Creating & Editing Content
W skrócie
- Dowiedz się, jak tworzyć elementy za pomocą panelu Explorer i otwierać obsługiwaną zawartość do edycji.
- Poznaj właściwości elementów, w tym uprawnienia, schematy nazewnictwa rewizji i definicje cyklu życia, oraz dowiedz się, których ustawień nie można zmienić po wydaniu.
- Poznaj automatyczne i ręczne przypisywanie identyfikatorów elementom, schematy nazewnictwa na poziomie folderów oraz wskazówki dotyczące wyboru identyfikatorów.
Elementy są tworzone bezpośrednio w połączonym obszarze roboczym, a wszystkie dane potrzebne do wytworzenia lub reprezentacji elementu są następnie przechowywane w tym obszarze roboczym i powiązane z numerem elementu. W zależności od typu zawartości element można utworzyć ręcznie lub automatycznie w ramach procesu zapisywania, przesyłania lub publikowania. Wszystkie typy zawartości można tworzyć w Altium Designer za pomocą panelu Explorer. Podczas pracy z komponentami można je również tworzyć za pomocą panelu Components.

Elementy są tworzone w połączonym obszarze roboczym. W Altium Designer panel Explorer zapewnia pełny interfejs dostępu do obszaru roboczego.
Tworzenie elementu
Po zdefiniowaniu wymaganych folderów można przystąpić do tworzenia zawartości w obszarze roboczym. Aby utworzyć element, wybierz odpowiedni folder, a następnie kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze tabeli elementów w panelu i wybierz jedno z poleceń z podmenu Create Item. Jeśli folder jest pusty, możesz też użyć przycisku Add an item pośrodku tego obszaru, aby otworzyć menu.

Kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze tabeli elementów w panelu Explorer, aby uzyskać dostęp do poleceń związanych z tworzeniem zawartości.
Pojawi się okno dialogowe Create New Item, zawierające wszystkie opcje potrzebne do pełnego zdefiniowania elementu.

Określ szczegóły nowego elementu w oknie dialogowym Utwórz nowy element.
Opcje i elementy sterujące okna dialogowego Utwórz nowy element
- Name – wprowadź nazwę nowego elementu.
- Description – w tym polu wprowadź opis, który jasno określa, co reprezentuje ten element.
- Item ID – unikatowy identyfikator tego elementu. Domyślny format identyfikatora określa Item Naming Scheme zastosowany do folderu nadrzędnego. Identyfikatora elementu nie można zmienić po jego opublikowaniu.
- Content Type – to pole wskazuje typ zawartości. Inny typ zawartości można wybrać z menu rozwijanego.
- Share Item – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Udostępnij dla, w którym można określić uprawnienia do tego nowego elementu.
-
Advanced – kliknij, aby otworzyć zaawansowaną wersję okna dialogowego i uzyskać dostęp do dodatkowych opcji.
-
Folder – folder obszaru roboczego, w którym przechowywany jest ten element. Kliknij
, aby otworzyć okno dialogowe Choose Folder i wybrać lub utworzyć inny folder.
-
Ancestor Revision – poprzednia rewizja, na podstawie której ten element jest tworzony lub odgałęziany. Kliknij
, aby otworzyć okno dialogowe umożliwiające odnalezienie i wybranie istniejącej rewizji. Kliknij Clear, aby usunąć bieżącą wartość Ancestor Revision.
-
Revision Naming Scheme – to pole określa schemat używany podczas przypisywania identyfikatorów rewizji. Z listy rozwijanej wybierz jeden ze schematów aktualnie zdefiniowanych dla obszaru roboczego. Schematy definiuje się w oknie dialogowym Edytuj schematy nazewnictwa rewizji , które można otworzyć, klikając
po prawej stronie pola. Ponieważ schematy są wybierane na poziomie elementu, do różnych elementów można stosować różne schematy. Wybranego ustawienia Revision Naming Scheme nie można zmienić po opublikowaniu elementu.
- Revision ID – rewizja elementu zgodna z wybranym schematem nazewnictwa rewizji. To pole jest tylko do odczytu.
-
Lifecycle Definition – to pole określa, która definicja cyklu życia jest używana do modelowania przejść między stanami, jakim rewizja elementu może podlegać w czasie. Z listy rozwijanej wybierz jedną z definicji aktualnie zdefiniowanych dla obszaru roboczego. Definicje określa się w oknie dialogowym Edytuj definicje cyklu życia , które można otworzyć, klikając
po prawej stronie pola. Ponieważ definicje cyklu życia są wybierane na poziomie elementu, do różnych elementów można stosować różne definicje. Wybranego ustawienia Lifecycle Definition nie można zmienić po opublikowaniu elementu. Pole po prawej stronie wyświetla stan rewizji tego elementu wskazanej w polu identyfikatora rewizji. To pole jest tylko do odczytu, a nowo utworzone elementy zawsze otrzymują stan Planned. - Share Revision – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Udostępnij dla , w którym można określić uprawnienia do tej nowej rewizji elementu.
-
Folder – folder obszaru roboczego, w którym przechowywany jest ten element. Kliknij
-
Open for editing after creation – włącz tę opcję, aby otworzyć nowy element po kliknięciu OK. Pozwala to po utworzeniu elementu skorzystać z możliwości edytowania powiązanego obiektu danych i opublikowania go w początkowej rewizji tego elementu. Dzięki edycji bezpośredniej zamiast tworzyć dane źródłowe poza obszarem roboczym, a następnie je publikować, można rozpocząć pracę nad nimi od razu po utworzeniu pustego elementu. Po zakończeniu edycji obiekt jest publikowany w początkowej planowanej rewizji elementu nadrzędnego, a tymczasowy edytor zostaje zamknięty.
W przypadku wielu typów zawartości po ich utworzeniu można edytować odpowiedni dokument projektowy i opublikować go w początkowej rewizji tej zawartości. Aby to zrobić, włącz opcję Open for editing after creation u dołu okna dialogowego Create New Item (jest ona domyślnie włączona). Element zostanie utworzony i otworzy się odpowiedni tymczasowy edytor, gotowy do tworzenia danych dla tego elementu. Więcej informacji na temat pracy z konkretnym typem zawartości znajdziesz na poświęconej mu stronie, do której łącze znajduje się w tabeli.
Kilka słów o identyfikatorze elementu…
Ważnym ustawieniem folderu nadrzędnego, w którym tworzona jest zawartość, jest stosowany w nim Item Naming Scheme. Określa on format unikatowego identyfikatora każdego elementu tworzonego w tym folderze. Zdefiniowanie schematu nazewnictwa elementów na poziomie folderu pozwala szybko tworzyć w nim zawartość przy zachowaniu prawidłowego schematu identyfikatorów. Jest to szczególnie przydatne, gdy elementy są tworzone automatycznie „w locie”, a nie gdy dane są wydawane do istniejących elementów, utworzonych wcześniej ręcznie bezpośrednio w docelowym obszarze roboczym.
Dostępnych jest kilka domyślnych, przykładowych schematów wykorzystujących skrócony kod typu folderu lub typu zawartości (listę kodów zawiera tabela we wcześniejszej części tego dokumentu). Przy korzystaniu z domyślnego schematu nazewnictwa oprogramowanie automatycznie przypisuje kolejny dostępny unikatowy identyfikator zgodny z tym schematem, po przeskanowaniu całego obszaru roboczego i identyfikatorów istniejącej zawartości.
Jeśli natomiast potrzebna jest pełna, ręczna kontrola nad nadawaniem nazw elementom, wybierz pozycję [NO ITEM NAMING SCHEME]. Wówczas podczas tworzenia elementu trzeba zdefiniować jego unikatowy identyfikator. Pamiętaj, że system nie pozwala utworzyć elementu z powielonym identyfikatorem, więc ręczne przypisywanie identyfikatorów wymaga wiedzy o tym, które z nich są już używane.

Schemat nazewnictwa elementów folderu nadrzędnego jest stosowany do unikatowego identyfikatora każdego elementu tworzonego w tym folderze.
Niezależnie od ustawienia Item Naming Scheme na poziomie folderu można zastąpić automatycznie wyznaczony identyfikator na poziomie elementu. W razie potrzeby zmodyfikuj taki identyfikator w oknie dialogowym Create New Item.
Wybór schematu identyfikatorów elementów
Liczba możliwych schematów nazewnictwa i numeracji elementów jest nieograniczona, a te przedstawione na ilustracjach w dokumentacji są jedynie przykładami. Można znaleźć wiele dyskusji na temat tego, jaki schemat numeracji jest najlepszy. Eksperci na ogół zgadzają się, że najlepiej sprawdza się krótki schemat numeracji złożony wyłącznie z cyfr i niekodujący dodatkowych informacji. Oznacza to, że schemat numeracji nie zawiera zakodowanych informacji, takich jak kategoria produktu, podkategoria, lokalizacja itp. — każdy nowy element otrzymuje po prostu kolejny numer.
Długość ma znaczenie, ponieważ im dłuższy identyfikator, tym większe prawdopodobieństwo popełnienia błędu podczas zapisywania lub przypominania sobie identyfikatora elementu. Doświadczenie i badania naukowe wykazały, że liczba błędów podczas wprowadzania danych rośnie wraz z liczbą znaków. Przyjmuje się, że siedem cyfr to optymalna długość, którą człowiek może łatwo i niezawodnie zapamiętać. Po przekroczeniu pewnej długości liczba błędów rośnie coraz szybciej — przy 15 znakach prawdopodobieństwo błędu jest bliskie 100%.
Jeśli w Twojej organizacji ważne jest, aby identyfikator elementu zawierał informacje o jego przeznaczeniu, rozwiązaniem może być identyfikator złożony. W takim przypadku zalecany jest prosty alfanumeryczny prefiks określający grupę asortymentową. Rozważmy na przykład identyfikator D-820-0001. Występujący w nim znak D może oznaczać projekt (ang. Design), wskazując, że jest to element wykorzystywany w projektach. W kolejnym bloku trzech cyfr pierwsza cyfra może oznaczać kategorię produktu, np. płytki peryferyjne, a druga i trzecia — płytki nieobsadzone (1X) lub zespoły (2X i wyższe). Ostatnie cztery cyfry identyfikatora elementu stanowią zwykły kolejny numer, który nie koduje dodatkowych informacji.
Ustawianie identyfikatora początkowej rewizji elementu obszaru roboczego
Przejście z projektowania lokalnego na pracę w obszarze roboczym wymaga przeniesienia do niego istniejących danych. Dane te mogły już przejść wiele iteracji i mieć przypisane numery rewizji rozpoznawane w całej organizacji. Na przykład płytka Magno-Synthetic Digitizer w rewizji 3 mogła już trafić do klientów, a ulepszenia mają zostać dostarczone w rewizji 4. W takiej sytuacji rozpoczęcie numeracji początkowej rewizji od 1 przy wydawaniu danych do obszaru roboczego byłoby co najmniej mylące — nie tylko wewnątrz organizacji, ale przede wszystkim dla klientów (którzy oczekują wersji nowszej niż posiadana przez nich rewizja 3!).
Dlatego Altium Designer umożliwia ręczne ustawienie identyfikatora początkowej rewizji nowo utworzonego elementu w obszarze roboczym.
Ustawianie identyfikatora początkowej rewizji
Utwórz wymagany nowy element w obszarze roboczym w zwykły sposób. Następnie kliknij go prawym przyciskiem myszy i wybierz Properties, aby otworzyć okno dialogowe Edit Item. Rozwiń sekcję Advanced tego okna i kliknij przycisk
po prawej stronie pola Revision ID. Pojawi się okno dialogowe Set Initial revision Id values, w którym możesz ustawić identyfikator zgodnie z wymaganiami. W zależności od wybranego schematu nazewnictwa rewizji dostępne będą pola umożliwiające modyfikowanie poszczególnych poziomów identyfikatora.

Ustaw poszczególne poziomy identyfikatora (odpowiednio do używanego schematu nazewnictwa rewizji).
Tworzenie i edytowanie zawartości bezpośrednio w przestrzeni roboczej
Połączona przestrzeń robocza zapewnia elastyczny i bezpieczny sposób centralnego przechowywania wszystkich typów danych projektowych używanych w Altium Designer oraz zarządzania nimi. Od modeli schematowych po komponenty, od zarządzanych arkuszy schematów po gotowe projekty PCB — przestrzeń robocza to idealne rozwiązanie do przechowywania danych projektów elektronicznych i zarządzania nimi.
Ważną zaletą przestrzeni roboczej jest obsługa Direct Editing. Co właściwie oznacza „edycja bezpośrednia”? Oznacza to, że można kliknąć prawym przyciskiem myszy model, komponent, a nawet zarządzany arkusz w przestrzeni roboczej i wybrać Edit. W Altium Designer otworzy się plik gotowy do edycji — w tymczasowym edytorze — a po zakończeniu pracy wystarczy zapisać go z powrotem w przestrzeni roboczej. Samym edytowanym plikiem nie trzeba się już zajmować: nie jest już potrzebny, ponieważ zmiany zostały bezpiecznie zapisane w przestrzeni roboczej, więc plik zostaje usunięty, a instancja tymczasowego edytora zamknięta.
Edycja bezpośrednia uwalnia od konieczności utrzymywania osobnych danych źródłowych objętych kontrolą wersji. Obsługiwany typ elementu można po prostu edytować w tymczasowym edytorze, do którego wczytywane są najnowsze dane źródłowe bezpośrednio z przestrzeni roboczej. Po zakończeniu edycji obiekt jest publikowany (lub publikowany ponownie) w kolejnej zaplanowanej rewizji elementu nadrzędnego, a tymczasowy edytor zostaje zamknięty. Nie ma plików na dysku twardym, wątpliwości, czy pracujesz na właściwych lub najnowszych danych źródłowych, ani konieczności utrzymywania osobnego oprogramowania do kontroli wersji. Przestrzeń robocza obsługuje to wszystko, zapewniając pełną integralność danych i znacznie przyspieszając wprowadzanie zmian.
Typy zawartości obsługujące edycję bezpośrednią
Następujące typy zawartości przestrzeni roboczej obsługują edycję bezpośrednią:
Edytowanie początkowej rewizji elementu
Podczas tworzenia elementu jednego z obsługiwanych typów zawartości w panelu Explorer można wybrać opcję edycji powiązanego obiektu danych i opublikowania go w początkowej rewizji tego elementu po jego utworzeniu. Zamiast więc tworzyć dane źródłowe poza przestrzenią roboczą, a następnie je publikować, dzięki edycji bezpośredniej można rozpocząć pracę nad nimi od razu po utworzeniu pustego elementu. Po zakończeniu edycji obiekt jest publikowany w początkowej zaplanowanej rewizji elementu nadrzędnego, a tymczasowy edytor zostaje zamknięty.
Aby skorzystać z tej funkcji, włącz opcję Open for editing after creation dostępną u dołu okna dialogowego Create Item. Ze względu na przydatność tej funkcji opcja ta jest domyślnie włączona. Element zostanie utworzony i otworzy się odpowiedni tymczasowy edytor, wyświetlając właściwy dokument jako aktywny dokument w głównym oknie projektowym. Nazwa tego dokumentu będzie odpowiadać elementowi i jego rewizji, w formacie: <Item>-<Revision>.<DocumentExtension>.
Poniższy obraz przedstawia działanie tej funkcji podczas tworzenia nowego elementu typu Symbol (SYM-001-0031). Otwiera się tymczasowy edytor symboli schematowych, wyświetlając dokument, w którym można zdefiniować symbol zgodnie z wymaganiami.

Przykład edycji początkowej rewizji elementu typu Symbol bezpośrednio z przestrzeni roboczej — tymczasowy edytor symboli schematowych udostępnia dokument do zdefiniowania symbolu schematowego.
Elementy sterujące edycją bezpośrednią
Podczas edycji bezpośredniej dostępne są trzy przydatne przyciski, znajdujące się na pasku szybkiego dostępu (w lewym górnym rogu głównego okna aplikacji) lub na pasku narzędzi Standard aktywnego edytora tymczasowego (jeśli jest dostępny):
-
– Save Active Document. Użyj tego przycisku, aby zapisać zmiany wprowadzone w dokumencie. Pozwala to zapisać bieżące zmiany, jeśli chcesz wrócić później i wprowadzić kolejne poprawki przed ostatecznym opublikowaniem dokumentu w przestrzeni roboczej.
-
/
– Save to Server. Użyj tego przycisku, aby opublikować (czyli zapisać i opublikować) dokument w przestrzeni roboczej, zapisując go w początkowej (planowanej) lub następnej rewizji elementu docelowego. Pojawi się okno dialogowe Create Revision (lub okno dialogowe Edit Revision), w którym można zmienić nazwę i opis oraz w razie potrzeby dodać uwagi do wydania. Po opublikowaniu dokument i edytor zostaną zamknięte.
-
/
– Discard Local Changes. Użyj tego przycisku, jeśli chcesz anulować edycję. Plik tymczasowy (używany wyłącznie na potrzeby edycji) zostanie usunięty wraz z jego wpisem w panelu Projects, a w elemencie docelowym nic nie zostanie opublikowane.
Te przyciski są również dostępne jako polecenia w menu otwieranym po kliknięciu prawym przyciskiem myszy wpisu dokumentu w panelu Projects. W wielu edytorach są one także dostępne jako polecenia — Save (skrót: Ctrl+S), Save to Server (skrót: Ctrl+Alt+S) i Discard Local Changes — w menu głównym File.
Edycja istniejącej rewizji elementu
Na dowolnym etapie możesz wrócić do dowolnej rewizji elementu obsługiwanego typu zawartości w przestrzeni roboczej (za pośrednictwem panelu Explorer) i edytować ją bezpośrednio. Kliknij rewizję prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Edit z menu kontekstowego. Ponownie otworzy się edytor tymczasowy z dokumentem zawartym w tej rewizji, gotowym do edycji. Wprowadź wymagane zmiany, a następnie zatwierdź opublikowanie dokumentu jako kolejnej rewizji elementu.

Przykład uzyskiwania dostępu do polecenia uruchamiającego bezpośrednią edycję istniejącego szablonu dokumentu Draftsman.
Zachowanie plików tymczasowych
Aby można było edytować dane przestrzeni roboczej, w Altium Designer musi zostać utworzony plik do edycji. W tym celu tworzone są pliki tymczasowe. Na przykład po kliknięciu prawym przyciskiem myszy elementu symbolu i wybraniu Edit zostaje utworzony tymczasowy plik SchLib, który otwiera się w Altium Designer. Gdy zakończysz pracę i wykonasz Save to Server, plik ten zostanie usunięty natychmiast po zaktualizowaniu danych przestrzeni roboczej.
Jeśli jednak nie opublikujesz pliku, a zamiast tego wykonasz Save i Close, pozostanie on w panelu Projects. Dzięki temu nie musisz kończyć procesu aktualizacji w jednej sesji edycji — możesz zapisać swoją pracę i zamknąć plik. Altium Designer rozpoznaje, że jest to plik specjalny, dlatego zachowuje go pod wpisem <WorkspaceName> w panelu Projects (np.
/, aby można było go ponownie otworzyć w dogodnym momencie i dokończyć proces aktualizacji oraz ponownego publikowania.

Dokumenty tymczasowe pozostają dostępne, dzięki czemu nie musisz wprowadzać wszystkich zmian podczas jednej sesji edycji.
Bezpośrednia edycja komponentów z panelu Components
Podczas codziennego zarządzania komponentami funkcja bezpośredniej edycji jest dostępna w panelu Components — którego w przypadku tego typu zawartości zapewne będziesz używać częściej niż panelu Explorer. Odszukaj wymagany komponent, zaznacz go, a następnie kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Edit z menu kontekstowego. Otworzy się tymczasowa instancja edytora komponentów w trybie Single Component Editing, gotowa do wprowadzenia niezbędnych zmian.

Przykład bezpośredniej edycji z panelu Components.
Bezpośrednia edycja modeli z edytora komponentów
Podczas edytowania komponentu w edytorze komponentów w trybie Single Component Editing możesz bezpośrednio edytować powiązane modele dziedzinowe. Aby zmodyfikować model aktualnie używany przez komponent (do którego komponent się odwołuje), kliknij element sterujący
w prawym górnym rogu jego podglądu. Otworzy się odpowiedni edytor tymczasowy dla danego typu modelu, w którym możesz wprowadzić wymagane zmiany. Po zakończeniu wystarczy zapisać zmiany i zamknąć edytor — zmodyfikowany model pojawi się ponownie jako powiązany w obszarze Models. Po opublikowaniu komponentu zmodyfikowany model również zostanie automatycznie opublikowany w przestrzeni roboczej jako kolejna rewizja swojego elementu nadrzędnego.

Przykład bezpośredniej edycji istniejącego modelu, do którego odwołuje się komponent również edytowany bezpośrednio w edytorze komponentów w trybie Single Component Editing.
Aktualizowanie komponentów nadrzędnych podczas zapisywania modelu dziedzinowego
Gdy wprowadzisz zmianę w modelu dziedzinowym w przestrzeni roboczej — niezależnie od tego, czy jest to symbol schematowy, model obudowy PCB, model symulacyjny, model połączeń wiązki czy model obiektu wiązki — w chwili zapisania tej zmiany jako nowej rewizji modelu wszystkie komponenty przestrzeni roboczej korzystające z tego modelu staną się nieaktualne, ponieważ nadal będą używać poprzedniej rewizji. W większości przypadków zapewne zechcesz ponownie zapisać te komponenty przestrzeni roboczej, aktualizując odpowiednie powiązania z modelami tak, aby korzystały z najnowszych dostępnych rewizji. Aby usprawnić ten proces, przestrzeń robocza we współpracy z Altium Designer umożliwia aktualizowanie komponentów nadrzędnych podczas ponownego zapisywania modelu przestrzeni roboczej po wprowadzeniu w nim modyfikacji za pomocą funkcji bezpośredniej edycji.
Opcja aktualizowania komponentów nadrzędnych jest dostępna w oknie dialogowym Create Revision, które pojawia się podczas zapisywania zmodyfikowanego modelu z powrotem w docelowej przestrzeni roboczej. Opcja ta — Update items related to <ModelItemRevision> — jest domyślnie włączona.

Dostęp do opcji aktualizacji komponentów obszaru roboczego, które odwołują się do ponownie zapisywanego modelu w obszarze roboczym (w tym przypadku symbolu).
Po kliknięciu OK w oknie dialogowym Create Revision zmodyfikowany model zostanie zapisany z powrotem w obszarze roboczym, a powiązany z nim edytor tymczasowy zostanie zamknięty. Wszystkie komponenty obszaru roboczego odwołujące się do tego modelu zostaną automatycznie zapisane ponownie, tak aby korzystały z jego nowej rewizji (automatycznie tworzona jest kolejna rewizja każdego komponentu i wykonywany jest zapis).
Przesyłanie danych do nowej rewizji elementu
Większość typów zawartości obsługuje tworzenie nowej rewizji przez przesłanie odpowiedniego pliku danych.
Dane do nowej rewizji elementu można przesłać na kilka sposobów.
Menu przesyłania
Plik można przesłać, klikając prawym przyciskiem myszy wybrany element w panelu Explorer i wybierając polecenie Upload z menu kontekstowego. Pojawi się okno dialogowe Create New Revision, w którym można zmienić nazwę i opis oraz w razie potrzeby dodać informacje o wydaniu. Użyj obszaru Sources tego okna, aby wczytać odpowiedni plik. Można to zrobić, przeciągając plik z Eksploratora Windows i upuszczając go w tym obszarze. Możesz też kliknąć przycisk
— pojawi się okno dialogowe Add Files (standardowe okno otwierania pliku w systemie Windows). Użyj go, aby odszukać i otworzyć odpowiedni plik.

Przykład przesyłania. W tym przypadku ręcznie wskazano plik modelu 3D do przesłania do docelowego elementu typu model 3D.
Po upuszczeniu wybranego pliku lub jego wybraniu i kliknięciu przycisku Open wpis dotyczący tego pliku pojawi się w obszarze Sources.
Rozpocznij przesyłanie, klikając przycisk OK. W zależności od typu zawartości informacje o przesłanych plikach zostaną wyświetlone na kartach widoków Details i/lub Preview rewizji elementu w panelu Explorer.

Przejrzyj zapisaną rewizję elementu (tutaj pokazano element typu model 3D) w panelu Explorer. Przejdź na kartę widoku Preview, aby zobaczyć jego reprezentację graficzną (jeśli jest dostępna).
Przeciąganie i upuszczanie z Eksploratora Windows
Odpowiednie pliki danych można również przesłać, przeciągając wybrane pliki z folderu źródłowego w Eksploratorze Windows i upuszczając je na wybrany element docelowy w panelu Explorer. Pojawi się okno dialogowe Create New Revision, a przeciągnięty plik będzie widoczny w obszarze Sources. W razie potrzeby dodaj Release Notes, a następnie kliknij przycisk OK.

Przesyłanie metodą przeciągania i upuszczania, pokazane na przykładzie modelu 3D.
Klonowanie zawartości obszaru roboczego
Panel Explorer umożliwia klonowanie różnych elementów obszaru roboczego. Zamiast więc tworzyć potrzebny komponent, model dziedzinowy, arkusz schematu lub szablon od podstaw, możesz go po prostu sklonować. Edycja bezpośrednia usprawnia wprowadzanie wszelkich niezbędnych zmian w kopii danych źródłowych z oryginalnej rewizji elementu, a zmodyfikowane dane są publikowane jako pierwsza rewizja nowego elementu tego samego typu. Dzięki temu możesz błyskawicznie rozbudowywać zawartość obszaru roboczego, bez konieczności rozpoczynania od pustego projektu.
Można klonować następujące typy zawartości:
- Komponent
- Obudowa PCB
- Symbol
- Model symulacyjny
- Szablon komponentu
- Zarządzany arkusz schematu
- Szablon schematu
- Szablon projektu
- Szablon dokumentu Draftsman
- Szablon arkusza Draftsman
- Stos warstw
- OutputJob
Polecenie klonowania jednego z obsługiwanych typów zawartości jest dostępne w panelu Explorer na następujące sposoby:
- Kliknij prawym przyciskiem myszy wpis źródłowej rewizji elementu i wybierz polecenie Operations » Clone z menu kontekstowego.
- Zaznacz wpis źródłowej rewizji elementu i użyj skrótu klawiaturowego Ctrl+D.
Polecenie Clone jest dostępne w całym panelu Explorer, wszędzie tam, gdzie wyświetlana jest odpowiednia rewizja elementu, w tym:
- Na głównej liście elementów w folderze.
- Children Na karcie widoku aspektu (podczas przeglądania elementu zarządzanego arkusza schematu).
- Where-used Na karcie widoku aspektu (podczas przeglądania elementu komponentu, symbolu, footprintu, modelu symulacyjnego, szablonu komponentu lub szablonu schematu).
- Preview Na karcie widoku aspektu (podczas przeglądania elementu komponentu, zarządzanego arkusza schematu lub szablonu schematu).
Proces klonowania
Po zlokalizowaniu wymaganej źródłowej rewizji elementu i uruchomieniu polecenia Clone proces przebiega następująco:
- Uruchamiana jest sesja bezpośredniej edycji, a kopia dokumentu źródłowego — zapisanego w wybranej rewizji elementu — zostaje otwarta w odpowiednim edytorze tymczasowym. W przypadku rewizji elementu szablonu projektu tymczasowa, edytowalna kopia projektu zostanie otwarta w panelu Projects, gotowa do edycji.
- Wprowadź wymagane zmiany.
- Zapisz dokument lokalnie.
-
Kliknij przycisk
na Quick Access Bar, aby zapisać dokument w przestrzeni roboczej (skrót Ctrl+Alt+S). W przypadku szablonu projektu wybierz polecenie Save to Server, dostępne w menu kontekstowym wyświetlanym po kliknięciu prawym przyciskiem myszy wpisu projektu w panelu Projects. Możesz też użyć Save to Server obok wpisu dokumentu w panelu Projects. Pojawi się okno dialogowe Create New Item. Domyślnie sklonowany element przejmie schemat nazewnictwa rewizji i definicję cyklu życia elementu źródłowego oraz zostanie utworzony w tym samym folderze. W razie potrzeby można zmienić te właściwości. Pamiętaj, aby nadać nowemu elementowi Name i Description.
- Po skonfigurowaniu właściwości elementu zgodnie z wymaganiami kliknij OK. Zostaną utworzone nowy element i jego początkowa rewizja, dokument zostanie opublikowany, a edytor tymczasowy zamknięty. Efekty klonowania możesz obejrzeć w panelu Explorer.
i wyszukując pliki lub przeciągając je i upuszczając w obszarze Sources. Jeśli chcesz usunąć pliki, zaznacz je na liście i kliknij przycisk