Typy reguł wysokiej prędkości

Określa, gdzie powinny znajdować się dwa sprawdzane segmenty ścieżek:

• Same Layer - oba segmenty ścieżek należących do wskazanych sieci znajdują się na tej samej warstwie

• Adjacent Layers - segmenty ścieżek należących do wskazanych sieci znajdują się na sąsiednich warstwach.

Ta reguła wykrywa równoległe segmenty ścieżek znajdujące się w odległości określonej ustawieniem parallel gap, a następnie sumuje długości wszystkich segmentów należących do tych sieci (). Gdy suma długości tych segmentów przekroczy parallel limit, zgłaszane jest naruszenie DRC. Należy pamiętać, że poprowadzone sieci par różnicowych są wyłączone ze sprawdzania przez tę regułę.

Niewymagana.

Niewymagana.

Ta lista rozwijana jest dostępna tylko wtedy, gdy jako zakres reguły wybrano klasę xSignal (lub wszystkie sygnały xSignal w projekcie). Wybierz z listy sygnał xSignal, aby użyć jego długości jako wartości docelowej dla innych sygnałów xSignal objętych zakresem reguły. Po wybraniu sygnału xSignal jako źródła wartości docelowej pozostałe wskazane sygnały xSignal spełniają regułę, jeśli ich bieżąca długość wynosi:

(TargetLength - tolerance) ≤ CurrentLength ≤ (TargetLength + tolerance)

Włącz tę opcję, aby określić ograniczenia dynamicznego dopasowania fazy (dopasowania fazy na całej długości pary). Jeśli ta opcja nie jest włączona, dopasowanie fazy jest statyczne (dotyczy tylko całkowitej długości)

• Dynamic Phase Tolerance (gdy wybrana jest opcja Length Units) / Dynamic Phase Delay Tolerance (gdy wybrana jest opcja Delay Units) – dopuszczalna różnica faz między ścieżkami w parze, po przekroczeniu której wymagana jest kompensacja.

• Matching Distance – odległość po przekroczeniu tolerancji, na której należy zastosować kompensację.

Dowiedz się więcej o dopasowaniu fazy pary różnicowej.

Podczas określania zakresu reguły dopasowania długości sieci na potrzeby interaktywnego dostrajania:

• For individual nets – zdefiniuj klasę zawierającą sieci, które chcesz dostroić (klasę sieci, par różnicowych lub sygnałów xSignal), i ustaw zakres reguły tak, aby obejmował tę klasę. Narzędzie dostrajania długości znajdzie następnie najdłuższą sieć w tym zbiorze sieci docelowych i określi dla nich dopuszczalny zakres: (LongestLength - tolerance) ≤ CurrentLength ≤ LongestLength.

• For differential pair nets – jeśli występuje wiele par różnicowych, a projekt wymaga dopasowania długości sieci między parami, utwórz dwie reguły dopasowania długości sieci. Pierwsza reguła określa wymagania dotyczące dopasowania długości między parami, a jej parametr ograniczenia ma wartość Group Matched Lengths. Druga reguła zapewnia, że sieci w obrębie każdej pary różnicowej mieszczą się w granicach tolerancji, a jej parametr ograniczenia ma wartość Within Differential Pair Length. Gdy używana jest ta opcja ograniczenia, oprogramowanie wykrywa wszystkie pary różnicowe objęte zakresem reguły, a następnie porównuje ze sobą dodatnią i ujemną sieć każdej pary.

Niewymagana.

Aby selektywnie zezwalać na przelotki pod padami SMD ():

• Globalnie zabroń umieszczania przelotek pod jakimkolwiek padem SMD, definiując ogólną regułę o najniższym priorytecie, obejmującą wszystkie pady SMD, z Allow Vias under SMD Pads ograniczenie wyłączone.

• Zdefiniuj jedną lub więcej reguł o wyższym priorytecie, które selektywnie określają, pod którymi padami SMD mogą znajdować się przelotki. W tym celu należy użyć zakresów reguł obejmujących pady SMD, takich jak HasFootprint (), InComponentClass () i InPadClass ().

Reguła zezwalająca na przelotki pod padami SMD nie może sprawdzić, czy pod padem SMD zastosowano konkretną przelotkę — wykrywa jedynie, czy przelotka jest dozwolona pod wskazanym padem SMD. Aby sprawdzić, czy przelotka pod padem SMD ma określone właściwości, na przykład jest mikroprzelotką lub korzysta z określonego szablonu PadViaTemplate, użyj zestawu reguł ograniczeń odstępu dla obiektów należących do tej samej sieci. Podobnie jak w przypadku reguły zezwalającej na przelotki pod padami SMD, to podejście również wymaga reguły o niższym priorytecie, która zabrania umieszczania przelotek pod padami SMD, w połączeniu z regułami o wyższym priorytecie, które selektywnie zezwalają na przelotki pod padami SMD na podstawie ich właściwości. 

Zestaw reguł ograniczeń odstępu może obejmować ():

• Ogólną regułę o niższym priorytecie dla obiektów należących do tej samej sieci, określającą odpowiedni odstęp między przelotką a padem SMD (i otworem), która wykrywa wszystkie przelotki pod dowolnym padem ().

• Regułę dopuszczającą zerowy odstęp (i zerowy odstęp między otworami) między padami SMD a mikroprzelotkami korzystającymi z określonego szablonu PadVia ().

• Regułę dopuszczającą zerowy odstęp (i zerowy odstęp między otworami) między padami SMD a przelotkami zgodnymi z wymaganiami IPC4761 typu 7 ().

Maksymalna dozwolona długość nieużywanego odcinka. To ustawienie służy do wykrywania pozostałych odcinków o tej długości lub dłuższych; nie określa głębokości wiercenia wstecznego.

• Top Layer - wykonuj wiercenie wsteczne przelotek/padów w objętych regułą sieciach od górnej strony płytki.

• Bottom Layer - wykonuj wiercenie wsteczne przelotek/padów w objętych regułą sieciach od dolnej strony płytki.

Promieniowe zwiększenie rozmiaru wiertła używanego do wiercenia wstecznego względem pierwotnego rozmiaru otworu przelotki/pada.

• Tolerance - dopuszczalna dodatnia i ujemna tolerancja rozmiaru tego wiertła; obie wartości należy wprowadzić jako liczby dodatnie.