Creating & Editing Content

Elementy są tworzone bezpośrednio w połączonym Workspace, a wszystkie dane potrzebne do wytworzenia/reprezentowania elementu są następnie przechowywane w tym Workspace pod numerem tego elementu. W zależności od typu zawartości element może zostać utworzony ręcznie lub automatycznie jako część procesu zapisu/przesyłania/zwalniania. Wszystkie typy zawartości można tworzyć w Altium Designer za pomocą panelu Explorer panel. Podczas pracy z komponentami tworzenie jest również możliwe za pomocą panelu Components panel.

Elementy są tworzone w połączonym Workspace. W Altium Designer panel Explorer zapewnia pełny interfejs do Twojego Workspace.

Tworzenie elementu

Po zdefiniowaniu wymaganych folderów możesz przejść do tworzenia zawartości w Workspace. Aby utworzyć element, wybierz odpowiedni folder, a następnie kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze siatki Items panelu i wybierz jedno z poleceń z podmenu Create Item. Alternatywnie, jeśli folder jest pusty, użyj kontrolki Add an item na środku obszaru, aby uzyskać dostęp do menu.

Kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze siatki Items panelu Explorer, aby uzyskać dostęp do poleceń związanych z tworzeniem zawartości.

Zostanie wyświetlone okno dialogowe Create New Item, udostępniające wszystkie kontrolki niezbędne do pełnego zdefiniowania elementu.

Określ szczegóły nowego elementu w oknie dialogowym Create New Item.

Dla wielu typów zawartości masz możliwość edycji i zwolnienia odpowiedniego dokumentu projektowego do początkowej rewizji tej zawartości po jej utworzeniu. Aby to zrobić, włącz opcję Open for editing after creation na dole okna dialogowego Create New Item (jest ona domyślnie włączona). Element zostanie utworzony, a odpowiedni tymczasowy edytor otworzy się, gotowy do utworzenia danych dla tego elementu. Więcej informacji o pracy z określonym typem zawartości znajdziesz na poświęconej mu stronie, do której odnośnik znajduje się w tabeli.

Kilka słów o identyfikatorze elementu...

Ważnym aspektem folderu nadrzędnego, w którym tworzona jest zawartość, jest używany dla niego Item Naming Scheme. Określa on format unikalnego identyfikatora każdego elementu utworzonego w tym konkretnym folderze. Definiując Item Naming Scheme na poziomie folderu, można szybko tworzyć zawartość w tym folderze, przy jednoczesnym zachowaniu poprawnego schematu nazewnictwa identyfikatorów. Jest to szczególnie istotne, gdy elementy są tworzone automatycznie „w locie”, zamiast zwalniania do istniejących elementów, które zostały ręcznie utworzone bezpośrednio w docelowym Workspace.

Dostępnych jest kilka domyślnych przykładowych schematów wykorzystujących skrócony kod dla typu folderu lub typu zawartości (listę kodów znajdziesz wcześniej w tym dokumencie w tabeli). Korzystając z domyślnego schematu nazewnictwa, oprogramowanie automatycznie przypisze kolejny dostępny unikalny identyfikator na podstawie tego schematu po przeskanowaniu całego Workspace i identyfikatorów istniejącej zawartości.

Alternatywnie, jeśli istnieje potrzeba pełnej, ręcznej kontroli nad nazewnictwem elementu, wybierz wpis [NO ITEM NAMING SCHEME]. W takim przypadku podczas tworzenia elementu należy zdefiniować unikalny identyfikator. Pamiętaj, że system nie pozwoli utworzyć elementu z powielonym identyfikatorem, więc ręczne przypisywanie identyfikatora wymaga wiedzy o tym, które identyfikatory zostały już użyte.

Schemat nazewnictwa elementów folderu nadrzędnego jest stosowany do unikalnego ID każdego elementu utworzonego w tym folderze.

Niezależnie od ustawienia parametru Item Naming Scheme na poziomie folderu, możesz nadpisać dowolne automatycznie określone ID na poziomie elementu. Zmień takie ID według potrzeb w oknie dialogowym Create New Item.

Wybór schematu dla ID elementów

Istnieje nieskończenie wiele możliwych schematów nazw/numeracji, które można stosować dla elementów; te pokazane na ilustracjach w dokumentacji są jedynie przykładami. Można znaleźć wiele dyskusji na temat tego, jaki schemat numeracji jest najlepszy. Ogólnie eksperci zgadzają się, że najlepszy jest krótki, nieznaczący, wyłącznie numeryczny schemat numeracji. „Nieznaczący” oznacza, że w schemacie numeracji nie jest zakodowana żadna informacja, taka jak kategoria produktu, podkategoria, lokalizacja itp.; każdemu nowemu elementowi po prostu przypisywany jest kolejny numer w sekwencji.

Długość ma znaczenie, ponieważ im dłuższy identyfikator, tym większa szansa, że człowiek popełni błąd podczas zapisywania lub odtwarzania ID elementu. Doświadczenie i badania akademickie wykazały, że liczba błędów przy wprowadzaniu danych rośnie wraz ze wzrostem liczby znaków. Uważa się, że siedem cyfr to magiczna liczba pod względem łatwego i niezawodnego zapamiętywania przez człowieka. Po przekroczeniu pewnej długości liczba błędów rośnie coraz szybciej — przy 15 znakach prawdopodobieństwo błędu jest bliskie 100%.

Jeśli w Twojej organizacji ważne jest tworzenie tożsamości w ID elementu, odpowiedzią może być identyfikator złożony. W takim przypadku zalecany jest prosty alfanumeryczny kod prefiksu grupy towarowej. Rozważmy na przykład ID D-820-0001. Tutaj D w kodzie może oznaczać Design, czyli że jest to element używany dla projektów. W kolejnych 3 cyfrach pierwsza cyfra może oznaczać kategorię produktu, na przykład płytki peryferyjne, a druga i trzecia cyfra w tym trzycyfrowym bloku mogą służyć do oznaczenia gołych płytek (1X) lub montaży (2X i wyżej). Ostatnie cztery cyfry w ID elementu to prosty, nieznaczący numer typu „następny w kolejce”.

Ustawianie ID dla początkowej rewizji elementu Workspace

Przejście z lokalnego paradygmatu projektowego na paradygmat Workspace wymaga migracji istniejących danych do Workspace. Takie dane mogły już przejść przez wiele iteracji i mieć przypisaną numerację rewizji rozpoznawaną w całej organizacji. Na przykład rew.3 płytki Magno-Synthetic Digitizer mogła już zostać dostarczona klientowi, a ulepszenia mają zostać dostarczone w rew.4. Przy publikacji do Workspace początkowa rewizja zaczynająca się ponownie od 1 byłaby co najmniej myląca — nie tylko wewnątrz organizacji, ale co ważniejsze, także dla jej klientów (którzy oczekują późniejszej wersji niż ich obecna rew.3!).

W tym celu Altium Designer zapewnia możliwość ręcznego ustawienia ID początkowej rewizji nowo utworzonego elementu w Workspace.

Ustawianie ID początkowej rewizji

Utwórz wymagany nowy element w Workspace jak zwykle. Po utworzeniu kliknij element prawym przyciskiem myszy i wybierz Properties — uzyskasz dostęp do okna dialogowego Edit Item. Rozwiń sekcję Advanced w tym oknie dialogowym i kliknij przycisk , po prawej stronie pola Revision ID. Pojawi się okno dialogowe Set Initial revision Id values, w którym możesz ustawić ID zgodnie ze swoimi wymaganiami. Zostaną udostępnione odpowiednie pola do modyfikacji różnych poziomów ID, zgodnie z wybranym Revision Naming Scheme.

Aby uzyskać dostęp do elementów związanych z projektem (PCB Fabrication Data, PCB Assembly Data, PCB Project Design) w panelu Explorer, upewnij się, że wyświetlasz projekt w jego Classic View. Może być konieczne ręczne przełączenie z Project View — odpowiednie polecenia są dostępne w menu powiązanym z przyciskiem w prawym górnym rogu panelu.

Ustaw różne poziomy ID (zgodnie z zastosowanym Revision Naming Scheme).

Tworzenie i edycja zawartości bezpośrednio przez Workspace

Połączony Workspace zapewnia elastyczną i bezpieczną metodę centralizacji przechowywania i zarządzania wszystkimi typami danych projektowych używanych w Altium Designer. Od modelu schematu po komponent, od zarządzanych arkuszy schematów po kompletne projekty PCB — Workspace zapewnia idealny sposób przechowywania i zarządzania danymi projektów elektronicznych.

Potężnym aspektem Workspace jest obsługa Direct Editing. Co właściwie oznacza „Direct Editing”? Oznacza to, że możesz kliknąć prawym przyciskiem myszy model, komponent, a nawet zarządzany arkusz w Workspace i wybrać Edit. Oczywiście plik otworzy się w Altium Designer i będzie gotowy do edycji — w tymczasowym edytorze — ale po zakończeniu pracy po prostu zapisujesz go z powrotem do Workspace. Jeśli chodzi o plik, który właśnie edytowałeś, nie musisz się nim przejmować — nie jest już potrzebny, ponieważ Twoje zmiany są bezpiecznie zapisane z powrotem w Workspace, więc zostaje usunięty, a instancja tymczasowego edytora zostaje zamknięta.

Bezpośrednia edycja uwalnia Cię od ograniczeń oddzielnych danych źródłowych kontrolowanych wersjami. Możesz po prostu edytować obsługiwany typ elementu przy użyciu tymczasowego edytora załadowanego najnowszym źródłem bezpośrednio z samego Workspace. Po zakończeniu edycji encja jest publikowana (lub publikowana ponownie) do kolejnej planowanej rewizji swojego elementu nadrzędnego, a tymczasowy edytor zostaje zamknięty. Na dysku twardym nie ma żadnych plików, nie ma wątpliwości, czy pracujesz na właściwym lub najnowszym źródle, i nie ma potrzeby utrzymywania oddzielnego oprogramowania do kontroli wersji. Workspace zajmuje się tym wszystkim z dużą integralnością i w sposób, który znacznie przyspiesza wprowadzanie zmian do danych.

Typy zawartości obsługiwane przez Direct Editing

Następujące typy zawartości Workspace są obsługiwane w odniesieniu do Direct Editing:

• Komponent

• Szablon komponentu

• Szablon dokumentu Draftsman

• Szablon arkusza Draftsman

• Footprint

• Okablowanie wiązki

• Layerstack

• Zarządzany arkusz schematu

• Outputjob

• Fragment PCB

• Szablon projektu

• Blok wielokrotnego użycia

• Fragment schematu

• Szablon schematu

• Model symulacyjny

• Symbol

Edycja początkowej rewizji elementu

Z panelu Explorer panel, podczas tworzenia elementu jednego z obsługiwanych typów zawartości, masz możliwość edycji i opublikowania powiązanej encji danych do początkowej rewizji tego elementu po jego utworzeniu. Zamiast więc tworzyć dane źródłowe poza Workspace i je publikować, możesz rozpocząć pracę nad źródłem bezpośrednio od momentu utworzenia pustego elementu, dzięki bezpośredniej edycji. Po zakończeniu edycji encja zostaje opublikowana do początkowej planowanej rewizji swojego elementu nadrzędnego, a tymczasowy edytor zostaje zamknięty.

Aby skorzystać z tej funkcji, włącz opcję Open for editing after creation, znajdującą się na dole okna dialogowego Create Item dialog. Przewidując użyteczność tej funkcji, opcja ta jest domyślnie włączona. Element zostanie utworzony, a odpowiedni tymczasowy edytor otworzy się, prezentując odpowiedni dokument jako aktywny dokument w głównym oknie projektu. Dokument ten będzie nazwany zgodnie z formatem Element-Rewizja: <Item>-<Revision>.<DocumentExtension>.

Poniższy obraz pokazuje to w praktyce podczas tworzenia nowego elementu Symbol Item (SYM-001-0031). Otwierany jest tymczasowy edytor Schematic Symbol, prezentujący dokument umożliwiający zdefiniowanie symbolu zgodnie z wymaganiami.

Przykład edycji początkowej rewizji elementu Symbol Item bezpośrednio z Workspace — tymczasowy edytor Schematic Symbol udostępnia dokument, w którym można zdefiniować symbol schematowy.

Elementy sterujące bezpośredniej edycji

Podczas bezpośredniej edycji istotne są trzy elementy sterujące, dostępne z paska Quick Access Bar (w lewym górnym rogu głównego okna aplikacji) lub z paska narzędzi Standard aktywnego tymczasowego edytora (jeśli jest dostępny):

• ​ – Save Active Document. Użyj tego przycisku, aby zapisać wszelkie zmiany wprowadzone w dokumencie. Pozwala to zapisać bieżące zmiany, jeśli chcesz wrócić później i wprowadzić kolejne modyfikacje przed ostatecznym wydaniem do Workspace.

• / – Save to Server. Użyj tego przycisku, aby wydać (czyli w praktyce zapisać i wydać) dokument do Workspace, zapisując go w początkowej (planowanej) lub następnej rewizji docelowego elementu. Zostanie wyświetlone okno dialogowe Create Revision dialog (lub Edit Revision dialog), w którym można zmienić nazwę i opis oraz dodać informacje o wydaniu, jeśli to konieczne. Po wydaniu dokument i edytor zostaną zamknięte.

  Jeśli ma to zastosowanie i jest to pożądane, można również zaktualizować rewizje elementów nadrzędnych powiązanych z bieżącą rewizją zapisywanego elementu (odwołujących się do niej). Jest to kontrolowane przez opcję Update items related to <ItemRevision> , która domyślnie jest włączona. Należy pamiętać, że opcja ta pojawia się tylko wtedy, gdy:

  • tworzona jest nowa rewizja modelu domenowego (symbole, footprinty, modele symulacyjne, modele okablowania harness) referencjonowanego przez rewizje elementów komponentów.

  • tworzona jest nowa rewizja szablonu komponentu referencjonowanego przez rewizje elementów komponentów.

  • tworzona jest nowa rewizja modelu 3D referencjonowanego przez rewizje elementów modeli footprintów.

  Jeśli chcesz pozostawić wszystkie powiązane elementy nadrzędne przy korzystaniu z bieżącej rewizji elementu, wyłącz tę opcję. Wówczas zapisany zostanie tylko sam element.

  Podczas zapisywania edytowanego komponentu lub modelu domenowego (symbolu, footprintu, modelu symulacyjnego, modelu okablowania harness) do Workspace możesz zachować jego bieżący stan cyklu życia. Sterowanie tym zapewnia opcja Preserve lifecycle state (not recommended) dostępna w oknie dialogowym Edit Revision / Create Revision podczas ponownego zapisywania. Gdy opcja jest włączona, nowa rewizja zostanie automatycznie ustawiona na stan cyklu życia poprzedniej rewizji. Ta możliwość jest dostępna dla użytkowników z przypisanym uprawnieniem operacyjnym Allow to skip lifecycle state change for new revisions (więcej informacji: Setting Global Operation Permissions for a Workspace).

  Aby zapisać dokument edytowany w Workspace, można również użyć elementu sterującego Save to Server obok wpisu dokumentu w panelu Projects panel.

• / – Discard Local Changes. Użyj tego przycisku, jeśli chcesz anulować edycję. Plik tymczasowy (używany wyłącznie do umożliwienia edycji) zostanie usunięty, jego wpis zostanie usunięty z panelu Projects , a nic nie zostanie wydane do docelowego elementu.

  W przypadku odpowiedniego pliku tymczasowego używanego w sesji bezpośredniej edycji nie musisz kończyć procesu aktualizacji w ramach jednej sesji edycyjnej — możesz zapisać swoją pracę i zamknąć plik, jeśli chcesz. Altium Designer rozpoznaje, że jest to plik specjalny, dlatego zachowuje go w folderze <SourceWorkspaceName> w panelu Projects , aby można go było ponownie otworzyć, gdy będziesz gotowy, i dokończyć proces aktualizacji oraz ponownego wydania.

Do tych elementów sterujących można również uzyskać dostęp jako do poleceń z menu kontekstowego po kliknięciu prawym przyciskiem myszy wpisu dokumentu w panelu Projects. W przypadku wielu edytorów te elementy sterujące są również dostępne jako polecenia — Save (skrót: Ctrl+S), Save to Server (skrót: Ctrl+Alt+S) oraz Discard Local Changes — z głównego menu File.

Edycja istniejącej rewizji elementu

Na dowolnym etapie możesz wrócić do dowolnej rewizji elementu obsługiwanego typu zawartości w Workspace (za pośrednictwem panelu Explorer panel) i edytować ją bezpośrednio. Kliknij prawym przyciskiem myszy rewizję i wybierz polecenie Edit z menu kontekstowego. Ponownie otworzy się tymczasowy edytor z dokumentem zawartym w rewizji, otwartym do edycji. Wprowadź wymagane zmiany, a następnie zatwierdź wydanie dokumentu do następnej rewizji elementu.

Przykład dostępu do polecenia uruchamiającego bezpośrednią edycję istniejącego Draftsman Document Template.

Zachowanie plików tymczasowych

Aby można było edytować dane Workspace, musi zostać utworzone coś, co można edytować w Altium Designer. W praktyce tworzone są pliki tymczasowe. Na przykład po kliknięciu prawym przyciskiem myszy elementu Symbol Item i wybraniu Edit tworzony jest tymczasowy plik SchLib i otwierany w Altium Designer. Po zakończeniu pracy i wykonaniu Save to Server plik ten zostaje usunięty natychmiast po zaktualizowaniu danych Workspace.

Jeśli jednak nie wykonasz wydania, a zamiast tego Save i Close plik, pozostanie on w panelu Projects panel. Zostało to zrobione po to, aby nie trzeba było kończyć procesu aktualizacji w ramach jednej sesji edycyjnej — możesz zapisać swoją pracę i zamknąć plik, jeśli chcesz; Altium Designer rozumie, że jest to plik specjalny, dlatego zachowuje go pod wpisem <WorkspaceName> w panelu Projects (np. /), aby można go było ponownie otworzyć, gdy będziesz gotowy, i dokończyć proces aktualizacji oraz ponownego wydania.

Dokumenty tymczasowe pozostają dostępne, dzięki czemu nie musisz kończyć zmian w ramach jednej sesji edycyjnej.

Bezpośrednia edycja komponentów z panelu Components

W codziennym zarządzaniu komponentami bezpośrednia edycja jest dostępna z panelu Components panel — z którego prawdopodobnie będziesz korzystać częściej niż z panelu Explorer w odniesieniu do tego konkretnego typu zawartości. Wyszukaj wymagany komponent, zaznacz go, a następnie kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Edit z menu kontekstowego. Zostanie otwarta tymczasowa instancja Component Editor — w trybie Single Component Editing — gotowa do wprowadzania potrzebnych zmian.

Przykład bezpośredniej edycji z panelu Components.

Bezpośrednia edycja modeli z poziomu Component Editor

Podczas edycji komponentu przy użyciu Component Editor w trybie Single Component Editing możesz edytować połączone modele domenowe z wykorzystaniem paradygmatu bezpośredniej edycji. Aby zmodyfikować model, który jest aktualnie używany (referencjonowany) przez komponent, kliknij element sterujący w prawym górnym rogu jego podglądu. Otworzy się odpowiedni tymczasowy edytor dla tego typu modelu, gotowy do wprowadzania wymaganych zmian. Gdy wszystko będzie gotowe, po prostu zapisz i zamknij edytor — zmodyfikowany model pojawi się ponownie jako podłączony w obszarze Models. Po wydaniu komponentu zmodyfikowany model również zostanie automatycznie wydany do Workspace, do następnej rewizji jego elementu nadrzędnego.

Przykład bezpośredniej edycji istniejącego modelu referencjonowanego przez komponent, który sam jest bezpośrednio edytowany, przy użyciu Component Editor w trybie Single Component Editing.

Przesyłanie danych do nowej rewizji elementu

Większość typów zawartości obsługuje tworzenie nowej rewizji przez przesłanie odpowiedniego pliku danych.

Przesyłanie danych do nowej rewizji elementu można wykonać na kilka sposobów.

Menu Upload

Plik można przesłać, klikając prawym przyciskiem myszy wymagany Item w panelu Explorer panel i wybierając polecenie Upload z menu kontekstowego. Zostanie wyświetlone okno dialogowe Create New Revision, w którym można w razie potrzeby zmienić Name, Description oraz dodać informacje o wydaniu. Użyj obszaru Sources w oknie dialogowym, aby załadować wymagany plik. Można to zrobić, przeciągając plik z Eksploratora Windows i upuszczając go na ten obszar. Alternatywnie kliknij przycisk – pojawi się okno dialogowe Add Files (standardowe okno otwierania pliku systemu Windows). Użyj go, aby wyszukać i otworzyć wymagany plik.

Przykład przesyłania. W tym przypadku ręcznie wskazano plik modelu 3D do przesłania do docelowego Item modelu 3D.

Po upuszczeniu żądanego pliku lub jego wybraniu i kliknięciu przycisku Open, wpis dla niego pojawi się z powrotem w obszarze Sources.

Dla typu zawartości, który obsługuje przesyłanie wielu plików do jego rewizji, takiego jak Binary File, wybrane pliki zostaną dodane i wyświetlone w obszarze Sources okna dialogowego. Jeśli trzeba dostosować zawartość listy, dodaj dodatkowe pliki lub wybierz i usuń pliki (kliknij przycisk  ) zgodnie z potrzebami. Obszar Sources obsługuje wybór wielu plików przy użyciu standardowych technik wielokrotnego zaznaczania (Ctrl+Click, Shift+Click oraz kliknięcie i przeciągnięcie).

Kontynuuj przesyłanie, klikając przycisk OK. W zależności od typu zawartości informacje o przesłanych plikach zostaną przedstawione na kartach widoku aspektu Details i/lub Preview dla rewizji Item w panelu Explorer.

Przeglądaj zapisaną rewizję Item (pokazaną tutaj dla Item modelu 3D) z powrotem w panelu Explorer. Przełącz się na kartę widoku aspektu Preview, aby zobaczyć jego reprezentację graficzną (tam, gdzie ma to zastosowanie).

Przeciąganie i upuszczanie z Eksploratora Windows

Odpowiednie pliki danych można również przesłać, przeciągając wybrane pliki z folderu źródłowego w Eksploratorze Windows i upuszczając je na wymagany docelowy Item w panelu Explorer panel. Zostanie wyświetlone okno dialogowe Create New Revision, z przeciągniętym plikiem wymienionym w obszarze Sources. Dodaj wymagane Release Notes, a następnie kliknij przycisk OK.

Dla niektórych typów zawartości konieczna będzie modyfikacja Name (którym będzie nazwa pliku wraz z rozszerzeniem; w przypadku wielu plików wpisy będą oddzielone średnikiem) oraz Description (które będzie w formacie Uploaded from <FileNameandPath>, Size <FileSize>, Created on <FileCreationDate> (w przypadku wielu plików wpisy będą oddzielone średnikiem)). Dla tych typów zawartości, które obsługują wiele plików, jeśli trzeba dodać dodatkowe pliki, można to zrobić, klikając przycisk i wyszukując pliki lub przeciągając je i upuszczając na obszar Sources. Jeśli trzeba usunąć pliki, zaznacz je na liście i kliknij przycisk  .

Przesyłanie metodą przeciągnij i upuść, pokazane tutaj dla modelu 3D.

Klonowanie zawartości Workspace

Panel Explorer zapewnia możliwość klonowania różnych Itemów Workspace. Zamiast więc tworzyć wymagany komponent, model domeny, arkusz schematu lub szablon od podstaw, możesz po prostu go sklonować. Direct Editing zapewnia, że wszelkie wymagane zmiany – w kopii danych źródłowych z oryginalnej rewizji Item – są wprowadzane sprawnie, a wynikowe zmiany są publikowane w początkowej rewizji nowego Item tego samego typu. Szybko i bez zbędnego wysiłku możesz rozszerzać zawartość Workspace bez konieczności zaczynania od pustego projektu.

Następujące typy zawartości można klonować:

• Component
• Footprint
• Symbol
• Simulation Model
• Component Template
• Managed Schematic Sheet
• Schematic Template
• Project Template
• Draftsman Document Template
• Draftsman Sheet Template
• Layerstack
• OutputJob

Polecenie klonowania jednego z obsługiwanych typów zawartości jest dostępne z panelu Explorer na następujące sposoby:

• Klikając prawym przyciskiem myszy wpis źródłowej rewizji Item i wybierając polecenie Operations » Clone z menu kontekstowego.
• Zaznaczając wpis źródłowej rewizji Item i używając skrótu klawiaturowego Ctrl+D.

Polecenie Clone jest dostępne w całym panelu Explorer, wszędzie tam, gdzie prezentowana jest odpowiednia rewizja Item, w tym:

• Główna lista Itemów w folderze.
• Children karta widoku aspektu (podczas przeglądania Item Managed Schematic Sheet).
• Where-used karta widoku aspektu (podczas przeglądania Item Component, Symbol, Footprint, Simulation Model, Component Template lub Schematic Template).
• Preview karta widoku aspektu (podczas przeglądania Item Component, Managed Schematic Sheet lub Schematic Template).