Do projektowania PCB dostępna jest różnorodna gama obiektów. Większość obiektów umieszczanych w dokumencie PCB definiuje obszary miedzi lub wycięcia (voidy). Dotyczy to zarówno obiektów elektrycznych, takich jak ścieżki i pady, jak i obiektów nieelektrycznych, takich jak tekst i wymiarowanie. Dlatego ważne jest, aby pamiętać o szerokości linii używanych do definiowania każdego obiektu oraz o warstwie, na której obiekt jest umieszczany.
W edytorze PCB występują dwa typy obiektów – obiekty prymitywne i obiekty grupowe:
-
Obiekty prymitywne są podstawowymi elementami projektu i obejmują ścieżki, pady, przelotki, wypełnienia, łuki oraz obiekty tekstowe. Nazywa się je „prymitywnymi” ze względu na ich surowy lub najbardziej podstawowy charakter.
-
Wszystko, co składa się z prymitywów i jest identyfikowane jako obiekt projektowy, jest obiektem grupowym. Przykładami obiektów grupowych są komponenty, wymiary oraz wylewki poligonów. Obiekt grupowy można manipulować jako pojedynczym obiektem w przestrzeni projektu. Na przykład można go umieszczać, zaznaczać, kopiować, zmieniać, przesuwać i usuwać.
Wspólne zasady umieszczania i edycji obiektów
W Altium Designer proces umieszczania obiektu jest w przybliżeniu taki sam niezależnie od tego, jaki obiekt jest umieszczany. W najprostszym ujęciu wygląda to następująco:
-
Wybierz obiekt do umieszczenia z jednego z pasków narzędzi lub z Place menu.
-
Użyj myszy, aby określić położenie umieszczanego obiektu w przestrzeni projektu edytora PCB oraz jego rozmiar (jeśli dotyczy).
-
Kliknij prawym przyciskiem myszy (lub naciśnij Esc), aby zakończyć polecenie i wyjść z trybu umieszczania.
Obiekty są umieszczane na bieżącej warstwie. Przed wykonaniem umieszczenia upewnij się, że jako bieżąca ustawiona jest właściwa warstwa. Warstwę, na której znajduje się obiekt, można zmienić po umieszczeniu.
Edycja przed umieszczeniem
Domyślne właściwości obiektu można w dowolnym momencie zmienić na stronie PCB Editor – Defaults w Preferences oknie dialogowym. Właściwości te zostaną zastosowane podczas umieszczania kolejnych obiektów.

Użyj Primitives kolumny, aby uzyskać dostęp do właściwości obiektów i w razie potrzeby edytować wartości domyślne.
Domyślne wartości dla obiektów są domyślnie zapisywane w pliku ADVPCB.dft. Opcjonalnie wartości można zapisać w pliku .dft o innej nazwie. Dostępne są kontrolki do zapisywania i wczytywania plików .dft, co umożliwia tworzenie ulubionych „zestawów” domyślnych wartości obiektów. Wszystkie ustawienia zapisywane w i wczytywane z plików .dft są domyślnymi ustawieniami zdefiniowanymi przez użytkownika. W razie potrzeby oryginalne wartości domyślne można w każdej chwili przywrócić, korzystając z opcji Set To Defaults lub Reset All. Oryginalne wartości domyślne są zakodowane na stałe.
Edycja podczas umieszczania
W momencie pierwszego umieszczania obiektu dostępnych jest wiele atrybutów do edycji. Aby uzyskać do nich dostęp, naciśnij klawisz Tab w trybie umieszczania, aby otworzyć powiązany panel Properties. Naciśnięcie klawisza Tab wstrzymuje umieszczanie, aby umożliwić wprowadzenie wymaganych zmian dla obiektu.
Przykładowe okno dialogowe właściwości dla obiektu Pad .
Po wprowadzeniu zmian kliknij nakładkę przycisku wstrzymania w przestrzeni projektu (
), aby wznowić umieszczanie.
Atrybuty ustawione w ten sposób staną się ustawieniami domyślnymi dla dalszego umieszczania obiektów, chyba że włączona jest opcja
Permanent na stronie
PCB Editor – Defaults w
Preferences oknie dialogowym. Gdy ta opcja jest włączona, wprowadzone zmiany będą dotyczyć tylko umieszczanego obiektu oraz kolejnych obiektów umieszczanych w ramach tej samej sesji umieszczania.
Edycja po umieszczeniu
Po umieszczeniu obiektu istnieje kilka sposobów jego edycji. Opisano je poniżej.
Powiązany panel lub okno dialogowe właściwości
Ta metoda edycji wykorzystuje powiązany tryb panelu Properties oraz okno dialogowe do modyfikowania właściwości umieszczonego obiektu.
Po umieszczeniu powiązane okno dialogowe można otworzyć poprzez:
-
Dwukrotne kliknięcie umieszczonego obiektu.
-
Najechanie kursorem na obiekt, kliknięcie prawym przyciskiem myszy, a następnie wybranie Properties z menu kontekstowego.
Po umieszczeniu powiązany tryb panelu Properties można otworzyć na jeden z następujących sposobów:
-
Jeśli panel Properties jest już aktywny, zaznacz obiekt.
-
Po zaznaczeniu obiektu wybierz panel Properties z przycisku Panels w prawym dolnym rogu przestrzeni projektu lub wybierz View » Panels » Properties z menu głównego.
Jeśli opcja
Double Click Runs Interactive Properties jest wyłączona (domyślnie) na stronie
PCB Editor – General w
Preferencesoknie dialogowym, to po dwukrotnym kliknięciu prymitywu lub po kliknięciu prawym przyciskiem myszy na zaznaczonym prymitywie i wybraniu
Properties zostanie otwarte okno dialogowe. Gdy opcja
Double Click Runs Interactive Properties jest włączona, otworzy się panel
Properties.
Chociaż opcje są takie same w oknie dialogowym i w panelu, ich kolejność i rozmieszczenie mogą się nieznacznie różnić.
Naciśnij Ctrl+Q, aby przełączyć jednostki miary używane aktualnie w panelu/oknie dialogowym między metrycznymi (mm) a imperialnymi (mil). Wpływa to wyłącznie na sposób wyświetlania pomiarów w panelu/oknie dialogowym; nie zmienia jednostki miary określonej dla płytki, która jest konfigurowana w ustawieniu Units w panelu Properties, gdy w przestrzeni projektu nie są zaznaczone żadne obiekty.
Polecenia zaznaczania obiektów PCB
Oprócz standardowych poleceń zaznaczania/odznaczania obiektów edytor PCB zawiera szereg specjalnych poleceń ułatwiających operacje zaznaczania/odznaczania. Polecenia te są dostępne w podmenu Edit » Select oraz Edit » DeSelect w menu głównym. Polecenia zaznaczania są również dostępne z menu przycisku
w Active Bar.
-
Select overlapped - użyj, aby pojedynczo zaznaczyć następny obiekt projektu w zestawie obiektów współlokalizowanych (nakładających się) bez użycia wyskakującego okna wyboru. Zaznaczanie odbywa się według następującego stałego priorytetu, przełączanego cyklicznie przy kolejnych użyciach polecenia:
-
Pad
-
Via
-
Track/Arc
-
Component
-
Polygon
-
Region/Fill
-
Text
Dodatkowo, podczas używania klawisza Shift do dodawania kolejnych obiektów do bieżącego zaznaczenia, możesz użyć Shift+Tab do cyklicznego przełączania zaznaczenia pomiędzy nakładającymi się obiektami bez utraty pierwotnego zaznaczenia.
-
Aby użyć tego polecenia, upewnij się, że opcja Display popup selection dialog jest wyłączona na stronie PCB Editor - General w Preferencesoknie dialogowym.
-
Kolejność zaznaczania uwzględnia również w pierwszej kolejności bieżącą warstwę, a dopiero potem obiekty na innych warstwach.
-
Dwukrotne kliknięcie obszaru współlokalizowanych obiektów zawsze zapewnia dostęp do wyskakującego okna wyboru.
-
Select next (skrót: Tab) - gdy w projekcie zaznaczony jest obiekt początkowy, to polecenie służy do rozszerzenia zaznaczenia tak, aby objęło następny obiekt (lub obiekty) wyższego poziomu zgodnie z hierarchią logiczną. Obsługiwane są następujące cykliczne „przepływy” logicznego zaznaczania:
-
Segment ścieżki ---> Wszystkie połączone (ciągłe) ścieżki na tej samej warstwie ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne w powiązanej sieci
-
Połączony pad ---> Wszystkie połączone (ciągłe) ścieżki na tej samej warstwie ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne w powiązanej sieci
-
Niepołączony pad ---> Wszystkie obiekty elektryczne w powiązanej sieci
-
Via ---> Wszystkie połączone (ciągłe) ścieżki na warstwach powiązanych z przelotką ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne w powiązanej sieci
-
Miedź (Region/Polygon Pour/Fill) ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne w powiązanej sieci
-
Wolny pad/via ---> Wszystkie połączone (ciągłe) ścieżki na tej samej warstwie co pad lub na warstwach powiązanych z przelotką ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne w powiązanej sieci.
-
Component ---> Rozprowadzenia do przelotek (fanout), wyprowadzenia (escape), połączenia międzyelementowe (interconnect)
Via Fanouts - jeśli ścieżka o wystarczająco małej długości łączy pad z przelotką i do tej przelotki nie jest podłączony żaden inny pad krótszą ścieżką, wówczas ta ścieżka i przelotka są traktowane jako Fanout tego pada.
Escapes - antena o wystarczająco małej długości podłączona do pada jest traktowana jako Escape tego pada.
Interconnect - ścieżka łącząca dwa obiekty już „podniesione” (na przykład pady lub przelotki fanout) jest traktowana jako Interconnect.
Ponadto funkcja umożliwia rozszerzanie zaznaczenia na wiele obiektów, zaznaczonych w różnych sieciach w projekcie.

Przykład zaznaczania w wielu sieciach, rozszerzanego od początkowo zaznaczonych segmentów ścieżek w górę hierarchii logicznej wyższego rzędu.
To polecenie jest szczególnie przydatne podczas zaznaczania poprowadzonych sieci. Dowiedz się więcej o Strategiach zaznaczania trasowania.
-
Board - użyj, aby zaznaczyć wszystkie obiekty znajdujące się w granicach zdefiniowanego obrysu płytki.
-
Net - użyj, aby zaznaczyć wszystkie obiekty elektryczne powiązane z określoną siecią.
Po uruchomieniu polecenia możesz kliknąć obiekt elektryczny lub połączenie, aby zaznaczyć wszystkie obiekty elektryczne w powiązanej sieci, albo – jeśli znasz nazwę sieci, którą chcesz zaznaczyć – kliknąć obszar projektu z dala od jakichkolwiek obiektów; otworzy się okno dialogowe Net Name. Następnie możesz wpisać żądaną nazwę sieci; ta sieć zostanie zaznaczona po zamknięciu okna dialogowego. Jeśli nie masz pewności co do nazwy sieci, wpisz ?, a następnie kliknij OK , aby otworzyć okno dialogowe Nets Loaded, które wyświetla listę wszystkich aktualnie załadowanych sieci w projekcie.
-
Connected Copper - użyj, aby zaznaczyć wszystkie obiekty elektryczne połączone z tym samym fragmentem miedzi.
-
Physical Connection - użyj, aby zaznaczyć wszystkie fizycznie poprowadzone ścieżki między obiektami padów. Kliknij ścieżkę, pad lub przelotkę; zostaną zaznaczone wszystkie ciągłe odcinki ścieżek aż do kolejnego pada, łącznie z przelotkami (same pady nie zostaną uwzględnione w zaznaczeniu).
-
Physical Connection Single Layer - użyj, aby zaznaczyć wszystkie fizycznie poprowadzone ścieżki między obiektami padów na jednej warstwie. Kliknij ścieżkę lub przelotkę; zostaną zaznaczone wszystkie ciągłe odcinki ścieżek na tej samej warstwie i aż do kolejnego pada (same pady i przelotki nie zostaną uwzględnione w zaznaczeniu).
-
Component Connections - użyj, aby zaznaczyć wszystkie poprowadzone połączenia wychodzące z padów wybranego komponentu (w tym ścieżki i przelotki) aż do następnego napotkanego pada w każdym przypadku. Same pady nie zostaną uwzględnione w zaznaczeniu.
Polecenie jest również dostępne po kliknięciu prawym przyciskiem myszy na umieszczonym komponencie i wybraniu z menu kontekstowego polecenia Component Actions » Select Component Connections .
-
Component Nets - użyj, aby zaznaczyć wszystkie sieci (oraz należące do nich obiekty sieci) podłączone do wybranego komponentu w bieżącym dokumencie.
Polecenie jest również dostępne po kliknięciu prawym przyciskiem myszy na umieszczonym komponencie i wybraniu z menu kontekstowego polecenia Component Actions » Select Component Nets .
-
Room Connections - użyj, aby zaznaczyć wszystkie poprowadzone połączenia pad–pad, które w całości mieszczą się w granicach wybranego pomieszczenia (room) w bieżącym dokumencie.
Polecenie jest również dostępne po kliknięciu prawym przyciskiem myszy na umieszczonym roomie i wybraniu z menu kontekstowego polecenia Room Actions » Select Room Connections .
-
All on Layer - użyj, aby zaznaczyć/odznaczyć wszystkie obiekty na bieżącej warstwie.
Komponent może być umieszczony na określonej warstwie, ale nie da się go odznaczyć poleceniem DeSelect » All on Layer . Wynika to z faktu, że nie wszystkie prymitywy składające się na komponent są umieszczone na tej samej warstwie. Na przykład tekst oznaczenia (designator) i komentarza może znajdować się na warstwie Top Overlay, podczas gdy składowe pady są typu Multi-Layer.
-
Free Objects - użyj, aby zaznaczyć wszystkie wolne obiekty prymitywne w projekcie. Obiekty komponentów, obiekty współrzędnych, obiekty wymiarów, obiekty strojenia długości, obiekty OLE oraz obiekty wylewek poligonów są obiektami grupowymi, dlatego to polecenie nie będzie miało na nie wpływu.
-
All Locked - użyj, aby zaznaczyć wszystkie obiekty projektu, które mają włączoną właściwość Locked .
-
Off Grid Pads - użyj, aby zaznaczyć wszystkie pady, które nie są umieszczone na bieżącej siatce przyciągania (snap grid).
Zwróć uwagę, że w edytorze PCB polecenie Lasso Select / Lasso Deselect udostępnia dwa tryby działania:
-
Free-form - jak prawdziwe lasso: możesz narysować odręczny obszar zaznaczenia, aby objąć wymagane obiekty projektu.
-
Polyline - lasso wielokątne: ten tryb może być preferowany względem trybu odręcznego, gdy zachodzi potrzeba bardziej precyzyjnego odznaczania obiektów. Jest szczególnie przydatny w projektach z komponentami obróconymi o 45 stopni lub podczas pracy z flex, gdy projekt nie zawsze jest ortogonalny.
Możesz nawet użyć kombinacji obu trybów, aby uzyskać obszar odznaczania dokładnie taki, jakiego potrzebujesz. Bieżący tryb jest widoczny w Status Bar. Naciśnij Spacebar , aby przełączać między trybami Free-form i Polyline .
Przytrzymaj klawisz Ctrl podczas używania polecenia Lasso Select, Inside Area, Outside Area, Touching Line lub Touching Rectangle, aby wskazywać prymitywy obiektu komponentu.
Edycja graficzna
Ta metoda edycji pozwala bezpośrednio zaznaczyć umieszczony obiekt w obszarze projektu i graficznie zmienić jego rozmiar, kształt lub położenie. Modyfikacja kształtu i/lub rozmiaru (tam, gdzie ma to zastosowanie) odbywa się za pomocą „uchwytów” edycyjnych, które pojawiają się po zaznaczeniu obiektu.

Przykładowe uchwyty edycyjne dla zaznaczonego obiektu Fill.
Kliknij w dowolnym miejscu obiektu z dala od uchwytów edycyjnych (jeśli występują), aby przeciągnąć obiekt i zmienić jego położenie. W zależności od typu obiektu, podczas przeciągania może on być obracany i/lub odwracany.
-
Naciśnij Spacebar , aby obrócić obiekt przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, lub Shift+Spacebar – zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Obrót jest zgodny z wartością Rotation Step zdefiniowaną na stronie PCB Editor – General w oknie dialogowym Preferences.
-
Naciśnij klawisz L, aby przerzucić obiekt na drugą stronę płytki (jeśli dotyczy).
-
Naciśnij klawisze X lub Y , aby odwrócić obiekt odpowiednio względem osi X lub osi Y (jeśli dotyczy).
-
Naciśnij klawisz Alt, aby ograniczyć kierunek ruchu do osi poziomej lub pionowej w zależności od początkowego kierunku ruchu.
-
Przesuwaj obiekt o małe wartości (zgodnie z bieżącą wartością siatki przyciągania) naciskając klawisze strzałek przy jednoczesnym przytrzymaniu klawisza Ctrl . Przesuwaj o większe wartości (10× wartość siatki przyciągania), naciskając klawisze strzałek przy jednoczesnym przytrzymaniu klawiszy Ctrl+Shift .
Liczba prymitywów wyświetlanych podczas przeciągania wielu zaznaczonych obiektów jest kontrolowana przez opcję PCB.Rendering.MultiselectionDrag w oknie dialogowym Advanced Settings dialog (wartość domyślna to 500).
Polecenia przesuwania
Położenie obiektu można zmieniać za pomocą poleceń z podmenu Edit » Move w menu głównym lub z podmenu przesuwania w Active Bar.
-
Move - to polecenie służy do przesuwania dowolnego obiektu w bieżącym dokumencie. Wszelkie sieci powiązane z obiektem pozostaną połączone, a linie połączeń będą podążać za obiektem podczas przesuwania (wyświetlane lub nie – zgodnie z aktualnym trybem połączeń). Żadne poprowadzone ścieżki podłączone do obiektu nie zostaną przesunięte.
-
Drag - to polecenie służy do przesuwania dowolnego obiektu w bieżącym dokumencie. Jeśli obiekt ma podłączone ścieżki i/lub łuki (na przykład komponent, pad lub przelotkę), pozostaną one połączone podczas przesuwania obiektu.
-
Aby podłączone ścieżki przesuwały się razem z komponentem, tryb Comp Drag musi być ustawiony na Connected Tracks na stronie PCB Editor - General w oknie dialogowym Preferences. Jeśli ten tryb jest ustawiony na None, polecenie zachowuje się tak samo jak podstawowe polecenie przesuwania.
-
Podczas używania tego polecenia do przeciągania komponentu z trybem Comp Drag ustawionym na Connected Tracks, polecenia klawiszowe obrotu i odwracania stają się niedostępne. Zwróć też uwagę, że niedostępne są również inteligentne działania przesuwania (dynamiczne wyrównywanie i przepychanie).
-
Component - to polecenie umożliwia przesuwanie komponentów w bieżącym dokumencie. Po uruchomieniu polecenia kliknij komponent w projekcie, który chcesz przesunąć, przesuń go do wymaganego położenia, a następnie kliknij. Alternatywnie kliknij w obszarze projektu z dala od obiektów, aby otworzyć okno dialogowe Choose Component dialog. Użyj tego okna, aby znaleźć komponent, który chcesz przesunąć (przechodząc do komponentu lub sprowadzając komponent do kursora), a następnie przestaw go w ten sam sposób, jak opisano powyżej. Zwróć uwagę, że ta funkcja zadziała tylko wtedy, gdy docelowy komponent jest not zablokowany.
Polecenie jest również dostępne po kliknięciu prawym przyciskiem myszy na komponencie w obszarze projektu i wybraniu z menu kontekstowego polecenia Component Actions » Move Component .
-
Move Selection - to polecenie umożliwia ręczne przestawianie zaznaczonych obiektów w bieżącym dokumencie. Wszelkie sieci powiązane z obiektem w zaznaczeniu pozostaną połączone, a linie połączeń będą podążać za obiektem podczas przesuwania (wyświetlane lub nie – zgodnie z aktualnym trybem połączeń). Żadne poprowadzone ścieżki podłączone do obiektu nie zostaną przesunięte.
-
Move Selection by X, Y - to polecenie służy do przesunięcia bieżącego zaznaczenia obiektów o precyzyjną wartość w kierunku X i/lub Y. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe Get X/Y Offsets. Użyj go, aby określić przyrosty delta X i/lub delta Y, o które ma zostać przesunięte zaznaczenie.
Polecenie będzie dostępne tylko wtedy, gdy w obszarze projektu jest zaznaczony co najmniej jeden obiekt.

Okno dialogowe Get X/Y Offsets
Options and Controls of the Get X/Y Offsets Dialog
-
X Offset – użyj tego pola, aby określić odległość, o jaką zaznaczenie ma zostać przesunięte wzdłuż osi poziomej. W zależności od wymaganego kierunku ruchu można podać wartości dodatnie lub ujemne. Użyj przycisku po prawej stronie tego pola, aby szybko przełączać wprowadzoną wartość między dodatnią a ujemną.
-
Y Offset – użyj tego pola, aby określić odległość, o jaką zaznaczenie ma zostać przesunięte wzdłuż osi pionowej. W zależności od wymaganego kierunku ruchu można podać wartości dodatnie lub ujemne. Użyj przycisku po prawej stronie tego pola, aby szybko przełączać wprowadzoną wartość między dodatnią a ujemną.
-
Toggle X/Y Offsets – kliknij ten przycisk, aby szybko zamienić wartości przesunięć. Wartość X Offset zostanie użyta jako wartość Y Offset i odwrotnie.
-
Reset X/Y Offsets – kliknij ten przycisk, aby szybko wyzerować obie wartości przesunięć.
-
Define X/Y Offsets Interactively – kliknij ten przycisk, aby obliczyć przesunięcia interaktywnie. Zostaniesz przeniesiony do obszaru roboczego i poproszony kolejno o wskazanie punktu początkowego i końcowego. Kliknij w żądanych miejscach; wartości dX i dY zostaną wpisane odpowiednio do pól X Offset i Y Offset.
Aby przełączyć jednostki w oknie dialogowym między imperialnymi a metrycznymi, naciśnij skrót Ctrl+Q.
-
Rotate Selection – to polecenie służy do obracania zaznaczonych obiektów w przestrzeni projektu przeciwnie do ruchu wskazówek zegara lub zgodnie z ruchem wskazówek zegara, o zadany kąt obrotu. Po uruchomieniu polecenia zostanie otwarte okno dialogowe Rotation Angle (Degrees). Wprowadź wymagany kąt obrotu od 0,001° do 360,00° (rozdzielczość 0,001°). Wprowadź wartość dodatnią dla obrotu przeciwnie do ruchu wskazówek zegara lub wartość ujemną dla obrotu zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Kliknij OK, aby zamknąć okno dialogowe, a następnie ustaw kursor i kliknij, aby zdefiniować punkt odniesienia obrotu. Zaznaczone obiekty zostaną obrócone wokół punktu odniesienia o wprowadzony kąt.

Okno dialogowe Rotation Angle
-
Flip Selection – odwraca (flip) zaznaczony obiekt(y) w poziomie (wokół osi Y) na odpowiadającą warstwę po przeciwnej stronie płytki. Na przykład obiekty na Top Layer zostaną odwrócone na Bottom Layer, obiekty na Top Overlay zostaną odwrócone na Bottom Overlay itd.
-
Tekst oznaczenia (Designator) i komentarza (Comment) staje się lustrzany po wykonaniu operacji odwrócenia.
-
W przypadku pada istniejącego na warstwie Multi-Layer odwrócenie zasadniczo odwróci kolejność par rozmiarów XY i kształtów. Dlatego, jeśli użyto stylu Top-Middle-Bottom i kształty początkowo są Round-Rectangle-Octagonal, odwrócenie odwróci stos, a tym samym kształty od góry staną się Octagonal-Rectangle-Round.
-
Jeśli zaznaczono wiele obiektów, zestaw obiektów jest odwracany względem geometrycznego środka zestawu zaznaczenia.
Zwróć uwagę, że wszystkie zaznaczone obiekty są odwracane bez ostrzeżenia, chyba że jeden lub więcej obiektów ma zablokowane położenie. W takiej sytuacji pojawi się okno dialogowe Confirm, wymagające potwierdzenia przed odwróceniem obiektów.
Polecenia wyrównania
Obiekty można również przesuwać, zmieniając ich wyrównanie. Aby wyrównać obiekty względem innych obiektów, kliknij prawym przyciskiem myszy na zaznaczonym obiekcie, a następnie wybierz Align. Alternatywnie użyj podmenu Edit » Align w menu głównym lub podmenu wyrównania w Active Bar. Podmenu wyrównania zawiera szereg opcji rozmieszczania zaznaczonych obiektów.
Polecenia wyrównania przesuwają wyłącznie zaznaczone obiekty, które można swobodnie przesuwać — obiekty zablokowane nie zostaną przesunięte.
Polecenie Align służy do otwarcia okna dialogowego Align Objects, które udostępnia narzędzia do szybkiego wyrównania aktualnie zaznaczonego zestawu obiektów projektu zgodnie z potrzebą. Użyj okna dialogowego, aby ustawić opcje wyrównania Vertical i/lub Horizontal dla zaznaczonych obiektów, a następnie kliknij OK , aby wykonać wyrównanie.

Okno dialogowe Align Objects
-
Włączenie jednocześnie opcji Horizontal i Vertical może spowodować konflikt, w wyniku którego zaznaczone obiekty zostaną ułożone jeden na drugim.
-
Użycie opcji Space equally może spowodować, że przesuwane obiekty znajdą się poza siatką.
Options and Controls of the Align Objects Dialog
-
Horizontal – wybierz jedną z poniższych opcji, aby określić poziome wyrównanie zaznaczonych obiektów:
-
No Change – pozostaw poziome wyrównanie obiektów bez zmian.
-
Left – wyrównaj obiekty tak, aby zewnętrzna krawędź ich najbardziej lewych prymitywów miała to samo położenie X. Obiekt z najbardziej lewym prymitywem jest używany jako odniesienie.
-
Center – przesuń obiekty w poziomie tak, aby ich środki były wyrównane. Po kliknięciu OK, zostaniesz poproszony o kliknięcie w celu wyboru obiektu odniesienia.
-
Right – wyrównaj obiekty tak, aby zewnętrzna krawędź ich najbardziej prawych prymitywów miała to samo położenie X. Obiekt z najbardziej prawym prymitywem jest używany jako odniesienie.
-
Space equally – obiekty są rozmieszczane równomiernie w kierunku poziomym, pomiędzy obiektem najbardziej lewym i najbardziej prawym (które nie są przesuwane).
-
Vertical – wybierz jedną z poniższych opcji, aby określić pionowe wyrównanie zaznaczonych obiektów:
-
No Change – pozostaw pionowe wyrównanie zaznaczonych obiektów bez zmian.
-
Top – wyrównaj obiekty tak, aby zewnętrzna krawędź ich najwyżej położonych prymitywów miała to samo położenie Y. Obiekt z najwyżej położonym prymitywem jest używany jako odniesienie.
-
Center – przesuń obiekty w pionie tak, aby ich środki były wyrównane. Po kliknięciu OK zostaniesz poproszony o kliknięcie w celu wyboru obiektu odniesienia.
-
Bottom – wyrównaj obiekty tak, aby zewnętrzna krawędź ich najniżej położonych prymitywów miała to samo położenie Y. Obiekt z najniżej położonym prymitywem jest używany jako odniesienie.
-
Space equally – obiekty są rozmieszczane równomiernie w kierunku pionowym, pomiędzy obiektem najwyższym i najniższym (które nie są przesuwane).
Polecenie Position Component Text służy do uruchomienia okna dialogowego Component Text Position, z poziomu którego można zmienić położenie tekstu oznaczenia (designator) i/lub komentarza dla jednego lub wielu zaznaczonych komponentów w bieżącym dokumencie.

Okno dialogowe Component Text Position
Okno dialogowe jest zasadniczo podzielone na dwa obszary — tekst Designator i Comment. Zarówno dla oznaczenia, jak i komentarza, jako pomoc wykorzystywana jest graficzna reprezentacja komponentu, pokazująca, gdzie pojawi się tekst w zależności od wybranej pozycji. Dostępnych jest dziewięć stylów pozycjonowania tekstu, wszystkie sklasyfikowane jako „pozycje automatyczne”, co oznacza, że tekst pozostaje w wybranej pozycji podczas przesuwania i obracania komponentu:
-
Left-Above
-
Left-Center
-
Left-Below
-
Center-Above
-
Center
-
Center-Below
-
Right-Above
-
Right-Center
-
Right-Below
Aby pozostawić tekst w jego bieżącej pozycji bez modyfikacji, pozostaw włączoną opcję No Change.
-
Pozycje tekstu oznaczenia i komentarza można również zmieniać w sekcji Properties panelu Properties. Zaznacz oznaczenie/komentarz lub komponent nadrzędny, aby wyświetlić te właściwości. Kliknij odpowiednią kontrolkę, która tekstowo podsumowuje bieżącą warstwę, pozycję i obrót oznaczenia/komentarza, a następnie użyj właściwości Autoposition dostępnej w oknie podręcznym, zgodnie z potrzebą.
-
Aby swobodnie pozycjonować tekst oznaczenia/komentarza i sprawić, by podążał za ruchem/orientacją komponentu nadrzędnego, wybierz styl Manual dla właściwości Autoposition (podczas konfigurowania właściwości w panelu Properties). Możesz też swobodnie kliknąć, przytrzymać i przeciągnąć tekst do wymaganego położenia bezpośrednio w obszarze roboczym; spowoduje to automatyczne przełączenie właściwości Autoposition na Manual.
Polecenie Align Left / Align Right / Align Top / Align Bottom umożliwia wyrównanie zaznaczonych obiektów projektu odpowiednio do ich lewej/prawej/górnej/dolnej krawędzi. Po uruchomieniu polecenia lewa/prawa/górna/dolna krawędź obiektu najbardziej położonego na lewo/prawo/u góry/u dołu jest używana jako odniesienie, a wszystkie pozostałe obiekty w zaznaczeniu zostaną przesunięte w lewo/prawo/w górę/w dół tak, aby ich lewe krawędzie zostały wyrównane do tego odniesienia.
Polecenie Align Left (maintain spacing) / Align Right (maintain spacing) / Align Top (maintain spacing) / Align Bottom (maintain spacing) umożliwia wyrównanie zaznaczonych obiektów projektu do ich lewej/prawej/górnej/dolnej krawędzi przy jednoczesnym zachowaniu odpowiednich odstępów zgodnie z obowiązującymi regułami projektowymi. Po uruchomieniu polecenia lewa/prawa/górna/dolna krawędź obiektu najbardziej położonego na lewo/prawo/u góry/u dołu jest używana jako odniesienie, a wszystkie pozostałe obiekty w zaznaczeniu zostaną przesunięte w lewo/prawo/w górę/w dół tak, aby ich lewe krawędzie zostały wyrównane do tego odniesienia. Obiekt zostanie przesunięty w lewo/prawo/w górę/w dół tak blisko obiektu odniesienia, jak pozwala na to odpowiednia reguła odstępu (clearance):
-
Dla wyrównania wyłącznie komponentów przestrzegana jest reguła Component Clearance rule.
-
Dla wyrównania wyłącznie obiektów niebędących komponentami przestrzegana jest reguła Clearance rule.
-
Dla wyrównania komponentów i obiektów niebędących komponentami przestrzegana jest reguła Clearance rule.
Polecenie Align Horizontal Centers / Align Vertical Centers umożliwia rozmieszczenie wybranych obiektów w jednej kolumnie/wierszu, wyrównanych względem ich poziomych/pionowych środków. Po uruchomieniu polecenia kursor zmieni się w krzyżyk i zostaniesz poproszony o wskazanie jednego z obiektów w zaznaczeniu; kliknij go. Staje się on obiektem odniesienia. Wszystkie pozostałe obiekty w zaznaczeniu zostaną przesunięte względem tego obiektu odniesienia, wyrównane do ich poziomych/pionowych środków.
Polecenie Distribute Horizontally / Distribute Vertically pozwala wyrównać (ujednolicić) poziome/pionowe odstępy w zaznaczeniu obiektów. Po uruchomieniu polecenia skrajnie lewy i skrajnie prawy / skrajnie górny i skrajnie dolny obiekt w zaznaczeniu pozostaną na swoich pozycjach, a wszystkie pozostałe obiekty zostaną rozmieszczone równomiernie pomiędzy nimi. Pozycja pionowa/pozioma obiektów nie ulega zmianie.
Polecenie Increase Horizontal Spacing / Increase Vertical Spacing umożliwia zwiększenie poziomych/pionowych odstępów w zaznaczeniu obiektów. Po uruchomieniu polecenia skrajnie lewy/skrajnie dolny obiekt pozostanie nieruchomy, natomiast pozostałe obiekty w zaznaczeniu zostaną przesunięte w prawo/w górę. Przesunięcie jest takie, że pozioma/pionowa odległość między punktami odniesienia kolejnych obiektów zostaje zwiększona o wartość określoną w polu Step X / Step Y dla domyślnego Global Board Snap Grid.
Polecenie Decrease Horizontal Spacing / Decrease Vertical Spacing umożliwia zmniejszenie poziomych/pionowych odstępów w zaznaczeniu obiektów. Po uruchomieniu polecenia skrajnie lewy/skrajnie dolny obiekt pozostanie nieruchomy, natomiast pozostałe obiekty w zaznaczeniu zostaną przesunięte w lewo/w dół. Przesunięcie jest takie, że pozioma/pionowa odległość między punktami odniesienia kolejnych obiektów zostaje zmniejszona o wartość określoną w polu Step X / Step Y dla domyślnego Global Board Snap Grid.
Polecenie Align To Grid służy do przesunięcia wybranych komponentów do najbliższego punktu na odpowiedniej i zmodyfikowanej siatce przyciągania (snap grid). Po uruchomieniu polecenia punkty odniesienia każdego z wybranych komponentów zostaną przesunięte do najbliższego punktu na właściwej siatce przyciągania.
Polecenie Move All Components Origin To Grid służy do przeniesienia punktu odniesienia wszystkich komponentów na bieżącą siatkę przyciągania (Snap Grid). Po uruchomieniu polecenia wszystkie komponenty w obszarze projektu, których pady są na siatce, zostaną przesunięte tak, aby ich punkty odniesienia były wyrównane do bieżącej siatki przyciągania. Domyślnie raport - Move Component(s) Origin To Grid - <PCBDocumentName>.html - zostanie automatycznie wygenerowany i otwarty jako aktywny dokument, zawierając informację, które komponenty zostały, a które nie zostały przesunięte.
-
Skonfiguruj, jaki format raportu(ów) generować i wyświetlać na stronie PCB Editor - Reports page w oknie dialogowym Preferences.
-
Odpowiednią siatkę przyciągania można skonfigurować zgodnie z potrzebami w sekcji Grid Manager panelu Properties panel.
Zwróć uwagę, że komponenty, których pady są obecnie poza siatką, nie są przesuwane.
Za pomocą panelu PCB List Panel
Panel PCB List panel umożliwia wyświetlanie obiektów projektu w formie tabelarycznej, co pozwala na szybkie sprawdzanie i modyfikowanie atrybutów obiektów. Używany w połączeniu z panelem PCB Filter panel umożliwia wyświetlenie tylko tych obiektów, które mieszczą się w zakresie aktywnego filtra – co pozwala na bardziej precyzyjne i wydajne wskazywanie oraz edycję wielu obiektów projektu.
Wybieranie warstwy aktywnej
Warstwa aktywna to warstwa, na której będziesz umieszczać obiekty. Warstwę aktywną można wybrać spośród aktualnie widocznych warstw, klikając kartę tej warstwy na dole obszaru projektu, albo używając listy rozwijanej Active Layer w obszarze Layers karty Layers & Colors w panelu View Configuration.
Możesz także użyć następujących skrótów, aby szybko wybrać warstwę aktywną:
-
* (na klawiaturze numerycznej) – przełącz na następną włączoną warstwę sygnałową.
-
Shift+* (na klawiaturze numerycznej) – przełącz na poprzednią włączoną warstwę sygnałową.
Zwróć uwagę, że to polecenie jest dostępne tylko wtedy, gdy edytor działa w trybie widoku 2D, ponieważ w trybie 3D klawisz Shift służy do uzyskania dostępu do sfery kierunkowej.
-
+ (na klawiaturze numerycznej) – przełącz na następną włączoną warstwę.
-
- (na klawiaturze numerycznej) – przełącz na poprzednią włączoną warstwę.
Obiekty umieszczone na warstwie wielowarstwowej (multi-layer) automatycznie pojawiają się na wszystkich warstwach sygnałowych.
Korzystanie z Wytnij/Kopiuj i Wklej
W edytorze PCB możesz wycinać/kopiować i wklejać obiekty w obrębie dokumentów PCB lub pomiędzy nimi, np. komponent(y) z jednej płytki PCB można skopiować do innego dokumentu PCB. Możesz wycinać/kopiować obiekty do schowka systemu Windows i wklejać je do innych dokumentów.
Podczas używania 2D Layout Mode zaznacz obiekt(y), które chcesz wyciąć/skopiować, kliknij Edit » Cut (Ctrl+X) / Edit » Copy (Ctrl+C) w menu głównym lub wybierz polecenie Cut/Copy z menu po kliknięciu prawym przyciskiem myszy. Kursor zmieni się w krzyżyk i zostaniesz poproszony o wskazanie punktu odniesienia. Jest to współrzędna względna względem zaznaczonego obiektu(ów) i służy do precyzyjnego pozycjonowania zaznaczenia podczas używania polecenia wklejania.
Podczas używania polecenia Copy w 3D Layout Mode bieżący widok w obszarze projektu zostanie skopiowany do schowka w formacie bitmapy. Masz kontrolę nad rozdzielczością kopiowanego obrazu poprzez okno dialogowe 3D Snapshot Resolution, które zostanie następnie otwarte.
Aby skopiować aktualnie zaznaczone obiekty projektu do schowka w formacie tekstowym, można użyć polecenia Edit » Copy As Text z menu głównego. Informacje te można następnie wkleić do dowolnego pola tekstowego lub zewnętrznego dokumentu tekstowego. Szczegóły kopiowane do schowka obejmują:
-
Typ obiektu.
-
Oznaczenie (designator) i komentarz (dla obiektu komponentu).
-
Położenie obiektu w obszarze projektu.
-
Warstwę, na której znajduje się obiekt (lub warstwy start i stop dla przelotki).
Przykład komponentu skopiowanego jako tekst do schowka:
Component Y1-25MHz (100.6mm,1.5mm) on Top Layer
Przykład ścieżki i przelotki skopiowanych jako tekst do schowka:
Track (20mm,6mm)(80mm,6mm) Top Layer
Via (45mm,6mm) Top Layer to Bottom Layer
Aby umieścić w aktywnym dokumencie ostatnią zawartość wyciętą/skopiowaną do schowka, wybierz polecenie Edit » Paste z menu głównego lub kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze projektu i wybierz polecenie Paste z menu kontekstowego (skrót: Ctrl+V). Najnowsza zawartość schowka pojawi się „przyczepiona” do kursora. Pozycja kursora względem zawartości jest określona przez punkt odniesienia wskazany, gdy użyto Cut lub Copy do dodania zaznaczenia do schowka.
Podczas używania polecenia Paste obiekty są wklejane na tę samą warstwę, z której skopiowano obiekty źródłowe, niezależnie od tego, która warstwa jest aktualnie ustawiona jako aktywna w edytorze.
Aby umieścić tekst skopiowany z obsługiwanej aplikacji OLE w dowolnym otwartym dokumencie PCB, można użyć polecenia Edit » Paste Text z menu głównego. Tekst jest konwertowany i wklejany jako obiekty napisów PCB (string), a nie jako pojedynczy obiekt OLE. Obsługiwane typy plików obejmują formaty uniwersalne, takie jak arkusze kalkulacyjne w formacie CSV i XLS oraz dokumenty tekstowe DOC i RTF.
Aby kontrolować, co dzieje się z wybranymi atrybutami obiektów podczas wklejania ich z powrotem do obszaru projektu, można użyć polecenia Edit » Paste Special z menu głównego. Po uruchomieniu polecenia zostanie otwarte okno dialogowe Paste Special.

Okno dialogowe Paste Special
Options and Controls of the Paste Special Dialog
Atrybuty wklejania
-
Paste on current layer - włącz tę opcję, aby wklejać obiekty na bieżącą warstwę.
-
Keep net name - włącz tę opcję, aby zachować oryginalne nazwy sieci (net) dla obiektów.
-
Duplicate designator - włącz tę opcję, aby wkleić komponent z tym samym oznaczeniem (designator) bez automatycznego inkrementowania.
-
Add to component class - włącz tę opcję, aby dodać wklejany komponent do tej samej klasy komponentów co komponent źródłowy.
Opcje Duplicate designator i Add to component class stają się dostępne do użycia, gdy skopiowany komponent źródłowy jest dostępny w schowku.
Przyciski
-
Paste - kliknij, aby wkleić obiekt ze wszystkimi określonymi atrybutami.
-
Paste Array - kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Setup Paste Array, w którym możesz skonfigurować opcje wklejania w szyku (array).
W zależności od konkretnej zawartości wklejanej, można kontrolować następujące atrybuty:
Skonfiguruj opcje zgodnie z potrzebami, a następnie kliknij przycisk Paste , aby rozpocząć operację wklejania.
Kliknięcie przycisku Paste Array w oknie dialogowym Paste Special spowoduje otwarcie okna dialogowego Setup Paste Array, które umożliwia wklejenie wielu kopii obiektów ze schowka do bieżącego dokumentu.

Okno dialogowe Setup Paste Array
Options and Controls of the Setup Paste Array Dialog
Zmienne rozmieszczenia
-
Item Count – liczba powtórzeń rozmieszczenia, które mają zostać wykonane. Na przykład wpisanie 4 spowoduje umieszczenie 4 kopii bieżącej zawartości schowka.
-
Text Increment – wprowadź automatyczny przyrost dla tekstu wyświetlanego (np. oznaczenia elementu lub pada). Obsługiwane są zarówno przyrosty alfabetyczne, jak i numeryczne inne niż 1. Na przykład, ustawiając oznaczenie pada przed skopiowaniem go do schowka i ustawiając pole Text Increment, można umieszczać następujące typy sekwencji oznaczeń padów:
-
Numeryczne (1, 3, 5)
-
Alfabetyczne (A, B, C)
-
Kombinacja liter i cyfr (A1, A2 lub 1A, 1B lub A1, B1 lub 1A, 2A itd.)
-
Aby zwiększać numerycznie, ustaw pole Text Increment na wartość, o jaką ma następować przyrost.
-
Aby zwiększać alfabetycznie, ustaw pole Text Increment na literę alfabetu odpowiadającą liczbie liter, które mają zostać pominięte. Na przykład, jeśli początkowy pad miał oznaczenie 1A, a pole Text Increment ustawiono na C (trzecia litera alfabetu), to pady będą miały oznaczenia 1A, 1D (trzy litery po A), 1G (trzy litery po D) itd.
-
Zwróć uwagę, że ostatnio użyta wartość przyrostu jest zapamiętywana po wklejeniu szyku; kolejna wartość w tej sekwencji zostanie użyta jako wartość bazowa następnego szyku, który wkleisz, o ile nie wykonasz nowej operacji Copy.
Typ szyku
-
Circular – włącz tę opcję, aby wkleić szyk kołowy, używając bieżących ustawień Circular Array.
-
Linear – włącz tę opcję, aby wkleić szyk w linii prostej, używając bieżących ustawień Linear Array.
Szyk kołowy
-
Rotate Item to Match – jeśli włączone, elementy szyku będą obracane o taki sam kąt, jak ich odstęp (Spacing).
-
Spacing (degrees) – odstęp kątowy pomiędzy dwoma sąsiednimi wklejonymi elementami.
Szyk liniowy
-
X-Spacing – wprowadź żądany odstęp X pomiędzy dwoma sąsiednimi elementami.
-
Y- Spacing – wprowadź żądany odstęp Y pomiędzy dwoma sąsiednimi elementami.
Podczas wklejania szyku będzie on „trzymany” przez to samo położenie odniesienia, które zostało użyte podczas wykonywania operacji Copy.
Wprowadź w tym oknie dialogowym odpowiednie wartości, a następnie kliknij OK , aby umieścić szyk.
-
Jeśli umieszczasz szyk liniowy, zostaniesz poproszony o wskazanie punktu początkowego szyku. Ustaw kursor, a następnie kliknij lub naciśnij Enter, aby umieścić szyk.
-
Jeśli umieszczasz szyk kołowy, zostaniesz poproszony o wskazanie punktu środka szyku, a następnie punktu początkowego szyku. W każdym przypadku ustaw kursor, a następnie kliknij lub naciśnij Enter, aby umieścić szyk. Obiekty zostaną rozmieszczone przeciwnie do ruchu wskazówek zegara wokół wskazanego punktu środka.
Punkt początkowy szyku będzie miejscem, w którym znajdzie się punkt odniesienia – wyznaczony, gdy do dodania zaznaczenia do schowka użyto Cut lub Copy. Dlatego zaleca się upewnić, że punkt odniesienia jest poprawnie wyznaczony w momencie wycinania/kopiowania; w przeciwnym razie podczas wklejania szyku mogą wystąpić nieoczekiwane rezultaty.
Aby skopiować jeden lub więcej zaznaczonych obiektów, a następnie wkleić wiele instancji zaznaczenia w dowolnych miejscach bieżącego dokumentu, możesz także użyć polecenia Edit » Duplicate z menu głównego (skrót: Ctrl+R). Po uruchomieniu polecenia kursor zmieni się w krzyżyk i przejdziesz w tryb duplikowania. Proces obejmuje następującą sekwencję kroków:
-
Najpierw zostaniesz poproszony o wskazanie punktu odniesienia. Jest to punkt, względem którego zaznaczenie zostanie wklejone. Przesuń kursor w wymagane miejsce w pobliżu zaznaczenia, a następnie kliknij lub naciśnij Enter. Kopia zaznaczenia pojawi się „przyczepiona” do kursora.
-
Przesuń kursor do żądanej lokalizacji w obszarze projektu, a następnie kliknij lub naciśnij Enter , aby umieścić kopię.
-
Pojawi się kolejna kopia zaznaczenia „przyczepiona” do kursora, gotowa do umieszczenia.
-
Kontynuuj umieszczanie kolejnych instancji skopiowanego zaznaczenia (trochę jak używanie stempla) lub kliknij prawym przyciskiem myszy albo naciśnij Esc, aby zakończyć.
Zwróć uwagę, że to polecenie służy do kopiowania i wklejania obiektów. W związku z tym nie można go użyć do duplikowania obiektów podrzędnych obiektów grupy.
Priorities When Pasting Objects
Gdy obiekt jest wklejany na warstwie miedzi i podczas wklejania nakłada się na zestaw obiektów różnych typów, do wklejanego obiektu zostanie przypisana sieć (net) obiektu o najwyższym priorytecie. Priorytety są następujące (1 to najwyższy priorytet):
-
Pad
-
Wypełnienie (Fill)
-
Obszar (Region)
-
Ścieżka (Track)
-
Łuk (Arc)
-
Przelotka (Via)
-
Wylewka poligonu (Polygon Pour)

Do wklejanego obiektu przypisywana jest sieć obiektu o najwyższym priorytecie. Pokazano tu obiekt (ścieżkę) wklejony na zestaw obiektów różnych typów z przypisanymi różnymi sieciami. Ponieważ pad jest obiektem o najwyższym priorytecie w tym zestawie, jego sieć (Pad_Net) zostanie przypisana do wklejanego obiektu. Najedź kursorem na obraz, aby zobaczyć wynik.
Gdy obiekt jest wklejany na warstwie miedzi i podczas wklejania nakłada się na zestaw obiektów tego samego typu, zostanie przypisana sieć obiektu znajdującego się pod kursorem w momencie kliknięcia w celu wklejenia obiektu.

Do wklejanego obiektu przypisywana jest sieć obiektu pod kursorem. Pokazano tu obiekt (ścieżkę) wklejony na zestaw obiektów tego samego typu (padów). Ponieważ pad 2 jest obiektem znajdującym się pod kursorem w momencie kliknięcia w celu wklejenia obiektu, sieć tego pada (Pad2_Net) zostanie przypisana do wklejanego obiektu. Najedź kursorem na obraz, aby zobaczyć wynik.
Gdy zestaw fizycznie połączonych obiektów jest wklejany na warstwie miedzi, a obiekty różnych typów w tym zestawie nakładają się na istniejące obiekty z różnymi sieciami, do wszystkich wklejanych obiektów zostanie przypisana sieć obiektu o najwyższym priorytecie w tym zestawie. W tym przypadku stosowane są powyższe priorytety.

Sieć przypisana do obiektu o najwyższym priorytecie jest przypisywana do zestawu fizycznie połączonych obiektów. Pokazano tu zestaw połączonych obiektów (od lewej do prawej: Fill, Region, Track, Arc, Via, Polygon Pour) wklejony na obiekty (przelotki) z przypisanymi różnymi sieciami. Ponieważ wypełnienie (fill) jest obiektem o najwyższym priorytecie w tym wklejanym zestawie, sieć przypisana do niego (Via1_Net) zostanie przypisana do każdego obiektu w tym zestawie. Najedź kursorem na obraz, aby zobaczyć wynik.
Blokowanie obiektów projektu
Obiekty projektu można zablokować przed przesuwaniem lub edycją w dokumencie PCB, włączając ich atrybuty Locked . Na przykład, jeśli pozycja lub rozmiar określonych obiektów jest krytyczny, zablokuj je. Blokowanie można wykonać w panelu Properties , klikając ikonę kłódki (
) dla wybranych obiektów, jak pokazano w poniższych przykładach.
Przykłady ikony Lock w panelu Properties dla zaznaczonego komponentu i pada.
Aby przełączyć stan właściwości Locked dla umieszczonego obiektu, który ma właściwość Locked , możesz także kliknąć prawym przyciskiem myszy na obiekcie w obszarze projektu i wybrać polecenie <ObjectType> Locked z menu kontekstowego. Gdy obiekt jest już zablokowany, wpis polecenia w menu będzie miał po lewej stronie ikonę znacznika wyboru.
Jeśli spróbujesz przesunąć lub obrócić obiekt projektu, który ma włączoną właściwość Locked, pojawi się okno dialogowe z prośbą o potwierdzenie kontynuowania edycji.
Jeśli opcja Protect Locked Objects jest włączona na stronie PCB Editor – General w oknie dialogowym Preferences i obiekt projektu jest zablokowany, nie można go zaznaczyć ani edytować graficznie. Użyj ikony Lock w panelu Properties , aby odblokować obiekt, lub wyłącz opcję Protect Locked Objects, aby edytować ten obiekt graficznie.
Jeśli spróbujesz zaznaczyć zablokowane obiekty wraz z innymi obiektami, tylko te obiekty, które są odblokowane, mogą zostać zaznaczone i przesunięte jako grupa, gdy opcja Protect Locked Objects jest włączona.
Blokowanie prymitywów komponentu
Jeśli komponent PCB ma zablokowane prymitywy (opcja Primitives w trybie Component panelu Properties jest w stanie
), wszystkie lub większość właściwości tych prymitywów nie może być modyfikowana metodami edycji graficznej (np. przeciągnij i upuść) ani niegraficznej (np. przy użyciu panelu Properties lub List). Pomaga to zapobiegać przypadkowym zmianom prymitywów komponentu, które mogą skutkować nieprawidłowymi danymi wyjściowymi dla montażu i produkcji.
Aby włączyć/wyłączyć funkcję zapobiegania modyfikacji prymitywów komponentów PCB, użyj opcji
Protect Locked Primitives In Component na stronie
PCB Editor – General w oknie dialogowym
Preferences.
Tytułem przykładu, w poniższym obrazie pokazano tryb Pad panelu Properties dla pada, który jest składową częścią komponentu PCB z zablokowanymi prymitywami. Zwróć uwagę, że wszystkie właściwości pada (z wyjątkiem właściwości Net i Testpoint) są wyszarzone i niedostępne do edycji. Zwróć też uwagę, że po prawej stronie pola Component pada widoczna jest ikona
, co oznacza, że komponent nadrzędny ma zablokowane prymitywy i nie można modyfikować właściwości pada.

Tryb Pad panelu Properties (po lewej) dla pada komponentu PCB z zablokowanymi prymitywami (po prawej).
I = k * ΔT0.44 * A0.725gdzie:
I = prąd [A]
A = pole przekroju poprzecznego [sq mils] (szerokość ścieżki * grubość miedzi w stackupie warstw lub Abarrel, jak pokazano poniżej)
ΔT = dopuszczalny przyrost temperatury ponad temperaturę otoczenia [°C]
k = stała, taka że:
k = 0.048 dla warstw zewnętrznych
k = 0.024 dla warstw wewnętrznych
Gdy zaznaczonych jest wiele obiektów, np. cała sieć, Max Current dla tej sieci jest najmniejszą z indywidualnych wartości Max Current spośród zaznaczonych obiektów.
Resistance - suma rezystancji zaznaczonych obiektów Track, Arc i Via, wyznaczona na podstawie wzoru pochodnego:
R = (ρ * L / A)
gdzie:
R = rezystancja [Ω]
ρ = rezystywność miedzi [Ω*mm2/m]
L = długość ścieżki [m] (lub długość przelotki, jak opisano poniżej)
A = pole przekroju poprzecznego = T * W [mm2] (lub Abarrel, jak pokazano poniżej)
T = grubość ścieżki (ze stackupu warstw) [mm]
W = szerokość ścieżki [mm]
Assumptions:
-
Temperatura otoczenia = 22 °C
-
Dopuszczalny przyrost temperatury = 20 °C
-
Grubość miedzianej ścianki otworu przelotowego = 0.018mm
-
Rezystywność miedzi = 0.017 Ω*mm2/m
Całkowita rezystancja wybranych obiektów jest sumą rezystancji poszczególnych obiektów.
Via Barrel Cross-Sectional Area - wyznaczana w następujący sposób:
Abarrel = AViaHoleSize - AFinishedHoleSize
Abarrel = [ π * (ViaHoleSize/2)2 ] - [ π * ((ViaHoleSize - 2 * ViaWallThickness)/2)2 ]
Abarrel = π (ViaHoleSize * ViaWallThickness - ViaWallThickness2)
Via Length = odległość od środka warstwy wejściowej do środka warstwy wyjściowej, jak pokazano powyżej
Notes - długość przelotki w tych obliczeniach zależy od tego, czy przelotka należy do sieci oraz od warstw używanych przez podłączone ścieżki. Wybrana przelotka bez przypisanej sieci będzie wyświetlać długość od krawędzi warstwy do krawędzi warstwy zamiast długości od środka warstwy do środka warstwy. Ponadto przelotka z przypisaną siecią, ale bez podłączonych ścieżek, będzie wyświetlać długość równą zero.

Obszar Net Information panelu Properties. Pokazano tutaj przykład dla wybranej ścieżki.
Kliknij łącze w obszarze Net Information, aby otworzyć powiązaną sieć/parę różnicową/xSignal w panelu PCB panel.
Przypisywanie sieci do obiektów
Edytor PCB udostępnia kilka sposobów przypisywania sieci do obiektów prymitywnych:
-
Gdy zaznaczony jest jeden lub więcej obiektów, użyj listy rozwijanej pola Nets w panelu Properties. Na liście rozwijanej zostaną wyświetlone wszystkie sieci dla aktywnego projektu płytki. Wybierz No Net, aby określić, że ścieżka nie jest podłączona do żadnej sieci. Alternatywnie możesz kliknąć ikonę Assign Net (
), aby wskazać obiekt w obszarze projektu — sieć tego obiektu zostanie przypisana do zaznaczonych obiektów.
-
Kliknij prawym przyciskiem myszy nad jednym lub większą liczbą zaznaczonych obiektów, a następnie wybierz Net Actions » Assign Net. Po uruchomieniu polecenia pojawi się celownik. Najedź celownikiem na sieć, do której chcesz przypisać obiekt(y), a następnie kliknij, aby wybrać tę sieć.
-
Aby ponownie zsynchronizować nazwę sieci prymitywów trasowania z nazwą sieci na padach, do których są podłączone, wybierz polecenie Design » Netlist » Update Free Primitives From Component Pads z menu głównego. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno potwierdzenia z pytaniem, czy chcesz zaktualizować sieci wolnych prymitywów na podstawie sieci padów komponentów. Po kliknięciu Yes i rozpoczynając od każdego pada, zaznaczana jest połączona miedź, a nazwa sieci każdego prymitywu jest ustawiana tak, aby odpowiadała nazwie pada. Operacja ta nie wpływa na wewnętrzną netlistę PCB.
Aby sprawdzić i potwierdzić, że obiekty, które są fizycznie połączone, mają przypisaną poprawną sieć, aby należeć do tej fizycznej sieci (w tym przypadku physical net oznacza connected copper), możesz użyć okna dialogowego Configure Physical Nets, dostępnego po wybraniu polecenia Design » Netlist » Configure Physical Nets z menu głównego. Oprogramowanie analizuje projekt, sprawdzając, czy wszystkie pady oraz obiekty, które fizycznie je łączą (ścieżki, łuki, wypełnienia itp.), mają przypisaną tę samą nazwę sieci. Gdy wszystkie obiekty sieci są poprawne, sieć jest pokazana na zielono. Jeśli wykryte zostaną obiekty stykające się, ale z przypisaną inną siecią, są oznaczane na czerwono. Częsty przykład takiej sytuacji występuje, gdy footprint komponentu zawiera dodatkowe obiekty miedziane wewnątrz footprintu. Gdy ten footprint jest ładowany podczas synchronizacji, pady mają zastosowaną przypisaną nazwę sieci do każdego pada, ale nie do dodatkowej miedzi. Okno dialogowe jest interaktywne; kliknij sieć lub prymityw, aby wykonać cross probe do tego obiektu. Kliknij prawym przyciskiem myszy lub kliknij przycisk Menu , aby uzyskać dostęp do dostępnych poleceń. Obszar Action okna dialogowego udostępnia kontrolki do określenia działania, które należy podjąć, aby rozwiązać problemy z połączoną miedzią. Domyślnie działania będą ustawiane automatycznie, ale można je dostosować w razie potrzeby. Po ustawieniu działań kliknij przycisk Execute , aby zaktualizować przypisania sieci.
Zwróć uwagę, że domyślny stan tego okna dialogowego to Only Show Errors, co oznacza, że obiekty przypisane poprawnie nie są wyświetlane na liście. Wyłącz tę opcję, wyłączając opcję Only Show Errors (używając przycisku Menu ), aby wyświetlić wszystkie obiekty za pomocą przycisku Menu .

Okno dialogowe Configure Physical Nets (z włączoną opcją Only Show Errors (tył) oraz wyłączoną opcją Only Show Errors (przód)).
Options and Controls of the Configure Physical Nets Dialog
-
Electrically Connected Copper - ten obszar zawiera listę odrębnych grup prymitywów miedzianych, które są elektrycznie połączone, zgodnie z wykrytym okablowaniem projektu. Dla każdej grupy prezentowane są następujące informacje:
-
Primitive - na poziomie najwyższym ten wpis odzwierciedla, ile prymitywów znajduje się w połączonej miedzi. Prymitywy mogą być wyświetlane jako płaska lista lub pogrupowane według typu prymitywu. To drugie jest konfigurowane przez włączenie opcji Show Primitive Groups w opcjach przycisku Menu . Jeśli to zostanie zrobione, prymitywy zostaną podzielone na następujące grupy:
-
Connected Component Primitives - jako elementy podrzędne wyświetla wszystkie prymitywy padów komponentów. Mogą one zostać dodatkowo pogrupowane według komponentu nadrzędnego przez włączenie opcji przycisku Menu Show Components.
-
Connected Free Primitives - jako elementy podrzędne wyświetla wszystkie prymitywy miedziane niebędące częścią komponentów, dodatkowo pogrupowane według typu prymitywu (Wypełnienia, Polygony, Ścieżki, Przelotki).
Połączone prymitywy komponentów są prezentowane tylko wtedy, gdy w opcjach przycisku Menu włączona jest opcja Show Component Pads. Podobnie, Połączone wolne prymitywy są prezentowane tylko wtedy, gdy włączona jest opcja Show Non Component Pads. Jeśli jedna z tych opcji jest wyłączona, wpis najwyższego poziomu będzie odzwierciedlał, ile prymitywów jest aktualnie ukrytych. Jeśli obie te opcje są wyłączone, okno dialogowe będzie puste! Na dole okna dialogowego stanie się dostępny przycisk Show All Primitives, który szybko ujawnia wszystkie prymitywy (w praktyce włączając jedną lub obie z tych wyłączonych opcji).
Kliknięcie wpisu prymitywu spowoduje podświetlenie tego prymitywu w obszarze projektu. Zaznaczenie wielu wpisów prymitywów spowoduje zaznaczenie wszystkich prymitywów w tym wyborze. Zaznaczenie wpisu wyższego poziomu na liście spowoduje podświetlenie w obszarze roboczym wszystkich potomnych prymitywów.
-
Original Net Names - to pole odzwierciedla nazwę sieci aktualnie przypisaną do prymitywu, tj. sieć, do której prymityw jest obecnie podłączony. Wpis będzie jedną ze zdefiniowanych sieci dla płytki. Jeśli jednak prymityw nie jest podłączony do sieci, będzie miał wpis <Unassigned>.
-
Status - to pole udostępnia wpis statusu najwyższego poziomu dla grupowania, który może przyjmować jeden z czterech stanów:
-
Blank - przypisanie sieci dla połączonego grupowania miedzi jest w pełni poprawne i nie jest wymagana żadna aktualizacja. Wpis najwyższego poziomu dla grupowania jest oznaczony kolorem zielonym.
-
1. Update Required - Unassigned Nets - w tym stanie żaden z prymitywów w grupowaniu nie ma przypisanej sieci. Wpis najwyższego poziomu dla grupowania jest oznaczony kolorem żółtym.
-
2. Update Required - Some Unassigned Nets - w tym stanie część prymitywów została przypisana do tej samej sieci, ale inne nie zostały przypisane w ogóle. Wpis najwyższego poziomu dla grupowania jest oznaczony kolorem pomarańczowym.
-
3. Ambiguous - Multiple Net Names - w tym stanie w grupowaniu znajdują się prymitywy przypisane do różnych sieci. Mogą też występować prymitywy jeszcze nieprzypisane. Wpis najwyższego poziomu dla grupowania jest oznaczony kolorem czerwonym.
-
Action - ten obszar udostępnia elementy sterujące do określenia działania wymaganego do rozwiązania problemów z połączoną miedzią wraz z wynikiem wykonania skonfigurowanych zmian. Dla każdego grupowania prezentowane są następujące elementy:
-
Proposed Action - to pole służy do określenia, jakie działanie (jeśli w ogóle) ma zostać wykonane. Na najwyższym poziomie dla grupowania wpis ten można ustawić na Update Net To lub Don't Update Net To. Podczas aktualizacji wybierz nową docelową sieć w polu New Net Name. Na podstawie tych dwóch ustawień oprogramowanie oblicza działania, które mają zostać wykonane na poziomie podrzędnych prymitywów, uzyskując jedną z następujących propozycji:
-
No Action Required - prymityw jest już przypisany/połączony z docelową siecią.
-
Update - uwzględnij prymityw w aktualizacji tak, aby został przypisany/połączony z nową docelową siecią.
-
Don't Update - nie uwzględniaj prymitywu w aktualizacji. Pozostanie połączony ze swoją bieżącą siecią.
-
New Net Name - użyj tego pola, aby ustawić nową docelową sieć , do której prymitywy powinny zostać podłączone. Lista rozwijana pola zawiera wszystkie sieci wykryte wśród prymitywów w grupowaniu połączonej miedzi. Jeśli musisz użyć innej sieci, kliknij pole prawym przyciskiem myszy i użyj polecenia Change Copper Net To Board Net z menu kontekstowego. Otworzy to okno dialogowe Choose Net, które wyświetla wszystkie sieci aktualnie zdefiniowane dla płytki. Wybierz wymaganą sieć, a następnie kliknij OK. Ta sieć zostanie wpisana do pola.
-
Done - to pole odzwierciedla powodzenie (
) lub niepowodzenie (
) działania aktualizacji po naciśnięciu przycisku Execute i zastosowaniu zmian.
Przełączanie proponowanego działania na poziomie nadrzędnym szybko przełącza proponowane działanie na poziomie podrzędnym i dla wszystkich elementów podrzędnych pod tym nadrzędnym. Gdy poszczególne elementy podrzędne różnią się proponowanymi działaniami — część uwzględniona do aktualizacji, część wykluczona — poziom nadrzędny wyżej w hierarchii zgrupowanych prymitywów odzwierciedli to wpisem Some Updates.
-
Execute - gdy jesteś zadowolony z działań przypisanych do netlisty, kliknij ten przycisk, aby zaktualizować przypisania sieci.
-
Menu - kliknij, aby uzyskać dostęp do następującego menu poleceń, które odnoszą się do głównej listy ogólnie lub do aktualnie wybranych prymitywów. Polecenia są identyczne z tymi dostępnymi w menu po kliknięciu prawym przyciskiem myszy dla obszaru głównej listy.
-
Update/Don't Update/No Action - użyj, aby szybko przełączyć proponowane działanie dla wybranych prymitywów. Na wyższym, nadrzędnym poziomie w hierarchii prymitywów użyj tego, aby przełączyć proponowane działanie dla wszystkich potomnych elementów podrzędnych.
-
Select All - użyj, aby szybko zaznaczyć wszystkie grupowania połączonej miedzi (wpisy najwyższego poziomu na liście).
-
Select All With Same Status - mając zaznaczony wpis grupowania połączonej miedzi najwyższego poziomu, użyj tego polecenia, aby szybko zaznaczyć wszystkie pozostałe grupowania najwyższego poziomu o tym samym statusie.
-
Clear All Selected - użyj, aby odznaczyć wszystkie wpisy na liście.
-
Expand All In Connected Copper - użyj, aby szybko rozwinąć wszystkie grupowania podrzędne w aktualnie aktywnym grupowaniu połączonej miedzi.
-
Expand All - użyj, aby szybko rozwinąć wszystkie grupowania dla wszystkich grupowań połączonej miedzi na liście.
-
Expand Children - użyj, aby szybko rozwinąć wszystkie potomne grupy podrzędne poniżej aktualnie wybranego grupowania.
-
Collapse All In Connected Copper - użyj, aby szybko zwinąć wszystkie grupowania podrzędne w aktualnie aktywnym grupowaniu połączonej miedzi.
-
Collapse All - użyj, aby szybko zwinąć wszystkie grupowania dla wszystkich grupowań połączonej miedzi na liście.
-
Collapse Children - użyj, aby szybko zwinąć wszystkie potomne grupy podrzędne poniżej aktualnie wybranego grupowania.
-
Only Show Errors - włącz, aby w oknie dialogowym pokazywać tylko błędy. Lista będzie prezentować wyłącznie grupowania połączonej miedzi, których Status ma poziom 1, 2 lub 3. Wyłącz, aby pokazywać także połączoną miedź, która jest poprawnie przypisana.
-
Show Components - włącz, aby prymitywy padów komponentów były grupowane według ich komponentów nadrzędnych.
-
Show Primitive Groups - włącz, aby prymitywy były grupowane według typu prymitywu.
-
Animate Action Execution - włącz, aby okno dialogowe przewijało listę w trakcie wykonywania, zapewniając animowany postęp w czasie rzeczywistym wykonywania zmian sieci. Wyłączenie tej opcji oznacza, że wykonanie zmian będzie przebiegać bez takiej animacji.
-
Warn On Netlist Change - włącz, aby otrzymywać ostrzeżenie, gdy zmiany wpłyną na netlistę płytki. Zostanie otwarte okno dialogowe Netlist Change, informujące, ile prymitywów będzie miało zmienione sieci i że wpłynie to na netlistę. Możesz kliknąć, aby Continue lub kliknąć Filter Affected, aby dokładniej przejrzeć proponowane zmiany.

Okno dialogowe Netlist Change
-
Show Component Pads - włącz, aby pokazywać na liście połączone prymitywy komponentów.
-
Show Non Component Pads - włącz, aby pokazywać na liście połączone prymitywy wolne.
-
Show Changes That Affect Netlist - włącz, aby prezentować wyłącznie listę proponowanych działań (zmian), które wpłyną na netlistę płytki.
-
Change Copper Net To - jeden lub więcej wpisów menu tego typu pojawia się, gdy nie ma wielu sieci aktualnie przypisanych do prymitywów w aktywnym grupowaniu połączonej miedzi. Użyj takiego wpisu, aby szybko wybrać sieć docelową dla pola New Net Name.
-
Change Copper Net To Net - ten wpis menu pojawia się, gdy w grupowaniu połączonej miedzi jest zbyt wiele sieci aktualnie przypisanych do prymitywów, aby wyświetlić je jako osobne wpisy menu. Użycie tego polecenia zapewnia dostęp do okna dialogowego Choose Net, które wyświetla wszystkie sieci aktualnie przypisane do prymitywów w grupowaniu. Wybierz wymaganą sieć, a następnie kliknij OK; ta sieć zostanie wpisana do pola New Net Name dla aktywnego grupowania połączonej miedzi.
-
Change Copper Net To Board Net - użyj tego polecenia, jeśli musisz użyć innej sieci niż te aktualnie przypisane do prymitywów aktywnego grupowania połączonej miedzi. Otwiera to okno dialogowe Choose Net, które wyświetla wszystkie sieci aktualnie zdefiniowane dla płytki. Wybierz wymaganą sieć, a następnie kliknij OK; ta sieć zostanie wpisana do pola New Net Name.
-
Show All Primitives - kliknij ten przycisk, aby szybko ujawnić wszystkie prymitywy. Ten przycisk staje się dostępny, jeśli opcje Show Component Pads i/lub Show Non Component Pads są wyłączone w menu.
Możesz także wyczyścić wszystkie sieci z bieżącego dokumentu projektu, zasadniczo „wypłukując” wewnętrzną netlistę PCB. Może to być pożądane, jeśli zmieniłeś informacje o sieciach w źródłowych dokumentach schematu i chcesz w pełni ponownie zsynchronizować PCB z informacjami netlisty ze schematu źródłowego. Aby to zrobić, wybierz polecenie Design » Netlist » Clear All Nets z menu głównego. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno potwierdzenia, informujące, że ta operacja wyczyści wszystkie informacje o sieciach z PCB. Po kliknięciu Yes wszystkie informacje o sieciach zostaną usunięte. Wszelkie poprowadzone ścieżki pozostaną poprowadzone, ale będą miały przypisanie No Net. Wszelkie niepoprowadzone połączenia logiczne zostaną usunięte.
Aby utworzyć plik netlisty na podstawie łączności utworzonej przez trasowanie w bieżącym projekcie, wybierz polecenie Design » Netlist » Create Netlist From Connected Copper z menu głównego. Po kliknięciu Yes w otwartym oknie potwierdzenia zostanie utworzona netlista (Generated <PCBDocumentName>.Net, dodana do panelu Projects jako wolny dokument w podfolderze Source Documents) w tym samym folderze co dokument projektu PCB i automatycznie otwarta jako aktywny dokument. Każda sieć w netliście otrzymuje nazwę od jednego z padów, z którymi łączy się poprowadzona miedź.