żądane dane z listy rozwijanej.
• Conductor Traces - więcej informacji znajdziesz w specyfikacji IPC-D-356A.
• Merge Net-Tie Nets - po włączeniu tej opcji, jeśli projekt zawiera sieci połączone za pomocą komponentów Net-Tie, sieci te będą wykazywane na liście połączeń jako odrębne, pojedyncze sieci.