Linking Existing Components to a Company Database using a Database Link File

Typowym wymaganiem w wielu organizacjach jest powiązanie komponentów elektronicznych CAD z centralną firmową bazą danych komponentów. Altium Designer wspiera to, udostępniając możliwość łączenia istniejących komponentów z rekordami w firmowej bazie danych poprzez utworzenie i użycie pliku Database Link. Plik Database Link dodaje się do projektu lub pakietu biblioteki, co pozwala tworzyć powiązania odpowiednio z komponentów już umieszczonych na arkuszach schematu lub – częściej – z komponentów zdefiniowanych w źródłowej bibliotece schematów.

Po utworzeniu powiązania możesz przenosić zmapowane informacje parametryczne z rekordów bazy danych do parametrów projektowych w komponentach, używając polecenia Tools » Update Parameters From Database. Informacje te można następnie uwzględnić w końcowym zestawieniu materiałowym (BOM), gotowym do zakupu komponentów.

Kilka słów o wyborze sposobu łączenia...

Altium Designer udostępnia trzy metody łączenia komponentu z bazą danych – odpowiednio z użyciem pliku Database Link (*.DbLink), pliku Database Library (*.DbLib) lub pliku SVN Database Library (*.SVNDbLib). Podejście DbLink zapewnia wydajny sposób łączenia i utrzymywania synchronizacji komponentów używanych w projekcie (lub bibliotekach) z danymi wprowadzanymi do bazy danych. Podejście DbLib/SVNDbLib wykorzystuje tę sprawdzoną wydajność łączenia i dodatkowo daje swobodę bezpośredniego umieszczania komponentu z bazy danych – w istocie tworząc komponent dynamicznie na podstawie informacji zapisanych w odpowiadającym mu rekordzie bazy danych.

Zanim przejdziemy do bardziej szczegółowego omówienia funkcji łączenia z bazą danych, warto omówić różnice między tymi dwiema metodami w kontekście sposobu ich użycia.

Łączenie przy użyciu pliku Database Link

• W tej metodzie plik Database Link definiuje powiązanie między komponentem schematowym a dopasowanym rekordem w bazie danych. Dopasowanie rekordu jest realizowane przez powiązanie pól kluczowych, które może obejmować jedno pole kluczowe (np. numer części) lub wiele pól kluczowych (poprzez zdefiniowanie klauzuli Where).
• W tej metodzie łączenia informacje o modelu i parametrach komponentu muszą być zdefiniowane wcześniej jako część komponentu bibliotecznego Altium Designer. Komponent biblioteczny musi również zawierać wymagane informacje o polu/polach kluczowych jako element swojej definicji. Po zdefiniowaniu dodajesz plik Database Link do pakietu biblioteki lub projektu, a następnie możesz synchronizować informacje o komponencie (parametry) z zawartością pól w bazie danych.
• Chociaż każdy fizyczny komponent zdefiniowany przez każdy rekord bazy danych nie musi mapować się na unikalny komponent biblioteczny Altium Designer – wiele komponentów w bazie danych może współdzielić ten sam symbol – ta metoda łączenia jest zazwyczaj używana w modelu „jeden rekord bazy danych – jeden komponent Altium Designer”. Unikalny komponent Altium Designer może być instancją umieszczoną na arkuszu schematu lub unikalnym komponentem w bibliotece komponentów.
• W przypadku łączenia w stylu DbLink dołączasz plik Database Link do pakietu biblioteki lub projektu.

Łączenie przy użyciu pliku Database Library

Related page: Database Libraries

• W tej metodzie plik Database Library również definiuje powiązanie między komponentem schematowym a dopasowanym rekordem w bazie danych. Ponownie, dopasowanie rekordu jest realizowane przez powiązanie pól kluczowych, które może obejmować jedno pole kluczowe (np. numer części) lub wiele pól kluczowych (poprzez zdefiniowanie klauzuli Where).
• W tej metodzie łączenia symbol, model oraz informacje o parametrach komponentu są przechowywane jako część definicji rekordu tego komponentu w zewnętrznej bazie danych. Wskazany komponent schematowy (przechowywany w bazowej bibliotece komponentów (*.SchLib)) jest wyłącznie symbolem; nie ma podłączonych modeli ani zdefiniowanych parametrów projektowych.
• Podczas umieszczania komponentu jego parametry i informacje o modelu są tworzone „w locie”, na podstawie odpowiadających pól w dopasowanym rekordzie bazy danych i zgodnie ze zdefiniowanym mapowaniem. Jeden lub więcej z tych parametrów będzie następnie używany do utrzymania stałego powiązania zwrotnego z bazą danych, zgodnie z określonymi kryteriami dopasowania, umożliwiając przyszłą synchronizację po umieszczeniu.
• Ta metoda łączenia, ze względu na dynamiczne tworzenie komponentów w momencie umieszczania, bardzo dobrze nadaje się do użycia w modelu „wiele rekordów bazy danych – jeden komponent Altium Designer”. Na przykład Twoja baza danych może zawierać serię rezystorów E96, gdzie każdy rekord odwołuje się do tego samego symbolu rezystora na schemacie i tego samego footprintu PCB.
• W przeciwieństwie do łączenia w stylu DbLink, gdzie plik DbLink musi być dołączony do pakietu biblioteki (lub projektu), plik DbLib/SvnDbLib nie musi być dodawany do projektu. Biblioteka bazy danych (DbLib) jest uwzględniana w Available Libraries – dostępnych z poziomu Components panel. Pamiętaj, że Available Libraries mogą składać się z bibliotek projektu, bibliotek zainstalowanych lub bibliotek znalezionych wzdłuż określonych ścieżek wyszukiwania.
• Zwykle konfigurujesz pliki DbLib/SVNDbLib w sposób zorientowany na biblioteki. Na przykład możesz mieć jeden plik dla wszystkich rezystorów opisanych w firmowej bazie danych, inny dla kondensatorów itd.

Tworzenie pliku Database Link

Jak wspomniano, podstawą funkcji łączenia z bazą danych jest plik Database Link. Plik ten jest tworzony i zarządzany za pomocą edytora DatabaseLink Editor w Altium Designer. Edytor ten staje się dostępny, gdy aktywnym dokumentem w głównym oknie projektu jest plik *.DbLink.

Przykładowy plik DbLink otwarty w DatabaseLink Editor.

Utwórz nowy plik tego typu, wykonując:

• Wybranie polecenia File » New » Library » Database Link File z menu głównego.
• Kliknięcie prawym przyciskiem myszy wpisu wymaganego projektu w Projects panel i wybranie polecenia Add New to Project » Database Link File z menu kontekstowego.

Łączenie z zewnętrzną bazą danych

Dane tabel i mapowania pojawią się w głównym oknie edytora dopiero po pomyślnym połączeniu aktywnego pliku Database Link z wymaganą zewnętrzną bazą danych. Połączenie definiuje się za pomocą kontrolek dostępnych w obszarze Source of Connection.

Określanie połączenia z zewnętrzną bazą danych.

Można połączyć dowolną bazę danych, która zapewnia obsługę OLE DB. Opcje dostępne w tym obszarze wykorzystują łańcuch połączenia OLE DB do połączenia z docelową bazą danych. Niektóre bazy danych mogą nie oferować obsługi OLE DB. Jednak praktycznie wszystkie systemy zarządzania bazami danych używane obecnie mogą być dostępne przez interfejs Open Database Connectivity (ODBC). Funkcja łączenia z bazą danych korzysta z dostawcy ODBC firmy Microsoft, który pozwala obiektowi ADO (ActiveX Data Object) łączyć się z dowolnym źródłem danych ODBC. W rezultacie można połączyć dowolną bazę ODBC. Dostawca OLE DB dla bazy ODBC jest określany jako część łańcucha połączenia.

Szybkie połączenie z bazami Access i Excel

Opcja Select Database Type oferuje przyspieszoną metodę tworzenia łańcucha połączenia, gdy docelowa baza danych została utworzona w Microsoft Access lub Microsoft Excel. Korzystając z tej opcji, wybierz typ bazy danych, a następnie wskaż i wybierz wymagany plik bazy danych. Odpowiedni łańcuch połączenia zostanie automatycznie złożony i wpisany w pole dla opcji Use Connection String.

Budowanie łańcucha połączenia

Jeśli firmowa baza danych nie jest oparta na Access ani Excelu i chcesz jawnie zbudować łańcuch połączenia, włącz opcję Use Connection String, a następnie kliknij powiązany przycisk Build po prawej stronie. Pojawi się okno dialogowe Data Link Properties.

Budowanie łańcucha połączenia za pomocą okna dialogowego Data Link Properties.

Okno dialogowe otwiera się na karcie Connection . Dostawca OLE DB Microsoft Office <Version> Access Database Engine OLE DB Provider jest domyślnie ustawiony na karcie Provider tego okna. Jest to domyślne ustawienie dostawcy dla nowych plików Database Link i jest również używane do łączenia z plikami baz danych Access (*.mdb). W razie potrzeby zmień dostawcę.

Na karcie Connection wprowadź nazwę (wraz ze ścieżką) bazy danych, z którą chcesz się połączyć.

Jeśli Twoja baza danych wymaga logowania, wprowadź wymagane dane, wraz z innymi zaawansowanymi ustawieniami dostępnymi na karcie Advanced okna dialogowego. Karta All udostępnia podsumowanie zdefiniowanych opcji łącza, a także rozszerzone opcje związane z wybranym dostawcą OLE DB. W razie potrzeby opcje można również modyfikować na tej karcie.

Po zdefiniowaniu opcji łącza możesz sprawdzić, czy połączenie jest poprawne, klikając przycisk Test Connection (na karcie Connection ). Pomyślne połączenie spowoduje wyświetlenie okna potwierdzającego ten fakt.

Określanie pliku Data Link

Jeśli źródło danych, z którym chcesz się połączyć, jest opisane za pomocą pliku Microsoft Data Link (*.udl), włącz trzecią z opcji połączenia — Use Data Link File — i kliknij powiązany przycisk Browse , aby wskazać wymagany plik. Plik Data Link jest w istocie nośnikiem (kontenerem) dla ciągu połączenia (connection string).

Kontynuowanie połączenia

Po zdefiniowaniu połączenia z zewnętrzną bazą danych tekst na przycisku Connect stanie się pogrubiony, co oznacza, że możesz kontynuować nawiązywanie połączenia. Jeśli szczegóły połączenia są poprawne, informacje o tabelach i mapowaniu dla docelowej bazy danych zostaną załadowane do pliku Database Link. Tekst na przycisku Connect zmieni się na Connected, a przycisk zostanie wyszarzony.

Jeśli wystąpi problem ze szczegółami połączenia, na przykład ciąg połączenia zostanie zbudowany niepoprawnie lub ścieżka zostanie wprowadzona błędnie, połączenie nie powiedzie się i pojawi się komunikat informujący o tym fakcie. Sprawdź ustawienia połączenia i kliknij ponownie przycisk Connect .

Przykłady sygnalizowania niepowodzenia połączenia.

Po pomyślnym pierwszym połączeniu oraz po zapisaniu pliku Database Link połączenie będzie nawiązywane automatycznie przy każdym otwarciu pliku, pod warunkiem że lokalizacja i nazwa pliku docelowej bazy danych nie ulegną zmianie.

Lista tabel bazy danych

Po pomyślnym połączeniu z zewnętrzną bazą danych zostaną załadowane dane tabel i mapowania. Po lewej stronie dokumentu DbLink znajduje się lista wszystkich tabel istniejących w podłączonej bazie danych.

Tabele istniejące w podłączonej bazie danych.

Opcja Enable obok każdego wpisu tabeli pozwala kontrolować, czy dana tabela ma być używana podczas aktualizowania parametrów z bazy danych.

Gdy klikniesz wpis tabeli na liście, jej ikona zmienia się z  na , aby wyróżnić ją jako aktualnie aktywną tabelę. Tabela — wraz ze wszystkimi danymi — pojawia się na karcie Table Browser dokumentu. Jest to nieedytowalna kopia tabeli i pozwala szybko odwołać się do jej zawartości bez konieczności uruchamiania samej zewnętrznej bazy danych.

Przeglądanie tabeli źródłowej w podłączonej bazie danych.

Aby powiększyć obszar Przeglądarki tabel (Table Browser) (jak pokazano na ilustracji powyżej), zwiń cały obszar powyżej (ustawienia połączenia i pól), klikając element sterujący  w prawym górnym rogu widoku dokumentu DbLink. Kliknij , aby ponownie go rozwinąć.

Określanie kryteriów dopasowania

Aby zaktualizować informacje o parametrach części danymi przechowywanymi w polach zewnętrznej bazy danych, każda część w projekcie musi najpierw zostać „dopasowana” do jednego wiersza z jednej tabeli w bazie danych. Obszar Field Settings dokumentu pozwala zdefiniować kryteria dopasowania — albo proste wyszukiwanie po pojedynczym kluczu, albo bardziej zaawansowane dopasowanie z użyciem klauzuli Where.

Sterowanie kryteriami dopasowania.

Wyszukiwanie po pojedynczym kluczu

Jeśli włączona jest opcja Single key lookup (domyślnie), dostępne stają się pola Database field i Part parameter. Pole Database field zawiera listę wszystkich dostępnych nazw pól (nagłówków kolumn) w aktywnej tabeli bazy danych. Pole Part parameter zawiera listę wszystkich parametrów znalezionych we wszystkich częściach projektu — zarówno parametrów systemowych, jak i zdefiniowanych przez użytkownika.

Użyj tych pól, aby określić dopasowanie pomiędzy jednym polem w tabeli a jednym parametrem w części (wspólnym dla wszystkich części). Zwykle pole dopasowania w obu przypadkach jest czymś, co jednoznacznie identyfikuje każdy komponent w zewnętrznej bazie danych, na przykład numerem części (Part Number). Wybrane pole wyszukiwania jest wyróżnione na karcie Field Mappings dokumentu przez wpis Design Parameter pokazany jako wyszarzony.

Mapowanie pojedynczego klucza według Part Number

Podczas korzystania z funkcji Tools » Update Parameters From Database informacje są odczytywane z wybranego parametru klucza w umieszczonych komponentach schematu, a następnie wyszukiwane w wybranym (kluczowym) polu bazy danych — we wszystkich włączonych tabelach. Gdy nastąpi dopasowanie, informacje z innych komórek tego rekordu w tabeli nadrzędnej mogą zostać przeniesione z powrotem do zmapowanych parametrów w komponencie schematu.

Zaawansowane dopasowanie — klauzula Where

Opcja Single key lookup działa dobrze, jeśli istnieje unikalny numer/id części, po którym można dopasować, ale nie jest tak skuteczna przy dopasowywaniu po parametrze, który nie jest unikalny, takim jak pojemność lub rezystancja. W takim przypadku należy użyć bardziej zaawansowanej klauzuli Where, która umożliwia określenie dopasowania wielokluczowego w celu powiązania komponentu schematu z wymaganym wierszem w odpowiedniej tabeli bazy danych.

W najprostszej postaci klauzula Where (zapisana w składni SQL) odzwierciedla wybrane wpisy definiujące wyszukiwanie po pojedynczym kluczu. Na przykład jeśli Database field wybrano jako Part Number, a unikalny Part parameter (istniejący dla wszystkich części w projekcie) wybrano jako Part Number, wpis klauzuli Where będzie następujący:

[Part Number] = '{Part Number}'

Nawiasy kwadratowe wokół pola bazy danych (kolumny tabeli) są znakami cytowania, zgodnie z ustawieniami na karcie Advanced okna dialogowego Database Connection. Dostęp do tego okna uzyskasz, klikając przycisk Advanced w obszarze Source of Connection dokumentu lub z głównego menu Tools .

Karta Advanced okna dialogowego Database Connection udostępnia dodatkowe opcje SQL dotyczące cytowania tabel lub używania nazw schematów tabel w konstruowanej klauzuli Where.

Nawiasy klamrowe określają, że przywoływany wpis jest parametrem projektu. Pojedyncze cudzysłowy służą do tego, aby parametr projektu był traktowany jako ciąg znaków, a nie liczba (bez cudzysłowów). Dopasowanie typów jest bardzo ważne, ponieważ SQL jest wrażliwy na typy. Parametr projektu powinien mieć ten sam typ co kolumna w bazie danych.

Stosując standardową składnię SQL, klauzulę Where można następnie rozszerzyć, aby dopasowywać przy użyciu wielu wpisów Database field/Part parameter, na przykład:

[Capacitance] = '{Capacitance}' AND [Tolerance] = {Tolerance} AND [Manufacturer] = '{Manufacturer}'

W tym przypadku pojedynczy rekord w odpowiedniej tabeli bazy danych zostanie powiązany przy użyciu trzech różnych parametrów projektu. Zwróć uwagę, że wpis dla parametru projektu Tolerance nie jest ujęty w cudzysłowy. Oznacza to, że typ kolumny w powiązanej tabeli bazy danych to Number, a nie String.

Używając standardowej składni SQL, możesz w zasadzie uczynić klauzulę Where tak prostą lub tak złożoną, jak chcesz. Przykładem bardziej złożonej klauzuli może być:

[Tolerance] BETWEEN {Min Tolerance} AND {Max Tolerance} AND [Price] <= {Max Price} AND [Manufacturer] IN ('{Preferred Manufacturer 1}', '{Preferred Manufacturer 2}')

W tym przypadku tabela zostanie odpytywana o pasujące części na podstawie trzech pól bazy danych — Tolerance, Price i Manufacturer. Tolerancja musi mieścić się w zakresie zdefiniowanym przez parametry projektu Min Tolerance i Max Tolerance. Cena musi być mniejsza lub równa wartości określonej w parametrze projektu Max Price, a producent może być dowolnym z dwóch kandydatów określonych przez parametry projektu Preferred Manufacturer 1 i Preferred Manufacturer 2.

Tworzenie parametru części

Jeśli w komponentach Altium Designer nie istnieje odpowiedni parametr — do użycia jako Part parameter do celów dopasowania w pliku DbLink — musisz go utworzyć. Dodanie tego „bazowego” parametru można szybko wykonać, używając polecenia Tools » Parameter Manager  lub panelu Properties odpowiedniego edytora.

Dodawanie parametru przy użyciu funkcji Parameter Management

Aby dodać nowy parametr przy użyciu funkcji Parameter Management:

1. Z dokumentu schematu (lub dokumentu biblioteki schematów) wybierz Tools » Parameter Manager z menu głównego. Pojawi się okno Parameter Editor Options dialog. Aby dodać nowy parametr do wszystkich części, upewnij się, że opcja Parts jest włączona w obszarze Include Parameters Owned By oraz że jako kryterium w obszarze That Meet the Following Criteria ustawiono All Objects.

Ustawianie opcji zarządzania parametrami.

2. Kliknięcie OK spowoduje wyświetlenie okna dialogowego Parameter Table Editor dialog, pokazującego wszystkie parametry aktualnie „posiadane” przez wszystkie obiekty części na schematycznych dokumentach źródłowych w aktywnym projekcie (lub komponenty schematyczne w aktywnej bibliotece schematów). Kliknij przycisk Add Column i użyj wyświetlonego okna Add Parameter dialog, aby zdefiniować nazwę parametru. Upewnij się, że opcja Add to all objects jest włączona, aby nowy parametr został dodany do wszystkich części.

Przykład użycia funkcji Parameter Management do dodania nowego parametru do wszystkich części, we wszystkich schematach źródłowych w projekcie.

3. Po dodaniu nowej kolumny kliknij przycisk Accept Changes (Create ECO). Użyj wyświetlonego okna Engineering Change Order, aby Validate, a następnie Execute zmiany — dodając parametr do każdej z wymaganych części.

Wykonanie zmian parametrów (dodanie nowego parametru do wszystkich części) poprzez Engineering Change Order.

Dodawanie parametru za pomocą panelu Properties

Nowy parametr można dodać do wszystkich zaznaczonych części za pomocą panelu Properties. Poniższa procedura opisuje przypadek, gdy chcesz dodać ten sam parametr do wszystkich komponentów w aktywnym dokumencie biblioteki schematów, używając paneli SCHLIB Filter oraz Properties.

1. Najpierw zaznacz wszystkie komponenty w bibliotece, używając panelu SCH Filter i zapytania IsPart. Upewnij się, że opcja Whole Library jest włączona, w przeciwnym razie brany będzie pod uwagę tylko aktywny komponent biblioteki.

Skonfiguruj filtr, aby zaznaczyć wszystkie części w aktywnym dokumencie biblioteki schematów.

2. W panelu Properties edytora biblioteki zweryfikuj — na podstawie tekstu na dole panelu — że wszystkie komponenty w bibliotece są aktualnie zaznaczone. Jeśli panel Properties nie jest widoczny, kliknij przycisk  w prawym dolnym rogu obszaru roboczego, aby go wyświetlić.

Sprawdź, czy wszystkie części są zaznaczone.

3. Dodaj wymagany parametr, używając zakładki Parameters panelu. Kliknij przycisk Add, aby dodać nowy domyślny parametr, a następnie edytuj nazwę zgodnie z potrzebą. Zwróć uwagę, że parametr został już dodany do wszystkich zaznaczonych komponentów; jeśli klikniesz przycisk Add ponownie, zostanie dodany drugi nowy parametr.

Dodaj wymagany nowy parametr do wszystkich zaznaczonych części.

Mapowanie pól bazy danych na parametry projektu

Parametry projektu dla istniejących komponentów — zarówno tych umieszczonych na źródłowych arkuszach schematu projektu, jak i tych zdefiniowanych w bibliotece komponentów schematycznych dodanej do pakietu bibliotek — są aktualizowane informacjami przechowywanymi zewnętrznie w firmowej bazie danych za pomocą polecenia Update Parameters From Database, dostępnego z głównego menu Tools, gdy aktywny jest dokument schematu/dokument biblioteki schematów.

Gdy nastąpi dopasowanie między komponentem projektu a rekordem w tabeli podłączonej bazy danych, dalsze działanie jest określane przez informacje mapowania i aktualizacji zdefiniowane w pliku Database Link. Ustawienia te konfiguruje się na zakładce Field Mappings w głównym widoku dokumentu.

Określ mapowanie parametrów i opcje aktualizacji na zakładce Field Mappings dokumentu DbLink.

Mapowanie parametrów

Dwie pierwsze kolumny (od lewej) na zakładce Field Mappings pozwalają kontrolować, które informacje z bazy danych mają zostać zmapowane na parametry komponentu.

Kolumna Database Field Name zawiera listę wszystkich nazw pól (kolumn) w aktualnie aktywnej tabeli bazy danych. Kolumna Design Parameter pozwala wskazać parametr projektu, który ma zostać zmapowany na odpowiadające mu pole w bazie danych. Wstępne mapowanie jest wykonywane automatycznie po połączeniu z bazą danych — wszystkie pola bazy danych są mapowane na parametry projektu o tych samych nazwach. Na przykład, jeśli pole w bazie danych nazywa się Tolerance, zostanie do niego zmapowany parametr projektu o nazwie Tolerance.

Możesz zmienić wpis dla parametru projektu, poprzez:

• Kliknięcie w jego komórkę i wpisanie bezpośrednio nazwy innego parametru.
• Użycie powiązanej z komórką listy rozwijanej, aby wybrać istniejący parametr projektu.

Możesz mieć dużą liczbę pól danych powiązanych z komponentem w bazie danych, z których nie wszystkie będziesz chciał — lub nawet potrzebował — dodać jako parametry projektu do istniejącego komponentu projektu. Wiele z tych informacji może być potrzebnych tylko podczas generowania zestawienia materiałowego (BOM). Okno Report Manager dialog zawiera opcję umożliwiającą dodanie informacji o parametrach do BOM bezpośrednio z podłączonej bazy danych — co pozwala ograniczyć ilość informacji „przenoszonych” wraz z dokumentami źródłowymi schematu. Więcej informacji znajdziesz w sekcji Adding Database Information Directly to a BOM.

Dla pól, których jawnie nie chcesz mapować z bazy danych, ustaw wpis Design Parameter na [None]. Niezmapowane pola bazy danych są wyróżniane na zakładce ikoną czerwonego krzyżyka (). Zmapowane pola bazy danych są wyróżniane ikoną zielonego znacznika wyboru ().

Zdefiniuj mapowanie parametrów zgodnie z potrzebą.

Opcje aktualizacji parametrów

Pozostałe kolumny na zakładce Field Mappings pozwalają określić działania wykonywane na parametrach podczas aktualizacji komponentu za pomocą polecenia Tools » Update Parameters From Database. W poniższych opisach termin Altium component jest używany do określenia komponentu umieszczonego na arkuszu schematu lub komponentu zdefiniowanego w bibliotece komponentów schematycznych (będącej częścią pakietu bibliotek).

Cztery kolumny są następujące:

• Update Values - komórka w tej kolumnie służy do określenia działania, które ma zostać wykonane, jeśli parametr istnieje dla komponentu Altium i w bazie danych, ale wartości są aktualnie różne. Wybierz aktualizację parametru komponentu Altium wartością przechowywaną w bazie danych (Update) albo brak aktualizacji (Do not update).
• Add To Design - komórka w tej kolumnie służy do określenia działania, które ma zostać wykonane, jeśli parametr zostanie znaleziony w bazie danych, ale nie istnieje dla komponentu Altium Designer. Możesz wybrać dodanie parametru (Add), niedodawanie parametru (Do not add) lub dodanie parametru tylko wtedy, gdy ma przypisaną wartość w bazie danych (Add only if not blank in database).
• Visible On Add - pole wyboru w tej kolumnie służy do określenia, czy nowo dodany parametr ma być widoczny dla komponentu Altium (włączone), czy nie (wyłączone).
• Remove From Design - komórka w tej kolumnie służy do określenia działania, które ma zostać wykonane, jeśli parametr istnieje dla komponentu Altium Designer, ale albo nie ma go w bazie danych, albo jest, lecz nie ma wartości. Możesz wybrać, aby w ogóle nie usuwać parametru (Do not remove) albo usuwać go tylko wtedy, gdy nie ma przypisanej wartości w bazie danych (Remove only if blank in database).

Początkowo pola Update Values, Add To Design i Remove From Design — dla każdego zmapowanego pola bazy danych — będą ustawione na wpis Default, a opcja Visible On Add będzie wyłączona, jak pokazano na poniższym obrazie.

Początkowe (domyślne) opcje aktualizacji parametrów.

Patrząc na obraz, można wskazać trzy istotne kwestie dotyczące opcji aktualizacji:

1. Niezmapowane pola bazy danych nie będą miały powiązanych opcji aktualizacji.
2. Pole kluczowe (np. Part Number na obrazie) nie będzie miało powiązanych opcji aktualizacji. To pole służy wyłącznie do dopasowywania parametrów.
3. Ustawienie Default powoduje, że opcja aktualizacji podąża za odpowiadającą jej definicją domyślną, określoną na zakładce Default Actions okna Database Link Options dialog (Tools » Options). Do tego okna można też przejść, klikając przycisk Options w obszarze Field Settings widoku dokumentu.

Zdefiniuj domyślne opcje aktualizacji parametrów w centralnym miejscu.

Trzeci punkt jest korzystny, ponieważ pozwala określić opcje aktualizacji w centralnym miejscu, a następnie odwołać się do tego miejsca podczas definiowania opcji aktualizacji dla każdego zmapowanego pola. Dlatego wpis Default jest automatycznie ładowany do odpowiednich pól aktualizacji po zmapowaniu pola bazy danych na parametr projektu.

Jeśli chcesz nadpisać ustawienie domyślne dla opcji aktualizacji, kliknij wewnątrz odpowiedniego pola aktualizacji na zakładce Field Mappings, a następnie kliknij ponownie, aby uzyskać dostęp do listy rozwijanej z właściwymi opcjami aktualizacji.

Opcje aktualizacji parametrów można w razie potrzeby ręcznie nadpisać.

W ten sposób masz pełną kontrolę nad tym, jak parametry w projekcie są aktualizowane. Możesz ustawić wszystkie pola na Default i podejmować wymagane decyzje aktualizacyjne w oknie Database Link Options, ustawić każde pole aktualizacji indywidualnie albo zastosować mieszankę obu podejść — decyzja należy wyłącznie do Ciebie. Aktualizacja, gdy jest wykonywana, odbywa się z użyciem okna Engineering Change Order dialog. Jeśli na tym etapie są aktualizacje, których wolałbyś nie wykonywać, możesz zdecydować, aby nie uwzględniać tych konkretnych zmian — dając Ci ostateczny głos w tym, które parametry projektu zostaną zaktualizowane.

Zapewnienie synchronizacji

Po określeniu wymaganych opcji mapowania i aktualizacji w pliku Database Link oraz zapisaniu pliku możesz przekazywać informacje z bazy danych do zmapowanych parametrów komponentów Altium Designer. Pamiętaj, że wybrany parametr pola kluczowego służy do zapewnienia, aby komponent Altium Designer zachował powiązanie z odpowiadającym mu rekordem tego komponentu w zewnętrznej bazie danych. Oznacza to, że na dowolnym etapie w przyszłości zmiany informacji o parametrach w bazie danych można łatwo przenieść z powrotem do komponentu Altium Designer, synchronizując oba źródła. Aktualizacje wykonuje się poleceniem Update Parameters From Database, dostępnym z głównego menu Tools edytora schematów/biblioteki schematów.

Podwójna synchronizacja — DbLib/SVNDbLib i DBLink

Możesz mieć istniejący projekt, w którym większość wstawionych elementów została powiązana z zewnętrzną bazą danych za pomocą pliku DbLink. Zmiany w projekcie mogą skutkować dodaniem kolejnych fragmentów układu, a komponenty do nich mogą zostać wstawione z użyciem funkcji Database Library. Powiązany plik DbLib/SVNDbLib może całkiem realnie wskazywać na inną zewnętrzną bazę danych.

Podczas używania polecenia Update Parameters From Database wszystkie powiązane parametry dla wstawionych komponentów zostaną odpytywane — we wszystkich powiązanych bazach danych, niezależnie od zastosowanej metody powiązania — a wykryte różnice dla tych parametrów zostaną wyświetlone w oknie Select Parameter Changes dialog.

Dodawanie informacji z bazy danych bezpośrednio do BOM

Related page: Konfiguracja BOM w Report Manager

Informacje źródłowe dla zestawienia materiałowego (BOM) były w przeszłości pobierane z informacji o parametrach wstawionych komponentów projektu. Może to jednak prowadzić do dołączania do schematu dużej ilości informacji, które są wykorzystywane wyłącznie na potrzeby BOM. Jeśli wstawione komponenty Altium Designer są powiązane z zewnętrzną bazą danych za pomocą pliku DbLink, generator BOM może wyodrębnić inne informacje z rekordu, które nie zostały dodane do komponentów jako parametry projektowe.

Podczas konfigurowania raportu zestawienia materiałowego w oknie Report Manager dialog kliknij przycisk Database Parameters (  ) na karcie Columns, aby uwzględnić je jako źródło dla BOM, jak pokazano poniżej. Ta opcja będzie dostępna tylko wtedy, gdy co najmniej jeden komponent w projekcie jest powiązany z zewnętrzną bazą danych.

Na liście Columns ikona  służy do rozróżnienia parametru, który istnieje dla jednego lub większej liczby wstawionych komponentów w powiązanej zewnętrznej bazie danych. Kliknij ikonę widoczności, aby zmieniła się w oko ( ), aby uwzględnić tę kolumnę (parametr) w BOM.

Uwzględnij dodatkowe informacje o komponencie, które istnieją wyłącznie w zewnętrznej bazie danych.