PCB Placement & Editing Techniques

Do projektowania PCB dostępne są różne typy obiektów. Większość obiektów umieszczanych w dokumencie PCB definiuje obszary miedzi lub wycięcia. Dotyczy to zarówno obiektów elektrycznych, takich jak ścieżki i pady, jak i obiektów nieelektrycznych, takich jak tekst i wymiarowanie. Dlatego ważne jest, aby pamiętać o szerokości linii używanych do definiowania każdego obiektu oraz o warstwie, na której obiekt jest umieszczony.

W edytorze PCB występują dwa typy obiektów – obiekty prymitywne i obiekty grupowe:

  • Obiekty prymitywne są podstawowymi elementami projektu i obejmują ścieżki, pady, przelotki, wypełnienia, łuki oraz obiekty tekstowe. Nazywane są „prymitywnymi” ze względu na swoją surową lub najbardziej podstawową naturę.

  • Wszystko, co składa się z prymitywów i jest rozpoznawane jako obiekt projektu, jest obiektem grupowym. Przykłady obiektów grupowych obejmują komponenty, wymiary i polygony zalewowe. Obiekt grupowy może być manipulowany jako pojedynczy obiekt w obszarze projektu. Na przykład można go umieszczać, zaznaczać, kopiować, zmieniać, przenosić i usuwać.

Wspólne zasady umieszczania i edycji obiektów

W Altium Designer proces umieszczania obiektu jest w przybliżeniu taki sam niezależnie od typu umieszczanego obiektu. W najprostszym ujęciu proces ten wygląda następująco:

  1. Wybierz obiekt do umieszczenia z jednego z pasków narzędzi lub z Place menu.

  2. Użyj myszy, aby określić położenie umieszczanego obiektu w obszarze projektu edytora PCB oraz jego rozmiar (tam, gdzie ma to zastosowanie).

  3. Kliknij prawym przyciskiem myszy (lub naciśnij Esc), aby zakończyć polecenie i wyjść z trybu umieszczania.

Obiekty są umieszczane na bieżącej warstwie. Przed rozpoczęciem umieszczania upewnij się, że właściwa warstwa została ustawiona jako bieżąca. Warstwę, na której znajduje się obiekt, można zmienić po jego umieszczeniu.

Edycja przed umieszczeniem

Domyślne właściwości obiektu można zmienić w dowolnym momencie na stronie PCB Editor – Defaults okna Preferences dialog. Właściwości te zostaną zastosowane podczas umieszczania kolejnych obiektów.

Użyj kolumny Primitives , aby uzyskać dostęp do właściwości obiektów i w razie potrzeby edytować wartości domyślne.
Użyj kolumny Primitives , aby uzyskać dostęp do właściwości obiektów i w razie potrzeby edytować wartości domyślne.

Domyślne wartości obiektów są standardowo zapisywane w pliku ADVPCB.dft. Opcjonalnie wartości można zapisać w pliku .dft o innej nazwie. Dostępne są elementy sterujące do zapisywania i wczytywania plików .dft, co umożliwia tworzenie ulubionych „zestawów” domyślnych wartości obiektów. Wszystkie ustawienia zapisywane w plikach .dft i z nich wczytywane są domyślnymi ustawieniami zdefiniowanymi przez użytkownika. W razie potrzeby oryginalne wartości domyślne można w dowolnym momencie przywrócić za pomocą opcji Set To Defaults lub Reset All. Oryginalne wartości domyślne są zakodowane na stałe.

Edycja podczas umieszczania

W momencie pierwszego umieszczania obiektu dostępnych jest wiele atrybutów do edycji. Aby uzyskać dostęp do tych atrybutów, naciśnij klawisz Tab w trybie umieszczania, aby otworzyć skojarzony panel Properties. Naciśnięcie klawisza Tab wstrzymuje umieszczanie, aby umożliwić wprowadzenie wymaganych zmian dla obiektu.

Przykładowe okno właściwości dla obiektu Pad . 
Przykładowe okno właściwości dla obiektu Pad .

Po wprowadzeniu zmian kliknij nakładkę przycisku wstrzymania w obszarze projektu ( ), aby wznowić umieszczanie.

Atrybuty ustawione w ten sposób staną się ustawieniami domyślnymi dla dalszego umieszczania obiektów, chyba że opcja Permanent na stronie PCB Editor – Defaults okna Preferences dialog jest włączona. Gdy opcja ta jest włączona, wprowadzone zmiany wpływają tylko na umieszczany obiekt oraz kolejne obiekty umieszczane podczas tej samej sesji umieszczania.

Edycja po umieszczeniu

Po umieszczeniu obiektu istnieje kilka sposobów jego edycji. Zostały one opisane poniżej.

Skojarzony panel lub okno właściwości

Ta metoda edycji wykorzystuje skojarzony tryb panelu Properties oraz okno dialogowe do modyfikacji właściwości umieszczonego obiektu.

Po umieszczeniu skojarzone okno dialogowe można otworzyć poprzez:

  • Dwukrotne kliknięcie umieszczonego obiektu.

  • Umieszczenie kursora nad obiektem, kliknięcie prawym przyciskiem myszy, a następnie wybranie Properties z menu kontekstowego.

Po umieszczeniu skojarzony tryb panelu Properties można otworzyć na jeden z następujących sposobów:

  • Jeśli panel Properties jest już aktywny, wybierz obiekt.
  • Po wybraniu obiektu wybierz panel Properties z przycisku Panels w prawym dolnym rogu obszaru projektu lub wybierz View » Panels » Properties z menu głównego.
Jeśli opcja Double Click Runs Interactive Properties jest wyłączona (domyślnie) na stronie PCB Editor – General page okna Preferences dialog, po dwukrotnym kliknięciu prymitywu lub kliknięciu prawym przyciskiem myszy zaznaczonego prymitywu i wybraniu Properties otworzy się okno dialogowe. Gdy opcja Double Click Runs Interactive Properties jest włączona, otworzy się panel Properties.
Chociaż opcje są takie same w oknie dialogowym i panelu, ich kolejność i rozmieszczenie mogą się nieco różnić.
Naciśnij Ctrl+Q, aby przełączyć jednostki miary aktualnie używane w panelu/oknie dialogowym między metrycznymi (mm) a imperialnymi (mil). Wpływa to tylko na sposób wyświetlania wymiarów w panelu/oknie dialogowym; nie zmienia jednostki miary określonej dla płytki, która jest konfigurowana w ustawieniu Units w panelu Properties, gdy w obszarze projektu nie są zaznaczone żadne obiekty.

Polecenia zaznaczania obiektów PCB

Oprócz standardowych poleceń zaznaczania/odznaczania obiektów edytor PCB zawiera szereg specjalnych poleceń ułatwiających operacje zaznaczania/odznaczania obiektów. Polecenia te są dostępne z podmenu Edit » Select oraz Edit » DeSelect w menu głównym. Polecenia zaznaczania można także wywołać z menu przycisku Active Bar.

  • Select overlapped - służy do pojedynczego zaznaczenia następnego obiektu projektu w zestawie współlokalizowanych (nakładających się) obiektów bez użycia wyskakującego okna wyboru. Zaznaczanie odbywa się zgodnie z następującą stałą kolejnością priorytetów, przechodząc cyklicznie przy kolejnych użyciach polecenia:

    1. Pad
    2. Via
    3. Track/Arc
    4. Component
    5. Polygon
    6. Region/Fill
    7. Text

    Dodatkowo, podczas używania klawisza Shift  do dodawania kolejnych obiektów do bieżącego zaznaczenia, możesz użyć Shift+Tab do cyklicznego przechodzenia przez zaznaczanie nakładających się obiektów bez utraty pierwotnego zaznaczenia.

    • Aby użyć tego polecenia, upewnij się, że opcja Display popup selection dialog jest wyłączona na stronie PCB Editor - General page okna Preferences dialog.
    • Kolejność zaznaczania uwzględnia również najpierw bieżącą warstwę, a dopiero potem przechodzi do obiektów na innych warstwach.
    • Dwukrotne kliknięcie obszaru współlokalizowanych obiektów zawsze zapewnia dostęp do wyskakującego okna wyboru.
  • Select next (skrót: Tab) - gdy w projekcie zaznaczony jest obiekt początkowy, polecenie to służy do rozszerzenia zaznaczenia tak, aby objęło następny obiekt (lub obiekty) wyższego poziomu na podstawie hierarchii logicznej. Obsługiwane są następujące cykliczne logiczne „przepływy” zaznaczania:

    • Segment ścieżki ---> Cała połączona (ciągła) ścieżka na tej samej warstwie ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne w skojarzonej sieci
    • Połączony pad ---> Cała połączona (ciągła) ścieżka na tej samej warstwie ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne w skojarzonej sieci
    • Niepołączony pad ---> Wszystkie obiekty elektryczne w skojarzonej sieci
    • Przelotka ---> Cała połączona (ciągła) ścieżka na warstwach skojarzonych z przelotką ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne w skojarzonej sieci
    • Miedź (Region/Polygon Pour/Fill) ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne w skojarzonej sieci
    • Wolny pad/przelotka ---> Cała połączona (ciągła) ścieżka na tej samej warstwie co pad lub na warstwach skojarzonych z przelotką ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne w skojarzonej sieci.
    • Komponent ---> Fanouty przelotek, wyprowadzenia escape, połączenia wzajemne

    Via Fanouts - jeśli wystarczająco krótka ścieżka łączy pad z przelotką i nie ma innego padu połączonego z tą przelotką krótszą ścieżką, wówczas ta ścieżka i przelotka są uznawane za Fanout tego padu.

    Escapes - wystarczająco krótka antenka połączona z padem jest uznawana za Escape tego padu.

    Interconnect - ścieżka łącząca dwa już wybrane obiekty (na przykład pady lub przelotki fanout) jest uznawana za Interconnect.

    Ponadto funkcja umożliwia rozszerzanie zaznaczenia na wiele obiektów wybranych z różnych sieci w projekcie.

    Przykład zaznaczania obejmującego wiele sieci, rozszerzanego od początkowo zaznaczonych segmentów ścieżek w górę hierarchii logicznej wyższego rzędu.
    Przykład zaznaczania obejmującego wiele sieci, rozszerzanego od początkowo zaznaczonych segmentów ścieżek w górę hierarchii logicznej wyższego rzędu.

    To polecenie jest szczególnie przydatne podczas zaznaczania trasowanych sieci. Dowiedz się więcej o strategiach zaznaczania trasowania.

  • Board - służy do zaznaczania wszystkich obiektów znajdujących się w granicach zdefiniowanego kształtu płytki.

  • Net - służy do zaznaczania wszystkich obiektów elektrycznych skojarzonych z określoną siecią.

    Po uruchomieniu polecenia możesz kliknąć obiekt elektryczny lub połączenie, aby zaznaczyć wszystkie obiekty elektryczne w skojarzonej sieci, albo – jeśli znasz nazwę sieci, którą chcesz zaznaczyć – kliknąć obszar projektu z dala od obiektów; otworzy się okno dialogowe Net Name. Tam możesz wpisać żądaną nazwę sieci; po zamknięciu okna dialogowego sieć ta zostanie zaznaczona. Jeśli nie masz pewności co do nazwy sieci, wpisz ?, a następnie kliknij OK , aby otworzyć okno dialogowe Nets Loaded, w którym wyświetlana jest lista wszystkich aktualnie wczytanych sieci projektu.

  • Connected Copper - służy do zaznaczania wszystkich obiektów elektrycznych połączonych z tym samym fragmentem miedzi.

  • Physical Connection - służy do zaznaczania wszystkich fizycznie poprowadzonych ścieżek między padami. Kliknij ścieżkę, pad lub przelotkę; zaznaczone zostaną wszystkie ciągłe ścieżki aż do kolejnego padu, łącznie z wszelkimi przelotkami (same pady nie będą uwzględnione w zaznaczeniu).

  • Physical Connection Single Layer - służy do zaznaczania wszystkich fizycznie poprowadzonych ścieżek między padami na jednej warstwie. Kliknij ścieżkę lub przelotkę; zaznaczone zostaną wszystkie ciągłe ścieżki na tej samej warstwie i aż do kolejnego padu (same pady i przelotki nie będą uwzględnione w zaznaczeniu).

  • Component Connections - służy do zaznaczania wszystkich poprowadzonych połączeń wychodzących z padów wybranego komponentu (w tym ścieżek i przelotek) aż do następnego napotkanego padu w każdym przypadku. Same pady nie będą uwzględnione w zaznaczeniu.

    Polecenie można również wywołać, klikając prawym przyciskiem myszy umieszczony komponent, a następnie wybierając z menu kontekstowego polecenie Component Actions » Select Component Connections .

  • Component Nets - służy do zaznaczania wszystkich sieci (oraz należących do nich obiektów sieci) podłączonych do wybranego komponentu w bieżącym dokumencie.

    Polecenie można również wywołać, klikając prawym przyciskiem myszy umieszczony komponent, a następnie wybierając z menu kontekstowego polecenie Component Actions » Select Component Nets .

  • Room Connections - służy do zaznaczania wszystkich połączeń pad‑do‑padu, które zostały całkowicie poprowadzone w granicach wybranego pokoju w bieżącym dokumencie.

    Polecenie można również wywołać, klikając prawym przyciskiem myszy umieszczony pokój, a następnie wybierając z menu kontekstowego polecenie Room Actions » Select Room Connections .

  • All on Layer - służy do zaznaczania/odznaczania wszystkich obiektów na bieżącej warstwie.

    Komponent może być umieszczony na określonej warstwie, ale nie dać się odznaczyć za pomocą polecenia DeSelect » All on Layer. Dzieje się tak dlatego, że nie wszystkie prymitywy tworzące komponent są umieszczone na tej samej warstwie. Na przykład oznaczenie i tekst komentarza mogą znajdować się na warstwie Top Overlay, podczas gdy składowe pady są typu Multi-Layer.
  • Free Objects - służy do zaznaczania wszystkich wolnych obiektów prymitywnych w projekcie. Obiekty komponentów, obiekty współrzędnych, obiekty wymiarów, obiekty strojenia długości, obiekty OLE oraz obiekty polygon pour są obiektami grupowymi i dlatego to polecenie ich nie obejmuje.

  • All Locked - służy do zaznaczania wszystkich obiektów projektu, które mają włączoną właściwość Locked .

  • Off Grid Pads - służy do zaznaczania wszystkich padów, które nie są umieszczone na bieżącej siatce przyciągania.

Zwróć uwagę, że w edytorze PCB polecenie Lasso Select / Lasso Deselect działa w dwóch trybach:

  • Free-form - podobnie jak prawdziwe lasso, możesz narysować odręczny obszar zaznaczenia, aby objąć wymagane obiekty projektu.

  • Polyline - zapewniając wielokątne „lasso”, tryb ten może być korzystniejszy od trybu swobodnego, gdy zachodzi potrzeba bardziej precyzyjnego odznaczania obiektów. Tryb ten jest szczególnie przydatny w projektach z komponentami obróconymi o 45 stopni lub podczas pracy nad układami flex, gdy projekt nie jest zawsze ortogonalny.

Możesz nawet użyć kombinacji obu trybów, aby uzyskać obszar odznaczania dokładnie taki, jakiego potrzebujesz. Bieżący tryb jest odzwierciedlony w Status Bar. Naciśnij Spacebar , aby przełączać między trybami Free-form i Polyline.

Przytrzymaj klawisz Ctrl  podczas używania polecenia Lasso Select, Inside Area, Outside Area, Touching Line lub Touching Rectangle, aby wskazać prymitywy obiektu komponentu.

Edycja graficzna

Ta metoda edycji umożliwia bezpośrednie zaznaczenie umieszczonego obiektu w obszarze projektu i graficzną zmianę jego rozmiaru, kształtu lub położenia. Modyfikacja kształtu i/lub rozmiaru (tam, gdzie ma to zastosowanie) jest wykonywana za pomocą „uchwytów” edycyjnych, które pojawiają się po zaznaczeniu obiektu.


Przykładowe uchwyty edycyjne dla zaznaczonego obiektu Fill.

Kliknij w dowolnym miejscu obiektu z dala od uchwytów edycyjnych (jeśli występują), aby przeciągnąć obiekt i zmienić jego położenie. W zależności od typu obiektu można go podczas przeciągania obracać i/lub przerzucać.

  • Naciśnij Spacebar , aby obrócić obiekt przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, lub Shift+Spacebar, aby obrócić go zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Obrót odbywa się zgodnie z wartością parametru Rotation Step zdefiniowaną na stronie PCB Editor – General page okna Preferences dialog.
  • Naciśnij klawisz L, aby przerzucić obiekt na drugą stronę płytki (tam, gdzie ma to zastosowanie).
  • Naciśnij klawisz X lub Y , aby przerzucić obiekt odpowiednio względem osi X lub osi Y, tam gdzie ma to zastosowanie.
  • Naciśnij klawisz Alt, aby ograniczyć kierunek ruchu do osi poziomej lub pionowej w zależności od początkowego kierunku ruchu.
  • Przesuwaj obiekt o małe wartości (zgodnie z bieżącą wartością siatki przyciągania), naciskając klawisze strzałek przy jednoczesnym przytrzymaniu klawisza Ctrl . Przesuwaj o większe wartości (10 x wartość siatki przyciągania), naciskając klawisze strzałek przy jednoczesnym przytrzymaniu klawiszy Ctrl+Shift.

Liczba prymitywów wyświetlanych podczas przeciągania wielu zaznaczonych obiektów jest kontrolowana przez opcję PCB.Rendering.MultiselectionDrag w oknie dialogowym Advanced Settings dialog (wartość domyślna to 500).

Polecenia przesuwania

Położenie obiektu można zmienić za pomocą poleceń z podmenu Edit » Move w menu głównym lub z podmenu przesuwania w Active Bar.

  • Move - to polecenie służy do przesuwania dowolnego obiektu w bieżącym dokumencie. Wszelkie sieci skojarzone z obiektem pozostaną połączone, a linie połączeń będą podążały za obiektem podczas jego przesuwania (wyświetlane lub nie, zgodnie z aktualnym trybem połączeń). Żadna poprowadzona ścieżka połączona z obiektem nie zostanie przesunięta.

  • Drag - to polecenie służy do przesuwania dowolnego obiektu w bieżącym dokumencie. Jeśli obiekt ma podłączone ścieżki i/lub łuki (na przykład komponent, pad lub przelotkę), pozostaną one połączone podczas przesuwania obiektu.

    • Aby podłączona ścieżka przesuwała się razem z komponentem, tryb Comp Drag musi być ustawiony na Connected Tracks na stronie PCB Editor - General page okna Preferences dialog. Jeśli tryb ten jest ustawiony na None, polecenie działa tak samo jak podstawowe polecenie przesuwania.
    • Podczas używania tego polecenia do przeciągania komponentu, gdy tryb Comp Drag jest ustawiony na Connected Tracks, polecenia obracania i przerzucania stają się niedostępne. Zwróć także uwagę, że inteligentne działania przesuwania (dynamiczne wyrównywanie i odpychanie) również nie są dostępne.
  • Component - to polecenie umożliwia przesuwanie komponentów w bieżącym dokumencie. Po uruchomieniu polecenia kliknij komponent w projekcie, który chcesz przesunąć, przesuń go do wymaganego położenia, a następnie kliknij. Alternatywnie kliknij w obszarze projektu z dala od obiektów, aby otworzyć okno dialogowe Choose Component dialog. Użyj tego okna dialogowego, aby zlokalizować komponent, który chcesz przesunąć (przechodząc do komponentu lub przywołując komponent do kursora), a następnie przemieść go w taki sam sposób, jak opisano powyżej. Pamiętaj, że ta funkcja będzie działać tylko wtedy, gdy docelowy komponent nie jest not zablokowany.

    Polecenie można również wywołać, klikając prawym przyciskiem myszy komponent w obszarze projektu, a następnie wybierając z menu kontekstowego polecenie Component Actions » Move Component.

    Dowiedz się więcej o umieszczaniu komponentów.
  • Move Selection - to polecenie umożliwia ręczne przestawianie zaznaczonych obiektów w bieżącym dokumencie. Wszelkie sieci skojarzone z obiektem w zaznaczeniu pozostaną połączone, a linie połączeń będą podążały za obiektem podczas jego przesuwania (wyświetlane lub nie, zgodnie z aktualnym trybem połączeń). Żadna poprowadzona ścieżka połączona z obiektem nie zostanie przesunięta.

  • Move Selection by X, Y - to polecenie służy do przesunięcia bieżącego zaznaczenia obiektów o dokładnie określoną wartość w kierunku X i/lub Y. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe Get X/Y Offsets. Użyj tego okna dialogowego, aby określić przyrosty delta X i/lub delta Y, o które ma zostać przesunięte zaznaczenie.

    Polecenie będzie dostępne tylko wtedy, gdy w obszarze projektu zaznaczony jest co najmniej jeden obiekt.

    Okno dialogowe Get X/Y Offsets
    Okno dialogowe Get X/Y Offsets

  • Rotate Selection - to polecenie służy do obracania wybranych obiektów w obszarze projektu przeciwnie do ruchu wskazówek zegara lub zgodnie z ruchem wskazówek zegara o określony kąt obrotu. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe Rotation Angle (Degrees). Wprowadź wymagany kąt obrotu od 0.001° do 360.00° (rozdzielczość 0.001°). Wprowadź wartość dodatnią dla obrotu przeciwnie do ruchu wskazówek zegara lub wartość ujemną dla obrotu zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Kliknij OK, aby zamknąć okno dialogowe, a następnie ustaw kursor i kliknij, aby zdefiniować punkt odniesienia dla obrotu. Wybrane obiekty zostaną obrócone wokół punktu odniesienia o wprowadzony kąt.

    Okno dialogowe Rotation Angle
    Okno dialogowe Rotation Angle

  • Flip Selection - odbija wybrane obiekty poziomo (wokół osi Y) na odpowiadającą warstwę po przeciwnej stronie płytki. Na przykład obiekty na warstwie Top Layer zostaną odbite na Bottom Layer, obiekty na warstwie Top Overlay zostaną odbite na Bottom Overlay itd.

    • Tekst oznaczenia i komentarza po wykonaniu odbicia staje się lustrzany.

    • Dla pada istniejącego na warstwie Multi-Layer odbicie zasadniczo odwróci kolejność par rozmiarów XY i kształtów. Dlatego jeśli użyto stylu Top-Middle-Bottom i kształty są początkowo Round-Rectangle-Octagonal, odbicie odwróci stos, a tym samym kształty od góry staną się Octagonal-Rectangle-Round.

    • Jeśli zaznaczono wiele obiektów, zestaw obiektów jest odbijany względem geometrycznego środka zestawu zaznaczenia. 

    Zwróć uwagę, że wszystkie zaznaczone obiekty są odbijane bez ostrzeżenia, chyba że co najmniej jeden z obiektów ma zablokowane położenie. W takiej sytuacji pojawi się okno dialogowe Confirm, wymagające potwierdzenia przed odbiciem obiektów. 

Polecenia wyrównania

Obiekty można także przesuwać przez zmianę ich wyrównania. Aby wyrównać obiekty względem innych obiektów, kliknij prawym przyciskiem myszy zaznaczony obiekt, a następnie wybierz Align. Alternatywnie użyj podmenu Edit » Align w menu głównym lub podmenu wyrównania w Active Bar. Podmenu wyrównania zawiera szereg opcji rozmieszczania zaznaczonych obiektów.

Polecenia wyrównania będą przesuwać tylko te zaznaczone obiekty, które można przesuwać — zablokowane obiekty nie zostaną przesunięte.

Polecenie Align służy do otwarcia okna dialogowego Align Objects, które udostępnia elementy sterujące do szybkiego wyrównania aktualnie zaznaczonego zestawu obiektów projektowych zgodnie z potrzebami. Użyj tego okna dialogowego, aby ustawić opcje zarówno dla wyrównania Vertical , jak i/lub Horizontal zaznaczonych obiektów, a następnie kliknij OK , aby wykonać wyrównanie.

Okno dialogowe Align Objects
Okno dialogowe Align Objects

  • Włączenie jednocześnie opcji Horizontal i Vertical może spowodować konflikt, w wyniku którego zaznaczone obiekty zostaną ułożone jeden na drugim.
  • Użycie opcji Space equally może spowodować, że przesuwane obiekty znajdą się poza siatką.

Polecenie Position Component Text służy do uruchomienia okna dialogowego Component Text Position, w którym można zmienić położenie tekstu oznaczenia i/lub komentarza dla jednego lub większej liczby zaznaczonych komponentów w bieżącym dokumencie.

Okno dialogowe Component Text Position
Okno dialogowe Component Text Position

Okno dialogowe jest zasadniczo podzielone na dwa obszary — tekst oznaczenia i komentarza. Dla obu tych tekstów użyto graficznej reprezentacji komponentu jako pomocy pokazującej, gdzie tekst pojawi się na podstawie wybranej pozycji. Dla tekstu dostępnych jest następujących dziewięć stylów pozycjonowania, z których wszystkie są klasyfikowane jako „pozycje automatyczne”, co oznacza, że tekst pozostaje w wybranym położeniu podczas przesuwania i obracania komponentu:

  • Left-Above
  • Left-Center
  • Left-Below
  • Center-Above
  • Center
  • Center-Below
  • Right-Above
  • Right-Center
  • Right-Below

Aby pozostawić tekst w jego bieżącym położeniu bez żadnych zmian, pozostaw włączoną opcję No Change.

  • Pozycje tekstu oznaczenia i komentarza można także zmieniać w sekcji Properties panelu właściwości . Zaznacz oznaczenie/komentarz lub komponent nadrzędny, aby wyświetlić te właściwości. Kliknij odpowiedni element sterujący, który tekstowo podsumowuje bieżącą warstwę, pozycję i obrót dla oznaczenia/komentarza, a następnie użyj właściwości Autoposition dostępnej w wyskakującym oknie, zgodnie z potrzebami.
  • Aby swobodnie pozycjonować tekst oznaczenia/komentarza i sprawić, by podążał za ruchem/orientacją komponentu nadrzędnego, wybierz styl Manual dla właściwości Autoposition (podczas konfigurowania właściwości za pomocą panelu Properties). Możesz także swobodnie kliknąć, przytrzymać i przeciągnąć tekst bezpośrednio w obszarze roboczym do wymaganego położenia; spowoduje to automatyczne przełączenie właściwości Autoposition na Manual.

Polecenie Align Left / Align RightAlign TopAlign Bottom umożliwia wyrównanie zaznaczonych obiektów projektowych odpowiednio względem ich lewej/prawej/górnej/dolnej krawędzi. Po uruchomieniu polecenia jako odniesienie używana jest lewa/prawa/górna/dolna krawędź skrajnego lewego/prawego/górnego/dolnego obiektu, a wszystkie pozostałe obiekty w zaznaczeniu zostaną przesunięte w lewo/prawo/w górę/w dół tak, aby ich lewe krawędzie były wyrównane do tego odniesienia.

Polecenie Align Left (maintain spacing) / Align Right (maintain spacing)Align Top (maintain spacing)Align Bottom (maintain spacing) umożliwia wyrównanie zaznaczonych obiektów projektowych względem ich lewej/prawej/górnej/dolnej krawędzi przy zachowaniu odpowiednich odstępów zgodnie z obowiązującymi regułami projektowymi. Po uruchomieniu polecenia jako odniesienie używana jest lewa/prawa/górna/dolna krawędź skrajnego lewego/prawego/górnego/dolnego obiektu, a wszystkie pozostałe obiekty w zaznaczeniu zostaną przesunięte w lewo/prawo/w górę/w dół tak, aby ich lewe krawędzie były wyrównane do tego odniesienia. Obiekt zostanie przesunięty w lewo/prawo/w górę/w dół tak blisko obiektu odniesienia, jak pozwala na to odpowiednia reguła prześwitu:

  • Dla wyrównania wyłącznie komponentów przestrzegana jest reguła Component Clearance rule.
  • Dla wyrównania wyłącznie obiektów niebędących komponentami przestrzegana jest reguła Clearance rule.
  • Dla wyrównania komponentów i obiektów niebędących komponentami przestrzegana jest reguła Clearance rule.

Polecenie Align Horizontal CentersAlign Vertical Centers umożliwia rozmieszczenie zaznaczonych obiektów w jednej kolumnie/wierszu, wyrównanych względem ich środków w poziomie/pionie. Po uruchomieniu polecenia kursor zmieni się w krzyżyk i zostaniesz poproszony o wybranie jednego z obiektów w zaznaczeniu; kliknij go. Stanie się on obiektem odniesienia. Wszystkie pozostałe obiekty w zaznaczeniu zostaną przesunięte względem tego obiektu odniesienia, wyrównane według ich środków w poziomie/pionie.

Polecenie Distribute HorizontallyDistribute Vertically umożliwia wyrównanie odstępów poziomych/pionowych pomiędzy zaznaczonymi obiektami. Po uruchomieniu polecenia skrajny lewy i skrajny prawy / najwyższy i najniższy obiekt w zaznaczeniu pozostaną nieruchome, a wszystkie pozostałe obiekty zostaną rozmieszczone w równych odstępach pomiędzy nimi. Położenie obiektów w pionie/poziomie nie ulega zmianie.

Polecenie Increase Horizontal SpacingIncrease Vertical Spacing umożliwia zwiększenie odstępów poziomych/pionowych pomiędzy zaznaczonymi obiektami. Po uruchomieniu polecenia skrajny lewy/najniższy obiekt pozostanie nieruchomy, natomiast pozostałe obiekty w zaznaczeniu zostaną przesunięte w prawo/w górę. Przesunięcie odbywa się tak, że odległość pozioma/pionowa pomiędzy punktami odniesienia kolejnych obiektów zostaje zwiększona o wartość określoną w polu Step X / Step Y dla domyślnego Global Board Snap Grid.

Polecenie Decrease Horizontal SpacingDecrease Vertical Spacing umożliwia zmniejszenie odstępów poziomych/pionowych pomiędzy zaznaczonymi obiektami. Po uruchomieniu polecenia skrajny lewy/najniższy obiekt pozostanie nieruchomy, natomiast pozostałe obiekty w zaznaczeniu zostaną przesunięte w lewo/w dół. Przesunięcie odbywa się tak, że odległość pozioma/pionowa pomiędzy punktami odniesienia kolejnych obiektów zostaje zmniejszona o wartość określoną w polu Step X / Step Y dla domyślnego Global Board Snap Grid.

Polecenie Align To Grid służy do przesuwania zaznaczonych komponentów do najbliższego punktu na odpowiedniej i zmodyfikowanej siatce przyciągania. Po uruchomieniu polecenia punkty odniesienia każdego z zaznaczonych komponentów zostaną przesunięte do najbliższego punktu odpowiedniej siatki przyciągania.

Polecenie Move All Components Origin To Grid służy do przesunięcia punktu odniesienia wszystkich komponentów na bieżącą siatkę przyciągania. Po uruchomieniu polecenia wszystkie komponenty w obszarze projektu, których pady znajdują się na siatce, zostaną przesunięte tak, aby ich punkty odniesienia były wyrównane do bieżącej siatki przyciągania. Domyślnie raport — Move Component(s) Origin To Grid - <PCBDocumentName>.html — zostanie automatycznie wygenerowany i otwarty jako aktywny dokument, zawierający szczegóły dotyczące tego, które komponenty zostały, a które nie zostały przesunięte.

  • Skonfiguruj format raportu(ów), które mają być generowane i wyświetlane, na stronie PCB Editor - Reports page okna dialogowego Preferences.
  • Odpowiednią siatkę przyciągania można skonfigurować zgodnie z potrzebami za pomocą sekcji Grid Manager panelu właściwości .
Uwaga: komponenty, których pady są obecnie poza siatką, nie są przesuwane.

Za pomocą panelu PCB List

Panel PCB List panel umożliwia wyświetlanie obiektów projektu w formie tabelarycznej, co pozwala na szybkie sprawdzanie i modyfikowanie atrybutów obiektów. Używany w połączeniu z panelem PCB Filter umożliwia wyświetlanie tylko tych obiektów, które mieszczą się w zakresie aktywnego filtra — co pozwala na dokładniejsze i wydajniejsze wybieranie oraz edytowanie wielu obiektów projektu.

Wybieranie aktywnej warstwy

Aktywna warstwa to warstwa, na której będą umieszczane obiekty. Aktywną warstwę można wybrać spośród aktualnie widocznych warstw, klikając kartę tej warstwy u dołu obszaru projektu lub używając listy rozwijanej Active Layer w obszarze Layers karty Layers & Colors panelu View Configuration.

Możesz także użyć następujących skrótów, aby szybko wybrać aktywną warstwę:

  • * (na klawiaturze numerycznej) – przełącz na następną włączoną warstwę sygnałową.
  • Shift+* (na klawiaturze numerycznej) – przełącz na poprzednią włączoną warstwę sygnałową.

    Zwróć uwagę, że to polecenie jest dostępne tylko wtedy, gdy edytor działa w trybie widoku 2D, ponieważ w trybie 3D klawisz Shift służy do uzyskania dostępu do sfery kierunkowej.
  • + (na klawiaturze numerycznej) – przełącz na następną włączoną warstwę.
  • - (na klawiaturze numerycznej) – przełącz na poprzednią włączoną warstwę.
Obiekty umieszczone na warstwie multi-layer automatycznie pojawiają się na wszystkich warstwach sygnałowych.

Korzystanie z Wytnij/Kopiuj i Wklej

W edytorze PCB możesz wycinać/kopiować i wklejać obiekty w obrębie dokumentów PCB lub pomiędzy nimi, np. komponent(y) z jednej płytki PCB można skopiować do innego dokumentu PCB. Możesz wycinać/kopiować obiekty do schowka systemu Windows i wklejać je do innych dokumentów.

Podczas używania 2D Layout Mode zaznacz obiekt(y), które chcesz wyciąć/skopiować, kliknij Edit » Cut (Ctrl+X) / Edit » Copy (Ctrl+C) w menu głównym lub wybierz polecenie Cut/Copy z menu po kliknięciu prawym przyciskiem myszy. Kursor zmieni się w krzyżyk, a następnie zostaniesz poproszony o wybranie punktu odniesienia. Jest to współrzędna względna względem zaznaczonych obiektów i służy do dokładnego pozycjonowania zaznaczenia podczas używania polecenia wklejania.

Podczas używania polecenia Copy w 3D Layout Mode bieżący widok w obszarze projektu zostanie skopiowany do schowka w formacie bitmapy. Masz kontrolę nad rozdzielczością kopiowanego obrazu za pomocą okna dialogowego 3D Snapshot Resolution, które następnie się otworzy.

Aby skopiować aktualnie zaznaczone obiekty projektu do schowka w formacie tekstowym, można użyć polecenia Edit » Copy As Text  z menu głównego. Informacje te można następnie wkleić do dowolnego pola tekstowego lub zewnętrznego dokumentu tekstowego. Szczegóły kopiowane do schowka obejmują:

  • Typ obiektu.
  • Oznaczenie i komentarz (dla obiektu komponentu).
  • Położenie obiektu w obszarze projektu.
  • Warstwę, na której znajduje się obiekt (lub warstwy początkową i końcową dla przelotki).

Przykład komponentu skopiowanego jako tekst do schowka:

Component Y1-25MHz (100.6mm,1.5mm) on Top Layer

Przykład ścieżki i przelotki skopiowanych jako tekst do schowka:

Track (20mm,6mm)(80mm,6mm)  Top Layer
Via (45mm,6mm) Top Layer to Bottom Layer

Aby umieścić w aktywnym dokumencie ostatnią zawartość wyciętą/skopiowaną do schowka, wybierz polecenie Edit » Paste z menu głównego lub kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze projektu i wybierz polecenie Paste  z menu kontekstowego (skrót: Ctrl+V). Najnowsza zawartość schowka pojawi się przy kursorze. Pozycja kursora względem zawartości jest określana przez punkt odniesienia wyznaczony podczas użycia polecenia Cut lub Copy w celu dodania zaznaczenia do schowka.

Podczas używania polecenia Paste obiekty są wklejane na tę samą warstwę, z której obiekty źródłowe zostały skopiowane, niezależnie od tego, która warstwa jest aktualnie ustawiona jako aktywna w edytorze.

Aby umieścić tekst skopiowany z obsługiwanej aplikacji OLE w dowolnym otwartym dokumencie PCB, można użyć polecenia Edit » Paste Text z menu głównego. Tekst jest konwertowany i wklejany jako obiekty tekstowe PCB, a nie jako pojedynczy obiekt OLE. Obsługiwane typy plików obejmują uniwersalne formaty, takie jak arkusze kalkulacyjne w formacie CSV i XLS, a także dokumenty tekstowe DOC i RTF.

Aby kontrolować, co dzieje się z niektórymi atrybutami obiektów po ich ponownym wklejeniu do obszaru projektu, można użyć polecenia Edit » Paste Special z menu głównego. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe Paste Special.

Okno dialogowe Paste Special
Okno dialogowe Paste Special

W zależności od konkretnej wklejanej zawartości można kontrolować następujące atrybuty:

  • Obiekty można wkleić na bieżącą warstwę, zamiast stosować domyślne zachowanie polegające na wklejaniu na tę samą warstwę, z której skopiowano obiekty źródłowe.

    Możesz także wkleić zawartość bezpośrednio na bieżącą warstwę w obszarze projektu, używając skrótu klawiaturowego Alt+Insert.
  • Możliwość zachowania przypisanych nazw sieci.
  • Możliwość zduplikowania oznaczenia (dla wklejanego komponentu).
  • Możliwość dodania wklejanego komponentu do tej samej klasy komponentów co oryginalny komponent źródłowy.

Skonfiguruj opcje zgodnie z potrzebami, a następnie kliknij przycisk Paste , aby rozpocząć operację wklejania.

Kliknięcie przycisku Paste Array w oknie dialogowym Paste Special otworzy okno dialogowe Setup Paste Array, które umożliwia wklejenie wielu kopii obiektów ze schowka do bieżącego dokumentu.

Okno dialogowe Setup Paste Array
Okno dialogowe Setup Paste Array

Wprowadź odpowiednie wartości w tym oknie dialogowym, a następnie kliknij OK , aby umieścić tablicę.

  • Jeśli umieszczasz tablicę liniową, zostaniesz poproszony o wybranie punktu początkowego tablicy. Ustaw kursor, a następnie kliknij lub naciśnij Enter, aby umieścić tablicę.
  • Jeśli umieszczasz tablicę kołową, zostaniesz poproszony o wybranie punktu środkowego tablicy, a następnie punktu początkowego tablicy. W każdym przypadku ustaw kursor, a następnie kliknij lub naciśnij Enter, aby umieścić tablicę. Obiekty zostaną rozmieszczone przeciwnie do ruchu wskazówek zegara wokół wskazanego punktu środkowego.
Punkt początkowy tablicy będzie miejscem, w którym zostanie umieszczony punkt odniesienia — wskazany, gdy użyto Cut lub Copy do dodania zaznaczenia do schowka. Dlatego zaleca się upewnić, że punkt odniesienia został prawidłowo wskazany w momencie wycinania/kopiowania, w przeciwnym razie podczas wklejania tablicy mogą wystąpić nieoczekiwane rezultaty.

Aby skopiować jeden lub więcej zaznaczonych obiektów, a następnie wkleić wiele instancji zaznaczenia w dowolnym miejscu bieżącego dokumentu, można także użyć polecenia Edit » Duplicate z menu głównego (skrót: Ctrl+R). Po uruchomieniu polecenia kursor zmieni się w krzyżyk i przejdziesz do trybu duplikowania. Proces obejmuje następującą sekwencję kroków:

  1. Najpierw pojawi się monit o wybranie punktu odniesienia. Jest to punkt, względem którego zaznaczenie zostanie wklejone. Przesuń kursor do wymaganej pozycji w pobliżu zaznaczenia, a następnie kliknij lub naciśnij Enter. Kopia zaznaczenia pojawi się przyczepiona do kursora.
  2. Przesuń kursor do żądanej lokalizacji w obszarze projektu, a następnie kliknij lub naciśnij Enter , aby umieścić kopię.
  3. Kolejna kopia zaznaczenia pojawi się przyczepiona do kursora i będzie gotowa do umieszczenia.
  4. Kontynuuj umieszczanie kolejnych instancji skopiowanego zaznaczenia (podobnie jak przy użyciu stempla) albo kliknij prawym przyciskiem myszy lub naciśnij Esc, aby zakończyć.

Zwróć uwagę, że to polecenie służy do kopiowania i wklejania obiektów. W związku z tym nie można go używać do duplikowania elementów podrzędnych obiektów grupowych.

Blokowanie obiektów projektowych

Obiekty projektowe można zablokować przed przesuwaniem lub edycją w dokumencie PCB przez włączenie ich atrybutów Locked . Na przykład, jeśli pozycja lub rozmiar określonych obiektów ma krytyczne znaczenie, zablokuj je. Blokowanie można wykonać w panelu Properties , klikając ikonę kłódki () dla wybranego obiektu lub obiektów, jak pokazano w poniższych przykładach. 

Przykłady ikony Lock  w panelu Properties  dla wybranego komponentu i pada. 
Przykłady ikony Lock w panelu Properties dla wybranego komponentu i pada.

Aby przełączyć stan właściwości Locked  dla umieszczonego obiektu, który ma właściwość Locked , możesz także kliknąć prawym przyciskiem myszy na obiekcie w obszarze projektu i wybrać polecenie <ObjectType> Locked z menu kontekstowego. Gdy obiekt jest już zablokowany, wpis polecenia w menu będzie miał po lewej stronie ikonę znacznika wyboru.

Jeśli spróbujesz przesunąć lub obrócić obiekt projektowy z włączoną właściwością Locked, pojawi się okno dialogowe z prośbą o potwierdzenie kontynuacji edycji.

Jeśli opcja Protect Locked Objects jest włączona na stronie PCB Editor – General w oknie dialogowym Preferences, a obiekt projektowy jest zablokowany, obiektu nie można zaznaczyć ani edytować graficznie. Użyj ikony Lock w panelu Properties , aby odblokować obiekt, lub wyłącz opcję Protect Locked Objects, aby edytować ten obiekt graficznie.

Jeśli spróbujesz zaznaczyć zablokowane obiekty razem z innymi obiektami, tylko obiekty odblokowane będą mogły zostać zaznaczone i przesunięte jako grupa, gdy opcja Protect Locked Objects jest włączona.

Blokowanie prymitywów komponentu

Jeśli komponent PCB ma zablokowane prymitywy (opcja Primitives w trybie Component mode of the Properties panel jest w stanie ), wszystkie lub większość właściwości tych prymitywów nie może być modyfikowana za pomocą metod edycji graficznej (np. przeciągnij i upuść) i niegraficznej (np. przy użyciu panelu Properties lub List). Pomaga to zapobiegać przypadkowym zmianom prymitywów komponentu, które mogłyby prowadzić do nieprawidłowych danych wyjściowych montażu i produkcji.

Aby włączyć/wyłączyć funkcję zapobiegania modyfikacji prymitywów komponentu PCB, użyj opcji Protect Locked Primitives In Component na stronie PCB Editor – General page okna dialogowego Preferences.

Tytułem przykładu poniżej pokazano Pad mode of the Properties panel dla pada, który jest elementem składowym komponentu PCB mającego zablokowane prymitywy. Zauważ, że wszystkie właściwości pada (z wyjątkiem właściwości Net i Testpoint) są wyszarzone i niedostępne do edycji. Zwróć też uwagę, że po prawej stronie pola  pada wyświetlana jest ikona Component, która oznacza, że komponent nadrzędny ma zablokowane prymitywy, a właściwości pada nie mogą być modyfikowane.

Tryb Pad panelu Properties (po lewej) dla pada komponentu PCB, który ma zablokowane prymitywy (po prawej).
Tryb Pad panelu Properties (po lewej) dla pada komponentu PCB, który ma zablokowane prymitywy (po prawej).

Edycja reentrantna

Edytor PCB zawiera potężną funkcję o nazwie re-entrant editing. Umożliwia ona wykonanie drugiej operacji za pomocą skrótów klawiaturowych bez przerywania bieżącej operacji. Edycja reentrantna pozwala pracować bardziej elastycznie i intuicyjnie. Na przykład wyobraź sobie, że zaczynasz prowadzić ścieżkę i nagle uświadamiasz sobie, że trzeba usunąć inny segment ścieżki. Nie ma potrzeby wychodzenia z trybu Interactive Routing. Naciśnij skróty E, D, usuń wymagany segment ścieżki, a następnie naciśnij klawisz Esc , aby wrócić do interaktywnego prowadzenia ścieżek w projekcie.

Ustawianie wyglądu kursora PCB

Domyślnie kursor PCB jest ustawiony jako mały zielony krzyż pod kątem 90 stopni. Można to skonfigurować za pomocą ustawień Cursor Type i Cursor Color na stronie PCB Editor – General okna dialogowego Preferences . Na przykład duży krzyż pod kątem 90 stopni, sięgający do krawędzi okna projektu (opcja Large 90), może być przydatny podczas rozmieszczania i wyrównywania obiektów projektowych. Alternatywnie krzyż pod kątem 45 stopni (opcja Small 45) może być użyteczny, jeśli opcje 90-stopniowe są słabo widoczne na tle linii siatki.

Obsługa czcionek TrueType

Edytor PCB umożliwia używanie czcionek opartych na kreskach lub czcionek TrueType dla obiektów związanych z tekstem w projekcie (ciągi/ramki tekstowe, wymiary, tabele wierceń i/lub tabele stosu warstw). Wyboru czcionki dokonuje się z poziomu powiązanego panelu Properties . Dostępne są trzy opcje czcionek opartych na kreskach — Default, Sans Serif i Serif. Styl Default to prosty font wektorowy obsługujący ploterowanie pisakiem i wektorowe fotoplotowanie. Czcionki Sans Serif i Serif są bardziej złożone i spowolnią generowanie wyjść wektorowych, takich jak Gerber. Czcionki oparte na kreskach są wbudowane w oprogramowanie i nie można ich zmieniać. Wszystkie trzy czcionki mają pełny rozszerzony zestaw znaków IBM ASCII, który obsługuje język angielski i inne języki europejskie. W przypadku używania czcionek TrueType dostępne są czcionki TrueType i OpenType (nadzbiór TrueType) znalezione w folderze \Windows\Fonts. Funkcja ta oferuje również pełną obsługę Unicode.

Zwróć uwagę, że dostępne do użycia będą tylko wykryte (i unikalnie nazwane) czcionki główne. Na przykład Arial i Arial Black będą dostępne, ale Arial Bold i Arial Bold Italic nie będą.

Geometrie obiektów tekstowych używających czcionek TrueType są automatycznie przechowywane w dokumentach PCB. Gdy obiekty w dokumencie PCB używają czcionki TrueType, będą wyświetlane z tą samą geometrią czcionki po otwarciu dokumentu PCB na innym komputerze, nawet jeśli ta czcionka TrueType nie jest zainstalowana.

Gdy zaznaczony zostanie obiekt używający brakującej czcionki, u góry panelu Properties pojawi się komunikat ostrzegawczy. Podczas zmiany właściwości obiektu wpływających na jego tekst (np. wysokości tekstu lub samego tekstu) otworzy się okno dialogowe Missing fonts, w którym można wybrać czcionkę zastępczą (Replacement). Włącz opcję Apply to all text elements, aby zastosować czcionkę zastępczą do wszystkich obiektów w dokumencie PCB korzystających z brakującej czcionki.

Okno dialogowe pojawia się również podczas zmiany właściwości związanych z tekstem z poziomu panelu PCB List.

Przy próbie edycji wielu obiektów używających różnych brakujących czcionek okno dialogowe umożliwia wybranie zamiennika dla każdej brakującej czcionki.

Możliwość automatycznego przechowywania geometrii obiektów tekstowych używających czcionek TrueType wewnątrz dokumentów PCB jest dostępna, gdy opcja PCB.Text.TTFontSaving jest włączona w oknie dialogowym Advanced Settings dialog. Gdy opcja jest wyłączona, można skonfigurować Altium Designer tak, aby osadzał czcionki TrueType. Strona PCB Editor – TrueType Fonts okna dialogowego Preferences (dostępna, gdy opcja PCB.Text.TTFontSetting.Hide jest wyłączona w oknie dialogowym Advanced Settings dialog) udostępnia opcję Embed TrueType fonts inside PCB documents do osadzania czcionek TrueType podczas zapisywania projektu oraz opcję Substitution font do stosowania wybranego zastąpienia czcionki podczas wczytywania projektu.

Osadzanie czcionek jest przydatne, gdy tekst ma być wyświetlany czcionką, która może być lub nie być dostępna na komputerze docelowym, na którym projekt jest wczytywany. Zastępowanie czcionek umożliwia określenie czcionki TrueType, która ma być używana jako zamiennik podczas wczytywania projektu, w którym czcionki nie zostały osadzone i mogą nie być dostępne na komputerze, na którym projekt jest aktualnie wczytany.

Obsługa renderowania prawdziwych łuków

Ta funkcja jest w fazie Open Beta i jest dostępna, gdy opcja PCB.Rendering.DrawArcBaseGeometry jest włączona w oknie dialogowym Advanced Settings dialog.

Note: Renderowanie prawdziwych łuków wymaga także, aby opcja PCB.Polygon.AdvancedPour była włączona w oknie dialogowym Advanced Settings.

Obsługiwane są prawdziwe łuki generowane zarówno w przestrzeni projektu edytora PCB, jak i edytora biblioteki PCB, zamiast ich przybliżeń. Obsługa ta obejmuje tryby układu 2D/3D (oraz Board Planning Mode w przypadku edytora PCB). Renderowanie prawdziwych łuków można zobaczyć w działaniu w następujących obszarach:

  • Wylania poligonów (pełne, kreskowane, brak)

  • Wycięcia w wylaniach poligonów

  • Kontur zaznaczenia dla wylań poligonów i obszarów

  • Obszary

  • Rozszerzenia solder maski i pasty

  • Podświetlanie sieci

  • Granice odstępów

  • Nakładka naruszeń (oddzielne wylanie poligonu na obszarze lub wylaniu poligonu)

Poniżej pokazano przykłady renderowania prawdziwych łuków dla wylań poligonów odlanych wokół innych obiektów PCB.

 

Informacje o sieci

Dla obiektów miedzianych na PCB (ścieżka, przelotka, poligon itd.) następujące informacje są prezentowane w obszarze Net Information panelu Properties, gdy obiekt jest zaznaczony:

  • Nadrzędne Net, Diff Pair i/lub xSignal oraz powiązana klasa w każdym przypadku. Zwróć uwagę, że wpisy Diff Pair i xSignal są wyświetlane tylko wtedy, gdy obiekt jest częścią pary różnicowej lub xSignal.
  • Delay – opóźnienie zaznaczonego obiektu lub obiektów oraz opóźnienie poprowadzonych segmentów całej sieci. Uwzględnij wartości Propagation Delay padów i przelotek, jeśli zostały zdefiniowane dla padów i przelotek.

    Dla przelotek opóźnienie propagacji jest obliczane proporcjonalnie do użytej długości przelotki. Ta funkcja jest dostępna, gdy opcja PCB.Delay.Via jest włączona w oknie dialogowym Advanced Settings dialog. Gdy opcja PCB.Delay.Via jest wyłączona, używana jest wartość Propagation Delay zdefiniowana we właściwościach przelotki.

  • Length – suma całkowitych długości zaznaczonego obiektu lub obiektów oraz całkowite Signal Length. Signal Length to dokładne obliczenie całkowitej odległości od węzła do węzła. Umieszczone obiekty są analizowane w celu: rozpoznania obiektów nałożonych lub zachodzących na siebie oraz meandrujących ścieżek wewnątrz padów; uwzględniane są również długości przelotek. Uwzględniane jest także Pin Package Length, jeśli zostało zdefiniowane dla pada lub padów. Jeśli sieć nie jest całkowicie poprowadzona, uwzględniana jest także długość Manhattan (X + Y) linii połączenia. Więcej informacji o Signal Length i jego zastosowaniach można znaleźć w informacjach o panelu PCB - Nets panel.

    • Całkowita długość obejmuje oszacowanie dla niepoprowadzonej części sieci (długość Manhattan (X + Y) linii połączenia), ale całkowite opóźnienie już nie.
    • Wartości Delay i Length dla sieci, która jest częścią zdefiniowanej reguły projektowej Supply Nets design rule (lub częścią klasy sieci używanej z taką regułą), nie są obliczane.
  • Max Current - maksymalny prąd, jaki mogą przenosić zaznaczone obiekty Track, Arc lub Via, określany na podstawie wzoru IPC-2221A (sekcja 6.2):  

    I = k * ΔT0.44 * A0.725

    gdzie:

    I = prąd [A]
    A = pole przekroju poprzecznego [sq mils] (szerokość ścieżki * grubość miedzi w stosie warstw lub Abarrel, jak pokazano poniżej)
    ΔT = dopuszczalny wzrost temperatury ponad temperaturę otoczenia [°C]
    k = stała, taka że:

    k = 0.048 dla warstw zewnętrznych
    k = 0.024 dla warstw wewnętrznych

    Gdy zaznaczonych jest wiele obiektów, na przykład cała sieć, wartość Maks. prądu dla tej sieci jest najmniejszą z indywidualnych wartości Maks. prądu spośród zaznaczonych obiektów.

  • Resistance - suma rezystancji zaznaczonych obiektów typu Track, Arc i Via, wyznaczona na podstawie wzoru:

    R = (ρ * L / A

    gdzie:

    R = rezystancja [Ω]
    ρ = rezystywność miedzi [Ω*mm2/m]
    L = długość ścieżki [m] (lub długość przelotki, jak opisano poniżej)
    A = pole przekroju = T * W [mm2] (lub Abarrel, jak pokazano poniżej)
    T = grubość ścieżki (ze stosu warstw) [mm]
    W = szerokość ścieżki [mm]

    Assumptions:

    • Temperatura otoczenia = 22 °C
    • Dopuszczalny wzrost temperatury = 20 °C
    • Grubość miedzianej ścianki otworu metalizowanego = 0.018mm 
    • Rezystywność miedzi = 0.017 Ω*mm2/m

    Całkowita rezystancja zaznaczonych obiektów jest sumą rezystancji poszczególnych obiektów.

Via Barrel Cross-Sectional Area - wyznaczane następująco:

Abarrel = AViaHoleSize - AFinishedHoleSize

Abarrel = [ π * (ViaHoleSize/2)] - [ π * ((ViaHoleSize - 2 * ViaWallThickness)/2)2 ]

Abarrel = π (ViaHoleSize ViaWallThickness ViaWallThickness2)

Via Length = odległość od środka warstwy wejściowej do środka warstwy wyjściowej, jak pokazano powyżej

Notes - długość przelotki w tych obliczeniach zależy od tego, czy przelotka należy do sieci oraz od warstw używanych przez połączone ścieżki. Zaznaczona przelotka bez przypisanej sieci będzie wyświetlać długość od krawędzi warstwy do krawędzi warstwy zamiast długości od środka warstwy do środka warstwy. Ponadto przelotka z przypisaną siecią, ale bez połączonych ścieżek, będzie wyświetlać długość równą zero.

Obszar Net Information panelu Properties. Pokazano tu przykład dla zaznaczonej ścieżki.
Obszar Net Information panelu Properties. Pokazano tu przykład dla zaznaczonej ścieżki.

Kliknij łącze w obszarze Net Information, aby otworzyć powiązaną sieć/parę różnicową/xSignal w panelu PCB panel.

Przypisywanie sieci do obiektów

Edytor PCB udostępnia kilka sposobów przypisywania sieci do obiektów prymitywnych:

  • Gdy zaznaczony jest jeden lub więcej obiektów, użyj listy rozwijanej pola Nets w panelu Properties. Na liście rozwijanej zostaną wyświetlone wszystkie sieci aktywnego projektu płytki. Wybierz No Net, aby określić, że ścieżka nie jest podłączona do żadnej sieci. Alternatywnie możesz kliknąć ikonę Assign Net (), aby wybrać obiekt w obszarze projektu — sieć tego obiektu zostanie przypisana do zaznaczonych obiektów.
  • Kliknij prawym przyciskiem jeden lub więcej zaznaczonych obiektów, a następnie wybierz Net Actions  » Assign Net. Po uruchomieniu polecenia pojawi się krzyżyk kursora. Przesuń go nad sieć, do której chcesz przypisać obiekt(y), a następnie kliknij, aby wybrać tę sieć.
  • Aby ponownie zsynchronizować nazwę sieci prymitywów trasowania z nazwą sieci na padach, z którymi są połączone, wybierz polecenie Design » Netlist » Update Free Primitives From Component Pads z menu głównego. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno potwierdzenia z pytaniem, czy chcesz zaktualizować sieci wolnych prymitywów na podstawie sieci padów komponentów. Po kliknięciu Yes i rozpoczynając od każdego pada, połączona miedź zostanie zaznaczona, a nazwa sieci każdego prymitywu zostanie ustawiona tak, aby odpowiadała nazwie pada. Ta operacja nie wpływa na wewnętrzną netlistę PCB.

Aby sprawdzić i potwierdzić, że obiekty połączone fizycznie mają przypisaną właściwą sieć, do której powinny należeć w tej fizycznej sieci (w tym przypadku physical net oznacza connected copper), możesz użyć okna dialogowego Configure Physical Nets, dostępnego po wybraniu polecenia Design » Netlist » Configure Physical Nets z menu głównego. Oprogramowanie analizuje projekt, sprawdzając, czy wszystkie pady oraz obiekty, które fizycznie je łączą (ścieżki, łuki, wypełnienia itp.), mają przypisaną tę samą nazwę sieci. Gdy wszystkie obiekty sieci są poprawne, sieć jest wyświetlana na zielono. Jeśli wykryte zostaną obiekty stykające się ze sobą, ale mające przypisane różne sieci, zostaną oznaczone na czerwono. Typowym przykładem takiej sytuacji jest footprint komponentu zawierający dodatkowe obiekty miedziane w swoim obrębie. Gdy taki footprint jest wczytywany podczas synchronizacji, przypisana nazwa sieci zostaje zastosowana do każdego pada, ale nie do dodatkowej miedzi. Okno dialogowe jest interaktywne; kliknij sieć lub prymityw, aby wykonać cross-probing do tego obiektu. Kliknij prawym przyciskiem lub kliknij przycisk Menu , aby uzyskać dostęp do dostępnych poleceń. Obszar Action okna dialogowego udostępnia elementy sterujące do określenia działań potrzebnych do rozwiązania problemów z połączoną miedzią. Domyślnie działania będą ustawiane automatycznie, ale w razie potrzeby można je zmienić. Po ustawieniu działań kliknij przycisk Execute , aby zaktualizować przypisania sieci.

Uwaga: domyślny stan tego okna dialogowego to Only Show Errors, co oznacza, że poprawnie przypisane obiekty nie są wyświetlane. Wyłącz tę opcję, wyłączając opcję Only Show Errors (przy użyciu przycisku Menu ), aby wyświetlić wszystkie obiekty przy użyciu przycisku Menu .

Okno dialogowe Configure Physical Nets (z włączoną opcją Only Show Errors z tyłu i wyłączoną opcją Only Show Errors z przodu).
Okno dialogowe Configure Physical Nets (z włączoną opcją Only Show Errors z tyłu i wyłączoną opcją Only Show Errors z przodu).

Możesz również usunąć wszystkie sieci z bieżącego dokumentu projektu, zasadniczo czyszcząc wewnętrzną netlistę PCB. Może to być pożądane, jeśli zmieniłeś informacje o sieciach w źródłowych dokumentach schematu i chcesz w pełni ponownie zsynchronizować PCB z informacjami netlisty źródłowego schematu. Aby to zrobić, wybierz polecenie Design » Netlist » Clear All Nets z menu głównego. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno potwierdzenia, informujące, że ta operacja usunie wszystkie informacje o sieciach z PCB. Po kliknięciu Yes wszystkie informacje o sieciach zostaną usunięte. Każda poprowadzona ścieżka pozostanie poprowadzona, ale będzie miała przypisanie No Net. Wszelkie nierozprowadzone połączenia logiczne zostaną usunięte.

Aby dowiedzieć się więcej o połączeniach w projekcie PCB, zobacz stronę Understanding Connectivity on Your PCB.

Aby utworzyć plik netlisty na podstawie połączeń utworzonych przez trasowanie w bieżącym projekcie, wybierz polecenie Design » Netlist » Create Netlist From Connected Copper z menu głównego. Po kliknięciu Yes w otwartym oknie potwierdzenia netlista (Generated <PCBDocumentName>.Net, dodana do panelu Projects jako wolny dokument w podfolderze Source Documents) zostanie utworzona w tym samym folderze co dokument projektu PCB i automatycznie otwarta jako aktywny dokument. Każda sieć w netliście otrzymuje swoją nazwę od jednego z padów, do których podłączona jest poprowadzona miedź.

AI-LocalizedTłumaczenie SI
Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz tekst/obraz i naciśnij Ctrl + Enter aby wysłać nam wiadomość.
Dostępność funkcji

Dostępne funkcje zależą od tego, z którego rozwiązania Altium korzystasz – Altium Develop, Altium Agile Teams, Altium Agile Enterprise lub Altium Designer (w ramach aktywnej subskrypcji terminowej).

Jeśli opisana funkcja nie jest widoczna w Twoim oprogramowaniu, skontaktuj się z działem sprzedaży Altium, aby dowiedzieć się więcej.

Starsza dokumentacja

Dokumentacja Altium Designer nie jest już wersjonowana. Jeśli potrzebujesz dostępu do dokumentacji dla starszych wersji Altium Designer, odwiedź sekcję Starsza dokumentacja na stronie Inne instalatory.

Content