Working with Pads & Vias

Podsumowanie padów i przelotek

Pady są używane do zapewnienia zarówno montażu mechanicznego, jak i połączeń elektrycznych z pinami komponentów Pady są używane do zapewnienia zarówno montażu mechanicznego, jak i połączeń elektrycznych z pinami komponentów

Pad jest prymitywnym obiektem projektowym. Pady są używane do mocowania komponentu do płytki i do tworzenia punktów połączeń między pinami komponentu a trasowaniem na płytce. Podkładki mogą istnieć na pojedynczej warstwie, na przykład jako podkładka urządzenia do montażu powierzchniowego, lub mogą być trójwymiarową podkładką przelotową, posiadającą korpus w kształcie beczki w płaszczyźnie Z (pionowej) z płaskim obszarem na każdej (poziomej) warstwie miedzi. Korpus podkładki w kształcie beczki jest formowany, gdy płytka jest wiercona i powlekana przelotowo podczas produkcji. W płaszczyznach X i Y podkładki mogą mieć kształt okrągły, prostokątny, ośmiokątny, zaokrąglony prostokątny, ścięty prostokątny lub niestandardowy. Pady mogą być używane indywidualnie jako wolne pady w projekcie lub, bardziej typowo, są używane w edytorze biblioteki PCB, gdzie są włączane z innymi prymitywami do footprintów komponentów.

Przelotka, która rozciąga się i łączy z górnej warstwy (czerwona) do dolnej warstwy (niebieska), a także łączy się z jedną wewnętrzną płaszczyzną zasilania (zielona).
Przelotka, która rozciąga się i łączy z górnej warstwy (czerwona) do dolnej warstwy (niebieska), a także łączy się z jedną wewnętrzną płaszczyzną zasilania (zielona).

Przelotka jest prymitywnym obiektem projektowym. Przelotki służą do tworzenia pionowego połączenia elektrycznego między dwiema lub więcej warstwami elektrycznymi płytki drukowanej. Przelotki są obiektami trójwymiarowymi i mają korpus w kształcie beczki w płaszczyźnie Z (pionowej) z płaskim pierścieniem na każdej (poziomej) warstwie miedzi. Korpus przelotki w kształcie beczki powstaje, gdy płytka jest wiercona i powlekana podczas produkcji. Przelotki są okrągłe w płaszczyznach X i Y, podobnie jak okrągłe pady. Kluczową różnicą między przelotką a podkładką jest to, że oprócz możliwości rozciągania się na wszystkie warstwy płytki (od góry do dołu), przelotka może również rozciągać się od warstwy powierzchniowej do warstwy wewnętrznej lub między dwiema warstwami wewnętrznymi.

Przelotki mogą być jednego z następujących typów:

  • Thru-Hole - ten typ przelotki przechodzi z warstwy górnej do dolnej i umożliwia połączenia ze wszystkimi wewnętrznymi warstwami sygnałowymi.
  • Blind - ten typ przelotki łączy się z powierzchni płytki do wewnętrznej warstwy sygnałowej.
  • Buried - ten typ przelotki łączy jedną wewnętrzną warstwę sygnału z inną wewnętrzną warstwą sygnału.

Typy przelotek, które mogą być użyte w projekcie są zdefiniowane w Layer Stack Manager. Więcej informacji można znaleźć na stronie Blind, Buried & Micro Via Definition.

Definicje padów i przelotek mogą być również przechowywane w bibliotekach szablonów padów i przelotek; więcej informacji można znaleźć na stronie Praca z szablonami i bibliotekami padów i przelotek.

Szablony Pad Via, które nie są powiązane z zewnętrzną biblioteką Pad Via, są przechowywane wewnątrz dokumentu PCB, co umożliwia szybsze ładowanie.

Ta funkcja jest dostępna, gdy opcja PCB.Performance.PadViaTemplate.LoadingOptimization jest włączona w oknie dialogowym Advanced Settings.

Edytor PCB wykorzystuje koncepcję "instancjonowania przelotek", podejście do budowania geometrii instancji przelotki, a nie szablonu przelotki. Zwiększa to wydajność, jednocześnie zmniejszając zużycie pamięci i czas tworzenia sceny.

Ta funkcja jest w otwartej wersji beta i jest dostępna, gdy opcja PCB.ViaInstancing jest włączona w oknie dialogowym Ustawienia zaawansowane.

Bezpośrednie umieszczanie wyprowadzeń i przelotek

Wyprowadzenia i przelotki są dostępne do umieszczenia zarówno w edytorze PCB, jak i PCB Footprint. Przelotki są zazwyczaj umieszczane automatycznie podczas interaktywnych lub automatycznych procesów trasowania, ale w razie potrzeby mogą być umieszczane ręcznie. Przelotki umieszczane ręcznie nazywane są "wolnymi" przelotkami. Po uruchomieniu polecenia umieszczenia padu (Place " Pad) lub przelotki (Place " Via) kursor zmieni się na krzyżyk i nastąpi przejście do trybu umieszczania.

  1. Ustaw kursor, a następnie kliknij lub naciśnij Enter, aby umieścić pad/przejście.
  2. Kontynuuj umieszczanie kolejnych padów/przejść lub kliknij prawym przyciskiem myszy lub naciśnij Esc, aby wyjść z trybu umieszczania.
Pad/przełącznik przyjmie nazwę sieci, jeśli zostanie umieszczony nad obiektem, który jest już podłączony do sieci.

Podczas umieszczania naciśnij klawisz Alt, aby ograniczyć kierunek ruchu do osi poziomej lub pionowej, w zależności od początkowego kierunku ruchu.

Zazwyczaj przelotki nie są umieszczane ręcznie; są one umieszczane automatycznie jako część interaktywnego procesu trasowania. Więcej informacji można znaleźć w sekcji Via Placement during Interactive Routing.

Wolne pady na warstwie wielowarstwowej można zamienić na przelotki. Wolny pad to taki, który nie jest częścią nadrzędnego obiektu komponentu. Zmiana wolnych pól na przelotki może być przydatna podczas ręcznej konwersji zaimportowanych plików Gerber z powrotem do formatu PCB. Zaznacz wszystkie wolne pola, które chcesz przekonwertować w przestrzeni projektowej i wybierz polecenie Tools " Convert " Convert Selected Free Pads to Vias z menu głównego. Wolne pady zostaną przekonwertowane na przelotki o tym samym rozmiarze otworów. Najwyższa wartość znaleziona we wszystkich dostępnych parach rozmiarów XY dla podkładki (odpowiadająca rozmiarowi podkładki na różnych warstwach) zostanie użyta jako średnica przelotki.

Przelotki można również zamienić na wolne pady. Zmiana przelotek na wolne pady może być przydatna podczas importowania plików PADS-PCB i PADS 2000, w których przelotki są używane do łączenia z warstwami zasilania i uziemienia. Umożliwia to prawidłowe połączenie z wewnętrznymi płaszczyznami zasilania przy użyciu edytowalnych pól. Zaznacz wszystkie przelotki, które chcesz przekonwertować w przestrzeni projektowej i wybierz polecenie Tools " Convert " Convert Selected Vias to Free Pads z menu głównego. Przelotki zostaną przekonwertowane na wolne pady tego samego stylu (Simple, Top-Middle-Bottom lub Full Stack) i z tym samym rozmiarem otworu. Rozmiar średnicy przelotki jest używany do określania rozmiaru XY podkładki na odpowiednich warstwach. Kształt podkładki zostanie ustawiony na Round.

Edycja graficzna

Podkładki i przelotki nie mogą mieć modyfikowanych graficznie właściwości innych niż ich lokalizacja.

  • Aby przesunąć wolny pad, a także przesunąć połączone ścieżki, kliknij, przytrzymaj i przesuń pad. Połączone trasy pozostaną dołączone do podkładki podczas jej przesuwania. Podkładka nie zostanie przesunięta, jeśli należy do komponentu.
  • Aby przesunąć wolny pad bez przesuwania połączonych ścieżek w edytorze PCB lub biblioteki PCB, wybierz polecenie Edit " Move " Move, a następnie kliknij, przytrzymaj i przesuń pad.
  • Kliknięcie i przeciągnięcie prostokąta zaznaczenia wokół elementów nie spowoduje ich zaznaczenia, ponieważ są one obiektami podrzędnymi elementu. Aby zaznaczyć tylko klocki, przytrzymaj Ctrl podczas klikania i przeciągania okna zaznaczenia.
  • Jeśli przelotka jest przenoszona wraz z trasowaniem, aby utworzyć więcej miejsca na trasowanie lub komponent, bardziej efektywne może być przekierowanie trasy niż przeniesienie trasowania. Oprogramowanie zawiera funkcję o nazwie Loop Removal. Po włączeniu tej funkcji, trasa przebiega wzdłuż nowej ścieżki (zaczynając i kończąc gdzieś wzdłuż oryginalnej trasy); po kliknięciu prawym przyciskiem myszy w celu wyjścia z interaktywnego trybu trasowania, stara trasa (pętla) jest usuwana, w tym wszelkie zbędne przelotki.

Edycja niegraficzna za pomocą panelu właściwości

Ta metoda edycji wykorzystuje powiązany tryb panelu właściwości do modyfikowania właściwości obiektu Pad/Via.

Odciążenia termiczne padów i przelotek

Pole Thermal Relief w obszarze Pad Stack / Via Stack panelu Properties podsumowuje aktualnie zastosowaną konfigurację odciążenia termicznego. Na przykład, pole Relief, 15mil, 10mil, 4, 90 oznacza, że:

  • zastosowano połączenie odciążenia termicznego;
  • szczelina powietrzna ma szerokość 15 mil;
  • przewody termiczne mają szerokość 10 milicali;
  • przewody termiczne mają obrót o 90 stopni.

Gdy pole wyboru w polu Thermal Relief jest wyłączone, wieloboczne zabezpieczenia termiczne padów i przelotek są oparte na regułach, tj. zabezpieczenia te są definiowane przez odpowiednie reguły projektowe Polygon Connect Style. W przypadku poszczególnych padów konfigurację ulgi termicznej można dostosować, włączając powiązaną opcję Thermal Relief dla wymaganej warstwy. W takim przypadku zabezpieczenia termiczne są uważane za niestandardowe. Dowiedz się więcej o Definiowanie niestandardowych zabezpieczeń termicznych.

Rozszerzenia masek lutowniczych i wklejanych

Maska lutownicza jest tworzona automatycznie w każdym miejscu padu/przejścia na warstwie maski lutowniczej. Maska lutownicza jest definiowana w negatywie, tzn. umieszczone obiekty definiują otwory w warstwie maski lutowniczej. Maska wklejania jest tworzona automatycznie w każdym miejscu padu na warstwie maski wklejania. Kształt, który jest tworzony na warstwie maski, to kształt padu/przelotki, rozszerzony lub skurczony o wartość określoną przez reguły projektowe Rozszerzenie maski lutowniczej i Rozszerzenie maski wklejanej ustawione w edytorze PCB lub określone w panelu Właściwości.

Pady z wyświetloną maską lutowniczą.
Pady z wyświetloną maską lutowniczą.

Podczas edycji padu lub przelotki, ustawienia maski lutowniczej i rozszerzenia maski wklejania są widoczne odpowiednio w regionach Pad Stack i Solder Mask Expansion panelu Properties. Chociaż te ustawienia są dołączone, aby zapewnić zlokalizowaną kontrolę nad wymaganiami rozszerzenia padu/przejścia, zwykle nie będą one potrzebne. Ogólnie rzecz biorąc, łatwiej jest kontrolować wymagania dotyczące maski pasty i maski lutowniczej, definiując odpowiednie reguły projektowania w edytorze PCB. Korzystając z reguł projektowania, jedna reguła ma na celu ustawienie rozszerzenia dla wszystkich komponentów na płytce, a następnie, w razie potrzeby, można dodać inne reguły, które są ukierunkowane na określone sytuacje, takie jak wszystkie wystąpienia określonego typu footprintu używanego na płytce lub określonego pada na określonym komponencie itp.

  

Aby ustawić rozszerzenia maski w regułach projektu:

  1. Upewnij się, że opcja Rule Expansion jest wybrana jako Shape w regionie Pad Stack panelu Properties (dla padów) i/lub że opcja Rule jest wybrana w regionie Solder Mask Expansion panelu Properties (dla przelotek).

  2. W edytorze PCB wybierz Design " Rules z menu głównego i sprawdź reguły projektowe kategorii Mask w oknie dialogowym PCB Rules and Constraints Editor. Reguły te będą przestrzegane, gdy footprint zostanie umieszczony na płytce drukowanej.

Aby zastąpić reguły projektowania rozszerzeń i określić rozszerzenie maski jako atrybut padu/przelotki, wybierz Manual Expansion jako Shape w Pad Stack regionie Properties panelu (dla padów) i/lub Manual w Solder Mask Expansion regionie Properties panelu (dla przelotek) i wpisz wymagane wartości.

Warstwa maski pasty dla padów z otworami przelotowymi jest obsługiwana w dokumentach Draftsman i wydrukach Gerber, Gerber X2, ODB++, IPC-2581 i PCB Print.
W przypadku padów można również ręcznie wybrać ze standardowego zestawu wstępnie zdefiniowanych kształtów masek lub utworzyć własny niestandardowy kształt - dowiedz się więcej.

Namiotowanie padów i przelotek

Częściowe i całkowite namiotowanie padów i przelotek można osiągnąć poprzez zdefiniowanie odpowiedniej wartości dla rozszerzenia maski lutowniczej. To ograniczenie ekspansji może być zdefiniowane indywidualnie dla każdego obiektu w panelu Properties lub poprzez zdefiniowanie odpowiednich reguł projektowych ekspansji maski lutowniczej. Ustawiając wartość rozszerzenia na odpowiednią wartość, można osiągnąć następujące cele:

  • Aby częściowo osłonić pad/przejście - obejmując tylko obszar gruntu, ustaw wartość rozszerzenia na wartość ujemną, która zamknie maskę aż do otworu pada/przejścia.
  • Aby całkowicie objąć pad/przełącznik - obejmując teren i otwór, ustaw wartość rozszerzenia na wartość ujemną równą lub większą niż promień padu/przełącznika.
  • Aby objąć wszystkie pady/przelotki na pojedynczej warstwie, ustaw odpowiednią wartość rozszerzenia i upewnij się, że zakres (pełne zapytanie) reguły rozszerzenia maski lutowniczej obejmuje wszystkie pady/przelotki na wymaganej warstwie.
  • Aby całkowicie objąć wszystkie pady/via w projekcie, w którym zdefiniowane są różne rozmiary przelotek, należy ustawić rozszerzenie na wartość ujemną równą lub większą niż największy promień pada/via. Podczas namiotowania pojedynczego pada/przelotki dostępne są opcje podążania za rozszerzeniem zdefiniowanym w odpowiedniej regule projektu lub zastąpienia reguły i zastosowania określonego rozszerzenia bezpośrednio do danego pada/przelotki.

Punkty testowe

Powiązana strona: Przypisywanie punktów testowych na płytce

Oprogramowanie zapewnia pełną obsługę punktów testowych, umożliwiając określenie padów (przelotowych lub SMD) i przelotek do wykorzystania jako lokalizacje punktów testowych w produkcji i/lub testowaniu montażu. Pad/przelotka jest nominowana do użycia jako punkt testowy poprzez ustawienie odpowiednich właściwości punktu testowego - czy powinien to być punkt testowy produkcji czy montażu oraz po której stronie płytki powinien być użyty jako punkt testowy. Właściwości te można znaleźć w regionie Testpoint w panelu Properties .

Aby usprawnić proces i zmniejszyć potrzebę ręcznego ustawiania właściwości punktu testowego, oprogramowanie zapewnia metodę automatycznego przypisywania punktów testowych w oparciu o zdefiniowane reguły projektowe i przy użyciu Testpoint Manager (Tools " Testpoint Manager). W każdym przypadku to automatyczne przypisanie ustawia odpowiednie właściwości punktu testowego dla pada/przejścia.

Specyfika padów

Desygnatory padów

Każdy pad powinien być oznaczony desygnatorem (zwykle reprezentującym numer pinu komponentu) o długości do 20 znaków alfanumerycznych. Desygnatory padów będą automatycznie zwiększane o jeden podczas umieszczania, jeśli początkowy pad ma desygnator kończący się znakiem numerycznym. Desygnator pierwszego pada należy zmienić przed umieszczeniem w panelu Properties .

Aby uzyskać przyrosty alfa, np. 1A, 1B, lub przyrosty numeryczne inne niż 1, użyj okna dialogowego Setup Paste Array dostępnego po naciśnięciu przycisku Paste Array w oknie dialogowym Paste Special (Edit " Paste Special).

Funkcja Paste Array

Ustawiając desygnator pada przed skopiowaniem go do schowka, można użyć okna dialogowego Setup Paste Array do automatycznego zastosowania sekwencji desygnacji podczas umieszczania pada. Za pomocą pola Text Increment w oknie dialogowym Setup Paste Array można umieścić następujące sekwencje oznaczeń padów:

  • Numeryczne (1, 3, 5)
  • Alfabetyczne (A, B, C)
  • Kombinacja znaków alfanumerycznych (A1 A2, 1A 1B, A1 B1 lub 1A 2A itd.)

Aby inkrementować numerycznie, ustaw pole Text Increment na wartość, o którą chcesz inkrementować. Aby inkrementować alfabetycznie, ustaw pole Text Increment na literę alfabetu, która reprezentuje liczbę liter, które chcesz pominąć. Na przykład, jeśli początkowy pad ma desygnator 1A, ustaw pole na A, (pierwsza litera alfabetu), aby zwiększyć desygnatory o 1. Jeśli ustawisz pole na C (trzecia litera alfabetu), desygnatory staną się 1A, 1D (trzy litery po A), 1G itd.

Połączenia zworek

Połączenia zworek definiują połączenia elektryczne między polami komponentów, które nie są fizycznie poprowadzone z prymitywami na płytce drukowanej. Są one szczególnie przydatne na płytkach jednowarstwowych, gdzie przewód jest używany do przeskakiwania ścieżek na jednej warstwie fizycznej.

Pady w komponencie mogą być oznaczone wartością Jumper z poziomu panelu Properties. Pady, które dzielą tę samą zworkę i sieć elektryczną, informują system, że istnieje między nimi uzasadnione, choć fizycznie niepołączone połączenie.

Połączenia zworek są wyświetlane jako zakrzywione linie połączeń w edytorze PCB. Narzędzie do sprawdzania reguł projektu nie zgłasza połączeń zworek jako nieroutowanych sieci.

Specyfika przelotek

Definiowanie właściwości przelotek

Podczas gdy wymagania dotyczące rozpiętości warstw (płaszczyzny Z) dla każdego typu przelotki są zdefiniowane na zakładce Typy przelotek w Menedżerze stosu warstw, właściwości rozmiaru przelotki są definiowane przez:

  • ręczną edycję umieszczonej przelotki w panelu właściwości , lub

  • domyślne prymitywy PCB, gdy przelotka jest umieszczana ręcznie (Place " Via), lub

  • reguła projektowa Routing Via Style, jeśli przelotka jest umieszczana podczas routingu interaktywnego, ActiveRouting lub automatycznego routingu.

Konfigurowanie reguły projektowej Routing Via Style

Strona główna: Definiowanie, określanie zakresu i zarządzanie regułami projektowymi PCB

Przelotki, które są umieszczane podczas routingu interaktywnego, ActiveRouting lub automatycznego routingu, mają swoje właściwości rozmiaru kontrolowane przez odpowiednią regułę projektową Routing Via Style. Aby pomóc w ukierunkowaniu przelotek w regule projektowej, istnieje zestaw słów kluczowych zapytań związanych z przelotkami, których można użyć w zakresie reguły (Where the Object Matches); są one szczegółowo opisane poniżej.

Po wykonaniu zmiany warstwy podczas wyznaczania trasy, oprogramowanie sprawdza warstwę początkową i końcową dla tej zmiany warstwy i wybiera dozwolony typ przelotki z Menedżera stosu warstw . Następnie identyfikuje regułę projektową Routing Via Style o najwyższym priorytecie i stosuje ustawienia rozmiaru przelotki z sekcji Constraints tej reguły do przelotki, która ma zostać umieszczona.

Na przykład, możesz mieć zestaw DRAM_DATA sieci, które wymagają µVias dla TopLayer - do - S2 przejścia warstwowego i S2 - do - S3 przejścia warstwowego i wywierconego otworu przelotowego dla wszystkich innych przejść warstwowych (które również różnią się od przelotek wymaganych przez inne sieci). Można sobie z tym poradzić, tworząc dwie reguły projektowe w stylu Routing Via Style, aby skierować te DRAM_DATA sieci. Przykład odpowiedniej reguły projektowej µVia pokazano poniżej, najedź kursorem na obraz, aby wyświetlić regułę projektową przelotki.

Reguły projektowe mogą być ograniczone do określonych typów przelotek.
Reguły projektowe mogą być ograniczone do określonych typów przelotek.

Gdy przelotka jest umieszczona w wolnej przestrzeni, nie jest możliwe, aby oprogramowanie zastosowało regułę projektową stylu routingu podczas umieszczania. W takiej sytuacji zostanie umieszczona domyślna przelotka.

Słowa kluczowe zapytań

Aby uprościć proces określania zakresu reguł projektowych stylu routingu przelotek, dostępne są następujące słowa kluczowe zapytań związane z przelotkami:

Via Type Query Zwraca
IsVia Wszystkie obiekty przelotek, niezależnie od typu przelotki.
IsThruVia Wszystkie przelotki, które rozciągają się od górnej do dolnej warstwy.
IsBlindVia Wszystkie przelotki, które zaczynają się na warstwie powierzchniowej i kończą na warstwie wewnętrznej, które nie są µVia.
IsBuriedVia Wszystkie przelotki, które zaczynają się na warstwie wewnętrznej i kończą na innej warstwie wewnętrznej, które nie są µVia.
IsMicroVia Wszystkie przelotki, które mają włączoną opcję µVia i łączą sąsiadujące warstwy.
IsSkipVia Wszystkie przelotki, które mają włączoną opcję µVia i obejmują 2 warstwy.

Użyj funkcji Mask w Query Helper, aby znaleźć dostępne słowa kluczowe związane z przelotkami. Naciśnij F1, gdy słowo kluczowe zapytania jest wybrane na liście, aby uzyskać pomoc dotyczącą tego słowa kluczowego.

Umieszczanie przelotek podczas routingu interaktywnego

Podczas zmiany warstw podczas routingu interaktywnego, oprogramowanie automatycznie wstawi przelotkę. Wybrana przelotka zależy od następujących czynników:

  • Dostępne typy przelotek dla warstw objętych zmianą warstwy.
  • Odpowiednia reguła projektu Routing Via Style dla typu przelotki wybranego dla tej zmiany warstwy.

Aby zmienić warstwy podczas interaktywnego routingu:

  • Naciśnij przycisk * na klawiaturze numerycznej, aby przejść do następnej warstwy sygnału.
  • Użyj kombinacji klawiszy Ctrl+Shift+WheelRoll, aby przechodzić między warstwami w górę lub w dół.

Układanie µVias podczas zmiany warstwy z L1 na L4. W trybie Interactive Routing w panelu Properties wyświetlany jest typ (y) przelotki, która zostanie umieszczona; naciśnij 6, aby przełączać się między możliwymi stosami przelotek; naciśnij 8, aby wyświetlić listę możliwych stosów przelotek.

Kontrolowanie przelotki umieszczonej podczas interaktywnego routingu

  • Podczas zmiany warstw routingu oprogramowanie automatycznie wybiera najbardziej odpowiedni typ przelotki dla danego zakresu warstw.

  • Jeśli istnieje wiele typów/kombinacji przelotek (stosów przelotek), które mogą być użyte - naciśnij klawisz skrótu 6, aby interaktywnie przeglądać wszystkie stosy przelotek dostępne dla danej zmiany warstwy, naciśnij klawisz skrótu 8, aby wyświetlić listę. Stosy przelotek są prezentowane w kolejności: użyj µVia(s), użyj Skip µVia, użyj Blind via, użyj Thruhole via. Stosy przelotek można umieszczać, jeśli zmiana warstwy jest większa niż jedna warstwa i zdefiniowane są odpowiednie typy przelotek. Proponowane typy przelotek są wyszczególnione na pasku stanu i na wyświetlaczu Heads Up, na przykład [µVia 1:2, µVia 2:3, µVia 3:4], jak pokazano na powyższym obrazku.

  • Ostatnio używany stos przelotek jest zachowywany jako domyślny dla następnej sieci, którą trasujesz. Domyślny stos przelotek jest zachowywany tylko dla bieżącej sesji edycji.

  • Właściwości rozmiaru przelotki są określone przez odpowiednią regułę projektową Routing Via Style, strategie definiowania odpowiedniej reguły projektowej Routing Via Style zostały omówione powyżej.

  • Aby interaktywnie zmienić rozmiar przelotki podczas zmiany warstwy, naciśnij skrót 4. Spowoduje to przejście przez tryby rozmiaru przelotki: Rule Minimum; Rule Preferred; Rule Maximum; User Choice; z bieżącym trybem rozmiaru przelotki wyświetlanym na wyświetlaczu Heads Up i pasku stanu (jak pokazano na powyższym obrazku). Jeśli wybrano opcję User Choice, naciśnij Shift+V, aby otworzyć okno dialogowe Choose Via Sizes i wybrać preferowany rozmiar przelotki. Lista dostępnych rozmiarów przelotek wyświetlana w oknie dialogowym jest pobierana z listy przelotek już użytych w projekcie, sprawdź je w trybie Pad and Via Templates panelu PCB.

    Jeśli tryb Template preferred jest używany w odpowiedniej regule projektowej Routing Via Style, użycie skrótu 4 spowoduje cykliczne przełączanie włączonych szablonów przelotek.

  • Widok z boku proponowanych typów przelotek jest wyświetlany w panelu Properties, jak pokazano powyżej.

  • Aby umieścić przelotkę i kontynuować trasowanie na tej samej warstwie, naciśnij skrót 2.

  • Aby umieścić przelotkę i zawiesić routing tego połączenia, naciśnij skrót / na klawiaturze numerycznej.

  • Jeśli trasowana sieć ma łączyć się z wewnętrzną płaszczyzną zasilania, naciśnij klawisz / (na klawiaturze numerycznej), aby umieścić przelotkę łączącą się z odpowiednią płaszczyzną zasilania. Będzie to działać we wszystkich trybach umieszczania ścieżek z wyjątkiem trybu dowolnego kąta.

  • Naciśnij Shift+F1 podczas wyznaczania trasy, aby wyświetlić menu wszystkich skrótów klawiszowych.

Praca z przelotkami ułożonymi w stos

  • Z przelotkami ułożonymi w stos, które tworzą ciągłe połączenie, można pracować tak, jakby były pojedynczą przelotką, kliknij i przeciągnij na stosie, aby przesunąć je wszystkie wraz z dołączonym trasowaniem.

  • Kliknij raz, aby wybrać najwyższą przelotkę w stosie. Jeśli mysz nie zostanie przesunięta, kolejne pojedyncze kliknięcia wybiorą kolejno każdą z pozostałych przelotek w stosie.

    Jeśli opcja Display popup selection dialog jest włączona na stronie PCB Editor - General okna dialogowego Preferences, kliknięcie stosu przelotek spowoduje otwarcie okna wyboru, z którego można wybrać żądaną przelotkę.

  • Ctrl+Kliknij i przeciągnij, aby przenieść tylko wybrane przelotki wraz z dołączonym do nich trasowaniem.

  • Aby wybrać wszystkie przelotki w stosie, kliknij raz, aby wybrać jedną, a następnie naciśnij Tab, aby rozszerzyć ten wybór i uwzględnić wszystkie przelotki w tym stosie.

Konfigurowanie wyświetlania przelotek

Dostępnych jest wiele funkcji wyświetlania ułatwiających pracę z przelotkami.

Kolory przelotek

Kolory przelotek są konfigurowane w panelu konfiguracji widoku . Miedziany pierścień przelotki jest wyświetlany w bieżącym ustawieniu Multi-Layer w sekcji Layers . Kolor otworu przelotki jest wyświetlany w ustawieniu Via Holes w sekcji System Colors . Można również wyłączyć wyświetlanie otworów, przełączając dla żądanego ustawienia (ustawień).

Na pierwszym obrazku pokazana jest przelotka z otworem przelotowym. Przelotka na drugim obrazku to ślepa przelotka; otwór jest pokazany w kolorach warstwy początkowej i końcowej.
Na pierwszym obrazku pokazana jest przelotka z otworem przelotowym. Przelotka na drugim obrazku to ślepa przelotka; otwór jest pokazany w kolorach warstwy początkowej i końcowej.

Przelotki i maska lutownicza

Domyślna prezentacja warstw w edytorze PCB polega na tym, że Multi-Layer jest zawsze wyświetlana jako najwyższa warstwa. Może to utrudnić dokładne wyświetlenie zawartości warstw maski lutowniczej, zwłaszcza gdy pad lub przelotka wykorzystuje ujemne rozszerzenie maski, ponieważ zawartość warstwy maski lutowniczej zniknie pod obiektem wielowarstwowym. Można to zmienić, zmieniając kolejność rysowania warstw na stronie PCB Editor - Display w oknie dialogowym Preferences. Ustaw bieżącą warstwę, która ma być rysowana jako najwyższa warstwa.

Zmieniając kolejność rysowania warstw, aby wyświetlić bieżącą warstwę na wierzchu, gdy górny lut jest bieżącą warstwą, otwory maski są dokładnie przedstawione, jak pokazano na poniższym obrazku. Zielone strzałki pokazują rozmiar otworu maski lutowniczej dla przelotki po lewej stronie, pad, w którym otwór maski jest zwężony w środku i pad, w którym otwór jest rozszerzony po prawej stronie.

Skonfiguruj ustawienia wyświetlania, aby móc sprawdzać otwory maski lutowniczej.
Skonfiguruj ustawienia wyświetlania, aby móc sprawdzać otwory maski lutowniczej.

Wyświetlanie ułożonych przelotek

Jeśli występują ułożone przelotki, wyświetlane numery to początkowa i końcowa warstwa wszystkich przelotek w stosie. Najedź kursorem na poniższy obraz, aby wyświetlić przelotki w 3D, po prawej stronie obrazu znajduje się stos trzech przelotek.

Rozpięte warstwy mogą być wyświetlane w przelotkach. Najedź kursorem, aby wyświetlić przelotki w 3D.Rozpięte warstwy mogą być wyświetlane w przelotkach. Najedź kursorem, aby wyświetlić przelotki w 3D.

Inne ustawienia wyświetlania przelotek

Aby wyświetlić nazwę sieci przelotek i numery warstw w rozpiętości przelotek, włącz odpowiednio opcje Via Nets i Via Span w regionie Additional Options na karcie View Options w panelu View Configuration.

Przeglądanie padów i otworów przelotowych

W trybie Hole Size Editor panelu PCB, jego trzy główne regiony zmieniają się w celu odzwierciedlenia (w kolejności od góry):

  • Ogólne filtrowanie typów otworów i ich statusu, z podsekcją dla par wierceń warstw aktualnie zdefiniowanych dla płytki.
  • Unikalne otwory ułożone w grupy według rozmiaru i kształtu.
  • Poszczególne Pads/Vias, które tworzą każdą grupę obiektów otworów.

Sekcje panelu pokazują skumulowane filtrowanie zastosowane do typów, stylów i stanu otworów.
Sekcje panelu pokazują skumulowane filtrowanie zastosowane do typów, stylów i stanu otworów.

Grupy otworów można zbiorczo edytować w regionie Unikalne otwory panelu, wprowadzając wartości w odpowiedniej komórce kolumny. Można wprowadzić wartość liczbową, aby zmienić bieżący rozmiar otworu dla padów i przelotek w kolumnie Hole Size .

Edytowanie rozmiaru otworu dla wybranej grupy sześciu pasujących stylów otworów.
Edytowanie rozmiaru otworu dla wybranej grupy sześciu pasujących stylów otworów.

Można również zmienić odpowiednie wpisy Hole Length, Hole Type i Plated dla otworów, jeśli ma to zastosowanie.

Zmiana typu otworu dla wybranej grupy sześciu pasujących stylów otworów.
Zmiana typu otworu dla wybranej grupy sześciu pasujących stylów otworów.

Poszczególne obiekty pad/via należące do wybranej grupy otworów są wymienione w dolnej sekcji Pad/Via panelu PCB. Kliknij prawym przyciskiem myszy obiekt na liście, a następnie wybierz Properties (lub kliknij dwukrotnie wpis bezpośrednio), aby otworzyć powiązany tryb panelu Properties dla tego prymitywu, w którym można przeglądać i edytować jego właściwości.

Aby zaktualizować panel PCB w trybie Hole Size Editor z bieżącymi danymi symbolu wiercenia z PCB, kliknij prawym przyciskiem myszy w obszarze panelu w tym trybie i wybierz polecenie Refresh.

Dane symbolu wiercenia są aktualizowane automatycznie podczas zapisywania dokumentu PCB i dla wszystkich wyjść, które zawierają te dane.

Dane symboli wierceń nie są automatycznie aktualizowane w panelu PCB w celu zapewnienia lepszej wydajności. Możliwość ręcznej aktualizacji danych symboli wierceń jest dostępna, gdy opcja PCB.LiveDrillSymbols jest wyłączona w oknie dialogowym Advanced Settings.

Obsługa wiercenia wstecznego

Tryb Hole Size Editor panelu PCB może być również używany do sprawdzania padów i przelotek, które są przeznaczone do wiercenia wstecznego. Pary warstw wierconych wstecznie są wyświetlane na liście Layer Pairs oznaczonej przez dodanie tekstu [BD].

Po wybraniu rozmiaru otworu wiercenia wstecznego, obiekty mają swój Rodzaj wyświetlany jako Backdrill. Możliwość ta pozwala na szybkie zlokalizowanie i sprawdzenie otworów wierconych wstecz. Należy pamiętać, że ustawień wiercenia wstecznego nie można edytować w panelu.

Raport wiercenia wstecznego

Aby wygenerować raport wszystkich zdarzeń wiercenia wstecznego, kliknij prawym przyciskiem myszy na liście Unikalne otwory, a następnie wybierz Raport wiercenia wstecznego z menu kontekstowego.

Raport zawiera szczegóły każdego zdarzenia wiercenia wstecznego, w tym lokalizację, rozmiar i głębokość wiercenia.

Aby dowiedzieć się więcej o wierceniu wstecznym, zobacz Wiercenie z kontrolowaną głębokością lub wiercenie wsteczne.

Obsługa otworów przeciwległych

Tryb Hole Size Editor panelu PCB może być również używany do sprawdzania padów z włączonymi funkcjami otworów przeciwległych. Gdy projekt PCB ma obiekty padów z włączonymi funkcjami przeciwotworów (przeciwotworów/zagłębień) dla jednej lub obu stron, powiązane grupy Counterholes Top i/lub Counterholes Bottom są wyświetlane na liście Layer Pairs. Kolumny Counterhole Depth i Counterhole Angle mogą być wyświetlane w obszarze Unique Holes panelu. Należy pamiętać, że ustawień otworów przeciwległych nie można edytować w panelu.

Informacje o otworach przeciwległych w projekcie są wyświetlane w trybie Hole Size Editor panelu PCB.
Informacje o otworach przeciwległych w projekcie są wyświetlane w trybie Hole Size Editor panelu PCB.

AI-LocalizedTłumaczenie SI
Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz tekst/obraz i naciśnij Ctrl + Enter aby wysłać nam wiadomość.
Dostępność funkcji

Dostępne dla Ciebie funkcje zależą od tego, z którego rozwiązania Altium korzystasz – Altium Develop, edycji Altium Agile (Agile Teams lub Agile Enterprise) lub Altium Designer (z aktywną subskrypcją).

Jeśli nie widzisz omawianej funkcji w swoim oprogramowaniu, skontaktuj się z działem sprzedaży Altium , aby dowiedzieć się więcej.

Starsza dokumentacja

Dokumentacja Altium Designer nie jest już wersjonowana. Jeśli potrzebujesz dostępu do dokumentacji dla starszych wersji Altium Designer, odwiedź sekcję Starsza dokumentacja na stronie Inne instalatory.

Content