PCB Placement & Editing Techniques

Podczas projektowania PCB można korzystać z różnych obiektów. Większość obiektów umieszczanych w dokumencie PCB definiuje obszary miedzi lub obszary jej pozbawione. Dotyczy to zarówno obiektów elektrycznych, takich jak ścieżki i pola lutownicze, jak i obiektów nieelektrycznych, takich jak tekst i wymiarowanie. Dlatego należy pamiętać o szerokości linii używanych do definiowania poszczególnych obiektów oraz o warstwie, na której dany obiekt jest umieszczony.

W edytorze PCB występują dwa typy obiektów — obiekty podstawowe i obiekty grupowe:

• Obiekty podstawowe to fundamentalne elementy projektu, takie jak ścieżki, pola lutownicze, przelotki, wypełnienia, łuki i obiekty tekstowe. Są nazywane „podstawowymi” ze względu na ich elementarny charakter.

• Każdy obiekt złożony z obiektów podstawowych i rozpoznawany jako obiekt projektu jest obiektem grupowym. Przykładami obiektów grupowych są komponenty, wymiary i wylewki wielokątne. Obiektem grupowym można manipulować w obszarze projektowym jak pojedynczym obiektem. Można go na przykład umieszczać, zaznaczać, kopiować, zmieniać, przesuwać i usuwać.

Wspólne zasady umieszczania i edycji obiektów

W Altium Designer proces umieszczania obiektu przebiega podobnie niezależnie od jego rodzaju. W najprostszej postaci wygląda następująco:

1. Wybierz obiekt do umieszczenia z jednego z pasków narzędzi lub z menu Place .

2. Za pomocą myszy określ położenie umieszczanego obiektu w obszarze projektowym edytora PCB oraz jego rozmiar (jeśli dotyczy).

3. Kliknij prawym przyciskiem myszy (lub naciśnij Esc), aby zakończyć polecenie i wyjść z trybu umieszczania.

Edycja przed umieszczeniem

Domyślne właściwości obiektu można zmienić w dowolnym momencie na stronie Edytor PCB – Ustawienia domyślne w oknie dialogowym Preferences . Właściwości te będą stosowane podczas umieszczania kolejnych obiektów.

Użyj kolumny Primitives , aby uzyskać dostęp do właściwości obiektów i odpowiednio zmienić wartości domyślne.

Edycja podczas umieszczania

Podczas początkowego umieszczania obiektu można edytować szereg jego atrybutów. Aby uzyskać do nich dostęp, naciśnij klawisz Tab w trybie umieszczania, aby otworzyć powiązany panel Properties. Naciśnięcie klawisza Tab wstrzymuje umieszczanie, umożliwiając wprowadzenie wymaganych zmian w obiekcie.

 
Przykładowe okno dialogowe właściwości obiektu pola lutowniczego .

Po wprowadzeniu zmian kliknij przycisk pauzy wyświetlany na obszarze projektowym ( ), aby wznowić umieszczanie.

Edycja po umieszczeniu

Po umieszczeniu obiektu można go edytować na kilka sposobów. Opisano je poniżej.

Powiązany panel lub okno dialogowe właściwości

Ta metoda edycji wykorzystuje odpowiedni tryb panelu Properties oraz okno dialogowe do modyfikowania właściwości umieszczonego obiektu.

Po umieszczeniu obiektu dostęp do powiązanego okna dialogowego można uzyskać w następujący sposób:

• Kliknij dwukrotnie umieszczony obiekt.

• Umieść kursor nad obiektem, kliknij prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierz Properties z menu kontekstowego.

Po umieszczeniu obiektu dostęp do odpowiedniego trybu panelu Properties można uzyskać na jeden z następujących sposobów:

• Jeśli panel Properties jest już aktywny, zaznacz obiekt.
• Po zaznaczeniu obiektu wybierz panel Properties za pomocą przycisku Panels w prawym dolnym rogu obszaru projektowego lub wybierz View » Panels » Properties z menu głównego.

Polecenia zaznaczania obiektów PCB

Oprócz standardowych poleceń zaznaczania obiektów i usuwania ich zaznaczenia edytor PCB zawiera szereg specjalnych poleceń ułatwiających te operacje. Polecenia te są dostępne w podmenu Edit » Select i Edit » DeSelect menu głównego. Polecenia zaznaczania są również dostępne w menu przycisku  w Active Bar.

• Select overlapped - służy do zaznaczania pojedynczo kolejnego obiektu projektu w zbiorze obiektów znajdujących się w tym samym miejscu (nakładających się) bez korzystania z wyskakującego okna wyboru. Zaznaczanie odbywa się według następującej stałej kolejności priorytetów, powtarzanej cyklicznie przy kolejnych użyciach polecenia:

  1. Pole lutownicze
  2. Przelotka
  3. Ścieżka/łuk
  4. Komponent
  5. Wielokąt
  6. Region/wypełnienie
  7. Tekst

  Ponadto podczas używania klawisza Shift  do dodawania kolejnych obiektów do bieżącego zaznaczenia można użyć Shift+Tab do cyklicznego przełączania zaznaczenia nakładających się obiektów bez utraty pierwotnego zaznaczenia.

  • Aby użyć tego polecenia, upewnij się, że opcja Display popup selection dialog jest wyłączona na stronie PCB Editor - General w oknie dialogowym Preferences.
  • Kolejność zaznaczania uwzględnia najpierw obiekty na bieżącej warstwie, a następnie obiekty na pozostałych warstwach.
  • Dwukrotne kliknięcie obszaru z nakładającymi się obiektami zawsze otwiera podręczne okno wyboru.

• Select next (skrót: Tab) - gdy w projekcie zaznaczono już obiekt początkowy, to polecenie rozszerza zaznaczenie o obiekt (lub obiekty) na kolejnym, wyższym poziomie hierarchii logicznej. Obsługiwane są następujące cykliczne sekwencje zaznaczania logicznego:

  • Segment ścieżki ---> Wszystkie połączone (ciągłe) ścieżki na tej samej warstwie ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne należące do powiązanej sieci
  • Podłączony pad ---> Wszystkie połączone (ciągłe) ścieżki na tej samej warstwie ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne należące do powiązanej sieci
  • Niepodłączony pad ---> Wszystkie obiekty elektryczne należące do powiązanej sieci
  • Przelotka ---> Wszystkie połączone (ciągłe) ścieżki na warstwach powiązanych z przelotką ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne należące do powiązanej sieci
  • Miedź (region/wylewka wielokątna/wypełnienie) ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne należące do powiązanej sieci
  • Wolny pad/przelotka ---> Wszystkie połączone (ciągłe) ścieżki na tej samej warstwie co pad lub na warstwach powiązanych z przelotką ---> Cała połączona miedź ---> Wszystkie obiekty elektryczne należące do powiązanej sieci.
  • Komponent ---> Wyprowadzenia do przelotek, wyprowadzenia ścieżek, połączenia między obiektami

  Via Fanouts - jeśli odpowiednio krótka ścieżka łączy pad z przelotką i żaden inny pad nie jest połączony z tą przelotką krótszą ścieżką, to ta ścieżka i przelotka są uznawane za Fanout tego pada.

  Escapes - odpowiednio krótki, niepodłączony na drugim końcu odcinek ścieżki połączony z padem jest uznawany za Escape tego pada.

  Interconnect - ścieżka łącząca dwa już zaznaczone obiekty (na przykład pady lub przelotki wyprowadzeń) jest uznawana za Interconnect.

  Ponadto funkcja umożliwia rozszerzanie zaznaczenia obejmującego wiele obiektów należących do różnych sieci w projekcie.

  
  Przykład zaznaczania w wielu sieciach, rozszerzanego od początkowo zaznaczonych segmentów ścieżek na kolejne, wyższe poziomy hierarchii logicznej.

  To polecenie jest szczególnie przydatne podczas zaznaczania sieci z wytrasowanymi połączeniami. Dowiedz się więcej o strategiach zaznaczania trasowanych połączeń.

• Board - służy do zaznaczania wszystkich obiektów znajdujących się w granicach zdefiniowanego obrysu płytki.

• Net - służy do zaznaczania wszystkich obiektów elektrycznych należących do określonej sieci.

  Po uruchomieniu polecenia możesz kliknąć obiekt elektryczny lub połączenie, aby zaznaczyć wszystkie obiekty elektryczne w powiązanej sieci. Jeśli znasz nazwę sieci, którą chcesz zaznaczyć, kliknij obszar projektu z dala od obiektów; otworzy się okno dialogowe Net Name. Możesz w nim wpisać nazwę żądanej sieci; sieć ta zostanie zaznaczona po zamknięciu okna dialogowego. Jeśli nie masz pewności co do nazwy sieci, wpisz ?, a następnie kliknij OK , aby otworzyć okno dialogowe Nets Loaded, które zawiera listę wszystkich aktualnie wczytanych sieci projektu.

  

• Connected Copper - służy do zaznaczania wszystkich obiektów elektrycznych połączonych z tym samym fragmentem miedzi.

• Physical Connection - służy do zaznaczania wszystkich fizycznie wytrasowanych ścieżek między padami. Kliknij ścieżkę, pad lub przelotkę; zaznaczone zostaną wszystkie ciągłe ścieżki aż do kolejnego pada, wraz z przelotkami (same pady nie zostaną uwzględnione w zaznaczeniu).

• Physical Connection Single Layer - służy do zaznaczania wszystkich fizycznie wytrasowanych ścieżek między padami na jednej warstwie. Kliknij ścieżkę lub przelotkę; zaznaczone zostaną wszystkie ciągłe ścieżki na tej samej warstwie aż do kolejnego pada (same pady i przelotki nie zostaną uwzględnione w zaznaczeniu).

• Component Connections - służy do zaznaczania wszystkich wytrasowanych połączeń wychodzących z padów wybranego komponentu (w tym ścieżek i przelotek), w każdym przypadku aż do następnego napotkanego pada. Same pady nie zostaną uwzględnione w zaznaczeniu.

  Polecenie jest również dostępne po kliknięciu prawym przyciskiem myszy umieszczonego komponentu i wybraniu polecenia Component Actions » Select Component Connections  z menu kontekstowego.

• Component Nets - służy do zaznaczania wszystkich sieci (oraz należących do nich obiektów) połączonych z wybranym komponentem w bieżącym dokumencie.

  Polecenie jest również dostępne po kliknięciu prawym przyciskiem myszy umieszczonego komponentu i wybraniu polecenia Component Actions » Select Component Nets  z menu kontekstowego.

• Room Connections - służy do zaznaczania wszystkich wytrasowanych połączeń między padami, które znajdują się w całości w granicach wybranego obszaru rozmieszczenia (Room) w bieżącym dokumencie.

  Polecenie jest również dostępne po kliknięciu prawym przyciskiem myszy umieszczonego obszaru rozmieszczenia (Room) i wybraniu polecenia Room Actions » Select Room Connections  z menu kontekstowego.

• All on Layer - służy do zaznaczania wszystkich obiektów na bieżącej warstwie lub usuwania ich zaznaczenia.

  Komponent może być umieszczony na określonej warstwie, a mimo to jego zaznaczenia nie można usunąć za pomocą polecenia DeSelect » All on Layer. Dzieje się tak, ponieważ nie wszystkie obiekty podstawowe tworzące komponent znajdują się na tej samej warstwie. Na przykład tekst oznaczenia i komentarza może znajdować się na warstwie Top Overlay, a pady komponentu mogą być obiektami wielowarstwowymi (Multi-Layer).

• Free Objects - służy do zaznaczania wszystkich wolnych obiektów podstawowych w projekcie. Komponenty, obiekty współrzędnych, wymiary, obiekty dostrajania długości, obiekty OLE i wylewki wielokątne są obiektami grupowymi, dlatego to polecenie na nie nie wpływa.

• All Locked - służy do zaznaczania wszystkich obiektów projektu, które mają włączoną właściwość Locked .

• Off Grid Pads - służy do zaznaczania wszystkich padów, które nie znajdują się na bieżącej siatce przyciągania.

Edycja graficzna

Ta metoda edycji pozwala zaznaczyć umieszczony obiekt bezpośrednio w obszarze projektowym i graficznie zmienić jego rozmiar, kształt lub położenie. Zmiana kształtu i/lub rozmiaru (jeśli ma zastosowanie) odbywa się za pomocą uchwytów edycyjnych, które pojawiają się po zaznaczeniu obiektu.

Przykładowe uchwyty edycyjne zaznaczonego obiektu wypełnienia (Fill).

Kliknij w dowolnym miejscu obiektu poza uchwytami edycyjnymi (jeśli występują), aby przeciągnąć obiekt i zmienić jego położenie. W zależności od typu obiektu podczas przeciągania można go obracać i/lub odbijać.

• Naciśnij Spacebar , aby obrócić obiekt przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, lub Shift+Spacebar, aby obrócić go zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Obrót jest wykonywany zgodnie z wartością Rotation Step zdefiniowaną na stronie PCB Editor – General okna dialogowego Preferences.
• Naciśnij klawisz L, aby przenieść obiekt na drugą stronę płytki (jeśli ma zastosowanie).
• Naciśnij klawisz X lub Y , aby odbić obiekt względem osi X lub Y, jeśli ma to zastosowanie.
• Naciśnij klawisz Alt, aby ograniczyć kierunek ruchu do osi poziomej lub pionowej, w zależności od początkowego kierunku ruchu.
• Przesuwaj obiekt małymi krokami (zgodnie z bieżącym krokiem siatki przyciągania), naciskając klawisze strzałek i przytrzymując klawisz Ctrl . Aby przesuwać go większymi krokami (10 × krok siatki przyciągania), naciskaj klawisze strzałek, przytrzymując klawisze Ctrl+Shift.

Polecenia przemieszczania

Położenie obiektu można zmienić za pomocą poleceń z podmenu Edit » Move w menu głównym lub podmenu przemieszczania w Active Bar.

• Move - to polecenie służy do przemieszczania dowolnego obiektu w bieżącym dokumencie. Wszystkie sieci powiązane z obiektem pozostają połączone, a linie połączeń podążają za nim podczas przemieszczania (są wyświetlane lub nie, zgodnie z aktualnym trybem wyświetlania połączeń). Żadna poprowadzona ścieżka połączona z obiektem nie zostanie przesunięta.

• Drag - to polecenie służy do przemieszczania dowolnego obiektu w bieżącym dokumencie. Jeśli do obiektu (np. komponentu, pola lutowniczego lub przelotki) są podłączone ścieżki i/lub łuki, pozostają one połączone podczas jego przemieszczania.

  • Aby podłączona ścieżka przemieszczała się wraz z komponentem, tryb Comp Drag musi być ustawiony na Connected Tracks na stronie PCB Editor - General okna dialogowego Preferences. Jeśli ten tryb jest ustawiony na None, polecenie działa tak samo jak podstawowe polecenie przemieszczania.
  • Podczas przeciągania komponentu za pomocą tego polecenia, gdy tryb Comp Drag jest ustawiony na Connected Tracks, polecenia klawiszowe obracania i odbijania są niedostępne. Należy również pamiętać, że inteligentne funkcje przemieszczania (dynamiczne wyrównywanie i rozpychanie) także nie są dostępne.

• Component - to polecenie umożliwia przemieszczanie komponentów w bieżącym dokumencie. Po uruchomieniu polecenia kliknij komponent w projekcie, który chcesz przesunąć, przemieść go w wymagane miejsce, a następnie kliknij. Możesz też kliknąć w obszarze projektowym poza obiektami, aby otworzyć okno dialogowe Choose Component. Użyj tego okna, aby znaleźć komponent, który chcesz przesunąć (przechodząc do niego lub przenosząc go do kursora), a następnie zmień jego położenie w sposób opisany powyżej. Pamiętaj, że ta funkcja działa tylko wtedy, gdy komponent docelowy jest not zablokowany.

  Polecenie jest również dostępne po kliknięciu komponentu prawym przyciskiem myszy w obszarze projektowym i wybraniu polecenia Component Actions » Move Component z menu kontekstowego.

  Dowiedz się więcej o rozmieszczaniu komponentów.

• Move Selection - to polecenie umożliwia ręczną zmianę położenia zaznaczonych obiektów w bieżącym dokumencie. Wszystkie sieci powiązane z zaznaczonym obiektem pozostają połączone, a linie połączeń podążają za nim podczas przemieszczania (są wyświetlane lub nie, zgodnie z aktualnym trybem wyświetlania połączeń). Żadna poprowadzona ścieżka połączona z obiektem nie zostanie przesunięta.

• Move Selection by X, Y - to polecenie służy do przesunięcia aktualnie zaznaczonych obiektów o dokładnie określoną odległość w kierunku X i/lub Y. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe Get X/Y Offsets. W tym oknie określ wartości przyrostów delta X i/lub delta Y, o które ma zostać przesunięte zaznaczenie.

  Polecenie jest dostępne tylko wtedy, gdy w obszarze projektowym zaznaczono co najmniej jeden obiekt.

  
  Okno dialogowe Get X/Y Offsets

  Opcje i elementy sterujące okna dialogowego Get X/Y Offsets

  • X Offset - w tym polu określ odległość, o jaką zaznaczenie ma zostać przesunięte wzdłuż osi poziomej. Możesz podać wartości dodatnie lub ujemne, w zależności od wymaganego kierunku ruchu. Użyj przycisku po prawej stronie pola, aby szybko zmienić znak wprowadzonej wartości na dodatni lub ujemny.
  • Y Offset - w tym polu określ odległość, o jaką zaznaczenie ma zostać przesunięte wzdłuż osi pionowej. Możesz podać wartości dodatnie lub ujemne, w zależności od wymaganego kierunku ruchu. Użyj przycisku po prawej stronie pola, aby szybko zmienić znak wprowadzonej wartości na dodatni lub ujemny.
  • Toggle X/Y Offsets - kliknij ten przycisk, aby szybko zamienić wartości przesunięć miejscami. Wartość X Offset zostanie użyta jako wartość Y Offset i odwrotnie.
  • Reset X/Y Offsets - kliknij ten przycisk, aby szybko wyzerować obie wartości przesunięć.
  • Define X/Y Offsets Interactively - kliknij ten przycisk, aby obliczyć przesunięcia interaktywnie. Nastąpi przejście do obszaru roboczego, gdzie pojawią się kolejno monity o wybranie punktu początkowego i końcowego. Kliknij w żądanych miejscach; wartości dX i dY zostaną wprowadzone odpowiednio do pól X Offset i Y Offset.

  Aby przełączyć jednostki w oknie dialogowym między imperialnymi a metrycznymi, użyj skrótu Ctrl+Q. 

• Rotate Selection - to polecenie służy do obracania zaznaczonych obiektów w obszarze projektowym przeciwnie do ruchu wskazówek zegara lub zgodnie z nim o określony kąt. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe Rotation Angle (Degrees). Wprowadź wymagany kąt obrotu od 0,001° do 360,00°  (rozdzielczość 0,001°). Wprowadź wartość dodatnią, aby obrócić obiekty przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, lub ujemną, aby obrócić je zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Kliknij OK, aby zamknąć okno dialogowe, a następnie ustaw kursor i kliknij, aby określić punkt odniesienia obrotu. Zaznaczone obiekty zostaną obrócone wokół punktu odniesienia o wprowadzony kąt.

  
  Okno dialogowe Rotation Angle

• Flip Selection - odwraca zaznaczone obiekty w poziomie (względem osi Y) i przenosi je na odpowiadającą im warstwę po przeciwnej stronie płytki. Na przykład obiekty na warstwie Top Layer zostaną przeniesione na warstwę Bottom Layer, obiekty na warstwie Top Overlay zostaną przeniesione na warstwę Bottom Overlay itd.

  • Po odwróceniu tekst oznaczenia i komentarza zostaje odbity lustrzanie.

  • W przypadku pola lutowniczego znajdującego się na warstwie Multi-Layer odwrócenie zasadniczo odwraca kolejność par wymiarów XY i kształtów. Dlatego jeśli zastosowano styl Top-Middle-Bottom, a początkowe kształty to Round-Rectangle-Octagonal, odwrócenie spowoduje odwrócenie kolejności stosu, a kształty liczone od góry będą miały kolejność Octagonal-Rectangle-Round.

  • Jeśli zaznaczono wiele obiektów, cały zestaw jest odwracany względem geometrycznego środka zaznaczenia. 

  Pamiętaj, że wszystkie zaznaczone obiekty są odwracane bez ostrzeżenia, chyba że położenie co najmniej jednego z nich jest zablokowane. W takiej sytuacji pojawi się okno dialogowe Confirm, wymagające potwierdzenia przed odwróceniem obiektów. 

Polecenia wyrównywania

Obiekty można również przesuwać, zmieniając ich wyrównanie. Aby wyrównać obiekty względem innych obiektów, kliknij zaznaczony obiekt prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierz Align. Możesz też użyć podmenu Edit » Align w menu głównym lub podmenu wyrównywania w Active Bar. Podmenu wyrównywania zawiera szereg opcji rozmieszczania zaznaczonych obiektów.

Polecenie Align otwiera okno dialogowe Align Objects, które udostępnia opcje szybkiego wyrównywania aktualnie zaznaczonych obiektów projektu zgodnie z potrzebami. W oknie dialogowym ustaw odpowiednie opcje wyrównania Vertical i/lub Horizontal zaznaczonych obiektów, a następnie kliknij OK , aby zastosować wyrównanie.

Okno dialogowe Align Objects

Polecenie Position Component Text służy do otwierania okna dialogowego Component Text Position, w którym można zmienić położenie tekstu oznaczenia i/lub komentarza dla jednego lub kilku zaznaczonych komponentów w bieżącym dokumencie.

Okno dialogowe Component Text Position

Okno dialogowe jest podzielone na dwa główne obszary — tekst oznaczenia i tekst komentarza. W obu obszarach graficzna reprezentacja komponentu pomaga zobaczyć, gdzie pojawi się tekst przy wybranym położeniu. Dla tekstu dostępnych jest dziewięć poniższych wariantów położenia. Wszystkie są klasyfikowane jako „położenia automatyczne”, co oznacza, że tekst pozostaje w wybranym położeniu względem komponentu podczas jego przesuwania i obracania:

• Left-Above
• Left-Center
• Left-Below
• Center-Above
• Center
• Center-Below
• Right-Above
• Right-Center
• Right-Below

Aby pozostawić tekst w bieżącym położeniu bez zmian, pozostaw włączoną opcję No Change.

Polecenie Align Left / Align Right / Align Top / Align Bottom umożliwia wyrównanie zaznaczonych obiektów projektu odpowiednio według ich lewej/prawej/górnej/dolnej krawędzi. Po uruchomieniu polecenia jako odniesienie używana jest lewa/prawa/górna/dolna krawędź obiektu położonego najdalej w lewo/w prawo/u góry/u dołu, a wszystkie pozostałe zaznaczone obiekty zostają przesunięte w lewo/w prawo/w górę/w dół tak, aby ich lewe krawędzie były wyrównane do tego odniesienia.

Polecenie Align Left (maintain spacing) / Align Right (maintain spacing) / Align Top (maintain spacing) / Align Bottom (maintain spacing) umożliwia wyrównanie zaznaczonych obiektów projektu według ich lewej/prawej/górnej/dolnej krawędzi z zachowaniem odpowiednich odstępów zgodnie z obowiązującymi regułami projektowymi. Po uruchomieniu polecenia jako punkt odniesienia używana jest lewa/prawa/górna/dolna krawędź obiektu położonego najbardziej na lewo/na prawo/u góry/u dołu, a wszystkie pozostałe zaznaczone obiekty zostaną przesunięte w lewo/w prawo/w górę/w dół, tak aby ich lewe krawędzie były wyrównane do tego punktu odniesienia. Obiekt zostanie przesunięty w lewo/w prawo/w górę/w dół możliwie najbliżej obiektu odniesienia, na ile pozwala obowiązująca reguła odstępu:

• W przypadku wyrównywania wyłącznie komponentów przestrzegana jest reguła odstępu między komponentami (Component Clearance).
• W przypadku wyrównywania wyłącznie obiektów niebędących komponentami przestrzegana jest reguła odstępu (Clearance).
• W przypadku wyrównywania komponentów i obiektów niebędących komponentami przestrzegana jest reguła odstępu (Clearance).

Polecenie Align Horizontal Centers / Align Vertical Centers umożliwia umieszczenie zaznaczonych obiektów w jednej kolumnie/jednym wierszu, z wyrównaniem według ich środków w poziomie/pionie. Po uruchomieniu polecenia kursor zmieni się w krzyżyk i pojawi się prośba o wybranie jednego z zaznaczonych obiektów; kliknij go. Stanie się on obiektem odniesienia. Wszystkie pozostałe zaznaczone obiekty zostaną przesunięte względem niego i wyrównane według ich środków w poziomie/pionie.

Polecenie Distribute Horizontally / Distribute Vertically umożliwia równomierne rozmieszczenie zaznaczonych obiektów w poziomie/pionie. Po uruchomieniu polecenia skrajny lewy i skrajny prawy / skrajny górny i skrajny dolny obiekt w zaznaczeniu pozostaną na swoich pozycjach, a wszystkie pozostałe obiekty zostaną równomiernie rozmieszczone między nimi. Położenie obiektów w pionie/poziomie nie ulegnie zmianie.

Polecenie Increase Horizontal Spacing / Increase Vertical Spacing umożliwia zwiększenie odstępów w poziomie/pionie między zaznaczonymi obiektami. Po uruchomieniu polecenia skrajny lewy/dolny obiekt pozostanie na swojej pozycji, a pozostałe zaznaczone obiekty zostaną przesunięte w prawo/w górę. Przesunięcie zwiększa odległość w poziomie/pionie między punktami odniesienia kolejnych obiektów o wartość określoną w polu Step X / Step Y dla domyślnego Global Board Snap Grid.

Polecenie Decrease Horizontal Spacing / Decrease Vertical Spacing umożliwia zmniejszenie odstępów w poziomie/pionie między zaznaczonymi obiektami. Po uruchomieniu polecenia skrajny lewy/dolny obiekt pozostanie na swojej pozycji, a pozostałe zaznaczone obiekty zostaną przesunięte w lewo/w dół. Przesunięcie zmniejsza odległość w poziomie/pionie między punktami odniesienia kolejnych obiektów o wartość określoną w polu Step X / Step Y dla domyślnego Global Board Snap Grid.

Polecenie Align To Grid służy do przesuwania zaznaczonych komponentów do najbliższego punktu obowiązującej i zmodyfikowanej siatki przyciągania. Po uruchomieniu polecenia punkty odniesienia każdego z zaznaczonych komponentów zostaną przesunięte do najbliższego punktu obowiązującej siatki przyciągania.

Polecenie Move All Components Origin To Grid służy do przesuwania punktów odniesienia wszystkich komponentów na bieżącą siatkę przyciągania. Po uruchomieniu polecenia wszystkie komponenty w obszarze projektowym, których pady znajdują się na siatce, zostaną przesunięte tak, aby ich punkty odniesienia były wyrównane do bieżącej siatki przyciągania. Domyślnie raport — Move Component(s) Origin To Grid - <PCBDocumentName>.html — zostanie automatycznie wygenerowany i otwarty jako aktywny dokument, ze szczegółowymi informacjami o tym, które komponenty zostały przesunięte, a które nie.

Za pomocą panelu PCB List

Panel PCB List umożliwia wyświetlanie obiektów projektu w formie tabeli, co ułatwia szybkie sprawdzanie i modyfikowanie ich atrybutów. Używany wraz z panelem PCB Filter pozwala wyświetlać wyłącznie obiekty objęte aktywnym filtrem — umożliwiając dokładniejsze i sprawniejsze wybieranie oraz edytowanie wielu obiektów projektu.

Wybieranie aktywnej warstwy

Aktywna warstwa to warstwa, na której będą umieszczane obiekty. Można ją wybrać spośród aktualnie widocznych warstw, klikając jej kartę u dołu obszaru projektowego lub korzystając z listy rozwijanej Active Layer w sekcji Layers na karcie Layers & Colors panelu View Configuration.

Można również użyć następujących skrótów, aby szybko wybrać aktywną warstwę:

• * (na klawiaturze numerycznej) – przełączenie na następną włączoną warstwę sygnałową.

• Shift+* (na klawiaturze numerycznej) – przełączenie na poprzednią włączoną warstwę sygnałową.

  Należy pamiętać, że to polecenie jest dostępne tylko w trybie widoku 2D edytora, ponieważ w trybie 3D klawisz Shift służy do uzyskiwania dostępu do sfery kierunkowej.
• + (na klawiaturze numerycznej) – przełączenie na następną włączoną warstwę.
• - (na klawiaturze numerycznej) – przełączenie na poprzednią włączoną warstwę.

Wycinanie/kopiowanie i wklejanie

W edytorze PCB można wycinać/kopiować i wklejać obiekty w obrębie jednego dokumentu PCB lub między dokumentami, np. kopiować komponenty z jednej płytki PCB do innego dokumentu PCB. Obiekty można wycinać/kopiować do schowka systemu Windows i wklejać do innych dokumentów.

Podczas korzystania z 2D Layout Mode zaznacz obiekty, które chcesz wyciąć/skopiować, kliknij Edit » Cut (Ctrl+X) / Edit » Copy (Ctrl+C) w menu głównym lub wybierz polecenie Cut/Copy z menu kontekstowego. Kursor zmieni się w krzyżyk i pojawi się prośba o wybranie punktu odniesienia. Jest to współrzędna względem zaznaczonych obiektów, używana do precyzyjnego pozycjonowania zaznaczenia podczas wklejania.

Aby skopiować aktualnie zaznaczone obiekty projektu do schowka w formacie tekstowym, można użyć polecenia Edit » Copy As Text  z menu głównego. Informacje te można następnie wkleić do dowolnego pola tekstowego lub zewnętrznego dokumentu tekstowego. Dane kopiowane do schowka obejmują:

• Typ obiektu.
• Oznaczenie i komentarz (w przypadku komponentu).
• Położenie obiektu w obszarze projektowania.
• Warstwę, na której znajduje się obiekt (lub warstwę początkową i końcową w przypadku przelotki).

Przykład komponentu skopiowanego do schowka jako tekst:

Component Y1-25MHz (100.6mm,1.5mm) on Top Layer

Przykład ścieżki i przelotki skopiowanych do schowka jako tekst:

Track (20mm,6mm)(80mm,6mm)  Top Layer
Via (45mm,6mm) Top Layer to Bottom Layer

Aby wkleić ostatnią zawartość wyciętą lub skopiowaną do schowka do aktywnego dokumentu, wybierz polecenie Edit » Paste z menu głównego lub kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze projektowania i wybierz polecenie Paste z menu kontekstowego (skrót: Ctrl+V). Ostatnia zawartość schowka zostanie dołączona do kursora. Położenie kursora względem zawartości jest określane przez punkt odniesienia wskazany podczas używania Cut lub Copy do dodania zaznaczenia do schowka.

Aby wkleić tekst skopiowany z obsługiwanej aplikacji OLE do dowolnego otwartego dokumentu PCB, można użyć polecenia Edit » Paste Text z menu głównego. Tekst jest konwertowany i wklejany jako obiekty tekstowe PCB, a nie jako pojedynczy obiekt OLE. Obsługiwane typy plików obejmują uniwersalne formaty, takie jak arkusze kalkulacyjne w formatach CSV i XLS oraz dokumenty tekstowe w formatach DOC i RTF.

Aby określić, co dzieje się z wybranymi atrybutami obiektów podczas ich ponownego wklejania do obszaru projektowania, można użyć polecenia Edit » Paste Special z menu głównego. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe Paste Special.

Okno dialogowe Paste Special

W zależności od wklejanej zawartości można kontrolować następujące atrybuty:

• Obiekty można wkleić na bieżącą warstwę zamiast domyślnie wklejać je na tę samą warstwę, z której skopiowano obiekty źródłowe.

  Zawartość można również wkleić na bieżącą warstwę bezpośrednio w obszarze projektowania za pomocą skrótu klawiaturowego Alt+Insert.
• Możliwość zachowania przypisanych nazw sieci.
• Możliwość zduplikowania oznaczenia (w przypadku wklejanego komponentu).
• Możliwość dodania wklejanego komponentu do tej samej klasy komponentów co oryginalny komponent źródłowy.

Ustaw opcje zgodnie z potrzebami, a następnie kliknij przycisk Paste , aby rozpocząć wklejanie.

Kliknięcie przycisku Paste Array w oknie dialogowym Paste Special otworzy okno dialogowe Setup Paste Array, które umożliwia wklejenie wielu kopii obiektów ze schowka do bieżącego dokumentu.

Okno dialogowe Setup Paste Array

Wprowadź odpowiednie wartości w tym oknie dialogowym, a następnie kliknij OK , aby wstawić szyk.

• Jeśli wstawiasz szyk liniowy, pojawi się monit o wybranie jego punktu początkowego. Ustaw kursor, a następnie kliknij lub naciśnij Enter, aby wstawić szyk.
• Podczas umieszczania szyku kołowego pojawi się monit o wskazanie jego środka, a następnie punktu początkowego. W obu przypadkach ustaw kursor w odpowiednim miejscu, a następnie kliknij lub naciśnij Enter , aby umieścić szyk. Obiekty zostaną rozmieszczone wokół wskazanego środka w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara.

Blokowanie obiektów projektu

Obiekty projektu można zablokować przed przesuwaniem lub edycją w dokumencie PCB, włączając ich atrybuty Locked . Na przykład, jeśli położenie lub rozmiar określonych obiektów ma kluczowe znaczenie, zablokuj je. Blokadę można włączyć w panelu Properties , klikając ikonę kłódki () dla wybranych obiektów, jak pokazano w poniższych przykładach. 

 
Przykłady ikony Lock w panelu Properties dla zaznaczonego komponentu i pada.

Aby przełączyć stan właściwości Locked  umieszczonego obiektu, który ma właściwość Locked , możesz również kliknąć ten obiekt prawym przyciskiem myszy w obszarze projektowym i wybrać polecenie <ObjectType> Locked z menu kontekstowego. Jeśli obiekt jest już zablokowany, po lewej stronie pozycji polecenia w menu będzie widoczny znacznik wyboru.

Jeśli spróbujesz przesunąć lub obrócić obiekt projektu z włączoną właściwością Locked, pojawi się okno dialogowe z prośbą o potwierdzenie edycji.

Blokowanie obiektów podstawowych komponentu

Jeśli obiekty podstawowe komponentu PCB są zablokowane (opcja Primitives w trybie Komponent panelu Właściwości ma stan ), wszystkich lub większości ich właściwości nie można modyfikować metodami edycji graficznej (np. przeciągania i upuszczania) ani niegraficznej (np. za pomocą panelu Properties lub List). Pomaga to zapobiegać przypadkowym zmianom obiektów podstawowych komponentu, które mogłyby prowadzić do powstania nieprawidłowych danych wyjściowych do montażu i produkcji.

Jako przykład na poniższym obrazie pokazano tryb Pad panelu Właściwości dla pada będącego częścią komponentu PCB, którego obiekty podstawowe są zablokowane. Zwróć uwagę, że wszystkie właściwości pada (z wyjątkiem Net i Testpoint) są wyszarzone i niedostępne do edycji. Zauważ również, że ikona  jest wyświetlana po prawej stronie właściwości Component pada. pole, które wskazuje, że obiekty podstawowe komponentu nadrzędnego są zablokowane, a właściwości pola lutowniczego nie mogą być modyfikowane.

Tryb Pad panelu Properties (po lewej) dla pola lutowniczego komponentu PCB, którego obiekty podstawowe są zablokowane (po prawej).

Edycja zagnieżdżona

Edytor PCB zawiera zaawansowaną funkcję o nazwie re-entrant editing. Umożliwia ona wykonanie drugiej operacji za pomocą skrótów klawiaturowych bez kończenia bieżącej operacji. Edycja zagnieżdżona pozwala pracować bardziej elastycznie i intuicyjnie. Załóżmy na przykład, że rozpoczynasz prowadzenie ścieżki i zauważasz, że trzeba usunąć inny jej segment. Nie musisz wychodzić z trybu Interaktywne trasowanie. Naciśnij klawisze skrótu E, D, usuń odpowiedni segment ścieżki, a następnie naciśnij klawisz Esc , aby powrócić do interaktywnego trasowania projektu.

Ustawianie wyglądu kursora PCB

Domyślnie kursor PCB ma postać małego zielonego krzyżyka o kącie 90 stopni. Można go skonfigurować za pomocą ustawień Cursor Type i Cursor Color na stronie Edytor PCB – Ogólne okna dialogowego Preferences . Na przykład duży krzyżyk o kącie 90 stopni, sięgający do krawędzi okna projektu (opcja Large 90), może być przydatny podczas umieszczania i wyrównywania obiektów projektu. Z kolei krzyżyk ustawiony pod kątem 45 stopni (opcja Small 45) może być przydatny, jeśli krzyżyki o kącie 90 stopni są słabo widoczne na tle linii siatki.

Obsługa czcionek TrueType

Edytor PCB umożliwia używanie czcionek kreskowych lub TrueType w obiektach tekstowych projektu (ciągach tekstowych i ramkach tekstowych, wymiarach, tabelach otworów oraz tabelach stosu warstw). Czcionkę wybiera się w odpowiednim panelu Properties . Dostępne są trzy czcionki kreskowe: Default, Sans Serif i Serif. Styl Default to prosta czcionka wektorowa obsługująca kreślenie pisakiem i fotoplotowanie wektorowe. Czcionki Sans Serif i Serif są bardziej złożone i spowalniają generowanie wektorowych danych wyjściowych, takich jak Gerber. Czcionki kreskowe są wbudowane w oprogramowanie i nie można ich zmieniać. Wszystkie trzy czcionki zawierają pełny rozszerzony zestaw znaków ASCII firmy IBM, obsługujący język angielski i inne języki europejskie. W przypadku czcionek TrueType dostępne są czcionki TrueType i OpenType (rozszerzenie TrueType) znajdujące się w folderze \Windows\Fonts. Funkcja ta zapewnia również pełną obsługę standardu Unicode.

Geometrie obiektów tekstowych korzystających z czcionek TrueType są automatycznie zapisywane w dokumentach PCB. Gdy obiekty w dokumencie PCB korzystają z czcionki TrueType, po otwarciu dokumentu na innym komputerze będą wyświetlane z użyciem tej samej geometrii czcionki, nawet jeśli ta czcionka TrueType nie jest na nim zainstalowana.

Po zaznaczeniu obiektu korzystającego z brakującej czcionki u góry panelu Properties pojawia się ostrzeżenie. Podczas zmiany właściwości obiektu wpływających na jego tekst (np. wysokości tekstu lub samej treści) otwiera się okno dialogowe Missing fonts, w którym można wybrać czcionkę zastępczą (Replacement). Włącz opcję Apply to all text elements, aby zastosować czcionkę zastępczą do wszystkich obiektów w dokumencie PCB korzystających z brakującej czcionki.

To okno dialogowe pojawia się również podczas zmiany właściwości tekstu w panelu PCB List.

Przy próbie edycji wielu obiektów korzystających z różnych brakujących czcionek okno dialogowe umożliwia wybranie zamiennika dla każdej z nich.

Obsługa renderowania rzeczywistych łuków

Obsługiwane są rzeczywiste łuki generowane w obszarze projektowym zarówno edytora PCB, jak i edytora bibliotek PCB, zamiast ich przybliżeń. Obsługa ta obejmuje tryby układu 2D/3D (oraz tryb planowania płytki w edytorze PCB). Renderowanie rzeczywistych łuków można zaobserwować w następujących obszarach:

• Wypełnienia wielokątne (pełne, kreskowane, bez wypełnienia)

• Wycięcia wypełnień wielokątnych

• Kontur zaznaczenia wypełnień wielokątnych i regionów

• Regiony

• Poszerzenia maski lutowniczej i maski pasty lutowniczej

• Podświetlanie sieci

• Granice odstępów

• Nakładka wskazująca naruszenie (oddzielne wypełnienie wielokątne na regionie lub wypełnieniu wielokątnym)

Poniżej przedstawiono przykłady renderowania rzeczywistych łuków wypełnień wielokątnych otaczających inne obiekty PCB.

Informacje o sieci

W przypadku obiektów miedzianych na PCB (ścieżek, przelotek, wielokątów itp.) po zaznaczeniu obiektu w sekcji Net Information panelu Properties prezentowane są następujące informacje:

• Nadrzędne Net, Diff Pair i/lub xSignal oraz powiązana klasa dla każdego z nich. Należy pamiętać, że pozycje Diff Pair i xSignal są wyświetlane tylko wtedy, gdy obiekt jest częścią odpowiednio pary różnicowej lub xSignal.

• Delay – opóźnienie zaznaczonych obiektów oraz opóźnienie poprowadzonych segmentów całej sieci. Uwzględnia wartości Propagation Delay pól lutowniczych i przelotek, jeśli zostały dla nich zdefiniowane.

  W przypadku przelotek opóźnienie propagacji jest obliczane proporcjonalnie do długości wykorzystanego odcinka przelotki. Ta funkcja jest dostępna, gdy opcja PCB.Delay.Via jest włączona w oknie dialogowym Advanced Settings. Gdy opcja PCB.Delay.Via jest wyłączona, używana jest wartość Propagation Delay zdefiniowana we właściwościach przelotki.

• Length – suma długości zaznaczonych obiektów oraz całkowita wartość Signal Length. Wartość Signal Length jest wynikiem dokładnego obliczenia całkowitej odległości między węzłami. Umieszczone obiekty są analizowane w celu uwzględnienia obiektów nałożonych na siebie lub nakładających się oraz krętych przebiegów ścieżek w obrębie padów; uwzględniane są również długości przelotek. Wartość Pin Package Length jest także uwzględniana, jeśli została zdefiniowana dla padów. Jeśli sieć nie jest w pełni poprowadzona, uwzględniana jest również długość linii połączenia według metryki Manhattan (X + Y). Więcej informacji o długości sygnału i jej zastosowaniach można znaleźć w opisie panelu PCB - Nets.

  • Całkowita długość obejmuje szacowaną długość niepoprowadzonej części sieci (długość linii połączenia według metryki Manhattan (X + Y)), natomiast całkowite opóźnienie jej nie uwzględnia.
  • Wartości Delay i Length nie są obliczane dla sieci objętej zdefiniowaną regułą projektową Supply Nets (ani należącej do klasy sieci używanej w takiej regule).

• Max Current – maksymalny prąd, jaki mogą przewodzić zaznaczone obiekty typu Ścieżka, Łuk lub Przelotka, określany na podstawie wzoru z normy IPC-2221A (sekcja 6.2):  

  I = k * ΔT^0.44 * A^0.725

  gdzie:

  I = prąd [A]
  A = pole przekroju poprzecznego [mil²] (szerokość ścieżki * grubość miedzi w stosie warstw lub A_ścianki, jak pokazano poniżej)
  ΔT = dopuszczalny wzrost temperatury względem temperatury otoczenia [°C]
  k = stała o wartości:

  k = 0,048 dla warstw zewnętrznych
  k = 0,024 dla warstw wewnętrznych

  W przypadku zaznaczenia wielu obiektów, na przykład całej sieci, maksymalny prąd dla tej sieci jest najmniejszą z indywidualnych wartości maksymalnego prądu zaznaczonych obiektów.

• Resistance – suma rezystancji zaznaczonych obiektów typu Ścieżka, Łuk i Przelotka, określana na podstawie wyprowadzonego wzoru:

  R = (ρ * L / A) 

  gdzie:

  R = rezystancja [Ω]
  ρ = rezystywność miedzi [Ω*mm²/m]
  L = długość ścieżki [m] (lub długość przelotki, jak opisano poniżej)
  A = pole przekroju poprzecznego = T * W [mm²] (lub A_ścianki, jak pokazano poniżej)
  T = grubość ścieżki (ze stosu warstw) [mm]
  W = szerokość ścieżki [mm]

  Assumptions:

  • Temperatura otoczenia = 22 °C
  • Dopuszczalny wzrost temperatury = 20 °C
  • Grubość miedzianej ścianki otworu przelotowego = 0,018 mm 
  • Rezystywność miedzi = 0,017 Ω*mm²/m

  Całkowita rezystancja zaznaczonych obiektów jest sumą rezystancji poszczególnych obiektów.

Sekcja Net Information panelu Properties. Pokazano tu przykład dla zaznaczonej ścieżki.

Kliknij łącze w sekcji Net Information, aby otworzyć powiązaną sieć, parę różnicową lub xSignal w panelu PCB.

Przypisywanie sieci do obiektów

Edytor PCB udostępnia kilka sposobów przypisywania sieci do obiektów podstawowych:

• Po zaznaczeniu jednego lub większej liczby obiektów użyj listy rozwijanej pola Nets w panelu Properties. Na liście rozwijanej znajdują się wszystkie sieci aktywnego projektu płytki. Wybierz No Net, aby określić, że ścieżka nie jest połączona z żadną siecią. Możesz też kliknąć ikonę Assign Net (), aby wskazać obiekt w obszarze projektowym — sieć tego obiektu zostanie przypisana do zaznaczonych obiektów.
• Kliknij prawym przyciskiem myszy jeden lub więcej zaznaczonych obiektów, a następnie wybierz Net Actions  » Assign Net. Po uruchomieniu polecenia pojawi się kursor krzyżowy. Umieść go nad siecią, do której chcesz przypisać obiekty, a następnie kliknij, aby wybrać tę sieć.
• Aby ponownie zsynchronizować nazwy sieci obiektów trasowania z nazwami sieci pól lutowniczych, z którymi są połączone, wybierz polecenie Design » Netlist » Update Free Primitives From Component Pads z menu głównego. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe z pytaniem, czy chcesz zaktualizować sieci obiektów niezależnych zgodnie z sieciami pól lutowniczych komponentów. Po kliknięciu Yes oprogramowanie, zaczynając od każdego pola lutowniczego, zaznacza połączone z nim obiekty miedziane i ustawia nazwę sieci każdego obiektu tak, aby odpowiadała nazwie sieci pola lutowniczego. Ta operacja nie wpływa na wewnętrzną listę sieci PCB.

Aby sprawdzić i potwierdzić, że fizycznie połączone obiekty mają przypisaną właściwą sieć i należą do danej sieci fizycznej (w tym przypadku physical net oznacza connected copper), możesz użyć okna dialogowego Configure Physical Nets, dostępnego po wybraniu polecenia Design » Netlist » Configure Physical Nets z menu głównego. Oprogramowanie analizuje projekt, sprawdzając, czy wszystkie pola lutownicze oraz obiekty, które fizycznie je łączą (ścieżki, łuki, wypełnienia itp.), mają przypisaną tę samą nazwę sieci. Gdy wszystkie obiekty sieci są przypisane prawidłowo, sieć jest wyświetlana na zielono. Jeśli zostaną wykryte stykające się obiekty, które mają przypisane różne sieci, zostaną oznaczone na czerwono. Typowym przykładem takiej sytuacji jest footprint komponentu zawierający dodatkowe obiekty miedziane. Gdy taki footprint zostanie wczytany podczas synchronizacji, do każdego pola lutowniczego zostanie przypisana nazwa sieci, ale nie zostanie ona przypisana do dodatkowych obiektów miedzianych. Okno dialogowe jest interaktywne — kliknij sieć lub obiekt, aby zlokalizować go w projekcie. Kliknij prawym przyciskiem myszy lub kliknij przycisk Menu , aby uzyskać dostęp do dostępnych poleceń. Sekcja Action okna dialogowego zawiera elementy sterujące umożliwiające określenie działań niezbędnych do rozwiązania problemów z połączonymi obiektami miedzianymi. Domyślnie działania są ustawiane automatycznie, ale można je dostosować do potrzeb. Po ustawieniu działań kliknij przycisk Execute , aby zaktualizować przypisania sieci.

Okno dialogowe Configure Physical Nets (z włączoną opcją Only Show Errors w tle i wyłączoną opcją Only Show Errors na pierwszym planie).

Możesz również usunąć wszystkie sieci z bieżącego dokumentu projektu, co w praktyce oznacza wyczyszczenie wewnętrznej listy połączeń PCB. Może to być przydatne, jeśli informacje o sieciach w źródłowych dokumentach schematu zostały zmienione i chcesz w pełni ponownie zsynchronizować płytkę PCB z listą połączeń schematu źródłowego. Aby to zrobić, wybierz Design » Netlist » Clear All Nets polecenie z menu głównego. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe z ostrzeżeniem, że ta operacja usunie wszystkie informacje o sieciach z PCB. Po kliknięciu Yes wszystkie informacje o sieciach zostaną usunięte. Wszystkie poprowadzone ścieżki pozostaną na płytce, ale będą miały przypisanie No Net. Wszystkie niepoprowadzone połączenia logiczne zostaną usunięte.

Aby utworzyć plik listy połączeń na podstawie połączeń utworzonych przez poprowadzone ścieżki w bieżącym projekcie, wybierz polecenie Design » Netlist » Create Netlist From Connected Copper z menu głównego. Po kliknięciu Yes w wyświetlonym oknie dialogowym potwierdzenia lista połączeń (Generated <PCBDocumentName>.Net, dodana do panelu Projects jako dokument niezależny w podfolderze Source Documents) zostanie utworzona w tym samym folderze co dokument projektu PCB i automatycznie otwarta jako aktywny dokument. Każda sieć na liście połączeń otrzyma nazwę jednego z padów, z którymi łączą się poprowadzone ścieżki miedziane.