Routing Rule Types

Zasady projektowe kategorii Routing opisano poniżej.

Szerokość

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła definiuje szerokość ścieżek umieszczanych na warstwach miedzi (sygnałowych).

Ograniczenia

Ograniczenia dla reguły Width, które mają zastosowanie do wszystkich warstw. Wprowadź wartości specyficzne dla warstw w siatce (najedź kursorem, aby je wyświetlić).

• Preferred Width - określa preferowaną szerokość używaną dla ścieżek podczas trasowania płytki.

• Min Width - określa minimalną dopuszczalną szerokość używaną dla ścieżek podczas trasowania płytki.

• Max Width - określa maksymalną dopuszczalną szerokość używaną dla ścieżek podczas trasowania płytki.

• Check Tracks/Arcs Min/Max Width Individually – dla każdego połączenia w sieci objętej regułą sprawdź, czy szerokość każdej pojedynczej ścieżki i łuku mieści się w zakresie minimalnym i maksymalnym ().

• Check Min/Max Width for Physically Connected – dla każdego połączenia w sieci objętej regułą sprawdź, czy rzeczywista szerokość trasowanej miedzi utworzonej przez kombinację ścieżek, łuków, wypełnień, padów i przelotek mieści się w zakresie minimalnym i maksymalnym ().

• Use Impedance Profile - ta opcja staje się dostępna, gdy w Layer Stack Manager zdefiniowano co najmniej jeden profil impedancji. Po włączeniu użyj listy rozwijanej, aby wybrać żądany profil impedancji. Gdy reguła jest skonfigurowana w tym trybie, wymagana Preferred Width na każdej warstwie trasowania jest obliczana jako część określonego profilu impedancji (wartości Min Width i Max Width również zostaną ustawione na tę wartość po włączeniu tej opcji). Po zdefiniowaniu reguły, podczas trasowania sieci objętej zakresem tej reguły, szerokość ścieżki zostanie automatycznie ustawiona na szerokość wymaganą do spełnienia określonej impedancji dla tej warstwy. Gdy ta opcja jest włączona, Preferred Width nie można edytować w regule, ale wartości Min Width i Max Width można.

  ► Dowiedz się więcej o Configuring the Layer Stack for Controlled Impedance Routing

• Show values for layer stack – Ta opcja pojawia się w oknie dialogowym, gdy w Layer Stack Manager zdefiniowano wiele stosów warstw. Jeśli płytka zawiera wiele stosów warstw, ograniczenia Width Constraints muszą zostać skonfigurowane dla każdego stosu, przy użyciu pól dla wszystkich warstw nad obrazem albo pól specyficznych dla warstw w tabeli atrybutów warstw.

  ► Dowiedz się więcej o Defining and Configuring Substacks

  ❯ ❮ Javascript

  Skonfiguruj ograniczenia dla każdego stosu warstw w projekcie.

• Layer Attributes Table - obszar siatki w dolnej części okna dialogowego wyświetla wszystkie warstwy sygnałowe zdefiniowane w stosie warstw, chyba że opcja Use Impedance Profile jest włączona. Jeśli ta opcja jest włączona, wyświetlane będą tylko warstwy dostępne jako część wybranego profilu impedancji. Wyświetlane są minimalne, maksymalne i preferowane szerokości trasowania oraz inne informacje specyficzne dla warstw. Pola szerokości trasowania można ustawić globalnie, definiując wartości w polach ograniczeń nad obrazem, albo indywidualnie, wpisując wartości bezpośrednio do tabeli. Gdy opcja Use Impedance Profile jest włączona, wymagane wpisy szerokości będą automatycznie obliczane i wprowadzane dla każdej warstwy w tabeli. W tym trybie wartości Preferred Width nie można edytować, ale wartości Min Width i Max Width można.

Zastosowanie reguły

Ustawienie Preferred Width jest przestrzegane przez Autorouter.

Ustawienia Min Width i Max Width są przestrzegane przez Online DRC i Batch DRC. Określają one również zakres dopuszczalnych wartości, które mogą być używane podczas interaktywnego trasowania (naciśnij klawisz Tab podczas trasowania, aby zmienić szerokość ścieżki w zdefiniowanym zakresie za pomocą panelu Properties panel). Jeśli zostanie wprowadzona wartość spoza tego zakresu, zostanie ona automatycznie ograniczona.

Uwaga

Szerokość każdej sieci w parze różnicowej jest monitorowana przez odpowiednią regułę Differential Pairs Routing rule.

Zwężanie trasowania

Reguła domyślna: niewymagana

Nie jest niczym niezwykłym, że sieć jest trasowana z różnymi szerokościami, gdy przebieg trasowania przechodzi przez płytkę. Na przykład wejście do BGA lub wyjście z niego często wymaga ścieżek wyprowadzenia węższych niż ścieżki o preferowanej szerokości dopuszczone przez zastosowany profil impedancji. Ta reguła pozwala zdefiniować maksymalną dopuszczalną całkowitą długość takich węższych ścieżek, tak aby połączenie nadal zapewniało wymaganą impedancję.

Regułę można zdefiniować zarówno w widoku Physical Constraint Manager, jak i w oknie dialogowym PCB Rules and Constraints Editor.

Ograniczenia

Ograniczenia dla reguły Routing Neck-Down 

Neck-Down Length określa maksymalną dopuszczalną długość ciągłych połączeń (w każdej sieci objętej regułą), których szerokość mieści się między wartościami Min Width i Preferred Width zdefiniowanymi przez odpowiednią regułę Routing Width. Alternatywnie użyj siatki, aby zdefiniować dopuszczalną długość dla każdej warstwy.

Zastosowanie reguły

Włącz sprawdzanie typu reguły Routing Neck-Down dla kontroli online i/lub wsadowej w oknie dialogowym Design Rule Checker, aby wykrywać naruszenia reguł Routing Neck-Down w odpowiednich trybach DRC. Wykryte naruszenia reguł będą oznaczane kreskowanym wzorem na odpowiednich ścieżkach w obszarze projektu.

Topologia trasowania

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła określa topologię, która ma być używana podczas trasowania sieci na płytce. Topologia sieci to układ lub wzorzec połączeń pin-do-pinu. Domyślnie połączenia pin-do-pinu każdej sieci są rozmieszczane tak, aby uzyskać najkrótszą całkowitą długość połączenia. Topologia jest stosowana do sieci z różnych powodów; w projektach wysokiej szybkości, gdzie odbicia sygnału muszą być zminimalizowane, sieć jest organizowana w topologii daisy chain; dla sieci masy można zastosować topologię gwiazdy, aby zapewnić, że wszystkie ścieżki wracają do wspólnego punktu.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenie dla reguły Routing Topology

Topology - definiuje topologię używaną dla sieci objętych zakresem (pełnym zapytaniem) reguły. Można zastosować następujące topologie:

• Shortest - ta topologia łączy wszystkie węzły w sieci tak, aby uzyskać najkrótszą całkowitą długość połączenia.

• Horizontal - ta topologia łączy wszystkie węzły razem, preferując krótszą długość w poziomie względem krótszej długości w pionie w stosunku 5:1. Użyj tej metody, aby wymusić trasowanie w kierunku poziomym.

• Vertical - ta topologia łączy wszystkie węzły razem, preferując krótszą długość w pionie względem krótszej długości w poziomie w stosunku 5:1. Użyj tej metody, aby wymusić trasowanie w kierunku pionowym.

• Daisy-Simple - ta topologia łączy wszystkie węzły łańcuchowo, jeden po drugim. Kolejność łączenia jest obliczana tak, aby uzyskać najkrótszą całkowitą długość. Jeśli określono pad źródłowy i kończący, wszystkie pozostałe pady są łączone między nimi tak, aby uzyskać możliwie najkrótszą długość. Edytuj pad, aby ustawić go jako źródło lub terminator. Jeśli określono wiele źródeł (lub terminatorów), są one łączone łańcuchowo na każdym końcu.

• Daisy-MidDriven - ta topologia umieszcza węzeł(y) źródłowy(e) w centrum łańcucha daisy chain, dzieli obciążenia po równo i łączy je łańcuchowo po obu stronach źródła(źródeł). Wymagane są dwa terminatory, po jednym dla każdego końca. Wiele węzłów źródłowych jest łączonych łańcuchowo w centrum. Jeśli nie ma dokładnie dwóch terminatorów, używana jest topologia Daisy-Simple.

• Daisy-Balanced - ta topologia dzieli wszystkie obciążenia na równe łańcuchy, przy czym całkowita liczba łańcuchów jest równa liczbie terminatorów. Łańcuchy te są następnie łączone ze źródłem w układzie gwiazdy. Wiele węzłów źródłowych jest łączonych łańcuchowo.

• Starburst - ta topologia łączy każdy węzeł bezpośrednio z węzłem źródłowym. Jeśli obecne są terminatory, są one podłączane za każdym węzłem obciążenia. Wiele węzłów źródłowych jest łączonych łańcuchowo, jak w topologii Daisy-Balanced.

Zastosowanie reguły

Wsadowe DRC, podczas autoroutingu.

Uwagi

• Podczas korzystania z Autoroutera czas ukończenia trasowania może być dłuższy przy użyciu topologii innych niż Shortest.

• Implementacja niestandardowych topologii zdefiniowanych za pomocą From-Tos może być sprawdzana podczas wsadowego DRC reguł projektowych Routing Topology zastosowanych do odpowiednich sieci. Naruszenie jest wykrywane, jeśli istnieje połączenie elektryczne między padami elementu From-To i najkrótsza ścieżka zawiera co najmniej jeden inny pad tej sieci. Naruszenia nie będą wykrywane dla sieci z dużą liczbą padów (więcej niż 20) lub prymitywów (więcej niż 1024).

Priorytet trasowania

Reguła domyślna: wymagane i

Ta reguła przypisuje priorytet trasowania do sieci objętych regułą. Autorouter używa przypisanej wartości priorytetu do oceny ważności trasowania każdej sieci w projekcie, a tym samym do określenia, które sieci powinny być trasowane jako pierwsze.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenie dla reguły Routing Priority

Routing Priority - wartość priorytetu przypisana do sieci objętych zakresem (pełnym zapytaniem) reguły. Wprowadź wartość z zakresu od 0 do 100. Im wyższa przypisana liczba, tym wyższy priorytet podczas trasowania.

Zastosowanie reguły

Podczas autoroutingu.

Warstwy trasowania

Reguła domyślna: wymagane i

Ta reguła określa, które warstwy mogą być używane do trasowania.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenia dla reguły Routing Layers

Enabled Layers - każda warstwa sygnałowa aktualnie zdefiniowana dla projektu, zgodnie ze stosem warstw, jest wymieniona na liście. Użyj powiązanej opcji Allow Routing, aby w razie potrzeby włączyć/wyłączyć trasowanie na danej warstwie.

Zastosowanie reguły

Online DRC, wsadowe DRC, podczas trasowania interaktywnego oraz podczas autoroutingu.

Uwaga

Podczas korzystania z Autoroutera kierunek trasowania dla każdej włączonej warstwy sygnałowej w projekcie jest definiowany jako część konfiguracji Situs Autorouter. Kierunki są określane w oknie dialogowym Layer Directions dialog, dostępnym po kliknięciu przycisku Edit Layer Directions w oknie dialogowym Situs Routing Strategies dialog.

Narożniki trasowania

Reguła domyślna: wymagane i

Ta reguła określa styl narożników używany podczas autoroutingu.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenia dla reguły Routing Corners

• Style - określa, który styl narożników trasowania ma być używany. Dostępne są następujące trzy style:
  • 90 Degrees.
  • 45 Degrees.
  • Rounded.
• Setback - te dwa pola umożliwiają zdefiniowanie minimalnej i maksymalnej wartości odsunięcia przy użyciu stylów narożników 45 Degrees i Rounded. Odsunięcie to odległość od „rzeczywistego” położenia narożnika (takiego, które istniałoby przy użyciu stylu 90 Degrees) do punktu, w którym Autorouter powinien rozpocząć fazowanie lub zaokrąglanie, skutecznie kontrolując rozmiar ścięcia lub promień narożnika.

Zastosowanie reguły

Ta reguła jest przeznaczona do użycia przez autoroutery innych firm, które implementują trasowanie 45° jako proces końcowy. Nie jest ona przestrzegana przez Situs Autorouter, który implementuje trasowanie 45° jako proces natywny.

Styl przelotek trasowania

Reguła domyślna: wymagane i

Ta reguła określa styl przelotek, które mogą być używane podczas trasowania. Możesz zdefiniować konkretne wartości Min/Max/Preferred dla średnicy przelotki i rozmiaru otworu — określone jako część ograniczeń reguły — lub użyć szablonów dostępnych dla projektu płytki.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenia dla reguły Routing Via Style. Najedź kursorem na obraz, aby porównać dwa dostępne tryby.

Mode - użyj listy rozwijanej, aby wybrać jeden z następujących dwóch trybów:

• Min/Max preferred - wybierz ten tryb, aby ustawić dopuszczalne wartości (Minimum/Maximum/Preferred) dla średnicy przelotki i rozmiaru otworu jako część samej reguły.
• Template preferred - wybierz ten tryb, aby móc używać stylów przelotek zdefiniowanych za pomocą szablonów przelotek dostępnych dla płytki.

Tryb = Preferowane Min/Max

Po wybraniu tego trybu obszar ograniczeń zmienia się, aby przedstawić następujące opcje:

• Via Diameter - określa zakres wartości ograniczeń, których należy przestrzegać w odniesieniu do średnic przelotek umieszczanych podczas trasowania płytki. Można zdefiniować następujące wartości indywidualne:
  • Minimum - minimalna dopuszczalna wartość średnicy przelotki.
  • Maximum - maksymalna dopuszczalna wartość średnicy przelotki.
  • Preferred - preferowana wartość średnicy przelotki.
• Via Hole Size - określa zakres wartości ograniczeń, których należy przestrzegać w odniesieniu do rozmiarów otworów przelotek umieszczanych podczas trasowania płytki. Można zdefiniować następujące wartości indywidualne:
  • Minimum - minimalna dopuszczalna wartość rozmiaru otworu przelotki.
  • Maximum - maksymalna dopuszczalna wartość rozmiaru otworu przelotki.
  • Preferred - preferowana wartość rozmiaru otworu przelotki.

Tryb = Preferowany szablon

Po wybraniu tego trybu obszar ograniczeń zmienia się, aby przedstawić następujące opcje:

• Templates List - wyświetla dostępne szablony przelotek, które mogą być używane z regułą. Są to szablony przelotek (lokalne lub zdefiniowane w bibliotekach Pad Via Template Libraries), które są udostępniane projektowi płytki jako część Local Pad & Via Library (dostępnego przez panel PCB Pad Via Templates). Dla każdego dostępnego szablonu prezentowane są następujące informacje:
  • Template Name - nazwa szablonu tylko do odczytu. Dla szablonu lokalnego stosowane jest automatycznie generowane nazewnictwo zgodne ze standardami IPC. Dla szablonu pochodzącego z PvLib nazewnictwo to może być dostosowane w ramach konfiguracji szablonu w tej bibliotece.
  • Description - opis zapisany dla szablonu, tylko do odczytu.
  • Library - biblioteka, z której pochodzi szablon. Może to być <Local> (gdy przelotka jest zdefiniowana i zapisana wraz z dokumentem PCB) lub nazwa zewnętrznej biblioteki Pad Via Template Library (<LibraryName>.PvLib), która została udostępniona dokumentowi PCB.
  • Enabled - włącz tę opcję, aby szablon był dostępny do umieszczania przelotek podczas trasowania interaktywnego.

Zastosowanie reguły

Online DRC, wsadowe DRC, podczas autoroutingu oraz podczas trasowania interaktywnego.

Gdy tryb reguły jest ustawiony na Min/Max preferred, obowiązują następujące zasady:

• Atrybuty przelotki Preferred są używane przez Autorouter.
• Atrybuty przelotki Minimum i Maximum są przestrzegane przez Online DRC i Batch DRC.
• Atrybuty przelotki Maximum i Minimum określają również zakres dopuszczalnych wartości, które mogą być używane podczas trasowania interaktywnego — gdy naciśniesz klawisz + (lub *) na klawiaturze numerycznej, aby przełączać warstwy sygnałowe trasowania i wstawić przelotkę, naciśniesz klawisz / na klawiaturze numerycznej, aby umieścić przelotkę fanout, lub naciśniesz skrót klawiaturowy 2, aby umieścić przelotkę bez zmiany warstwy.
• Gdy przelotka trasowania ma zostać umieszczona podczas trasowania interaktywnego, możesz przełączać definicję przelotki Minimum / Preferred / Maximum / User Choice, naciskając klawisz 4. Aktualnie wybrany stan jest wyświetlany w Heads-Up Display oraz na pasku stanu. Możesz także nacisnąć klawisz Tab podczas trasowania, aby uzyskać dostęp do panelu Properties panel, z którego można edytować właściwości przelotki w zakresie reguły Min/Max. Jeśli zostanie wprowadzona wartość spoza zakresu, zostanie ona automatycznie ograniczona.

• Jeśli w Layer Stack Manager zdefiniowano wiele typów przelotek, na przykład przelotki przewlekane oraz ślepe/zakopane, możliwe może być użycie różnych typów przelotek dla bieżącego przejścia między warstwami. W takiej sytuacji naciśnij klawisz 6, aby przełączać dozwolone typy przelotek. Wybrany typ przelotki jest wyświetlany w Heads-Up Display oraz na pasku stanu. Alternatywnie naciśnij klawisz 8, aby wyświetlić wyskakujące menu dozwolonych typów przelotek, i kliknij wymagany typ.

  User Choice oznacza ostatnio użyte ustawienia przelotki lub wybrany szablon. Aby zmienić bieżące wartości User Choice, naciśnij Shift+V podczas trasowania interaktywnego, gdy przelotka „unosi się” na kursorze. Zostanie otwarte okno dialogowe Choose Via Sizes dialog; wybierz szablon przelotki lub wprowadź wymagane wartości (w zakresie reguły Min/Max).

Gdy tryb reguły jest ustawiony na Template preferred, obowiązują następujące zasady:

• Gdy przelotka trasowania ma zostać umieszczona podczas trasowania interaktywnego, możesz przełączać włączone szablony przelotek, naciskając klawisz 4. Wybrany szablon jest wyświetlany w Heads-Up Display oraz na pasku stanu. Możesz także nacisnąć klawisz Tab podczas trasowania, aby uzyskać dostęp do panelu Properties panel, z którego można zmienić aktualnie zastosowany szablon przelotki.
• Jeśli w Menedżerze stosu warstw zdefiniowano wiele typów przelotek, na przykład przelotki przelotowe oraz ślepe/zakopane, możliwe jest użycie różnych typów przelotek dla bieżącego przejścia między warstwami. W takiej sytuacji naciśnij klawisz 6, aby przełączać się między dozwolonymi typami przelotek. Wybrany typ przelotki jest wyświetlany w Heads-Up Display oraz na pasku stanu. Alternatywnie naciśnij klawisz 8, aby wyświetlić wyskakujące menu dozwolonych typów przelotek, a następnie kliknij wymagany typ.

Uwaga

Aby kontrolować rozmiar przelotek ślepych i zakopanych, można skonfigurować osobne reguły ukierunkowane na różne pary warstw. Na przykład, aby kontrolować rozmiar przelotek ślepych między warstwą górną a warstwą wewnętrzną 1, można użyć następującego zakresu (Full Query):

(StartLayer = 'Top Layer') and (StopLayer = 'Mid-Layer1')

Aby kontrolować rozmiar przelotek zakopanych między warstwą wewnętrzną 2 a warstwą wewnętrzną 3, należy użyć następującego zakresu:

(StartLayer = 'Mid-Layer2') and (StopLayer = 'Mid-Layer3')

Alternatywnie, zamiast tworzyć osobne reguły, można rozszerzyć zapytanie jednej reguły za pomocą operatorów OR w następujący sposób:

((StartLayer = 'Top Layer') and (StopLayer = 'Mid-Layer1')) or((StartLayer = ' Mid-Layer2') and (StopLayer = 'Mid-Layer3'))

Sterowanie fanoutem

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła określa opcje fanoutu używane podczas wyprowadzania połączeń z padów komponentów montażu powierzchniowego w projekcie, które są połączone z sieciami sygnałowymi i/lub zasilającymi płaszczyzn. Fanout zasadniczo zamienia pad SMT w pad przelotowy z punktu widzenia trasowania, poprzez dodanie przelotki i ścieżki połączeniowej. Znacznie zwiększa to prawdopodobieństwo pomyślnego wytrasowania płytki, ponieważ sygnał staje się dostępny na wszystkich warstwach trasowania, a nie tylko na warstwie górnej lub dolnej. Jest to szczególnie potrzebne w projektach o dużej gęstości upakowania, gdzie przestrzeń na trasowanie jest bardzo ograniczona.

Ograniczenia

Domyślne ograniczenia dla reguły Sterowanie fanoutem (Fanout_Default)

• Fanout Style - określa, w jaki sposób przelotki fanoutu są rozmieszczane względem komponentu SMT. Dostępne są następujące opcje:
  • Auto - wybiera styl najbardziej odpowiedni dla technologii komponentu, aby uzyskać optymalne wyniki pod względem przestrzeni trasowania.
  • Inline Rows - przelotki fanoutu są rozmieszczane w dwóch wyrównanych rzędach.
  • Staggered Rows - przelotki fanoutu są rozmieszczane w dwóch rzędach przesuniętych.
  • BGA - fanout odbywa się zgodnie z określonymi opcjami BGA.
  • Under Pads - przelotki fanoutu są umieszczane bezpośrednio pod padami komponentu SMT.
• Fanout Direction - określa kierunek używany dla fanoutu. Dostępne są następujące opcje:
  • Disable - nie zezwalaj na fanout dla komponentów SMT objętych regułą.
  • In Only - fanout tylko do wewnątrz. Wszystkie przelotki fanoutu i ścieżki połączeniowe zostaną umieszczone wewnątrz prostokąta ograniczającego komponentu.
  • Out Only - fanout tylko na zewnątrz. Wszystkie przelotki fanoutu i ścieżki połączeniowe zostaną umieszczone poza prostokątem ograniczającym komponentu.
  • In Then Out - najpierw wykonaj fanout wszystkich padów komponentu do wewnątrz. Wszystkie pady, których nie można wyprowadzić w tym kierunku, powinny zostać wyprowadzone na zewnątrz (jeśli to możliwe).
  • Out Then In - najpierw wykonaj fanout wszystkich padów komponentu na zewnątrz. Wszystkie pady, których nie można wyprowadzić w tym kierunku, powinny zostać wyprowadzone do wewnątrz (jeśli to możliwe).
  • Alternating In and Out - wykonaj fanout wszystkich padów komponentu (tam, gdzie to możliwe) naprzemiennie, najpierw do wewnątrz, potem na zewnątrz.
• Direction From Pad - określa kierunek używany dla fanoutu. Gdy wykonywany jest fanout komponentu BGA, jego pady są dzielone na ćwiartki, a fanout jest stosowany jednocześnie do padów w każdej ćwiartce. Dostępne są następujące opcje:
  • Away From Center - fanout dla padów w każdej ćwiartce jest wykonywany pod kątem 45° od środka komponentu.
  • North-East - wszystkie pady w każdej ćwiartce są wyprowadzane w kierunku północno-wschodnim (45° przeciwnie do ruchu wskazówek zegara od poziomu).
  • South-East - wszystkie pady w każdej ćwiartce są wyprowadzane w kierunku południowo-wschodnim (45° zgodnie z ruchem wskazówek zegara od poziomu).
  • South-West - wszystkie pady w każdej ćwiartce są wyprowadzane w kierunku południowo-zachodnim (135° zgodnie z ruchem wskazówek zegara od poziomu).
  • North-West - wszystkie pady w każdej ćwiartce są wyprowadzane w kierunku północno-zachodnim (135° przeciwnie do ruchu wskazówek zegara od poziomu).
  • Towards Center - fanout dla padów w każdej ćwiartce jest wykonywany pod kątem 45° w stronę środka komponentu. W większości przypadków jednolitość kierunku nie będzie możliwa z powodu przestrzeni wymaganej na fanout, która została już zajęta przez przelotkę fanoutu innego padu. W takich przypadkach fanout zostanie wykonany w następnym dostępnym kierunku (północny wschód, południowy wschód, południowy zachód, północny zachód).
• Via Placement Mode - określa, w jaki sposób przelotki fanoutu są rozmieszczane względem padów komponentu BGA. Dostępne są następujące opcje:
  • Close To Pad (Follow Rules) - przelotki fanoutu będą umieszczane możliwie najbliżej odpowiadających im padów komponentu SMT, bez naruszania zdefiniowanych reguł odstępu.
  • Centered Between Pads - przelotki fanoutu będą wyśrodkowane pomiędzy padami komponentu SMT.

Zastosowanie reguły

Podczas trasowania interaktywnego i autoroutingu.

Uwagi

• Następujące domyślne reguły projektowe Sterowanie fanoutem są tworzone automatycznie i obejmują typowe dostępne typy obudów komponentów (wymienione w malejącej kolejności priorytetu). Reguły te można edytować lub można zdefiniować inne zgodnie z indywidualnymi wymaganiami projektowymi.

  • Fanout_BGA – z zapytaniem IsBGA.
  • Fanout_LCC - z zapytaniem IsLCC.
  • Fanout_SOIC - z zapytaniem IsSOIC.
  • Fanout_Small - z zapytaniem (CompPinCount < 5).
  • Fanout_Default - z zapytaniem All.

   

• Styl używany dla przelotek fanoutu będzie zgodny z odpowiednią regułą/regułami projektowymi Routing Via Style. Dodatkowe ścieżki tworzone w ramach procesu fanoutu od padu do przelotki będą zgodne z odpowiednią regułą/regułami projektowymi Routing Width.

• Aby wykonać fanout padów komponentu, upewnij się, że pod tym komponentem nie ma wylewek poligonowych na żadnej warstwie. Poligony można odłożyć na półkę przed utworzeniem fanoutów i przywrócić je później.

Wire Bonding

Reguła domyślna: niewymagana

Ta reguła definiuje ograniczenia związane z projektami zawierającymi Wire Bonding.

Constraints

• Wire To Wire – określa minimalną dopuszczalną odległość między bryłami 3D sąsiednich drutów połączeniowych.
• Min Wire Length – określa minimalną dopuszczalną długość drutu połączeniowego.
• Max Wire Length – określa minimalną dopuszczalną długość drutu połączeniowego.
• Bond Finger Margin – określa minimalny dopuszczalny margines od krawędzi pada bond finger.

Rule Application

Wsadowe DRC

Trasowanie par różnicowych

Reguła domyślna: wymagana i

Ta reguła definiuje szerokość trasowania każdej sieci w parze różnicowej oraz odstęp (lub szczelinę) między sieciami w tej parze. Pary różnicowe są zwykle trasowane z określonymi ustawieniami szerokości i odstępu, aby zapewnić wymaganą impedancję różnicową dla tej pary sieci.

Dowiedz się więcej o Trasowanie par różnicowych

Dowiedz się więcej o Trasowanie z kontrolowaną impedancją

Ograniczenia

Domyślne ograniczenia dla reguły Trasowanie par różnicowych

• Min Width - określa minimalną dopuszczalną szerokość używaną dla ścieżek podczas trasowania pary różnicowej.
• Min Gap - określa minimalny dopuszczalny odstęp między obiektami należącymi do różnych sieci w obrębie tej samej pary różnicowej podczas trasowania. Ustawienia Min, Preferred i Max Gap w tej regule projektowej są używane podczas trasowania, ponownego trasowania lub interaktywnej modyfikacji pary różnicowej (podczas Interactive Sliding). Należy pamiętać, że te ustawienia Gap NOT są używane podczas sprawdzania reguł (DRC). Podczas DRC odstęp Gap jest sprawdzany przez odpowiednią regułę Clearance Constraint — więcej informacji o zarządzaniu tym znajduje się w sekcji Uwagi poniżej.
• Preferred Width - określa preferowaną szerokość używaną dla ścieżek podczas trasowania pary różnicowej.
• Preferred Gap - określa preferowany odstęp między obiektami należącymi do różnych sieci w obrębie tej samej pary różnicowej.
• Max Width - określa maksymalną dopuszczalną szerokość używaną dla ścieżek podczas trasowania pary różnicowej.
• Max Gap - określa maksymalny dopuszczalny odstęp między obiektami należącymi do różnych sieci w obrębie tej samej pary różnicowej.
• Max Uncoupled Length - określa wartość maksymalnej dopuszczalnej długości odsprzężonej między siecią dodatnią i ujemną w obrębie pary różnicowej.

• Use Impedance Profile - ta opcja staje się dostępna, gdy w Menedżerze stosu warstw zdefiniowano co najmniej jeden profil impedancji. Po włączeniu użyj listy rozwijanej, aby wybrać wymagany profil impedancji. Gdy reguła jest skonfigurowana w tym trybie, preferowana szerokość i preferowany odstęp wymagane na każdej warstwie trasowania są obliczane jako część określonego profilu impedancji. Po zdefiniowaniu reguły, podczas trasowania pary różnicowej objętej zakresem tej reguły, szerokości ścieżek i odstęp pary zostaną automatycznie ustawione na wartości wymagane dla danej warstwy, aby spełnić określoną impedancję.

  Dowiedz się więcej o Konfigurowaniu stosu warstw dla trasowania z kontrolowaną impedancją.

• Show values for layer stack - ta opcja pojawia się w oknie dialogowym, gdy w Menedżerze stosu warstw zdefiniowano wiele stosów warstw. Jeśli płytka zawiera wiele stosów warstw, ograniczenia trasowania par różnicowych muszą zostać skonfigurowane dla każdego stosu warstw, przy użyciu albo pól dla wszystkich warstw nad obrazem, albo pól specyficznych dla warstwy w tabeli atrybutów warstw.

  Dowiedz się więcej o Definiowaniu i konfigurowaniu podstosów.
• Layer Attributes Table- obszar siatki w dolnej części okna dialogowego wyświetla wszystkie warstwy sygnałowe zdefiniowane w stosie warstw, chyba że włączona jest opcja Use Impedance Profile. Jeśli ta opcja jest włączona, wyświetlane będą tylko warstwy dostępne w ramach wybranego profilu impedancji. Wyświetlane są ograniczenia minimalnej, maksymalnej i preferowanej szerokości oraz odstępu, a także inne informacje specyficzne dla warstwy. Pola Width i Gap routingu można ustawić globalnie, definiując wartości w polach ograniczeń nad obrazem, lub indywidualnie, wpisując wartości bezpośrednio do tabeli. Gdy opcja Use Impedance Profile jest włączona, wymagane wartości szerokości zostaną automatycznie obliczone i wprowadzone dla każdej warstwy w tabeli. W tym trybie wartości Preferred Width i Preferred Gap nie mogą być edytowane, ale wartości Min i Max mogą.

Zastosowanie reguły

Online DRC, Batch DRC, routing interaktywny (i ponowny routing), autorouting, interaktywne dostrajanie długości (Min Gap jest stosowane) oraz podczas interaktywnej modyfikacji pary, na przykład przy przesuwaniu segmentu ścieżki jednej z sieci w parze.

Uwagi

• Chociaż szerokość każdej sieci w parze różnicowej jest monitorowana przez odpowiednią regułę Differential Pairs Routing (a nie przez regułę Width), sprawdzanie odstępu między sieciami w tej parze jest nadal regulowane przez odpowiednią regułę projektową Clearance. Jeśli wartość odstępu użyta do routingu pary różnicowej jest mniejsza niż minimalny dozwolony prześwit między sieciami pary różnicowej ustawiony przez regułę projektową Electrical Clearance, wystąpi naruszenie reguły projektowej Electrical Clearance. Innymi słowy, należy zdefiniować regułę Clearance, która obejmuje parę różnicową (na konkretnej warstwie, gdzie jest to potrzebne) z trybem sprawdzania połączeń ustawionym na Same Differential Pair i której wartość prześwitu jest równa lub mniejsza od wartości ograniczenia Min Gap zdefiniowanego dla tej warstwy jako część odpowiedniej reguły Differential Pairs Routing.
• Odstęp od sieci w parze różnicowej do dowolnego other obiektu elektrycznego, który nie jest częścią pary, jest monitorowany przez odpowiednią regułę Clearance.
• Chociaż optymalne ustawienia Width-Gap mogą być osiągalne dla większości płytki, często występują obszary, takie jak pod komponentem BGA, gdzie trzeba zastosować mniejsze i ciaśniejsze ustawienia Width-Gap. Zdefiniowanie wartości Min Gap mniejszej niż Preferred Gap pozwala routerowi zbliżyć do siebie przewodniki pary tam, gdzie wymagają tego przeszkody. Chociaż to działa, ma swoją cenę; operacje routingu stają się znacznie bardziej skomplikowane i przez to wolniejsze. To wymaganie można również spełnić, definiując wiele reguł routingu par różnicowych — regułę o niższym priorytecie, która obejmuje parę różnicową na całej płytce, oraz regułę o wyższym priorytecie, która obejmuje parę różnicową w konkretnym obszarze, gdzie wymagane jest węższe ustawienie Width-Gap. Następnie obejmujesz parę różnicową w tym obszarze, definiując dla niego regułę Room Definition i używając tego room jako części zakresu reguły routingu par różnicowych wymagającej ciaśniejszego ustawienia Width-Gap.
• Klasy par różnicowych można definiować na schemacie do użycia przy określaniu zakresu reguł.

► Dowiedz się więcej o sprawdzaniu odstępów dla par różnicowych