Etap układu wstępnego

Ta sekcja dokumentacji opisuje, co jest potrzebne, aby rozpocząć projektowanie PCB. Zapoznaj się z poniższymi stronami, aby dowiedzieć się więcej o następujących zagadnieniach:

• Definiowanie kształtu płytki – kształt płytki, nazywany również obrysem płytki, to zamknięty wielokąt definiujący całkowite wymiary/zakres płytki. Płytki mogą mieć dowolny kształt i składać się z jednego regionu płytki (dla tradycyjnej sztywnej PCB) lub z wielu regionów płytki (dla PCB rigid-flex). Kształt płytki może być także zdefiniowany zewnętrznie i zaimportowany do edytora PCB przez DXF, DWG lub STEP.
• Definiowanie stosu warstw – w projektowaniu płytek drukowanych stos warstw określa, jak warstwy są ułożone w kierunku pionowym, czyli w osi Z. Ponieważ płytka jest wytwarzana jako jeden element, każdy typ płytki musi być zaprojektowany jako jedna całość. W projekcie rigid-flex można zdefiniować wiele stosów warstw oraz utworzyć dodatkowe coverlaye.
• Definiowanie przelotek ślepych, zakopanych i mikroprzelotek – przelotki służą do przechodzenia (łączenia) pomiędzy warstwami miedzi. Jeśli przelotka przechodzi od górnej powierzchni płytki do dolnej, nazywa się ją przelotką przelotową (through hole via, thruhole via lub thru via). Możliwe jest również tworzenie przelotek łączących inne warstwy, poprzez wykonywanie ich na określonych etapach procesu produkcyjnego. Tego typu przelotki dzielą się na dwie grupy: przelotki ślepe i zakopane oraz mikroprzelotki (µVias). Wszystkie te typy przelotek są obsługiwane w Altium Designer.
• Praca z warstwami mechanicznymi – mechaniczne warstwy projektowe są dostępne do opisywania dodatkowych informacji, takich jak wymiary płytki lub szczegóły produkcyjne. Warstwy mechaniczne można także parować i wykorzystywać jako wyspecjalizowane warstwy produkcyjne, na przykład do definiowania punktów kleju (glue dots).
• Praca z obiektowymi keepoutami na płytce – oprócz kształtu płytki należy również zdefiniować granicę rozmieszczania elementów i prowadzenia ścieżek wokół krawędzi płytki. Realizuje się to przez umieszczanie obiektów na warstwie keepout. Obiekty umieszczone na tej warstwie  wyznaczają strefy „no-go” dla komponentów i trasowania. Zwykle definiuje się kształt nieco odsunięty od krawędzi płytki, aby ograniczyć umieszczanie komponentów i ścieżek zbyt blisko krawędzi. Można też zdefiniować inne obszary keepout dla trasowania i komponentów związane z obiektami mechanicznymi, takimi jak łby śrub, lub innymi wymaganiami montażowymi.
• Definiowanie, zakresowanie i zarządzanie regułami projektowymi PCB – edytor PCB wykorzystuje koncepcję reguł projektowych (Design Rules) do definiowania wymagań projektu. Reguły te łącznie tworzą „zestaw instrukcji”, którego edytor PCB ma przestrzegać. Obejmują każdy aspekt projektu – od szerokości ścieżek, odstępów, stylów połączeń z polami, stylów przelotek trasowania itd.
• Praca z pokojami (Rooms) na PCB – room to region, który wspomaga rozmieszczanie komponentów, definiując obszar, w którym komponenty mają się znajdować lub którego mają unikać. Może też służyć do określania wymagań projektowych dla konkretnego obszaru płytki, innych niż te obowiązujące dla reszty płytki.