Praca z obiektami tekstowymi

Obiekt Text umieszcza jednowierszowy ciąg znaków lub wielowierszową ramkę tekstową na wybranej warstwie w różnych stylach i formatach wyświetlania, w tym w popularnych standardach kodów kreskowych oraz kodów QR. Może to być tekst zdefiniowany przez użytkownika albo specjalny typ ciągu, nazywany ciągiem specjalnym, który może służyć do wyświetlania informacji o płytce lub systemie albo wartości parametrów użytkownika na płytce. Ramka tekstowa to prostokątny obszar o zmiennym rozmiarze, który może zawierać wiele wierszy tekstu i automatycznie zawijać oraz przycinać tekst, aby utrzymać go w granicach ramki.

Umieszczone obiekty Text

Obiekty Text są dostępne do wstawiania zarówno w edytorze PCB, jak i w edytorze footprintów PCB, poprzez wybranie z menu głównego polecenia Place » String lub Place » Text Frame. Po uruchomieniu polecenia wstawiania ciągu kursor zmieni się w krzyżyk i przejdziesz do trybu umieszczania tekstu. Obiekt tekstowy pojawi się „pływając” przy kursorze:

1. Ustaw kursor, a następnie kliknij lub naciśnij Enter, aby umieścić obiekt Text.
2. Kontynuuj umieszczanie kolejnych obiektów Text albo kliknij prawym przyciskiem myszy lub naciśnij Esc, aby wyjść z trybu umieszczania.

Dodatkowe działania, które można wykonać podczas umieszczania:

• Naciśnij Spacebar, aby obrócić obiekt Text przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, lub Shift+Spacebar, aby obrócić zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Obrót jest zgodny z wartością Rotation Step zdefiniowaną na stronie  PCB Editor – General page w oknie dialogowym Preferences.
• Naciśnij klawisze X lub Y, aby odbić lustrzanie obiekt Text względem osi X lub osi Y.
• Naciśnij klawisz L, aby przerzucić obiekt Text na drugą stronę płytki.
• Naciśnij klawisze + i - (na klawiaturze numerycznej), aby przechodzić do przodu i do tyłu przez wszystkie widoczne warstwy w projekcie i szybko zmienić warstwę umieszczania.

Graficzna metoda edycji pozwala wybrać umieszczony obiekt Text bezpośrednio w obszarze projektu i zmienić jego położenie, obrót, orientację oraz rozmiar.

Gdy obiekt Text jest zaznaczony, dostępne są następujące uchwyty edycji:

Zaznaczony Text

• Kliknij i przeciągnij B, aby obrócić obiekt Text wokół jego punktu odniesienia A (oznaczonego małym x).
• Kliknij i przeciągnij C, aby zmienić rozmiar obwiedni obiektu Text jednocześnie w pionie i poziomie.
• Kliknij i przeciągnij D, aby zmienić rozmiar obwiedni obiektu Text osobno w pionie i w poziomie.
• Kliknij w dowolnym miejscu obiektu Text z dala od uchwytów edycji i przeciągnij, aby zmienić jego położenie. Podczas przeciągania komentarz można obracać lub odbijać lustrzanie:
  • Naciśnij Spacebar, aby obrócić obiekt Text przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, lub Shift+Spacebar, aby obrócić zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Obrót jest zgodny z wartością Rotation Step zdefiniowaną na stronie PCB Editor – General page w oknie dialogowym Preferences.
  • Naciśnij klawisze X lub Y, aby odbić lustrzanie obiekt Text względem osi X lub osi Y.

Ciągi specjalne

Chociaż obiekty Text mogą służyć do umieszczania tekstu zdefiniowanego przez użytkownika na bieżącej warstwie PCB, nie jest to only jedyny rodzaj tekstu, jaki można umieścić. Aby ułatwić tworzenie dokumentacji, stosuje się koncepcję special strings. Działają one jako symbole zastępcze dla informacji projektowych, systemowych lub projektowych, które mają zostać wyświetlone na PCB w momencie generowania wyjść.

 
Przykłady ciągów specjalnych dotyczących projektu, systemu i parametrów projektu pokazane jako ciągi źródłowe (pierwszy obraz) oraz po konwersji (drugi obraz).

Ciągi specjalne dostępne w dokumencie PCB pochodzą z kilku źródeł:

• Domyślny zestaw predefiniowanych ciągów specjalnych jest dostarczany do użycia w nowych dokumentach PCB.
• Niestandardowe ciągi specjalne można dodać, definiując dodatkowe parametry na poziomie projektu (parametry te definiuje się na karcie Parameters tab w oknie dialogowym Project Options) oraz na poziomie wariantu (parametry te definiuje się w oknie dialogowym Edit Project Variant dialog lub w panelu Properties w trybie Variant w Variant Manager).
• Parametry użytkownika dodane do komponentów w obszarze schematu są przenoszone przez ECO, aby stały się dostępne dla komponentów PCB. Jeśli ciąg specjalny odwołujący się do parametru komponentu zostanie dodany do footprintu PCB na poziomie biblioteki źródłowej, ten ciąg zostanie zinterpretowany na docelowej warstwie mechanicznej lub warstwie nadruku (overlay) podczas umieszczania komponentu PCB.

Uwagi dotyczące używania ciągów specjalnych

• Ciąg specjalny jest oznaczany przez to, że zaczyna się od znaku . (kropki) (np. .Layer_Name, .Net_Count itd.).  Jeśli ciąg zaczyna się od „.”, cały ciąg jest traktowany jako „specjalny”. Ta składnia jest również używana przy odwoływaniu się do parametru użytkownika — nazwa parametru jest poprzedzona znakiem „.” (kropki).
• Aby umieścić więcej niż jeden ciąg specjalny w tekście PCB, ujmij każdy ciąg specjalny w apostrofy ( ' ); na przykład: '.Pcb_File_Name_No_Path' '.Print_Date'.
• Możesz także używać tekstu, spacji i znaków specjalnych pomiędzy łączonymi ciągami specjalnymi, na przykład: FileName= '.Pcb_File_Name_No_Path' : PrintDate = '.Print_Date'.
• Spacje i znaki specjalne mogą być również używane w nazwach parametrów Project i Variant.

• Wartości niektórych ciągów specjalnych można zobaczyć dopiero podczas generowania odpowiedniego wyjścia, w tym .Legend, .Plot_File_Name i .Printout_Name. Większość ciągów specjalnych można wyświetlać na ekranie.

  Podczas generowania dokumentacji dla projektu PCB i wydawania jej do Workspace potrzebny jest sposób wskazania, którego Item i Revision dotyczy dokumentacja, a także konfiguracji projektu użytej w wydaniu oraz ewentualnego wariantu sterującego. Dostępny jest zestaw ciągów specjalnych do zarządzania tym, w tym .PCBConfigurationName, .ItemAndRevision i .VariantName. Te ciągi specjalne nie są interpretowane aż do momentu wygenerowania wyjścia (chyba że przeglądasz PCB w 3D, co samo w sobie jest traktowane jako wyjście). Informacje dostarczane przez użycie tych ciągów można zobaczyć na wygenerowanych wyjściach w tym w plikach Gerber/ODB++, wydrukach Final Artwork, wydrukach PCB, wydrukach PCB 3D, PCB 3D Video oraz rysunkach montażowych.
• Ciągi specjalne są automatycznie konwertowane do wyświetlania na ekranie. Jeśli ciągu nie da się skonwertować, zostanie wyświetlona albo wartość wpisanego ciągu, albo komunikat. Na przykład, jeśli projekt nie jest objęty kontrolą wersji i na PCB zostanie umieszczony ciąg specjalny .VersionControl_RevNumber, zostanie wyświetlony komunikat Not in Version Control.

• Aby ułatwić identyfikację ciągów specjalnych, panel View Configuration panel zawiera opcję Special Strings. Gdy opcja jest włączona, wszystkie umieszczone obiekty tekstowe utworzone z przekonwertowanych ciągów specjalnych będą miały nałożoną (etykietowaną) nazwę nieprzekonwertowanego ciągu specjalnego.

  

Umieszczanie ciągu specjalnego

Aby użyć ciągu specjalnego na PCB, wstaw obiekt Text, a następnie wybierz jedną z nazw ciągów specjalnych z listy rozwijanej pola Text (tryb String) lub z listy rozwijanej  (tryb Frame) w Properties panelu.

Dostęp do ciągów specjalnych dla umieszczonego obiektu typu string.

Poniżej znajdują się predefiniowane, systemowe ciągi specjalne dostępne do użycia w dokumencie PCB:

• .Application_BuildNumber – wersja oprogramowania, w której PCB jest aktualnie załadowane. Podczas generowania wyjścia Gerber użyj tego ciągu, aby zapisać build oprogramowania, w którym utworzono projekt.
• .Arc_Count – liczba łuków na PCB.
• .BlindVia_Count – liczba przelotek ślepych (blind vias) na PCB.
• .Board_Height – pionowy rozmiar płytki PCB.
• .Board_Width – poziomy rozmiar płytki PCB. 
• .BuriedVia_Count – liczba przelotek zagrzebanych (buried vias) na PCB.
• .Comment – ciąg komentarza dla komponentu (umieszczany na dowolnej warstwie w edytorze biblioteki jako część footprintu komponentu).
• .Component_Count – liczba komponentów na PCB.
• .ComponentMixed_Count – liczba komponentów z mieszanymi padami na PCB.
• .ComponentSMD_Count – liczba komponentów z padami SMD na PCB.
• .ComponentThru_Count – liczba komponentów z padami przewlekanymi (thru-hole) na PCB.
• .ComputerName– nazwa komputera, na którym oprogramowanie jest zainstalowane i uruchomione.
• .CopperInner_Weight_Max – maksymalna grubość miedzi na warstwach wewnętrznych.
• .CopperOuter_Weight_Max – maksymalna grubość miedzi na warstwach zewnętrznych.
• .Designator – ciąg oznaczenia (designator) dla komponentu (umieszczany na dowolnej warstwie w edytorze biblioteki jako część footprintu komponentu).
• .Fill_Count – liczba wypełnień (fills) na PCB.
• .Hole_Count – liczba otworów wierconych na PCB.
• .Hole_Size_Min – minimalna średnica otworu na PCB.
• .Hole_Size_Num – liczba unikalnych średnic otworów na PCB.
• .Item – element (Item), którego dotyczą wygenerowane dane (np. D-810-2000). Dane zostaną użyte do zbudowania tego elementu.
• .ItemAndRevision – element oraz konkretna rewizja tego elementu (Item), których dotyczą wygenerowane dane, w formacie <Item ID>-<Revision ID> (np. D-810-2000-01.A.1). Dane zostaną użyte do zbudowania tej konkretnej rewizji danego elementu.
• .ItemRevision – konkretna rewizja elementu (Item), której dotyczą wygenerowane dane (np. 01.A.1). Dane są przechowywane w tej rewizji elementu (Item Revision) na serwerze docelowym.
• .ItemRevisionBase – część Base Level schematu nazewnictwa rewizji elementu (Item Revision) (np. 1).
• .ItemRevisionLevel1 – część Level 1 schematu nazewnictwa rewizji elementu (Item Revision) (np. A).
• .ItemRevisionLevel1AndBase – części Level 1 oraz Base Level schematu nazewnictwa rewizji elementu (Item Revision) (np. A.1).
• .ItemRevisionLevel2 – część Level 2 schematu nazewnictwa rewizji elementu (Item Revision) (np. 01).
• .ItemRevisionLevel2AndLevel1 – części Level 2 oraz Level 1 schematu nazewnictwa rewizji elementu (Item Revision) (np. 01.A).

• .Layer_Count – liczba warstw miedzi na PCB.
• .Layer_Name – nazwa warstwy, na której umieszczony jest ciąg.
• .Legend – legenda symboli dla mechanicznych wydruków wierceń. Ten ciąg jest poprawny tylko wtedy, gdy zostanie umieszczony na warstwie Drill Drawing. Uwaga: to funkcja starszego typu; aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje o wierceniach, umieść obiekt Drill Table.
• .MicroVia_Count – liczba mikrootworów (microvias) na PCB.
• .ModifiedDate – znacznik daty modyfikacji PCB; uzupełniany automatycznie. Przykład: 23/09/2015.
• .ModifiedTime – znacznik czasu modyfikacji PCB; uzupełniany automatycznie.
• .Net_Count – łączna liczba różnych sieci (nets) na PCB.
• .Net_Names_On_Layer – nazwy wszystkich sieci na określonej warstwie. Ten ciąg jest poprawny tylko wtedy, gdy zostanie umieszczony na wewnętrznej warstwie plane.
• .Pad_Count – liczba padów na PCB.
• .PadSMD_Count – liczba padów SMD na PCB.
• .PadThru_Count – liczba padów przewlekanych (thru-hole) na PCB.
• .Pattern – nazwy footprintów komponentów użytych na PCB.
• .Pcb_File_Name – ścieżka i nazwa pliku dokumentu PCB.
• .Pcb_File_Name_No_Path – nazwa pliku dokumentu PCB.
• .PCBConfigurationName – wyświetla nazwę zestawu danych, z którego wygenerowano wynik, zgodnie z definicją w Project Releaser. Zwróć uwagę, że nazw domyślnych konfiguracji Source, Fabrication i Assembly nie można edytować (na przykład wynik Fabrication wyświetli Fabrication dla .PCBConfigurationName). Zdefiniowane przez użytkownika konfiguracje Custom będą wyświetlać nazwę zdefiniowaną przez użytkownika, gdy użyty zostanie ten specjalny ciąg (pokaż obraz).
• .Plot_File_Name – dla wygenerowanego wyjścia Gerber ten ciąg identyfikuje nazwę pliku wykresu Gerber. Dla wydruku identyfikuje warstwę przedstawioną w wyniku. Dla wyjścia ODB++ identyfikuje nazwę folderu nadrzędnego, w którym przechowywane są pliki.
• .Poly_Count – liczba poligonów na PCB (obejmująca polygon pours, internal planes i split planes).
• .Print_Date – data drukowania/plotowania.
• .Print_Scale – współczynnik skali drukowania/plotowania.
• .Print_Time – czas drukowania/plotowania.
• .Printout_Name – nazwa wydruku.
• .SlotHole_Count – liczba otworów fasolkowych (slotted) na PCB.
• .SolderMask_Bottom – dostępność dolnej maski lutowniczej. Jeśli nie ma warstwy dolnej maski lutowniczej, parametr będzie miał wartość No mask. Jeśli istnieje warstwa dolnej maski lutowniczej, ale jej kolor nie jest zdefiniowany, parametr będzie miał wartość No color . Jeśli istnieje warstwa dolnej maski lutowniczej i jej kolor jest zdefiniowany, parametr pokaże kolor: albo jego nazwę (Green, Black, Blue, Red itd.), albo kod RGBA (np. #FF0065FF).
• .SolderMask_Top – dostępność górnej maski lutowniczej. Jeśli nie ma warstwy górnej maski lutowniczej, parametr będzie miał wartość No mask. Jeśli istnieje warstwa górnej maski lutowniczej, ale jej kolor nie jest zdefiniowany, parametr będzie miał wartość No color . Jeśli istnieje warstwa górnej maski lutowniczej i jej kolor jest zdefiniowany, parametr pokaże kolor: albo jego nazwę (Green, Black, Blue, Red itd.), albo kod RGBA (np. #FF0065FF).
• .SquareHole_Count – liczba otworów kwadratowych na PCB.
• .StackedVia_Count – liczba przelotek układanych w stos (stacked vias) na PCB.
• .String_Count – liczba ciągów (strings) na PCB.
• .Thru_Via_Count – liczba przelotek przewlekanych (thru-hole vias) na PCB.
• .Total_Thickness – grubość płytki.
• .Total_Thickness(Board Layer Stack) – grubość stosu warstw płytki.
• .Track_Count – liczba ścieżek (tracks) na PCB.
• .VariantName – wariant projektu, z którego utworzono wynik.
• .VersionControl_PrjFolderRevNumber – bieżący numer rewizji projektu, zwiększany przy każdym pełnym commicie projektu (tj. obejmującym także plik projektu). Aby ten ciąg zawierał jakiekolwiek informacje, musi być używana kontrola wersji.
• .VersionControl_ProjFolderRevNumber – bieżący numer rewizji projektu, zwiększany przy każdym pełnym commicie projektu (tj. obejmującym także plik projektu). Aby ten ciąg zawierał jakiekolwiek informacje, musi być używana kontrola wersji.
• .VersionControl_ProjFolderRevNumberShort – krótki format hasha Git (pierwsze osiem znaków) projektu. Aby ten ciąg zawierał jakiekolwiek informacje, musi być używana kontrola wersji.
• .VersionControl_RevNumber – bieżący numer rewizji dokumentu. Aby ten ciąg zawierał jakiekolwiek informacje, musi być używana kontrola wersji.
• .VersionControl_RevNumberShort – krótki format hasha Git (pierwsze osiem znaków) bieżącego numeru rewizji dokumentu. Aby ten ciąg zawierał jakiekolwiek informacje, musi być używana kontrola wersji.
• .Via_Count – liczba przelotek (vias) na PCB.

Text (String, Text Frame) Properties

Tryb Text obszaru Properties

Location

Ikona  po prawej stronie tego obszaru musi być wyświetlana jako  (odblokowana), aby uzyskać dostęp do poniższych pól. Przełącz ikonę blokady/odblokowania, aby zmienić jej stan.

• (X/Y)
  • X (pierwsze pole) – bieżąca współrzędna X (pozioma) punktu odniesienia obiektu tekstowego, względem bieżącego początku układu współrzędnych przestrzeni projektowej. Edytuj, aby zmienić pozycję X obiektu tekstowego. Wartość można wprowadzić w jednostkach metrycznych lub imperialnych; dołącz jednostki podczas wprowadzania wartości, której jednostki nie są bieżącym domyślnym ustawieniem.
  • Y (drugie pole) – bieżąca współrzędna Y (pionowa) punktu odniesienia obiektu tekstowego, względem bieżącego początku. Edytuj, aby zmienić pozycję Y obiektu tekstowego. Wartość można wprowadzić w jednostkach metrycznych lub imperialnych; dołącz jednostki podczas wprowadzania wartości, której jednostki nie są bieżącym domyślnym ustawieniem.
• Rotation – określ obrót obiektu tekstowego. Minimalna rozdzielczość kątowa wynosi 0,001 stopnia.

Właściwości

• Użyj przycisków String i Frame, aby przełączać się między trybem edycji tekstu jedno- i wielowierszowego:

  • String

    • Text – wprowadź żądany tekst. Użyj listy rozwijanej pola, aby uzyskać dostęp do listy dostępnych specjalnych ciągów. Zobacz listę predefiniowanych specjalnych ciągów powyżej, aby poznać specjalne ciągi i opisy każdego z nich.

  • Frame

    • Text – wprowadź żądany tekst. Kliknij , aby otworzyć listę rozwijaną, z której możesz wybrać typ specjalnego ciągu (ciągów) do dodania, jeśli chcesz. Zobacz listę predefiniowanych specjalnych ciągów powyżej, aby poznać specjalne ciągi i opisy każdego z nich.

      Użyj Shift+Enter, aby dodać nową linię.
• Layer – użyj listy rozwijanej, aby wybrać żądaną warstwę. W razie potrzeby włącz Mirror.
• Text Height – określ wysokość ciągu.

Typ czcionki

• TrueType - wybierz, aby używać czcionek dostępnych na Twoim komputerze (w folderze \Windows\Fonts ). Czcionki TrueType oferują pełną obsługę Unicode. Domyślnie oprogramowanie tworzy odwołanie do używanej czcionki TrueType (nie jest ona zapisywana w pliku PCB), co oznacza, że ta sama czcionka musi być dostępna na każdym komputerze, na który przenoszony jest projekt. Alternatywnie możesz osadzić używane czcionki TrueType w pliku PCB, korzystając z opcji na stronie PCB Editor - True Type Fonts w oknie dialogowym Preferences, gdzie możesz też wybrać Substitution Font, która ma być użyta, jeśli nieosadzona czcionka nie jest dostępna.

  • Justification - użyj tych kontrolek, aby ustawić poziome i pionowe wyrównanie tekstu.

  • Font - użyj listy rozwijanej, aby wybrać żądaną czcionkę TrueType. Użyj opcji B (pogrubienie) i/lub I (kursywa), aby w razie potrzeby wyróżnić tekst.

  • Inverted - włącz, aby wyświetlać tekst jako odwrócony; rozmiar obramowania wokół tekstu możesz kontrolować za pomocą powiązanych pól Width i Height, które staną się dostępne.

• Stroke

  • Justification - użyj tych kontrolek, aby ustawić poziome i pionowe wyrównanie tekstu.

  • Font - użyj listy rozwijanej, aby wybrać żądaną czcionkę Stroke. Dostępne opcje to:

    • Default - prosta czcionka wektorowa zaprojektowana do ploterów piórkowych i wektorowego naświetlania.

    • Sans Serif - złożona czcionka, która spowolni generowanie wyjść wektorowych, takich jak Gerber.

    • Serif - złożona czcionka, która spowolni generowanie wyjść wektorowych, takich jak Gerber.

  • Stroke Width - wyświetla szerokość kreski (stroke).

  • Border Mode

    • Margin - kliknij ten przycisk, aby włączyć edycję opcji Margin Border.

      • Text Offset - wartość, o jaką oznaczenie (designator) jest cofnięte od krawędzi/narożnika, względem którego jest justowane. Ta opcja nie ma wpływu, gdy wybrano tryb Center justification. Ta opcja nie jest dostępna dla Margin.

    • Offset - kliknij ten przycisk, aby włączyć edycję opcji Text Offset.

      • Margin Border - użyj, aby określić rozmiar obramowania marginesu otaczającego oznaczenie (designator). Ta opcja nie jest dostępna dla Offset.

• BarCode - wybierz jeden z następujących typów kodu kreskowego:

  • Linear – używany do znakowania i identyfikacji PCB, usprawniając śledzenie stanów magazynowych, na przykład dzięki użyciu automatycznych skanerów.

    Dowiedz się więcej o Configuring a Linear Barcode.

    • Symbology - wybierz symbolikę kodu kreskowego. Dostępne są następujące opcje:

      • Code 39 - standard Departamentu Obrony USA, często określany jako Code 3 of 9. Jest również używany w przemyśle motoryzacyjnym.

      • Code 128 - globalny standard identyfikacji handlowej; obsługuje dowolne znaki z zestawu ASCII 128 (wszystkie cyfry, litery i znaki interpunkcyjne).

    • Render Mode - wybierz tryb renderowania wyświetlania kodu kreskowego: Min Single Bar Width lub Full BarCode Width.

      • Full Width - określ całkowitą szerokość kodu kreskowego. Ta opcja nie jest dostępna, jeśli wybrano Min Single Bar Width.

      • Full Height - określ całkowitą wysokość kodu kreskowego.

      • Min Width - określ minimalną szerokość kodu kreskowego. To pole nie jest dostępne, jeśli wybrano Full BarCode Width.

      • Horizontal Margin - to pole definiuje rozmiar marginesu na lewej i prawej krawędzi.

      • Vertical Margin - to pole definiuje rozmiar marginesu na górnej i dolnej krawędzi.

      • Font Name - użyj listy rozwijanej, aby wybrać czcionkę.

        • Show Text - włącz, aby wyświetlać rzeczywisty ciąg tekstowy, z którego wyprowadzony jest kod kreskowy (tj. ciąg wpisany w polu Text ).

        • Inverted - po włączeniu słupki są odwrócone, a na wszystkich czterech stronach dodawane jest obramowanie.

  • QR Code - służy do generowania i umieszczania kodu 2D, który może być cyfrowo odczytywany przez smartfony i zawiera informacje podobnie jak kody kreskowe. Kody QR mogą służyć do wykonania połączenia, wysłania wiadomości lub e-maila, a nawet otwarcia strony internetowej.

    Dowiedz się więcej o Configuring a QR Code or Data Matrix.

    • Size Mode - wybierz tryb rozmiaru kodu QR: By Pixel Width lub By Full Width.

      • Full Width - całkowita szerokość kodu QR. Ta opcja nie jest dostępna, jeśli wybrano By Pixel Width.

      • Horizontal Margin -  to pole definiuje rozmiar marginesu na lewej i prawej krawędzi.

      • Vertical Margin -  to pole definiuje rozmiar marginesu na górnej i dolnej krawędzi.

      • Pixel Width - szerokość pojedynczego piksela kodu QR. Ta opcja nie jest dostępna, jeśli wybrano By Full Width.

      • Font Name - użyj listy rozwijanej, aby wybrać czcionkę.

        • Show Text - włącz, aby wyświetlać rzeczywisty ciąg tekstowy, z którego wyprowadzony jest kod QR (tj. ciąg wpisany w polu Text ).

        • Inverted - włącz, aby odwrócić kod QR z obramowaniem na wszystkich czterech stronach. 

  • Data Matrix - służy do generowania i umieszczania kodu 2D typu data matrix.

    Dowiedz się więcej o Configuring a QR Code or Data Matrix.

    • Size Mode - wybierz tryb rozmiaru macierzy danych (data matrix): By Pixel Width lub By Full Width.

      • Full Width - całkowita szerokość macierzy danych. Ta opcja nie jest dostępna, jeśli wybrano By Pixel Width.

      • Horizontal Margin -  to pole definiuje rozmiar marginesu na lewej i prawej krawędzi.

      • Vertical Margin -  to pole definiuje rozmiar marginesu na górnej i dolnej krawędzi.

      • Pixel Width - szerokość pojedynczego piksela macierzy danych. Ta opcja nie jest dostępna, jeśli wybrano By Full Width.

      • Font Name - użyj listy rozwijanej, aby wybrać czcionkę.

        • Show Text - włącz, aby wyświetlać rzeczywisty ciąg tekstowy, z którego wyprowadzona jest macierz danych (tj. ciąg wpisany w polu Text ).

        • Inverted - włącz, aby odwrócić kod Data Matrix z obramowaniem na wszystkich czterech stronach.