Preparing Fabrication Data
Dostępna jest szeroka gama formatów plików produkcyjnych dla projektów PCB, zarówno do generowania pojedynczych plików, jak i plików zadania wyjściowego, w tym:
-
Gerber RS-274X i Gerber X2
-
ODB++
-
IPC-2581
-
NC Drill
-
Raport stosu warstw płytki
-
Wydruki bazujące na warstwach: złożone rysunki wierceń, rysunki/prowadnice wierceń, końcowe wydruki klisz, wydruki warstw zasilania, wydruki masek lutowniczych/past lutowniczych.
-
Raport punktów testowych produkcyjnych
Wyjścia produkcyjne można dodać do aktywnego pliku Output Job z menu kontrolki [Add New Fabrication Output] w obszarze Fabrication Outputs pliku lub z podmenu Edit » Add Fabrication Outputs głównych menu.
Generowanie danych produkcyjnych Gerber
Każdy plik w formacie Gerber RS274X (znanym również jako Extended Gerber lub GerberX) odpowiada jednej warstwie fizycznej płytki – nadrukowi elementów, górnej warstwie sygnałowej, dolnej warstwie sygnałowej, warstwom maski lutowniczej itd. Ten format pliku zawiera definicje apertur, współrzędne XY dla poleceń rysowania i naświetlania oraz inne informacje potrzebne do produkcji PCB.
Gerber X2 jest bezpośrednim i znacznie bardziej zaawansowanym rozwinięciem standardu Gerber RS-274X i dodaje szeroki zakres dodatkowych danych do produkcji i montażu PCB. W porównaniu ze standardem RS-274X format Gerber X2 zawiera kluczowe informacje, takie jak definicje stosu warstw oraz atrybuty padów i przelotek. Istotną zaletą formatu Gerber X2 jest zgodność wsteczna ze starszym standardem Gerber RS-274X. Jako standard wieloplikowy umożliwia on docelowej firmie produkcyjnej/montażowej, która jeszcze nie przeszła na nowy standard, wyodrębnienie w razie potrzeby tradycyjnych elementów pliku Gerber. Może to być znacząca zaleta dla tych, którzy nie chcą podejmować dużej zmiany formatu plików produkcyjnych, lub dla zakładów produkcyjnych dysponujących mało elastycznym sprzętem i oprogramowaniem.
Ogólną korzyścią z przyjęcia formatu Gerber X2 do przekazywania danych projektu płytki do zakładów produkcyjnych i montażowych jest bogaty zestaw danych produkcyjnych zawartych w plikach oraz zgodność wsteczna z poprzednim standardem, co zapewnia ścieżkę aktualizacji o niskim ryzyku. Przy pełnym wdrożeniu po obu stronach łańcucha CAD-CAM ryzyko związane z błędną interpretacją danych, błędami plików i niejednoznaczną interpretacją danych może zostać w dużej mierze wyeliminowane. Krótko mówiąc, formaty Gerber X2 i IPC-2581 reprezentują nową generację transferu danych od projektu płytki do produkcji.
Gdy plik PCB projektu jest aktywnym dokumentem, zestaw plików Gerber można wygenerować, wybierając File » Fabrication Outputs » Gerber Files lub File » Fabrication Outputs » Gerber X2 Files z głównych menu. Otwiera to odpowiednie okno dialogowe Gerber Setup lub Gerber X2 Setup, w którym można zdefiniować warstwy rysowania oraz ogólną konfigurację stosowaną podczas procesu eksportu. Szczegółowe informacje o opcjach i elementach sterujących dostępnych w tych oknach dialogowych znajdują się w rozwijanych sekcjach poniżej.
Gerber Setup i okna dialogowe Gerber X2 Setup
Dane wyjściowe są generowane w lokalizacji określonej w polu Output Path na karcie Options tab okna dialogowego Project Options. Nazwy wygenerowanych plików będą zawierać nazwę dokumentu PCB.
Wygenerowane wyjście Gerber jest również otwierane jako złożony dokument CAM, który można edytować i/lub zapisać w bieżącym projekcie oraz zarządzać nim za pomocą panelu CAMtastic.
Options and Controls of the Gerber Setup Dialog
Okno dialogowe Gerber Setup. Najedź kursorem na obraz, aby przełączać między kartami Layers to plot i Advanced.
Jednostki
Użyj tego obszaru, aby wybrać jednostki używane w generowanym pliku:
-
Inches – włącz tę opcję, aby używać jednostek imperialnych, gdzie cała praca jest wykonywana w milach (1 mil = 1/1000 cala).
-
Millimeters – włącz tę opcję, aby używać jednostek metrycznych, gdzie cała praca jest wykonywana w milimetrach.
Dziesiętne
Użyj listy rozwijanej w tym obszarze, aby określić precyzję numeryczną współrzędnych rysowania w pliku Gerber.
Wyjścia: NazwaPliku.Rozszerzenie
Użyj tego obszaru, aby wybrać opcję nazewnictwa dla generowanych plików Gerber:
-
*.gbr – włącz tę opcję, aby generować warstwy z unikalnymi nazwami plików, ale z tym samym pojedynczym rozszerzeniem (.gbr).
-
filename.* (gtl, gbl, gto,...) – włącz tę opcję, aby generować warstwy z tą samą nazwą pliku, ale z różnymi rozszerzeniami (.gtl, .gbl, .gto,...).
Inne
-
Include unconnected mid-layer pads – włącz tę opcję, aby zezwolić na niepołączone pady na warstwie wewnętrznej w wydrukach Gerber.
-
Generate Reports – włącz tę opcję, aby wygenerować następujące pliki:
.REP,.EXTREP,.apri.APR_LIB. -
Merge regions and pads inside Footprint – włącz tę opcję, aby scalać obszary i pady w obrębie footprintu podczas generowania wyjść Gerber.
Karta Layers to Plot
Ta karta umożliwia skonfigurowanie, które warstwy mają zostać uwzględnione w wyjściu Gerber dla bieżącego dokumentu PCB.
-
Layers List – lista warstw bieżącego PCB dostępnych do eksportu do Gerber. Warstwy są pogrupowane według typu (warstwy miedziane, nadruk, maska lutownicza, maska pasty, warstwy mechaniczne itd.). Każda warstwa jest przedstawiona w następujący sposób:
-
File Name – nazwa indywidualnego pliku wyjściowego Gerber. Nazewnictwo opiera się na nazwie projektu, warstwie i funkcji oraz wykorzystuje znak podkreślenia jako separator opisowy. Kliknij nazwę warstwy, aby w razie potrzeby wpisać nową nazwę.
-
Layer Name – nazwa warstwy odnosząca się do pliku wyjściowego, zgodnie z definicją stosu warstw płytki.
-
Plot – włącz tę opcję, aby uwzględnić wykres Gerber dla tej warstwy lub grupy warstw w generowanych danych wyjściowych. Wyłącz ją, aby wykluczyć generowanie wykresu dla tej warstwy.
-
Mirror – włącz tę opcję dla warstwy lub grupy warstw, jeśli chcesz utworzyć lustrzane odbicie pliku Gerber.
Kliknij przycisk
po prawej stronie nagłówka kolumny Layer Name, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodane do wszystkich warstw wykresu. Kliknij przycisk powiązany z grupą warstw, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodane do wszystkich warstw wykresu w wybranej grupie warstw.
Gdy wyjście Gerber jest generowane dla panelu PCB (osadzonej macierzy płytek), okno dialogowe zawiera kolumnę dla panelu oraz kolumnę warstw dla każdej płytki zawartej w panelu. Użyj tej nowej kolumny, aby szybko sprawdzić, czy różne warstwy płytek są odwzorowane na właściwe warstwy panelu.
Przykład okna dialogowego Gerber Setup dla dokumentu PCB zawierającego panel.Na dole listy Layers to plot znajduje się sekcja Layer Classes . Za pomocą pól wyboru dla klas warstw możesz szybko włączyć wykreślanie dla wszystkich warstw należących do określonej klasy warstw. Domyślne klasy warstw (Component Layers, Signal Layers, Electrical Layers i All Layers) oraz wszelkie klasy warstw zdefiniowane przez użytkownika (zdefiniowane w oknie dialogowym Object Class Explorer dialog) są tutaj wymienione.
Lista Layer Classes -
-
Plot Layers – użyj listy rozwijanej, aby uzyskać dostęp do menu poleceń umożliwiających włączenie lub wyłączenie pola Plot dla wszystkich warstw w obszarze Layers to plot:
- Select All – wybierz tę opcję, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot (dane Gerber zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
- Deselect All – wybierz tę opcję, aby wyczyścić wszystkie zaznaczone pola w kolumnie Plot (żadne dane Gerber nie zostaną utworzone).
- Select Used – wybierz tę opcję, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot dla wymienionych warstw używanych w projekcie.
-
Edit Group – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers, w którym możesz wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw wykresu w wybranej grupie warstw. Możesz też kliknąć przycisk powiązany z grupą warstw, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers.
-
Mirror Layers – użyj listy rozwijanej, aby uzyskać dostęp do menu poleceń umożliwiających włączenie lub wyłączenie pola Mirror dla wszystkich warstw w obszarze Layers to plot:
- Select All – wybierz tę opcję, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Mirror (dane Gerber zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
- Deselect All – wybierz tę opcję, aby wyczyścić wszystkie zaznaczone pola w kolumnie Mirror (żadne dane Gerber nie zostaną utworzone).
- Select Used – wybierz tę opcję, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Mirror dla wymienionych warstw używanych w projekcie.
Karta Advanced
Tolerancje dopasowania apertur
- Plus – użyj tego pola, aby zdefiniować dodatnią tolerancję dopasowania apertur.
- Minus – użyj tego pola, aby zdefiniować ujemną tolerancję dopasowania apertur.
Zera wiodące/końcowe
- Keep leading and trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, wszystkie zera wiodące i końcowe będą widoczne w wygenerowanym pliku Gerber.
- Suppress leading zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku Gerber nie będą widoczne żadne zera wiodące.
- Suppress trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku Gerber nie będą widoczne żadne zera końcowe.
Typ plotera
- Unsorted (raster) – wybierz tę opcję, aby używać urządzenia rastrowego (domyślnie).
- Sorted (vector) – wybierz tę opcję, aby używać urządzenia wektorowego.
Inne
- Optimize change location commands – gdy ta opcja jest włączona, dane położenia X lub Y nie są uwzględniane, jeśli nie zmieniają się od jednego obiektu do następnego.
- G54 on aperture change – zaznacz tę opcję, aby obracać koło apertur plotera po każdej zmianie apertury.
- Use software arcs – zaznacz tę opcję, aby używać łuków programowych.
- Use polygons for octagonal pads – zaznacz tę opcję, aby używać wielokątów dla wszelkich padów ośmiokątnych.
-
Generate DRC Rules export file (.RUL) – zaznacz tę opcję, aby wygenerować plik eksportu reguł DRC (
.RUL). Ten raport pliku zawiera szczegóły reguł projektowych dla źródłowego dokumentu PCB, z którego generowane są dane Gerber.
Karta Legacy
Karta Legacy okna dialogowego Gerber Setup
Rozmiar filmu
- X(horizontal) – wprowadź wartość długości filmu.
- Y(vertical) – wprowadź wartość szerokości filmu.
- Border size – wprowadź wartość rozmiaru obramowania filmu.
Pozycja na filmie
Użyj poniższych opcji, aby wybrać pozycję na filmie:
- Reference to absolute origin
- Reference to relative origin
- Center on film
Tryb wsadowy
- Separate file per layer – wybierz tę opcję, jeśli chcesz, aby każda warstwa generowała osobny plik Gerber.
- Panelize layers – wybierz tę opcję, jeśli chcesz, aby został wygenerowany tylko jeden plik Gerber w formacie panelizacji.
Apertury
- Embedded apertures (RS274X) – gdy ta opcja jest włączona, apertury są osadzane w plikach Gerber zgodnie ze standardem RS274X, a wszystkie informacje dla każdej warstwy są zawarte w jednym pliku. Włączenie tej opcji zapewnia, że bieżąca lista apertur zawiera wszystkie wymagane apertury. Jeśli ta opcja jest wyłączona, dostępne stają się dodatkowe elementy sterujące w tym obszarze.
- Maximum aperture size – wprowadź maksymalny rozmiar apertur dla projektu.
- Generate relief shapes – zaznacz tę opcję, aby tworzyć apertury w stylu relief.
- Flash pad shapes – zaznacz tę opcję, aby błyskowo nanosić kształty padów.
- Flash all fills – zaznacz tę opcję, aby błyskowo nanosić wszystkie wypełnienia.
- Apertures List – wyświetla wszystkie bieżące dane apertur.
-
New – użyj listy rozwijanej, aby uzyskać dostęp do menu poleceń umożliwiających dodanie nowego aperturu oraz zapisanie lub wczytanie listy apertur do/z pliku apertur:
- Add Aperture – wybierz, aby otworzyć okno dialogowe Edit Aperture dialog, w którym można określić właściwości nowego aperturu.
- Load – wybierz, aby otworzyć okno dialogowe, w którym można wskazać lokalizację pliku apertur do wczytania.
- Save – wybierz, aby zapisać bieżące apertury z listy apertur.
-
Edit – użyj listy rozwijanej, aby uzyskać dostęp do menu poleceń umożliwiających edycję wybranego aperturu lub listy apertur:
- Edit Aperture – wybierz, aby edytować właściwości wybranego aperturu w oknie dialogowym Edit Aperture dialog.
- Rename Aperture – wybierz, aby edytować właściwości wybranego aperturu w oknie dialogowym Edit Aperture
- Clear All – wybierz, aby usunąć wszystkie apertury z listy apertur.
- Create List from PCB – wybierz, aby utworzyć listę apertur na podstawie bieżącego projektu PCB.
-
– wybierz, aby usunąć wybrany apertur.
Edit Aperture dialogNotes about Apertures
Jeśli producent PCB nie wymaga obsługi osadzonych apertur, zdecydowanie zaleca się użycie opcji Embedded apertures (RS274X). Większość nowoczesnych fotoploterów to plotery rastrowe, które mogą przyjmować apertury o dowolnym rozmiarze. Zazwyczaj akceptują one również pliki Gerber z osadzonymi aperturami.
Jeśli producent nie korzysta z osadzonych apertur, wraz z plikami Gerber należy dołączyć osobny plik apertur (*.apt). Jeśli używasz istniejącego pliku apertur zamiast wygenerowanego, Edytor PCB skanuje elementy pierwotne (ścieżki, pady itp.) w dokumencie PCB i dopasowuje je do opisów apertur w załadowanym pliku *.apt. Jeśli nie ma dokładnego dopasowania aperturu do elementu pierwotnego, Edytor PCB automatycznie paint ten element odpowiednio mniejszym aperturem. Jeśli nie ma odpowiedniego aperturu, którym można „malować”, zostanie wygenerowany plik *.MAT (match) z listą brakujących apertur, a generowanie pliku Gerber zostanie przerwane.
Options and Controls of the Gerber X2 Setup Dialog
Okno dialogowe Gerber X2 Setup. Najedź kursorem myszy na obraz, aby przełączać między kartami Layers to plot i Advanced.
Units
Użyj tego obszaru, aby wybrać jednostki używane w generowanym pliku:
- Inches – włącz tę opcję, aby używać jednostek imperialnych, w których wszystkie operacje są wykonywane w milach (1 mil = 1/1000 cala).
- Millimeters – włącz tę opcję, aby używać jednostek metrycznych, w których wszystkie operacje są wykonywane w milimetrach.
Decimal
Użyj listy rozwijanej w tym obszarze, aby określić precyzję numeryczną współrzędnych wykreślania w pliku Gerber.
Outputs: FileName.Extension
Użyj tego obszaru, aby wybrać opcję nazewnictwa dla generowanych plików Gerber:
- *.gbr – włącz tę opcję, aby generować warstwy z unikalnymi nazwami plików, ale z tym samym pojedynczym rozszerzeniem (.gbr).
- filename.* (gtl, gbl, gto,...) – włącz tę opcję, aby generować warstwy z tą samą nazwą pliku, ale z różnymi rozszerzeniami (.gtl, .gbl, .gto,...).
Others
- Include unconnected mid-layer pads – włącz tę opcję, aby zezwolić na niepołączone pady w warstwie pośredniej na wydrukach Gerber.
-
Generate Reports – włącz tę opcję, aby wygenerować następujące pliki:
.REP,.EXTREP,.aproraz.APR_LIB. - Merge regions and pads inside Footprint – włącz tę opcję, aby podczas generowania wyjść Gerber scalać obszary i pady w obrębie footprintu.
Layers to plot Tab
Ta karta umożliwia skonfigurowanie, które warstwy mają zostać wykreślone w wyjściu Gerber X2 dla bieżącego dokumentu PCB.
-
Layers List – lista warstw bieżącej płytki PCB dostępnych do wyjścia Gerber. Warstwy są pogrupowane według typów (Board Outline, Copper Layers, Silkscreen, Solder Mask, Paste Mask, Mechanical Layers, Drills itp.). Każda warstwa jest przedstawiona za pomocą następujących elementów:
- File Name – nazwa indywidualnego pliku wyjściowego Gerber. Nazewnictwo opiera się na nazwie projektu, warstwie i funkcji oraz używa znaku podkreślenia jako separatora opisowego. Kliknij nazwę warstwy, aby w razie potrzeby wpisać nową nazwę.
- Layer Name – nazwa warstwy odnosząca się do pliku wyjściowego, zgodnie z definicją stosu warstw płytki.
- Plot – włącz tę opcję, aby uwzględnić wydruk Gerber dla tej warstwy lub grupy warstw w generowanym wyjściu. Wyłącz ją, aby pominąć generowanie wydruku dla tej warstwy.
Kliknij przycisk po prawej stronie nagłówka kolumny Layer Name, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw wydruku. Kliknij przycisk powiązany z grupą warstw, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers i wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw wydruku w wybranej grupie warstw.
Gdy wyjście Gerber X2 jest generowane dla panelu PCB (osadzonej macierzy płytek), okno dialogowe zawiera kolumnę panelu oraz kolumnę warstw dla każdej płytki uwzględnionej w panelu. Użyj tej nowej kolumny, aby szybko sprawdzić, czy różne warstwy płytek są przypisane do właściwych warstw panelu.
Przykład okna dialogowego Gerber X2 Setup dla dokumentu PCB zawierającego panel. -
Plot Layers – użyj listy rozwijanej, aby uzyskać dostęp do menu poleceń umożliwiających włączenie lub wyłączenie pola Plot dla wszystkich warstw w obszarze Layers to Plot:
- Select All – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot (dane Gerber zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
- Deselect All – wybierz, aby wyczyścić wszystkie zaznaczone pola w kolumnie Plot (żadne dane Gerber nie zostaną utworzone).
- Select Used – wybierz, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot dla wymienionych warstw używanych w projekcie.
-
Edit Group – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers, w którym można wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich warstw wydruku w wybranej grupie warstw. Możesz także kliknąć przycisk powiązany z grupą warstw, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers.
Advanced Tab
Aperture Tolerances
Użyj opcji w tym obszarze, aby ustawić zakres tolerancji stosowany przy dopasowywaniu apertur dla każdego elementu na wydrukach.
- Plus – służy do definiowania dodatniej tolerancji dla dopasowywania apertur.
- Minus – służy do definiowania ujemnej tolerancji dla dopasowywania apertur.
Plotter Type
Użyj tego obszaru, aby określić docelowy typ fotoplotera:
- Unsorted (raster) – wybierz, aby używać urządzenia rastrowego (domyślnie).
- Sorted (vector) – wybierz, aby używać urządzenia wektorowego.
Specyficzne dla Gerber X2
-
File Subject – użyj tego pola, aby wybrać typ pliku, który jest dołączany jako atrybut
Partw danych wyjściowych Gerber X2. Lista rozwijana udostępnia następujące opcje:-
None -
Autodetect– automatycznie przypisuje atrybut z poniższej listy na podstawie typu pliku płytki. Na przykład dokument PCB zawierający projekt pojedynczej płytki otrzyma atrybut częściSingle. -
Single– pojedyncza płytka PCB. -
CustomerPanel– tablica płytek lub panel wysyłkowy. -
ProductionPanel– panel roboczy lub panel produkcyjny. -
Coupon– kupon (płytka testowa wydajności powiązana z głównym projektem płytki). -
Other– żadne z powyższych. W pliku ciąg znaków dołączony do atrybutu w nieformalny sposób wskazuje część.
-
- File Comment – wprowadź komentarz, który zostanie dołączony jako atrybut do wygenerowanych danych wyjściowych.
Inne
- Optimize change location commands – gdy ta opcja jest włączona, dane położenia X lub Y nie są uwzględniane, jeśli nie zmieniają się od jednego obiektu do następnego.
- Generate DRC Rules export file (.RUL) – włącz tę opcję, aby wygenerować plik eksportu reguł DRC. Raport zawiera szczegóły reguł projektowych zdefiniowanych dla źródłowego dokumentu PCB, z którego generowane są dane Gerber.
Generowanie danych produkcyjnych ODB++
ODB++ to format wymiany danych CAD-do-CAM używany przy projektowaniu i wytwarzaniu obwodów drukowanych. Format został pierwotnie opracowany przez Valor Computerized Systems, Ltd., jako otwarta baza danych, która miała zapewnić bogatszą w informacje wymianę danych między oprogramowaniem do projektowania PCB a oprogramowaniem Valor CAD-CAM używanym przez producentów PCB.
Okno dialogowe ODB++ Setup udostępnia ustawienia pozwalające w pełni skonfigurować opcje wyjściowe plików ODB++. Do tego okna można uzyskać dostęp na jeden z następujących sposobów:
-
Używając generatora wyjścia ODB w pliku konfiguracji OutputJob (
*.OutJob). Dane wyjściowe są generowane po uruchomieniu skonfigurowanego generatora wyjścia. - W aktywnym dokumencie PCB kliknij File » Fabrication Outputs » ODB++ Files. Dane wyjściowe zostaną wygenerowane natychmiast po kliknięciu OK w oknie dialogowym.
Options and Controls of the ODB++ Setup Dialog
Wersja ODB++
Wybierz wersję ODB++, w której mają zostać sformatowane wygenerowane dane wyjściowe: v. 8.1 lub starsza v. 7.0.
Podczas generowania danych wyjściowych sformatowanych w wersji ODB++ 8.1 obsługiwanych jest wiele funkcji.
-
Support for layer subtypes – uwzględniane są informacje o podtypach warstw sztywnych i elastycznych, aby zapewnić obsługę produkcji płytek rigid-flex PCB. Obsługiwane są następujące podtypy warstw:
-
COVERLAY– odstępy warstwy coverlay. -
STIFFENER– kształty i lokalizacje, w których na PCB umieszczany jest materiał usztywniający. -
BEND_AREA– do oznaczania obszarów na PCB, które są zginane podczas użytkowania płytki. -
FLEX_AREA– przechowuje geometrie elastycznych części płytki. -
RIGID_AREA– przechowuje geometrie sztywnych części płytki. -
SIGNAL_FLEX– warstwa sygnałowa (miedziana) na laminacie elastycznym. Służy do odróżnienia od sygnału na laminacie sztywnym w płytkach rigid-flex. -
PG_FLEX– warstwa zasilania i masy (miedziana) na laminacie elastycznym. Służy do odróżnienia od warstwy zasilania i masy na laminacie sztywnym w płytkach rigid-flex.
-
-
Support for a zones file – podczas generowania danych wyjściowych dla płytek rigid-flex generowany jest plik
zones. Ten plik (znajdujący się w folderze\steps\pcbwygenerowanych danych wyjściowych) zawiera informacje o wszystkich strefach (obszarach płytki) zdefiniowanych w projekcie, w tym o zaangażowanych warstwach oraz współrzędnych obrysu każdej strefy. -
Support for geometry on the stiffener layer – podczas generowania danych wyjściowych dla płytek rigid-flex generowane są informacje geometryczne (profil i grubość) na warstwie usztywniającej (
).
-
Backdrill generation – backdrille zatrzymują się na warstwie poprzedzającej tę zdefiniowaną w Layer Stack Manager, aby były poprawnie traktowane.
-
Support for a shortf file – obsługiwane jest generowanie pliku
shortf. Ten plik (znajdujący się w folderze\steps\pcb\edawygenerowanych danych wyjściowych) zawiera listę sieci i prymitywów miedzianych, którym celowo zezwolono na zwarcie („Net-Ties”). Pozwala to uniknąć dublowania dokumentacji wysyłanej do producenta, tworząc jeden pakiet ODB++ z listą scalonych net tie do produkcji oraz drugi bez scalonych net tie do testów In-Circuit Testing (
).
Obsługa generowania pliku
shortfjest dostępna, gdy opcjaODB.IntentionalShortsjest włączona w oknie dialogowym ustawień zaawansowanych . -
Support for mid-layer components – komponenty umieszczone na warstwie wewnętrznej są uwzględniane w eksporcie. Jest to realizowane przez dodanie atrybutu warstwy umieszczenia do danych warstwy komponentu w eksportowanych plikach ODB++ (
).
Jednostki
Gdy opcja v. 8.1 jest wybrana jako ODB++ Version, wybierz Millimeters lub Inches jako preferowaną jednostkę miary. Gdy opcja v. 7.0 jest wybrana jako ODB++ Version, Inches są wybierane domyślnie i nie można ich zmienić.
Opcje plików
Zaznacz pole obok typu pliku, którego chcesz użyć do generowania plików wyjściowych. Dostępne opcje obejmują pliki nieskompresowane, .zip oraz .tar/.tgz.
Dołączone dane
-
Include Net List – po włączeniu wygenerowane dane wyjściowe będą zawierać netlistę.
-
Neutralize Net Names – po włączeniu nazwy sieci są zastępowane przez
Net_[1-…]w wygenerowanych danych wyjściowych. -
Merge Net-Tie Nets – po włączeniu, jeśli projekt zawiera sieci połączone komponentami Net-Tie, sieci te będą raportowane w netliście jako rozróżnione pojedyncze sieci. Należy pamiętać, że ta opcja jest wyłączona, gdy opcja Generate shortf: List of Intentional Shorts (Net-Ties) jest włączona.
-
Generate shortf: List of Intentional Shorts (Net-Ties) – podczas generowania danych wyjściowych sformatowanych w wersji ODB++ 8.1 (opcja v. 8.1 jest wybrana jako ODB++ Version) włącz tę opcję, aby wygenerować plik
shortf, który zawiera listę sieci i prymitywów miedzianych, którym celowo zezwolono na zwarcie („Net-Ties”). Wygenerowany plik można znaleźć w podfolderzeedawyniku kroku. Należy pamiętać, że ta opcja jest wyłączona, gdy opcja Merge Net-Tie Nets jest włączona.
-
-
Include Components – po włączeniu wygenerowane dane wyjściowe będą zawierać komponenty.
-
Remove Component Properties – po włączeniu właściwości komponentów (parametry) zostaną usunięte z generowanych danych wyjściowych.
-
Distinguish different footprints with the same name – po włączeniu, jeśli jeden z footprintów o tej samej nazwie został zmodyfikowany, w danych wyjściowych zostanie zmieniony tylko ten zmodyfikowany footprint. Gdy opcja nie jest włączona, wszystkie footprinty o tej samej nazwie będą oznaczone w danych wyjściowych jako zmodyfikowane.
-
Include Variants Data – podczas generowania danych wyjściowych w formacie ODB++ w wersji 8.1 (v. 8.1 opcja jest wybrana jako ODB++ Version), włącz, aby uwzględnić informacje o wszystkich wariantach projektu (w tym
[No Variations]). Po włączeniu tej opcji w danych wyjściowych uwzględniane są następujące informacje:-
Stan każdego komponentu w dowolnym eksportowanym wariancie (zamontowany / niezamontowany).
-
Informacje o częściach alternatywnych na poziomie komponentu dla każdego eksportowanego wariantu.
-
Parametry każdego komponentu zgodnie z danym wariantem.
-
Niestandardowe parametry zastosowane do każdego wariantu/komponentu.
Gdy ta opcja jest wyłączona, dane wyjściowe są generowane dla wariantu wybranego w pliku Outjob lub, gdy dane wyjściowe są generowane bezpośrednio z edytora PCB (File » Fabrication Outputs » ODB++), dla aktualnie aktywnego wariantu wybranego w panelu Projects.
-
-
Inne
-
Include unconnected mid-layer pads – zaznacz, aby zezwolić na niepodłączone pady na warstwie pośredniej na wykresach ODB++.
-
Generate DRC Rules export file (.RUL) – zaznacz, aby wygenerować plik
.RUL, który zawiera wszystkie reguły projektowe zdefiniowane dla dokumentu źródłowego, z którego generowane są dane ODB++. -
Export only the objects inside the board outline – zaznacz, aby określić źródło używane do utworzenia warstwy profilu ODB++. Warstwa profilu zawiera zewnętrzną granicę płytki. Domyślnie to pole jest ustawione na Board Outline (nazywane również kształtem płytki; jest to zamknięty wielokątny kształt definiujący granicę lub zasięg PCB). Tworzone z każdą nową płytką PCB, jest to prawdopodobnie najlepsze źródło do utworzenia warstwy Profile. Jeśli Twój projekt nie ma skojarzonego kształtu płytki, możesz wybrać, która źródłowa warstwa PCB została użyta do zdefiniowania zamkniętego wielokąta reprezentującego granicę płytki (np. warstwa KeepOut lub określona warstwa Mechanical). Ta opcja jest dostępna tylko wtedy, gdy dokument źródłowy zawiera osadzony obiekt tablicy płytek, i zapewnia kontrolę nad zakresem eksportowanych obiektów. Należy pamiętać, że jeśli obiekt (np. tekst) znajduje się poza obrysem płytki, ale go dotyka, a opcja ta jest włączona, obiekt ten nadal zostanie wyeksportowany.
-
Generate Additional Tools by Drill Symbols – włącz, aby wygenerować dodatkowe narzędzia wiercące na podstawie zdefiniowanych grupowań Drill Symbol. Dodatkowe dane kolumn zostaną dodane tam, gdzie istnieją w grupowaniu Drill Symbols. Istniejące kolumny danych nie zostaną usunięte z wygenerowanych danych wierceń.
Warstwy do wykreślenia
Zaznacz pole obok każdej konkretnej warstwy, którą chcesz wykreślić jako część generowanych danych wyjściowych.
Kliknij przycisk 
, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers , w którym możesz wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wszystkich wykresów lub do wybranego wykresu.
Okno dialogowe Add Mechanical Layers
Warstwy wykresu
Użyj listy rozwijanej lub kliknij prawym przyciskiem myszy w sekcji Layers to Plot, aby łatwo wybrać grupę warstw do wykreślenia.
-
All On - kliknij, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot (dane ODB++ zostaną utworzone dla wszystkich zaznaczonych warstw).
-
All Off - kliknij, aby wyczyścić wszystkie zaznaczone pola w kolumnie Plot (żadne dane ODB++ nie zostaną utworzone).
-
Used On - kliknij, aby zaznaczyć wszystkie pola w kolumnie Plot warstw używanych w projekcie.
-
Edit Group - kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Add Mechanical Layers , w którym możesz wybrać warstwy mechaniczne dodawane do wybranego wykresu. Możesz także kliknąć
powiązane z grupą warstw lub kliknąć prawym przyciskiem myszy grupę warstw, a następnie wybrać Edit Group, aby uzyskać dostęp do okna dialogowego Add Mechanical Layers .
Dodatkowe opcje
Kliknięcie prawym przyciskiem myszy w sekcji Custom Layers spowoduje wyświetlenie:
-
Add Layer - kliknij, aby dodać warstwę.
-
Edit Layer - kliknij, aby edytować warstwę.
-
Delete Layer - kliknij, aby usunąć warstwę.
Kliknij komórkę listy warstw niestandardowej warstwy w sekcji Custom Layers, aby otworzyć okno dialogowe Select Layer, w którym możesz wybrać warstwy dodawane do wybranej warstwy niestandardowej.
Generowanie z osadzonej tablicy płytek
Podczas generowania danych wyjściowych ODB++ z projektu PCB zawierającego osadzoną tablicę płytek obowiązują następujące zasady:
- Projekt jest automatycznie analizowany pod kątem naruszeń stosu warstw.
- Osadzone płytki, które zostały odwrócone, będą wyświetlać swoje stosy warstw jako odwrócone.
- Warstwy sygnałowe środkowe i wewnętrzne plany, które się różnią, mogą nadal pojawiać się na tym samym panelu warstwy środkowej.
- Warstwy sygnałowe środkowe i wewnętrzne plany mogą być wzajemnie odwracane.
Podczas generowania danych wyjściowych ODB++ z projektu PCB wszystkie obiekty na wszystkich warstwach włączonych do rysowania zostaną wyeksportowane. Jeśli chcesz wyeksportować tylko obiekty projektu znajdujące się wewnątrz obrysu płytki, upewnij się, że wszystkie dodatkowe warstwy zawierające obiekty poza tą granicą są wyłączone z rysowania.
Lokalizacja wygenerowanych plików ODB++
Ścieżka wyjściowa dla generowanych plików zależy od sposobu wygenerowania danych:
- Z pliku OutputJob — wygenerowane pliki są zapisywane w folderze w obrębie folderu projektu. Nazewnictwo i struktura folderów są zdefiniowane w Output Container, do którego kierowane są dane wyjściowe ODB++.
-
Bezpośrednio z PCB — ścieżka wyjściowa jest określona w oknie dialogowym Project Options - Options dialog. Domyślnie ścieżka wyjściowa jest ustawiona na podfolder w folderze zawierającym plik projektu i ma nazwę
Project Outputs for <ProjectName>. Ścieżkę wyjściową można zmienić według potrzeb. Jeśli na karcie Options włączono opcję używania osobnego folderu dla każdego typu danych wyjściowych, pliki ODB++ zostaną zapisane do kolejnego podfolderu o nazwieODB++ Output.
Automatyczne otwieranie wygenerowanych danych wyjściowych ODB++
Podczas generowania danych wyjściowych ODB++ możesz określić, że wynik ma zostać automatycznie otwarty w nowym dokumencie CAM. Sposób realizacji zależy od tego, w jaki sposób generujesz dane wyjściowe:
- Z pliku OutputJob — włącz opcję ODB++ Output auto-load w oknie dialogowym Output Job Options (Tools » Output Job Options z edytora OutputJob).
- Bezpośrednio z PCB — upewnij się, że opcja Open outputs after compile jest włączona na karcie Options okna dialogowego Project Options (Project » Project Options).
Generowanie danych produkcyjnych IPC-2581
Powiązany z istniejącym formatem ODB++, IPC-2581 to standard open source opracowany przez Institute for Printed Circuits IPC-2581 Consortium w 2004 roku, a następnie dopracowany do najnowszych wydań Revision A i B (IPC-2581A/B).
Standard ten stopniowo zyskiwał szerszą akceptację jako alternatywa dla tradycyjnych danych wyjściowych do produkcji, składających się zazwyczaj ze zbioru plików Gerber, Drill, BOM i plików tekstowych itp. Wcześniejsza potrzeba stosowania złożonej mieszanki plików produkcyjnych wynika z ograniczeń tradycyjnego formatu RS-274x Gerber, któremu brakuje definicji stosu warstw, informacji o wierceniach, danych netlisty (połączeń elektrycznych) oraz informacji BOM.
Oficjalna nazwa standardu IPC-2581 to „Generic Requirements for Printed Board Assembly Products Manufacturing Description Data and Transfer Methodology” i oferuje on pojedynczy format pliku oparty na XML, który obejmuje szeroki zakres danych produkcyjnych płytki — od szczegółów stosu warstw, aż po pełne informacje o padach/trasowaniu/komponentach oraz zestawienie materiałowe (BOM).
Pojedynczy plik XML IPC-2581 może zawierać:
- Informacje o obrazie miedzi do trawienia warstw PCB.
- Informacje o stosie warstw płytki (w tym sekcje sztywne i elastyczne).
- Netlistę do testów gołej płytki i testów in-circuit.
- Zestawienie materiałowe komponentów do zakupów i montażu (pick-and-place).
- Uwagi i parametry dotyczące produkcji i montażu.
Potencjalna zaleta przyjęcia formatu IPC-2581 do przekazywania danych projektu płytki do zakładów produkcyjnych i montażowych wynika z bardzo precyzyjnie zdefiniowanego, szczegółowego formatu pojedynczego pliku, który jest w pełni rozumiany po obu stronach procesu. Po ustanowieniu działającego systemu wymiany danych CAD-CAM ryzyko związane z błędną interpretacją danych, błędami plików i różnicami w interpretacji Gerbera zostaje w dużej mierze wyeliminowane. Krótko mówiąc, zarówno format IPC-2581, jak i Gerber X2 reprezentują nową generację transferu danych z projektu płytki do produkcji.
Gdy plik PCB projektu jest załadowany jako aktywny dokument, plik IPC-2581 można wygenerować, wybierając File » Fabrication Outputs » IPC-2581 z menu głównego. Spowoduje to otwarcie początkowego okna dialogowego IPC-2581 Configuration, w którym można określić rewizję standardu IPC-2581, która ma zostać użyta (A lub B), a także jednostki miary i precyzję liczb zmiennoprzecinkowych stosowaną podczas procesu eksportu.
Zdefiniuj ustawienia eksportu w oknie dialogowym IPC-2581 Configuration.
Options and Controls of the IPC-2581 Configuration Dialog
- IPC2581 version — użyj listy rozwijanej, aby wybrać właściwą wersję IPC-2581.
- Measurement System — użyj listy rozwijanej, aby wybrać jednostki Metric lub Imperial .
- Floating Point Precision — wpisz żądaną wartość lub użyj klawiszy strzałek, aby wybrać żądaną precyzję liczb zmiennoprzecinkowych.
- OEMDesignNumberRef — użyj listy rozwijanej, aby wybrać parametr komponentu, który ma zostać użyty. DesignItemID jest wartością domyślną.
- Merge Net-Tie Nets — po włączeniu, jeśli projekt zawiera sieci połączone komponentami Net-Tie, sieci te będą raportowane w netliście jako rozróżnione pojedyncze sieci.
- Distinguish different footprints with the same name — po włączeniu, jeśli jeden z footprintów o tej samej nazwie został zmodyfikowany, w danych wyjściowych zostanie zmieniony tylko ten zmodyfikowany footprint. Gdy opcja nie jest włączona, wszystkie footprinty o tej samej nazwie będą wyświetlane w danych wyjściowych jako zmodyfikowane.
Ustawienie precyzji określa dokładność położenia i wymiarów danych w wygenerowanym pliku zgodnym z IPC-2581, jak pokazano na poniższej ilustracji.
Ta sama sekcja pliku IPC-2581 przy ustawieniu precyzji 2 (po lewej) i 6 (po prawej).
Plik IPC-2581 oparty na XML zostanie wyeksportowany do lokalizacji zdefiniowanej w polu Output Path na karcie Options tab of the Project Options dialog. Otrzyma nazwę w formacie <PCBDocumentName>.cvg.
Generowanie danych produkcyjnych NC Drill
Pliki wierceń są używane podczas procesu produkcji płytki do wykonywania otworów w PCB. Opcje wyjściowe plików NC Drill są konfigurowane w oknie dialogowym NC Drill Setup.
Okno dialogowe NC Drill Setup
Do okna dialogowego NC Drill Setup można uzyskać dostęp na jeden z następujących sposobów:
- Używając generatora wyjścia NC Drill w pliku konfiguracji OutputJob (*.OutJob). Dane wyjściowe są generowane po uruchomieniu skonfigurowanego generatora wyjścia.
- W aktywnym dokumencie PCB kliknij File » Fabrication Outputs » NC Drill Files. Dane wyjściowe zostaną wygenerowane natychmiast po kliknięciu OK w oknie dialogowym.
Options and Controls of the NC Drill Setup Dialog
-
NC Drill Format – użyj tego obszaru, aby określić jednostki i format używane w plikach wyjściowych NC Drill.
-
Units
- Inches – włącz tę opcję, aby używać jednostek imperialnych, gdzie wszystkie operacje są wykonywane w milach (1/1000 cala).
- Millimeters – włącz tę opcję, aby używać jednostek metrycznych, gdzie wszystkie operacje są wykonywane w milimetrach.
-
Format
- 2:3/4:2 – zapewnia rozdzielczość 1 mil/0,01 mm.
- 2:4/4:3 – zapewnia rozdzielczość 0,1 mil/1 μm.
- 2:5/4:4 – zapewnia rozdzielczość 0,01 mil/0,1 μm.
-
Units
-
Leading/Trailing Zeroes – suppressja zer to technika zmniejszająca rozmiar generowanych plików danych przez usuwanie wszystkich zer z początku (leading) lub końca (trailing) liczb.
- Keep leading and trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, wszystkie zera wiodące i końcowe będą widoczne w wygenerowanym pliku NC Drill.
- Suppress leading zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku NC Drill nie będą wyświetlane zera wiodące.
- Suppress trailing zeroes – jeśli ta opcja jest włączona, w wygenerowanym pliku NC Drill nie będą wyświetlane zera końcowe.
-
Coordinate Positions
- Reference to absolute origin – użyj początku bezwzględnego jako punktu odniesienia.
- Reference to relative origin – użyj początku względnego jako punktu odniesienia.
-
Other
-
Optimize change location commands – zaznacz tę opcję, aby zoptymalizować wszystkie polecenia zmiany położenia.
-
Generate separate NC Drill files for plated & non-plated holes – zaznacz tę opcję, aby utworzyć oddzielne pliki wierceń dla otworów metalizowanych i niemetalizowanych.
-
Generate separate NC Drill files for VIA features – zaznacz tę opcję, aby utworzyć oddzielne pliki wierceń dla każdego typu przelotki IPC 4761.
-
Use drilled slot command (G85) – zaznacz tę opcję, aby używać wielu wierconych otworów do tworzenia szczelin.
-
Generate Board Edge Rout Paths – zaznacz tę opcję, aby utworzyć oddzielny plik NC Rout definiujący kształt płytki, w tym wycięcia w płytce.
-
Rout Tool Dia – określ rozmiar narzędzia używanego do frezowania obrysu płytki. Ta opcja jest dostępna tylko wtedy, gdy włączona jest opcja Generate Board Edge Rout Paths.
-
-
Generate EIA Binary Drill File (.DRL) – użyj tej opcji, aby wygenerować plik .DRL. DRL to binarny format pliku wierceń. W przypadku wielowarstwowej płytki PCB zawierającej przelotki ślepe i/lub zagrzebane tworzony jest oddzielny plik wierceń dla każdej pary warstw z unikalnym rozszerzeniem pliku.
-
-
Generate Additional Tools by Drill Symbols - włącz, aby generować dodatkowe narzędzia wiercące na podstawie zdefiniowanych grupowań Drill Symbol. Dodatkowe dane kolumn zostaną dodane tam, gdzie istnieją w grupowaniu Drill Symbols. Istniejące kolumny danych nie zostaną usunięte z wygenerowanych danych wierceń.
Wygenerowane pliki NC Drill
| Filename | Description |
| FileName.DRL | Plik wierceń w formacie binarnym. W przypadku wielowarstwowej płytki PCB zawierającej przelotki ślepe i/lub zagrzebane tworzony jest oddzielny plik wierceń dla każdej pary warstw z unikalnym rozszerzeniem pliku. |
| FileName.DRR | Raport wierceń – zawierający przypisania narzędzi, rozmiary otworów, liczbę otworów i drogę narzędzia. |
| FileName.TXT | Plik wierceń w formacie ASCII. W przypadku wielowarstwowej płytki PCB zawierającej przelotki ślepe i/lub zagrzebane tworzony jest oddzielny plik wierceń dla każdej pary warstw z unikalnym rozszerzeniem pliku. |
| FileName-Plated.TXT | Plik wierceń w formacie ASCII. Przeznaczony specjalnie dla otworów metalizowanych w projekcie PCB. Dla każdego typu otworu – szczelinowego, kwadratowego lub okrągłego – zostanie utworzony oddzielny plik. |
| FileName-NonPlated.TXT | Plik wierceń w formacie ASCII. Przeznaczony specjalnie dla otworów niemetalizowanych w projekcie PCB. Dla każdego typu otworu – szczelinowego, kwadratowego lub okrągłego – zostanie utworzony oddzielny plik. |
| FileName-BoardEdgeRout.TXT | Plik frezowania w formacie ASCII. Przeznaczony specjalnie dla obrysu płytki, w tym wycięć w płytce. |
| FileName.LDP | Raport par wierceń w formacie ASCII. Używany przez CAM Editor do wykrywania przelotek ślepych i zagrzebanych. |
Po wygenerowaniu dane wyjściowe zostaną dodane do projektu i pojawią się w panelu Projects w folderze Generated w odpowiednio nazwanym podfolderze. Jeśli dla każdego typu danych wyjściowych użyto osobnego folderu, do panelu Projects zostaną dodane odpowiadające im (oddzielne) foldery Generated (np. Generated (NC Drill Output)).
Lokalizacja wygenerowanych plików NC Drill
Ścieżka wyjściowa dla wygenerowanych plików zależy od sposobu wygenerowania danych wyjściowych:
- Z pliku OutputJob – wygenerowane pliki są przechowywane w folderze w obrębie folderu projektu. Nazewnictwo i struktura folderów są definiowane w Output Container, do którego kierowane jest wyjście NC Drill File.
- Bezpośrednio z PCB – ścieżka wyjściowa jest określona w oknie dialogowym Project Options – Options dialog. Domyślnie ścieżka wyjściowa jest ustawiona na podfolder w folderze zawierającym plik Project i ma nazwę Project Outputs for <ProjectName>. Ścieżkę wyjściową można zmienić według potrzeb. Jeśli na karcie Options włączono opcję używania osobnego folderu dla każdego typu danych wyjściowych, pliki NC Drill zostaną zapisane w dodatkowym podfolderze o nazwie NC Drill Output.
Automatyczne otwieranie wygenerowanych danych wyjściowych NC Drill
Podczas generowania danych wyjściowych NC Drill można określić, że zostaną one automatycznie otwarte w nowym dokumencie CAM. Sposób realizacji zależy od tego, w jaki sposób generowane są dane wyjściowe:
- Z pliku OutputJob – włącz opcję automatycznego ładowania NC Drill Output w oknie dialogowym Output Job Options (Tools » Output Job Options z OutputJob Editor).
- Bezpośrednio z PCB – upewnij się, że opcja Open outputs after compile jest włączona na karcie Options okna dialogowego Project Options (Project » Project Options).
Generowanie raportu stosu warstw płytki
Altium Designer obsługuje tworzenie Board Stack Report w formacie Excel (<PCBDocumentName>.xls), podsumowującego zdefiniowane stosy warstw oraz warstwy użyte w stackupie (pod względem nazwy warstwy, materiału, grubości i stałej dielektrycznej). Podsumowywana jest również wysokość każdego stosu. Opcje wyjściowe raportu Board Stack Report konfiguruje się w oknie dialogowym Layer Stack Report Setup, w którym można określić jednostkę miary oraz kolumny, które mają być wyświetlane w raporcie.
Okno dialogowe Layer Stack Report Setup
Opisane powyżej okno dialogowe Layer Stack Report Setup jest dostępne, gdy opcja PCB.ModernBoardStackGenerator jest włączona w oknie dialogowym Advanced Settings dialog. Gdy ta opcja jest wyłączona, dostępne jest okno dialogowe Layer Stack Report Setup, w którym można jedynie określić jednostkę miary w raporcie (
).
Generowanie danych produkcyjnych opartych na wydruku
Następujące dane wyjściowe są danymi wyjściowymi opartymi na wydruku, z predefiniowanymi ustawieniami stron i warstw na nich:
- Composite Drill Guide - tworzy predefiniowany złożony rysunek wierceń dla źródłowego dokumentu PCB.
- Drill Drawings - tworzy predefiniowany zestaw rysunków wierceń i przewodników dla źródłowego dokumentu PCB.
- Final - tworzy kompletny, predefiniowany końcowy zestaw wydruków produkcyjnych dla źródłowego dokumentu PCB.
- Mask Set - tworzy predefiniowane rysunki maski lutowniczej/pastowej dla źródłowego dokumentu PCB.
- Power-Plane Set - tworzy predefiniowane rysunki płaszczyzn zasilania dla źródłowego dokumentu PCB.
Otwórz okno dialogowe Print, aby sprawdzić i dostosować konfigurację danych wyjściowych.
Aby dowiedzieć się więcej, zobacz stronę Configuring PCB Printouts.
Generowanie raportu testpointów produkcyjnych
Generator raportu testpointów produkcyjnych tworzy raport (w formatach txt i/lub csv i/lub IPC-D-356A) wszystkich padów i przelotek skonfigurowanych do użycia jako produkcyjne testpointy.
Aby dowiedzieć się więcej o przypisywaniu testpointów w projekcie PCB, zobacz stronę Assigning Testpoints on the Board.
Opcje wyjściowe raportu testpointów produkcyjnych konfiguruje się w oknie dialogowym Fabrication Testpoint Setup.
Okno dialogowe Fabrication Testpoint Setup
Options and Controls of the Testpoint Setup Dialog
Formaty raportu
- Text - włącz dla standardowego formatu tekstowego w raporcie.
- CSV - włącz dla standardowego formatu wartości rozdzielanych przecinkami, który można zaimportować do aplikacji arkusza kalkulacyjnego, takiej jak Excel, w celu dalszego przetwarzania.
- IPC-D-356A - włącz dla pliku listy połączeń IPC, który zawiera informacje o przelotkach ślepych i zagrzebanych, a także rozróżnia przelotki przewlekane i wolne pady. Po zaimportowaniu do dokumentu CAM wraz z danymi obrazu i wierceń ułatwia odzyskanie oryginalnych nazw sieci używanych w projekcie PCB, dzięki czemu płytka jest łatwiejsza do zrozumienia i zarządzania w CAM Editor.
Warstwy punktów testowych
Te ustawienia pozwalają określić zakres raportu:
- Top layer - zaznacz, aby uwzględnić prawidłowe testpointy przypisane na górze płytki.
- Bottom layer - zaznacz, aby uwzględnić prawidłowe testpointy przypisane na spodzie płytki.
Jednostki
- Imperial- zaznacz, aby wyprowadzać współrzędne w calach.
- Metric - zaznacz, aby wyprowadzać współrzędne w milimetrach.
Pozycje współrzędnych
- Reference to absolute origin - wybierz, aby używać początku bezwzględnego jako punktu odniesienia dla współrzędnych testpointów.
- Reference to relative origin - wybierz, aby używać początku względnego jako punktu odniesienia dla współrzędnych testpointów.
Opcje IPC-D-356A
- Adjacency Information - zaznacz, aby dołączyć listę sieci, które mogą być potencjalnie zwarte, a następnie wprowadź kryteria sąsiedztwa w polu tekstowym.
- Board Outline - zaznacz, aby zezwolić na opisy konturów i innych danych typu segmentu, które nie są połączone z określoną siecią, a następnie użyj listy rozwijanej, aby wybrać żądane dane.
- Conductor Traces - Więcej szczegółów można znaleźć w specyfikacji IPC-D-356A.
- Merge Net-Tie Nets - po włączeniu, jeśli projekt zawiera sieci połączone komponentami Net-Tie, sieci te będą raportowane na netliście jako rozróżnione pojedyncze sieci.
Wygenerowane pliki raportów produkcyjnych
Wszystkie wygenerowane pliki punktów testowych są nazywane najpierw według typu (Fabrication lub Assembly), a następnie według nazwy pliku. Na przykład: Fabrication Testpoint Report for BoardFileName. Używane są następujące rozszerzenia plików, w zależności od tego, która opcja Report Formats jest włączona: .txt, .CSV, .IPC (należy pamiętać, że jest to plik ASCII).
Lokalizacja wygenerowanych plików raportów produkcyjnych
Ścieżka wyjściowa dla wygenerowanych plików zależy od sposobu wygenerowania danych wyjściowych:
- Z pliku OutputJob - wygenerowane pliki są przechowywane w folderze w folderze projektu. Nazewnictwo i struktura folderów są zdefiniowane w Output Container, do którego kierowane są dane wyjściowe Testpoint.
-
Bezpośrednio z PCB - ścieżka wyjściowa jest określona w oknie dialogowym Project Options - Options. Domyślnie ścieżka wyjściowa jest ustawiona na podfolder w folderze zawierającym plik projektu i ma nazwę:
Project Outputs for ProjectName. Ścieżkę wyjściową można w razie potrzeby zmienić. Jeśli na karcie Options włączono opcję używania osobnego folderu dla każdego typu wyjścia, pliki Testpoint zostaną zapisane w dodatkowym podfolderze o nazwieTestpoint Output.
Automatyczne otwieranie wygenerowanych danych wyjściowych raportu produkcyjnego
Podczas generowania danych wyjściowych Testpoint można określić, aby zostały one automatycznie otwarte w nowym dokumencie CAM. Sposób realizacji tego zależy od sposobu generowania danych wyjściowych:
- Z pliku OutputJob - włącz opcję automatycznego ładowania IPC-D-356A Output w oknie dialogowym Output Job Options (Tools » Output Job Options z edytora OutputJob).
- Bezpośrednio z PCB - upewnij się, że opcja Open outputs after compile jest włączona na karcie Options okna dialogowego Project Options (Project » Project Options).
Dane wyjściowe pliku produkcyjnego za pośrednictwem pliku Output Job
Aby uwzględnić dane wyjściowe pliku produkcyjnego w pliku Output Job Configuration projektu, kliknij [Add New Fabrication Output] w sekcji Fabrication Outputs, a następnie wybierz typ danych wyjściowych z menu oraz żądane źródło danych z powiązanego podmenu.
Skonfiguruj dane wyjściowe produkcyjne jako część Fabrication Outputs pliku Output Job. Pokazano tutaj przykład dla plików Gerber X2.
Po uruchomieniu OutJob — ręcznie lub jako część procesu wydania projektu — dane wyjściowe produkcyjne zostaną wygenerowane zgodnie z ustawieniami zdefiniowanymi dla odpowiedniego kontenera wyjściowego.
Przygotowywanie danych wyjściowych produkcyjnych jako części skonfigurowanego OutJob.
Tłumaczenie SI