3D-MID Design
W skrócie
- Dowiedz się, czym jest 3D-MID, jak wykorzystuje technologię produkcji LDS i jak wprowadza projektowanie obwodów 3D do Altium Designer.
- Naucz się tworzyć dokument 3D-MID, importować lub zmieniać podłoże oraz pracować z obsługiwanymi plikami STEP i IGES.
- Poznaj podstawy pracy w edytorze 3D, w tym sterowanie kamerą, opcje widoku, konfigurację kolorów i narzędzia wyrównywania.
Nasze narzędzie 3D-MID po raz pierwszy wprowadza do Altium Designer projektowanie rzeczywistych obwodów trójwymiarowych, umożliwiając połączenie funkcji elektrycznych i mechanicznych w jednym elemencie.
Dokument 3D-MID integruje się z projektem Altium Designer tak samo jak standardowa płytka PCB — jego komponenty i połączenia wynikają ze schematu, a on sam wykorzystuje standardowe footprinty SMT ze zwykle używanej biblioteki komponentów.
Czym jest 3D-MID?
3D-MID to skrót od Three-Dimensional Mechatronic Integrated Devices, czyli trójwymiarowych zintegrowanych urządzeń mechatronicznych.
W procesie produkcji 3D-MID laser wytrawia wzór obwodu bezpośrednio na powierzchni trójwymiarowego podłoża, które następnie poddawane jest standardowej metalizacji, aby przekształcić ten wzór w ścieżki przewodzące. Proces ten, znany jako bezpośrednie strukturyzowanie laserowe (Laser Direct Structuring, LDS), umożliwia zintegrowanie obwodu ze strukturą produktu końcowego.
Projektowanie ścieżek obwodu na powierzchni struktury trójwymiarowej wiąże się ze szczególnymi wyzwaniami. Obszar edycji musi umożliwiać rozmieszczanie komponentów i definiujących dany obwód połączeń między nimi. Edytor musi również umożliwiać import trójwymiarowego podłoża, na którym zostanie utworzony obwód elektroniczny — musi to być prawdziwy, trójwymiarowy edytor projektów elektronicznych.
Projektant musi mieć możliwość umieszczania komponentów na dowolnej powierzchni zaimportowanego podłoża 3D. Następnie musi móc definiować ścieżki łączące wyprowadzenia komponentów — proces ten jest powszechnie nazywany trasowaniem połączeń. Ścieżki te muszą przebiegać po powierzchni podłoża niezależnie od jej orientacji w dowolnym punkcie trasy.
Na koniec projektant musi mieć możliwość wygenerowania danych produkcyjnych w formacie wymaganym przez proces bezpośredniego strukturyzowania laserowego (LDS).
Nowe narzędzie do projektowania 3D-MID po raz pierwszy udostępnia te funkcje w Altium Designer.
Tworzenie dokumentu 3D-MID
Podobnie jak standardowy dokument PCB (PcbDoc), dokument 3D-MID (PcbDoc3D) można utworzyć w ramach projektu lub jako dokument niezależny.
-
Aby utworzyć nowy dokument 3D-MID w ramach projektu, kliknij prawym przyciskiem myszy nazwę projektu w panelu Projects, a następnie wybierz Add New to Project » PCB3D.
-
Aby utworzyć dokument 3D-MID jako dokument niezależny, wybierz z menu File » New » PCB3D.
-
Podczas tworzenia dokumentu pojawi się okno dialogowe z prośbą o wybranie pliku, który posłuży jako podłoże dokumentu 3D-MID. Wybrany plik musi mieć format STEP lub IGES. Zaletą formatu IGES jest możliwość dołączania osadzonych szkiców.
Po wybraniu pliku podłoże zostanie wyświetlone w oknie edycji 3D-MID. Jeśli anulujesz wybór podłoża, zostanie wyświetlone podłoże domyślne, jak pokazano poniżej.
Jeśli nie otworzysz własnego podłoża 3D, zostanie utworzone podłoże domyślne.
Zmiana podłoża
W razie potrzeby podłoże 3D można zmienić, wybierając polecenie File » Change Substrate z menu głównego.
Jeśli projekt podłoża uległ zmianie, można je zaktualizować.
Obsługa istniejących obiektów po zmianie podłoża
|
Po wybraniu nowego podłoża oprogramowanie porównuje je z dotychczasowym podłożem. W tym celu porównuje położenie każdej istniejącej powierzchni z położeniem tej powierzchni w nowym podłożu. Jeśli odległość między nową a istniejącą powierzchnią mieści się w określonej wartości progowej, nowa powierzchnia jest uznawana za tę samą powierzchnię w nowym położeniu, a wszystkie istniejące obiekty projektu są na nią przenoszone. Jeśli odległość przekracza tę wartość, nowa powierzchnia jest uznawana za inną, a obiekty projektu są usuwane. Wartość progową określa opcja zaawansowana |
Praca w edytorze dokumentów 3D-MID
Sterowanie kamerą odbywa się w następujący sposób:
- Aby przesunąć widok, przeciągnij myszą z wciśniętym prawym przyciskiem.
- Aby przybliżyć lub oddalić widok, użyj kółka myszy.
- Aby obrócić widok, przytrzymaj klawisz Shift i przeciągnij myszą z wciśniętym prawym przyciskiem. Środek obrotu jest wyznaczany przez położenie wskaźnika myszy w chwili uruchomienia polecenia.
Zmiana widoku podłoża
W lewym dolnym rogu obszaru projektowego znajduje się czerwono-zielono-niebieski znacznik osi, nazywany manipulatorem orientacji widoku Gizmo.
Kliknij kolorową płaszczyznę lub oś manipulatora Gizmo, aby ustawić widok podłoża zgodnie z tą płaszczyzną lub osią.
Manipulator Gizmo
Manipulator Gizmo służy do zmiany orientacji widoku podłoża. Każdej osi obszaru roboczego i odpowiadającej jej płaszczyźnie przypisano kolor. Po najechaniu wskaźnikiem myszy na kolorowy element manipulatora Gizmo element ten powiększa się, sygnalizując, że jest aktywny. Po kliknięciu tego elementu widok zmieni orientację tak, aby patrzeć down tej osi w głąb podłoża. Ponowne kliknięcie odwróci widok, umożliwiając patrzenie wzdłuż tej samej osi z przeciwnego kierunku.
- Blue – oś Z, widok na płaszczyznę X-Y.
- Red – oś X, widok na płaszczyznę Y-Z.
- Green – oś Y, widok na płaszczyznę X-Z.
Sterowanie widokiem 3D
Widokiem podłoża można również sterować za pomocą podmenu 3D View Control.
- Użyj górnej grupy poleceń, aby wyświetlić podłoże wzdłuż określonej osi.
- Użyj dolnej grupy poleceń, aby wykonać operację Rotate lub Roll na podłożu w wybranym kierunku. Każde z tych poleceń można również wywołać za pomocą skrótu podanego na poniższej ilustracji. Wybranie polecenia Rotate lub Roll spowoduje również dopasowanie powiększenia w celu wyśrodkowania podłoża na ekranie.
Zmiana typu widoku
Typ widoku można zmienić, przełączając polecenie View » Switch Perspective/Orthographic view. Widok perspektywiczny zapewnia bardziej realistyczny obraz 3D projektu 3D-MID. Widok ortograficzny usuwa zniekształcenia wynikające z perspektywy i zapewnia wyświetlanie równoległych elementów jako równoległych.
Konfigurowanie kolorów
Kolory powierzchni i obrysu podłoża, a także kolory aktualnie zaznaczonego obiektu i miedzi można skonfigurować w panelu View Configuration, jak pokazano poniżej. Otwórz panel za pomocą przycisku Panels w prawym dolnym rogu okna programu.
|
Kolory powierzchni i obrysu podłoża oraz kolor aktualnie zaznaczonego obiektu można skonfigurować w sekcji System Colors panelu. Kolor miedzi można skonfigurować w sekcji Layers panelu. Nowy kolor miedzi nie będzie widoczny w oknie graficznym, dopóki widoczność komponentów nie zostanie przełączona za pomocą skrótów 2 i 3. |
Narzędzia wyrównywania
Dostępne są dwa narzędzia ułatwiające rozmieszczanie obiektów na powierzchni podłoża. Można zaimportować szkic z programu MCAD lub skorzystać z funkcji generowania siatki wyrównywania w edytorze 3D-MID. Po wyświetleniu elementów szkicu można ich używać do ułatwienia rozmieszczania komponentów, ścieżek miedzianych i regionów.
- Podczas przeciągania komponentu wskaźnik myszy zostanie przyciągnięty do środka jego obudowy. Następnie wskaźnik myszy (a zatem również środek komponentu) będzie przyciągany do elementów szkicu.
- Po zaznaczeniu komponentu pojawi się również uchwyt obrotu. Kliknij i przeciągnij uchwyt, aby obrócić komponent. Uchwyt będzie przyciągany do elementów szkicu. Dowiedz się więcej o interaktywnym obracaniu komponentów.
- Podczas prowadzenia ścieżek początek i koniec ścieżki miedzianej będą przyciągane do punktów przecięcia elementów szkicu. Jeśli wskaźnik myszy nie znajduje się w pobliżu żadnego punktu przecięcia, będzie przyciągany do linii szkicu. Jeśli podczas prowadzenia ścieżki wskaźnik myszy jest przesuwany wzdłuż linii szkicu (również krzywych), ścieżka będzie podążać za tą linią.
- Wierzchołki i krawędzie regionu również można wyrównywać do siatki lub zaimportowanych szkiców.
- Oba opisane poniżej narzędzia mogą być używane niezależnie i jednocześnie na tym samym podłożu.
Import szkicu
- Podczas projektowania podłoża w programie MCAD można umieścić krzywe 3D na powierzchni części i uwzględnić je w eksportowanym pliku IGES.
- Na przykład w programie Solidworks polecenie Project Curve umożliwia umieszczenie szkicu 2D na powierzchni 3D.
- Te „krzywe” można następnie uwzględnić podczas eksportu do formatu IGES za pomocą opcji Export 3D Curve features.
- Po zaimportowaniu pliku IGES do Altium Designer w celu utworzenia podłoża dla 3D-MID elementy te można wyświetlić, wybierając polecenie View » Show Sketches.
Szkice zdefiniowane w MCAD są wyświetlane na czerwono.
- Elementy szkicu mogą następnie służyć jako wskazówki podczas rozmieszczania komponentów i obszarów oraz prowadzenia ścieżek.
Siatka wyrównania
- W dokumencie 3D-MID można wygenerować siatkę na jednej z trzech płaszczyzn odniesienia za pomocą sekcji Alignment Grid panelu Properties, gdy w przestrzeni projektowej 3D nie są zaznaczone żadne obiekty. Siatka ta jest następnie rzutowana z określonej płaszczyzny na powierzchnie części. Należy pamiętać, że ta siatka jest niezależna od szkiców zaimportowanych jako część podłoża.
-
Użytkownik może dostosowywać właściwości siatki. Należy pamiętać, że początek układu współrzędnych podłoża jest dziedziczony z zaimportowanego modelu STEP/IGES.
- Enable Grid — przyciąganie do siatki działa tylko wtedy, gdy siatka jest widoczna.
-
Plane Kind — płaszczyzna XY, XZ lub YZ, z której rzutowana jest siatka wyrównania. Dziedziczona z modelu STEP/IGES zaimportowanego w celu utworzenia podłoża.
Alternatywnie można wybrać typ płaszczyzny UV, który generuje siatkę na podstawie powierzchni podłoża, zapewniając bardziej naturalne linie siatki podążające za jego krzywiznami (pokaż obraz). Typ płaszczyzny UV umożliwia prowadzenie ścieżek wzdłuż bardziej „naturalnych” linii na powierzchni podłoża 3D. - Horizontal/Vertical Size — odstęp między liniami siatki.
- Horizontal/Vertical Offset — przesunięcie siatki względem początku układu współrzędnych podłoża.
- Rotation — kąt obrotu siatki w danej płaszczyźnie (dotyczy tylko typów płaszczyzn XY, XZ i YZ).
Przyciąganie kursora
Edytor dokumentów 3D-MID umożliwia zmianę priorytetu przyciągania. Opcje priorytetu przyciągania są dostępne po użyciu przycisku Objects for snapping na Active Bar.
Dostępne są dwa poziomy przyciągania kursora: do siatek i do obiektów. Gdy przyciąganie do obiektów jest włączone, ma ono pierwszeństwo przed przyciąganiem do siatki. Pozwala to na przykład przyciągać kursor do siatki zamiast do osi istniejącej ścieżki podczas prowadzenia ścieżek do niej lub od niej — wystarczy włączyć przyciąganie do Grids i wyłączyć przyciąganie do Track Lines (pod warunkiem, że sama siatka jest włączona w panelu Properties), jak pokazano na poniższym filmie.
Praca z komponentami
- Jeśli dokument 3D-MID jest częścią projektu, można zsynchronizować z nim komponenty z arkuszy schematu za pomocą standardowych poleceń: Design » Update PCB podczas pracy w edytorze schematów lub Design » Import Changes from xxx.PrjPcb podczas pracy w edytorze dokumentów 3D-MID. W takim przypadku przypisania wyprowadzeń schematu do sieci zostaną również przeniesione na pola lutownicze komponentów 3D-MID. Należy pamiętać, że w ramach tego procesu tworzone są domyślne reguły projektowe. Więcej informacji można znaleźć w sekcji Domyślne opcje projektu i reguły projektowe na tej stronie.
- Po zsynchronizowaniu z dokumentem 3D-MID komponenty początkowo pojawią się zawieszone w przestrzeni 3D obok bryły podłoża i będzie można przeciągać je pojedynczo na jego powierzchnię. Domyślnie początkowa orientacja komponentu na powierzchni podłoża zależy od toru ruchu myszy podczas przeciągania go na podłoże.
|
Po zsynchronizowaniu komponentów i sieci ze schematem komponenty pojawiają się obok podłoża, zawieszone w jego płaszczyźnie X-Y. Należy zauważyć, że pole lutownicze 1 ma zaokrąglone narożniki. Orientacja przesuwanego komponentu po zbliżeniu go do podłoża od przodu. Orientacja przesuwanego komponentu po zbliżeniu go do podłoża z boku. |
-
Alternatywnie komponenty można przeciągać bezpośrednio na podłoże z panelu Components. Komponent umieszczany z panelu Components ma domyślny desygnator, a wszystkie jego pola lutownicze są oznaczone jako
No Net. - Podczas przeciągania komponentu kursor myszy (oznaczony zielonym krzyżykiem) zostanie przyciągnięty do punktu środkowego obudowy montażowej. Następnie kursor (wraz z dołączonym punktem środkowym obudowy montażowej) będzie przyciągany do widocznej siatki wyrównania. Dowiedz się więcej o siatkach wyrównania i narzędziach wyrównywania.
- Komponenty można również przeciągać przy ukrytych bryłach 3D. Aby wybrać komponent, kliknij i przytrzymaj jedno z jego pól lutowniczych. Gdy tylko poruszysz myszą, punkt środkowy komponentu zostanie przyciągnięty do kursora.
-
Podczas przeciągania komponentu w dokumencie 3D-MID, gdy bryły komponentów są ukryte (View » Component Bodies » Hide; skrót: 2), wyświetlana będzie uproszczona grafika (zielone ostrosłupy), jeśli liczba jego wyprowadzeń przekracza limit określony w ustawieniu zaawansowanym
3DLayout.ComponentDrag.DrawShapesPinsLimit(domyślnie 15). Takie zachowanie służy poprawie wydajności. Wartość tego ustawienia można dostosować do parametrów komputera. - Podczas przeciągania komponentu użycie Spacebar obraca go o przyrosty określone kątem Rotation Step zdefiniowanym na stronie PCB Editor - General okna dialogowego Preferences (pokaż obraz). Domyślny krok obrotu wynosi 90 stopni.
-
Za zachowanie orientacji komponentu podczas przeciągania go po różnych powierzchniach podłoża odpowiada ustawienie zaawansowane
3DLayout.ComponentDrag.KeepOrientation.
|
Jeśli wartość wynosi Jeśli wartość ustawienia zaawansowanego |
|
Kliknij raz, aby zaznaczyć komponent. Wokół komponentu pojawi się ramka, a uchwyt stanie się widoczny. Można go użyć do interaktywnego ustawienia orientacji komponentu. Kliknij i przytrzymaj ten uchwyt, a następnie przeciągnij go do żądanej pozycji. Uchwyt będzie przyciągany do siatki wyrównania. |
- Można również przeciągać więcej niż jeden komponent. Zaznacz wiele komponentów (za pomocą skrótu Shift+Click lub innych metod zaznaczania), a następnie użyj Click, Hold&Drag na zaznaczeniu, aby przesunąć wszystkie zaznaczone komponenty jednocześnie. Podobnie jak podczas przeciągania pojedynczego komponentu, ruch jest ograniczony bieżącymi opcjami przyciągania.
- Pady, wypełnienia i pełne regiony w obrębie footprintu komponentu to obiekty miedziane, które można umieszczać w dokumencie 3D-MID. Umożliwia to umieszczanie na podłożach komponentów z footprintami o złożonych kształtach, w tym struktur RF (np. anten).
- Podczas przeciągania komponentu po powierzchni podłoża kształt jego padów jest tworzony przez odwzorowanie ich kształtu z płaszczyzny footprintu 2D na powierzchnię podłoża. Jeśli powierzchnia ta nie jest płaska, wynikowy kształt padów zostanie zniekształcony. Dopuszczalny poziom zniekształcenia jest ograniczony. Po przekroczeniu tego limitu pad nie zostanie utworzony.
- Aby uzyskać dostęp do właściwości komponentu, kliknij jego korpus lewym przyciskiem myszy. Wokół komponentu pojawi się ramka drutowa. Dostęp do jego właściwości będzie wtedy możliwy w panelu Properties.
- Po zaznaczeniu komponentu można zaznaczyć pad, klikając go ponownie lewym przyciskiem myszy. Właściwości pada można następnie edytować w panelu Properties.
- Jeśli właściwości pada nie są dostępne do edycji, oznacza to, że globalna opcja Protect Locked Primitives in Component jest włączona na stronie PCB Editor - General okna dialogowego Preferences (pokaż obraz). Aby lokalnie zmienić to ustawienie i edytować pad tego komponentu, zaznacz komponent zamiast pada (pojawi się ramka drutowa), a następnie kliknij przycisk kłódki Primitives (pokaż obraz), aby odblokować obiekty składowe tego komponentu. Pamiętaj, aby po zakończeniu edycji właściwości pada ponownie zablokować obiekty składowe komponentu.
Prowadzenie ścieżek
Prowadzenie ścieżek to proces definiowania miedzianych połączeń między połączonymi elektrycznie wyprowadzeniami komponentów. Polega ono na zastępowaniu każdej linii połączenia sieci obiektami ścieżek na warstwie miedzi.
Wyświetlanie linii połączeń
Aby ułatwić prowadzenie ścieżek, można wyświetlić linie połączeń sieci (View » Connections » Show All). Linie połączeń są wyświetlane między niepołączonymi ścieżkami i padami tej samej sieci, odzwierciedlając połączenia zdefiniowane w dokumentach schematów projektu. Domyślnie algorytm oblicza dla każdej sieci taki układ linii, który minimalizuje ich łączną długość.
Oznaczanie linii połączeń kolorami
- Zestaw linii połączeń tworzących każdą sieć można oznaczyć kolorem, jak pokazano poniżej:
|
Aby przypisać kolor do konkretnej sieci, najpierw... zaznacz pad należący do tej sieci (kliknij raz, aby zaznaczyć komponent, odczekaj chwilę, a następnie kliknij drugi raz, aby zaznaczyć pad), a następnie kliknij hiperłącze Net w panelu Properties. Kliknij ikonę koloru i z wyświetlonej palety wybierz nowy kolor linii połączeń tej sieci. Możesz też w panelu PCB ustawionym w trybie Nets znaleźć sieć na liście i kliknąć jej nazwę prawym przyciskiem myszy, aby wyświetlić menu kontekstowe. Wybierz polecenie Change Net Color, aby otworzyć okno dialogowe Choose Color, i wybierz nowy kolor. |
Nadpisywanie koloru sieci — wyświetlanie koloru sieci na poprowadzonych ścieżkach
Koloru sieci można również używać do wyświetlania poprowadzonych ścieżek, włączając funkcję Net Override Color. Funkcja ta pozwala sterować wyróżnianiem poprowadzonych sieci w dokumentach 3D-MID przy użyciu własnego, nadrzędnego schematu kolorów. Zamiast wyświetlać obiekt sieci wyłącznie w kolorze warstwy, można przypisać mu inny, określony kolor.
Aby użyć funkcji Net Override Color:
- Apply the required color to the net(s) – zastosuj metody opisane powyżej w sekcji Oznaczanie linii połączeń kolorami.
-
Enable Color Override for the net(s) – nadpisywanie koloru włącza się dla każdej sieci za pomocą pola wyboru obok jej nazwy w panelu PCB (w trybie Nets), jak pokazano dla sieci
NetR2_1na poniższym obrazie. Stan pól wyboru można zmieniać dla wielu zaznaczonych sieci za pomocą poleceń Right-click » Display Override » Selected On/Off.
Przygotowanie do prowadzenia ścieżek
- Po poprowadzeniu ścieżki między dwoma padami tej samej sieci odpowiadająca im linia połączenia znika. Dzięki temu linie połączeń umożliwiają wizualną kontrolę, czy wszystkie sieci zostały w pełni połączone ścieżkami — w projekcie z kompletnym trasowaniem nie pozostaną żadne linie połączeń (z wyjątkiem linii między parą padów przelotek). W razie potrzeby linie połączeń można ukryć za pomocą polecenia View » Connections » Hide All.
- Obsługiwane jest wyłącznie ręczne, interaktywne prowadzenie ścieżek (automatyczne prowadzenie ścieżek nie jest obecnie obsługiwane).
-
Dostępne są dwa tryby interaktywnego prowadzenia ścieżek:
- Ignore Obstacles - należy ręcznie unikać połączeń z miedzią należącą do innej sieci. Możliwe jest utworzenie zwarć. W tym trybie oprogramowanie działa szybko i płynnie.
-
Walkaround Obstacles - algorytm prowadzenia ścieżek zapobiega zwarciom przez zachowanie odstępu między prowadzoną ścieżką a obiektami miedzianymi należącymi do innej sieci. Proces ten wymaga dużej liczby obliczeń, dlatego wykrycie kolizji i poprowadzenie ścieżki wokół przeszkody może nastąpić z opóźnieniem. Algorytm wymaga, aby kursor znajdował się poza obiektem należącym do innej sieci.
Ustawianie odstępów między obiektami i szerokości ścieżek
Edytor 3D-MID wykorzystuje reguły projektowe do definiowania szerokości ścieżek oraz minimalnego dopuszczalnego odstępu między obiektami należącymi do różnych sieci.
- Aby ustawić wymagania dotyczące odstępów i szerokości ścieżek, otwórz PCB Rules and Constraints Editor (Design » Rules).
Konfigurowanie ograniczenia odstępu
- W drzewie po lewej stronie okna dialogowego reguł projektowych rozwiń odpowiednią gałąź i wybierz domyślną regułę Clearance.
- Na działanie algorytmu wpływają tylko trzy wartości wyróżnione na poniższym obrazie:
- Pamiętaj, że pady TH (przewlekane) są rozpoznawane jako takie w dokumencie 3D-MID, ale sam otwór nie zostanie uwzględniony.
Konfigurowanie szerokości ścieżek
- Szerokość nowo umieszczanych ścieżek jest określana przez odpowiednią regułę projektową Width dotyczącą prowadzenia ścieżek. Router 3D obsługuje jedynie wartość Preferred Width dla warstwy Top Layer. Można ją skonfigurować w ogólnym polu Preferred Width (wyróżnionym na poniższym obrazie) lub w polu szerokości właściwym dla danej warstwy.
Domyślne opcje projektu i reguły projektowe
Każdy nowy projekt ma domyślne ustawienia tworzenia reguł, a każdy nowy dokument PcbDoc3D zawiera domyślne reguły. Na przykład domyślne ustawienia projektu powodują utworzenie co najmniej jednej reguły projektowej Placement podczas synchronizacji projektu między edytorem schematów a edytorem PCB3D. W wyniku działania tej domyślnej reguły rozmieszczenia (Placement) kontrola DRC online wykryje, że komponenty nie znajdują się w obrębie obszaru Room, i podświetli je (na zielono) jako naruszające regułę.
- Domyślną regułę projektową Placement można usunąć. Kliknij regułę prawym przyciskiem myszy w PCB Rules and Constraints Editor, aby wyświetlić menu kontekstowe i ją usunąć, jak pokazano poniżej. Dowiedz się więcej o regułach projektowych.
- Aby zapobiec tworzeniu przez oprogramowanie reguły Placement dla każdego arkusza schematu w projekcie podczas synchronizacji między edytorem schematów a edytorem 3DPCB, otwórz okno dialogowe Options for PCB Project (Project » Project Options), przejdź na kartę Class Generation i wyłącz opcję Generate Rooms, jak pokazano poniżej. Dowiedz się więcej o opcjach projektu.
Prowadzenie ścieżek z użyciem siatki wyrównania i szkiców
Ponieważ połączenia są prowadzone po nieregularnych powierzchniach obiektów 3D, tradycyjna siatka w płaszczyźnie XY używana przy projektowaniu PCB nie ma tu zastosowania. Zamiast niej edytor 3D-MID obsługuje dwa rodzaje elementów pomocniczych: siatkę wyrównania oraz importowane szkice.
-
W edytorze 3D-MID funkcję Alignment Grid włącza się i konfiguruje w panelu Properties, gdy w obszarze projektowania nie są zaznaczone żadne obiekty. Skonfiguruj właściwości siatki wyrównania odpowiednio do wymaganego rastra prowadzenia ścieżek, w tym:
- Plane Kind (płaszczyznę, z której rzutowana jest siatka wyrównania);
- Size (raster siatki) oraz
- Rotation (kąt obrotu równolegle do tej płaszczyzny). Podczas prowadzenia ścieżek, gdy wskaźnik myszy zbliży się do siatki wyrównania, zostanie przyciągnięty do najbliższej linii siatki.
- Jeśli podłoże jest importowane z pliku IGES, elementy szkicu (linie i łuki) zawarte w tym pliku również mogą służyć jako prowadnice przy wyznaczaniu przebiegu ścieżek. Podczas prowadzenia ścieżek wskaźnik myszy przesuwany w kierunku przecięcia linii szkicu zostanie przyciągnięty do tego przecięcia. W przeciwnym razie zostanie przyciągnięty do pobliskiej linii szkicu. Pamiętaj, że szkice mogą być używane do rozmieszczania ścieżek tylko wtedy, gdy są widoczne. Aby przełączyć ich widoczność, wybierz View » Show Sketches (pamiętaj, że to polecenie nie wpływa na wyświetlanie Alignment Grid; tę funkcję konfiguruje się w panelu Properties).
Włącz siatkę wyrównania, aby przyciągać ścieżki do siatki.
Prowadzenie połączenia
Aby rozpocząć prowadzenie ścieżki, wybierz polecenie menu Route » Interactive Routing, kliknij przycisk skrótu w Active Bar, jak pokazano poniżej, lub naciśnij kombinację klawiszy Ctrl+W.
Prowadzenie ścieżek to proces definiowania miedzianych ścieżek między połączonymi wyprowadzeniami komponentów.
Wskazówki dotyczące prowadzenia ścieżek
-
Uruchom polecenie Interactive Routing. Kursor zmieni się w zielony krzyżyk, sygnalizując, że polecenie interaktywnego prowadzenia ścieżek jest aktywne. Pamiętaj, że przy pierwszym uruchomieniu tego polecenia w danej sesji edycji może wystąpić krótkie opóźnienie między wybraniem polecenia a możliwością rozpoczęcia prowadzenia ścieżki.
-
Kliknij w dowolnym miejscu wybranego pola lutowniczego (lub istniejącej ścieżki), aby rozpocząć prowadzenie. Pojawi się segment ścieżki — jego nieruchomy koniec zostanie automatycznie dołączony do środka pola lutowniczego (lub końca istniejącej ścieżki), a drugi koniec będzie podążał za kursorem. Segmenty ścieżki umieszczane kolejnymi kliknięciami myszy będą automatycznie przypisywane do sieci tego pola lutowniczego lub istniejącej ścieżki.
-
Do ruchomego końca ścieżki będzie dołączona zielona interaktywna linia połączenia. Oprogramowanie automatycznie dołączy drugi koniec tej linii do najbliższego obiektu należącego do tej samej sieci. Możesz poprowadzić połączenie do dowolnego obiektu w tej sieci — nie musisz kierować się przebiegiem linii połączeń. Oprogramowanie automatycznie zaktualizuje linie połączeń po wyjściu z trybu interaktywnego prowadzenia ścieżek. Poniższa ilustracja przedstawia oryginalną linię połączenia w jasnym kolorze oraz zieloną interaktywną linię połączenia, gdy ścieżka zbliża się do docelowego pola lutowniczego. Najedź kursorem na ilustrację, aby zobaczyć ukończone połączenie.
-
Kliknij lewym przyciskiem myszy, aby umieścić segment ścieżki i zdefiniować stały punkt jej przebiegu. Następnie przesuwaj kursor i klikaj, aby umieszczać kolejne segmenty ścieżki.
-
Gdy zbliżysz się do obiektu docelowego i kursor znajdzie się w jego obrębie, zostanie przyciągnięty do środka pola lutowniczego lub osi istniejącego segmentu ścieżki (albo do końca ścieżki, jeśli jest bliżej).
-
Podczas prowadzenia połączenia możesz korzystać z panelu Properties, włączać i wyłączać siatkę oraz w razie potrzeby dostosowywać jej ustawienia. Pokazano to na filmie na początku tej sekcji.
-
Po zakończeniu prowadzenia tego połączenia right-click (lub naciśnij Esc na klawiaturze), aby wyjść z trybu interaktywnego prowadzenia ścieżek. Pamiętaj, że powoduje to opuszczenie tego trybu — aby kontynuować prowadzenie ścieżek, musisz ponownie uruchomić polecenie.
-
Możesz pozostawić ścieżkę niedokończoną i wrócić do niej później. Right-click myszą, aby zatrzymać prowadzenie ścieżki.
-
Możesz również rozpocząć prowadzenie ścieżki w dowolnym miejscu na powierzchni podłoża. W takim przypadku ścieżka będzie miała przypisanie Net o wartości
No Net, więc doprowadzenie jej do pola lutowniczego z przypisaną siecią spowoduje naruszenie reguły odstępu. Z tego powodu zaleca się rozpoczynanie prowadzenia od istniejącego obiektu należącego do sieci. -
W razie potrzeby możesz użyć panelu Properties, aby zmienić sieć przypisaną do już umieszczonych segmentów ścieżki.
-
Jeśli prowadzisz ścieżkę w trybie omijania przeszkód (Walkaround Obstacle), podczas zbliżania się do istniejącego obiektu należącego do innej sieci segmenty ścieżki mogą pojawiać się z opóźnieniem. Pamiętaj, że algorytm Walkaround wymaga, aby kursor znajdował się poza obiektami innych sieci, by móc obliczyć przebieg ścieżki. Opóźnienie może również wystąpić między kliknięciem a pojawieniem się ścieżki.
-
Jeśli wydaje się, że router interaktywny przestał reagować, przestań poruszać myszą i poczekaj, aż oprogramowanie zakończy obliczanie wymaganych położeń obiektów. Jest to szczególnie ważne podczas przechodzenia z jednej powierzchni podłoża na inną.
-
Ścieżkę można edytować, klikając ją i przeciągając.
- Kliknij i przeciągnij ścieżkę, aby dodać nowy wierzchołek.
- Kliknij i przeciągnij wierzchołek, aby go przesunąć.
-
Aby zmienić szerokość już umieszczonego segmentu ścieżki, zaznacz go i zmodyfikuj ustawienie Width w panelu Properties.
-
Aby zmienić szerokość wielu segmentów, przytrzymaj klawisz Shift, a następnie klikaj poszczególne segmenty, aby je zaznaczyć. Szerokość wszystkich zaznaczonych segmentów można następnie zmienić w panelu Properties.
-
Aby zaznaczyć wszystkie segmenty ścieżek, regiony i pola lutownicze w danej sieci, zaznacz jeden obiekt, a następnie naciśnij klawisz Tab.
-
Zaznacz segmenty ścieżek i naciśnij klawisz Delete na klawiaturze, aby usunąć już poprowadzone ścieżki.
-
Aby usunąć wszystkie ścieżki danej sieci, otwórz panel PCB, ustaw go w tryb Nets, zaznacz pole wyboru Select, a następnie wybierz żądaną sieć (lub sieci) w sekcji Nets panelu. Gdy panel jest aktywnym elementem programu, kliknij raz kartę dokumentu PcbDoc3D u góry graficznego obszaru edycji projektu, aby uaktywnić dokument, a następnie naciśnij klawisz Delete. Zaznaczone pola lutownicze nie zostaną usunięte, ponieważ są obiektami podrzędnymi komponentów, do których należą, i można je usunąć tylko wraz z tymi komponentami.
Umieszczanie obszaru pełnego
Dostępna jest obsługa umieszczania obszaru pełnego. Obiekt obszaru pozwala utworzyć dowolny kształt miedziany, w razie potrzeby przechodzący przez krawędzie struktury. Film przedstawia proces umieszczania obszaru pełnego na strukturze 3D.
Uwagi dotyczące umieszczania obszaru pełnego:
- Użyj skrótów 2 (ukryj komponenty) i 3 (pokaż komponenty), aby przełączać widoczność komponentów.
- Kursor będzie przyciągany zarówno do siatki wyrównania, jak i do szkicu zaimportowanego wraz z podłożem. Włącz i skonfiguruj Alignment Grid (panel Properties) i/lub szkice (View » Show Sketches).
- Kliknij przycisk Place Solid Region na Active Bar, aby rozpocząć umieszczanie obszaru pełnego.
- Oprogramowanie rozpozna pełny kształt jako mniejszy obszar zamknięty przez wierzchołki wyznaczane kliknięciami myszy. Jeśli definiowany obszar przebiega przez wiele powierzchni podłoża 3D, oprogramowanie może nie być w stanie poprawnie określić wnętrza i zewnętrza obszaru. W razie potrzeby można przełączać obszar między inside a outside oraz zdefiniowanym obszarem, naciskając Spacebar podczas umieszczania.
- Po zakończeniu kliknij prawym przyciskiem myszy, aby wyjść z trybu umieszczania obszaru. Oprogramowanie automatycznie wyznaczy ostatnią krawędź między miejscem ostatniego i pierwszego kliknięcia.
- Po umieszczeniu obszaru nie można interaktywnie edytować jego kształtu.
-
Kliknij raz umieszczony obszar, aby go zaznaczyć. Po zaznaczeniu:
- Jeśli obszar ma być połączony z siecią, jej nazwę można określić w panelu Properties.
- Naciśnij klawisz Delete, aby usunąć zaznaczone obszary.
- Obszary o zakrzywionym kształcie można tworzyć, odwzorowując zaimportowany szkic z krzywymi, jak pokazano na poniższym filmie. Dowiedz się więcej o importowaniu szkicu.
- Podczas eksportu wiele nakładających się obszarów należących do tej samej sieci zostanie scalonych w jeden obszar. W ten sposób powstają obszary zawierające wycięcia, jak pokazano na poniższym filmie.
Przelotki w projekcie 3D-MID
Przelotki można wykonywać podczas produkcji 3D-MID, z uwzględnieniem pewnych ograniczeń. Zaleca się bezpośrednią konsultację z producentem w celu ustalenia możliwości produkcyjnych w tym zakresie. Pełna obsługa przelotek nie została jeszcze zaimplementowana w narzędziu 3D-MID, ale nadal można uwzględnić je w projekcie, korzystając z poniższej procedury.
- W przeciwieństwie do standardowej płytki PCB każde pole przelotki musi być traktowane jako komponent. Należy utworzyć komponent pola przelotki zawierający pojedyncze wyprowadzenie w symbolu i odpowiadające mu pojedyncze pole w obudowie.
- Dodawanie przelotek polega na ich ręcznym umieszczaniu, przypisywaniu nazw sieci i prowadzeniu do nich ścieżek. Poniższy pokaz slajdów przedstawia ten proces.
|
W tym przykładzie załóżmy, że chcemy połączyć dwa pola lutownicze komponentów zgodnie z żółtą linią połączenia, ale za pomocą trzech ścieżek i dwóch przelotek, jak pokazano na niebiesko. W przeciwieństwie do standardowej płytki PCB każde pole przelotki należy traktować jako komponent. Trzeba utworzyć komponent pola przelotki, zawierający jeden pin w symbolu i odpowiadające mu jedno pole w obudowie. Przeciągnij dwa komponenty pól przelotek z panelu Components na jedną powierzchnię podłoża. Przeciągnij dwa kolejne komponenty pól przelotek na przeciwną stronę podłoża, korzystając z siatki, aby wyrównać je z pierwszymi dwoma. Zaznacz jedno z pól lutowniczych komponentów, aby ustalić nazwę odpowiedniej sieci; w tym przykładzie jest to W trybie Components w panelu PCB kliknij dwukrotnie, aby edytować i przypisać każdej przelotce unikatowy Designator, w tym przykładzie
Aby ustawić właściwość Net dla wszystkich tych pól 3dVia w ramach jednej operacji, najpierw zaznacz je w sekcji Components panelu PCB (zwróć uwagę, że pole wyboru Select jest zaznaczone), a następnie zaznacz cztery pola w sekcji Component Primitives tego panelu. Teraz przejdź do panelu Properties, w którym możesz przypisać nazwę sieci do tych czterech pól (zwróć uwagę, że u dołu panelu podana jest liczba obiektów zaznaczonych do edycji). Linie połączeń zostaną zaktualizowane, wskazując, że pola przelotek należą teraz do tej samej sieci co pola lutownicze komponentów. Poprowadź połączenia na widocznej powierzchni podłoża. Odwróć podłoże i poprowadź połączenie na jego drugiej powierzchni. Jedyne pozostałe linie połączeń reprezentują teraz same przelotki. Tych połączeń nie można wykonać w narzędziu projektowym. Projektant musi poinformować producenta, które pola mają zostać przewiercone na wylot i metalizowane w celu utworzenia przelotek. Jeśli połączenia w dokumencie 3D-MID są określane przez dokument schematu, to aby zachować spójność obu dokumentów, komponenty pól przelotek należy również dodać do schematu i podłączyć do tej samej sieci co w projekcie fizycznym. Zamiast przeciągać komponent z panelu, kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz Place z menu kontekstowego, ale jeszcze niczego nie umieszczaj. Gdy komponent jest dołączony do kursora, naciśnij klawisz Tab na klawiaturze, aby edytować oznaczenie (Designator) before przed umieszczeniem. Po wykonaniu tej czynności możesz kolejnymi kliknięciami umieścić pozostałe trzy komponenty, a ich oznaczenia będą automatycznie zwiększane. Podłącz komponenty przelotek zgodnie z potrzebami. Aby zsynchronizować schemat z projektem fizycznym, wybierz Design » Update PCB 3D Document z menu edytora schematów. Pojawi się okno dialogowe Component Links; użyj przycisku, aby automatycznie powiązać każdy nowy komponent schematu z odpowiadającym mu komponentem 3D-MID. Po kliknięciu OK w celu zaakceptowania aktualizacji powiązań pojawi się okno dialogowe ECO, zawierające szczegółową listę wszystkich zmian wymaganych do zsynchronizowania dokumentów schematu i projektu fizycznego. Kliknij Execute, aby zastosować te zmiany. Aby potwierdzić, że synchronizacja przebiegła pomyślnie, wybierz Design » Import Changes z menu edytora 3D-MID. |
Sprawdzanie reguł projektowych (DRC) projektu 3D-MID
Edytor dokumentów 3D-MID umożliwia wsadowe sprawdzanie reguł projektowych (DRC) pod kątem naruszeń następujących reguł dotyczących ścieżek poprowadzonych na podłożu 3D:
Konfigurację sprawdzania reguł projektowych przeprowadza się w oknie dialogowym Design Rule Checker, dostępnym po wybraniu polecenia Tools » Design Rule Check z menu głównego.
Więcej informacji na temat konfigurowania i uruchamiania DRC znajdziesz na stronie Konfigurowanie i uruchamianie DRC.
Eksportowanie płytki PCB 3D
Po ukończeniu projektu można wyeksportować projekt 3D-MID za pomocą polecenia File » Export » 3D-MID. Wyeksportowane dane zostaną zapisane w lokalnym folderze projektu.
|
Ukończony projekt w edytorze Altium 3D-MID; wyeksportowane dane otwarte w MCAD; oraz produkt wyrenderowany w MCAD. Pamiętaj, że polecenie Export » 3D-MID nie uwzględnia komponentów. |
Domyślne ustawienia eksportu (wymienione poniżej) są zazwyczaj odpowiednie dla procesu bezpośredniego strukturyzowania laserowego, ale w razie potrzeby można skonfigurować inne opcje za pomocą odpowiednich ustawień zaawansowanych.
| Opcja | Domyślny wynik eksportu | Opcje ustawień zaawansowanych |
|---|---|---|
| Formaty | STEP IGES Parasolid |
Wybierz wymagany format w oknie dialogowym Export File |
| Zawartość | Podłoże i wzór przewodzący
|
Tylko wzór przewodzący
|
| Struktura | Podłoże i wzór przewodzący jako oddzielne części w jednym złożeniu
|
Podłoże i wzór przewodzący jako oddzielne operacje/bryły w jednej części
|
| Grubość wzoru przewodzącego | 0
|
Dowolna wartość wyciągnięcia w głąb podłoża i/lub poza jego powierzchnię
|
Możesz również określić sposób obsługi przejść między powierzchniami przewodzącymi (połączeń) w eksportowanym pliku, zmieniając wartości dwóch opcji ustawień zaawansowanych. Wyszukaj merge w oknie dialogowym Advanced Settings, aby szybko znaleźć te ustawienia, jak pokazano na poniższej ilustracji.
Wpływ tych ustawień na eksportowane dane przedstawiono w poniższej tabeli:
| TrackToTrackMergeMode=0 | TrackToTrackMergeMode=1 | TrackToTrackMergeMode=2 | |
|---|---|---|---|
| PadToTrackMergeMode=0 | ![]() |
![]() |
![]() |
| PadToTrackMergeMode=1 | ![]() |
![]() |
![]() |
| PadToTrackMergeMode=2 | ![]() |
![]() |
![]() |
Pozostałe dane wyjściowe projektu
-
Dane wyjściowe projektu oparte na danych z dokumentów schematów, na przykład zestawienie materiałowe, są dostępne jak zwykle.
-
Dane wyjściowe projektu wymagające dokumentu PCB, na przykład rysunek montażowy Draftsman, nie są obecnie dostępne dla dokumentu 3D-MID.
-
Podczas eksportowania projektu 3D-MID (File » Export » 3D-MID) plik
txtpick and place jest generowany w tym samym folderze co eksportowany plik 3D-MID (STEP, IGES lub Parasolid). Plik ten zawiera informacje o położeniu każdego komponentu w projekcie: współrzędne X, Y i Z środka komponentu oraz wektory obrotu komponentu. Wektory obrotu zależą od uchwytu obrotu komponentu (widocznego po zaznaczeniu komponentu):- Wektor obrotu 1 jest wektorem skierowanym przeciwnie do uchwytu obrotu.
- Wektor obrotu 2 jest wektorem normalnym do powierzchni w punkcie położenia komponentu.
- Wektor obrotu 3 jest skierowany w prawo względem wektora obrotu 1, patrząc z góry (w kierunku przeciwnym do wektora obrotu 2).

Przykład wygenerowanego pliku pick and place dla płytki PCB 3D












































