Uzyskiwanie dostępu, definiowanie i zarządzanie opcjami projektu

Karta General okna dialogowego Project Options 

Karta General okna dialogowego Project Options  umożliwia kontrolowanie dostępności online i synchronizacji projektu Workspace dostępnego w Altium 365 Workspace.

Opcje/elementy sterujące

Gdy uzyskasz dostęp dla projektu i jesteś odłączony od jego Workspace, jedyną dostępną opcją jest przycisk Turn Off Synchronization.

Gdy uzyskasz dostęp dla projektu spoza Workspace, karta General okna dialogowego Project Options będzie wyświetlać tylko przycisk Make Project Available Online. Kliknij przycisk, aby otworzyć okno dialogowe Make Available Online dialog, które doda projekt do Workspace po przejściu przez wymagane kroki. Po zakończeniu wszystkie opcje w tej karcie okna dialogowego będą dostępne.

General

• Description – użyj tego pola, aby podać opcjonalny opis projektu, który będzie widoczny w polu opisu podczas przeglądania projektu w interfejsie przeglądarki Workspace.

Dostępność online i synchronizacja

• Version Control – zaznaczenie tego pola odzwierciedli bieżący styl dostępności online. Włącz tę opcję, aby przechowywać projekt w VCS w repozytorium projektowym Versioned Storage Git w Workspace, lub wyłącz ją, aby korzystać z prostej synchronizacji. Włączenie formalnej kontroli wersji pozwala wielu użytkownikom pracować nad projektem, co oznacza, że będzie on współdzielony ze wszystkimi pozostałymi współtwórcami połączonymi z Twoim Workspace.

• Migrate to Altium 365 Versioned Storage – włącz tę opcję, aby zmigrować projekt korzystający z zewnętrznego systemu VCS do Altium 365 Workspace Native VCS. Przekonwertowany projekt, który zachowa wcześniejszą historię commitów VCS, może następnie korzystać z funkcji natywnego VCS w Workspace, takich jak oś czasu historii oparta na zdarzeniach. Ta opcja jest dostępna tylko dla mirrored project.

• Server Folder – folder Workspace, w którym znajduje się projekt.

• Enable Conflict Prevention Notifications – włącz tę opcję, aby zarządzać dostępem do edycji plików poprzez otrzymywanie alertu, gdy członek zespołu edytuje ten sam dokument z projektu Workspace, aby uniknąć możliwości konfliktów danych.

• Turn Off Synchronization – kliknij ten przycisk, aby wyłączyć synchronizację, co spowoduje, że lokalna kopia projektu nie będzie już powiązana z tą znajdującą się w Workspace. Projekt znajdujący się w Workspace pozostanie nienaruszony.

  Zwróć uwagę, że jeśli ponownie udostępniasz lokalny projekt online po wyłączeniu synchronizacji, może być konieczna zmiana nazwy projektu. Ponieważ wyłączenie synchronizacji nie usuwa projektu w Workspace, ten projekt o tej samej nazwie i w tej samej lokalizacji folderu może nadal istnieć. Jeśli potrzebujesz zachować tę samą nazwę projektu, poprzednią instancję projektu w Workspace zawsze można usunąć.

Requirements

• Link Requirements – jeśli blok System Design Block w Requirements and Systems Portal nie jest połączony z projektem projektowym, kliknij ten przycisk, aby otworzyć okno dialogowe Link Requirements , z którego możesz wybrać blok system design do powiązania z projektem.

• Linked Requirements – jeśli blok System Design Block w Requirements and Systems Portal jest połączony z projektem projektowym, ten wpis pokaże powiązany blok (). Kliknij łącze, aby zmienić bieżące mapowanie Projekt–Blok. Kliknij przycisk Unlink, aby usunąć powiązanie.

Aby dowiedzieć się więcej, zapoznaj się ze stroną Requirements in a Design.

Karta Error Reporting okna dialogowego Project Options (dla projektu PCB)

Karta Error Reporting okna dialogowego Project Options umożliwia zdefiniowanie poziomów raportowania dla każdego z możliwych naruszeń elektrycznych i rysunkowych, które mogą wystąpić w źródłowych dokumentach schematów podczas walidacji projektu. Gdy projekt jest walidowany, te ustawienia naruszeń będą używane w połączeniu z ustawieniami na karcie Connection Matrix tab do testowania dokumentów źródłowych pod kątem naruszeń łączności.

Opcje/elementy sterujące

Lista naruszeń

Ta lista przedstawia wszystkie możliwe naruszenia elektryczne i rysunkowe, które mogą wystąpić w dokumentach źródłowych projektu. Same naruszenia są zgrupowane w następujące kategorie:

PCB Design:

• Naruszenia związane z magistralami

• Naruszenia związane z komponentami

• Naruszenia związane z dokumentami

• Naruszenia związane z wiązkami (harnesses)

• Naruszenia związane z sieciami (nets)

• Naruszenia związane z innymi

• Naruszenia związane z parametrami

Multi-board Design:

• Naruszenia związane z połączeniami

• Naruszenia związane z dopasowanymi częściami

Harness Design:

• Naruszenia związane z rysunkiem układu (layout drawing)

• Naruszenia związane ze schematem okablowania (wiring diagram)

Każdy konkretny typ naruszenia jest przedstawiony z następującymi polami:

• Violation Type Description – krótki opis typu naruszenia.
• Report Mode – użyj tego pola, aby określić poziom ważności (severity) powiązany z naruszeniem danego sprawdzenia. Użyj listy rozwijanej, aby wybrać jeden z następujących poziomów raportowania:
  • 
  • 
  • 
  • 

Menu po kliknięciu prawym przyciskiem

Następujące polecenia są dostępne w menu po kliknięciu prawym przyciskiem:

• All Off – ustaw Report Mode dla wszystkich typów naruszeń na No Report.
• All Warning – ustaw Report Mode dla wszystkich typów naruszeń na Warning.
• All Error – ustaw Report Mode dla wszystkich typów naruszeń na Error.
• All Fatal – ustaw Report Mode dla wszystkich typów naruszeń na Fatal Error.
• Selected Off – ustaw Report Mode dla wszystkich wybranych typów naruszeń na No Report.
• Selected To Warning – ustaw Report Mode dla wszystkich wybranych typów naruszeń na Warning.
• Selected To Error – ustaw Report Mode dla wszystkich wybranych typów naruszeń na Error.
• Selected To Fatal – ustaw Report Mode dla wszystkich wybranych typów naruszeń na Fatal Error.
• Default – przywróć Report Mode dla wszystkich typów naruszeń do ustawień domyślnych.

• Report Suppressed Violations in Messages Panel – włącz tę opcję, aby wyświetlać naruszenia w panelu Messages, nawet jeśli zostały one ukryte (suppressed) za pomocą tej karty.

Dodatkowa opcja

• Set To Installation Defaults – kliknij, aby ustawić opcje karty na domyślne ustawienia instalacji.

Karta Connection Matrix okna dialogowego Project Options

Karta Connection Matrix okna dialogowego Project Options udostępnia macierz zapewniającą mechanizm ustanawiania reguł łączności między pinami komponentów a identyfikatorami sieci, takimi jak Porty i Sheet Entries. Definiuje ona warunki logiczne lub elektryczne, które mają być raportowane jako ostrzeżenia lub błędy. Na przykład pin wyjściowy połączony z innym pinem wyjściowym byłby zwykle traktowany jako błąd, natomiast dwa połączone piny pasywne już nie. Podczas walidacji projektu te ustawienia naruszeń będą używane (w połączeniu ze zdefiniowanymi ustawieniami na karcie Error Reporting tab) do testowania dokumentów źródłowych pod kątem naruszeń.

Opcje/elementy sterujące

Macierz połączeń

Macierz przedstawia wszystkie możliwe sprawdzenia połączeń okablowania między kombinacjami pinów, portów i sheet entries, a także testy pod kątem niepodłączonych elementów. Macierz odczytuje się w układzie wiersz/kolumna, a kolor elementu macierzy na przecięciu wiersza i kolumny określa, jak Kompilator zareaguje podczas testowania danego warunku.

Aby zmienić tryb raportowania dla sprawdzenia naruszenia w macierzy, kliknij kolorowy kwadrat w miejscu przecięcia wiersza i kolumny dwóch elementów. Każde kliknięcie przełącza tryb na kolejny poziom raportowania. Obsługiwane są następujące poziomy:

• No Report
• Warning
• Error
• Fatal Error

Menu po kliknięciu prawym przyciskiem

Następujące polecenia są dostępne w menu kontekstowym po kliknięciu prawym przyciskiem:

• All Off – ustaw wszystkie wpisy w macierzy na No Report.
• All Warning – ustaw wszystkie wpisy w macierzy na Warning.
• All Error – ustaw wszystkie wpisy w macierzy na Error.
• All Fatal- ustaw wszystkie wpisy w macierzy na Fatal Error.
• Default - przywróć wszystkie wpisy do wartości domyślnych.

Opcja dodatkowa

• Set To Installation Defaults – kliknij, aby ustawić opcje tej karty na domyślne ustawienia instalacyjne.

Karta Class Generation w oknie dialogowym Project Options

Karta Class Generation w oknie dialogowym Project Options umożliwia konfigurowanie i kontrolowanie generowania klas. Klasy to logiczne zbiory określonego typu obiektów projektu. Na przykład grupa powiązanych komponentów może zostać zgrupowana w osobnej klasie komponentów (Component Class), która następnie może posłużyć jako podstawa do utworzenia ukierunkowanej reguły. Ta karta udostępnia elementy sterujące pozwalające określić, które klasy są generowane automatycznie, a które klasy zdefiniowane przez użytkownika są generowane podczas synchronizacji źródłowych dokumentów schematu z dokumentem projektu PCB.

Opcje/elementy sterujące

Klasy generowane automatycznie

• Generate Net Classes for Buses – zaznacz tę opcję, aby automatycznie generować klasę sieci dla każdej magistrali (bus) w projekcie. Członkami klasy będą poszczególne sieci składowe magistrali (z której ta klasa została wygenerowana).

  Wygenerowana klasa sieci będzie nazwana nazwą magistrali.

• Generate Net Classes for Components – zaznacz tę opcję, aby automatycznie generować klasę sieci dla każdego komponentu w projekcie. Członkami klasy będą powiązane sieci, do których podłączone są piny komponentu (z którego ta klasa została wygenerowana).

  Wygenerowana klasa sieci będzie nazwana oznaczeniem (designatorem) komponentu w formacie <ComponentDesignator>_Nets.
• Generate Separate Net Classes for Bus Sections – zaznacz tę opcję, aby automatycznie generować osobną klasę sieci dla każdej sekcji magistrali. Sekcja magistrali powstaje przez wskazanie magistrali, która w rzeczywistości jest fragmentem większej magistrali, na przykład D[15..8], z magistrali D[15..0].

• Generate Net Classes for Named Signal Harnesses – włącz tę opcję, aby automatycznie generować klasę sieci dla każdej nazwanej wiązki sygnałowej (signal harness) w projekcie. Członkami klasy będą sieci powiązane z sygnałami zebranymi przez nazwaną wiązkę sygnałową (z której klasa została wygenerowana).

  Nazwana wiązka sygnałowa to taka, do której dołączono etykietę sieci (net label). Wygenerowana klasa sieci będzie nazwana nazwą etykiety sieci dołączonej do wiązki sygnałowej.
• Sheet-Level Class Generation Grid – ten obszar pozwala sterować automatycznym generowaniem klas komponentów i/lub klas sieci na poziomie pojedynczego arkusza schematu. Wszystkie źródłowe arkusze schematu w projekcie są wymienione wraz z następującymi informacjami dla każdego z nich:
  • Sheet Name – nazwa dokumentu schematu.
  • Full Path – ścieżka bezwzględna do folderu, w którym znajduje się dokument.
  • Component Classes – zaznacz tę opcję, aby wygenerować klasę komponentów dla arkusza.
    • Generate Rooms – zaznacz tę opcję, aby wygenerować room dla klasy komponentów.
  • Net Classes Scope – użyj tego pola, aby określić, czy generować klasę sieci dla arkusza, a jeśli tak – jaki ma być zakres generowania. Lista rozwijana pola udostępnia następujące opcje:
    • None – nie generuj klasy sieci dla tego arkusza.
    • Local Nets Only – wygeneruj klasę sieci dla tego arkusza, ale zawierającą tylko sieci-członków lokalne dla arkusza.
    • All Nets – wygeneruj klasę sieci dla tego arkusza, która zawiera wszystkie sieci-członków powiązane z arkuszem (lokalne oraz te, które wychodzą poza arkusz).

  • Structure Classes Generate Structure – zaznacz tę opcję, aby wygenerować klasę struktury dla arkusza.

    Structure Class to specjalny typ klasy, który może zawierać jako swoich członków dowolny typ klasy (klasę sieci, klasę komponentów itd.). Automatyczne generowanie klasy struktury z każdego arkusza schematu w projekcie – zawierającej komponenty i/lub sieci – podczas przenoszenia projektu do PCB pozwala wiernie odwzorować strukturę projektu po stronie PCB. Klasy struktury nie tylko umożliwiają odtworzenie struktury dokumentów schematu w domenie PCB dla zaawansowanej nawigacji, ale mogą też być używane w zapytaniach logicznych, na przykład przy zawężaniu reguł projektowych lub filtrowaniu.

Klasy zdefiniowane przez użytkownika

• Generate Component Classes – zaznacz tę opcję, aby generować klasy komponentów zdefiniowane przez użytkownika podczas przenoszenia projektu do PCB. Klasy komponentów są definiowane ręcznie na schemacie przez dodanie ClassName parametru do docelowych komponentów i ustawienie jego wartości na żądaną nazwę klasy.
• Generate Rooms for Component Class – zaznacz tę opcję, aby generować rooms na podstawie klas komponentów zdefiniowanych przez użytkownika. Te komponenty muszą mieć parametr komponentu o nazwie parametru „ClassName”.
• Generate Net Classes – zaznacz tę opcję, aby generować klasy sieci zdefiniowane przez użytkownika podczas przenoszenia projektu do PCB. Klasy sieci są definiowane ręcznie na schemacie przy użyciu dyrektywy Net Class. Aby uczynić sieć członkiem klasy sieci (Net Class), dołącz dyrektywę Net Class do odpowiedniego przewodu lub magistrali (albo do blanket) i ustaw wartość jej parametru ClassName na żądaną nazwę klasy.

► Dowiedz się, jak utworzyć klasę sieci zdefiniowaną przez użytkownika

► Dowiedz się, jak utworzyć klasę komponentów zdefiniowaną przez użytkownika

Opcja dodatkowa

• Set To Installation Defaults – kliknij, aby ustawić opcje tej karty na domyślne ustawienia instalacyjne.

Uwagi

• Aby generować klasy (automatyczne i/lub zdefiniowane przez użytkownika) podczas przenoszenia projektu do PCB, musisz upewnić się, że odpowiednie ustawienia Comparator zostały ustawione na Find Differences na karcie Comparator w oknie dialogowym Project Options, jak poniżej:
  • Net Classes – ustaw typ porównania Extra Net Classes (w kategorii Differences Associated with Nets) na Find Differences.
  • Component Classes – ustaw typ porównania Extra Component Classes (w kategorii Differences Associated with Components) na Find Differences.
• Dodatkowo na karcie ECO Generation w oknie dialogowym Project Options musisz upewnić się, że odpowiednie ustawienia ECO zostały ustawione na Generate Change Orders.
  • Net Classes – ustaw typ modyfikacji Add Net Classes (w kategorii Modifications Associated with Nets) na Generate Change Orders.
  • Component Classes – ustaw typ modyfikacji Add Component Classes (w kategorii Modifications Associated with Components) na Generate Change Orders.

Karta Comparator w oknie dialogowym Project Options

Karta Comparator w oknie dialogowym Project Options umożliwia zdefiniowanie, jakie typy różnic mają być wyszukiwane, a jakie ignorowane podczas porównywania dokumentów. Dla każdego możliwego porównania możesz wybrać, czy różnice mają być wyszukiwane, czy ignorowane, korzystając z powiązanej listy rozwijanej w kolumnie Mode. Możesz skonfigurować wyszukiwanie różnic dotyczących komponentów, sieci, parametrów oraz obiektów fizycznych – zgodnie z potrzebami.

Opcje/elementy sterujące

To okno dialogowe jest podzielone na dwa główne obszary:

• Górny obszar, zatytułowany Comparison Type Description/Mode, zawiera opis i tryb porównania dla każdego dostępnego typu porównania.
• Dolny obszar, zatytułowany Object Matching Criteria, służy do definiowania kryteriów dopasowania dla Net, Net Class, Component Class, Differential Pair oraz Structure Class.

Opis/tryb typu porównania

• Comparison Type Description – ten obszar zawiera opisy każdego dostępnego typu porównania w projekcie. Użyj paska przewijania po prawej stronie, aby przewinąć do Differences Associated with Components, Differences Associated with Nets, Differences Associated with Parameters, Differences Associated with Physical oraz Differences Associated with Structure Classes w celu wyświetlenia/zmiany trybów porównania w każdym obszarze.
• Mode- kliknij wpis, aby zmienić tryb porównania za pomocą listy rozwijanej:
  • Find Differences - wybierz tę opcję, aby wyszukać różnice w ramach tego typu porównania.

  • Ignore Differences - wybierz tę opcję, aby zignorować wszelkie różnice w ramach tego typu porównania (dla tego typu porównania nie zostanie wykonane porównanie).

    Jeśli Mode jest ustawione na Ignore Differences, wszelkie różnice tego typu nie będą wyświetlane w oknie dialogowym Differences between dialog podczas wykonywania porównania.

Kryteria dopasowania obiektów

• Object Type - lista typów obiektów, takich jak Net, Net Class, Component Class, Differential Pair i Structure Class.
• Min Match % - wprowadź żądaną minimalną wartość procentową dopasowania lub kliknij po prawej stronie kolumny, a następnie użyj klawiszy strzałek w górę i w dół, aby zwiększyć lub zmniejszyć wartość.
• Min Matched Members - wprowadź żądaną minimalną liczbę dopasowanych elementów lub kliknij po prawej stronie kolumny, a następnie użyj klawiszy strzałek w górę i w dół, aby zwiększyć lub zmniejszyć wartość.
• Use Name Matching - kliknij wpis lub użyj listy rozwijanej, aby wybrać After member matching lub Never.
• Show Manual Matching Dialog - kliknij wpis lub użyj listy rozwijanej, aby wybrać For unmatched objects lub Never.

Dodatkowe opcje

• Ignore Rules Defined in PCB Only - zaznacz tę opcję, aby ignorować reguły zdefiniowane w PCB wyłącznie w ramach projektu. Na przykład podczas wykonywania inżynierskiej zmiany zlecenia zmiany mogą zostać zastosowane ze schematu do PCB, a jeśli ta opcja jest włączona, reguły „tylko w PCB” są ignorowane. Jeśli nie ma odpowiadających reguł w arkuszach schematu tego samego projektu, komparator nie będzie próbował dodawać nowych reguł.
• Set To Installation Defaults - kliknij, aby przywrócić opcje tej karty do domyślnych ustawień instalacyjnych.

Karta ECO Generation w oknie dialogowym Project Options

Karta ECO Generation w oknie dialogowym Project Options umożliwia skonfigurowanie, które typy modyfikacji mogą zostać uwzględnione podczas generowania Engineering Change Order (ECO) na podstawie różnic znalezionych przez Comparator.

Opcje/elementy sterujące

Lista typów modyfikacji

Ta lista przedstawia wszystkie możliwe modyfikacje, które mogą zostać wykonane poprzez Engineering Change Order podczas synchronizacji źródłowych dokumentów schematu z dokumentem projektu PCB. Wpisy na liście obejmują kategorie typów modyfikacji powiązanych z Components, Nets, Parameters, Structure Classes itd.

Każdy konkretny typ modyfikacji zawiera następujące pola:

• Modification Type Description – jest to krótki opis typu modyfikacji (działania, które ma zostać wykonane przez Synchronizer).
• Mode – użyj tego pola, aby kontrolować, czy dany typ modyfikacji ma być uwzględniany w generowanym ECO, czy nie. Użyj listy rozwijanej, aby wybrać jedną z opcji:
  • Generate Change Orders - uwzględnij typ modyfikacji w generowanym ECO.
  • Ignore Differences - wyklucz typ modyfikacji z generowanego ECO.

Menu po kliknięciu prawym przyciskiem

Następujące polecenie jest dostępne w menu kontekstowym po kliknięciu prawym przyciskiem:

• Report – użyj tego polecenia, aby wygenerować raport aktualnie skonfigurowanych trybów modyfikacji. Zostanie wyświetlone okno dialogowe Report Preview z już wczytanym raportem. Użyj tego okna dialogowego, aby przejrzeć raport za pomocą różnych elementów sterujących strony/powiększenia, a następnie wyeksportować go do pliku lub wydrukować.

Dodatkowe opcje

• Push Component Designator Changes to Annotation File (if any) – zaznacz, aby uwzględnić zmiany oznaczeń elementów (designatorów) w pliku adnotacji.
• Set To Installation Defaults – kliknij, aby przywrócić opcje tej karty do domyślnych ustawień instalacyjnych.

Karta Options w oknie dialogowym Project Options

Karta Options w oknie dialogowym Project Options umożliwia określenie ścieżki wyjściowej i powiązanych opcji dla generowanych wyników projektu. Możesz także określić różne opcje netlisty oraz zakres identyfikatora sieci (Net Identifier Scope).

Opcje/elementy sterujące

• Output Path – domyślna ścieżka wyjściowa do generowania plików wyjściowych z bieżącego projektu (*.PrjPcb).
• ECO Log Path – domyślna ścieżka wyjściowa dla plików dziennika ECO.
• Schematic Template Location – użyj tego pola, aby wskazać katalog, z którego mają pochodzić pliki szablonów schematu (*.SchDot, *.SchDoc) dla projektu.

Opcje wyjścia

• Open outputs after compile – włącz, aby otwierać pliki wygenerowane po skompilowaniu projektu. W przypadku projektu pakietu integrated library włącz tę opcję, aby zainstalować bibliotekę zintegrowaną po skompilowaniu projektu pakietu.
• Timestamp folder – włącz, aby utworzyć folder ze znacznikiem czasu dla wygenerowanych wyników, takich jak raport BOM (Reports » Bill of Materials). Nazwa folderu ma format <FolderName> Date Time, gdzie <FolderName> jest określone w polu Output Path, a Date i Time mają ten sam format co ustawienia systemowe.
• Archive project document – włącz, aby archiwizować dokument projektu. Na przykład podczas generowania wyników produkcyjnych z projektu PCB (File » Fabrication Outputs i File » Assembly Outputs) docelowy folder Output będzie zawierał kopię powiązanego dokumentu PCB.
• Use separate folder for each output type – włącz, aby tworzyć osobne foldery dla każdego typu wyjścia generowanego dla projektu. Ta struktura folderów będzie również odzwierciedlona w panelu Projects.

Opcje netlisty

• Allow Ports to Name Nets – włącz, aby nadawać nazwę sieci na podstawie właściwości Name portu połączonego przewodem, zamiast używać domyślnej, generowanej przez system nazwy sieci.
• Allow Sheet Entries to Name Nets – włącz, aby nadawać nazwę sieci na podstawie nazwy wpisu arkusza (sheet entry), zamiast używać domyślnej, generowanej przez system nazwy sieci.
• Allow Single Pin Nets – włącz, aby dopuścić istnienie sieci zawierających tylko jeden pin.

• Append Sheet Numbers to Local Net – włącz, aby dołączać wartość parametru Sheet Number dokumentu schematu (parametr na poziomie dokumentu) do sieci lokalnych dla danego arkusza. Sieć lokalna to sieć, która nie wychodzi poza arkusz. Dla sieci, która wychodzi poza arkusz (a więc nie jest lokalna), ta opcja nie ma zastosowania.

  Jeśli opcja Net Identifier Scope jest ustawiona na Global, wówczas wszystkie sieci z tą samą etykietą sieci będą połączone razem na wszystkich arkuszach. Ponieważ te sieci nie są lokalne, opcja Append Sheet Numbers to Local Net nie jest stosowana.
  Opcja Append Sheet Numbers to Local Nets będzie działać tylko wtedy, gdy każdemu arkuszowi schematu przypisano unikalny SheetNumber. Parametr SheetNumber jest przypisywany na karcie Parameters w panelu Properties w trybie Document Options dla każdego arkusza schematu. Alternatywnie, zamiast ręcznie przypisywać unikalny numer do każdego arkusza schematu, uruchom polecenie Number Schematic Sheets, które otwiera okno dialogowe Sheet Numbering for Project. Można go użyć do przypisania unikalnych SheetNumbers (prosta wartość liczbowa dla każdego arkusza) oraz DocumentNumbers (zwykle używanych do firmowej numeracji dokumentów) do wszystkich arkuszy.
• Higher Level Names Take Priority – włącz, aby etykiety sieci używane na wyższych arkuszach w hierarchii nadawały nazwy sieciom na niższych arkuszach.

• Power Port Names Take Priority – oprogramowanie ma możliwość lokalizowania globalnej sieci zasilania poprzez połączenie portu zasilania z normalnym portem. Wymusza to, aby wszystkie piny na tym arkuszu połączone z tym portem zasilania znajdowały się w osobnej sieci. Włączenie tej opcji wymusi nadawanie nazw sieciom na podstawie nazwy sieci przypisanej do portu zasilania.

  Jeśli włączone jest tylko Higher Level Names Take Priority, kolejność priorytetu nadawania nazw jest następująca: Net labels, power ports, ports, pins. Jednak jeśli włączona jest również opcja Power Port Names Take Priority, wówczas kolejność priorytetu nadawania nazw to Power ports, net labels, ports, pins.

Zakres identyfikatora sieci

Projekty wieloarkuszowe są definiowane na poziomie elektrycznym (lub połączeniowym) przez identyfikatory sieci (Net Identifiers). Identyfikatory sieci (etykiety sieci, porty, wpisy arkusza, porty zasilania i piny ukryte) tworzą logiczne połączenia między punktami w tej samej sieci. Może to być w obrębie jednego arkusza lub pomiędzy wieloma arkuszami. Połączenia fizyczne istnieją, gdy jeden obiekt jest bezpośrednio dołączony do innego obiektu elektrycznego przewodem. Połączenia logiczne są tworzone, gdy dwa identyfikatory sieci tego samego typu (np. dwie etykiety sieci) mają tę samą właściwość Net .

Podczas tworzenia modelu łączności projektu musisz zdefiniować, w jaki sposób identyfikatory sieci mają łączyć się ze sobą – jest to znane jako ustawienie Net Identifier Scope. Zasadniczo istnieją dwa sposoby łączenia arkuszy w projekcie wieloarkuszowym: poziomo, bezpośrednio z jednego arkusza do kolejnego itd., albo pionowo, z podarkusza do symbolu arkusza, który reprezentuje go na arkuszu nadrzędnym. W łączności poziomej połączenia są od portu do portu (dostępne jest także etykieta sieci do etykiety sieci). W łączności pionowej połączenia są od wpisu arkusza do portu.

Użyj listy rozwijanej, aby wybrać jeden z następujących zakresów:

• Automatic (Based on project contents)– ten tryb automatycznie wybiera, którego z trybów identyfikatora sieci użyć, na podstawie następujących kryteriów: jeśli na arkuszu nadrzędnym znajdują się wpisy arkusza, używany jest Hierarchical; jeśli nie ma wpisów arkusza, ale są obecne porty, używany jest Flat; jeśli nie ma wpisów arkusza ani portów, używany jest Global.

  Tryb Automatic domyślnie w razie potrzeby korzysta ze standardowego trybu Hierarchical, przy czym porty zasilania łączą się globalnie. Aby użyć Strict Hierarchical, ustaw ręcznie odpowiednio Net Identifier Scope. Ukryte piny są zawsze traktowane jako globalne.
• Flat (Only ports global) – porty łączą się globalnie we wszystkich arkuszach w całym projekcie. Przy tej opcji etykiety sieci są lokalne dla każdego arkusza, tzn. nie będą łączyć się między arkuszami. Wszystkie porty o tej samej nazwie zostaną połączone na wszystkich arkuszach. Opcja ta może być używana w płaskich projektach wieloarkuszowych. Nie jest zalecana dla dużych projektów, ponieważ śledzenie sieci przez arkusze może być trudne.
• Hierarchical (Sheet entry <-> port connections, power ports global) – łączenie pionowe między portem a pasującym wpisem arkusza. Ta opcja realizuje połączenia międzyarkuszowe wyłącznie przez wpisy w symbolach arkuszy oraz pasujące porty w podarkuszach. Wykorzystuje porty na arkuszach do przenoszenia sieci lub magistral do wpisów arkusza w odpowiadających im symbolach arkuszy na arkuszu nadrzędnym. Porty bez pasującego wpisu arkusza nie zostaną połączone, nawet jeśli port o tej samej nazwie istnieje na innym arkuszu. Etykiety sieci są lokalne dla każdego arkusza, tzn. nie będą łączyć się między arkuszami. Jednak porty zasilania są globalne – wszystkie porty zasilania o tej samej nazwie są połączone w całym projekcie. Opcja ta może być używana do tworzenia projektów o dowolnej głębokości lub hierarchii i umożliwia śledzenie sieci w całym projekcie na wydrukowanym schemacie.
• Strict Hierarchical (Sheet entry <-> port connections, power ports local) – ten tryb łączności zachowuje się tak samo jak tryb Hierarchical , z tą różnicą, że porty zasilania pozostają lokalne dla każdego arkusza, tzn. nie będą łączyć się między arkuszami z portami zasilania o tej samej nazwie.
• Global (Netlabels and ports global) – porty i etykiety sieci łączą się we wszystkich arkuszach w całym projekcie. Przy tej opcji wszystkie sieci o tej samej etykiecie sieci zostaną połączone razem na wszystkich arkuszach. Ponadto wszystkie porty o tej samej nazwie zostaną połączone na wszystkich arkuszach. Jeśli sieć podłączona do portu ma również etykietę sieci, jej nazwa będzie nazwą etykiety sieci. Opcja ta może być również używana w płaskich projektach wieloarkuszowych, jednak trudno jest prześledzić połączenie z jednego arkusza do drugiego, ponieważ wizualne odnajdywanie nazw sieci na schemacie nie zawsze jest łatwe.

Zezwalaj na zamianę pinów przy użyciu tych metod

W edytorze PCB zamiany Pin, Differential Pair i Part są wykonywane przez wymianę sieci na padach komponentów i odpowiadającej im miedzi. Gdy zmiany zostaną scalone ze schematami, zamiana pinu może zostać obsłużona na dwa sposoby:

• Adding / Removing Net-Labels – włącz, aby zezwolić na zamianę pinów na symbolu komponentu. Wykonanie zamiany na schemacie przez zamianę etykiet sieci jest możliwe tylko wtedy, gdy łączność jest ustanowiona przez etykiety sieci, tzn. gdy piny nie są ze sobą na sztywno połączone przewodami.

  Zaletą tego podejścia jest to, że symbol komponentu się nie zmienia i może zostać później zaktualizowany z biblioteki. To podejście jest najlepszym wyborem dla złożonego komponentu, takiego jak FPGA, gdzie fizyczne przestawienie dwóch pinów na symbolu mogłoby spowodować nieprawidłową prezentację symbolu opartą o banki I/O.

• Changing Schematic Pins – włącz, aby zezwolić na zamianę etykiet sieci na przewodach podłączonych do pinów komponentu. Zamiana pinów będzie jedyną dostępną opcją, gdy sieci zostały fizycznie okablowane do komponentu. Metoda ta może być używana dla prostych komponentów (takich jak sieć rezystorów) lub gdy nie ma alternatywy ze względu na strukturę projektu schematu.

  Zamiana pinów zawsze zadziała na schemacie, ale może to oznaczać, że instancja symbolu komponentu nie jest już taka sama, jak zdefiniowano ją w bibliotece. W takiej sytuacji symbolu nie można już aktualizować z biblioteki bez utraty informacji o zamianie. Oznacza to również, że inne instancje tego samego komponentu w tym projekcie będą miały inny układ pinów, co może być źródłem nieporozumień dla osoby czytającej schemat.

Ogólne

• Automatic Sheet Numbering – włącz tę opcję, aby automatycznie numerować arkusze schematu w tym projekcie. Umożliwia to kontrolę nad oznaczeniami arkuszy i zapisuje je jako parametry w odpowiednich dokumentach schematu.

• Automatic Cross References – włącz tę opcję, aby automatycznie dodawać informacje o odnośnikach krzyżowych dla portów, złączy pozaarkuszowych i wpisów arkusza do wszystkich źródłowych dokumentów schematu w aktywnym projekcie. Funkcja ta pomaga śledzić łączność sieci w projekcie niehierarchicznym.

  Wartości odnośników krzyżowych są wyświetlane w panelu Properties dla Portów, Złączy pozaarkuszowych oraz Wpisów arkusza, co upraszcza identyfikację odnośnika(ów) krzyżowego(ych) stosowanych do wybranego portu lub złącza pozaarkuszowego.

• New Indexing of Sheet Symbols – włącz, aby użyć dowolnej cyfry lub liczby jako pierwszego lub ostatniego indeksu powtarzanego symbolu arkusza, w tym 0. Liczby ujemne nie są dozwolone. Ostatni indeks musi zawsze być większy od pierwszego.

Odnośniki krzyżowe

• Sheet Style – wybierz jeden z poniższych stylów arkusza dla odnośników krzyżowych portów na arkuszu schematu lub arkuszach schematu w projekcie.
  • None – do ciągu odnośnika krzyżowego wszystkich portów nie jest dodawany żaden styl arkusza.
  • Name – do ciągów odnośników krzyżowych dodawane są nazwy arkuszy, z którymi porty są powiązane.
  • Number – do ciągów odnośników krzyżowych dodawane są numery arkuszy, z którymi porty są powiązane.
• Location Style – wybierz jeden z poniższych stylów lokalizacji dla odnośników krzyżowych portów na arkuszu schematu lub arkuszach schematu w projekcie.
  • None – do ciągu odnośnika krzyżowego wszystkich portów nie jest dodawany żaden styl lokalizacji.
  • Zone – do ciągów odnośników krzyżowych wszystkich portów powiązanych z obiektami nadrzędnymi, takimi jak lokalizacja symboli arkuszy, dodawana jest numeracja stref odniesienia (ramki arkusza mają strefy).
  • Location X,Y – lokalizacje portów są publikowane w nawiasach w ciągach odnośników krzyżowych dla wszystkich portów powiązanych z obiektami nadrzędnymi, takimi jak lokalizacja symboli arkuszy.
• Follow Cross References settings in Preferences – po włączeniu tej opcji wartości opcji Sheet Style i Location Style zostaną odziedziczone z opcji w obszarze Port Cross References na stronie Schematic – General w oknie dialogowym Preferences.
• Display Cross References for:
  • Ports – użyj listy rozwijanej, aby wybrać tryb wyświetlania odnośników krzyżowych dla portów.
    • Disabled – do portów nie jest dodawany żaden odnośnik krzyżowy.
    • Only Related Sheet Entry – wyświetl odnośnik krzyżowy do powiązanego wpisu arkusza na nadrzędnym arkuszu schematu.
    • Only Related Ports – wyświetl odnośniki krzyżowe do powiązanych portów.
    • Sheet Entry & Ports – wyświetl odnośniki krzyżowe zarówno do wpisu arkusza, jak i do portów.
  • Off-sheet Connectors – włącz tę opcję, aby wyświetlać odnośniki krzyżowe dla obiektów złączy pozaarkuszowych.
  • Sheet Entries – włącz tę opcję, aby wyświetlać odnośniki krzyżowe dla obiektów wpisów arkusza.

Par różnicowych

• Custom Diff Pair Suffix Grid – wyświetla domyślne sufiksy par różnicowych (_P / _N) oraz wszystkie zdefiniowane niestandardowe sufiksy par różnicowych, w ujęciu:
  • Positive Suffix – sufiks dla dodatniej sieci pary różnicowej.
  • Negative Suffix – sufiks dla ujemnej sieci pary różnicowej.
  Aby zmodyfikować niestandardowy sufiks, kliknij go w siatce i wpisz żądany sufiks.
  Pierwszym znakiem niestandardowego sufiksu musi być znak podkreślenia („_”); zostanie dodany automatycznie, jeśli nie zostanie wpisany. Niestandardowy sufiks nie może zawierać spacji ani innych znaków podkreślenia. Niestandardowy sufiks nie może być pusty i musi być unikalny (tzn. nie można go dodać, jeśli jest już używany jako inny sufiks).
• Add – kliknij, aby dodać nową parę sufiksów do listy.
• Remove – kliknij, aby usunąć z listy wybraną(e) parę(y) sufiksów.

Tworzenie xNets

• Sources/Destinations – zdefiniuj listę prefiksów (oddzielonych przecinkami) dla oznaczeń komponentów, które mogą być używane jako komponenty źródłowe lub docelowe w xNets.
• Discretes – zdefiniuj listę prefiksów (oddzielonych przecinkami) dla oznaczeń komponentów, które mogą być używane jako komponenty szeregowe w xNets.

Karta Multi-Channel w oknie dialogowym Project Options

Karta Multi-Channel w oknie dialogowym Project Options umożliwia zdefiniowanie schematu nazewnictwa pomieszczeń (room) oraz formatu oznaczeń elementów (designatorów) do użycia w projektach wielokanałowych. Projekt wielokanałowy to możliwość wielokrotnego odwoływania się do tego samego arkusza podrzędnego w projekcie. Można to zrobić, umieszczając wiele symboli arkusza odwołujących się do tego samego arkusza podrzędnego albo dodając słowo kluczowe Repeat w oznaczeniu symbolu arkusza, aby zainstancjonować go wielokrotnie.

Altium Designer oferuje prawdziwe projektowanie wielokanałowe, co oznacza, że możesz wielokrotnie odwoływać się do pojedynczych arkuszy w projekcie. Wszelkie zmiany, które trzeba wprowadzić, można zastosować w jednym miejscu, a ponowna kompilacja projektu propaguje te zmiany do każdej instancji. Altium Designer nie tylko obsługuje wiele kanałów, ale także pozwala je zagnieżdżać.

Mapowanie z pojedynczego logicznego komponentu na schemacie na wiele fizycznych instancji na PCB jest kontrolowane przez schemat oznaczeń wielokanałowych zdefiniowany na tej karcie.

Opcje/Kontrolki

Nazewnictwo pomieszczeń (Room Naming)

• Room Naming Style - użyj tego pola, aby określić styl, który ma być używany do nazywania pomieszczeń. W miarę wybierania stylu z listy poniższy obraz jest aktualizowany tak, aby odzwierciedlać konwencję nazewnictwa, która pojawi się w projekcie. Po skompilowaniu projektu tworzony jest room dla każdego arkusza w projekcie, w tym dla każdego banku oraz każdego kanału niższego poziomu. Dostępnych jest pięć stylów — dwa płaskie i trzy hierarchiczne (zawierające ścieżkę):
  • Flat Numeric With Names
  • Flat Alpha With Names
  • Numeric Name Path
  • Alpha Name Path
  • Mixed Name Path
  Hierarchiczne nazwy kanałów są tworzone przez konkatenację wszystkich oznaczeń symboli arkusza skanalizowanych (ChannelPrefix + ChannelIndex) w odpowiedniej hierarchii ścieżki kanału.

• Level Separator for Paths - użyj tego pola, aby określić wymagany znak/symbol do rozdzielania informacji o ścieżce podczas używania hierarchicznych stylów nazewnictwa (tych stylów, które zawierają ścieżkę). Domyślnie używany jest znak podkreślenia (_).

  Nie ma ograniczeń co do wpisu użytego jako separator poziomów, jednak dla zachowania czytelności zaleca się ograniczyć go do pojedynczego znaku niealfanumerycznego.
• Preview - gdy wprowadzasz zmiany w Room Naming Style i/lub Designator Format, obraz w tym obszarze jest dynamicznie aktualizowany, aby odzwierciedlać konwencję nazewnictwa, która pojawi się w projekcie. Obraz przedstawia przykład zagnieżdżonego projektu kanałowego 2 x 2. Większe obszary z krzyżowym kreskowaniem reprezentują dwa kanały (lub banki) wyższego poziomu, a zacieniowane obszary wewnątrz reprezentują kanały niższego poziomu (z dwoma przykładowymi komponentami pokazanymi w każdym).

Nazewnictwo komponentów (Component Naming)

• Designator Format - użyj tego pola, aby określić format używany podczas przypisywania oznaczeń elementom projektu. Z listy rozwijanej pola dostępnych jest osiem predefiniowanych formatów: pięć płaskich oraz trzy, które mogą być używane w kontekście hierarchicznym (zawierające nazewnictwo kanału):
  • $Component_$RoomName
  • $RoomName_$Component
  • $Component$ChannelAlpha
  • $Component_$ChannelPrefix$ChannelAlpha
  • $Component_$ChannelIndex
  • $Component_$ChannelPrefix$ChannelIndex
  • $ComponentPrefix_$ChannelIndex_$ComponentIndex
  • $ComponentPrefix_$RoomName_$ComponentIndex
  Formaty płaskie nadają każdemu elementowi oznaczenie w liniowej progresji, zaczynając od pierwszego kanału. Formaty hierarchiczne zawierają nazwę room ($RoomName) w oznaczeniu elementu. Jeśli wybrany Room Naming Style jest jednym z dwóch możliwych stylów płaskich, wówczas styl oznaczenia elementu również będzie płaski. Jeśli jednak dla nazewnictwa room wybrano styl hierarchiczny, oznaczenie elementu także będzie hierarchiczne, ponieważ w formacie zostanie uwzględniona informacja o ścieżce.

Definiowanie własnego formatu oznaczeń

Możesz również zdefiniować własny format oznaczeń komponentów, wpisując go bezpośrednio w polu Designator Format. Podczas konstruowania ciągu formatu można użyć następujących słów kluczowych:

• $RoomName - to nazwa powiązanego kanału, określona przez styl wybrany w polu Room Naming Style .
• $Component- to logiczne oznaczenie komponentu.
• $ComponentPrefix - to prefiks logicznego oznaczenia komponentu (np. U dla U1).
• $ComponentIndex - to indeks logicznego oznaczenia komponentu (np. 1 dla U1).
• $ChannelPrefix - to logiczne oznaczenie symbolu arkusza.
• $ChannelIndex - to indeks kanału.
• $ChannelAlpha - to indeks kanału wyrażony jako znak.

Uwagi

• Indeksowanie alfabetyczne kanału jest naprawdę użyteczne tylko wtedy, gdy projekt zawiera łącznie mniej niż 26 kanałów lub gdy używasz formatu oznaczeń o charakterze hierarchicznym.
• W projekcie wielokanałowym wzdłuż dolnej krawędzi arkusza schematu w oknie projektu wyświetlane są karty — po jednej dla każdego kanału (lub banku). Nazwy kart to nazwy symboli arkusza plus numer kanału, np. BANKA. Są to widoki skompilowane (widoki fizyczne) projektu, podczas gdy projekt logiczny pozostaje jak wcześniej na karcie Editor.

Karta Default Prints w oknie dialogowym Project Options

Karta Default Prints w oknie dialogowym Project Options umożliwia skonfigurowanie domyślnych wydruków dla różnych edytorów Altium Designer. To właśnie te wskazane domyślne ustawienia są używane podczas uruchamiania następujących poleceń drukowania z menu głównych edytorów:

• File » Print
• File » Print Preview » Print

Do karty Default Prints w oknie dialogowym Project Options można także przejść z edytora schematu oraz edytora PCB, wybierając polecenie File » Default Prints z menu głównych.

Opcje/Kontrolki

Główny obszar karty przedstawia listę wszystkich obsługiwanych wyjść opartych na druku, które mogą być generowane z edytorów schematu i PCB. Typy wyjść są pogrupowane w następujące kategorie:

• Assembly Outputs
• Documentation Outputs
• Fabrication Outputs
• Other Outputs
• Report Outputs
• Validation Outputs

Dla każdej pozycji wyświetlane są następujące informacje:

• Output Description – co jest generowane przy użyciu tego typu wyjścia drukowania.
• Supports – edytor, dla którego ten typ wyjścia drukowania jest obsługiwany.

• Default Print – wskazuje, czy ten typ wyjścia drukowania ma być używany jako domyślny typ wydruku (włączony) czy nie (wyłączony).

  Tylko jeden typ wyjścia drukowania może być ustawiony jako domyślny typ wydruku dla każdego edytora.

Dodatkowe opcje (Additional Options)

• Configure – kliknij ten przycisk, aby uzyskać dostęp do powiązanego okna dialogowego, w którym można skonfigurować aktualnie wybrane wyjście drukowania. Wykorzystywane okna dialogowe obejmują:
  • Okno dialogowe Print – do konfiguracji Assembly Drawings, Composite Drawing, PCB Prints, PCBLIB Prints, Schematic Prints, Composite Drill Drawing, Drill Drawing/Guides, Final Artwork Prints, Power-Plane Prints oraz Solder/Paste Mask Prints.
  • Okno dialogowe PCB 3D Print Settings – do konfiguracji PCB 3D Prints.
  • Okno dialogowe PCB 3D Video – do konfiguracji wyjść PCB 3D Video.
  • Okno dialogowe PDF3D – do konfiguracji wyjść PDF3D oraz PDF3D MBA.
  • Okno dialogowe Advanced Text Print Properties – do konfiguracji Report Prints oraz Text Prints. Zdefiniuj opcje wydruku (np. nagłówek oraz numerację stron/wierszy). Możesz także określić użycie konkretnej czcionki.
  • Wave Print Properties Form okno dialogowe – do konfiguracji SimView Prints.
  • Okno dialogowe Layer Stack Report Setup – do konfiguracji wyjść Report Board Stack.
  • Okno dialogowe Report Manager – do konfiguracji raportów Bill of Materials oraz BOM Compare.
  • Okno dialogowe Comment Export Configuration – do konfiguracji raportu Export Comments.
  • Okno dialogowe Differences Setup – do konfiguracji Differences Report.
  • Okno dialogowe Electrical Rules Check Setup – do konfiguracji raportu walidacji Electrical Rules Check.
• Page Setup – kliknij, aby przejść do okna dialogowego ustawień strony dla aktualnie wybranego wyjścia drukowania. W oknie dialogowym możesz skonfigurować wydruk dla wybranej drukarki pod kątem papieru, skali i ustawień kolorów. Możesz także przejść do odpowiedniego okna dialogowego konfiguracji, do okna ustawień drukarki, podejrzeć wydruk, a ostatecznie wydrukować wyjście na wybranej drukarce.

Karta Search Paths w oknie dialogowym Project Options

Karta Search Paths w oknie dialogowym Project Options umożliwia określenie ścieżek wyszukiwania do plików bibliotek i modeli dla projektu.

Opcje/Kontrolki

Uporządkowana lista ścieżek wyszukiwania (Ordered List of Search Paths)

Ta tabela pokazuje uporządkowaną listę ścieżek wyszukiwania dla plików bibliotek i modeli (np. bibliotek footprintów PCB, modeli symulacji i integralności sygnału). Dla każdej ścieżki możesz określić filtr oraz ustawienia przeszukiwania rekurencyjnego.

• Path - lokalizacja ścieżki wyszukiwania.
• Filter - filtr wyszukiwania. Domyślnie filtr wyszukuje wszystkie pliki.
• Recursive- zaznacz, aby przeszukiwać wszystkie podkatalogi katalogu ścieżki wyszukiwania. Kliknij dwukrotnie ścieżkę wyszukiwania, aby ją edytować.

• Add - użyj, aby otworzyć okno dialogowe Edit Search Path i dodać nową ścieżkę wyszukiwania.

Obsługiwane są następujące typy plików: biblioteki footprintów (*.PcbLib), pliki modeli symulacyjnych (*.mdl), pliki podukładów symulacyjnych (*.ckt) oraz pliki modeli Ibis (*.ibs).

• Delete - użyj, aby usunąć wybraną ścieżkę wyszukiwania.
• Properties - użyj, aby uzyskać dostęp do okna dialogowego Edit Search Path i edytować właściwości wybranej ścieżki wyszukiwania.
• Move Up - użyj, aby przesunąć wybraną ścieżkę wyszukiwania o jedną linię w górę.
• Move Down - użyj, aby przesunąć wybraną ścieżkę wyszukiwania o jedną linię w dół.

Pliki znalezione na wszystkich ścieżkach wyszukiwania

Ta siatka pokazuje pliki bibliotek i modeli znalezione na podstawie listy Ordered List of Search Paths. Użyj przycisku Refresh List, aby wyświetlić zaktualizowaną listę.

Karta Parameters w oknie dialogowym Project Options

Karta Parameters w oknie dialogowym Project Options umożliwia zarządzanie parametrami zdefiniowanymi dla projektu, często określanymi jako project-level parameters. Parametry zdefiniowane na poziomie projektu są dostępne do użycia na wszystkich arkuszach schematu i dokumentach PCB w projekcie poprzez użycie specjalnych ciągów: =<ProjectParameterName> na schemacie (np. =Project) oraz .<ProjectParameterName> na PCB (np. .Project). Parametry mogą służyć do dostarczania dodatkowych informacji o projekcie. Parametry na poziomie projektu mogą na przykład być używane globalnie jako źródło danych parametrycznych specjalnych ciągów dodawanych do arkuszy schematu i/lub dokumentu PCB — przy czym ten ostatni nie obsługuje parametrów lokalnych.

Parametry projektu po stronie Workspace są zapisywane w Workspace wraz z projektem i mogą być edytowane wyłącznie z poziomu interfejsu przeglądarkowego Workspace (dowiedz się więcej o Editing a Project w Altium 356 Workspace lub On-Prem Enterprise Workspace). Z kolei parametry projektu po stronie projektu (design-side) są zapisywane w pliku projektu (*.PrjPcb) i mogą być edytowane w Altium Designer. Parametry po stronie Workspace są widoczne na karcie Parameter w oknie dialogowym Project Options z niebieską ikoną (), natomiast parametry po stronie projektu są widoczne z pomarańczową ikoną ().

Opcje/elementy sterujące

• Parameters Grid – główny obszar zawiera listę wszystkich parametrów aktualnie zdefiniowanych dla projektu, w ujęciu:
  • Name – nazwa parametru.
  • Value – wartość parametru.
  Parametr można modyfikować bezpośrednio w siatce w odniesieniu do każdego z tych atrybutów.

• Add – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Parameter Properties, w którym możesz dodać parametr. Użyj pól Name oraz Value, aby nadać parametrowi sensowną nazwę odzwierciedlającą jego przeznaczenie oraz odpowiednio jego wartość. Oba pola dopuszczają maksymalnie 255 znaków.

  
  Okno dialogowe Parameter Properties

• Remove – kliknij, aby usunąć wybrane parametry z listy parametrów. Ta opcja jest niedostępna dla parametrów projektu po stronie Workspace, ponieważ mogą one być usuwane lub edytowane wyłącznie w Workspace.
• Edit – kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Parameter Properties, w którym możesz zmodyfikować zawartość aktualnie wybranego parametru. Ta opcja jest niedostępna dla parametrów projektu po stronie Workspace, ponieważ mogą one być usuwane lub edytowane wyłącznie w Workspace.
• Refresh – kliknij, aby cofnąć ostatnie zmiany wprowadzone w parametrze projektu po stronie projektu. W przypadku parametrów projektu po stronie Workspace kliknij, aby upewnić się, że masz najnowszą wersję parametru. Zmiany wprowadzone w parametrach po stronie Workspace w samym Workspace nie będą widoczne w tym oknie dialogowym, dopóki nie użyjesz tej opcji.

Menu po kliknięciu prawym przyciskiem

Następujące polecenia są dostępne w menu kontekstowym:

• Edit – użyj, aby zmodyfikować aktualnie wybrany parametr w oknie dialogowym Parameter Properties. To polecenie jest niedostępne dla parametrów projektu po stronie Workspace, ponieważ mogą one być usuwane lub edytowane wyłącznie w Workspace.

• Add – użyj, aby dodać nowy parametr po stronie projektu do listy w oknie dialogowym Parameter Properties.

• Remove – użyj, aby usunąć wybrane parametry z listy. To polecenie jest niedostępne dla parametrów projektu po stronie Workspace, ponieważ mogą one być usuwane lub edytowane wyłącznie w Workspace.

• Copy – użyj, aby skopiować wybrane parametry do schowka systemu Windows.

• Paste – użyj, aby wkleić parametry ze schowka systemu Windows do listy parametrów. To polecenie jest niedostępne dla parametrów projektu po stronie Workspace, ponieważ mogą one być usuwane lub edytowane wyłącznie w Workspace.

Karta Device Sheets w oknie dialogowym Project Options

Karta Device Sheets w oknie dialogowym Project Options umożliwia określenie folderów, w których można znaleźć arkusze urządzeń (device sheets), oraz ich kolejności.

Opcje/elementy sterujące

• Main region - wyświetla Device Sheet Folders ścieżki dla bieżącego projektu. Zaznacz Include Sub-folders , aby uwzględnić podfoldery wymienionych folderów nadrzędnych.
• Move Up - użyj, aby przesunąć wybrany folder arkuszy urządzeń o jeden poziom w górę.
• Move Down - użyj, aby przesunąć wybrany folder arkuszy urządzeń o jeden poziom w dół.
• Add - użyj, aby otworzyć okno dialogowe i wyszukać nowy folder do dodania.
• Remove - użyj, aby usunąć wybrany folder arkuszy urządzeń.

Karta Managed OutputJobs w oknie dialogowym Project Options 

Karta Managed OutputJobs w oknie dialogowym Project Options  umożliwia skonfigurowanie listy szablonów zadań wyjściowych (output job), które są dostępne poprzez podłączony Workspace do użycia w projekcie.

Opcje/elementy sterujące

• Outputjob List - wyświetla wszystkie outputjoby z Workspace w ujęciu: Item Revision, Revision State, Description i Name.
• Add - kliknij, aby otworzyć okno dialogowe Select configuration item (Output Jobs) i wybrać żądane outputjoby.
• Remove - kliknij, aby usunąć wybrane zadania wyjściowe.

Karta Library Options w oknie dialogowym Project Options

Karta Library Options w oknie dialogowym Project Options umożliwia wybór formatu dla projektu biblioteki zintegrowanej.

Opcje/elementy sterujące

• Integrated Library Format
  • Original – wybierz, aby używać oryginalnego formatu biblioteki zintegrowanej. Jest to używane w celu zapewnienia zgodności z oprogramowaniem Protel DXP (DXP 2002), sprzed pojawienia się Altium Designer.

  • Altium Designer– wybierz, aby używać Altium Designer jako formatu biblioteki zintegrowanej (stosowanego we wszystkich wersjach oprogramowania od czasu pierwszego Altium Designer 2004).