Routing Rule Types

Poniżej opisano reguły projektowe z kategorii Routing.

Kategoria Routing reguł projektowych

Szerokość

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła definiuje szerokość ścieżek umieszczanych na warstwach miedzi (sygnałowych).

Ograniczenia

Ograniczenia dla reguły Szerokość, które mają zastosowanie do wszystkich warstw. Wartości specyficzne dla warstw wprowadź w siatce (najedź kursorem, aby je wyświetlić).

• Preferred Width - określa preferowaną szerokość, która ma być używana dla ścieżek podczas trasowania płytki.

• Min Width - określa minimalną dopuszczalną szerokość, która ma być używana dla ścieżek podczas trasowania płytki.

• Max Width - określa maksymalną dopuszczalną szerokość, która ma być używana dla ścieżek podczas trasowania płytki.

• Check Tracks/Arcs Min/Max Width Individually – dla każdej trasy w sieci objętej regułą sprawdź, czy szerokość każdej pojedynczej ścieżki i łuku mieści się w zakresie minimalnym i maksymalnym ().

• Check Min/Max Width for Physically Connected – dla każdej trasy w sieci objętej regułą sprawdź, czy rzeczywista szerokość wytrasowanej miedzi utworzonej przez kombinację ścieżek, łuków, wypełnień, padów i przelotek mieści się w zakresie minimalnym i maksymalnym ().

• Use Impedance Profile - ta opcja staje się dostępna, gdy w Layer Stack Manager zdefiniowano co najmniej jeden profil impedancji. Po włączeniu użyj listy rozwijanej, aby wybrać żądany profil impedancji. Gdy reguła jest skonfigurowana w tym trybie, wymagana Preferred Width na każdej warstwie trasowania jest obliczana jako część określonego profilu impedancji (wartości Min Width i Max Width również zostaną ustawione na tę wartość po włączeniu opcji). Po zdefiniowaniu reguły, podczas trasowania sieci, która podlega zakresowi reguły, szerokość ścieżki zostanie automatycznie ustawiona na szerokość wymaganą do spełnienia określonej impedancji dla tej warstwy. Gdy ta opcja jest włączona, Preferred Width nie można edytować w regule, ale wartości Min Width i Max Width można.

  ► Dowiedz się więcej o Configuring the Layer Stack for Controlled Impedance Routing

• Show values for layer stack – ta opcja pojawia się w oknie dialogowym, gdy w Layer Stack Manager zdefiniowano wiele stosów warstw. Jeśli płytka zawiera wiele stosów warstw, ograniczenia szerokości (Width Constraints) muszą zostać skonfigurowane dla każdego stosu, używając albo pól dla wszystkich warstw nad obrazem, albo pól specyficznych dla warstw w Tabeli atrybutów warstw.

  ► Dowiedz się więcej o Defining and Configuring Substacks

  ❯ ❮ Javascript

  Skonfiguruj ograniczenia dla każdego stosu warstw w projekcie.

• Layer Attributes Table - obszar siatki na dole okna dialogowego wyświetla wszystkie warstwy sygnałowe zdefiniowane w stosie warstw, chyba że włączona jest opcja Use Impedance Profile. Jeśli ta opcja jest włączona, wyświetlane będą tylko warstwy dostępne w ramach wybranego profilu impedancji. Wyświetlane są minimalne, maksymalne i preferowane szerokości trasowania oraz inne informacje specyficzne dla warstw. Pola szerokości trasowania można ustawić globalnie, definiując wartości w polach ograniczeń nad obrazem, albo indywidualnie, wpisując wartości bezpośrednio w tabeli. Gdy opcja Use Impedance Profile jest włączona, wymagane wpisy szerokości zostaną automatycznie obliczone i wprowadzone dla każdej warstwy w tabeli. W tym trybie wartości Preferred Width nie można edytować, ale wartości Min Width i Max Width można.

Zastosowanie reguły

Ustawienie Preferred Width jest respektowane przez Autorouter.

Ustawienia Min Width i Max Width są respektowane przez Online DRC i Batch DRC. Określają również zakres dopuszczalnych wartości, które mogą być używane podczas trasowania interaktywnego (naciśnij klawisz Tab podczas trasowania, aby zmienić szerokość ścieżki w zdefiniowanym zakresie poprzez panel Properties). Jeśli wartość zostanie wprowadzona poza tym zakresem, zostanie automatycznie przycięta.

Uwaga

Szerokość każdej sieci w parze różnicowej jest monitorowana przez odpowiednią regułę Differential Pairs Routing rule.

Zwężanie ścieżki podczas trasowania (Routing Neck-Down)

Reguła domyślna: niewymagana

Dość często zdarza się, że sieć jest trasowana z różnymi szerokościami, gdy prowadzenie przebiega przez płytkę. Na przykład wejście do BGA lub wyjście z BGA często wymaga ścieżek wyprowadzeń (escape routes) węższych niż preferowane ścieżki dozwolone przez zastosowany profil impedancji. Ta reguła pozwala zdefiniować maksymalną dozwoloną łączną długość takich węższych ścieżek, aby trasa nadal zapewniała wymaganą impedancję.

Regułę można zdefiniować zarówno w widoku Physical Constraint Manager, jak i w oknie dialogowym PCB Rules and Constraints Editor.

Ograniczenia

Ograniczenia dla reguły Routing Neck-Down 

Neck-Down Length określa maksymalną dozwoloną długość ciągłych odcinków tras (w każdej sieci objętej regułą), których szerokość mieści się pomiędzy Min Width a Preferred Width zdefiniowanymi przez odpowiednią regułę Routing Width. Alternatywnie użyj siatki, aby zdefiniować dozwoloną długość osobno dla każdej warstwy.

Zastosowanie reguły

Włącz sprawdzanie typu reguły Routing Neck-Down dla kontroli online i/lub wsadowej w oknie dialogowym Design Rule Checker, aby wykrywać naruszenia reguł Routing Neck-Down w odpowiednich trybach DRC. Wykryte naruszenia reguł zostaną oznaczone kreskowanym wzorem na odpowiadających im ścieżkach w przestrzeni projektu.

Topologia trasowania

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła określa topologię, która ma być stosowana podczas trasowania sieci na płytce. Topologia sieci to układ lub wzorzec połączeń pin–pin. Domyślnie połączenia pin–pin każdej sieci są układane tak, aby uzyskać możliwie najkrótszą łączną długość połączenia. Topologia jest stosowana do sieci z różnych powodów; w projektach wysokich prędkości, gdzie należy minimalizować odbicia sygnału, sieć układa się w topologii łańcuchowej (daisy chain); dla sieci masy można zastosować topologię gwiazdy, aby zapewnić, że wszystkie ścieżki wracają do wspólnego punktu.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenie dla reguły Routing Topology

Topology - definiuje topologię, która ma być użyta dla sieci wskazanych przez zakres (pełne zapytanie) reguły. Można zastosować następujące topologie:

• Shortest - ta topologia łączy wszystkie węzły w sieci, aby uzyskać możliwie najkrótszą łączną długość połączenia.

• Horizontal - ta topologia łączy wszystkie węzły, preferując „krótkość” w poziomie względem „krótkości” w pionie w stosunku 5:1. Użyj tej metody, aby wymusić trasowanie w kierunku poziomym.

• Vertical - ta topologia łączy wszystkie węzły, preferując „krótkość” w pionie względem „krótkości” w poziomie w stosunku 5:1. Użyj tej metody, aby wymusić trasowanie w kierunku pionowym.

• Daisy-Simple - ta topologia łączy wszystkie węzły w łańcuch, jeden po drugim. Kolejność łączenia jest obliczana tak, aby uzyskać możliwie najkrótszą łączną długość. Jeśli określono pad źródłowy i pad terminujący, wszystkie pozostałe pady są łączone pomiędzy nimi tak, aby uzyskać możliwie najkrótszą długość. Edytuj pad, aby ustawić go jako źródło lub terminator. Jeśli określono wiele źródeł (lub terminatorów), są one łączone łańcuchowo na każdym końcu.

• Daisy-MidDriven - ta topologia umieszcza węzeł(ły) źródłowy(e) w środku łańcucha, dzieli obciążenia po równo i łączy je łańcuchowo po obu stronach źródła(źródeł). Wymagane są dwa terminatory, po jednym na każdy koniec. Wiele węzłów źródłowych jest łączonych łańcuchowo w środku. Jeśli nie ma dokładnie dwóch terminatorów, używana jest topologia Daisy-Simple.

• Daisy-Balanced - ta topologia dzieli wszystkie obciążenia na równe łańcuchy, a łączna liczba łańcuchów jest równa liczbie terminatorów. Następnie łańcuchy te łączą się ze źródłem w układzie gwiazdy. Wiele węzłów źródłowych jest łączonych łańcuchowo.

• Starburst - ta topologia łączy każdy węzeł bezpośrednio z węzłem źródłowym. Jeśli występują terminatory, są one dołączane po każdym węźle obciążenia. Wiele węzłów źródłowych jest łączonych łańcuchowo, jak w topologii Daisy-Balanced.

Zastosowanie reguły

Batch DRC, podczas autoroutingu.

Uwagi

• Podczas korzystania z Autoroutera czas zakończenia trasowania może być dłuższy przy użyciu topologii innych niż Shortest.

• Implementację topologii niestandardowych zdefiniowanych przy użyciu From-Tos można sprawdzić podczas Batch DRC reguł projektowych Routing Topology zastosowanych do odpowiednich sieci. Naruszenie jest wykrywane, jeśli istnieje połączenie elektryczne między padami From-To, a najkrótsza ścieżka zawiera co najmniej jeden inny pad tej sieci. Naruszenia nie będą wykrywane dla sieci z dużą liczbą padów (ponad 20) lub prymitywów (ponad 1024).

Priorytet trasowania

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła przypisuje priorytet prowadzenia ścieżek do sieci (netów) objętych regułą. Autorouter używa przypisanej wartości priorytetu, aby ocenić znaczenie routingu każdej sieci w projekcie, a tym samym określić, które sieci powinny być prowadzone jako pierwsze.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenie dla reguły Routing Priority

Routing Priority – wartość priorytetu przypisana do sieci objętych zakresem (full query) reguły. Wprowadź wartość z zakresu 0 do 100. Im wyższa przypisana liczba, tym wyższy priorytet podczas routingu.

Zastosowanie reguły

Podczas autoroutingu.

Warstwy routingu

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła określa, które warstwy mogą być używane do routingu.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenia dla reguły Routing Layers

Enabled Layers – wymienione są wszystkie warstwy sygnałowe aktualnie zdefiniowane dla projektu, zgodnie ze stackupem warstw. Użyj powiązanej opcji Allow Routing, aby w razie potrzeby włączyć/wyłączyć routing na danej warstwie.

Zastosowanie reguły

Online DRC, Batch DRC, podczas routingu interaktywnego oraz podczas autoroutingu.

Uwaga

Podczas korzystania z Autoroutera kierunek prowadzenia ścieżek dla każdej włączonej warstwy sygnałowej w projekcie jest definiowany w ramach konfiguracji Situs Autorouter. Kierunki określa się w oknie dialogowym Layer Directions dialog, dostępnym po kliknięciu przycisku Edit Layer Directions w oknie Situs Routing Strategies dialog.

Narożniki ścieżek

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła określa styl narożników używany podczas autoroutingu.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenia dla reguły Routing Corners

• Style – określa, którego stylu narożników routingu użyć. Dostępne są następujące trzy style:
  • 90 Degrees.
  • 45 Degrees.
  • Rounded.
• Setback – te dwa pola pozwalają zdefiniować minimalną i maksymalną wartość odsunięcia (setback) podczas używania stylów narożników 45 Degrees i Rounded. Setback to odległość od „prawdziwego” położenia narożnika (takiego, jakie istniałoby przy użyciu stylu 90 Degrees) do punktu, w którym Autorouter powinien rozpocząć fazowanie lub zaokrąglanie, co w praktyce kontroluje rozmiar mitry lub promień narożnika.

Zastosowanie reguły

Ta reguła jest przeznaczona do użycia przez autoroutery firm trzecich, które realizują routing 45° jako proces końcowy (post process). Nie jest ona przestrzegana przez Situs Autorouter, który implementuje routing 45° jako proces natywny.

Styl przelotek routingu

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła określa styl przelotek, które mogą być używane podczas routingu. Możesz zdefiniować konkretne wartości Min/Max/Preferred dla średnicy przelotki i średnicy otworu – zdefiniowane jako część ograniczeń reguły – albo użyć szablonów dostępnych dla projektu płytki.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenia dla reguły Routing Via Style. Najedź kursorem na obraz, aby porównać dwa dostępne tryby.

Mode – użyj listy rozwijanej, aby wybrać jeden z dwóch trybów:

• Min/Max preferred – wybierz ten tryb, aby ustawić dopuszczalne wartości (Minimum/Maximum/Preferred) dla średnicy przelotki i średnicy otworu w ramach samej reguły.
• Template preferred – wybierz ten tryb, aby móc używać stylów przelotek zdefiniowanych poprzez szablony przelotek dostępne dla płytki.

Tryb = Min/Max preferred

Po wybraniu tego trybu obszar ograniczeń zmienia się, prezentując następujące opcje:

• Via Diameter – określa zakresy ograniczeń, których należy przestrzegać w odniesieniu do średnic przelotek wstawianych podczas routingu płytki. Można zdefiniować następujące wartości:
  • Minimum – minimalna dopuszczalna wartość średnicy przelotki.
  • Maximum – maksymalna dopuszczalna wartość średnicy przelotki.
  • Preferred – preferowana wartość średnicy przelotki.
• Via Hole Size – określa zakresy ograniczeń, których należy przestrzegać w odniesieniu do średnic otworów przelotek wstawianych podczas routingu płytki. Można zdefiniować następujące wartości:
  • Minimum – minimalna dopuszczalna wartość średnicy otworu przelotki.
  • Maximum – maksymalna dopuszczalna wartość średnicy otworu przelotki.
  • Preferred – preferowana wartość średnicy otworu przelotki.

Tryb = Template preferred

Po wybraniu tego trybu obszar ograniczeń zmienia się, prezentując następujące opcje:

• Templates List – wyświetla listę dostępnych szablonów przelotek, które mogą być używane z regułą. Są to szablony przelotek (lokalne lub zdefiniowane w Pad Via Template Libraries), które są udostępniane projektowi płytki jako część Local Pad & Via Library (dostępne przez panel PCB Pad Via Templates). Dla każdego dostępnego szablonu prezentowane są następujące informacje:
  • Template Name – nazwa szablonu tylko do odczytu. Dla szablonu lokalnego stosowane jest automatycznie generowane nazewnictwo zgodne ze standardami IPC. Dla szablonu pochodzącego z PvLib nazewnictwo może być dostosowane w ramach konfiguracji szablonu w tej bibliotece.
  • Description – opis szablonu tylko do odczytu.
  • Library – biblioteka, z której pochodzi szablon. Może to być <Local> (gdy przelotka jest zdefiniowana i zapisana wraz z dokumentem PCB) albo nazwa zewnętrznej biblioteki Pad Via Template Library (<LibraryName>.PvLib), która została udostępniona dokumentowi PCB.
  • Enabled – włącz tę opcję, aby szablon był dostępny do wstawiania przelotek podczas routingu interaktywnego.

Zastosowanie reguły

Online DRC, Batch DRC, podczas autoroutingu oraz podczas routingu interaktywnego.

Gdy tryb reguły jest ustawiony na Min/Max preferred, obowiązują następujące zasady:

• Atrybuty przelotki Preferred są używane przez Autorouter.
• Atrybuty przelotki Minimum i Maximum są respektowane przez Online DRC oraz Batch DRC.
• Atrybuty przelotki Maximum i Minimum określają również zakres dopuszczalnych wartości, które mogą być użyte podczas routingu interaktywnego – gdy naciśniesz klawisz + (lub *) na klawiaturze numerycznej, aby przełączać warstwy sygnałowe routingu i wstawić przelotkę, naciśniesz klawisz / na klawiaturze numerycznej, aby wstawić przelotkę fanout, lub naciśniesz skrót 2, aby wstawić przelotkę bez zmiany warstwy.
• Gdy podczas routingu interaktywnego ma zostać wstawiona przelotka, możesz przełączać definicję przelotki Minimum / Preferred / Maximum / User Choice, naciskając klawisz 4. Aktualnie wybrany stan jest wyświetlany w Heads-Up Display oraz na pasku stanu. Możesz też nacisnąć klawisz Tab podczas routingu, aby otworzyć Properties panel, gdzie można edytować właściwości przelotki w zakresie reguły Min/Max. Jeśli zostanie wprowadzona wartość spoza zakresu, zostanie ona automatycznie przycięta do dozwolonego przedziału.

• Jeśli w Layer Stack Manager zdefiniowano wiele Via Types, na przykład przelotki przelotowe (thruhole) oraz ślepe/zakopane (blind/buried), możliwe jest użycie różnych Via Types dla bieżącego przejścia między warstwami. W takiej sytuacji naciśnij klawisz 6, aby przełączać dozwolone Via Types. Wybrany Via Type jest wyświetlany w Heads-Up Display oraz na pasku stanu. Alternatywnie naciśnij klawisz 8, aby wyświetlić menu podręczne dozwolonych Via Types, i kliknij wymagany.

  User Choice oznacza ostatnio użyte ustawienia przelotki lub wybrany szablon. Aby zmienić bieżące wartości User Choice, naciśnij Shift+V podczas routingu interaktywnego, gdy przelotka „pływa” na kursorze. Otworzy się okno Choose Via Sizes dialog – wybierz Via Template lub wprowadź wymagane wartości (w zakresie reguły Min/Max).

Gdy tryb reguły jest ustawiony na Template preferred, obowiązują następujące zasady:

• Gdy podczas routingu interaktywnego ma zostać wstawiona przelotka, możesz przełączać włączone szablony przelotek, naciskając klawisz 4. Wybrany szablon jest wyświetlany w Heads-Up Display oraz na pasku stanu. Możesz też nacisnąć klawisz Tab podczas routingu, aby otworzyć Properties panel, gdzie można zmienić aktualnie zastosowany szablon przelotki.
• Jeśli w Layer Stack Manager zdefiniowano wiele Via Types, na przykład przelotki przelotowe (thruhole) oraz ślepe/zakopane (blind/buried), możliwe jest użycie różnych Via Types dla bieżącego przejścia między warstwami. W takiej sytuacji naciśnij klawisz 6, aby przełączać dozwolone Via Types. Wybrany Via Type jest wyświetlany w Heads-Up Display oraz na pasku stanu. Alternatywnie naciśnij klawisz 8, aby wyświetlić menu podręczne dozwolonych Via Types, i kliknij wymagany.

Uwaga

Aby kontrolować rozmiar przelotek ślepych i zakopanych, można skonfigurować osobne reguły celujące w różne pary warstw. Na przykład, aby kontrolować rozmiar przelotek ślepych między warstwą górną a mid-layer 1, można użyć następującego zakresu (Full Query):

(StartLayer = 'Top Layer') and (StopLayer = 'Mid-Layer1')

Aby kontrolować rozmiar przelotek zakopanych między mid-layer 2 a mid-layer 3, użyto by następującego zakresu:

(StartLayer = 'Mid-Layer2') and (StopLayer = 'Mid-Layer3')

Alternatywnie, zamiast tworzyć osobne reguły, możesz rozszerzyć zapytanie jednej reguły, używając operatorów OR w następujący sposób:

((StartLayer = 'Top Layer') and (StopLayer = 'Mid-Layer1')) or((StartLayer = ' Mid-Layer2') and (StopLayer = 'Mid-Layer3'))

Kontrola fanoutu

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła określa opcje fanoutu, które mają być używane podczas wykonywania fanoutu padów elementów montowanych powierzchniowo w projekcie, połączonych z sieciami sygnałowymi i/lub sieciami płaszczyzn zasilania. Fanout, z punktu widzenia prowadzenia ścieżek, zasadniczo zamienia pad SMT w pad przewlekany, poprzez dodanie przelotki (via) i łączącej ścieżki. Znacząco zwiększa to prawdopodobieństwo pomyślnego poprowadzenia płytki, ponieważ sygnał staje się dostępny na wszystkich warstwach trasowania, a nie tylko na warstwie górnej lub dolnej. Jest to szczególnie potrzebne w projektach o dużej gęstości, gdzie przestrzeń na prowadzenie ścieżek jest bardzo ograniczona.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenia dla reguły Fanout Control (Fanout_Default)

• Fanout Style – określa, w jaki sposób przelotki fanoutu są rozmieszczane względem elementu SMT. Dostępne są następujące opcje:
  • Auto – wybiera styl najbardziej odpowiedni dla technologii elementu, aby uzyskać optymalne rezultaty pod względem dostępnej przestrzeni na trasowanie.
  • Inline Rows – przelotki fanoutu są umieszczane w dwóch wyrównanych rzędach.
  • Staggered Rows – przelotki fanoutu są umieszczane w dwóch rzędach przesuniętych (staggered).
  • BGA – fanout jest wykonywany zgodnie z określonymi opcjami BGA.
  • Under Pads – przelotki fanoutu są umieszczane bezpośrednio pod padami elementu SMT.
• Fanout Direction – określa kierunek, w jakim ma być wykonywany fanout. Dostępne są następujące opcje:
  • Disable – nie zezwalaj na fanout względem elementów SMT objętych regułą.
  • In Only – fanout wyłącznie do wewnątrz. Wszystkie przelotki fanoutu i łączące ścieżki zostaną umieszczone wewnątrz prostokąta obwiedni elementu.
  • Out Only – fanout wyłącznie na zewnątrz. Wszystkie przelotki fanoutu i łączące ścieżki zostaną umieszczone poza prostokątem obwiedni elementu.
  • In Then Out – wykonaj fanout wszystkich padów elementu (na początku) do wewnątrz. Wszystkie pady, których nie da się wyprowadzić w tym kierunku, należy wyprowadzić na zewnątrz (jeśli to możliwe).
  • Out Then In – wykonaj fanout wszystkich padów elementu (na początku) na zewnątrz. Wszystkie pady, których nie da się wyprowadzić w tym kierunku, należy wyprowadzić do wewnątrz (jeśli to możliwe).
  • Alternating In and Out – wykonaj fanout wszystkich padów elementu (tam, gdzie to możliwe) naprzemiennie: najpierw do wewnątrz, potem na zewnątrz.
• Direction From Pad – określa kierunek, w jakim ma być wykonywany fanout. Gdy wykonywany jest fanout elementu BGA, jego pady są dzielone na ćwiartki, a fanout jest stosowany do padów w każdej ćwiartce jednocześnie. Dostępne są następujące opcje:
  • Away From Center – fanout dla padów w każdej ćwiartce jest wykonywany pod kątem 45° od środka elementu.
  • North-East – wszystkie pady w każdej ćwiartce są wyprowadzane w kierunku północno‑wschodnim (45° przeciwnie do ruchu wskazówek zegara od poziomu).
  • South-East – wszystkie pady w każdej ćwiartce są wyprowadzane w kierunku południowo‑wschodnim (45° zgodnie z ruchem wskazówek zegara od poziomu).
  • South-West – wszystkie pady w każdej ćwiartce są wyprowadzane w kierunku południowo‑zachodnim (135° zgodnie z ruchem wskazówek zegara od poziomu).
  • North-West – wszystkie pady w każdej ćwiartce są wyprowadzane w kierunku północno‑zachodnim (135° przeciwnie do ruchu wskazówek zegara od poziomu).
  • Towards Center – fanout dla padów w każdej ćwiartce jest wykonywany pod kątem 45° w stronę środka elementu. W większości przypadków zachowanie jednolitego kierunku nie będzie możliwe z powodu wymaganej przestrzeni fanoutu zajętej już przez przelotkę fanoutu innego pada. W takich przypadkach fanout zostanie wykonany w następnym dostępnym kierunku (północny‑wschód, południowy‑wschód, południowy‑zachód, północny‑zachód).
• Via Placement Mode – określa, w jaki sposób przelotki fanoutu są rozmieszczane względem padów elementu BGA. Dostępne są następujące opcje:
  • Close To Pad (Follow Rules) – przelotki fanoutu będą umieszczane możliwie najbliżej odpowiadających im padów elementu SMT, bez naruszania zdefiniowanych reguł odstępów (clearance).
  • Centered Between Pads – przelotki fanoutu będą centrowane pomiędzy padami elementu SMT.

Zastosowanie reguły

Podczas trasowania interaktywnego i autoroutingu.

Uwagi

• Następujące domyślne reguły projektowe Fanout Control są tworzone automatycznie i obejmują typowe typy obudów elementów (w kolejności malejącego priorytetu). Reguły te można edytować lub można zdefiniować inne, zgodnie z indywidualnymi wymaganiami projektu.

  • Fanout_BGA – z zapytaniem IsBGA.
  • Fanout_LCC – z zapytaniem IsLCC.
  • Fanout_SOIC – z zapytaniem IsSOIC.
  • Fanout_Small – z zapytaniem (CompPinCount < 5).
  • Fanout_Default – z zapytaniem All.

   

• Styl używany dla przelotek fanoutu będzie zgodny z odpowiednią regułą/regułami projektowymi Routing Via Style. Dodatkowe ścieżki układane w ramach procesu fanoutu od pada do przelotki będą zgodne z odpowiednią regułą/regułami projektowymi Routing Width.

• Aby wykonać fanout padów elementu, upewnij się, że pod tym elementem nie ma wylewek poligonów na żadnej warstwie. Poligony można „odłożyć na półkę” (shelve) przed tworzeniem fanoutów i przywrócić po zakończeniu.

Wire Bonding

Reguła domyślna: niewymagana

Ta reguła definiuje ograniczenia związane z projektami, które zawierają Wire Bonding.

Constraints

• Wire To Wire – określa minimalną dopuszczalną odległość pomiędzy bryłami 3D sąsiednich drutów bondujących.
• Min Wire Length – określa minimalną dopuszczalną długość drutu bondującego.
• Max Wire Length – określa minimalną dopuszczalną długość drutu bondującego.
• Bond Finger Margin – określa minimalny dopuszczalny margines od krawędzi pada palca bondującego (bond finger pad).

Rule Application

Batch DRC

Trasowanie par różnicowych

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła definiuje szerokość ścieżek dla każdej sieci w parze różnicowej oraz odstęp (gap) pomiędzy sieciami w tej parze. Pary różnicowe są zwykle prowadzone z określonymi ustawieniami szerokości i odstępu, aby zapewnić wymaganą impedancję różnicową dla danej pary sieci.

Dowiedz się więcej o Differential Pair Routing

Dowiedz się więcej o Controlled Impedance Routing

Ograniczenia

Domyślne ograniczenia dla reguły Differential Pairs Routing

• Min Width – określa minimalną dopuszczalną szerokość, jaka ma być używana dla ścieżek podczas trasowania pary różnicowej.
• Min Gap – określa minimalny dopuszczalny odstęp pomiędzy obiektami (primitives) na różnych sieciach w obrębie tej samej pary różnicowej podczas trasowania. Ustawienia Min, Preferred i Max Gap w tej regule projektowej są używane podczas prowadzenia pary różnicowej, ponownego prowadzenia lub interaktywnej modyfikacji (podczas Interactive Sliding). Zwróć uwagę, że te ustawienia Gap są NOT używane podczas sprawdzania reguł (DRC). Podczas DRC wartość Gap jest testowana przez odpowiednią regułę Clearance Constraint — więcej informacji o zarządzaniu tym znajduje się w Notes poniżej.
• Preferred Width – określa preferowaną szerokość, jaka ma być używana dla ścieżek podczas trasowania pary różnicowej.
• Preferred Gap – określa preferowany odstęp pomiędzy obiektami (primitives) na różnych sieciach w obrębie tej samej pary różnicowej.
• Max Width – określa maksymalną dopuszczalną szerokość, jaka ma być używana dla ścieżek podczas trasowania pary różnicowej.
• Max Gap – określa maksymalny dopuszczalny odstęp pomiędzy obiektami (primitives) na różnych sieciach w obrębie tej samej pary różnicowej.
• Max Uncoupled Length – określa wartość maksymalnej dopuszczalnej długości odcinka niesprzężonego pomiędzy siecią dodatnią i ujemną w obrębie pary różnicowej.

• Use Impedance Profile – ta opcja staje się dostępna, gdy w Layer Stack Manager zdefiniowano co najmniej jeden profil impedancji. Po włączeniu użyj listy rozwijanej, aby wybrać wymagany profil impedancji. Gdy reguła jest skonfigurowana w tym trybie, wartości Preferred Width i Preferred Gap wymagane na każdej warstwie trasowania są obliczane w ramach wskazanego profilu impedancji. Po zdefiniowaniu reguły, podczas trasowania pary różnicowej objętej zakresem reguły, szerokości ścieżek i odstęp pary zostaną automatycznie ustawione na wartości wymagane dla danej warstwy, aby spełnić zadaną impedancję.

  Dowiedz się więcej o Configuring the Layer Stack for Controlled Impedance Routing.

• Show values for layer stack – ta opcja pojawia się w oknie dialogowym, gdy w Layer Stack Manager zdefiniowano wiele stosów warstw. Jeśli płytka zawiera wiele stosów warstw, ograniczenia Differential Pairs Routing muszą zostać skonfigurowane dla każdego stosu, używając albo pól dla wszystkich warstw nad obrazem, albo pól specyficznych dla warstwy w tabeli Layer Attributes Table.

  Dowiedz się więcej o Defining and Configuring Substacks.
• Layer Attributes Table – obszar siatki na dole okna dialogowego wyświetla wszystkie warstwy sygnałowe zdefiniowane w stosie warstw, chyba że włączona jest opcja Use Impedance Profile. Jeśli ta opcja jest włączona, wyświetlane będą tylko warstwy dostępne w ramach wybranego profilu impedancji. Wyświetlane są ograniczenia minimalnej, maksymalnej i preferowanej szerokości oraz odstępu, a także inne informacje specyficzne dla warstwy. Pola Width i Gap dla trasowania można ustawić globalnie, definiując wartości w polach ograniczeń nad obrazem, albo indywidualnie, wpisując wartości bezpośrednio w tabeli. Gdy włączona jest opcja Use Impedance Profile, wymagane wartości szerokości zostaną automatycznie obliczone i wpisane dla każdej warstwy w tabeli. W tym trybie wartości Preferred Width i Preferred Gap nie mogą być edytowane, natomiast wartości Min i Max mogą.

Zastosowanie reguły

Online DRC, Batch DRC, trasowanie interaktywne (i ponowne trasowanie), autorouting, interaktywne dostrajanie długości (Min Gap jest stosowane) oraz podczas interaktywnej modyfikacji pary, np. przesuwania segmentu ścieżki jednej z sieci w parze.

Uwagi

• Chociaż szerokość każdej sieci w parze różnicowej jest monitorowana przez odpowiednią regułę prowadzenia par różnicowych (Differential Pairs Routing), a nie przez regułę Width, to sprawdzanie odstępów (clearance) między sieciami w tej parze nadal jest kontrolowane przez odpowiednią regułę projektową Clearance. Jeśli wartość odstępu użyta podczas prowadzenia pary różnicowej jest mniejsza niż minimalny dozwolony odstęp między sieciami pary różnicowej ustawiony przez regułę projektową Electrical Clearance, wystąpi naruszenie reguły Electrical Clearance. Innymi słowy, należy zdefiniować regułę Clearance, która obejmuje parę różnicową (na konkretnej warstwie, tam gdzie to potrzebne), z trybem sprawdzania połączeń ustawionym na Same Differential Pair oraz z wartością clearance ustawioną na równą lub mniejszą niż wartość ograniczenia Min Gap zdefiniowanego dla tej warstwy w ramach odpowiedniej reguły Differential Pairs Routing.
• Odstęp (clearance) od sieci w parze różnicowej do dowolnego other obiektu elektrycznego nienależącego do pary jest monitorowany przez odpowiednią regułę Clearance.
• Chociaż optymalne ustawienia Szerokość–Odstęp mogą być osiągalne na większości płytki, często występują obszary, np. pod komponentem BGA, gdzie trzeba zastosować mniejsze i ciaśniejsze ustawienia Szerokość–Odstęp. Zdefiniowanie Min Gap jako mniejszego niż Preferred Gap pozwala routerowi zbliżyć do siebie członków pary tam, gdzie wymagają tego przeszkody. Choć to działa, ma swoją cenę: operacje prowadzenia stają się znacznie bardziej złożone, a przez to wolniejsze. Wymaganie to można też spełnić, definiując wiele reguł prowadzenia par różnicowych — regułę o niższym priorytecie, która obejmuje parę różnicową na całej płytce, oraz regułę o wyższym priorytecie, która obejmuje parę różnicową w konkretnym obszarze, gdzie wymagane jest węższe ustawienie Szerokość–Odstęp. Następnie obejmujesz parę różnicową w tym obszarze, definiując regułę Room Definition dla tego obszaru i używając tego room jako części zakresu (scope) reguły prowadzenia par różnicowych, która wymaga ciaśniejszego ustawienia Szerokość–Odstęp.
• Klasy par różnicowych (Differential Pair classes) można definiować na schemacie do użycia w zakresie reguł (rule scoping).

► Dowiedz się więcej o sprawdzaniu odstępów (clearance) dla par różnicowych