Routing Rule Types

Określa preferowaną szerokość używaną dla ścieżek podczas trasowania płytki.

Określa maksymalną dopuszczalną szerokość używaną dla ścieżek podczas trasowania płytki.

Dla każdego połączenia w sieci objętej regułą sprawdź, czy szerokość każdej pojedynczej ścieżki i łuku mieści się w zakresie minimum i maksimum ().

Ta opcja staje się dostępna, gdy w Layer Stack Manager zdefiniowano co najmniej jeden profil impedancji. Po jej włączeniu użyj listy rozwijanej, aby wybrać żądany profil impedancji.

Gdy reguła jest skonfigurowana w tym trybie, wymagana Preferred Width na każdej warstwie trasowania jest obliczana jako część określonego profilu impedancji (wartości Min Width i Max Width również zostaną ustawione na tę wartość po włączeniu tej opcji). Po zdefiniowaniu reguły, podczas trasowania sieci objętej zakresem reguły, szerokość ścieżki zostanie automatycznie ustawiona na wartość wymaganą do spełnienia określonej impedancji dla danej warstwy.

Po włączeniu tej opcji wartości Preferred Width nie można edytować w regule, ale wartości Min Width i Max Width można.

Dowiedz się więcej o konfigurowaniu stosu warstw dla trasowania z kontrolowaną impedancją.

Ta opcja pojawia się, gdy w menedżerze Layer Stack Manager zdefiniowano wiele stosów warstw. Jeśli płytka zawiera wiele stosów warstw, ograniczenia Width muszą zostać skonfigurowane dla każdego stosu, przy użyciu pól dla wszystkich warstw nad obrazem albo pól specyficznych dla warstw w tabeli atrybutów warstw ( ).

Dowiedz się więcej o definiowaniu i konfigurowaniu podstosów.

Obszar siatki w dolnej części okna dialogowego wyświetla wszystkie warstwy sygnałowe zdefiniowane w stosie warstw, chyba że opcja Use Impedance Profile jest włączona. Jeśli ta opcja jest włączona, wyświetlane będą tylko warstwy dostępne jako część wybranego profilu impedancji.

Siatka wyświetla minimalne, maksymalne i preferowane szerokości trasowania oraz inne informacje specyficzne dla warstw. Pola szerokości trasowania można ustawić globalnie, definiując wartości w polach ograniczeń nad obrazem, albo indywidualnie, wpisując wartości bezpośrednio do tabeli.

Gdy opcja Use Impedance Profile jest włączona, wymagane wartości szerokości zostaną automatycznie obliczone i wpisane dla każdej warstwy w tabeli. W tym trybie wartości Preferred Width nie można edytować, ale wartości Min Width i Max Width można.

• Ustawienia Min Width i Max Width definiują zakres dopuszczalnych wartości, które mogą być używane podczas trasowania interaktywnego. Naciśnij skrót 3, aby przełączać ustawienia Min, Preferred, Max i User Choice podczas trasowania, albo naciśnij Tab, aby edytować szerokość ścieżki w panelu Properties. Jeśli zostanie wprowadzona wartość poza zakresem Min-Max, zostanie ona automatycznie ograniczona.

• Ustawienie Preferred Width jest przestrzegane przez Autorouter.

• Ustawienia Min Width i Max Width definiują dolną i górną wartość używaną przez DRC online i DRC wsadowe.

Definiuje topologię, która ma być użyta dla sieci objętej (pełnym zapytaniem) zakresem reguły. Można zastosować następujące topologie:

• Shortest - połącz wszystkie węzły w sieci tak, aby uzyskać najkrótszą całkowitą długość połączeń.

• Horizontal - połącz wszystkie węzły razem, preferując krótszą długość w poziomie względem długości w pionie w stosunku 5:1. Użyj tej metody, aby wymusić trasowanie w kierunku poziomym.

• Vertical - połącz wszystkie węzły razem, preferując krótszą długość w pionie względem długości w poziomie w stosunku 5:1. Użyj tej metody, aby wymusić trasowanie w kierunku pionowym.

• Daisy-Simple - połącz łańcuchowo wszystkie węzły, jeden po drugim. Kolejność ich łączenia jest obliczana tak, aby uzyskać najkrótszą całkowitą długość. Jeśli określono pad źródłowy i końcowy, wszystkie pozostałe pady są łączone między nimi tak, aby uzyskać możliwie najkrótszą długość. Edytuj pad, aby ustawić go jako źródło lub zakończenie. Jeśli określono wiele źródeł (lub zakończeń), są one łączone łańcuchowo na każdym końcu.

• Daisy-MidDriven - umieść węzeł(y) źródłowy(e) w środku łańcucha daisy chain, następnie podziel obciążenia równo i połącz je łańcuchowo po obu stronach źródła(źródeł). Wymagane są dwa zakończenia, po jednym dla każdego końca. Wiele węzłów źródłowych jest łączonych łańcuchowo w środku. Jeśli nie ma dokładnie dwóch zakończeń, używana jest topologia Daisy-Simple.

• Daisy-Balanced - podziel wszystkie obciążenia na równe łańcuchy, przy czym całkowita liczba łańcuchów jest równa liczbie zakończeń. Łańcuchy te są następnie łączone ze źródłem w układzie gwiazdy. Wiele węzłów źródłowych jest łączonych łańcuchowo.

• Starburst - połącz każdy węzeł bezpośrednio z węzłem źródłowym. Jeśli występują zakończenia, są one podłączane za każdym węzłem obciążenia. Wiele węzłów źródłowych jest łączonych łańcuchowo, tak jak w topologii Daisy-Balanced.

W przypadku użycia Autoroutera kierunek trasowania dla każdej włączonej warstwy sygnałowej w projekcie jest definiowany jako część konfiguracji Situs Autorouter. Kierunki określa się w oknie dialogowym Layer Directions dialog, dostępnym po kliknięciu przycisku Edit Layer Directions w oknie dialogowym Situs Routing Strategies dialog.

Określa, którego stylu narożników trasowania użyć. Dostępne są następujące trzy style:

• 90 Degrees

• 45 Degrees

• Rounded

Te dwa pola umożliwiają zdefiniowanie minimalnej i maksymalnej wartości odsunięcia przy użyciu stylów narożników 45 Degrees i Rounded. Odsunięcie to odległość od „rzeczywistego” położenia narożnika (takiego, które istniałoby przy użyciu stylu 90 Degrees) do punktu, w którym Autorouter powinien rozpocząć fazowanie lub zaokrąglanie, skutecznie kontrolując rozmiar ścięcia lub promień narożnika.

Użyj listy rozwijanej, aby wybrać jeden z dwóch następujących trybów:

• Min/Max preferred - wybierz ten tryb, aby ustawić dopuszczalne wartości (Minimum/Maksimum/Preferowane) dla średnicy przelotki i rozmiaru jej otworu jako część samej reguły.

• Template preferred - wybierz ten tryb, aby móc używać stylów przelotek zdefiniowanych za pomocą szablonów przelotek dostępnych dla płytki.

Mode = Min/Max preferred

(ustawienia ograniczeń)

Via Diameter - określa wartości Minimum, Preferred i Maximum średnicy przelotek umieszczanych podczas trasowania.

Via Hole Size - określa wartości Minimum, Preferred i Maximum rozmiarów otworów przelotek umieszczanych podczas trasowania.

Mode = Min/Max preferred

(zmiana rozmiaru przelotki podczas trasowania)

Reguła projektowa Routing Via Style definiuje właściwości X-Y przelotki. Gdy przelotka jest umieszczana podczas trasowania interaktywnego, możesz przełączać się między definicjami przelotki Minimum / Preferred / Maximum / User Choice, naciskając klawisz 4. Aktualnie wybrany stan jest wyświetlany w Heads-Up Display oraz na pasku stanu. Możesz także nacisnąć klawisz Tab podczas trasowania, aby otworzyć panel Properties, gdzie można edytować właściwości przelotki w zakresie reguły Min/Max. Jeśli zostanie wprowadzona wartość spoza zakresu, zostanie ona automatycznie ograniczona.

Mode = Template preferred

(ustawienia ograniczeń)

Templates List - wyświetla dostępne szablony przelotek, które mogą być używane z tą regułą. Są to szablony przelotek (lokalne lub zdefiniowane w bibliotekach Pad Via Template Libraries), które zostały udostępnione projektowi płytki jako część Local Pad & Via Library (dostępnego przez panel PCB Pad Via Templates). Dla każdego dostępnego szablonu prezentowane są następujące informacje:

• Template Name - nazwa szablonu tylko do odczytu. Dla szablonu lokalnego używane jest automatycznie generowane nazewnictwo zgodne ze standardami IPC. Dla szablonu pochodzącego z PvLib nazwa ta może być dostosowana w ramach konfiguracji szablonu w tej bibliotece.

• Description - opis zapisany dla szablonu, tylko do odczytu.

• Library - biblioteka, z której pochodzi szablon. Może to być <Local> (gdy przelotka jest zdefiniowana i zapisana wraz z dokumentem PCB) albo nazwa zewnętrznej biblioteki Pad Via Template Library (<LibraryName>.PvLib), która została udostępniona dokumentowi PCB.

• Enabled - włącz tę opcję, aby szablon był dostępny do umieszczania przelotek podczas trasowania interaktywnego.

Mode = Template preferred

(zmiana rozmiaru przelotki podczas trasowania)

Gdy przelotka trasowania ma zostać umieszczona podczas trasowania interaktywnego, możesz przełączać się między włączonymi szablonami przelotek, naciskając klawisz 4. Wybrany szablon jest wyświetlany w Heads-Up Display oraz na pasku stanu. Możesz także nacisnąć klawisz Tab podczas trasowania, aby otworzyć panel Properties panel, z którego można zmienić aktualnie zastosowany szablon przelotki.

Aby kontrolować rozmiar przelotek ślepych i zakopanych, można skonfigurować osobne reguły ukierunkowane na różne pary warstw. Na przykład, aby kontrolować rozmiar przelotek ślepych między warstwą górną a warstwą wewnętrzną 1, można użyć następującego zakresu (Full Query):

(StartLayer = 'Top Layer') and (StopLayer = 'Mid-Layer1')

Aby kontrolować rozmiar przelotek zakopanych między warstwą wewnętrzną 2 a warstwą wewnętrzną 3, użyty zostałby następujący zakres:

(StartLayer = 'Mid-Layer2') and (StopLayer = 'Mid-Layer3')

Alternatywnie, zamiast tworzyć osobne reguły, można rozszerzyć zapytanie jednej reguły za pomocą operatorów OR w następujący sposób:

((StartLayer = 'Top Layer') and (StopLayer = 'Mid-Layer1')) or((StartLayer = ' Mid-Layer2') and (StopLayer = 'Mid-Layer3'))

Online DRC, Batch DRC, podczas autoroutingu oraz podczas trasowania interaktywnego. Gdy tryb reguły jest ustawiony na Min/Max preferred, obowiązują następujące zasady:

• Atrybuty przelotki Preferred są używane przez autorouter.

• Atrybuty przelotki Minimum i Maximum są przestrzegane przez Online DRC i Batch DRC.

Określa, w jaki sposób przelotki fanoutu są rozmieszczane względem komponentu SMT. Dostępne są następujące opcje:

• Auto - wybiera styl najbardziej odpowiedni dla technologii komponentu, aby uzyskać optymalne rezultaty pod względem przestrzeni routingu.

• Inline Rows - przelotki fanoutu są rozmieszczane w dwóch wyrównanych rzędach.

• Staggered Rows - przelotki fanoutu są rozmieszczane w dwóch naprzemiennych rzędach.

• BGA - fanout jest wykonywany zgodnie z określonymi opcjami BGA.

• Under Pads - przelotki fanoutu są umieszczane bezpośrednio pod padami komponentu SMT.

Określa kierunek używany dla fanoutu. Dostępne są następujące opcje:

• Disable - nie zezwalaj na fanout względem komponentów SMT objętych regułą.

• In Only - wykonuj fanout wyłącznie do wewnątrz. Wszystkie przelotki fanoutu i ścieżka łącząca zostaną umieszczone wewnątrz prostokąta ograniczającego komponentu.

• Out Only - wykonuj fanout wyłącznie na zewnątrz. Wszystkie przelotki fanoutu i ścieżka łącząca zostaną umieszczone poza prostokątem ograniczającym komponentu.

• In Then Out - najpierw wykonuj fanout wszystkich padów komponentu do wewnątrz. Wszystkie pady, których nie da się rozprowadzić w tym kierunku, powinny zostać rozprowadzone na zewnątrz (jeśli to możliwe).

• Out Then In - najpierw wykonuj fanout wszystkich padów komponentu na zewnątrz. Wszystkie pady, których nie da się rozprowadzić w tym kierunku, powinny zostać rozprowadzone do wewnątrz (jeśli to możliwe).

• Alternating In and Out - wykonuj fanout wszystkich padów komponentu (tam, gdzie to możliwe) naprzemiennie, najpierw do wewnątrz, a potem na zewnątrz.

Określa kierunek używany dla fanoutu. Gdy komponent BGA jest poddawany fanoutowi, jego pady są dzielone na ćwiartki, a fanout jest stosowany jednocześnie do padów w każdej ćwiartce. Dostępne są następujące opcje:

• Away From Center - fanout padów w każdej ćwiartce jest prowadzony pod kątem 45° od środka komponentu.

• North-East - wszystkie pady w każdej ćwiartce są rozprowadzane w kierunku północno-wschodnim (45° przeciwnie do ruchu wskazówek zegara od poziomu).

• South-East - wszystkie pady w każdej ćwiartce są rozprowadzane w kierunku południowo-wschodnim (45° zgodnie z ruchem wskazówek zegara od poziomu).

• South-West - wszystkie pady w każdej ćwiartce są rozprowadzane w kierunku południowo-zachodnim (135° zgodnie z ruchem wskazówek zegara od poziomu).

• North-West - wszystkie pady w każdej ćwiartce są rozprowadzane w kierunku północno-zachodnim (135° przeciwnie do ruchu wskazówek zegara od poziomu).

• Towards Center - fanout padów w każdej ćwiartce jest prowadzony pod kątem 45° w stronę środka komponentu. W większości przypadków zachowanie jednolitości kierunku nie będzie możliwe, ponieważ wymagana przestrzeń fanoutu jest już zajęta przez przelotkę fanoutu innego padu. W takich przypadkach fanout zostanie wykonany w następnym dostępnym kierunku (północny wschód, południowy wschód, południowy zachód, północny zachód).

Określa, w jaki sposób przelotki fanoutu są rozmieszczane względem padów komponentu BGA. Dostępne są następujące opcje:

• Close To Pad (Follow Rules) - przelotki fanoutu zostaną umieszczone możliwie najbliżej odpowiadających im padów komponentu SMT, bez naruszania zdefiniowanych reguł odstępu.

• Centered Between Pads - przelotki fanoutu będą wyśrodkowane pomiędzy padami komponentu SMT.

Następujące domyślne reguły projektowe Fanout Control są tworzone automatycznie i obejmują typowe dostępne typy obudów komponentów (wymienione w malejącej kolejności priorytetu). Reguły te można edytować lub zdefiniować inne zgodnie z indywidualnymi wymaganiami projektowymi.

• Fanout_BGA – z zapytaniem IsBGA.

• Fanout_LCC - z zapytaniem IsLCC.

• Fanout_SOIC - z zapytaniem IsSOIC.

• Fanout_Small - z zapytaniem (CompPinCount < 5).

• Fanout_Default - z zapytaniem All.

Ta opcja staje się dostępna, gdy w Layer Stack Manager zdefiniowano co najmniej jeden profil impedancji. Po jej włączeniu użyj listy rozwijanej, aby wybrać wymagany profil impedancji. Gdy reguła jest skonfigurowana w tym trybie, wymagane wartości Preferred Width i Preferred Gap dla każdej warstwy routingu są obliczane jako część wskazanego profilu impedancji. Po zdefiniowaniu reguły, podczas prowadzenia pary różnicowej objętej zakresem tej reguły, szerokości ścieżek i odstęp pary zostaną automatycznie ustawione na wartości wymagane dla danej warstwy, aby spełnić określoną impedancję.

Dowiedz się więcej o konfigurowaniu stosu warstw dla routingu z kontrolowaną impedancją.

Ta opcja pojawia się w oknie dialogowym, gdy w Layer Stack Manager zdefiniowano wiele stosów warstw. Jeśli płytka zawiera wiele stosów warstw, ograniczenia routingu par różnicowych muszą zostać skonfigurowane dla każdego stosu warstw, przy użyciu albo pól dla wszystkich warstw nad obrazem, albo pól specyficznych dla warstwy w tabeli Layer Attributes Table, albo przez wybranie profilu impedancji.

Dowiedz się więcej o definiowaniu i konfigurowaniu podstosów.

Obszar siatki w dolnej części okna dialogowego wyświetla wszystkie warstwy sygnałowe zdefiniowane w stosie warstw, chyba że wybrano profil impedancji. W takim przypadku będą wyświetlane tylko warstwy dostępne w ramach wybranego profilu impedancji. Wyświetlane są ograniczenia minimalnej, maksymalnej i preferowanej szerokości oraz odstępu, a także inne informacje specyficzne dla warstwy. Pola Width i Gap dla routingu można ustawić globalnie, definiując wartości w polach ograniczeń nad obrazem, albo indywidualnie, wpisując wartości bezpośrednio do tabeli. Po wybraniu profilu impedancji wymagane wpisy Preferred Width są automatycznie obliczane i wprowadzane dla każdej warstwy w tabeli. W tym trybie wartości Preferred Width i Preferred Gap nie mogą być edytowane, ale wartości Min i Max mogą.

Podczas definiowania wartości minimalnej, maksymalnej i preferowanej szerokości i/lub odstępu, Layer Attributes Table będzie wyróżniać nieprawidłowe wpisy czerwonym tekstem. Może się tak zdarzyć na przykład wtedy, gdy określisz minimalną wartość ograniczenia większą niż maksymalna wartość ograniczenia albo gdy ustawisz preferowaną wartość ograniczenia niższą od minimum lub wyższą od maksymalnych wartości ograniczenia. Niepoprawna definicja reguły jest dodatkowo wyróżniana przez zmianę koloru nazwy reguły na czerwony zarówno w panelu drzewa folderów, jak i na odpowiednich listach podsumowania w oknie dialogowym PCB Rules and Constraints Editor.

Chociaż szerokość każdej sieci w parze różnicowej jest monitorowana przez odpowiednią regułę Differential Pairs Routing (a nie przez regułę Width), sprawdzanie odstępu między sieciami w tej parze nadal jest kontrolowane przez odpowiednią regułę projektową Clearance. Jeśli odstęp routingu pary różnicowej jest mniejszy niż minimalny prześwit dozwolony między różnymi sieciami na płytce, sieci w parach różnicowych nie spełnią ograniczenia prześwitu. Aby temu zapobiec, należy utworzyć osobne ograniczenie prześwitu, ustawiając prześwit między sieciami w parach różnicowych na taką samą wartość jak Diff Pair Gap. 

Aby to zrobić w Constraint Manager, ustaw wartość Clearance dla par na taką samą jak Diff Pair Gap. Zostało to pokazane na pierwszym slajdzie powyższego pokazu slajdów Differential Pair Routing, gdzie prześwit dla par różnicowych ustawiono na 0.12446mm.

Aby to zrobić w PCB Rules and Constraints Editor, dodaj dodatkowe ograniczenie Clearance ustawione na tę samą wartość prześwitu co Diff Pair Gap, z wybraną opcją Same Differential Pair. Zostało to pokazane na czwartym slajdzie powyższego pokazu slajdów Differential Pair Routing, gdzie prześwit dla par różnicowych ustawiono na 0.127mm.

Chociaż optymalne ustawienia Width-Gap mogą być osiągalne dla większości płytki, często występują obszary, takie jak pod komponentem BGA, gdzie trzeba zastosować mniejsze i ciaśniejsze ustawienia Width-Gap. Zdefiniowanie Min Gap jako mniejszego niż Preferred Gap pozwala routerowi zbliżyć do siebie elementy pary tam, gdzie wymagają tego przeszkody. Choć to działa, ma swoją cenę; operacje routingu stają się znacznie bardziej złożone i w konsekwencji wolniejsze.

To wymaganie można również spełnić przez zdefiniowanie wielu reguł routingu par różnicowych — reguły o niższym priorytecie, która obejmuje parę różnicową na całej płytce, oraz reguły o wyższym priorytecie, która obejmuje parę różnicową w konkretnym obszarze, gdzie wymagane jest węższe ustawienie Width-Gap. Następnie obejmujesz parę różnicową w tym obszarze, definiując dla niego regułę Room Definition, i używasz tego room jako części zakresu reguły routingu par różnicowych wymagającej ciaśniejszego ustawienia Width-Gap.

Online DRC, Batch DRC, routing interaktywny (i ponowny routing), autorouting, interaktywne dostrajanie długości (Min Gap jest stosowane) oraz podczas interaktywnej modyfikacji pary, na przykład przesuwania segmentu ścieżki jednej z sieci w parze.