Creating & Editing Content

W skrócie

Dowiedz się, jak tworzyć i edytować zawartość w połączonym obszarze roboczym za pomocą Altium Designer. W tym artykule wyjaśniamy, jak organizować elementy w folderach, definiować ich właściwości, konfigurować schematy nazewnictwa i rewizji oraz rozpoczynać edycję obsługiwanej zawartości bezpośrednio z obszaru roboczego. Czytaj dalej, aby podejmować bardziej świadome decyzje podczas tworzenia zawartości obszaru roboczego i zarządzania nią.

- Dowiedz się, jak tworzyć elementy za pomocą panelu Explorer i otwierać obsługiwaną zawartość do edycji.
- Poznaj właściwości elementów, w tym uprawnienia, schematy nazewnictwa rewizji i definicje cyklu życia, oraz dowiedz się, których ustawień nie można zmienić po wydaniu.
- Poznaj automatyczne i ręczne przypisywanie identyfikatorów elementom, schematy nazewnictwa na poziomie folderów oraz wskazówki dotyczące wyboru identyfikatorów.
Zagłęb się w temat dzięki AI:

Elementy są tworzone bezpośrednio w połączonym obszarze roboczym, a wszystkie dane potrzebne do wytworzenia lub reprezentacji elementu są następnie przechowywane w tym obszarze roboczym i powiązane z numerem elementu. W zależności od typu zawartości element można utworzyć ręcznie lub automatycznie w ramach procesu zapisywania, przesyłania lub publikowania. Wszystkie typy zawartości można tworzyć w Altium Designer za pomocą panelu Explorer. Podczas pracy z komponentami można je również tworzyć za pomocą panelu Components.

Zawartość obszaru roboczego jest uporządkowana w drzewiastej strukturze folderów, podobnej do drzewa folderów używanego na komputerze do porządkowania plików. Aby dodać folder do obszaru roboczego, kliknij prawym przyciskiem myszy w sekcji Server Folders panelu Explorer.

Elementy są tworzone w połączonym obszarze roboczym. W Altium Designer panel Explorer zapewnia pełny interfejs dostępu do obszaru roboczego.
Elementy są tworzone w połączonym obszarze roboczym. W Altium Designer panel Explorer zapewnia pełny interfejs dostępu do obszaru roboczego.

Tworzenie elementu

Po zdefiniowaniu wymaganych folderów można przystąpić do tworzenia zawartości w obszarze roboczym. Aby utworzyć element, wybierz odpowiedni folder, a następnie kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze tabeli elementów w panelu i wybierz jedno z poleceń z podmenu Create Item. Jeśli folder jest pusty, możesz też użyć przycisku Add an item pośrodku tego obszaru, aby otworzyć menu.

Menu kontekstowe będzie zawierać typy zawartości powiązane z aktywnym typem folderu. Jeśli typ zawartości, który chcesz utworzyć, nie znajduje się na liście, wybierz polecenie Other Item Type. Pamiętaj, że w folderze można utworzyć dowolny typ zawartości — typ folderu ma znaczenie wyłącznie wizualne. Zawartość można zawsze przenieść między folderami w późniejszym czasie.

Kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze tabeli elementów w panelu Explorer, aby uzyskać dostęp do poleceń związanych z tworzeniem zawartości.
Kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze tabeli elementów w panelu Explorer, aby uzyskać dostęp do poleceń związanych z tworzeniem zawartości.

Pojawi się okno dialogowe Create New Item, zawierające wszystkie opcje potrzebne do pełnego zdefiniowania elementu.

Określ szczegóły nowego elementu w oknie dialogowym Utwórz nowy element.
Określ szczegóły nowego elementu w oknie dialogowym Utwórz nowy element.

W przypadku wielu typów zawartości po ich utworzeniu można edytować odpowiedni dokument projektowy i opublikować go w początkowej rewizji tej zawartości. Aby to zrobić, włącz opcję Open for editing after creation u dołu okna dialogowego Create New Item (jest ona domyślnie włączona). Element zostanie utworzony i otworzy się odpowiedni tymczasowy edytor, gotowy do tworzenia danych dla tego elementu. Więcej informacji na temat pracy z konkretnym typem zawartości znajdziesz na poświęconej mu stronie, do której łącze znajduje się w tabeli.

Aby uzyskać dostęp do wariantu okna dialogowego Create New Item, kliknij element prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierz Properties z menu kontekstowego. Jeśli element znajduje się w Planned State, otworzy się okno dialogowe Edit Item, w którym można odpowiednio zmienić właściwości elementu. Jeśli element jest w stanie zapisanym, otworzy się okno dialogowe View Item Properties zawierające widok właściwości elementu tylko do odczytu.
Warto dodać nazwę i opis podczas definiowania elementu. Informacje te są wykorzystywane podczas przeszukiwania obszaru roboczego i pozwalają szybko określić, co dany element oferuje.

Obszar roboczy umożliwia tworzenie komponentów bez wcześniejszego tworzenia elementu. Nie oznacza to, że element nie zostanie utworzony, lecz że edytor komponentów jest otwierany bezpośrednio, co pozwala zastosować ustawienia szablonu komponentu przed dodaniem i zapisaniem wymaganego komponentu. Właściwy element komponentu (wraz z planowaną rewizją) jest tworzony podczas przygotowania do wydania. Użycie polecenia Create Item » Component z menu kontekstowego powoduje bezpośrednie przejście do tego trybu.

Aby podczas tworzenia nowego komponentu obszaru roboczego wyświetlić okno dialogowe Create New Item, użyj polecenia Create Item » Other Item Type. W takim przypadku najpierw zostanie utworzona rewizja Planned komponentu obszaru roboczego. Aby zobaczyć nowo utworzony komponent, który nie został jeszcze zdefiniowany ani zapisany w obszarze roboczym, wyłącz opcję Show only latest (dostępną w menu otwieranym przyciskiem u góry panelu Explorer) lub zmień widok folderu z Components View na Classic View (opcja dostępna w tym samym menu). Należy jednak pamiętać, że ponieważ element jest tworzony jako pierwszy, informacje z szablonu (tj. schemat nazewnictwa, schemat rewizji i definicja cyklu życia) nie są przypisywane, gdyż element komponentu już istnieje.

Kilka słów o identyfikatorze elementu…

Ważnym ustawieniem folderu nadrzędnego, w którym tworzona jest zawartość, jest stosowany w nim Item Naming Scheme. Określa on format unikatowego identyfikatora każdego elementu tworzonego w tym folderze. Zdefiniowanie schematu nazewnictwa elementów na poziomie folderu pozwala szybko tworzyć w nim zawartość przy zachowaniu prawidłowego schematu identyfikatorów. Jest to szczególnie przydatne, gdy elementy są tworzone automatycznie „w locie”, a nie gdy dane są wydawane do istniejących elementów, utworzonych wcześniej ręcznie bezpośrednio w docelowym obszarze roboczym.

Dostępnych jest kilka domyślnych, przykładowych schematów wykorzystujących skrócony kod typu folderu lub typu zawartości (listę kodów zawiera tabela we wcześniejszej części tego dokumentu). Przy korzystaniu z domyślnego schematu nazewnictwa oprogramowanie automatycznie przypisuje kolejny dostępny unikatowy identyfikator zgodny z tym schematem, po przeskanowaniu całego obszaru roboczego i identyfikatorów istniejącej zawartości.

Można również zdefiniować własny schemat dla folderu, wpisując go w polu i ujmując część zmienną w nawiasy klamrowe (np. DraftsmanDOC-TMP-{0000} lub DraftsmanSHEET-TMP-{0000}). Schemat nazewnictwa elementów stosowany w folderze nadrzędnym można zmienić w dowolnym momencie. Zmieniony schemat będzie stosowany do wszystkich kolejnych elementów tworzonych w tym folderze. Ponadto schemat zdefiniowany dla folderu nadrzędnego jest automatycznie dziedziczony przez jego podfoldery.

Jeśli natomiast potrzebna jest pełna, ręczna kontrola nad nadawaniem nazw elementom, wybierz pozycję [NO ITEM NAMING SCHEME]. Wówczas podczas tworzenia elementu trzeba zdefiniować jego unikatowy identyfikator. Pamiętaj, że system nie pozwala utworzyć elementu z powielonym identyfikatorem, więc ręczne przypisywanie identyfikatorów wymaga wiedzy o tym, które z nich są już używane.

Schemat nazewnictwa elementów folderu nadrzędnego jest stosowany do unikatowego identyfikatora każdego elementu tworzonego w tym folderze.
Schemat nazewnictwa elementów folderu nadrzędnego jest stosowany do unikatowego identyfikatora każdego elementu tworzonego w tym folderze.

Niezależnie od ustawienia Item Naming Scheme na poziomie folderu można zastąpić automatycznie wyznaczony identyfikator na poziomie elementu. W razie potrzeby zmodyfikuj taki identyfikator w oknie dialogowym Create New Item.

Wybór schematu identyfikatorów elementów

Liczba możliwych schematów nazewnictwa i numeracji elementów jest nieograniczona, a te przedstawione na ilustracjach w dokumentacji są jedynie przykładami. Można znaleźć wiele dyskusji na temat tego, jaki schemat numeracji jest najlepszy. Eksperci na ogół zgadzają się, że najlepiej sprawdza się krótki schemat numeracji złożony wyłącznie z cyfr i niekodujący dodatkowych informacji. Oznacza to, że schemat numeracji nie zawiera zakodowanych informacji, takich jak kategoria produktu, podkategoria, lokalizacja itp. — każdy nowy element otrzymuje po prostu kolejny numer.

Długość ma znaczenie, ponieważ im dłuższy identyfikator, tym większe prawdopodobieństwo popełnienia błędu podczas zapisywania lub przypominania sobie identyfikatora elementu. Doświadczenie i badania naukowe wykazały, że liczba błędów podczas wprowadzania danych rośnie wraz z liczbą znaków. Przyjmuje się, że siedem cyfr to optymalna długość, którą człowiek może łatwo i niezawodnie zapamiętać. Po przekroczeniu pewnej długości liczba błędów rośnie coraz szybciej — przy 15 znakach prawdopodobieństwo błędu jest bliskie 100%.

Jeśli w Twojej organizacji ważne jest, aby identyfikator elementu zawierał informacje o jego przeznaczeniu, rozwiązaniem może być identyfikator złożony. W takim przypadku zalecany jest prosty alfanumeryczny prefiks określający grupę asortymentową. Rozważmy na przykład identyfikator D-820-0001. Występujący w nim znak D może oznaczać projekt (ang. Design), wskazując, że jest to element wykorzystywany w projektach. W kolejnym bloku trzech cyfr pierwsza cyfra może oznaczać kategorię produktu, np. płytki peryferyjne, a druga i trzecia — płytki nieobsadzone (1X) lub zespoły (2X i wyższe). Ostatnie cztery cyfry identyfikatora elementu stanowią zwykły kolejny numer, który nie koduje dodatkowych informacji.

Ustawianie identyfikatora początkowej rewizji elementu obszaru roboczego

Przejście z projektowania lokalnego na pracę w obszarze roboczym wymaga przeniesienia do niego istniejących danych. Dane te mogły już przejść wiele iteracji i mieć przypisane numery rewizji rozpoznawane w całej organizacji. Na przykład płytka Magno-Synthetic Digitizer w rewizji 3 mogła już trafić do klientów, a ulepszenia mają zostać dostarczone w rewizji 4. W takiej sytuacji rozpoczęcie numeracji początkowej rewizji od 1 przy wydawaniu danych do obszaru roboczego byłoby co najmniej mylące — nie tylko wewnątrz organizacji, ale przede wszystkim dla klientów (którzy oczekują wersji nowszej niż posiadana przez nich rewizja 3!).

Dlatego Altium Designer umożliwia ręczne ustawienie identyfikatora początkowej rewizji nowo utworzonego elementu w obszarze roboczym.

Identyfikator pierwszej planowanej rewizji elementu można zmienić w dowolnym momencie po utworzeniu elementu, a przed wydaniem danych do tej początkowej rewizji (tj. gdy nadal znajduje się ona w stanie Planned).

Ustawianie identyfikatora początkowej rewizji

Utwórz wymagany nowy element w obszarze roboczym w zwykły sposób. Następnie kliknij go prawym przyciskiem myszy i wybierz Properties, aby otworzyć okno dialogowe Edit Item. Rozwiń sekcję Advanced tego okna i kliknij przycisk po prawej stronie pola Revision ID. Pojawi się okno dialogowe Set Initial revision Id values, w którym możesz ustawić identyfikator zgodnie z wymaganiami. W zależności od wybranego schematu nazewnictwa rewizji dostępne będą pola umożliwiające modyfikowanie poszczególnych poziomów identyfikatora.

Aby uzyskać dostęp do elementów powiązanych z projektem (danych produkcyjnych PCB, danych montażowych PCB, projektu PCB) w panelu Explorer, upewnij się, że przeglądasz projekt w jego Classic View. Może być konieczne ręczne przełączenie z Project View — odpowiednie polecenia są dostępne w menu przycisku w prawym górnym rogu panelu.
Aby szybko utworzyć elementy powiązane z projektem (dane produkcyjne PCB, dane montażowe PCB, projekt PCB) dla nowo utworzonego projektu zarządzanego, uruchom Project Releaser (kliknij projekt prawym przyciskiem myszy w panelu Projects i wybierz polecenie Project Releaser z menu kontekstowego). Powiązane elementy zostaną utworzone na etapie przygotowania. Pamiętaj jednak, aby nie publikować projektu — dzięki temu będzie można ustawić identyfikator początkowej rewizji.

Ustaw poszczególne poziomy identyfikatora (odpowiednio do używanego schematu nazewnictwa rewizji).
Ustaw poszczególne poziomy identyfikatora (odpowiednio do używanego schematu nazewnictwa rewizji).

Początkową rewizję można również zdefiniować podczas publikowania projektu za pomocą Project Releaser. Pozycja Custom jest dostępna w menu kontekstowym łącza obok pozycji rewizji docelowej (na początkowym etapie Configure Server Release procesu publikowania). Użyj tego polecenia, aby otworzyć okno dialogowe Custom Revision ID, w którym można ręcznie określić rewizję elementu docelowego, do której zostaną opublikowane wygenerowane dane. Dowiedz się więcej o kontrolowaniu rewizji docelowej podczas publikowania projektu w przestrzeni roboczej.

Tworzenie i edytowanie zawartości bezpośrednio w przestrzeni roboczej

Połączona przestrzeń robocza zapewnia elastyczny i bezpieczny sposób centralnego przechowywania wszystkich typów danych projektowych używanych w Altium Designer oraz zarządzania nimi. Od modeli schematowych po komponenty, od zarządzanych arkuszy schematów po gotowe projekty PCB — przestrzeń robocza to idealne rozwiązanie do przechowywania danych projektów elektronicznych i zarządzania nimi.

Ważną zaletą przestrzeni roboczej jest obsługa Direct Editing. Co właściwie oznacza „edycja bezpośrednia”? Oznacza to, że można kliknąć prawym przyciskiem myszy model, komponent, a nawet zarządzany arkusz w przestrzeni roboczej i wybrać Edit. W Altium Designer otworzy się plik gotowy do edycji — w tymczasowym edytorze — a po zakończeniu pracy wystarczy zapisać go z powrotem w przestrzeni roboczej. Samym edytowanym plikiem nie trzeba się już zajmować: nie jest już potrzebny, ponieważ zmiany zostały bezpiecznie zapisane w przestrzeni roboczej, więc plik zostaje usunięty, a instancja tymczasowego edytora zamknięta.

Edycja bezpośrednia uwalnia od konieczności utrzymywania osobnych danych źródłowych objętych kontrolą wersji. Obsługiwany typ elementu można po prostu edytować w tymczasowym edytorze, do którego wczytywane są najnowsze dane źródłowe bezpośrednio z przestrzeni roboczej. Po zakończeniu edycji obiekt jest publikowany (lub publikowany ponownie) w kolejnej zaplanowanej rewizji elementu nadrzędnego, a tymczasowy edytor zostaje zamknięty. Nie ma plików na dysku twardym, wątpliwości, czy pracujesz na właściwych lub najnowszych danych źródłowych, ani konieczności utrzymywania osobnego oprogramowania do kontroli wersji. Przestrzeń robocza obsługuje to wszystko, zapewniając pełną integralność danych i znacznie przyspieszając wprowadzanie zmian.

Choć nadal można tworzyć pliki źródłowe i samodzielnie nimi zarządzać, swoboda oferowana przez edycję bezpośrednią pozwala wyeliminować ten dodatkowy obowiązek. Przestrzeń robocza staje się zarówno źródłem, jak i miejscem docelowym danych projektowych, umożliwiając dostęp do bezpiecznych (i najnowszych!) danych źródłowych oraz ich edycję bez kłopotliwego zarządzania dwoma zestawami danych.

Typy zawartości obsługujące edycję bezpośrednią

Następujące typy zawartości przestrzeni roboczej obsługują edycję bezpośrednią:

Edytowanie początkowej rewizji elementu

Podczas tworzenia elementu jednego z obsługiwanych typów zawartości w panelu Explorer można wybrać opcję edycji powiązanego obiektu danych i opublikowania go w początkowej rewizji tego elementu po jego utworzeniu. Zamiast więc tworzyć dane źródłowe poza przestrzenią roboczą, a następnie je publikować, dzięki edycji bezpośredniej można rozpocząć pracę nad nimi od razu po utworzeniu pustego elementu. Po zakończeniu edycji obiekt jest publikowany w początkowej zaplanowanej rewizji elementu nadrzędnego, a tymczasowy edytor zostaje zamknięty.

Aby skorzystać z tej funkcji, włącz opcję Open for editing after creation dostępną u dołu okna dialogowego Create Item. Ze względu na przydatność tej funkcji opcja ta jest domyślnie włączona. Element zostanie utworzony i otworzy się odpowiedni tymczasowy edytor, wyświetlając właściwy dokument jako aktywny dokument w głównym oknie projektowym. Nazwa tego dokumentu będzie odpowiadać elementowi i jego rewizji, w formacie: <Item>-<Revision>.<DocumentExtension>.

Wyjątkiem jest element typu Komponent — po utworzeniu nowego elementu tego typu otworzy się edytor pojedynczego komponentu, w którym jako odniesienie używana jest nazwa komponentu. Jeśli nie określono nazwy, do czasu jej zdefiniowania będzie używana domyślna nazwa New component.

Poniższy obraz przedstawia działanie tej funkcji podczas tworzenia nowego elementu typu Symbol (SYM-001-0031). Otwiera się tymczasowy edytor symboli schematowych, wyświetlając dokument, w którym można zdefiniować symbol zgodnie z wymaganiami.

Przykład edycji początkowej rewizji elementu typu Symbol bezpośrednio z przestrzeni roboczej — tymczasowy edytor symboli schematowych udostępnia dokument do zdefiniowania symbolu schematowego.
Przykład edycji początkowej rewizji elementu typu Symbol bezpośrednio z przestrzeni roboczej — tymczasowy edytor symboli schematowych udostępnia dokument do zdefiniowania symbolu schematowego.

Elementy sterujące edycją bezpośrednią

Podczas edycji bezpośredniej dostępne są trzy przydatne przyciski, znajdujące się na pasku szybkiego dostępu (w lewym górnym rogu głównego okna aplikacji) lub na pasku narzędzi Standard aktywnego edytora tymczasowego (jeśli jest dostępny):

  • Kliknij i przeciągnij, aby przenieść​ – Save Active Document. Użyj tego przycisku, aby zapisać zmiany wprowadzone w dokumencie. Pozwala to zapisać bieżące zmiany, jeśli chcesz wrócić później i wprowadzić kolejne poprawki przed ostatecznym opublikowaniem dokumentu w przestrzeni roboczej.

  • / – Save to Server. Użyj tego przycisku, aby opublikować (czyli zapisać i opublikować) dokument w przestrzeni roboczej, zapisując go w początkowej (planowanej) lub następnej rewizji elementu docelowego. Pojawi się okno dialogowe Create Revision (lub okno dialogowe Edit Revision), w którym można zmienić nazwę i opis oraz w razie potrzeby dodać uwagi do wydania. Po opublikowaniu dokument i edytor zostaną zamknięte.

     
     
     
     
     

    W stosownych przypadkach można również, według potrzeb, zaktualizować rewizje elementów nadrzędnych powiązanych z bieżącą rewizją zapisywanego elementu (odwołujących się do niej). Służy do tego opcja Update items related to <ItemRevision>, która jest domyślnie włączona. Pamiętaj, że opcja ta pojawia się tylko podczas:

    • tworzenia nowej rewizji modelu dziedzinowego (symbolu, obudowy PCB, modelu symulacyjnego, modelu połączeń wiązki), do którego odwołują się rewizje elementów komponentów.

    • tworzenia nowej rewizji szablonu komponentu, do którego odwołują się rewizje elementów komponentów.

    • tworzenia nowej rewizji modelu 3D, do którego odwołują się rewizje elementów modeli obudów PCB.

    Jeśli chcesz, aby wszystkie powiązane elementy nadrzędne nadal korzystały z bieżącej rewizji elementu, wyłącz tę opcję. Zapisany zostanie wtedy tylko sam element.

    Podczas zapisywania edytowanego komponentu w przestrzeni roboczej można zachować jego bieżący stan cyklu życia. Służy do tego opcja Preserve lifecycle state (not recommended) dostępna w oknie dialogowym Edit Revision podczas ponownego zapisywania. Gdy opcja jest włączona, nowa rewizja automatycznie otrzyma stan cyklu życia poprzedniej rewizji.

    Ponadto podczas zapisywania edytowanego modelu dziedzinowego (symbolu, obudowy PCB, modelu symulacyjnego, modelu połączeń wiązki) w przestrzeni roboczej na platformie Altium można zachować bieżący stan cyklu życia powiązanych komponentów przestrzeni roboczej, które odwołują się do tego modelu. Służy do tego opcja Preserve lifecycle state (not recommended) dostępna w oknie dialogowym Create Revision podczas ponownego zapisywania. Bieżący stan cyklu życia samego modelu nie jest zachowywany.

    Ta możliwość jest dostępna dla osób z przypisanym uprawnieniem operacyjnym Allow to skip lifecycle state change for new revisions (więcej informacji: Ustawianie globalnych uprawnień operacyjnych dla przestrzeni roboczej).

    Aby zapisać edytowany dokument w przestrzeni roboczej, można również użyć przycisku Save to Server obok wpisu dokumentu w panelu Projects.

  • / – Discard Local Changes. Użyj tego przycisku, jeśli chcesz anulować edycję. Plik tymczasowy (używany wyłącznie na potrzeby edycji) zostanie usunięty wraz z jego wpisem w panelu Projects, a w elemencie docelowym nic nie zostanie opublikowane.

    Korzystając z odpowiedniego pliku tymczasowego podczas sesji edycji bezpośredniej, nie musisz kończyć całego procesu aktualizacji w jednej sesji — możesz zapisać swoją pracę i zamknąć plik. Altium Designer rozpoznaje, że jest to specjalny plik, dlatego zachowuje go w folderze <SourceWorkspaceName> w panelu Projects, aby można było ponownie go otworzyć w dogodnym momencie i dokończyć proces aktualizacji oraz ponownego publikowania.

Te przyciski są również dostępne jako polecenia w menu otwieranym po kliknięciu prawym przyciskiem myszy wpisu dokumentu w panelu Projects. W wielu edytorach są one także dostępne jako polecenia — Save (skrót: Ctrl+S), Save to Server (skrót: Ctrl+Alt+S) i Discard Local Changes — w menu głównym File.

W przypadku rewizji elementu szablonu projektu polecenia Save, Save to Server i Discard Local Changes są dostępne wyłącznie w panelu Projects. Kliknij prawym przyciskiem myszy wpis rewizji elementu, aby otworzyć odpowiednie menu kontekstowe.

Edycja istniejącej rewizji elementu

Na dowolnym etapie możesz wrócić do dowolnej rewizji elementu obsługiwanego typu zawartości w przestrzeni roboczej (za pośrednictwem panelu Explorer) i edytować ją bezpośrednio. Kliknij rewizję prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Edit z menu kontekstowego. Ponownie otworzy się edytor tymczasowy z dokumentem zawartym w tej rewizji, gotowym do edycji. Wprowadź wymagane zmiany, a następnie zatwierdź opublikowanie dokumentu jako kolejnej rewizji elementu.

Kliknięcie prawym przyciskiem myszy wpisu najwyższego poziomu odpowiadającego samemu elementowi spowoduje otwarcie do edycji jego najnowszej rewizji.

Przykład uzyskiwania dostępu do polecenia uruchamiającego bezpośrednią edycję istniejącego szablonu dokumentu Draftsman.
Przykład uzyskiwania dostępu do polecenia uruchamiającego bezpośrednią edycję istniejącego szablonu dokumentu Draftsman.

Zachowanie plików tymczasowych

Aby można było edytować dane przestrzeni roboczej, w Altium Designer musi zostać utworzony plik do edycji. W tym celu tworzone są pliki tymczasowe. Na przykład po kliknięciu prawym przyciskiem myszy elementu symbolu i wybraniu Edit zostaje utworzony tymczasowy plik SchLib, który otwiera się w Altium Designer. Gdy zakończysz pracę i wykonasz Save to Server, plik ten zostanie usunięty natychmiast po zaktualizowaniu danych przestrzeni roboczej.

Jeśli jednak nie opublikujesz pliku, a zamiast tego wykonasz Save i Close, pozostanie on w panelu Projects. Dzięki temu nie musisz kończyć procesu aktualizacji w jednej sesji edycji — możesz zapisać swoją pracę i zamknąć plik. Altium Designer rozpoznaje, że jest to plik specjalny, dlatego zachowuje go pod wpisem <WorkspaceName> w panelu Projects (np. /), aby można było go ponownie otworzyć w dogodnym momencie i dokończyć proces aktualizacji oraz ponownego publikowania.

Dokumenty tymczasowe pozostają dostępne, dzięki czemu nie musisz wprowadzać wszystkich zmian podczas jednej sesji edycji.
Dokumenty tymczasowe pozostają dostępne, dzięki czemu nie musisz wprowadzać wszystkich zmian podczas jednej sesji edycji.

Jeśli w pewnym momencie zmienisz zdanie i nie zechcesz już wprowadzać zmian, po prostu kliknij wpis prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Discard Local Changes z menu kontekstowego, aby zamknąć plik tymczasowy.

Bezpośrednia edycja komponentów z panelu Components

Podczas codziennego zarządzania komponentami funkcja bezpośredniej edycji jest dostępna w panelu Components — którego w przypadku tego typu zawartości zapewne będziesz używać częściej niż panelu Explorer. Odszukaj wymagany komponent, zaznacz go, a następnie kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz polecenie Edit z menu kontekstowego. Otworzy się tymczasowa instancja edytora komponentów w trybie Single Component Editing, gotowa do wprowadzenia niezbędnych zmian.

Jeśli edytujesz wiele zaznaczonych komponentów, otworzy się jedna instancja edytora komponentów — w trybie Batch Component Editing — zawierająca wszystkie zaznaczone komponenty.

Przykład bezpośredniej edycji z panelu Components.
Przykład bezpośredniej edycji z panelu Components.

Bezpośrednia edycja modeli z edytora komponentów

Podczas edytowania komponentu w edytorze komponentów w trybie Single Component Editing możesz bezpośrednio edytować powiązane modele dziedzinowe. Aby zmodyfikować model aktualnie używany przez komponent (do którego komponent się odwołuje), kliknij element sterujący  w prawym górnym rogu jego podglądu. Otworzy się odpowiedni edytor tymczasowy dla danego typu modelu, w którym możesz wprowadzić wymagane zmiany. Po zakończeniu wystarczy zapisać zmiany i zamknąć edytor — zmodyfikowany model pojawi się ponownie jako powiązany w obszarze Models. Po opublikowaniu komponentu zmodyfikowany model również zostanie automatycznie opublikowany w przestrzeni roboczej jako kolejna rewizja swojego elementu nadrzędnego.

Jeśli do modelu odwołuje się wiele komponentów, pojawi się okno dialogowe informujące o tym i oferujące kilka możliwości. Możesz utworzyć kopię modelu (sklonować go), aby zmiana dotyczyła tylko bieżącego komponentu, lub kontynuować edycję współdzielonego modelu, a pozostałe komponenty, które się do niego odwołują, zaktualizować później. Możesz też po prostu anulować proces edycji.

Przykład bezpośredniej edycji istniejącego modelu, do którego odwołuje się komponent również edytowany bezpośrednio w edytorze komponentów w trybie Single Component Editing.
Przykład bezpośredniej edycji istniejącego modelu, do którego odwołuje się komponent również edytowany bezpośrednio w edytorze komponentów w trybie Single Component Editing.

Bezpośrednią edycję powiązanych modeli dziedzinowych można również stosować podczas edytowania komponentu w edytorze komponentów w trybie Batch Component Editing. Kliknij prawym przyciskiem myszy wpis modelu w obszarze Model Links edytora i wybierz polecenie Edit z menu kontekstowego.

Aktualizowanie komponentów nadrzędnych podczas zapisywania modelu dziedzinowego

 
 
 
 
 

Gdy wprowadzisz zmianę w modelu dziedzinowym w przestrzeni roboczej — niezależnie od tego, czy jest to symbol schematowy, model obudowy PCB, model symulacyjny, model połączeń wiązki czy model obiektu wiązki — w chwili zapisania tej zmiany jako nowej rewizji modelu wszystkie komponenty przestrzeni roboczej korzystające z tego modelu staną się nieaktualne, ponieważ nadal będą używać poprzedniej rewizji. W większości przypadków zapewne zechcesz ponownie zapisać te komponenty przestrzeni roboczej, aktualizując odpowiednie powiązania z modelami tak, aby korzystały z najnowszych dostępnych rewizji. Aby usprawnić ten proces, przestrzeń robocza we współpracy z Altium Designer umożliwia aktualizowanie komponentów nadrzędnych podczas ponownego zapisywania modelu przestrzeni roboczej po wprowadzeniu w nim modyfikacji za pomocą funkcji bezpośredniej edycji.

Opcja aktualizowania komponentów nadrzędnych jest dostępna w oknie dialogowym Create Revision, które pojawia się podczas zapisywania zmodyfikowanego modelu z powrotem w docelowej przestrzeni roboczej. Opcja ta — Update items related to <ModelItemRevision> — jest domyślnie włączona.

  • <ModelItemRevision> to bieżąca rewizja modelu, czyli rewizja aktualnie używana przez komponenty nadrzędne w przestrzeni roboczej. Po zapisaniu samego modelu w przestrzeni roboczej będzie to oczywiście poprzednia (wcześniejsza) rewizja, a nie najnowsza.

  • Jeśli chcesz, aby wszystkie komponenty nadrzędne nadal korzystały z bieżącej rewizji modelu w obszarze roboczym, wyłącz tę opcję. Zapisany zostanie wówczas tylko sam model.

  • Podczas zapisywania edytowanego modelu w obszarze roboczym na platformie Altium możesz zachować bieżący stan cyklu życia komponentów w obszarze roboczym, które odwołują się do tego modelu. W tym celu włącz opcję Preserve lifecycle state (not recommended) w oknie dialogowym Create Revision. Bieżący stan cyklu życia samego modelu nie jest zachowywany. Ta możliwość jest dostępna dla osób z przypisanym uprawnieniem operacyjnym Allow to skip lifecycle state change for new revisions (dowiedz się więcej o ustawianiu globalnych uprawnień operacyjnych dla obszaru roboczego).

Dostęp do opcji aktualizacji komponentów obszaru roboczego, które odwołują się do ponownie zapisywanego modelu w obszarze roboczym (w tym przypadku symbolu).
Dostęp do opcji aktualizacji komponentów obszaru roboczego, które odwołują się do ponownie zapisywanego modelu w obszarze roboczym (w tym przypadku symbolu).

Po kliknięciu OK w oknie dialogowym Create Revision zmodyfikowany model zostanie zapisany z powrotem w obszarze roboczym, a powiązany z nim edytor tymczasowy zostanie zamknięty. Wszystkie komponenty obszaru roboczego odwołujące się do tego modelu zostaną automatycznie zapisane ponownie, tak aby korzystały z jego nowej rewizji (automatycznie tworzona jest kolejna rewizja każdego komponentu i wykonywany jest zapis).

Przesyłanie danych do nowej rewizji elementu

Większość typów zawartości obsługuje tworzenie nowej rewizji przez przesłanie odpowiedniego pliku danych.

Następujące typy zawartości nie obsługują tej metody tworzenia nowej rewizji: komponent, blok do ponownego użycia, fragment schematu, fragment PCB.

Dane do nowej rewizji elementu można przesłać na kilka sposobów.

Menu przesyłania

Plik można przesłać, klikając prawym przyciskiem myszy wybrany element w panelu Explorer i wybierając polecenie Upload z menu kontekstowego. Pojawi się okno dialogowe Create New Revision, w którym można zmienić nazwę i opis oraz w razie potrzeby dodać informacje o wydaniu. Użyj obszaru Sources tego okna, aby wczytać odpowiedni plik. Można to zrobić, przeciągając plik z Eksploratora Windows i upuszczając go w tym obszarze. Możesz też kliknąć przycisk — pojawi się okno dialogowe Add Files (standardowe okno otwierania pliku w systemie Windows). Użyj go, aby odszukać i otworzyć odpowiedni plik.

Jeśli element nie ma zaplanowanej rewizji, dane zostaną przesłane do następnej zaplanowanej rewizji, utworzonej na bieżąco w ramach procesu przesyłania.

Przykład przesyłania. W tym przypadku ręcznie wskazano plik modelu 3D do przesłania do docelowego elementu typu model 3D.
Przykład przesyłania. W tym przypadku ręcznie wskazano plik modelu 3D do przesłania do docelowego elementu typu model 3D.

Po upuszczeniu wybranego pliku lub jego wybraniu i kliknięciu przycisku Open wpis dotyczący tego pliku pojawi się w obszarze Sources.

W przypadku typu zawartości obsługującego przesyłanie wielu plików do jednej rewizji, takiego jak plik binarny, wybrane pliki zostaną dodane i wyświetlone w obszarze Sources okna dialogowego. Jeśli chcesz zmienić zawartość listy, w razie potrzeby dodaj kolejne pliki lub zaznacz i usuń pliki (kliknij przycisk ). Obszar Sources umożliwia zaznaczanie wielu plików za pomocą standardowych metod zaznaczania wielokrotnego (Ctrl+Click, Shift+Click oraz kliknięcie i przeciągnięcie).

Rozpocznij przesyłanie, klikając przycisk OK. W zależności od typu zawartości informacje o przesłanych plikach zostaną wyświetlone na kartach widoków Details i/lub Preview rewizji elementu w panelu Explorer.

Przejrzyj zapisaną rewizję elementu (tutaj pokazano element typu model 3D) w panelu Explorer. Przejdź na kartę widoku Preview, aby zobaczyć jego reprezentację graficzną (jeśli jest dostępna).
Przejrzyj zapisaną rewizję elementu (tutaj pokazano element typu model 3D) w panelu Explorer. Przejdź na kartę widoku Preview, aby zobaczyć jego reprezentację graficzną (jeśli jest dostępna).

Przeciąganie i upuszczanie z Eksploratora Windows

Odpowiednie pliki danych można również przesłać, przeciągając wybrane pliki z folderu źródłowego w Eksploratorze Windows i upuszczając je na wybrany element docelowy w panelu Explorer. Pojawi się okno dialogowe Create New Revision, a przeciągnięty plik będzie widoczny w obszarze Sources. W razie potrzeby dodaj Release Notes, a następnie kliknij przycisk OK.

W przypadku niektórych typów zawartości konieczna będzie zmiana Name (będzie to nazwa pliku wraz z rozszerzeniem; w przypadku wielu plików wpisy będą oddzielone średnikami) oraz Description (w formacie Uploaded from <FileNameandPath>, Size <FileSize>, Created on <FileCreationDate>; w przypadku wielu plików wpisy będą oddzielone średnikami). W przypadku typów zawartości obsługujących wiele plików, jeśli chcesz dodać kolejne pliki, możesz to zrobić, klikając przycisk i wyszukując pliki lub przeciągając je i upuszczając w obszarze Sources. Jeśli chcesz usunąć pliki, zaznacz je na liście i kliknij przycisk .

Przesyłanie metodą przeciągania i upuszczania, pokazane na przykładzie modelu 3D.
Przesyłanie metodą przeciągania i upuszczania, pokazane na przykładzie modelu 3D.

Jeśli istniejący element nie ma zaplanowanej rewizji, dane zostaną przesłane do następnej zaplanowanej rewizji, utworzonej na bieżąco w ramach procesu przesyłania. Jeśli upuścisz przeciągany plik danych poza istniejącym elementem, zostanie utworzony nowy element. Pojawi się okno dialogowe Create New Item. Pola nazwy i opisu zostaną wstępnie wypełnione. W zależności od typu zawartości może to wyglądać następująco:
  • Name elementu będzie nazwą pliku. Description będzie nazwą pliku (z rozszerzeniem).
  • Name elementu będzie nazwą pliku wraz z rozszerzeniem (w przypadku wielu plików wpisy będą oddzielone średnikami). Description będzie w formacie Uploaded from <FileNameandPath>, Size <FileSize>, Created on <FileCreationDate> (w przypadku wielu plików wpisy będą oddzielone średnikami).

W razie potrzeby zmień te wartości.

Item ID będzie zgodny ze schematem nazewnictwa elementów zdefiniowanym na poziomie folderu. Jeśli dla folderu nie zdefiniowano schematu nazewnictwa, zostanie zastosowany schemat $CONTENT_TYPE_CODE-{000000}.

W przypadku typów zawartości obsługujących przechowywanie tylko jednego pliku danych okno dialogowe Release Manager uruchomi się automatycznie, jeśli spróbujesz przeciągnąć i upuścić więcej niż jeden plik danych. Użyj go, aby dokończyć przesyłanie wielu plików.

Klonowanie zawartości obszaru roboczego

Panel Explorer umożliwia klonowanie różnych elementów obszaru roboczego. Zamiast więc tworzyć potrzebny komponent, model dziedzinowy, arkusz schematu lub szablon od podstaw, możesz go po prostu sklonować. Edycja bezpośrednia usprawnia wprowadzanie wszelkich niezbędnych zmian w kopii danych źródłowych z oryginalnej rewizji elementu, a zmodyfikowane dane są publikowane jako pierwsza rewizja nowego elementu tego samego typu. Dzięki temu możesz błyskawicznie rozbudowywać zawartość obszaru roboczego, bez konieczności rozpoczynania od pustego projektu.

Można klonować następujące typy zawartości:

  • Komponent
  • Obudowa PCB
  • Symbol
  • Model symulacyjny
  • Szablon komponentu
  • Zarządzany arkusz schematu
  • Szablon schematu
  • Szablon projektu
  • Szablon dokumentu Draftsman
  • Szablon arkusza Draftsman
  • Stos warstw
  • OutputJob

Polecenie klonowania jednego z obsługiwanych typów zawartości jest dostępne w panelu Explorer na następujące sposoby:

  • Kliknij prawym przyciskiem myszy wpis źródłowej rewizji elementu i wybierz polecenie Operations » Clone z menu kontekstowego.
  • Zaznacz wpis źródłowej rewizji elementu i użyj skrótu klawiaturowego Ctrl+D.

Polecenie Clone jest dostępne w całym panelu Explorer, wszędzie tam, gdzie wyświetlana jest odpowiednia rewizja elementu, w tym:

  • Na głównej liście elementów w folderze.
  • Children Na karcie widoku aspektu (podczas przeglądania elementu zarządzanego arkusza schematu).
  • Where-used Na karcie widoku aspektu (podczas przeglądania elementu komponentu, symbolu, footprintu, modelu symulacyjnego, szablonu komponentu lub szablonu schematu).
  • Preview Na karcie widoku aspektu (podczas przeglądania elementu komponentu, zarządzanego arkusza schematu lub szablonu schematu).
Podczas przeglądania głównej listy elementów w danym folderze wywołaj polecenie Clone z wpisu najwyższego poziomu danego elementu, aby sklonować jego najnowszą rewizję.
AI-LocalizedTłumaczenie SI
Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz tekst/obraz i naciśnij Ctrl + Enter aby wysłać nam wiadomość.
Contents
Dostępność funkcji

Dostępne funkcje zależą od tego, z którego rozwiązania Altium korzystasz – Altium Develop, Altium Agile Teams, Altium Agile Enterprise lub Altium Designer (w ramach aktywnej subskrypcji terminowej).

Jeśli opisana funkcja nie jest widoczna w Twoim oprogramowaniu, skontaktuj się z działem sprzedaży Altium, aby dowiedzieć się więcej.

Starsza dokumentacja

Dokumentacja Altium Designer nie jest już wersjonowana. Jeśli potrzebujesz dostępu do dokumentacji dla starszych wersji Altium Designer, odwiedź sekcję Starsza dokumentacja na stronie Inne instalatory.

Contents