Zautomatyzowany układ płytki przy użyciu autoroutera topologicznego Situs

Trasowanie połączeń na płytce drukowanej to złożone i czasochłonne zadanie. W przypadku dużych lub gęsto upakowanych płytek proces trasowania może zająć projektantowi bardzo dużo czasu — w czym może pomóc autorouter.

Autorouter Situs™ w Altium Designer wykorzystuje technikę analizy topologicznej do mapowania przestrzeni płytki, która — w przeciwieństwie do mapowania geometrycznego lub opartego na kształtach — nie zależy od kształtu przeszkód ani od współrzędnych. Mapowanie topologiczne zapewnia większą elastyczność w wyznaczaniu ścieżek prowadzenia oraz nieograniczony kierunek trasowania.

Automatyczne trasowanie płytki

Situs Topological Router wnosi nowe podejście do wyzwania, jakim jest autorouting. Wykorzystuje zaawansowane mapowanie topologiczne, aby najpierw zdefiniować ścieżkę prowadzenia, a następnie korzysta z różnych sprawdzonych algorytmów trasowania, by przekształcić tę „ludzką” ścieżkę w trasę wysokiej jakości. Jako integralna część PCB Editor stosuje się do definicji reguł elektrycznych i reguł trasowania PCB.

Konfiguracja płytki

Choć konfiguracja i uruchomienie Situs są proste, istnieje kilka kwestii, o których warto pamiętać, aby uzyskać optymalne trasowanie.

Rozmieszczenie komponentów

Ostatecznie to rozmieszczenie komponentów ma największy wpływ na wydajność trasowania. PCB Editor w Altium Designer zawiera szereg narzędzi, takich jak dynamicznie optymalizowane linie połączeń, które pozwalają precyzyjnie dopracować rozmieszczenie elementów. Optymalne rozmieszczenie komponentów to takie, w którym linie połączeń są możliwie najkrótsze i jak najmniej „splątane”.

Inne dobre praktyki projektowe obejmują m.in. rozmieszczanie komponentów tak, aby ich pady znajdowały się na regularnej siatce (co maksymalizuje ilość wolnej przestrzeni między padami na potrzeby trasowania), umieszczanie elementów SMD o podobnych rozmiarach dokładnie naprzeciw siebie na płytkach dwustronnych oraz korzystanie z not katalogowych producentów układów w zakresie zaleceń dotyczących rozmieszczenia kondensatorów odsprzęgających. Nie jest to pełna lista zagadnień związanych z rozmieszczeniem — to jedynie kilka sugestii.

Keepouty

Router wymaga zamkniętej granicy, utworzonej z umieszczonych obiektów keepout. Zwykle granica ta przebiega wzdłuż krawędzi płytki. Umieszczone obiekty będą przestrzegać odpowiedniej reguły odstępu (clearance), aby zachować właściwą odległość od tej granicy i spełnić ewentualne wymagania mechaniczne lub elektryczne dotyczące odstępów w projekcie. Router będzie również respektował keepouty wewnątrz tej zewnętrznej granicy, a także keepouty specyficzne dla warstw.

Możesz utworzyć zamkniętą granicę podążającą za krawędzią obrysu płytki, używając Line/Arc Primitives from Board Shape dialog. Aby uzyskać więcej informacji o keepoutach, zobacz Object Specific Keepouts.

Wylewki poligonów

Wylewki poligonów (miedzi) mogą być pełne (wypełnione jednym lub większą liczbą obszarów miedzi) albo kreskowane (zbudowane ze ścieżek i łuków). Średnia lub duża kreskowana wylewka poligonu zawiera bardzo dużą liczbę ścieżek i łuków. Choć router potrafi trasować płytkę zawierającą takie wylewki, sama liczba wprowadzanych przez nie obiektów zwiększa złożoność procesu trasowania.

Zwykle wylewki poligonów należy umieszczać przed trasowaniem tylko wtedy, gdy są wymagane — na przykład gdy służą do utworzenia nietypowo ukształtowanego pre-trasowania, np. prowadzenia zasilania sieciowego lub krytycznego obszaru masy. W przeciwnym razie lepiej dodać wylewki poligonów do projektu po zakończeniu trasowania.

Czy da się to wytrasować?

Autorouter to próba zrozumienia i zamodelowania procesu trasowania przez człowieka, a następnie automatycznego odtworzenia tego procesu. Jeśli płytka zawiera obszar, którego nie da się wytrasować ręcznie, to nie da się go również wytrasować automatycznie. Jeśli router stale nie radzi sobie z danym komponentem lub fragmentem płytki, spróbuj wytrasować go interaktywnie. Możliwe, że istnieją problemy z rozmieszczeniem lub konfiguracją reguł, które sprawiają, że trasowanie jest w ogóle niemożliwe.

Pre-trasowanie

Wykonaj pre-trasowanie krytycznych sieci i — jeśli konieczne jest, aby nie zostały zmienione przez proces trasowania — zablokuj je, włączając opcję Lock All Pre-routes w oknie Situs Routing Strategies dialog. Unikaj jednak niepotrzebnego blokowania; duża liczba zablokowanych obiektów może znacznie utrudnić problem trasowania.

Sieci par różnicowych muszą zostać wytrasowane ręcznie i zablokowane przed użyciem autoroutera. Jeśli tego nie zrobisz, trasowanie z dużym prawdopodobieństwem ulegnie zmianie i pogorszy integralność sygnału pary różnicowej.

Konfigurowanie reguł projektowych

Upewnij się, że reguły projektowe trasowania są odpowiednie dla technologii płytki, której używasz. Źle dobrane lub nieodpowiednie reguły projektowe mogą prowadzić do bardzo słabej wydajności autoroutingu. Zwróć uwagę, że router przestrzega wszystkich reguł elektrycznych i reguł trasowania, z wyjątkiem reguły Routing Corners.

Reguły definiuje się w oknie PCB Rules and Constraints Editor dialog (Design » Rules), do którego można przejść bezpośrednio z okna Situs Routing Strategies dialog.

Jeśli reguła zawiera wartości Minimum, Preferred i Maximum, autorouter użyje wartości Preferred.

Najważniejsze reguły to Width oraz Clearance. Te ustawienia technologii trasowania określają, jak ciasno można „upakować” prowadzenie. Ich dobór to proces równoważenia: im szersze ścieżki i większe odstępy, tym łatwiej wyprodukować płytkę; z kolei im węższe ścieżki i mniejsze odstępy, tym łatwiej ją wytrasować. Zaleca się konsultację z producentem PCB w celu ustalenia jego „progów cenowych” dla szerokości ścieżek i odstępów — wartości, poniżej których spada uzysk produkcyjny i rośnie cena PCB. Oprócz spełnienia wymagań elektrycznych projektu, technologia trasowania powinna być również dobrana do technologii komponentów, tak aby możliwe było wyprowadzenie połączeń z każdego pinu.

Trzecią regułą wchodzącą w skład technologii trasowania jest Routing Via Style. Należy ją również dobrać do używanych ścieżek i odstępów, uwzględniając koszty produkcji wynikające z wybranego rozmiaru otworu i pierścienia (annular ring).

Należy też unikać nadmiernej liczby reguł lub reguł niepotrzebnych — im więcej reguł, tym więcej czasu przetwarzania i wolniejsze trasowanie. Reguły można wyłączyć, jeśli nie są wymagane do autoroutingu.

Szerokość trasowania

Upewnij się, że istnieje reguła Width rule z zapytaniem All (reguła domyślna) oraz że ustawienie Preferred jest odpowiednie dla najczęściej wymaganej szerokości ścieżek. Upewnij się, że ta szerokość — w połączeniu z odpowiednią regułą odstępu — pozwala na doprowadzenie ścieżek do wszystkich padów. Skonfiguruj dodatkowe reguły szerokości trasowania dla sieci wymagających szerszego lub węższego prowadzenia.

Jeśli występują elementy o drobnym rastrze (fine pitch), których piny należą do sieci o większych szerokościach trasowania — na przykład sieci zasilania — przetestuj wyprowadzenie ścieżki z pinu zasilania oraz wyprowadź także piny po obu jego stronach, aby upewnić się, że fizycznie da się je wytrasować.

Ograniczenie odstępu (Clearance)

Sprawdź, czy istnieją specjalne wymagania dotyczące odstępów, np. elementy o drobnym rastrze, których pady są bliżej siebie niż standardowe odstępy na płytce. Można to uwzględnić, stosując odpowiednio zawężoną (scoped) i właściwie priorytetyzowaną regułę projektową. Zwróć uwagę, że choć możesz zdefiniować regułę celującą w footprint, nie obejmie ona trasowania, które łączy się z tym footprintem. Jak wspomniano w sekcji Szerokość trasowania, wykonaj testowe trasowanie, aby upewnić się, że piny komponentu są możliwe do wytrasowania.

Styl przelotek trasowania

Upewnij się, że istnieje reguła Routing Via Style rule z zapytaniem All oraz że ustawienie preferred jest odpowiednie. Dodaj reguły o wyższym priorytecie dla tych sieci, które wymagają innego stylu przelotek niż reguła domyślna.

Altium Designer obsługuje przelotki ślepe i zagrzebane; to, kiedy będą używane, jest określane przez dozwolone zamiany warstw (layer swaps) wynikające z Via Types zdefiniowanych w Layer Stack Manager (Design » Layer Stack Manager). Podobnie jak w trasowaniu interaktywnym, gdy autorouter przełącza się między dwiema warstwami, sprawdza bieżące definicje Via Type — jeśli te warstwy są zdefiniowane jako para warstw dla przelotki ślepej lub zagrzebanej, wstawiona przelotka będzie miała te warstwy jako warstwę startową i końcową. Ważne jest zrozumienie ograniczeń związanych z użyciem przelotek ślepych/zagrzebanych; należy je stosować wyłącznie po konsultacji z producentem PCB. Oprócz ograniczeń narzucanych przez technologię stosu warstw, istnieją również kwestie niezawodności oraz dostępności do testów. Niektórzy projektanci uważają, że lepiej dodać więcej warstw trasowania niż używać przelotek ślepych/zagrzebanych.

Warstwy trasowania

Upewnij się, że istnieje reguła Routing Layers rule z zapytaniem All. Wszystkie włączone warstwy sygnałowe (zdefiniowane w stosie warstw) zostaną wyświetlone na liście. Włącz warstwy, na których chcesz zezwolić na trasowanie, zgodnie z potrzebą. Dodaj reguły o wyższym priorytecie dla sieci, które mają być trasowane wyłącznie na określonych warstwach.

Jeśli chcesz wykluczyć konkretną sieć (lub klasę sieci) z trasowania przez autorouter, zdefiniuj regułę Routing Layer celującą w tę sieć lub klasę sieci i w obszarze Constraints dla tej reguły upewnij się, że opcja Allow Routing dla każdej włączonej warstwy sygnałowej jest wyłączona. Priorytet tej reguły musi być wyższy niż priorytet reguły domyślnej (tej z zapytaniem All).

Kierunki warstw

Preferowane kierunki prowadzenia ścieżek określa się w oknie dialogowym Layer Directions, do którego przechodzi się z okna Situs Routing Strategies dialog. Zostaną wyświetlone wszystkie włączone warstwy sygnałowe (zdefiniowane w stosie warstw).

Dobierz odpowiednie kierunki dla warstw, tak aby odpowiadały przebiegowi linii połączeń. Situs wykorzystuje mapowanie topologiczne do wyznaczania ścieżek prowadzenia, więc nie jest ograniczony do prowadzenia wyłącznie poziomo i pionowo. Zwykle najlepiej jest ustawić warstwy zewnętrzne jako poziomą i pionową. Jeśli jednak masz płytkę wielowarstwową z dużą liczbą połączeń pod kątem „na godzinę 2”, ustaw jedną lub więcej warstw wewnętrznych tak, aby ten kierunek był preferowanym kierunkiem prowadzenia. W szczególności przebieg Layer Patterns korzysta z tej informacji, a wybór właściwego kierunku może znacząco wpłynąć na wydajność trasowania zarówno pod względem czasu, jak i jakości. Zwróć uwagę, że gdy używasz warstw kątowych, nie musisz mieć warstwy partnerskiej prowadzonej pod kątem 90° do tej warstwy, ponieważ router zazwyczaj poprowadzi ścieżkę poziomo lub pionowo, jeśli będzie musiał ominąć przeszkodę na warstwie kątowej.

Okno dialogowe Layer Directions

Priorytet trasowania

Użyj reguł Routing Priority rules, aby nadać wyższy priorytet trudnym sieciom lub tym, dla których chcesz uzyskać najczystsze prowadzenie.

Sterowanie fanout dla SMD

System zapytań zawiera słowa kluczowe, które celują konkretnie w różne obudowy elementów montowanych powierzchniowo, w tym IsLCC (Leadless Chip Carrier), IsSOIC (Small Outline IC) oraz IsBGA (Ball Grid Array). Domyślne reguły są automatycznie tworzone dla najczęstszych obudów, a ponieważ przebiegi fanout są uruchamiane na wczesnym etapie procesu autoroutingu, utrzymywanie reguł, które nie dotyczą żadnych komponentów, wiąże się z niewielkim kosztem. Powinieneś mieć co najmniej jedną regułę sterowania fanout dla SMD, jeśli na płytce są elementy SMD — odpowiednim zapytaniem dla pojedynczej reguły obejmującej wszystkie elementy SMD byłoby IsSMTComponent. Aby uzyskać informacje o tym, jak każde słowo kluczowe zapytania identyfikuje obudowę komponentu, otwórz Query Helper, wpisz wymagane słowo kluczowe i naciśnij F1 .

Reguły fanout zawierają ustawienia sterujące tym, czy pady mają być rozprowadzane do wewnątrz (fan-in), na zewnątrz (fan-out), czy jako mieszanka obu. Aby lepiej poznać zachowanie atrybutów reguły Fanout Control, polecenie Route » Fanout » Component można uruchomić na dowolnym komponencie SMD, który nie ma przypisanych sieci. Oprócz sprawdzenia, jak dobrze komponent wykonuje fanout przy aktualnie zdefiniowanej technologii prowadzenia na płytce, możesz też użyć tego do wykonania fanout komponentu, który chcesz zachować w bibliotece jako footprint z wstępnie wykonanym fanout. Po wykonaniu fanout w przestrzeni roboczej PCB skopiuj i wklej komponent oraz ścieżki i przelotki fanout do biblioteki.

Priorytety reguł

Pierwszeństwo, czyli priorytet, reguł jest definiowane przez projektanta. Priorytet reguły służy do określenia, którą regułę zastosować, gdy obiekt jest objęty więcej niż jedną regułą. Jeśli priorytet nie jest ustawiony poprawnie, może się okazać, że reguła w ogóle nie jest stosowana.

Na przykład, jeśli reguła z zapytaniem InNet('VCC') ma niższy priorytet niż reguła z zapytaniem All, wówczas do sieci VCC zostanie zastosowana reguła All. Użyj przycisku Priorities w oknie PCB Rules and Constraints Editor dialog, aby przejść do Edit Rule Priorities dialog, gdzie w razie potrzeby można doprecyzować priorytety. Zwróć uwagę, że priorytet nie ma znaczenia, gdy zakresy dwóch reguł nie nakładają się (nie dotyczą tych samych obiektów). Na przykład nie ma znaczenia, który z tych dwóch zakresów reguł ma wyższy priorytet — InNet('VCC') lub InNet('GND').

Złota zasada

Najważniejszym krokiem jest wykonanie kontroli reguł projektu (DRC) przed uruchomieniem autoroutera. Podczas używania poleceń Route » Auto Route » Setup lub Route » Auto Route » All Situs przeprowadza własną analizę przed trasowaniem i przedstawia wyniki w formie raportu w oknie Situs Routing Strategies dialog. Z tego okna możesz przeanalizować raport dla projektu i wybrać strategię, która ma zostać użyta podczas trasowania. Strategia trasowania to „inteligencja” routera, określająca, których z różnych algorytmów trasowania użyć i kiedy, aby przekształcić „wirtualne” ścieżki trasowania zidentyfikowane na mapie topologicznej w wysokiej jakości, bardzo efektywne, rzeczywiste prowadzenie na płytce.

Upewnij się, że Routing Setup Report nie zawiera problemów przed uruchomieniem autoroutera.

Raport dostarcza m.in. następujących informacji:

• Reguły projektu aktualnie zdefiniowane dla projektu, których autorouter będzie przestrzegał (oraz liczba obiektów projektu — sieci, komponentów, padów — objętych każdą regułą)
• Kierunki prowadzenia zdefiniowane dla wszystkich warstw sygnałowych trasowania
• Definicje par warstw wierceń

Raport wymienia potencjalne problemy, które mogą wpływać na wydajność routera. Tam, gdzie to możliwe, podawane są wskazówki pomagające lepiej przygotować projekt do autoroutingu. Wszelkie wymienione błędy/ostrzeżenia/wskazówki należy przeanalizować i — jeśli to konieczne — skorygować odpowiednie reguły trasowania przed przystąpieniem do trasowania projektu.

Sprawdź wszystkie błędy, ostrzeżenia i wskazówki, aby zrozumieć potencjalne problemy, z jakimi zmierzy się autorouter.

Niezbędne jest usunięcie wszelkich naruszeń reguł związanych z trasowaniem przed uruchomieniem autoroutera. Naruszenia nie tylko mogą uniemożliwić trasowanie w miejscu naruszenia, ale też mogą znacznie spowolnić router, gdy ten będzie wciąż próbował trasować obszar, którego nie da się wytrasować.

Uwagi dotyczące uruchamiania Situs AutoRouter

• Polecenia autoroutera znajdują się w podmenu Route » Auto Route.
• Zarówno polecenia Route » Auto Route » All, jak i Route » Auto Route » Setup otwierają okno Situs Routing Strategies dialog; różnica polega na tym, że po wybraniu All okno zawiera przycisk Route All.
• Nie bój się eksperymentować. Jeśli wyniki nie są akceptowalne, zrób coś, aby zmienić podejście routera. Dodaj pośrednie przebiegi czyszczenia i prostowania, zrób więcej miejsca wokół gęstych obszarów lub zmień kierunki warstw.
• Eksperymentując z routerem — tworząc własne strategie sterujące kolejnością przebiegów, zmieniając liczbę przelotek za pomocą Via control, zmieniając kierunki warstw trasowania, ograniczając router wyłącznie do tras ortogonalnych itd. — rób notatki z wypróbowanych kombinacji. Dzięki temu będziesz w stanie zidentyfikować i ponownie wykorzystać konfiguracje, które najlepiej sprawdzają się w Twoich projektach.
• Najpierw uruchom same przebiegi fanout i oceń jakość. Być może będziesz musiał ręcznie wykonać fanout w problematycznych obszarach.

• Użyj następujących poleceń z podmenu Route » Auto Route , aby wykonać określone działania auto-route:

  • Net - trasuj wszystkie połączenia w określonej sieci. Po uruchomieniu polecenia autorouter zainicjuje się, a kursor zmieni się w krzyżyk. Ustaw kursor nad dowolną linią połączenia (lub padem) w sieci, którą chcesz trasować, a następnie kliknij lub naciśnij Enter. Autorouter spróbuje automatycznie wytrasować wszystkie połączenia w tej sieci, używając strategii trasowania Main .

  • Net Class - trasuj wszystkie połączenia w określonej klasie(-ach) sieci. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno Choose Net Classes to Route. Wybierz jedną lub więcej klas sieci, które chcesz trasować autorouterem, a następnie kliknij OK — autorouter spróbuje automatycznie wytrasować wszystkie połączenia dla wszystkich sieci w wybranej klasie(-ach) sieci, używając strategii trasowania Main.

    
    Okno dialogowe Choose Net Class to Route

  • Connection - trasuj konkretne połączenie pad–pad w bieżącym projekcie.
  • Area - trasuj wszystkie połączenia, które w całości (początek i koniec) mieszczą się w określonym obszarze. Po uruchomieniu polecenia autorouter zainicjuje się, a kursor zmieni się w krzyżyk. Ustaw kursor, a następnie kliknij, aby zakotwiczyć pierwszy narożnik obszaru trasowania. Przesuń kursor, aby ustalić rozmiar obszaru trasowania, po czym kliknij, aby zakotwiczyć drugi narożnik. Autorouter spróbuje automatycznie wytrasować wszystkie połączenia rozpoczynające się i kończące w wyznaczonym obszarze, używając strategii trasowania Main .

  • Room - trasuj wszystkie połączenia, które w całości znajdują się w granicach wybranego room. Po uruchomieniu polecenia autorouter zainicjuje się, a kursor zmieni się w krzyżyk. Ustaw kursor nad room, który chcesz trasować, a następnie kliknij lub naciśnij Enter. Autorouter spróbuje automatycznie wytrasować wszystkie połączenia, które w całości mieszczą się w granicach room, używając strategii trasowania Main .

    Aby poprowadzić wszystkie połączenia, które w całości mieszczą się w granicach pokoju (room) znajdującego się pod kursorem, możesz kliknąć prawym przyciskiem myszy na pokoju i wybrać z menu kontekstowego polecenie Room Actions » Autoroute Room . Po uruchomieniu polecenia Autorouter spróbuje automatycznie poprowadzić wszystkie połączenia, które w całości znajdują się w granicach pokoju, używając strategii trasowania Main.

  • Component - poprowadź wszystkie połączenia wychodzące z padów wskazanego komponentu. Po uruchomieniu polecenia Autorouter zainicjuje się, a kursor zmieni się w krzyżyk. Ustaw kursor nad komponentem, który chcesz trasować, a następnie kliknij lub naciśnij Enter. Autorouter spróbuje automatycznie poprowadzić wszystkie połączenia wychodzące z padów wybranego komponentu, w każdym przypadku do następnego napotkanego pada, używając strategii trasowania Main.

    Aby poprowadzić wszystkie połączenia wychodzące z padów komponentu znajdującego się pod kursorem, możesz kliknąć prawym przyciskiem myszy na komponencie i wybrać z menu kontekstowego polecenie Component Actions » Autoroute Component .

  • Component Class - poprowadź wszystkie połączenia wychodzące z padów komponentów w określonej klasie (klasach) komponentów. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe Choose Component Classes to Route. Wybierz jedną lub więcej klas komponentów, które chcesz trasować za pomocą Autoroutera, określ Connections Routing Mode , a następnie kliknij OK — Autorouter spróbuje automatycznie poprowadzić wszystkie połączenia wychodzące z padów wszystkich komponentów w wybranej klasie (klasach) komponentów, używając strategii trasowania Main.

    
    Okno dialogowe Choose Component Class to Route

  • Connections On Selected Components - poprowadź wszystkie połączenia wychodzące z padów aktualnie zaznaczonych komponentów w obszarze projektu. Po uruchomieniu polecenia Autorouter spróbuje automatycznie poprowadzić wszystkie połączenia wychodzące z padów zaznaczonych komponentów, w każdym przypadku do następnego napotkanego pada, używając strategii trasowania Main.
  • Connections Between Selected Components - poprowadź wszystkie połączenia biegnące pomiędzy aktualnie zaznaczonymi komponentami w obszarze projektu. Po uruchomieniu polecenia Autorouter spróbuje automatycznie poprowadzić wszystkie połączenia biegnące pomiędzy padami zaznaczonych komponentów, używając strategii trasowania Main.
• Użyj następujących poleceń z podmenu Route » Auto Route, aby sterować procesem autoroutingu:
  • Stop - zakończ proces autoroutingu po ukończeniu bieżącego przebiegu trasowania. Autorouter zatrzyma się i nie będzie wykonywane dalsze trasowanie płytki. Wszelkie połączenia na płytce, które zostały już poprowadzone, pozostaną poprowadzone.
  • Reset - zresetuj Autorouter — inicjalizuje pamięć potrzebną autorouterowi przed próbą trasowania. Pozwala to skutecznie modyfikować istniejącą strategię trasowania lub przełączyć się na inną strategię „w locie” podczas trasowania całej płytki. Po uruchomieniu polecenia otworzy się okno dialogowe Situs Routing Strategies. Użyj okna dialogowego, aby wprowadzić zmiany w bieżącej strategii trasowania (tam, gdzie to dostępne) lub przełączyć się na inną, a następnie kliknij przycisk Route All. Autorouter zainicjuje się do trasowania w oparciu o zmodyfikowaną/inną strategię.
  • Pause - wstrzymaj bieżącą operację autoroutingu. Po uruchomieniu polecenia postęp Autoroutera zostanie tymczasowo zatrzymany. Aby kontynuować, uruchom polecenie ponownie (które teraz pojawia się jako polecenie Route » Auto Route » Resume ).

Podsumowanie przebiegów trasowania i strategii trasowania

Aktualnie zdefiniowane strategie trasowania są wymienione w dolnej części okna dialogowego Situs Routing Strategies. Kliknij przycisk Add, aby uzyskać dostęp do okna dialogowego Situs Strategy Editor, w którym możesz określić przebiegi (passes), które mają zostać uwzględnione w nowej strategii. Alternatywnie użyj przycisku Duplicate, aby zduplikować istniejącą strategię, a następnie edytuj ją zgodnie z potrzebami. Uwzględnienie różnych przebiegów trasowania oraz kolejność ich użycia stanowią „inteligencję” Autoroutera. Te przebiegi służą do przekształcania wirtualnych ścieżek trasowania zidentyfikowanych na mapie topologicznej w wysokiej jakości trasy na płytce.

Przykład edycji zduplikowanej strategii.

Dostępne są następujące przebiegi trasowania. Przebiegi można stosować w dowolnej kolejności; jako wskazówkę przeanalizuj istniejącą strategię, aby zobaczyć kolejność przebiegów.

Zobacz także