Etap układu wstępnego

Ta sekcja dokumentacji opisuje, co jest potrzebne do rozpoczęcia projektowania PCB. Zapoznaj się z poniższymi stronami, aby dowiedzieć się więcej na następujące tematy:

• Definiowanie kształtu płytki – kształt płytki, nazywany również jej obrysem, to zamknięty wielokąt określający całkowity zasięg płytki. Płytki mogą mieć dowolny kształt i składać się z jednego obszaru płytki (w przypadku tradycyjnej sztywnej PCB) lub wielu obszarów (w przypadku PCB sztywno-giętkiej). Kształt płytki można również zdefiniować w zewnętrznym narzędziu i zaimportować do edytora PCB w formacie DXF, DWG lub STEP.
• Definiowanie stosu warstw – w projektowaniu płytek drukowanych stos warstw określa ich rozmieszczenie w kierunku pionowym, czyli wzdłuż osi Z. Ponieważ płytka jest wytwarzana jako jedna całość, każdy jej typ musi być również projektowany jako jedna całość. W projekcie sztywno-giętkim można zdefiniować wiele stosów warstw oraz utworzyć dodatkowe warstwy folii ochronnej.
• Definiowanie przelotek ślepych, zagrzebanych i mikroprzelotek – przelotki służą do łączenia warstw miedzi. Jeśli przelotka przechodzi od górnej do dolnej powierzchni płytki, nazywa się ją przelotką przelotową. Można również tworzyć przelotki łączące inne warstwy, wykonując je na określonych etapach procesu produkcyjnego. Takie przelotki dzielą się na dwie grupy: przelotki ślepe i zagrzebane oraz mikroprzelotki (µVia). Wszystkie te typy przelotek są obsługiwane w Altium Designer.
• Praca z warstwami mechanicznymi – mechaniczne warstwy projektowe służą do zamieszczania dodatkowych informacji, takich jak wymiary płytki lub szczegóły produkcyjne. Warstwy mechaniczne można również łączyć w pary i wykorzystywać jako specjalistyczne warstwy produkcyjne, na przykład do definiowania punktów nanoszenia kleju.
• Praca z obszarami zabronionymi dla określonych typów obiektów na płytce – oprócz kształtu płytki należy również zdefiniować przy jej krawędzi granicę rozmieszczania komponentów i prowadzenia ścieżek. W tym celu umieszcza się obiekty na warstwie obszarów zabronionych (keepout). Obiekty umieszczone na tej warstwie  wyznaczają strefy, w których nie wolno umieszczać komponentów ani prowadzić ścieżek. Zazwyczaj definiuje się obrys nieco odsunięty do wewnątrz od krawędzi płytki, aby zapobiec umieszczaniu komponentów i ścieżek zbyt blisko jej brzegu. Można również zdefiniować inne obszary zabronione dla ścieżek i komponentów, uwzględniające elementy mechaniczne, takie jak łby śrub, lub inne wymagania montażowe.
• Definiowanie reguł projektowych PCB, określanie ich zakresu i zarządzanie nimi – edytor PCB wykorzystuje reguły projektowe do definiowania wymagań projektu. Reguły te wspólnie tworzą „zestaw instrukcji”, których przestrzega edytor PCB. Obejmują wszystkie aspekty projektu — od szerokości ścieżek, przez odstępy i sposoby łączenia z warstwami zasilania i masy, po typy przelotek używanych do prowadzenia połączeń itd.
• Praca z obszarami Room na PCB – obszar Room ułatwia rozmieszczanie komponentów, definiując strefę, w której komponenty muszą się znajdować lub poza którą muszą pozostać. Można go również użyć do zdefiniowania wymagań projektowych dla określonego obszaru płytki, innych niż wymagania obowiązujące w pozostałej części płytki.